Fox’s Love...รักร้ายนายเจ้าเล่ห์ Yaoi (Boy’s Love) 18+ อัพตอนจบ (18/12/59) End
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Fox’s Love...รักร้ายนายเจ้าเล่ห์ Yaoi (Boy’s Love) 18+ อัพตอนจบ (18/12/59) End  (อ่าน 106922 ครั้ง)

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox’s Love 1

( Kin x Meok )

 

        ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ดวงตากลมคอยมองไปที่ร่างสูงของอีกคนตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ดวงตากลมไม่สามารถละสายตาไปจากอีกคนได้เลย รู้ทั้งรู้ว่าอีกคนเป็นคนดังของคณะ เป็นรุ่นพี่ที่หลายๆคนหมายปองแต่สุดท้ายก็ยังเผลอใจไปหลงรักอีกคนจนได้ ‘หมอก’ เคยคิดว่าการแอบรักข้างเดียวมันก็ไม่ได้แย่อะไรมากมาย แค่มามหาวิทยาลัยได้เจอพี่เขาเดินผ่านแค่วันละครั้งให้กระชุ่มกระชวยหัวใจก็พอ ไม่เคยคิดถึงขั้นว่าจะได้คบกัน...ใช่ หมอกคบกับพี่ ‘คิน’  เดือนคณะปี3ผู้มีรอยยิ้มหวานเป็นเอกลักษณ์ พี่คินเฟรนลี่และใจดีกับน้องๆทุกคน หมอกคิดแบบนั้นแต่ก็พึ่งมารู้ไม่นานว่าเขาคือคนที่พิเศษที่สุด ถามว่าดีใจมั้ยที่ได้คบกับคนที่ตัวเองรัก ดีใจสิ! ดีใจมากจน

เหมือนจะลอยได้แต่ในความดีใจมันก็เต็มไปด้วยความกังวล หมอกเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เป็นความหวังเดียวของครอบครัว พ่อกับแม่ของเขาค่อนข้างหัวโบราณไม่มีทางที่จะเข้าใจความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชายแบบนี้ได้  แม้ว่าในสมัยนี้จะหาได้มากมายแต่ต้องไม่ใช่เขา...ไม่ใช่หมอกคนนี้



          “คิดอะไรอยู่คิ้วขมวดเชียว” คินถามยิ้มๆพร้อมกับใช้นิ้วคลึงที่ระหว่างคิ้วของคนรักอย่างอ่อนโยนขณะที่นั่งอยู่ในห้องคอนโดของคิน วันนี้หมอกเลิกเรียนเร็วและอีกคนไม่มีเรียนจึงรับแฟนหมาดๆมานั่งเล่นที่ห้อง คินชอบหมอก ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ใบหน้าน่ารัก รอยยิ้มที่สดใส มันสะกดใจของเขาจนเผลอมองตลอดเวลาและไม่สามารถละสายตาได้จนในที่สุดก็ตกหลุมรักในที่สุด คินเข้าหาหมอกอย่างเนียนๆโดยการแชทเฟสไปจีบ คุยกันทุกวันอย่างเนียนๆ จนในที่สุดเขาก็เป็นฝ่ายบอกชอบหมอกก่อนและพอรู้ว่าอีกคนเองก็คิดเช่นเดียวกันเราสองคนก็เลยคบกันในที่สุด



          “คิดเรื่องงานนิดหน่อยน่ะครับ” หมอกว่าพร้อมกับยิ้มออกมาไม่ให้อีกคนคิดมากตาม



          “เรื่องอะไรหืม? หรือว่าป้านศิลป์งานดาวเดือน” คินเลิกคิ้วถาม ซึ่งเป็นประเพณีทุกปีที่เด็กสถาปัตปี1 สาขาออกแบบทัศนศิลป์จะรับหน้าที่ในการออกแบบและทำป้ายงานประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัย



          “เอ่อ...นันแหละครับ” หมอกตอบตามน้ำไป



          “กังวลอะไรกัน ในสาขาก็มีตั้งสามสิบกว่าคน ช่วยๆกันเดี๋ยวก็เสร็จ” คินว่าพร้อมยีหัวอีกคนเบาๆ ซึ่งหมอกชอบมากเวลาที่อีกคนยีหัวเขาแบบนี้ มันทำให้เขาสามารถสัมผัสความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากมือหนานี้ได้เป็นอย่างดี หมอกพยักหน้ายิ้มๆ คินยิ้มตามก่อนจะปล่อยมือจากผมนุ่มของอีกคนก่อนจะค่อยๆขยับใบหน้าเข้ามา หมอกมองอีกคนนิ่งๆ ตาคมมองมาที่เขาอย่างสื่อความหมายจนหมอกทนความอ่อนหวานในนัยน์ตาคมอีกคนไม่ไหวจนต้องหลับตาลงก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบลงมาทันที นับเป็นจูบที่สองระหว่างเรา...และอีกไม่นานจะถึงงานประกวดดาวเดือนนักศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบทัศนศิลป์อย่างหมอกและเพื่อนๆจึง

ต้องช่วยกันทำป้ายศิลป์ทุกวันหลังเลิกเรียน ขณะที่ทำป้ายเสียงพูดคุยของเพื่อนๆในสาขาก็ดังขึ้นเป็นระยะ หมอกหัวเราะร่าไปกับมุขตลกของเพื่อนอย่างเคยก่อนจะหันมามองเพื่อนสนิทอย่างสีน้ำที่นั่งระบายสีอยู่ข้างๆก็เห็นว่าสีน้ำกำลังมองอะไรบางอย่างดู หมอกมองตาสายตาเพื่อนสนิทก่อนที่รอยยิ้มจะหุบลงทันทีเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทกำลังมองไปที่...พี่คิน



          “มองไรเหรอสีน้ำ” หมอกถามขึ้นซึ่งทำเอาสีน้ำสะดุ้งทันที



          “เอ่อ…มองไปเรื่อย” สีน้ำตอบพร้อมยิ้มแหยๆ  หมอกยกยิ้มก่อนจะพูดออกมา



          “พี่คินเหรอ?” สีน้ำทำตาโตทันทีกับคำคาดเดาของเพื่อนสนิทก่อนจะรีบปฏิเสธออกมา



          “ไม่ใช่นะๆๆ” หมอกยกยิ้มนิดๆกับท่าทางปฏิเสธที่ไม่น่าเชื่อถือของเพื่อนสนิทแต่ในใจกับไม่ยิ้มตามปาก



          “ไม่ใช่ก็ไม่ใช่” สีน้ำหลบสายตาหมอกทันทีเพราะกลัวว่าหมอกจะรู้ทัน แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งสีน้ำทำแบบนี้หมอกก็ยิ่งรู้...รู้ว่าสีน้ำแอบชอบพี่คิน หมอกเองก็เคยสังเกตอยู่หลายครั้งตอนแรกก็ไม่คิดว่าสีน้ำจะชอบรุ่นพี่คนเดียวกับเขา ซึ่งทั้งเขาและสีน้ำก็ไม่เคยมีใครเอ่ยออกมาว่ากำลังชอบใครอยู่ เขากับสีน้ำจะว่าสนิทก็สนิทเพราะสีน้ำเป็นเพื่อนคนแรกของเขาในมหาวิทยาลัยนี้แต่คำว่าสนิทของพวกเรา อาจจะยังไม่ถึงว่าจะมาเล่าเรื่องอะไรแบบนี้ให้กันฟัง ถามว่าทำไมหมอกไม่บอกสีน้ำว่าตัวเองกำลังคบกับพี่คิน หมอกกำลังกลัว...กลัวว่าความลับที่เขาตั้งใจปิดบังไว้จะถูกเปิดเผย เขากำลังกลัว กลัวพ่อกับแม่จะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่คิน เขาจึงไม่บอกกับใครแม้กระทั่งสีน้ำที่เป็นเพื่อนสนิทของตัวเอง



     “พี่คินครับ” หมอกเรียกอีกคนขึ้นขณะที่อีกคนกำลังขับรถไปส่งเขาที่บ้านหลังจากที่ทำป้ายศิลป์เสร็จในตอนเกือบสี่ทุ่ม



          “ว่าไงครับ?” คินตอบรับเสียงนุ่ม



          “สมมตว่า...เอ่อ...สมมตว่ามีคนหนึ่งแอบชอบพี่คิน พี่คินจะทำยังไงครับ?”หมอกถามขึ้นก่อนจะกัดปากอย่างกังวล คินเลิกคิ้วนิดๆกับคำถามของอีกคนก่อนจะตอบออกมา



          “ก็ไม่ทำยังไงครับ พี่มีหมอกอยู่แล้ว พี่สนใจใครไม่ได้อีกแล้ว” คินว่ายิ้มๆก่อนจะยื่นมือมายีหัวอีกคนเบาๆ



          “แต่ถ้าคนๆนั้นเขาทั้งน่ารักและเหมาสมกับพี่คินมากกว่าหมอกล่ะครับ” หมอกถามต่อ



          “น่ารักหรือไม่น่ารักพี่ไม่รู้แต่เหมาะสมไม่เหมาะสมยังไง หมอกใช่อะไรตัดสินหืม? สำหรับพี่ หมอกคือคนที่เหมาะสมที่สุดแล้วนะ” คินว่าตามที่ใจคิด หมอกนั่งเงียบกับคำตอบของอีกคน คินเห็นท่าทางคนรักแปลกๆจึงถามขึ้นทันที



          “มีอะไรหรือเปล่า ถึงถามพี่แบบนี้”



          “เอ่อ...เปล่าครับ” หมอกว่าพร้อมก้มหน้าก้มตาซึ่งคินรู้ได้ดีว่าอีกคนกำลังโกหกพอดีที่รถคันหรูขับมาจอดที่หน้าบ้านของหมอกพอดี คินจอดรถก่อนจะหันมาหาอีกคนทันที



          “คนขี้โกหก” คินว่าก่อนจะเชยคางอีกคนให้หันมาสบตา หมอกนัยน์ตาสั่นระริก



          “หมอก...”



          “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ บอกพี่ไม่ได้เหรอครับ?” คินถามเสียงอ่อนพร้อมมองหน้าหมอกอย่างเว้าวอน หมอกใจอ่อนระทวยกับน้ำเสียงและแววตาของอีกคนจนพูดออกมา



          “สีน้ำ...สีน้ำเพื่อนของหมอกชอบพี่คินครับ” คินชะงักนิดๆก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา

 

         “เรื่องนี้นี่เอง” หมอกทำหน้างุนงงกับท่าทางของอีกคน



          “พะ...พี่คินรู้?” คินพยักหน้ารับ



          “พี่ก็พอจะดูออก แต่สีน้ำคือเพื่อนของหมอกนี่หน่า แล้วสีน้ำก็ไม่ได้มาวุ่นวายอะไรกับพี่แบบคนๆอื่น พี่เลยไม่ได้ใจร้ายบอกปฏิเสธอะไรออกไปหรอก”



          “แล้วพี่คินไม่สนใจสี...จุ๊บ” ปากบางถูกประกบจูบเบาๆทันทีก่อนที่จะพูดจบประโยค



          “พี่สนใจแค่หมอก พี่รักแค่หมอกครับ” หมอกหน้าแดงทันทีกับคำบอกรักของอีกคน แม้ว่าจะได้ยินบ่อยแต่ก็รู้สึกขวยเขินทุกครั้งที่ได้ยิน



          “ถ้าหมอกไม่สบายใจ พี่ไปบอกกับสีน้ำก็ได้นะว่าเราคบกัน”



          “อย่านะครับ!” หมอกรีบพูดออกมาทันที คินขมวดคิ้ว



          “ทำไม?”



          “เอ่อ...หมอกไม่อยากทำให้สีน้ำเสียใจ หมอก...” หมอกกัดปากอย่างครุ่นคิด



          “แต่ยังไงสักวันสีน้ำต้องรู้ สักวันเรื่องของเราก็ต้องเปิดเผยนี่หน่า” คินว่าอย่างไม่เข้าใจอีกคน



          “เปิดเผยไม่ได้นะครับ ยังไงก็ไม่ได้” หมอกนัยน์ตาสั่นระริกทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องนี้คินมองอีกคนอย่างตกใจกับปฏิกิริยาที่เกิดขึ้น



          “หมอก...ทำไม?”



          “หมอกยังไม่พร้อม...นะครับพี่คิน อย่าบอกใครนะครับว่าเราคบกัน” หมอกมองหน้าอีกคนอย่างเว้าวอน คินถอนหายใจออกมาก่อนจะพยักหน้ารับ เขาทำได้ทุกอย่างตามที่หมอกขออยู่แล้ว แม้ว่าจะไม่เข้าใจสิ่งที่อีกคนทำก็เถอะ แต่ถ้าตอนนี้หมอกไม่พร้อมบอกก็ไม่เป็นไร เขาจะรอ...รอฟังเหตุผลนั้น

          “ครับ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟังความด้านหมอกบ้างนะคะ อย่าด่าหมอกเลยเนอะ นางเองก็มีเหตุผลของนาง บางทีนางอาจจะน่าสงสารที่สุดก็ได้ ฮือออออออ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ จุ๊บๆ

___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ noozzz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2

ออฟไลน์ kms

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-14
สงสารหมอกกกกกกกกกก
ไม่ชอบสีน้ำเลย

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4
สงสารหมอกนี่มองสีน้ำเป็นตัวร้ายไปเลย

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 902
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
บอกเลยดีกว่ามั้ย ดีกว่าทำให้สีน้ำดูโง่ขึ้นอีก 10เท่า ฟ็อกซ์ก็คอยแยงอยู่

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ทำไมเรารู้สึกชอบหมอกมากกว่าสีน้ำอ่ะ หมอกน่าสงสารรรรรร :hao5:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 4

 

        สีน้ำมาเจอฟ็อกซ์ที่kkkซึ่งเป็นห้างสรรพสินค้าใหญ่ใจกลางเมืองสุดหรูที่สีน้ำเองก็ไม่เคยมาสักครั้ง แหงแหละ...ที่นี่มีแต่พวกร้านแบรนด์เนมทั้งนั้น เรื่องราคานี่ไม่ต้องพูดถึงเลย คนจนๆอย่างเขาไม่มีปัญญาจับจ่ายใช้สอยหรอก สีน้ำยืนรอฟ็อกซ์อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากทางเข้าห้าง แดดในยามสายเริ่มร้อนแต่ร่างบางก็ไม่ยักจะเข้าไปรอข้างในเพราะไม่รู้ว่าควรจะไปรอตรงไหนดี มือบางยกขึ้นมาปาดเหงื่อบนใบหน้า นึกหงุดหงิดที่อีกคนมาสายกว่าเวลานัด นึกได้อย่างนั้นสีน้ำก็หยิบโทรศัพท์มากดโทรหาอีกคนทันที



          “ทำไม...”

 

         (“สวัสดีค่ะ”) เสียงของปลายสายดังขึ้นทำเอาสีน้ำชะงักไปทันทีเพราะมันเป็นเสียงของผู้หญิงไม่ใช่เสียงของอีกคน



          “เอ่อ...ฟ็อกซ์ล่ะครับ”



          (“พี่ฟ็อกซ์อาบน้ำอยู่น่ะค่ะ ไม่ทราบว่าจะให้แพรรี่บอกกับพี่ฟ็อกซ์ว่าใครโทรมาคะ? อ๊ะ พี่ฟ็อกซ์ออกมาพอดี...พี่ฟ็อกซ์คะๆ โทรศัพท์ค่ะ”) เสีน้ำยืนนิ่งอย่างระงับอารมณ์ทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน แม่งพึ่งอาบน้ำงั้นเหรอ!



          (“ว่า?”) เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของใครฟ็อกซ์ก็รับโทรศัพท์มาพูดทันที



          “ถ้าแม่งอยู่กับสาวแล้วนัดกูมาทำไมวะ แม่งกูรอมึงมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ!” สีน้ำโวยวายใส่อีกคนทันทีด้วยความหงุดหงิด ร้อนก็ร้อน หิวก็หิว ข้าวเช้ายังไม่ได้กินเลยด้วยซ้ำ!



     (“หึๆ ใจเย็นๆดิวะ”) ฟ็อกซ์หัวเราะในลำคออย่างไม่สะทกสะท้าน



          “กูไม่เย็นละ แม่งยกเลิกนัด กูไม่รอแล้ว!!” สีน้ำว่าพร้อมทำท่าจะวางสายแต่ฟ็อกซ์ก็พูดกลับมาก่อน



          (“แน่ใจนะว่าจะยกเลิก โอกาสของมึงไม่ได้มีหลายๆรอบนะ”) สีน้ำชะงักกับคำพูดของอีกคน ใจหนึ่งก็บอกว่าช่างแม่ง เรื่องแผนการบ้าบอก็ปล่อยให้มันผ่านไปแต่อีกใจก็บอกว่ามาถึงขนาดนี้แล้วเขาต้องทำอะไรสักอย่าง นึกถึงตอนภาพพี่คินกับหมอกจูบกันเข้าไว้ เขาเจ็บแค่ไหนแล้วสองคนนั้นเคยรู้อะไรบ้างมั้ย นอกจากสนุกกับการล้อเล่นความรู้สึกของเขา!



        (“ไม่เกินครึ่งชั่วโมงเจอกัน”) เมื่อเห็นว่าอีกคนเงียบฟ็อกซ์ก็เดาได้ทันทีว่าอีกคนกำลังคิดหนัก พูดจบฟ็อกซ์ก็เป็นฝ่ายวางสายไปทันที สีน้ำถอนหายใจอออกมาก่อนจะยีหัวตัวเองจนยุ่งไปหมด แม่ง...เกลียดไอ้หมาจิ้งจอกชิบ เกลียดที่มันชอบรู้ทัน!!...ฟ็อกซ์มาถึงห้างkkkภายในครึ่งชั่วโมงที่บอกไว้กับอีกคน เขาไม่ได้ลืมนัดแต่เขาแค่ทบสอบอะไรอีกคนเท่านั้น เห็นหน้าหงิมๆแบบนั้นก็ไม่คิดว่าจะอารมณ์ร้อนไม่เบา ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มนิดๆที่เห็นอีกคนยืนอยู่ที่ใกล้ๆประตูเข้าห้าง ใบหน้าขาวเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ



          “ทำไมไม่ไปรอข้างใน” ฟ็อกซ์ถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาหาสีน้ำ



          “ก็ไม่รู้จะรอตรงไหน” สีน้ำตอบเสียงเรียบพร้อมปาดเหงื่อออกจากใบหน้าฟ็อกซ์หยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงมาเช็ดให้อีกคนทันที สีน้ำชะงักไปไม่น้อยกับการกระทำของอีกคน ตากลมมองอีกคนด้วยความแปลกใจ



          “กะ...กูเช็ดเองได้” มือบางรีบคว้าผ้าเช็ดหน้าในมืออีกคนมาเช็ดเอง ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มพร้อมยักไหล่



          “กินข้าวมายัง?” ฟ็อกซ์ถามขึ้น สีน้ำส่ายหน้า



          “งั้นตามมา” ว่าแล้วร่างสูงก็เดินนำอีกคนเข้าไปในห้างสรรพสินค้าทันที สีน้ำรู้สึกรำคาญสายตาของผู้คนที่พากันมองมาที่เขากับอีกคนอย่างมาก ก็รู้อยู่หรอกว่าโคตรแตกต่าง แม่งอีกคนแม่งก็ไม่รู้จะหล่อไปไหน อีกทั้งยังแบรนด์เนมทั้งตัวส่วนเขาก็แค่เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ ดูคลับคล้ายคลับคลายคุณชายกับคนรับใช้ยังไงยังงั้น...ฟ็อกซ์พาสีน้ำมายังร้านอาหารหนึ่ง สีน้ำมองด้วยสีหน้าแปลกๆ เพราะเห็นจากการตกแต่งแล้วก็รู้ว่าหรูหราแค่ไหน แล้วเขาจะเอาเงินที่ไหนจ่ายวะ



          “สั่งดิ” ฟ็อกซ์ยื่นเมนูให้สีน้ำ สีน้ำรับมาก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นราคาอาหารแต่ละอย่าง



          “กูว่าเปลี่ยนร้านมั้ย?” สีน้ำทำท่ากระซิบฟ็อกซ์เพราะอายเด็กเสิร์ฟที่รอรัยออเดอร์อยู่ ฟ็อกซ์เลิกคิ้วกับคำพูดของอีกคน



          “แม่งแพง กูไม่มีตังจ่ายหรอก” คำพูดของอีกคนทำให้ฟ็อกซ์ยกยิ้มออกมาทันที



          “ใครบอกจะให้มึงจ่าย กูเลี้ยง อยากสั่งอะไรก็สั่ง” สีน้ำทำหน้าแปลกใจทันทีกับคำพูดของอีกคน



          “ทำไมถึงเลี้ยง?” สีน้ำถามอย่างไม่ค่อยไว้ใจนัก แม่งไม่ใช่ว่าบอกว่าเลี้ยงแต่วันอื่นมาเก็บเงินเขานะ ไม่มีให้หรอกนะเว้ย!



        “กูรวยจบมั้ย?” ฟ็อกซ์ว่าเสียงนิ่งๆ สีน้ำเบ้ปากใส่อีกคนอย่างหมั่นไส้ก่อนจะจัดการสั่งอาหารทันที บอกว่าจะเลี้ยงใช่มั้ย ได้ๆๆ กูสั่งสั่งให้แม่งหมดตัวเลย!...หลังจากที่กินข้าวจนแทบอ้วกแล้วสีน้ำก็แทบจะไม่มีแรงเดินต่อ แม่ง...ไม่น่าแกล้งอีกคนโดยการสั่งอาหารมาเยอะเลย นอกจากอีกคนจะไม่สะทกสะท้านแล้วเป็นเขาเองที่เสียดายจนต้องยัดให้หมดทุกอย่าง รู้ตัวอีกทีท้องก็แทบแตกเลย



          “หึๆ ตะกละ” ฟ็อกซ์หันมาพูดกับอีกคน



          “ไม่ได้ตะกละแต่เขาเรียกว่าเสียดาย” สีน้ำเถียงกลับไป ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มนิดๆ



          “ว่าแต่ไหนแผนการที่มึงว่า ยังไม่เห็นทำอะไรเลย” สีน้ำถามอย่างไม่ใจ



          “เข้ามา” ฟ็อกซ์หันมาสั่ง สีน้ำมองร้านตรงหน้าอย่างงุนงง ร้านเสริมสวย? ทำไมวะ? สีน้ำทำหน้างุนงงแต่ก็ยอมเดินตามฟ็อกซ์เข้าไปข้างใน พนักงานทักทายฟ็อกซ์อย่างสนิทสนมก่อนที่เจ้าของร้านที่เป็นกระเทยร่างยักษ์จะเดินเข้ามาหาฟ็อกซ์



          “ว่าไวคะน้องฟ็อกซ์ วันนี้มาทำอะไรเอ่ย?”



          “ทำให้หมอนี่ดูดีทีครับ ทำสีผม ตัดผมอะไรก็ได้” สีน้ำเบิกตากว้างทันทีที่ฟ็อกซ์ดันเขาไปหาพี่ช่างเสริมสวย ช่างเสริมสวยสาวประเภทสองมองสีน้ำยิ้มๆก่อนจะพูดขึ้น



          “งั้นทำสีผมแซ่บๆไปเลยนะคะ ผิวน้องเขาขาวแบบนี้ต้องทำสี อืม...ตัดผมให้เข้าทรงสักหน่อยด้วยละกัน” สีน้ำหันมามองหน้าฟ็อกซ์อย่างไม่เข้าใจแต่ไม่ทันจะได้ถามอะไรช่างเสริมสวยสาวประเภทสองก็พาไปสระผมทันที...เวลาผ่านไป...สีน้ำเบิกตากว้างมองตัวเองในกระจกอย่างตกใจ ใครวะ!!! คนตรงหน้าเขานี่มันใครวะ!!!จากผมสีดำสนิทเพราะไม่เคยทำสีมาก่อนกลายเป็นสีฟ้า ผมที่เคยยาวละต้นคอถูกตัดให้เข้าทรงและเซ็ตอย่างดี



          “เริดที่สุดเลยค่า น้องฟ็อกซ์ว่าไงคะ?” ช่างเสริมสวยสาวประเภทสองหันไปถามฟ็อกซ์ที่นั่งรออยู่ทันที ฟ็อกซ์ไม่ตอบแต่กลับยกยิ้มผ่านกระจก สีน้ำชะงักไปทันทีกับรอยยิ้มของอีกคนก่อนจะเบนสายตาหนี



          “ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านพี่นะคะ” ช่างเสริมสวยสาวประเภทสองว่าก่อนจะโบกมือให้ฟ็อกซ์กับสีน้ำที่กำลังเดินออกจากร้าน



          “นี่มันอะไรกันวะ” สีน้ำถามฟ็อกซ์ทันทีเพราะเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนกำลังทำ



          “เข้ามา” ฟ็อกซ์ไม่ตอบแต่กลับเรียกสีน้ำให้เดินตามเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง  สีน้ำเดินตามอีกคนเข้าไปในร้านก็เห็นว่าอีกคนกำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่ซึ่งดูจากสไตล์แล้วไม่น่าจะเป็นของอีกคน อย่าบอกนะว่า...



          “ไปลองมาให้ดูหน่อย” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะยื่นเสื้อผ้าสี่ห้าชุดมาให้สีน้ำ สีน้ำทำหน้างงแต่ก็รับมาแล้วไปลองเปลี่ยนให้อีกคนดู ฟ็อกซ์นั่งมองอีกคนนิ่งๆระหว่างที่ลองเสื้อผ้าให้เขาดู อีกคนดูดีอย่างที่เขาคิด และนี่แหละคือแผนการแรกที่เขาต้องการ สีน้ำจะต้องเป็นคนใหม่ ไม่ใช่เด็กตัวขาวหน้าซีดๆแต่งตัวเห่ยๆคนเดิม หึๆ



          “กระดุมเชี่ยไรวะแกะยาก” สีน้ำบ่นอุบอิบเมื่อกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับชุดเดิมแต่เพราะเป็นเสื้อผ้าใหม่รังดุมเลยติดๆขัดๆ



          “นานจังวะ” ฟ็อกซ์ถามขึ้นเมื่อเห็นอีกคนเข้าไปใน



          “แปบๆ แกะไม่ออก” สีน้ำว่า ฟ็อกซ์จึงเคาะประตูห้องลองให้อีกคนเปิด สีน้ำเปิดให้แล้วฟ็อกซ์ก็เดินเข้ามาทันที สีน้ำชะงักไปนิดเพราะห้องลองเสื้อมันก็ไม่ได้ใหญ่ถึงขั้นให้ผู้ชายสองคนมายืนอยู่ด้วยกันทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับอีกคนมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น



          “ทะ...ทำอะไร” สีน้ำเบิกตากว้างทันทีที่ฟ็อกซ์ทำท่าจะแกะกระดุมเสื้อเขา



          “อยู่นิ่งๆ” ฟ็อกซ์ว่าเสียงเรียบก่อนจะค่อยๆแกะกระดุมออกให้อีกคน สีน้ำยืนนิ่งด้วยความรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าแปลกๆ



          “เสร็จแล้ว” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะเงยหน้ามาหาอีกคนทำให้ตาคมสบเข้ากับตากลมสีน้ำชะงักก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นทันทีเพราะรู้สึกแปลกๆ



          “เสร็จแล้วก็ออกไปดิวะ” สีน้ำว่า ฟ็อกซ์หัวเราะเบาๆในลำคอก่อนจะเดินออกไปพออีกคนออกไปสีน้ำก็ถอนหายใจออกมาทันที แม่ง...ทำไมหัวใจเต้นแรงบแบบนี้วะเป็นเชี่ยไรเนี่ย!...ทั้งวันฟ็อกซ์พาสีน้ำเดินช็อปปิ้งในห้างตลอด เข้าร้านโน้น ออกร้านนี้จนตอนนี้ในมือของสีน้ำเต็มไปด้วยถุงช็อปปิ้ง



          “ทำแบบนี้ทำไมวะ กูไม่เข้าใจ” สีน้ำถามขึ้นขณะที่เดินตามอีกคนมาที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้า



          “แผนการไง” ฟ็อกซ์ว่าพร้อมมองหน้าสีน้ำ

 

         “แผนการอะไรของมึง พากูมาทำผม ซื้อเสื้อผ้า รองเท้า อะไรต่อมิอะไรให้กูเนี่ยแผนการอะไร กูไม่รับหรอกนะ ของมันแพงเกินไป กูไม่มีปัญญาจ่ายเงินหรอก” สีน้ำว่าพร้อมกับวางถุงช็อปปิ้งที่หน้าอีกคน



          “แน่ใจว่าไม่เอา?” ฟ็อกซ์เลิกคิ้วถาม



          “ใช่...ส่วนเรื่องค่าทำผมกูจะคืนให้อีกที” พูดจบสีน้ำก็หันหลังกลับทำท่าจะเดินออกไปทันทีแต่ฟ็อกซ์ก็พูดขึ้นก่อน



          “มึงคิดว่ามึงคนเดิมตัวขาวๆหน้าจืดๆแต่งตัวเห่ยๆพี่คินเขาจะสนใจเหรอวะ?มึงดูเพื่อนมึงแล้วมึงดูมึง หึๆ เป็นกูกูก็เลือกไม่ยากเลย” สีน้ำชะงักไปทันทีกับคำพูดของอีกคน ก่อนจะหันมา



          “มึงหมายความว่า?”



          “ใช่...กูจะให้มึงเปลี่ยนแปลงตัวเอง เริ่มจากตัวมึง พี่คินเขาก็เหมือนผู้ชายทั่วๆไปที่สนใจคนที่ดูดี ถ้ามึงยังเป็นมึงคนเดิมอย่าคิดว่าพี่คินจะชายตามองเลย”ฟ็อกซ์ว่าเสียงเรียบพร้อมมองหน้าสีน้ำอย่างจริงจัง สีน้ำนิ่งกัดปากอย่างครุ่นคิด

 

         “กู...”



          “เชื่อกู แล้วมึงจะแย่งพี่คินมาจากเพื่อนมึงได้” ฟ็อกซ์เดินเข้ามาหาสีน้ำแล้วเชยคางอีกคนให้มาสบตาแล้วพูดขึ้น ตาคมสบเข้ากับตากลมแต่แทนที่สีน้ำจะคิดถึงคำพูดของอีกคน คิดถึงคำว่าแย่งพี่คินจากหมอกแต่ตอนนี้กลับรู้สึกใจสั่นแปลกๆกับนัยน์ตาของอีกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ๊ะยังไง? 5555555 สีน้ำนางหัวอ่อนนะคะส่วนอิฟ็อกซ์ก็ร้ายไง นางเลยตามไม่ทันอย่าพึ่งเกลียดสีน้ำนะคะเพราะมีให้เกลียดแน่ๆ (อ้าว) 55555555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยเน้อออออออ
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 902
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
คู่นี้มันจะไปรักกันยังไงเนี่ย ดูไม่ออกเลย :z3:

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เราเกลียดสีน้ำไปแล้วววววว  ทำไงดี :katai1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ตามครอบครัวเทพพยัคฆ์มาค่ะ
เรื่องนี้ก็น่าสนุกอีกแล้ว ^^

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ง่ะ สีน้ำตามจิ้งจอกไม่ทันหรอก ไม่ว่านางๆๆๆ

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox’s Love 2

( Kin x Meok )


        หมอกรู้ว่าสิ่งที่เขาจะทำมันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเลย ทั้งๆที่ตัวเองคบกับพี่คินแต่กลับจะยัดเยียดพี่คินให้กับสีน้ำซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของตัวเอง ไม่ใช่ว่าหมอกไม่เจ็บหมอกเจ็บและเสียใจแต่ที่ทำแบบนี้เพราะอยากให้พี่คินเจอคนที่ดีกว่าตัวเอง เขารู้ว่ายังไงเรื่องของเขากับพี่คินก็ไม่มีทางเป็นไปได้



          “พ่อกับแม่คิดว่าลูกสาวของน้าอัญชันน่ารักดีนะ หมอกคิดงั้นมั้ย?” ผู้เป็นแม่พูดขึ้นขณะที่กินข้าวเย็นด้วยกัน หมอกชะงักไปนิดก่อนจะหันไปตอบ



          “เอยน่ะเหรอครับ?” เอยคือลูกสาวของน้าอัญชันเพื่อนของแม่ของเขา ซึ่งหมอกก็ได้รู้จักหญิงสาวแบบผ่านๆไม่ได้สนิทสนมอะไรกันเท่าไหร่ เท่าที่รู้มาว่าอีกคนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับเขาแต่เป็นคณะอักษรศาสตร์



          “ใช่ๆ เรียนมหาวิทยาลัยกับหมอกด้วยนี่ เคยเจอกันมั้ย?”



          “ไม่ค่อยเท่าไหร่ครับ” หมอกตอบพร้อมกับในใจที่เริ่มครุ่นคิดว่าทำไมอยู่ๆผู้เป็นแม่ถามเขาเรื่องของหญิงสาวหรือว่า...



          “ดูๆไปหมอกกับเอยก็เหมาะกันนะ คุณว่างั้นมั้ยคะ?” ผู้เป็นแม่หันไปถามผู้เป็นสามี หมอกชะงักไปทันที



          “ก็ดีนะ หนูเอยหน้าตาน่ารักแถมนิสัยก็ยังดีอีกด้วย” ผู้เป็นพ่อเห็นด้วย



          “เอ่อ...หมายความว่ายังไงครับพ่อครับแม่” หมอกมองหน้าพ่อกับแม่อย่างไม่เข้าใจ



          “ก็ไม่หมายความว่าไงหรอกแค่แม่กับน้าอัญชันคุยกันเรื่องเรากับหนูเอย แม่ว่าเราสองคนน่าจะลองดูๆกันนะ”...คำพูดของแม่ทำให้หมอกนอนไม่หลับตลอดคืนหมอกไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไรออกไปเพราะพอจะรู้ดีว่าการที่พ่อกับแม่มาพูดแบบนี้คือต้องการจะบังคับเขา  หมอกเป็นลูกชายที่อยู่ในกรอบของพ่อกับแม่ตลอดไม่เคยนอกกรอบหรือขัดคำสั่งของพ่อกับแม่ เรื่องเรียนสถาปัตยกรรมก็เช่นกัน พ่ออยากให้เขาเรียนเขาก็เลยเลือกเรียนแม้ว่าความฝันของเขาจะคือการเป็นครูศิลปะก็ตาม ซึ่งการกระทำของหมอกมันทำให้พ่อกับแม่ของเขาภูมิใจไม่ใช่น้อยที่มีเขาเป็นลูกแต่ในใจของหมอกกลับอึดอัดมากแต่ก็ไม่สามารถระบายมันออกไปได้…



          “ทำไมทำหน้ายุ่งแบบนั้นล่ะ?” หมอกถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนสนิททำหน้านิ่วคิ้วขมวดขณะที่กำลังกินข้าวกลางวันอยู่ที่โรงอาหารใต้ตึกคณะด้วยกัน



          “หมอก...ถ้าคนที่เราชอบมีแคนที่ชอบแล้ว หรือไม่...ถ้าคนที่เราชอบมีแฟนแล้วเราจะทำยังไงดี” สีน้ำถามขึ้นพร้อมทำหน้าอย่างจริงจัง หมอกชะงักไปนิดนึงก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา



          “ถามแบบนี้แปลว่าไปแอบชอบใครมาใช่หรือเปล่า” หมอกแกล้งถามกลับทั้งที่ในใจก็พอจะรู้ว่าเพื่อนสนิทชอบใคร



          “อืมเราชอบ...”



          “พี่คินสินะ” หมอกพูดขึ้นมาก่อนซึ่งทำให้สีน้ำตาโตขึ้นมาอีกครั้ง



          “ระ...รู้ได้ยังไง” สีน้ำทำหน้าตกใจมาก



          “ก็ครั้งก่อนเราจับสังเกตสีน้ำได้ สีน้ำมองแต่พี่เขา พอเราถามก็ทำอึกอัก แค่นี้เราก็รู้แล้วแหละ แต่ความจริงเราก็สังเกตสีน้ำมานานแล้วแหบะ” หมอกว่ายิ้มๆแต่ในใจกลับไม่ได้ยิ้มตาม มันเต็มไปด้วยความขมขื่น



          “ถึงขั้นนี้ก็คงปฏิเสธไม่ได้” สีน้ำว่าออกมาเสียงอ่อย หมอกยกยิ้มนิดๆ



          “เอ่อ...แล้วที่สีน้ำบอกว่าเหมือนพี่คินจะมีแฟนหรือคนที่ชอบเหรอ สีน้ำรู้ได้ยังไง” หมอกถามด้วยความอยากรู้ทันที ถ้าสีน้ำพูดแบบนี้ต้องแอบไปรู้อะไรมาแน่ๆแต่คงยังไม่รู้ใช่มั้ยว่าแฟนของพี่คินคือใคร หมอกรู้สึกว่ามือตัวเองสั่นนิดๆเมื่อคิดมาถึงจุดนี้



          “มีคนบอกมาน่ะ แถมยังบอกให้เราสังเกตคนใกล้ตัวอีกด้วย แม่งใครวะที่บังอาจคบกับพี่คิน แม่งๆๆๆ อย่าให้รู้นะเว้ย” สีน้ำว่าพร้อมเอาส้อมจิ้มไข่ดาวในจานข้าวจนเละไปหมดโดยไม่ได้สังเกตสีหน้าของหมอกที่ตอนนี้ซีดไปแล้ว สีน้ำคงไม่พอใจมากสินะ ถ้าสีน้ำรู้คงจะเกลียดเขามากเลยสินะ



          “เอ่อ...อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดก็ได้ ทำไมสีน้ำไม่ถามพี่คินไปเลยล่ะ หรือไม่...ก็เดินหน้าจีบอะไรแบบนี้” หมอกพยายามเสนอ สีน้ำทำหน้าซังกะตายกับคำพูดของเพื่อนสนิท



          “ดูสภาพเราด้วยดิ...หน้าซีดๆ หัวยุ่งๆ ตัวผอมแห้งอย่างเรา พี่คินไม่มีทางสนใจหรอก ถ้าเราหน้าหวานๆน่ารักแบบหมอก เราจะไม่ว่าเลย”

 

         “ไม่หรอก...สีน้ำก็มีมุมน่ารักนะ ถ้าสีน้ำพูดเก่งๆแบบที่อยู่กับเรากับคนอื่น สีน้ำจะมีเสน่ห์มากเลยนะ” หมอกว่าตามที่ใจคิด



          “อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ...เอ่อ...งั้นให้เราช่วยมั้ย?” หมอกพูดขึ้นเมื่อเห็นสีน้ำทำหน้าซังกะตาย สีน้ำมองหน้ามองอย่างงงๆทันที



          “ยังไง?” หมอกไม่ตอบแต่กลับยิ้มๆเป็นคำตอบให้กับสีน้ำแทน....และแผนของหมอกก็คือให้สีน้ำทำเป็นบังเอิญเดินมาเจอพี่คินแล้วชวนพี่เขาคุยโน่นคุยนี้ อย่างน้อยเขาอยากให้พี่คินได้ลองพูดคุยกับสีน้ำดู สีน้ำเป็นคนน่ารัก นิสัยดี ขนาดเขายังชอบเขาเชื่อว่าพี่คินจะต้องชอบ



        “พี่คินมาแล้วๆๆ” หมอกพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่คินกำลังเดินออกมาจากในห้องหมอกเดินไปแอบทันทีเมื่อเห็นว่าพี่คินเดินมาใกล้ๆแต่หารู้ไม่ว่าร่างสูงเห็นร่างบางตั้งแต่เดินออกมาแล้ว คิ้วหนาขมวดมุ่นกับการกระทำของคนรักยิ่งเห็นว่าหมอกกำลังมองมาที่เขาที่ยืนอยู่กับสีน้ำ ทำแบบนี้ทำไม? คินพูดคุยกับสีน้ำนิดหน่อยเพราะมีธุระต้องไปทำต่อแต่ก่อนจะเดินออกไปตาคมก็หันไปมองอีกคนที่ยืนอยู่ตรงมุม หมอกหลบสายตาอีกคนจนพี่คินเดินออกไปหมอกจึงเข้าไปหาสีน้ำทันที แม้จะพอรู้ว่าทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากเพราะมีเพื่อนมาตามพี่คินไปก่อนแต่เขาก็รู้สึกว่าสีน้ำมีความสุขมาก  สีน้ำคงชอบพี่คินมากจริงๆ...และทุกวันหลังเลิกเรียนหมอกและเพื่อนๆในสาขาต้องมาช่วยกันทำป้ายศิลป์งานประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัย หมอกเห็นแจ้งเตือนไลน์ที่เป็นสัญลักษณ์อิโมติคอนรูปหัวใจที่เขารู้ว่าคือใครส่งไลน์มาหาเขาว่าเลิกทำงานแล้วกลับพร้อมกัน หมอกไม่เปิดอ่านและไม่ตอบอะไรกลับไป หมอกยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าพี่คินตอนนี้จริงๆ เขารู้ว่าพี่คินโกรธเขาเรื่องเมื่อเย็น



          “เดี๋ยวไปล้างมือแปบก่อนนะ” หมอกบอกกับเพื่อนในระบายสีอยู่ด้วยกันก่อนจะลุกขึ้น ตากลมมองหาเพื่อนสนิทที่ไม่รู้หายไปไหนก่อนจะเดินไปยังบริเวณก๊อกน้ำทันที



พรึ่บ



          “อ๊ะ...พี่คิน” หมอกทำหน้าตกใจทันทีที่มีมือหนามาคว้าแขนเขาไว้



          “มาคุยกันหน่อยครับ” คินว่าเสียงเรียบก่อนจะดึงแนหมอกให้เดินตามมาทันทีแม้ว่าหมอกทำท่าจะไม่อยากตามไปแค่ไหนก็ตาม



          “ปล่อยหมอกนะครับ” หมอกว่าพร้อมพยายามแกะมือตัวเองออก



          “เรื่องเมื่อเย็นมันอะไรกันครับ” คินว่าพร้อมมองหน้าหมอกอย่างจริงจัง หมอกก้มหน้าหลบตาจนคินต้องเชยคางอีกคนให้เงยหน้าขึ้นมามอง



          “ทำไมต้องทำแบบนั้น หมอกก็รู้ว่าพี่ไม่ได้คิดอะไรกับสีน้ำ พี่รักหมอก ทำไมต้องทำเหมือนอยากจะยกพี่ให้สีน้ำด้วย” คินว่าด้วยความไม่พอใจ เขารู้สึกเจ็บหัวใจไปหมด เจ็บที่เห็นว่าอีกคนพยายามผลักไสเขาไปให้คนอื่น เรารักกันไม่ใช่เหรอ?



          “หมอกเคยบอกพี่คินแล้วว่าสีน้ำชอบพี่คิน บางทีพี่คินกับสีน้ำได้มากกว่า...อื้ออออออ” ไม่ทันที่จะพูดจบประโยคมือหนาก็ดึงอีกคนเข้าไปจูบทันที หมอกเบิกตากว้างด้วยความตกใจพยายามดิ้นออกแต่คินไม่ยอม มือหนาล็อคใบหน้าอีกคนเอาไว้พร้อมกับยัดเยียดจูบลงไปอย่างร้อนแรงจนหมอกแข้งขาอ่อนเปลี้ย ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจเพื่อระบายความไม่พอใจก่อนที่รสจูบจะอ่อนหวานขึ้นจนหมอกต้องรับหลับตาพริ้มลง



          “พี่รักหมอก ไม่ว่ายังไงพี่ก็รักหมอก อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะครับ พี่เจ็บมาก”คินว่าพร้อมกับตาคมที่สั่นหวั่นไหว หมอกน้ำตาคลอกับคำพูดของอีกคนก่อนจะยอมพยักหน้ารับ คินยกยิ้มก่อนจะดึงอีกคนเข้าไปกอดทันที หมอกกอดตอบอีกคนก่อนจะสะอึกสะอื้นออกมาด้วยความรู้สึกผิด รู้สึกผิดต่อพี่คินและรู้สึกผิดต่อสีน้ำ...ทั้งๆที่บอกว่าจะช่วยสีน้ำแต่ก็ไม่สามารถตัดพี่คินได้ลง ขอโทษนะสีน้ำ



          “กลับบ้านกันนะเดี๋ยวพี่ไปส่ง” คินว่า หมอกพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินออกไปทันที...คินพาหมอกมาส่งที่หน้าบ้านแบบทุกครั้ง หมอกนั่งนิ่งตลอดทางเพราะในใจกำลังคิดอยู่ว่าควรจะบอกพี่คินเรื่องพ่อกับแม่ของเขาดีมั้ย ใจหนึ่งก็บอกว่าให้บอกจะได้ช่วยกันพาทางออกแต่อีกใจก็กลัว...กลัวว่าบอกไปเรื่องมันจะบานปลายไปกันใหญ่ ถ้าพี่คินไปเจอพ่อกับแม่ ถ้าพ่อกับแม่รู้ว่าพี่คินกับเขาคบกัน รู้ว่าเขาคบกับผู้ชาย กลัวว่าพ่อกับแม่จะโกรธ พ่อกับแม่จะเสียใจและไม่ยอมให้เขาพบกับพี่คินอีกเขากลัว...



          “คิดอะไรอยู่หืม?” คินถามขึ้นเมื่อเห็นว่าหมอกนั่งนิ่งพร้อมกับทำหน้าเคร่งเครียด แม้ว่ารถจะขับมาจอดหน้าบ้านแล้วแต่ก็ยังคงนั่งนิ่ง



          “พี่คินครับ...” หมอกหันหน้ามามองคนรัก



          “ว่าไงครับ หืม?” คินตอบรับพร้อมกับลูบหัวอีกคนเบาๆอย่างอ่อนโยนและเพราะความอ่อนโยนของอีกคนก็ทำให้หมอกหัวใจอ่อนยวบ

 

         “รักนะครับ” หมอกพูดออกมา คินกยิ้มกับคำพูดของคนรักก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปประกบจูบอีกคนแผ่วเบาและผละออกมา



          “รักเหมือนกันครับ” หมอกยกยิ้มแต่ในใจกลับร้องไห้จนเจ็บไปถึงขั้วหัวใจ  บางทีคงต้องขอยื้อเวลาอีกสักนิด ยื้อเวลาจนกว่าเขาจะมีความกล้าพอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ดราม่าๆๆๆๆ ดราม่าวนไปค่า แต่งไปก็สงสารหมอก คือถ้าเป็นเราคงอึดอัดไปหมด นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ แง้ๆๆๆ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 902
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
ก็เข้าใจความคิดของหมอกนะ แต่ก็ยังไม่ชอบการกระทำของหมอกอยู่ดี

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
สงสารหมอกนะแต่ไม่อยากให้หมอกทำแบบนี้ เฮ้ออ

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
หมอกบอกเถอะะะะะะะะ ได้โปรดดดดดดดด :z3: :z3: :z3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
แง๊ๆๆๆ น้ำตาไหลเลยอ่ะ
สงสารทั้งหมอก ทั้งพี่คิน (T_T)

ออฟไลน์ kms

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-14
สงสารหมอห สงสารพี่คิน ไม่ชอบสีน้ำเลย

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
ดราม่าวนไปจ้าาาาา
ดีงามมมม ต่ออีกๆๆ
อยากเห็นวันที่ฟ๊อกรักสีน้ำ

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 5

 

           สีน้ำมาเรียนในวันจันทร์ด้วยความรู้สึกแปลกไม่ใช่น้อย  เดินผ่านใครทีก็ต้องมีแต่คนมองตามตลอดซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ชินอย่างมาก รู้เว้ยว่าสีหัวมันเด่นแต่จำเป็นต้องมองกันขนาดนั้นมั้ย! สีน้ำเร่งฝีเท้าเดินเร็วขึ้นก่อนจะเดินมาถึงห้องเรียนที่มีเรียนดรออิ้งในตอนเช้านี้



          “สีน้ำ!!” หมอกเรียกสีน้ำเสียงดังทันทีที่เพื่อนสนิทเดินเข้ามาในห้อง สีน้ำทำหน้านิ่งนิดๆเมื่อเห็นหมอก ในใจไม่อยากจะเสวนาด้วยแต่แผนการของอีกคนคือให้สีน้ำทำตัวปกติ ในเมื่อหมอกทำตัวปกติได้สีน้ำก็ต้องทำตัวปกติได้



          “ว้าว สีผมใหม่ น่ารักจัง” หมอกว่าพร้อมรอยยิ้มกว้าง สีน้ำน่ารักจริงๆสำหรับเขา อีกคนผิวขาวทำสีผมอะไรก็เหมาะอีกทั้งพอทำสีนี้ยิ่งช่วยขับผิวของอีกคนให้ดูขาวใสยิ่งขึ้นอีกด้วย



          “น่ารักเหรอ?” สีน้ำเลิกคิ้วถาม หมอกพยักหน้ารับยิ้มๆ



          “น่ารักพอที่จะจีบพี่คินได้มั้ย?” หมอกทำตาโตทันทีกับคำถามของเพื่อนสนิทก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ



          “สีน้ำหมายความว่าไงเหรอ?” หมอกพยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น



          “ก็หมอกเคยยุให้เราจีบพี่คิน เราคิดๆดูแล้ว ลองดูก็ไม่เสียหายไม่ใช่เหรอ หมอกเคยบอกว่าเราน่ารัก เราก็จะพยายามทำตัวเองให้น่ารัก เปลี่ยนตัวเองให้พี่คินหันมาสนใจ” สีน้ำว่าหน้านิ่งซึ่งตากลมก็มองไปที่เพื่อนสนิทที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกอยู่ หมอกนิ่งไปสักครู่ก่อนจะยิ้มออกมา



          “อื้ม...ลองดูเลยๆ สีน้ำน่ารักแบบนี้พี่คินต้องสนใจแน่ๆ” แม้ปากจะพูดออกมาแบบนั้นแต่ใครจะรู้ว่าในใจของหมอกมันเจ็บแค่ไหน...แม้ว่าจะเปลี่ยนบุคลิกภายนอกแต่สีน้ำยังไงก็ยังคือสีน้ำ แม้ว่าจะทำปากเก่งกับหมอกแต่ความจริงแล้วเขาก็ไม่กล้าทำหรอก อยู่ๆจะให้เข้าไปจีบตรงๆ เขาไม่ได้มั่นหน้าขนาดนั้นนะเว้ย คงต้องรอแผนการจากไอ้หมาจิ้งจอกนั่นที่ไม่รู้เป็นบ้าอะไรส่งไลน์สั่งให้เขาซื้อข้าวมาให้ที่ห้องสาขาของตัวเอง ได้ข่าวว่าเขาไม่ใช่เบ๊มั้ย



          “เข้ามาดิ” ฟ็อกซ์พูดขึ้นเมื่อหันมาเห็นสีน้ำยืนอยู่หน้าห้องช็อปของภาควิชาตัวเอง สีน้ำเดินเข้าไปข้างในก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่ามีใครบางคนอยู่ด้วย...พี่คิน



          “ข้าวมึงอ่ะ” สีน้ำว่าพร้อมยื่นข้าวให้ฟ็อกซ์



          “ของกูที่ไหน ของพี่คิน พี่เขาฝากกูซื้อ กูเห็นมึงจะมาหากูพอดีเลยฝากให้ซื้อให้”ฟ็อกซ์ว่าพร้อมพยักพเยิดให้สีน้ำไปหาอีกคน คินหันมาเห็นสีน้ำพอดีก่อนจะเลิกคิ้วนิดๆแล้วเดินมาหา



          “ทำสีผมใหม่เหรอ?” คินถามขึ้น สีน้ำทำหน้าตกใจนิดๆที่อีกคนเดินเข้ามาคุยกับเขา ให้ตายสิ...ใจสั่นอีกแล้ว



          “เอ่อ...ครับ” สีน้ำอยากจะตบปากตัวเองเหลือเกินที่แม่งสั่นแบบนี้



          “น่ารักดิพี่” ฟ็อกซ์ถามขึ้น สีน้ำหันไปถลึงตาใส่อีกคนทันทีแต่ฟ็อกซืกลับกระตุกยิ้ม



          “อื้ม...ดูดีขึ้นเยอะเลย” คินว่ายิ้มๆ สีน้ำหน้าร้อนผ่าวทันทีกับคำชมของอีกคนก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าต้องเอาข้าวให้อีกคน



          “เอ่อ...ข้าวครับพี่คิน” คินทำหน้างงๆก่อนจะหันไปมองฟ็อกซ์



          “นี่มึงใช่สีน้ำให้ซื้อมาเหรอ?”



          “มันจะมาหาผมพอดีน่ะพี่” ฟ็อกซ์ตอบพลางยักไหล่ สีน้ำเบ้ปากใส่อีกคนนิดๆจะมาหาอะไรวะแม่งส่งไลน์สั่งให้เขามานะได้ข่าว คินพยักหน้ารับก่อนจะรับข้าวมาจากสีน้ำพร้อมส่งเงินให้



          “กิ๊กกันอยู่เหรอ?” คินถามยิ้มๆ สีน้ำเบิกตากว้างอย่างตกใจทันที ฟ็อกซืเองก็ชะงักมือที่กำลังติดกาวโมเดล

 

         “ไม่ใช่นะพี่ๆๆ” สีน้ำปฏิเสธเสียงรัว

 

         “ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่นน่ะ รู้หรอกว่าเราไม่ใช่สเปคหมอนี่” คินหัวเราะออกมาที่ได้แกล้งรุ่นน้องก่อนจะยีหัวสีน้ำเบาๆอย่างหยอกๆ สีน้ำชะงักกับการกระทำของอีกคนพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง



          “พูดงี้หมายความว่าไงพี่” ฟ็อกซ์ถามพร้อมกระตุกยิ้ม



          “ก็สเปคมึงต้องขาวๆ หน้าอกโตๆไม่ใช่เหรอ” คินว่าขำๆ ฟ็อกซ์เองก็ขำตามก่อนจะลุกขึ้นแล้วเอามือมาพาดไหล่สีน้ำเอาไว้



          “แต่บางทีผมก็ชอบแบบตัวขาวๆ หัวฟ้าๆ หน้าอกแบนๆนะพี่”...สีน้ำไม่ชอบใจในมุขของอีกคน รู้นะว่าพูดเล่นแต่แม่งมันทำให้เขารู้สึกแปลกๆนะเว้ย ตลอดทางที่เดินกลับห้องสาขาตัวเองแทนที่จะคิดเรื่องพี่คิน คิดถึงคำชมที่พี่คินชมว่าน่ารักกลับคิดถึงคำพูดของไอ้หมาจิ้งจอกนั่นแทน แม่งบ้า! เออ...เขามันบ้า รู้ตัวดี



          “ไปไหนมาเหรอสีน้ำ” หมอถามขึ้นเมื่อเห็นสีน้ำเข้ามาในห้อง

 

         “ห้องสาขาสถาปัตน่ะ” สีน้ำตอบก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆหมอก



          “ไปทำไมเหรอ?” สีน้ำกำลังจะตอบว่าไปเจอฟ็อกซ์แต่นึกขึ้นได้ว่าเขาเองก็เจอพี่คินเหมือนกัน เขาควรจะพูดอะไรออกไปสักหน่อยมั้ย



          “ไปหาเพื่อนน่ะ แต่เจอพี่คินด้วยนะ” สีน้ำว่าพร้อมมองหน้าหมอกยิ้มๆ หมอกชะงักไปนิดก่อนจะยิ้มตาม



          “จริงเหรอๆๆ แล้วเป็นไงบ้าง”

 

         “พี่คินถามเราว่าทำสีผมเหรอ? แถมยังบอกว่าน่ารักด้วย” สีน้ำว่าพร้อมทำหน้าเขินแต่ตากลมกลับจดจ้องไปที่ปฏิกิริยาของเพื่อนสนิท



          “อื้ม...ดีจังๆๆ งี้สีน้ำก็พัฒนาขึ้นมาอีกก้าวแล้วนะ ต่อไปสีน้ำต้องชวนพี่คินคุยเยอะๆนะ พี่คินชอบคนเฟรนลี่ ชอบคนคุยเก่ง” หมอกว่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย



          “เหมือนหมอกน่ะเหรอ?” หมอกชะงักกับคำถามของเพื่อน

 

         “เอ่อ...”



          “เราแค่เปรียบเปรยน่ะ ก็หมอกเฟรนลี่ คุยเก่งกับทุกคนนี่” สีน้ำว่าต่อเมื่อเห็นเพื่อนหน้าถอดสี หมอกยกยิ้มอีกครั้งก่อนจะพูดออกมา

 

         “อื้ม...แต่ให้พี่คินชอบแบบสีน้ำดีกว่า อย่าให้ชอบแบบเราเลย”...คงไม่ทันแล้วมั้งหมอก เหอะๆ...วันนี้สีน้ำเลิกเรียนเกือบสองทุ่มซึ่งถือว่าเร็วกว่าปกติ ก็นะ...เด็กสถาปัตนี่หน่า เลิกเรียนไม่เป็นเวลาอยู่แล้ว บางวันทำงานกันยันดึกยันดื่น บางวันยันเช้าก็มี สีน้ำเดินออกมาจากตึกคณะที่ยังมีแสงไฟเปิดอยู่ตลอดเวลา หอพักของเขาแม้ว่าจะไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยแต่ถ้าเรียนดึกมากเกินไปรถเมล์หมดก็ต้องเดินเอาซึ่งวันนี้ถือว่าโชคดีที่เลิกเรียนเร็ว



          “นาย...” เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้สีน้ำหันไปมอง ตากลมมองคนตรงหน้าอย่างงงๆเพราะก็ไม่ได้รู้จักอะไรกันมาก่อน



          “เรา?” สีน้ำชี้มาที่ตัวเองอย่างงงๆ



          “อื้มๆ เราชื่อเค เรียนคณะเภสัช” สีน้ำพยักหน้ารับอย่างงงๆที่อยู่ๆก็มีคนมาแนะนำตัวกับตัวเองในเวลานี้ที่ป้ายรถเมล์แบบนี้



          “เอ่อ...” เคอึกอักไปนิดนึงก่อนจะยื่นโทรศัพท์มาที่สีน้ำ



          “ขอไลน์หน่อยได้มั้ย” สีน้ำชะงักไปทันทีกับการกระทำที่จู่โจมของอีกคน เดี๋ยวนะๆ นี่มันอะไรกันวะ



          “เดี๋ยวนะๆ รู้จักเราหรือยัง ถึงได้มาขอไลน์แบบนี้” สีน้ำถามอย่างไม่เข้าใจ



          “อืม...เห็นเมื่อตอนกลางวันที่โรงอาหาร เห็นว่าชื่อสีน้ำ น่ารักดีก็เลย...” เคทำหน้าเขินๆ



เอี๊ยดดดดดด

เสียงล้อรถที่ครูดไปกับพื้นถนนทำให้สีน้ำและเคหันไปมองทันทีก่อนที่รถคันหรูที่สีน้ำพอจะคุ้นตาอยู่ขับมาจอดที่ป้ายรถเมล์ที่สีน้ำยืนอยู่



          “ขึ้นมาเดี๋ยวไปส่ง” ฟ็อกซ์เปิดกระจกลงมาพร้อมพูดขึ้น สีน้ำมองหน้าฟ็อกซ์และเคสลับกันไปมาก่อนจะทำท่าจะไปขึ้นรถฟ็อกซ์ทันทีเพราะรู้สึกกระอักกระอ่วนในสถานการณ์ตอนนี้ไม่น้อย



          “เดี๋ยวสิสีน้ำ ยังไม่ได้ให้ไลน์เราเลย” เคพูดขึ้นเมื่อสีน้ำทำท่าจะขึ้นรถฟ็อกซ์



          “ขอโทษนะ เรามีแฟนแล้ว” สีน้ำว่าก่อนจะขึ้นรถฟ็อกซ์ไปทันที...



          “หึๆ เปลี่ยนตัวเองวันเดียวมีคนมาจีบเลยหรือไง” ฟ็อกซ์พูดขึ้นขณะที่กำลังขับรถ เหตุการณ์เมื่อกี้ก็พอจะเดาอะไรได้ง่ายว่าอีกคนคงโดนหมอนั่นจับมา



          “ดีที่ไหน” สีน้ำเบ้ปาก



          “ทำไมล่ะ มีคนชอบเยอะๆไม่ดีหรือไง” ฟ็อกซ์กระตุกยิ้ม



          “กูไม่ใช่มึงที่จะดีใจเวลามีคนชอบเยอะๆ สำหรับกูแค่พี่คินชอบคนเดียวก็พอ”ฟ็อกซ์แสยะยิ้มกับคำพูดของอีกคนก่อนที่รถคันหรูจะจอดลงที่หน้าหอพักของสีน้ำแล้วร่างสูงหันมามองหน้าสีน้ำทันที



          “หึๆ รักเดียวใจเดียวจังนะ” สีน้ำชะงักเมื่อตาคมมองเข้ามาในนัยน์ตาของเขาก่อนจะเบนหน้าหนี



          “เออ รักเดียวใจเดียวเว้ย กับใครกูก็ไม่รู้สึกอะไรด้วยทั้งนั้นแหละ” ไม่รู้ว่าประโยคหลังสีน้ำต้องการจะบอกอะไรกับตัวเองกันแน่ ทั้งๆที่พูดออกไปแบบนั้นแต่ทำไมอวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายถึงได้รู้สึกสั่นไหวแปลกๆ ณ ตอนนี้



          “แน่ใจ?” ฟ็อกซ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ทำเอาสีน้ำผงะทันที



          “อะ...เออ แน่ใจดิวะ” สีน้ำตอบอย่างไม่เต็มเสียงนัก รู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้าแบบแปลกๆ



          “หึๆ งั้นก็เตรียมเริ่มแผนต่อไปได้เลย” ฟ็อกซืว่าก่อนจะผละออกมาจากอีกคน สีน้ำหันมามองอีกคนก่อนจะขมวดคิ้วอย่างสงสัย



          “ศุกร์นี้กูนัดกินเหล้ากับพวกพี่คิน และมึงก็ต้องไป” ฟ็อกซ์ตอบให้อีกคนหายสงสัยทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โอ๊ยๆๆๆๆ อะไรกันวะคู่นี้ อิหมาจิ้งจอกนี่ยังไง ให้เขาอ่อยคนอื่นแต่ตัวเองกลับอ่อยเขา55555555 เรื่องนี้ไร้พล็อตจริงๆนะคะ แต่งไปตามความรู้สึก พล็อตเปลี่ยนได้ตลอดเวลา 55555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ PingPong_Hunlay

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 223
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 902
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
เดี๋ยวก็เสร็จฟ็อกซ์ บอกแล้วบ้านนี้ชะนีไม่มีสิทธิ์ 555

ออฟไลน์ waza

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
ฉันชอบความเจ้าเล่ห์ของfox จริงๆ ลุ้นให้สีน้ำแย่งพี่คินมาให้ได้ ชอบคนเลวอะ ตัวละครแบดๆนี่ยิ่งชอบเลย  :hao3: :z2: o18 :katai3:

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
สงสารหมอก
สีน้ำรู้ไม๊ ว่าเพื่อนเจ็บ
หรือไม่คิด..ว่าเป็นเพื่อน

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 6

 

        และแล้ววันศุกร์ก็มาถึง...สีน้ำมองร้านเหล้าตรงหน้าที่เขาเองก็ไม่เคยมาสักครั้งเพราะเป็นพวกไม่เข้าสังคมสักเท่าไหร่แต่เพราะวันนี้จำเป็นจริงๆเลยต้องมา สีน้ำสำรวจตัวเองที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำคอวีพอดีตัวและกางเกงขาเดฟสีดำแนบไปกับขาทำให้เห็นความเรียวบางของขาได้อย่างชัดเจน เขาไม่ได้เลือกเองนะชุดนี้อ่ะ ไอ้คนที่บงการเบื้องหลังต่างหากที่เลือกให้ สีน้ำเดินเข้ามาในร้านเหล้าก่อนจะกวาดสายตาหาอีกคนที่เป็นคนบอกให้เขามา



พรึ่บ

มือหนาที่พาดเข้าที่ไหบ่ทำให้สีน้ำสะดุ้งทันทีก่อนจะหันไปจิกตาใส่เมื่อรู้ว่าเป็นใคร



          “มองหากูอยู่หรือไง” ฟ็อกซ์ถามขึ้นพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปาก



          “เออดิ แล้วนั่งไหน” สีน้ำถามขึ้น



          “ตรงโน้น” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะเอามือออกจากไหล่บางแล้วเปลี่ยนมาจับมืออีกคนให้เดินตามเข้าไปในร้าน สีน้ำมองมือหนาที่จับมือตัวเองไว้ด้วยความรู้สึกแปลกๆหัวใจขึ้นมาอีกครั้ง



          “กูเดินเองได้” สีน้ำว่าพร้อมกับพยายามจะเอามือออกจากมืออีกคน



          “คนมันเยอะ” ฟ็อกซ์ว่าเสียงเรียบและไม่ยอมปล่อยมืออีกคนก่อนจะพาอีกคนไปยังโต๊ะที่ตัวเอง เพื่อนๆและรุ่นพี่นั่งอยู่



          “อ้าวสีน้ำ” เป็นคินที่ทักขึ้นก่อนเพราะไม่คิดว่าจะเจอคนๆนี้ที่นี่



          “เอ่อ...สวัสดีครับ” สีน้ำหันไปทักทายอีกคนทันที



          “พอดีมันอยากมาด้วยก็เลยพามา” ฟ็อกซ์พูดขึ้นก่อนจะดึงสีน้ำให้นั่งลงข้างๆตัวเองซึ่งอีกข้างของสีน้ำเป็นพี่คิน สีน้ำตกใจไม่น้อยทำท่าจะขอเปลี่ยนที่แต่ฟ็อกซ์ก็ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าให้เขานั่งตรงนี้ ไอ้ดีมันก็ดีที่ได้ใกล้ชิดคนที่ชอบแต่อีกใจมันก็สั่นไหวตื่นเต้นไปหมด...ยิ่งดึกบรรยากาศในร้านก็ยิ่งคึกคัก เพื่อนของฟ็อกซ์และรุ่นพี่บางคนพากันออกไปแดนซ์แล้วทำให้ที่โต๊ะเหลือเพียงสามคนคือฟ็อกซ์ สีน้ำและคินเท่านั้น



          “เมาหรือยัง” ฟ็อกซ์กระซิบถามสีน้ำที่ตอนนี้ใบหน้าใสเริ่มแดงระเรื่อ

 

         “นิดนึง” สีน้ำว่า แม้ว่าจะกินเหล้าไม่บ่อยแต่สีน้ำก็รู้สึกว่าตัวเองคอแข็งไม้น้อยขนาดกินไปตั้งหลายแก้วยังครองสติได้เลย



          “แกล้งเมาแล้วอ่อยพี่คินซะ” สีน้ำเบิกตากว้างทันทีกับคำสั่งของอีกคน



          “กู...”



          “อย่าทำให้เสียโอกาสนี้ไป กูว่าพี่คินก็เริ่มกรึ่มๆแล้วเหมือนกัน” ฟ็อกซ์หันไปมองอีกคนที่เริ่มเมาแล้วเช่นเดียวกัน



          “อ่อยไง กูทำไม่เป็น” สีน้ำว่าพร้อมกับทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก ฟ็อกซ์ไม่ตอบแต่กลับกระตุกยิ้มก่อนจะผลักสีน้ำจนเซไปปะทะแผงอกของคิน

 

         “อ๊ะ” สีน้ำร้องออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคินในจังหวะที่ร่างสูงเองก็มองมาที่สีน้ำเช่นกัน



          “เมาแล้วเหรอ?” คินถามสีน้ำขึ้นเมื่อสังเกตเห็นว่าใบหน้าใสขึ้นสีระเรื่อ



          “มันน่าจะเมาแล้ว ผมฝากมันหน่อยแล้วกันนะพี่” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะหันมากระตุกยิ้มให้สีน้ำก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไป สีน้ำทำท่าจะเอนตัวกลับเพราะรู้สึกแปลกๆถ้าต้องนั่งผิงแผงอกอีกคนไว้แบบนี้



          “ถ้าเมาก็ไม่ต้องฝืนหรอกนะ” คินว่าเสียงนุ่มซึ่งก็ทำให้สีน้ำหัวใจเต้นรัว ตากลมหันไปสบตากลับตาคมอีกครั้ง



          “ถ้าผมพิงพี่แบบนี้ พี่ไม่รำคาญเหรอครับ” สีน้ำถามขึ้น



          “ไม่หรอก ดีกว่าให้เราหัวทิ่มนะ” คินว่ายิ้มๆซึ่งเป็นรอยยิ้มแบบพี่ชายให้กับน้องชายมากมายซึ่งสีน้ำสัมผัสได้ สีน้ำรู้สึกไม่พอใจนิดๆที่อีกคนมีปฏิกิริยาแบบนี้ ไหนเคยบอกว่าเขาน่ารักไง ไม่สนใจเขาบ้างเลยเหรอ? หรือว่าในใจพี่คินมีแต่หมอกเพียงคนเดียว พอคิดถึงเพื่อนสนิทที่ตอนนี้รู้สึกไม่อยากจะสนิทด้วยแล้วสีน้ำก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ความโกรธ ความอยากเอาชนะปะทุขึ้นมาทันที



          “งั้นรบกวนละกันนะครับ” สีน้ำว่าก่อนจะยิ้มยั่วให้คินอย่างไม่รู้ตัว คินชะงักไปนิดๆกับรอยยิ้มของอีกคนซึ่งแปลกตาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน



          “เอ่อ...แล้วเราไปสนิทกับฟ็อกซ์มันได้ไง” คินรีบเปลี่ยนเรื่องทันที



          “อืม...ก็เพราะว่าฟ็อกซ์กำลังช่วยอะไรผมบางอย่าง” สีน้ำตอบพร้อมกับยกแก้วตัวเองขึ้นมากระดกดื่มแต่ไม่รู้ว่าความตั้งใจยั่วหรือว่าอะไรถึงได้แกล้งทำเป็นดื่มเหล้าหกจนแอลกอฮอล์สีอ่อนไหลลงมาที่คางและลำคอขาวทันที



          “เปื้อนหมดแล้ว พี่ว่าสีน้ำเลิกกินเถอะ” คินว่าพร้อมกับแย่งแก้วเหล้าในมือสีน้ำมาถือไว้ สีน้ำไม่ยอมเอามือไปจับมืออีกคนที่จับแก้วเขาไว้พร้อมกับสบตาคมอีกครั้ง



          “งั้นพี่คินก็เช็ดให้ผมสิครับ”...ฟ็อกซ์ที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่อีกมุมหนึ่งก็กระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจในการกระทำของอีกคน รู้สึกว่าเลือกคนไม่ผิดจริงๆ ไม่เสียแรงที่พาไปเปลี่ยนแปลงตัวเอง ก็นะ...คนเรามันต้องมีด้านมืดกันทั้งนั้นแม้ว่าจะใสซื่อเหมือนอีกคนก็ตาม ตอนนี้ฟ็อกซืกำลังรู้สึกว่าเกมส์นี้กำลังสนุกมากจริงๆ ว่าแล้วมือหนาก็กดถ่ายรูปสีน้ำกับคินก่อนจะสั่งไปที่ไลน์ของใครบางคนทันที หึๆ มันจะสนุกกว่านี้ถ้ามีบุคคลที่สามรับรู้ ว่ามั้ย?



          “ฟ็อกซ์ จำพี่ได้มั้ย?” เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้ฟ็อกซ์หันไปมองทันที



          “ครับ?” ฟ็อกซ์เลิกคิ้วนิดๆเพราะจำอีกคนไม่ได้จริงๆ ก็นะ...ในชีวิตของเขามีผ็หญิงวนเวียนอยู่ตลอดไม่แปลกที่เขาจะจำไม่ได้

 

         “พี่มีดี้ไง ที่เจอกันที่สยามวันก่อน ลืมพี่เหรอ น่าน้อยใจชะมัด” มีดี้ว่าพร้อมทำหน้าน้อยอกน้อยใจเสียเต็มประดา



          “ขอโทษครับ อย่าโกรธผมเลยนะครับ” ฟ็อกซืว่าพร้อมแสร้งทำหน้ารู้สึกผิด



          “ใครจะโกรธลงล่ะแบบนี้ ว่าแต่วันนี้มากับใครเหรอ?” มีดี้ถามพร้อมกวาดสายตามองก็เห็นว่าฟ็อกซ์ยืนอยู่คนเดียว



          “กับเพื่อนและรุ่นพี่ครับ”



          “งั้น...ฟ็อกซ์ก็ว่างน่ะสิ” มีดี้ว่าพร้อมกับกรีดมือไปที่กระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของอีกคนอย่างยั่วยวน ตากลมที่กรีดด้วยอายไลน์เนอร์สบเข้าที่ตาคมของฟ็อกซ์อย่างแสดงความต้องการอย่างชัดเจน



          “แล้วถ้าบอกว่าว่างล่ะครับ” ฟ็อกซ์ก้มลงมากระซิบข้างหูหญิงสาว มีดี้ยกยิ้มก่อนจะจุ๊บที่แก้มสากเบาๆ



          “งั้นคงต้องคุยกันยาวหน่อยว่ามั้ย?”...อยู่ๆพี่คินก็ขอตัวกลับก่อน สีน้ำรู้ว่าเขารุกอีกคนเกินไปและพี่คินคงรู้สึกแปลกไปหมด สีน้ำนั่งกระดกเหล้าด้วยความหงุดหงิดยิ่งมองหาอีกคนที่สั่งให้เขามาแล้วไม่เจอก็ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ สีน้ำตั้งใจจะกลับเพราะคิดว่าอยู่ต่อก็ไม่ได้อะไรในเมื่อพี่คินก็กลับไปแล้ว



          “อ้าวไอ้คินล่ะครับ?” ถ้าจำไม่ผิดพี่คนนี้ชื่อพี่แทนเป็นเพื่อนสาขาเดียวกับพี่คินถามสีน้ำขึ้น



          “กลับไปแล้วครับ” สีน้ำตอบสั้นๆเพราะอย่างที่บอกถ้าไม่สนิทเขาก็จะเหมือนเป็นคนที่ปฏิสัมพันธ์ติดลบเลยทีเดียว



          “เมาแล้วเหรอ หน้าแดงเชียว” แทนถามพร้อมกับมองสีน้ำยิ้มๆ



          “นิดนึงครับ” สีน้ำตอบแต่ไม่ได้มองหน้าอีกคนเพราะเอาแต่มองหาฟ็อกซ์ที่ไม่รู้ไปอยู่ไหน



          “เอ่อ...งั้นผมขอตัวกลับก่อนดีกว่าครับดึกแล้ว” สีน้ำว่าอีกครั้งก่อนทำท่าจะลุกขึ้นแต่แทนก็พูดขึ้นก่อน



          “เดี๋ยวสิ นั่งดื่มเป็นเพื่อนพี่ก่อน จะทิ้งให้พี่นั่งคนเดียวเหรอ?” แทนว่าพร้อมทำเสียงอ่อย สีน้ำกัดปากอย่างครุ่นคิดก่อนจะยอมนั่งลงที่เดิม แทนยกยิ้มกับการกระทำของอีกคน



          “งั้นเดี๋ยวพี่ไปสั่งเครื่องดื่มอ่อนๆให้ดีกว่า” แทนว่าก่อนจะลุกจากเก้าอี้แล้วเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์บาร์ทันที แทนกลับมาพร้อมกับเครื่องดื่มค็อกเทลทรงสูงสีสวบก่อนจะยื่นให้สีน้ำ สีน้ำรับมาค่อยๆจิบเพราะคิดว่าตัวเองดื่มไปเยอะพอสมควรแล้ว ถ้ามากกว่านี้เขาได้เมาจริงๆแน่...สีน้ำดื่มเครื่องดื่มจนหมดแก้วก่อนจะรู้สึกแปลกๆขึ้นมารู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดทั้งตัว



          “เป็นอะไรหรือเปล่า” แทนถามขึ้นเมื่อเห็นว่าสีน้ำมีท่าทางแปลกๆทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าอีกคนเป็นอะไร



          “เอ่อ...ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” สีน้ำว่าพร้อมลุกขึ้นแต่เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่หัวค่ำทำให้สีน้ำเซเล็กน้อย แทนรีบเข้ามาจับตัวสีน้ำไว้ทันทีและพอมือหนาจับเข้าที่แขนบางสีน้ำก็สะดุ้งทันที เพราะมันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วตัว ร้อนรุ่มไปหมด



          “ให้พี่พาไปนะ” แทนว่าพร้อมกับยกยิ้ม สีน้ำมองหน้าอีกคนอย่างไม่ค่อยไว้ใจนักแต่ก่อนที่จะพูดอะไรขึ้นเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

 

         “เดี๋ยวผมพาเพื่อนผมไปเองพี่”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กรี๊ดดดดดดด เกิดอะไรขึ้น!!! น่าจะเดากันได้นะคะ 555555 จะเป็นยังไงต่อให้เดา? เดาแล้วเม้นด้วยนะ ห้ามเดาในใจ!

___จางบิวตี้___

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด