Fox’s Love...รักร้ายนายเจ้าเล่ห์ Yaoi (Boy’s Love) 18+ อัพตอนจบ (18/12/59) End
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Fox’s Love...รักร้ายนายเจ้าเล่ห์ Yaoi (Boy’s Love) 18+ อัพตอนจบ (18/12/59) End  (อ่าน 106274 ครั้ง)

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
ท่าทางจะเสร็จฟ็อกซ์เร็วกว่าที่คิด เพราะยาของคนอื่นแท้ๆ

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
อือหือ สีน้ำเส็ดแน่ค่าาา

ออฟไลน์ audio

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
รอตอนต่อไปนะคับ

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox’s Love 3

( Kin x Meok )

 

        หมอกตกใจไม่น้อยที่เจอสีน้ำในลุคผมสีฟ้าแบบนี้ บอกได้ว่าทั้งแปลกตาและน่ารัก สีน้ำเป็นคนผิวขาวมากเพราะฉะนั้นไม่ว่าจะทำผมสีอะไรก็ดูเข้ากันและช่วยขับผิวขาวนั้นให้สว่างมากยิ่งขึ้น สีน้ำบอกกับเขาว่าเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อจะจีบพี่คินหมอกชะงักไปทันทีกับคำพูดนั้น แม้ว่าปากจะยิ้ม จะพูดยุยงส่งเสริมเพื่อนแต่ในใจกลับกังวลไม่ใช่น้อย ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อมั่นในคนรักแต่เป็นเขาเองไม่ใช่เหรอที่ต้องการแบบนั้นแต่พอสีน้ำจะทำจริงๆเขากลับไม่ยอมขึ้นมา



          “ไปไหนมาเหรอสีน้ำ” หมอถามขึ้นเมื่อเห็นสีน้ำเข้ามาในห้อง เพราะหลังจากที่พักกลางวันสีน้ำก็หายออกไป



          “ห้องสาขาสถาปัตน่ะ” สีน้ำตอบก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆหมอก



          “ไปทำไมเหรอ?” หมอกถามพร้อมทำหน้าสงสัยเพราะปกติสีน้ำก็ไม่ได้รู้จักใครนอกจากเขา



          “ไปหาเพื่อนน่ะ แต่เจอพี่คินด้วยนะ” สีน้ำว่าพร้อมมองหน้าหมอกยิ้มๆ หมอกชะงักไปนิดก่อนจะยิ้มตามแม้ว่าในใจจะไม่ได้ยิ้มเลย



          “จริงเหรอๆๆ แล้วเป็นไงบ้าง”



          “พี่คินถามเราว่าทำสีผมเหรอ? แถมยังบอกว่าน่ารักด้วย” สีน้ำว่าพร้อมทำหน้าเขิน หมอกหุบยิ้มทันทีกับคำพูดของสีน้ำ ใบหน้าใสหม่นลงอย่างเห็นได้ชัดแต่เจ้าตัวก็พยายามยิ้มอีกครั้ง



          “อื้ม...ดีจังๆๆ งี้สีน้ำก็พัฒนาขึ้นมาอีกก้าวแล้วนะ ต่อไปสีน้ำต้องชวนพี่คินคุยเยอะๆนะ พี่คินชอบคนเฟรนลี่ ชอบคนคุยเก่ง” หมอกว่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย



          “เหมือนหมอกน่ะเหรอ?” หมอกชะงักกับคำถามของเพื่อน หมอกมองหน้าสีน้ำอย่างตกตื่นทันที

 

         “เอ่อ...”



          “เราแค่เปรียบเปรยน่ะ ก็หมอกเฟรนลี่ คุยเก่งกับทุกคนนี่” สีน้ำว่าต่อเมื่อเห็นเพื่อนหน้าถอดสี หมอกยกยิ้มอีกครั้งก่อนจะพูดออกมา



          “อื้ม...แต่ให้พี่คินชอบแบบสีน้ำดีกว่า อย่าให้ชอบแบบเราเลย”...วันนี้หมอกกลับบ้านพร้อมกับคินตามปกติ หมอกไม่ได้ถามอีกคนว่าเจอสีน้ำแล้วเป็นยังไงบ้างเพราะไม่อยากทะเลาะกับคนรักเรื่องนี้อีก



          “ศุกร์นี้ไปนอนคอนโดพี่มั้ย” คินถามขึ้นขณะที่จอดรถหน้าบ้านหมอก



          “คิดจะแกล้งอะไรหมอกหรือเปล่าเนี่ย” หมอกแกล้งถามกลับ คินยกยิ้ม



          “แกล้งอะไรครับ พี่ไม่เคยแกล้งอะไรเลย” คินว่าพร้อมทำหน้าซื่อตาใส หมอกเบ้ปากใส่อีกคน



          “ชิ ครั้งก่อนก็แกล้ง” หมอกอุบอิบคนเดียวแต่คินกลับได้ยินเต็มสองหู



          “แบบนั้นไม่ได้เรียกแกล้งนะครับ รียกว่ารักต่างหาก” หมอกหน้าแดงทันทีกับคำพูดของอีกคน ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์คืนนั้นแล้วยิ่งร้อนผ่าวไปทั้งหน้า ร่างสูงที่ทาบทับร่างกายของเขา ร่างสองร่างรวมเป็นหนึ่ง เสียงครวญครางของความสุขที่ไม่สามารถบอกได้ว่าใครมีความสุขมากกว่ากัน



          “หน้าแดงแบบนี้คิดอะไรอยู่ครับ” คินถามพร้อมกับจับแก้มอีกคนเบาๆ



          “งื้ออออ ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย” หมอกส่ายหน้าปฏิเสธแต่ใบหน้าใสก็ยังคงแดงระเรื่ออย่างน่ารักจนคินอดใจไม่ไหวยื่นหน้าไปหอมแก้มอีกคนทันที



ฟอด



          “พี่คินนี่หน้าบ้านหมอกนะ” หมอกว่าออกมาทันที



          “ไม่มีใครเห็นหรอกครับ ว่าไงครับ ศุกร์นี้มานอนคอนโดพี่นะครับ” คินว่าพร้อมทำหน้าทำตาอย่างออดอ้อน



          “ก็ได้ครับ” หมอกก็ใจอ่อนในที่สุด ไม่สิไม่ได้ใจอ่อนเพียงแต่เขาเองก็อยากอยู่ใกล้ๆกับอีกคนเหมือนกัน ถามว่าเขาสามารถออกจากบ้านมานอนคอนโดอีกคนได้อย่างไรก็ต้องโกหกพ่อกับแม่นั่นแหละ รู้ว่าผิด รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ไม่มีทางอื่นแล้วล่ะ...วันศุกร์...เพราะหมอกมีกุญแจสำรองห้องอีกคนทำให้สามารถเข้าออกห้องอีกคนได้ตลอด แม้ว่าคินจะโทรมาบอกว่าจะออกไปกินเหล้ากับพวกรุ่นน้องหมอกก็ไม่ได้ว่าอะไร เขารออีกคนอยู่ในห้อง จัดห้อง ดูทีวีอะไรไปเรื่อยเปื่อยอย่างทุกครั้งที่มา



ครืดๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเพราะมีไลน์เข้า หมอกหยิบมาดูอย่างงงๆเพราะไม่คุ้นก่อนจะกดเปิดข้อความที่เป็นรูปภาพส่งมา มือบางสั่นเทาทันทีกับภาพที่เห็น พี่คินกับสีน้ำ... เขาไม่รู้ว่าสองคนนั้นไปอยู่ด้วยกันได้ยังไงแต่ในภาพที่โต๊ะมีเพียงคนทั้งคู่ สีน้ำท่าทางเหมือนเมาและกำลังพิงพี่คินอยู่ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่เข้าว่าทำไมคนทั้งคู่ถึงทำแบบนั้นแต่ในใจของหมอกตอนนี้มันรู้สึกเจ็บไปหมด ดวงตากลมหน่วงคลอไปด้วยน้ำตาก่อนที่มือบางจะกดปิดไลน์ทันที ก่อนจะคว้ากระเป๋าของตัวเองแล้วออกไปจากห้องอีกคนทันที...คินกลับมาถึงคอนโดในตอนดึก ในใจก็รู้สึกผิดกับคนรักที่ตอนแรกบอกว่าจะไปไม่นาน ตอนแรกคินก็เมานิดหน่อยแต่ตอนนี้ก็สร่างแล้ว ร่างสูงไขกุญแจเข้าไปในห้องก็พบกับความมืด คินขมวดคิ้วทันทีก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนแต่กลับว่างเปล่าไม่พบร่างของใครบางคนที่ต้องอยู่ที่นี่ คินรู้สึกร้อนใจไม่น้อยก่อนจะรีบกดโทรศัพท์โทรหาหมอกทันที



          ‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...’คินกดย้ำหลายๆรอบแต่กลับกลายว่าก็เป็นเช่นเดิม  ว่าแล้วคินก็รีบคว้ากุญแจรถแล้วขับออกไปยังบ้านของอีกคนทันที...หมอกกลับมาถึงบ้านก็รีบอาบน้ำนอนทันที หมอกปิดโทรศัพท์ตั้งแต่ออกจากคอนโดของคินเพราะคิดว่าถ้าอีกคนกลับมาไม่เจอเขาต้องโทรหาแน่ๆแต่ตอนนี้เขายังไม่พร้อมคุย แม้ว่าจะเชื่อใจในคนรักแต่ภาพคนทั้งคู่ที่นั่งคลอเคลียกันมันก็ติดตา ติดตาเสียจนคิดว่าถ้าพี่คินหวั่นไหวขึ้นมาเขาจะทำยังไง...เขาควรทำยังไงดี ควรปล่อยพี่คินไปตามที่หัวใจคิดตอนแรกใช่มั้ย...



ซ่า

เสียงฝนตกทำให้หมอกที่พึ่งอาบน้ำเสร็จต้องหันไปมอง ร่างบางเดินไปที่หน้าต่างหวังที่จะปิดกันฝนสาดแต่ตากลมกลับเหลือบไปเห็นร่างสูงของคนที่คุ้นตา หมอกเบิกตากว้างทันทีที่เห็นคินยืนตากฝนตัวเปียกไปหมด คินมองขึ้นมาสบตากับหมอกทำให้หมอกรีบหลบสายตาทันที



          “หมอก!!” เสียงทุ้มตะโกนเรียกเสียงดัง หมอกหันไปมองคินอีกครั้ง ใจหนึ่งก็บอกให้ลงไปหาอีกคนแต่อีกใจก็บอกว่ายังไม่พร้อมที่จะคุยกับอีกคน



          “หมอก โกรธอะไรพี่เหรอครับ!” คินตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง ยังดีที่มีเสียงสายฝนกลบเสียงเขาได้บ้างไม่เช่นนั้นพ่อกับแม่ของหมอกหรือไม่ก็เพื่อนบ้านคงได้ยินแล้ว



          “พี่คินกลับไปก่อนเถอะครับ” หมอกตะโกนกลับไป



          “ทำไมหมอก พี่ทำอะไรผิด หมอกโกรธอะไรพี่” คินถามด้วยความไม่เข้าใจ ตาคมเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและกังวลใจ



          “เอาไว้คุยกันพรุ่งนี้เถอะครับ” หมอกว่าพร้อมทำท่าจะปิดผ้าม่านหน้าต่าง



          “ไม่ครับ! ถ้าหมอกไม่คุยกับพี่ พี่ก็จะยืนอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน” คินว่าด้วยความแน่วแน่ หมอกกัดปากก่อนจะใจแข็งปิดหน้าต่างทันทีก่อนที่ตากลมจะปล่อยน้ำตาลงมา เขายังไม่พร้อมเจอพี่คินตอนนี้จริงๆ...พอเห็นอีกคนปิดหน้าต่างหนีไปคินก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ทั้งเจ็บปวดและไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรให้อีกคนไม่พอใจ ทำไมหมอกถึงมีท่าทางแบบนี้กับเขา ทุกครั้งที่อีกคนเฉยชาใส่เขาหัวใจของเขาก็เหน็บชาไปหมด หรือหมอกจะโกรธที่เขาออกไปกินเหล้า? แต่เขาก็บอกไว้แล้วนี่หน่าหรือหมอกจะโกรธที่เขากลับดึก? แต่เรื่องนั้นเขาอธิบายได้ อย่างน้อยแค่ให้เขาได้อธิบายหน่อยไม่ได้หรือยังไง คินทิ้งตัวลงนั่งข้างรถตัวเองอย่างหมดอาลัยตายอยาก ...ทางด้านของหมอกก็ไม่สามารถข่มตานอนหลับได้เลย ในใจกระวนกระวายไปหมดใม่รู้ว่าอีกคนจะกลับไปแล้วหรือไง หรือว่าจะยังคงอยู่ที่เดิมอย่างที่ลั่นวาจาเอาไว้ หมอกสะบัดหัวตัวเองไปมากับความคิดบ้าๆ ฝนตกหนักขนาดนี้ใครจะบ้ายืนตากฝนอยู่อย่างนั้นทั้งๆที่รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ออกไป หมอกถอนหายใจออกมาก่อนจะลุกจากเตียงแล้วแอบเปิดผ้าม่านดูก็พบว่าอีกคนยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน  ว่าแล้วร่างบางก็รีบคว้าร่มแล้ววิ่งลงไปข้างล่างทันที



          “คนบ้า ทำไมยังไม่กลับไปอีก!” หมอกว่าเสียงดัง คินเงยหน้าขึ้นมามองหมอกทันที



          “หมอกโกรธอะไรพี่ครับ?” คินถามด้วยน้ำเสียงสั่นไหว ตาคมสั่นระริกไปหมดหมอกรู้สึกใจสั่นไปหมดก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกคนพร้อมกับกางร่มให้ทั้งตัวเองและอีกคน



          “อย่าทำแบบนี้สิครับพี่คิน เดี๋ยวไม่สบายนะครับ” หมอกว่าเสียงอ่อน ในใจรู้สึกเป็นห่วงอีกคนไม่น้อย



          “หมอกโกรธพี่ พี่แค่อยากรู้ว่าพี่ทำอะไรให้เราไม่พอใจ พี่จะได้อธิบาย จะได้ขอโทษ” คินว่าอย่างจริงจัง หมอกกัดปาก



          “ไปคอนโดกันนะครับแล้วค่อยคุยกัน”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ตันๆแต่งไม่ออก แง้งงงงงงง ไม่สนุกยังไงขอโทษด้วยนะคะ

___จางบิวตี้____

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 7

 

     “เดี๋ยวผมพาเพื่อนผมไปเองพี่”ฟ็อกซ์พูดขึ้นพร้อมกระชากสีน้ำมาหาตัวเองจนร่างบางเซมาปะทะแผงอกแกร่ง

 

          “ผมขอตัวครับ” ฟ็อกซ์บอกลารุ่นพี่อีกครั้งก่อนจะพาสีน้ำที่ร่างกายโคลงเคลงไปมาอย่างแปลกๆ

 

          “ปะ...ปล่อยกู” สีน้ำว่าเพราะรู้สึกแปลกๆเมื่อฟ็อกซ์มาสัมผัสตัว รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดความต้องการอะไรบางอย่างก่อเกิดขึ้นมาจนสีน้ำยังนึกรังเกียจตัวเอง สีน้ำไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรแต่เขาคงทนได้อีกไม่นานแน่ๆ

 

          “เดินดีๆดิวะ” ฟ็อกซ์บ่นเมื่อสีน้ำพยายามขืนตัวออกจากเขา ให้มาอ่อยพี่คินแต่เสือกอ่อยเพื่อนพี่คินด้วย นี่แม่งกะจะควบสองเลยหรือไง หรือว่าคนๆนี้ไม่ได้ใสซื่อบริสุทธิ์อย่างที่เขาคิด? แต่เขาก็ไม่เคยมองใครผิดนะ

 

          “กูจะกลับ” สีน้ำพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น

 

          “เออ เดี๋ยวกูพากลับ” ฟ็อกซืว่าก่อนจะพาสีน้ำมายังรถของตัวเองพร้อมกับดันอีกคนเข้าไปในรถพร้อมกับขึ้นนั่งฝั่งคนขับก่อนจะออกรถทันที ระหว่างที่อยู่บนรถอาการของสีน้ำก็ปะทุมากยิ่งขึ้น ร่างบางนั่งเสียดสีขาไปมาเพราะรู้สึกอยากปลดปล่อยแต่อยู่ๆจะให้มานั่งว่าวตรงนี้คงไม่ใช่เรื่อง แม่งๆๆ อึดอัดโว้ยยยย เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!

 

หมั่บ

        “เป็นเชี่ยไรวะ หยุดสั่นกูรำคาญ” ฟ็อกซ์ว่าพร้อมยื่นมือมาจับที่หน้าขาของสีน้ำสีน้ำสะดุ้งหน้าแดงก่ำพร้อมกลับหันไปมองฟ็อกซ์ด้วยสายตาที่เขาก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำแบบนี้...สายตาที่เรียกร้อง

 

          “ฟ็อกซ์” สีน้ำเรียกฟ็อกซ์เสียงพร่า ฟ็อกซ์ไม่ตอบแต่กลับเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

 

          “คืนนี้...กูไปนอนคอนโดมึงได้มั้ย?” คำถามของอีกคนทำให้ฟ็อกซ์เหลือบมองทันที

 

          “ทำไม?”

 

          “กู...กู...” สีน้ำอึกอักพร้อมกับค่อยๆไล้มือที่หน้าขาของอีกคน ฟ็อกซ์ทำหน้าตกใจนิดๆก่อนจะจอดรถแล้วสังเกตสีน้ำดีๆ

 

          “เชี่ย! มึงโดนยา?” ฟ็อกซ์พูดออกมาทันทีหลังจากที่สังเกตท่าทางของสีน้ำออกแหงแหละ เขาไม่ใช่พวกโลกสวย ไร้ประสบการณ์นี่ แค่มองตาแม่งก็รู้แล้วว่าอีกคนเป็นอะไร

 

          “ยาอะไร...ฟ็อกซ์สัมผัสกูหน่อยสิ” สีน้ำว่าพร้อมจับมือหนาที่หน้าขามาจับแก้มตัวเองเอาไว้ ไม่พอ...สำหรับสีน้ำแค่นี้มันไม่พอ อยากให้อีกคนสัมผัสมากกว่านี้มากกว่านี้ยิ่งขึ้น

 

          “ชิบ!” ฟ็อกซ์สบถออกมากับท่าทางและการกระทำของอีกคน ก่อนจะรีบออกรถอีกครั้งมาที่คอนโดของตัวเองที่อยู่ใกล้มากกว่าหอของสีน้ำ

 

          “เชี่ย เป็นงูหรือไงวะ!” ฟ็อกซ์สบถออกมาเมื่อขณะที่ขึ้นลิฟต์สีน้ำก็ลูบไล้ คลอเคลียไปมาที่ตัวของเขาตลอด เขาแม่งก็คนไง เรื่องอารมณ์แบบนี้ จุดติดง่ายซะด้วย!

 

      “จะพาไปไหน” สีน้ำถามอย่างงงๆเมื่อเข้ามาในห้องของฟ็อกซ์ อีกคนก็จับมือเขาลากเข้าไปข้างใน...ห้องน้ำ? ก่อนจะ...

 

ซ่า!!

 

          “ทำไรเนี่ย!!” สีน้ำโวยวายออกมาทันทีเมื่อฟ็อกซ์เปิดฝักบัวแล้วหันฝักบัวมาที่หน้าของเขา

 

          “น้ำเย็นๆจะช่วยมึงได้” ฟ็อกซ์ว่าพร้อมกับใช้ฝักบัวราดไปที่ตัวของสีน้ำจนเปียกชุ่มไปหมด เสื้อสีดำแนบเนื้ออีกคนจนเห็นสัดส่วนร่างกายอย่างชัดเจน ฟ็อกซ์ชะงักไปทันทีกับภาพตรงหน้าที่เห็น

 

          “ช่วยตัวเองแล้วมึงจะดีขึ้น” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะเดินออกไปทันทีโดยทิ้งสีน้ำไว้ในห้องน้ำ

 

ปังๆๆ

          “เปิดประตูให้กูหน่อย” สีน้ำว่าพร้อมเคาะประตูเสียงดังเมื่ออีกคนขังเขาจากข้างนอก

 

ปังๆๆ

 

          “ฟ็อกซ์...ช่วยกูที” สีน้ำว่าเสียงพร่าแม้ว่าจะถูกน้ำเย็นราดไปทั้งตัวแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความต้องการของเขาลดลง สีน้ำพยายามเคาะเรียกฟ็อกซ์แต่เจ้าของห้องก็ทำท่าไม่สนใจ แหงแหละ...เพราะถ้าเขาสนใจเรื่องราวคงจบไม่สวยแน่ ฟ็อกซ์ตั้งปณิธานแล้วว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับของเล่นหรือหมากในเกมส์ตัวเอง เพราะฉะนั้นยังไงเขาก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด!

 

        “อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า...อ๊ะ...อ๊า” เมื่อไม่สามารถทำอย่างอื่นได้สีน้ำก็จัดการช่วยตัวเองทันที มือบางรูดขึ้นรูดลงที่แก่นกายของตัวเองพร้อมกับเปร่งเสียงครางออกมา

 

          “อ๊ะ...อื้อ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อื้อ...อ๊า!!” ก่อนที่ร่างบางจะปลดปล่อยออกมาจนเต็มสองมือ สีน้ำหอบหนักด้วยความเหนื่อยแต่อารมณ์ก็ยังไม่หมดไปปะทุขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสีน้ำช่วยตัวเองไปสามรอบ!...พอเห็นเสียงของอีกคนเงียบไปฟ็อกซ์ก็รีบไปดูสีน้ำทันที ตาคมมองไปที่ร่างบางที่นอนหมดแรงอยู่ที่พื้นห้องน้ำ เสื้อผ้าหลุดลุ่ยไปหมดตากลมหันมามองฟ็อกซ์ด้วยน้ำตาหน่วงคลอ

 

          “ไอ้เชี่ย” สีน้ำว่าทันทีที่เห็นหน้าฟ็อกซ์ ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มกับคำพูดของอีกคนปากดีแบบนี้ได้แปลว่าหายแล้วสินะ ฟ็อกซ์รวบอีกคนขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาวซึ่งสร้างความตกใจให้สีน้ำไม่น้อย

 

          “ทะ...ทำอะไร”

 

          “หมดแรงแล้วสินะมึง” ฟ็อกซ์ว่าขำๆซึ่งเป็นครั้งแรกที่สีน้ำเห็นอีกคนยิ้ม ไม่ใช่แสยะยิ้มหรือกรีดยิ้มร้าย ยิ้มจอมปลอมแบบแต่ก่อน อวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายของสีน้ำสั่นไหวขึ้นมาแปลกๆ นี่มันผลข้างเคียงของยาหรืเปลา?

 

          “ปล่อยกู กูจะกลับหอ” สีน้ำว่าอย่างอวดเก่งแม้ว่าสภาพตัวเองตอนนี้จะอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง

 

          “อย่ามาปากเก่ง เดินให้ไหวก่อนเถอะมึง” สีน้ำมองตาเขียวใส่ฟ็อกซ์ก่อนจะถูกร่างสูงวางลงที่โซฟาปลายเตียงนอนก่อนที่ฟ็อกซ์จะโยนเสื้อผ้าของตัวเองให้

 

          “เอาไปเปลี่ยนซะเดี๋ยวเป็นปวดบวมตายห่า” ฟ็อกซ์ว่าหลังจากที่โยนเสื้อผ้าให้อีกคน

 

      “เฮอะ ตบหัวลูบหลังกู?” สีน้ำว่าพร้อมเบ้ปากใส่ รู้สึกโกรธอีกคนที่ขังเขาไว้ในห้องน้ำกว่าชั่วโมง

 

          “แล้วมึงจะให้กูทำไง? หรือว่า...” ฟ็อกซ์ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหาสีน้ำทำเอาร่างบางผงะทันที

 

          “...ให้กูช่วยมึงดี” สีน้ำเบิกตากว้างทันทีเพราะพอจะรู้คำว่าช่วยของอีกคน มือบางผลักอีกคนออกอย่างแรง

 

          “พ่อง!”

 

          “หึๆ อย่างมึงไม่ใช่สเปคกูหรอก เห็นแล้ว...เอาไม่ลงว่ะ” ฟ็อกซ์ว่าพร้อมส่ายหน้าไปมา

 

          “อย่างกูมันทำไมวะ! พูดให้เคลียร์นะเว้ย!” สีน้ำโวยวายอย่างหาเรื่องพร้อมมองอีกคนอย่างไม่พอใจ

 

          “หน้าอกก็แบน ตูดก็ไม่มี ไม่มีอะไรเร้าใจ น่าดึงดูด” ฟ็อกซ์ว่าหน้านิ่ง สีน้ำเดือดจัดกับคำพูดอีกคนร่างบางทำท่าจะลุกขึ้นมาผลักอีกคนอย่างหาเรื่องแต่เพราะแข้งขาที่ไม่ค่อยมีแรงทำให้ร่างบางเซไปปะทะกับอีกคนทันที

 

          “ไม่เจียมตัวจริงๆ” ฟ็อกซ์ว่าพร้อมกับประคองเอวบางอีกคนเอาไว้ ตากลมสบเข้ากับตาคมทันที สีน้ำที่กำลังจะอ้าปากเถียงอีกคนก็ชะงักไปทันที ความรู้สึกสั่นไหวในอกกลับมาอีกครั้งจนสีน้ำนึกหงุดหงิดตัวเอง

 

          “แต่จะว่าไปมึงก็มีอะไรน่าดึงดูดเหมือนกันแฮะ” สิ้นเสียงทุ้มริมฝีปากหนาก็ประกบลงมาทันที สีน้ำเบิกตากว้างอย่างตกใจกับการกระทำของอีกคน อวัยวะในอกสั่นไหวทวีคูณเพราะการกระทำของอีกคน สีน้ำเผลอเผยปากให้อีกคนให้สอดแทรกลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานภายในและเมื่อเก็บเกี่ยวจนพอใจฟ็อกซ์ก็ผละออกทันที

 

          “โทษที ไม่คิดว่าจะเป็นจูบแรกของมึงว่ะ” ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะปล่อยสีน้ำออกจนร่างบางที่ไร้เรี่ยวแรงอยู่แล้วล้มกองลงกับพื้นก่อนที่ฟ็อกซ์จะเดินออกไปทันที สีน้ำหัวสมองขาวโพลนไปหมดก่อนจะยกมือขึ้นมาสัมผัสที่ปากตัวเองเบาๆ เมื่อกี้...เมื่อกี้เขากับไอ้หมาจิ้งจอกนั่น...

 

          “ไอ้เชี่ย!!!” สีน้ำโวยวายออกมาทันที...ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มมุมปากนิดๆกับเสียงโวยวายของอีกคนก่อนจะหุบยิ้มเมื่อคิดได้ว่าเขาพึ่งทำอะไรลงไป คิ้วหนาขมวดมุ่นไปทันทีเมื่อกำลังเดินออกนอกเส้นทาง เขาต้องไม่ยุ่งกับหมากในเกมส์สิแต่ทำไม...ใบหน้าขาวใส ตากลมโตนั่น ฟ็อกซ์สะบัดหัวไปมากับความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นมา

 

          “แม่งก็แค่อารมณ์ค้างป่ะวะ” ฟ็อกซ์พึมพำกับตัวเองเพราะที่ผับเขายังไม่ทันได้ปลดปล่อยกับสาวสวยคนนั้นเลยเพราะต้องมาหาสีน้ำก่อน ใช่...มันก็แค่อารมณ์ค้าง!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ๊ะยังไงกันคะอิคุณจิ้งจอก!!!! >____< นี่คือมุ้งมิ้งแล้วค่ะ แต่งมุ้งมิ้งได้แค่นี้จริงๆ 55555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

___จางบิวตี้__

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
ฟ๊อกซ์ ... แหม๋ๆ เดี๋ยวได้หลงสีน้ำ เดี๋ยวๆ โงหัวไม่ขึ้นนะจ๊ะ
ปล. ผิดคาด สีน้ำไม่เส็ดฟ๊อกซ์ 555+

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
แซวพี่ๆไว้เยอะ ถึงคราวตัวเองเป็นไงหล่ะ

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 8

 

          สรุปคืนนี้สีน้ำต้องนอนที่คอนโดของฟ็อกซ์ แต่อย่านึกภาพอันสวยหวานตามนิยายเล่มละ199 ว่าจะมีใครเสียสละไปนอนโซฟาเพราะมันไม่มี! แหงแหละ...ฟ็อกซ์เป็นเจ้าของห้องเรื่องอะไรเขาต้องเสียสละเตียงให้คนอื่น ส่วนสีน้ำ...เตียงก็ออกจะใหญ่จะเสียสละตัวเองไปนอนข้างนอกทำไมจริงมั้ย?!?



          "เขยิบมาหน่อยก็ได้มั้ง" ฟ็อกซ์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าสีน้ำขยับตัวเองนอนซะชิดริมเตียงอีกฝั่งจนแทบจะตกเตียง หลังจากที่เขาเผลอ...ไม่ดิ เรียกว่าอารมณ์ค้างไปจูบอีกคน เขาทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกจนถึงเมื่อกี้นี่แหละ



          "กูถนัดแบบนี้" สีน้ำตอบกลับมา



          "หึๆ กลัวกูหรือไง" สีน้ำพลิกตัวหันมามองหน้าอีกคนท่ามกลางความมืดแต่ก็ยังมีแสงไฟสลัวๆเข้ามาทันที



           "กลัวอะไร กลัวที่ไหน มีอะไรให้กลัว" สีน้ำว่าพร้อมเชิดปากใส่อีกคน



          "อวดเก่ง ทีกับพี่คินทำหงอ" สีน้ำถลึงตาใส่อีกคนทันทีกับคำพูดของอีกฝ่าย



          "ก็นั่นคนที่ชอบ ใครจะไปกล้า"



           "แต่วันนี้ก็เห็นอ่อยนี่" สีน้ำชะงักกับคำพูดของอีกคน



           "กะ...ก็...ก็มึงบอกให้กูทำนี่!" ฟ็อกซ์หัวเราะหึในลำคอ



           "กูว่ามึงเก่งขึ้นเยอะ อีกไม่นานแผนคงสำเร็จ" ฟ็อกซ์ว่าออกมา
           

          "เออ ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง ถ้าแผนสำเร็จมึงก็ประสบความสำเร็จที่ทำให้กูคบกับพี่คินได้ วินๆทั้งคู่" สีน้ำว่า ถึงแม้จะพูดออกมาอย่างนั้นแต่ทำไมถึงไม่ได้รู้สึกดีใจเลยหากถ้าวันหนึ่งพี่คินหันมาสนใจเขาจริงๆ



          "เออ วินๆ" สิ้นเสียงทุ้มสองร่างก็นอนหันหลังให้กันอัตโนมัติแต่กลับไม่มีใครหลับตาลงสักคนเพราะทั้งคู่เอาแต่จมอยู่กับความคิดของตัวเองที่ว่า...มันดีแล้วจริงๆเหรอ หากเป็นแบบนั้น วินๆทั้งสองฝ่ายจริงมั้ย?...รุ่งเช้า...สีน้ำตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเห็นนาฬิกาที่ฝาผนังบอกเวลา8โมง ร่างบางหันไปมองอีกคนที่ยังคงหลับอยู่ก่อนจะชะงักเพราะไม่เคยเห็นท่าทางแบบนี้ของอีกคนมาก่อน ปกติเอาแต่ทำหน้าเจ้าเล่ห์กระตุกยิ้มร้ายอย่างมีแผนการณ์(ชั่ว)ร้ายแต่พอนอนหลับแบบนี้ดูแล้วโลกสงบขึ้นเยอะคิดได้อย่างนั้นสีน้ำก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่วางอยู่ไม่ไกลตัวนักมากดถ่ายภาพอีกคนเอาไว้ ก่อนจะหัวเราะเบาๆออกมาเมื่อเห็นว่าหัวอีกคนฟูแค่ไหน ฮ่าๆๆตลกสุดๆอ่ะ ตลกขนาดนี้เอาขึ้นภาพพักหน้าจอคงจะฮาไม่น้อย สีน้ำชะงักทันทีกับความคิดบ้าๆของตัวเอง เอารูปไอ้หมาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นี่เป็นภาพพักหน้าจอเนี่ยนะ เมาค้างหรือวะสีน้ำ!...พอตื่นมาสีน้ำก็จัดการอาบน้ำอาบท่าและถือวิสาสะเอาเสื้อผ้าอีกคนมาใส่กันเพราะไม่มีเสื้อผ้าใส่ส่วนชั้นใน...ใส่ซ้ำของเมื่อวานที่ตากไว้ไง อาเมน...



            "หิว" เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้สีน้ำที่ยืนเช็ดผมตัวเองอยู่ชะงักก่อนจะหันไปเห็นเจ้าของห้องที่นอนอยู่บนเตียงตื่นแล้ว



            "บอกเพื่อ?"



          "ไม่ใช่ประโยคบอกเล่าแต่เป็นประโยคคำสั่ง" ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะยีหัวตัวเองที่ยุ่งเบาๆ สีน้ำมองอีกคนนิดๆพลางคิดว่าทำไมแค่ท่ายีหัวยังดูดีเลยวะ สีน้ำสบฝะบัดหัวตัวเองไปมาทันทีกับความคิดประหลาดๆของตัวเองอีกครั้ง สรุปเมาค้างจริงๆใช่มั้ยวะ!



          "หมายความว่า?"



          "มาอาศัยห้องคนอื่นอยู่ มาอาศัยเตียงคนอื่นนอน ไม่คิดจะทำประโยชน์ให้เจ้าของห้องหน่อยหรือไง" ฟ็อกซ์ว่าพร้อมเลิกคิ้วนิดๆ สีน้ำถอยหายใจออกมากับคำพูดอ้อมโลกของอีกคน



          "แค่พูดว่าทำอะไรให้กินหน่อยมันจะตายมั้ย?" สีน้ำขมวดคิ้วมุ่น



          "นั่นมันประโยคขอร้องเพราะกับมึง...ไปทำอะไรมาให้กูกิน น่าจะเหมาะกว่า"....


สับๆๆ



เสียงสับหมูดังขึ้นเป็นระยะเพราะแรงอารมณ์ของคนทำแล้วบ่งบอกว่ากำลังอารมณ์เสียไม่น้อย แหงแหละ...เขาไม่ใช่ขี้ข้าไอ้หมาจิ้งจอกนั่นนะ ทำไมต้องมาทำตามคำสั่งมันด้วยเนี่ย! ก็ได้แค่คิดเพราะมือก็กำลังสับหมูเตรียมทำไข่เจียวหมูสับมห้อีกคนนี่แหละ หลังจากที่พึ่งหุงข้าวเสร็จเมื่อกี้ สีน้ำไม่ใช่คนทำอาหารเก่ง ทำเป็นแค่พอง่ายๆประทังชีวิตไปวันๆ แดกได้ก็แดก แดกไม่ได้ก็ไม่ต้องแดก!



           "ใส่แครอทนิดนึงละกัน" สีน้ำว่าเมื่อเหลือบไปเห็นแครอทไม่กี่หัวในตู้เย็น ความจริงก็อดแปลกใจไม่ได้ที่ในครัวของอีกคนมีอุปกรณ์ทำอาหารและวัตถุดิบครบครันหรือว่าอีกคนจะชอบทำอาหาร สีน้ำส่ายหัวกับความคิดแปลกประหลาดอีกครั้ง



          “โอ๊ย!" เสียงหวานร้องออกมาทันทีเมื่อมีดที่กำลังหั่นแครอทบาดเข้าที่นิ้วของเขาจนเลือดออก



          "ชิบ...ซุ่มซ่าม" ฟ็อกซ์ที่พึ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เห็นว่าอีกคนโดนมีดบาดจึงเข้ามาดูทันที



           "เจ็บ" สีน้ำว่าเมื่ออีกคนเอามือเขามาจับไว้



           "ล้างน้ำเปล่าก่อน" ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะเอานิ้งอีกคนไปที่ก๊อกน้ำให้น้ำสะอาดไหลผ่านบาดแผล สีน้ำเหลือบมองหน้าอีกคนนิดๆด้วยความรู้สึกแปลกๆ



          "ไปทำแผลก่อน" ฟ็อกซ์ว่าอีกครั้งก่อนจะพาอีกคนไปที่โซฟาแล้วตัวเองก็ไปหยิบกล่องพยาบาลมาทำแผลให้อีกคน



          "ซี๊ดดด เบาๆ" สีน้ำสะดุ้งทันทีเมื่ออีกคนเอาแอลกอฮอล์มาเช็ดแผลให้เขา



          "นั่งนิ่งๆ" ฟ็อกซ์ว่าเสียงเข้มใส่อีกคน



           "ก็มันแสบ" สีน้ำเถียงออกมา



          "ถ้ามึงไม่นั่งนิ่งๆกูจะเอาแอลกอฮอล์ราดแผลมึง" ฟ็อกซ์ว่าพร้อมมองหน้าสีน้ำอย่างขู่ๆ



          "ใจร้าย" สีน้ำเบ้ปากใส่อีกคนก่อนจะยอมนั่งนิ่งๆ ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มมุมปากนิดๆก่อนจะทำแผลให้อีกคนต่อ สีน้ำมองใบหน้าหล่อที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำแผลให้เขาอย่างรู้สึกแปลกๆ อวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายสั่นไหวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ มันไม่ได้รู้สึกเก้อเขินหรือเอียงอายเหมือนเวลาเจอพี่คินแต่มันรู้สึก...

 

         "อ๊ะ" สีน้ำสะดุ้งทันทีที่ตาคมเหลือบมาสบเข้ากับตาของเขา ฟ็อกซ์เองก็ชะงักไปเหมือนกันที่หันไปเห็นว่าอีกคนกำลังมองมาที่เขาอยู่ ตาคมหลุบสายตาลงก่อนจะพบกับปากบางสีชมพูระเรื่อที่เขาพึ่งได้เชยชิมไปเมื่อคืน สีน้ำหน้าผ่าวขึ้นมาทันทีที่ตาคมจดจ้องที่ริมฝีปากของเขาจนเผลอกัดปาก ซึ่งไม่ได้รู้เลยว่าท่าทางแบบนี้มันเท่ากับว่าเชิญชวนอีกฝ่ายชัดๆ ไม่รอช้าปากหนาของฟ็อกซ์ก็จู่โจมอีกคนทันที สีน้ำเบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่ก็ไม่ได้ดันอีกคนออก ฟ็อกซ์ไม่ได้สอดแทรกลิ้นเข้ามาข้างในเพียงแค่จูบย้ำๆที่ข้างนอก ความปั่นป่วนที่ช่องท้องเหมือนกับมีผีเสื้อมาบินวนนับร้อยตัวทำให้สีน้ำหลับตาลงและเผยปากให้อีกคนได้สอดแทรกลิ้นเข้ามา พออีกคนเปิดทางฟ็อกซ์เองก็ไม่รอช้าสอดแทรกลิ้นเข้าไปเชยชิมความหวานภายในทันที...หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์ที่สร้างความแปลกประหลาดให้กับหัวใจไปแล้วทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันมีแต่ฟ็อกซ์ที่ลุกไปทำอาหารต่อจนเสร็จจนสีน้ำยังอดอึ้งไม่ได้ว่าอีกคนทำอาหารเป็น!แถมดูคล่องแคล่วกว่าเขาเสียอีก



          "กูกลับก่อนนะ แล้วจะเอาเสื้อผ้ามาคืน" สีน้ำพูดขึ้นหลังจากที่กินข้าวเสร็จ



          "เดี๋ยวกูไปส่ง"



          "ไม่ต้อง!" สีน้ำปฏิเสธออกมาเสียงดังจนฟ็อกซ์ต้องขมวดคิ้ว



          "เอ่อ...กูไปละ" สีน้ำว่าก่อนจะคว้ากระเป๋าของตัวเองแล้วออกไปทันที เขายังรู้สึกอึดอัด หากต้องต่อเวลาอยู่กับอีกคน เขาต้องอึดอัดตายแน่ๆๆ



ปริ๊นๆๆ

เสียงแตรรถดังขึ้นทำให้สีน้ำหันไปมองก่อนที่กระจกรถคันหรูจะเปิดลงมา



          "พี่คิน" สีน้ำตกใจทันทีที่เจออีกคน



          "มาทำอะไรแถวนี้เหรอ?" คินถามขึ้นเพราะเขสเองก็อยู่คอนโดย่านนี้เช่นเดียวกัน



          "เอ่อ...ไปหามาเพื่อนน่ะครับ"



          "ฟ็อกซ์เหรอ?"



          "ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่ๆๆ" สีน้ำปฏิเสธรัวจนคินอดที่จะหัวเราะไม่ได้



          "ฮ่าๆ พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ขึ้นมาสิเดี๋ยวพี่ไปส่ง" สีน้ำเบิกตากว้างอีกครั้งกับคำพูดของอีกคน ก่อนจะยอมขึ้นรถของอีกคนไปโดยที่หารู้ไม่ว่ามีสายตาคมกำลังมองมา...หึๆ ก็ดีแล้ว มันคงอยากไปกับพี่คินอยู่แล้ว ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะถือกุญแจรถกลับเข้าในคอนโดไป…สีน้ำเหลือบมองร่างสูงที่ใบหน้าเบิกบานตั้งแต่เช้าเผลอคิดไปว่าเมื่อคื่นพี่คินต้องอยู่กับหมอกแน่ๆ เพียงแค่คิดแบบนั้นอารมณ์ก็ขุ่นมัวขึ้นมาทันที...ให้ตายสิ เขานี่มันบ้าจริงๆ




          "เป็นอะไรหรือเปล่า หืม?" คินถามขึ้นเมื่ออยู่ๆก็เห็นสีน้ำขมวดคิ้ว



          "เอ่อป่าวครับ...เอ่อ หอผมอยู่ซอยหน้าครับ" สีน้ำว่าเมื่อเห็นว่าข้างหน้าเป็นซอยหอตัวเอง




          "อ่อ...แต่พี่แวะซุปเปอร์ตรงนี้แปบนึงนะ เดีษยวมาๆ แปบเดียวๆ" คินว่าก่อนจะจอดรถแล้วลงไปทันทีโดยที่สีน้ำไม่ทันได้ทักท้วงว่าเขาลงแค่ตรงนี้ก็ได้ สีน้ำนั่งรอคินอยู่บนรถก่อนจะได้ยินเสียงไลน์ของอีกคนเข้า สีน้ำจะไม่สนใจเลยถ้าคนที่ส่งมาไม่ได้มีอิโมติคอนหัวใจ! สีน้ำกัดปากอย่างครุ่นคิดว่าควรจะเปิดดูมั้ย ฝ่ายดีก็บอกว่าอย่าแต่ฝ่ายชั่วกลับสั่งให้เขาเปิดดูทันที และฝ่ายชั่วก็ชนะฝ่ายดีจนได้ สีน้ำหยิบโทรศัพท์อีกคนมากดเข้าไลน์ทันที




           ‘ซื้อช็อกโกแลตมาด้วยนะครับพี่คิน ที่คอนโดพี่คินมันหมดแล้ว ไม่มีทาขนมปังเลย’ สีน้ำกระตุกยิ้มทันทีที่อ่านไลน์เสร็จ เห็นแค่นี้ก็รู้ว่าอีกคนอยู่ด้วยกัน สีน้ำกระตุกยิ้มอีกครั้งเมื่อคิดอะไรออก มือบางวางโทรศัพท์ของคินไว้ที่เดิมที่ยังคงมีไลน์เข้าจากหมอกอย่างต่อเนื่องมาหยิบโทรศัพท์ตัวเองกดโทรหาหมอกทันที




          ("ว่าไงสีน้ำ") เสียงจากปลายสายสดใสอย่างเช่นเคย



          "หมอกอยู่ไหนเหรอ" สีน้ำยิงคำถามทันที



          ("เอ่อ...อยู่บ้านไง วันหยุดแบบนี้จะไปไหนได้") สีน้ำกระตุกยิ้มทันทีกับคำตอบของเพื่อน มือบางกำโทรศัพท์แน่น




          "งั้นเหรอๆ ที่โทรมาเพราะว่ามีอะไรจะเล่าด้วย" สีน้ำว่ากลับไป



          ("หืม? อะไรเหรอ? เรื่องดีหรือเปล่า คึๆ")



          "ดีสิ...ดีมากเลย หมอกรู้มั้ยว่าตอนนี้เรา..." สีน้ำเว้นวรรคพร้อมมองคินที่กำลังถือถุงข้าวของออกมาจากซุปเปอร์




          "...เราอยู่บนรถพี่คิน"...สีน้ำวางสายจากหมอกทันทีที่คินมาถึงรถ คินมาส่งสีน้ำที่หอโดยที่สีน้ำกล่าวขอบคุณอีกคนนิดๆก่อนที่ร่างสูงจะขับรถออกไป




          "หึๆ ดูมีความสุขดีนี่" สีน้ำชะงักทันทีก่อนจะเบิกตากว้างที่เห็นฟ็อกซ์



          "มาไงวะ"



          "ก็ไม่ได้มาไงแต่มึงลืมนี่" สีน้ำมองกุญแจห้องของตัวเองในมือฟ็อกซ์ซึ่งเขาน่าจะลืมที่ห้องของอีกคน




          "เอ่อ...ขอบใจ" สีน้ำยื่นมือไปรับกุญแจห้องจากอีกคนมา



          "เมื่อคืนกูส่งรูปมึงกับพี่คินไปให้หมอก" สีน้ำที่กำลังเดินขึ้นห้องชะงักทันทีกับคำพูดของฟ็อกซ์




          "รูป?" สีน้ำหันกลับมาพร้อมเลิกคิ้ว



          "หึๆ ที่มึงกำลังนัวเนียกับพี่เขาไง" ฟ็อกซ์แสยะยิ้ม



          "พ่อง! ไม่ได้นัวเนียเว้ย!"



          "หึๆ งั้นเหรอ? แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นเพราะประเด็นก็คือ.." ฟ็อกซ์เว้นวรรคก่อนจะขยับเข้ามาหาสีน้ำพร้อมมองหน้าสีน้ำอย่างเจ้าเล่ห์




          "...แผนต่อไป มึงต้องปั่นหัวให้หมอกบอกเลิกพี่คิน"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โอ๊ยยยยยย อย่าพึ่งเกลียดอิสองคนนี้นะคะเพราะเราเกลียดไปแล้ว 555555  เรื่องราวกำลังเข้มข้นยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ


___จางบิวตี้___

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
เกลียดอิจิ้งจอกนะ แต่ไม่เกลียดสีน้ำเลย ถ้าโดนเพื่อนหลอกจะทำยิ่งกว่านี้อีก

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox’s Love 4

( Kin x Meok )

 

        หมอกมาที่คอนโดของคินอีกครั้งพร้อมกับเจ้าของห้อง ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเมื่อคนทั้งคู่ไม่มีใครเริ่มพูดอะไรก่อน หมอกมองไปที่ร่างสูงที่เริ่มตัวสั่นขึ้นมาเล็กน้อยเพราะความหนาวหลังจากที่ตากฝนมาก่อนหน้านี้ หมอกถอนหายใจก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวของอีกคนที่ตากไว้มาก่อนจะยื่นให้

 

          “ไปอาบน้ำเถอะครับพี่คินเดี๋ยวไม่สบาย”

 

          “ถ้าพี่ไปอาบน้ำหมอกจะไม่หนีพี่กลับไม่ใช่มั้ยครับ” คินถามด้วยสีหน้าเป็นกังวล เขากลัวว่าอีกคนจะหนีเขาไปอีกรอบ

 

          “ครับ หมอกจะนั่งรออยู่ตรงนี้” คินยิ้มก่อนจะรับผ้าเช็ดตัวจากอีกคนเข้าห้องน้ำไปทันที ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีคินก็ออกมาพร้อมกับใส่ชุดนอน

 

          “ทำไมไม่เช็ดผมล่ะครับ” หมอกว่าพลางขมวดคิ้วที่อีกคนปล่อยให้ผมเปียกอยู่อย่างนั้นไม่ยอมเอาผ้ามาเช็ดผม

 

          “งั้นหมอกก้เช็ดให้พี่สิครับ” คินว่าพร้อมมองหน้าอีกคนอย่างอ้อนๆ หมอกกัดปากนิดๆก่อนจะหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดผมให้อีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเบามือ คินมองใบหน้าหวานที่เขาหลงรักหมดใจด้วยความเป็นกังวล เขารู้ว่าคนรักมีเรื่องอะไรบางอย่างอยู่ในใจ เขาอยากจะถาม อยากจะรู้แต่ก็คิดว่าสักวันหมอกคงจะพูดออกมาเอง เขาไม่อยากซักไซ้ให้อีกคนอึดอัด

 

          “มองหมอกทำไมครับ?” หมอกถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนเอาแต่มองหน้าเขาไม่ลดละ

 

          “หายโกรธพี่หรือยังครับ” หมอกชะงักมือทันทีกับคำถามของอีกคน

 

          “พี่ไม่รู้ว่าหมอกโกรธอะไรพี่ ช่วยบอกพี่หน่อยได้มั้ยครับว่าพี่ทำอะไรให้หมอกไม่พอใจ ทำอะไรให้หมอกโกรธ” คินมองหน้าอีกคนด้วยสายตาเว้าวอนจนหมอกใจสั่นไปหมด

 

          “คือ...”

 

          “ดีกันนะครับ อย่าโกรธกันเลย เพียงแค่หมอกเมินพี่ เย็นชาใส่พี่ หัวใจของพี่มันก็เจ็บปวดไปหมด” คินว่าพร้อมกับยื่นนิ้วก้อยมาข้างหน้าของอีกคน หมอกมองอีกคนพร้อมกับตากลมที่สั่นไหว ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งพี่คินก็ทำให้เขารักหมดใจเสมอแม้ว่าภาพของพี่คินกับสีน้ำจะยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขาก็ตามแต่เขากลับเชื่อใจอีกคน เขาเชื่อว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น นิ้วเรียวของร่างบางยื่นไปเกี่ยวก้อยกับอีกคนทำให้คินยิ้มออกมาทันที

 

         “จูบนะครับ” คินว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะประกบจูบลงมาทันทีทำให้หมอกต้องทิ้งผ้าขนหนูในมือแล้วใช้มือโอบคออีกคนเอาไว้แล้วจูบตอบกลับไปเช่นเดียวกัน จากรสจูบที่อ่อนโยนค่อยๆร้อนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ หมอกร้องอื้ออึงลำคอให้อีกคนผละออก คินก็ยอมแต่โดยดีแต่กลับเปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากบางมาที่ซอกคอขาวแทน

 

          “อื้อออ...พี่คิน...” หมอกครางในลำคอเบาๆ

 

          “หอมจังเลยครับ” คินว่าพร้อมกับซุกไซ้ซอกคอขาวต่อพร้อมกับฝากรอยไว้สองสามจุดไม่ให้เด่นเกินไป

 

          “จะรังแกหมอกเหรอครับ” หมอกถามขึ้นด้วยเสียงติดสั่นนิดๆ ไม่ใช่แค่เสียงที่สั่นแค่เป็นตัวเขาด้วยที่สั่น ไม่ได้กลัวแต่แค่...เขิน

 

          “รังแกอะไรกันครับ ที่พี่ทำก็เพราะรักนะครับ” คินว่าพร้อมเงยหน้ามาสบตาอีกคนอย่างจริงจังและเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ หมอกกัดปากอย่างเขินอายแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร คินยกยิ้มก่อนจะรวบตัวอีกคนขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาวแล้วพาเดนเข้ามาในห้องนอนนแล้ววางอีกคนบนเตียงนอนทันทีร่างสูงขึ้นคร่อมร่างบางก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง หมอกเองก็จูบตอบอีกคนเช่นเดียวกัน สองลิ้นแลกจูบกันอย่างอ่อนโยนและร้อนแรง มือหนาค่อยๆถอดเสื้อผ้าของอีกคนออกในขณะเดียวกันมือบางก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนอนของอีกคนออก

 

          “อ๊ะ...อ๊า” หมอกครางออกมาเบาๆเมื่อปากหนาละออกมาจากริมฝีปากของเขาแล้วพุ่งเป้าหมายมาที่ยอดอกสีชมพูแทน ลิ้นหนาค่อยๆเลียวนจากรอบฐานขึ้นมาที่ยอดอกซึ่งสร้างความเสียวซ่านให้กับหมอกไม่น้อย มือบางขย้ำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ไปหมด

 

          “มะ...ไม่ใส่ถุงเหรอครับ” หมอกถามขึ้นเมื่ออีกคนถอดเสื้อผ้าตัวเองจนหมดแต่ไม่มีทีท่าจะหยิบถุงยางอนามัยมาใส่ซึ่งที่ถามไม่ใช่ว่าหมอกไม่ไว้ใจอีกคนแต่เขาแค่ไม่อยากต้องไปล้างตัวเท่านั้นเอง

 

          “พี่อยากสดๆกับหมอกไม่ได้เหรอครับ” คินถามด้วยน้ำเสียงเว้าวอนอีกครั้งซึ่งทุกครั้งหมอกก็จะใจอ่อนทุกครั้ง หมอกกัดปากพยักหน้าอย่างอายๆ คินเผยยิ้มก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางของอีกคนเพื่อเบิกทาง

 

         “อ๊ะ” หมอกสะดุ้งทันที

 

          “อย่าเกร็งนะครับ” คินว่าก่อนจะค่อยๆขยับนิ้วทั้งสองเข้าออกก่อนจะเริ่มเพิ่มนิ้วจากสองนิ้วเป็นสามนิ้ว สี่นิ้วตามลำดับและเมื่อเห็นว่าช่องทางของอีกคนพร้อมแล้วร่างสูงก็เอานิ้วออกก่อนจะสอดแทรกสิ่งที่ใหญ่กว่าที่ชะโลมด้วยเจลเข้าไป

 

          “อ๊ะ...อ๊า” หมอกร้องครางทันทีเพราะความเสียดเสียวและคับแน่นช่วงล่าง

 

          “อื้มมมม แน่นจังครับ” คินครางในลำคอด้วยความเสียวเสียวเช่นเดียวกัน หมอกหน้าแดงก่ำอย่างเขินอาย

 

          “ขยับนะครับ” หมอกพยักหน้ารับก่อนที่สะโพกสอบองอีกคนจะค่อยๆขยับเข้าออกก่อนจะเพิ่มจังหวะเร็วขึ้น เสียงครวญครางดังคู่กับเสียงเนื้อกระทบเนื้อแม้ว่าจะดูหยาบโลนแต่ก็สุขสมสำหรับคนทั้งสองไม่น้อย  หมอกจิกที่ไหล่หนาพร้อมกับร้องครางเพื่อระบายความเสียวยิ่งเมื่อใกล้จะถึงปลายทาง หมอกก็กัดไหล่หนาทันทีก่อนที่จะปลดปล่อยออกมาก่อนที่คินจะปลดปล่อยออกมา

 

          “อ๊า!!” หมอกหอบหายใจด้วยความเหนื่อย แม้ว่าจะไม่ใช่คนใช้แรงแต่เขาเองก็เหนื่อยไม่น้อย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยเหงื่อแม้ว่าในห้องจะเปิดแอร์ก็ตาม

 

          “เหนื่อยแล้วเหรอครับ” คินว่ายิ้มๆพร้อมกับปัดผมที่ปรกใบหน้าองคนรักเบาๆ

 

         “เหนื่อยแล้วครับ”

 

          “แต่พี่ยังไม่เหนื่อยนี่หน่า” คินว่าพร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ หมอกเบิกตากว้างอย่างตกใจแต่ไม่ทันที่จะได้ทักท้วงบทรักที่สองก็เริ่มขึ้น...หมอกตื่นนอนขึ้นมาในตอนเช้าก็พบว่าคนรักยังคงนอนหลับอยู่ข้างๆกาย หมอกหน้าแดงก่ำทันทีเมื่อคิกถึงเรื่องเมื่อคืนระหว่างเขากับอีกคน แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกของพวกเขาแต่ไม่ว่าจะเป็นครั้งไหนเขาก็เขินอายทุกครั้ง

 

          “อ๊ะ” หมอกสะดุ้งทันทีที่แขนแกร่งของอีกคนเอื้อมมากอดเอาเขาเอาไว้

 

          “ยังเช้าอยู่เลยครับจะรีบตื่นไปไหน” คินว่าพร้อมกับลืมตาขึ้นมามองอีกคน พึ่งรู้สึกตัวเมื่อครู่เพราะได้ยินเสียงขยับตัวของอีกคน

 

          “หิวครับ” หมอกว่าพร้อมทำปากจู๋อย่างน่ารัก คินยกยิ้มกับคำตอบของอีกคน

 

          “เมื่อคืนไม่อิ่มเหรอครับ? พี่ว่าพี่อิ่มแล้วนะ” คินว่าอย่างหยอกๆ หมอกหน้าแดงทันทีที่รู้ว่าอีกคนหมายถึงอะไร

 

          “งื้อออ พี่คินคนทะลึ่ง”

 

          “ฮ่าๆๆ พี่แซวเล่นน่ะครับ งั้นไปอาบน้ำก่อนนะครับแล้วพี่จะทำอะไรให้กิน”หมอกพยักหน้ารับก่อนจะค่อยๆขยับตัวพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำทันที...

 

          “วัตถุดิบไม่ค่อยมีเลยพี่ว่าพี่ออกไปซุปเปอร์ดีกว่า” คินพูดขึ้นหลังจากที่ค้นตู้เย็นดูแล้วมีวัตถุดิบไม่เพียงพอกับการเตรียมอาหารเช้า

 

          “งั้นรีบไปรีบกลับนะครับ” คินพยักหน้ารับก่อนจะไปจัดการตัวเองในห้องน้ำแล้วรีบคว้ากุญแจรถออกไปทันที หมอกเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อสำรวจวัตถุดิบในการทำอาหารเช้าก่อนจะสังเกตว่าช็อกโกแลที่ทาขนมปังที่เขาและอีกคนชอบมันหมดแล้วซึ่งไม่รู้ว่าพี่คินจะรู้หรือเปล่า งั้นเขาส่งไลน์ไปบอกดีกว่า...

 

ครืดๆๆ

ขณะที่นั่งรอพี่คินกลับมาเสียงโทรศัพท์ของหมอกก็ดังขึ้น หมอกเบิกตากว้างนิดๆเพื่อเห็นว่าสายที่โทรเข้ามาเป็นสีน้ำ

 

          "ว่าไงสีน้ำ" หมอกรับสายพื่อนสนิทพร้อมทำเสียงให้สดใสแบบเคย

 

          ("หมอกอยู่ไหนเหรอ") หมอกขมวดคิ้วนิดๆกับคำถามของสีน้ำ

 

          "เอ่อ...อยู่บ้านไง วันหยุดแบบนี้จะไปไหนได้" หมอกตอบโกหกไปทันที

 

          ("งั้นเหรอๆ ที่โทรมาเพราะว่ามีอะไรจะเล่าด้วย")เสียงอขงปลายสายดูสดใสแปลกไปจากเดิมทำให้หมอกคิดว่าต้องมีเรื่องดีๆแน่ๆจึงรีบถามกลับไปทันที

 

 

          "หืม? อะไรเหรอ? เรื่องดีหรือเปล่า คึๆ"

 

          ("ดีสิ...ดีมากเลย หมอกรู้มั้ยว่าตอนนี้เรา...") สีน้ำเว้นวรรคซึ่งนั่นทำให้หมอกอยากรู้มากขึ้นกว่าเดิมและไม่ทันที่หมอกจะได้ถามสีน้ำก็พูดต่อ

 

 

          (“...เราอยู่บนรถพี่คิน") หมอกชะงักไปทันทีกับคำพูดของเพื่อนสนิท ประโยคต่อมาที่เล่าถึงความน่ารักและใจดีของพี่คินไม่ได้เข้าหูหมอกเลยสักนิดจนสีน้ำวางสายไปหมอกก็ยังคงนิ่งเช่นเคย มือบางกำโทรศัพท์ในมือแน่น ไม่ใช่ไม่พอใจเพื่อนสนิทแต่แค่กำลังรู้สึกไม่ดี...รู้สึกไม่ดีที่ทำไมเรื่องราวมันดำเนินมาอย่างที่เขาต้องการแล้วแต่ทำไมเขาต้องเจ็บปวดแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟังความจากสองฝั่งนะคะ 55555 เรื่องนี้ทั้งสองคู่จะค่อนข้างดำเนินไปพร้อมๆกันเนอะ ยังไงก็ฝากติดตามทั้งสองคู่ด้วยนะคะ

 

___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ Natsuki-ChaN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ไม่รู้จะสงสารใครดี หงุดหงิด ที่ทั้ง 2 คนไม่คุยกันให้เคลียร์มากกว่า ฮึ้ยยยยย  :z3: :z3: :z3:

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
งานนี้มันต้องแตกหักกันสักข้างแน่

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
เจ็บปวด สงสารน้องหมอก
น้องหมอกตัดสินใจใหม่นะ สู้เพื่อความรักสักครั้ง
เรื่องที่บ้านก็เล่าให้พี่คินฟังบ้าง อาจจะไม่จบด้วยการเลิกกันก็ได้

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 9

 

      หลังจากที่ฟ็อกซ์ได้พูดถึงแผนการต่อไปที่สีน้ำต้องทำ ร่างบางก็นั่งเครียดตลอดวัน ใช่...เขาชอบพี่คินและเขาก็โกรธหมอกที่คบกับพี่คินและยังมาล้อเล่นกับความรู้สึกของเขา แต่เขายังไม่เคยคิดภาพที่ว่าเขาจะทำให้คนทั้งคู่เลิกกัน แม้ว่าจะแอบแซะ แอบปั่นหมอกอยู่ก็ตามแต่นั่นก็เพื่อความสะใจ ไม่ได้หวังให้คนทั้งคู่เลิกกัน ให้ตายสิ...สีน้ำรู้สึกสับสนกับความคิดของตัวเองไปหมด หรือเขาควรจะหยุด? หยุดก่อนที่มันจะบานปลายไปมากกว่านี้ เขายอมรับว่าเขาชอบพี่คินแต่ไม่ได้ชอบถึงขนาดที่ว่าจะเอาพี่คินมาเป็นของตัวเอง เขาแค่อยากอยู่ใกล้ อยากพูดคุยด้วยเท่านั้น



        "เอาไงดีวะ" สีน้ำพึมพำกับตัวเองพร้อมกับนอนลงบนที่นอนแล้วเอาแขนขึ้นมาก่ายหน้าผากอย่างใช้ความคิด...เปิดเรียนวันจันทร์...สีน้ำก็มาเรียนตามปกติหมอกทักทายสีน้ำอย่างร่าเริงเหมทินทุกครั้งจนสีน้ำอดคิดไม่ได้ว่าคนอย่างหมอกนี่มี

อารมณ์เดียวหรือไง ไม่เคยเศร้า ไม่เคยเครียดอะไรบ้างเหรอ



        "คิดอะไรอยู่เหรอ?" หมอกถามขึ้นขณะที่เห็นว่าสีน้ำนั่งเงียบตลอดตั้งแต่เริ่มคาบเรียน ไม่ใช่แค่นั่งเงียบแต่สีน้ำเหมือนกำลังมีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา



        "ขอถามหน่อย..." สีน้ำเว้นวรรคก่อนจะมองหน้าหมอกอย่างจริงจัง



        "...ทำไมถึงได้อยากให้เราคบกับพี่คินนัก" หมอกเบิกตากว้างทันทีกับคำถามของเพื่อนสนิทก่อนจะรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็ว



        "ก็เพราะสีน้ำชอบพี่คินไง สีน้ำชอบใคร เราเป็นเพื่อนสีน้ำ เราก็อยากให้สีน้ำสมหวังทั้งนั้นแหละ" หมอกว่าด้วยรอยยิ้มตามแบบฉบับ



        "งั้นเหรอ?" สีน้ำรับคำอีกคนสั้นๆ



        "อื้ม...อีกอย่างดูพี่คินเขาเป็นคนดี สีน้ำก็เป็นคนดี เหมาะสมกันจะตาย นี่เราเปล่าอวยเพื่อนนะ อิๆ" สีน้ำกระตุกยิ้มนิดๆกับคำพูดของหมอก เขาน่ะเหรอคนดี...คนดีที่ไหนที่คิดจะแย่งแฟนของเพื่อน เขาไม่ใช่คนดีหรอก ไม่ใช่เลยจริงๆ



ครืดๆ
ไม่ทันที่สีน้ำกับหมอกจะได้พูดอะไรต่อโทรศัพท์ของสีน้ำก็สั่นเพราะมีไลน์เข้า สีน้ำหยิบขึ้นมากดเปิดก็พบว่าเป็นข้อความจากฟ็อกซ์



        ‘กูอยู่หลังตึกคณะ มาหาหน่อย’ สีน้ำขมวดคิ้วทันทีหลังจากที่อ่านข้อความของอีกคนจบ



        "มีอะไรหรือเปล่า?" หมอกถามขึ้นเมื่อเห็นสีน้ำทำหน้ายุ่งๆ



        "มีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวแอบออกไปแปบ" สีน้ำว่าก่อนจะรีบเดินออกจากห้องเรียนไปทัน ที่ออกได้ง่ายๆแบบนี้เพราะคาสนี้เป็นคาสเรียนรวม ห้องเรียนใหญ่นักศึกษาหลายร้อยชีวิต ทำให้อ.ไม่เพ่งเล็งอะไร...สีน้ำมาหาฟ็อกซ์ที่หลังตึกคณะ ที่ห่างจากตึกเรียนรวมพอสมควร ตากลมมองร่างสูงที่ยืนพิงกำแพงสูบบุหรี่อย่างวางมาด ซึ่งสีน้ำก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่ามันดูดี



        "มีไร?" สีน้ำถามขึ้นทันที ฟ็อกซ์หันหน้ามาหาสีน้ำนิดๆก่อนจะเดินเข้ามาหา



        "แค่กๆ เหม็นบุหรี่" สีน้ำว่าพร้อมย่นจมูก เขาไม่ได้เป็นโรคจำพวกแพ้กลิ่นนิโคตินหรอกนะเพียงแค่กลิ่นควันบุหรี่ ใครๆก็ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ



        "ไม่เคยสูบ?" ฟ็อกซ์เลิกคิ้วถาม



        "เออ สูบทำไม ดีตรงไหน" สีน้ำว่าก่อนจะบ้ปากใส่อีกคน ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มนิดๆก่อนจะทิ้งบุหรี่ในมือลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้



        "ตกลงมีอะไร?"



        "จำที่บอกวันเสาร์ได้มั้ย?" สีน้ำชะงักไปทันทีกับคำพูดของอีกคน



        "หึๆ จำได้สินะ" ฟ็อกซ์หัวเราเมื่อเห็นท่าทางของอีกคน



        "แล้วไง? จะให้ทำไง?" สีน้ำถามพร้อมขมวดคิ้วมุ่น



        "นี่คือที่อยู่พี่คิน..." สีน้ำเบิกตากว้างกับแผ่นกระดาษในมือที่ฟ็อกซ์ส่งมาให้



        "...คืนนี้เอาของไปให้พี่คินแล้วทำยังไงก็ได้ให้ตัวมึงเข้าไปอยู่ในห้องพี่คิน"



        "เฮ้ย! ให้เข้าไปทำไม" สีน้ำร้องถามอย่างตกใจ



        "ก็เข้าไปสร้างสถานการณ์ไง คิดดู...ถ้าหมอกรู้ว่ามึงอยู่ในห้องพี่คิน มึงคิดว่าหมอกจะคิดยังไง ยิ่งคนคิดมากแบบนั้น เผลอๆคิดไกลเข้าแผน" สีน้ำขมวดคิ้วกับคำพูดของฟ็อกซ์ หมอกเนี่ยนะเป็นคนคิดมาก?



        "หมอกคิดมากตรงไหน? เห็นวันๆก็หน้ายิ้มตลอดเวลา"



        "หึๆ มึงมันสังเกตคนไม่เป็นต่างหาก ปากเพื่อนมึงยิ้มแต่ตายิ้มด้วยมั้ย?" สีน้ำขมวดคิ้วอีกครั้งกับคำพูดของฟ็อกซ์ จะว่าไปเขาก็ไม่เคยสังเกตอะไรแบบนี้เลย



        "ถามจริง...ทำไมมึงถึงช่วยกู หรือว่า..." สีน้ำเผลอคิดอะไรแปลกๆขึ้นมา



        "หรือว่าอะไร?" ฟ็อกซ์เลิกคิ้วถาม



        "...มึงชอบหมอก? เลยอยากให้หมอกเลิกกับพี่คิน" สิ้นคำถามสีน้ำก็รู้สึกว่าหัวใจตัวเองกระตุกแบบแปลกๆ ถ้าสมมตว่าฟ็อกซ์ชอบหมอก...



        "หึๆ เพื่อนมึงไม่ใช่สเปคกูว่ะ..." ฟ็อกซ์ตอบพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก สีน้ำมองหน้าฟ็อกซ์อีกครั้งแต่ในใจกลับรู้สึกโล่งขึ้นมาอย่างแปลกๆ ให้ตายสิ...อะไรมันจะแปลกๆบ่อยไปแล้ว!



        "...กูแค่อยากช่วย...เพราะกูเป็นคนดีไงล่ะ" สีน้ำเบ้ปากใส่คำตอบของคนตรงหน้าทันที



        "เฮอะ! มึงมันหมาจิ้งจอกต่างหาก!" ฟ็อกซ์กระตุกยิ้มกับคำพูดของอีกคนก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาหาสีน้ำใกล้ๆ ทำเอาร่างบางผงะทันที



        "แล้วอยากโดนหมาจิ้งจอกตะครุบมั้ยล่ะ?


พลั้ก!

        "เชี่ย!" สีน้ำผลักฟ็อกซ์ออกอย่างแรงก่อนจะวิ่งออกไปทันที ฟ็อกซ์ยกยิ้มมองตามแผ่นหลังบางของสีน้ำจนลับสายตา ก่อนจะเผลอรู้สึกตัวได้ว่า...เขายิ้มนานเกินไปหรือเปล่า?...ช่วงค่ำ...สีน้ำได้เอากระดานภาพที่เป็นสิ่งของที่ฟ็อกซ์ยืมพี่คินมาคืนพี่คินที่คอนโด ตากลมมองคอนโดสูงตรงหน้าด้วยความครุ่นคิด เอาวะ...มาถึงขนาดนี้แล้ว ว่าแล้วสีน้ำก็ไปติดต่อที่ประชาสัมพันธ์ก่อนจะได้รับอนุญาตให้ขค้นไปได้เลยเพราะคินแจ้งกับทางคอนโดไว้แล้ว



ติ๊งต่อง
มือบางกดออดและไม่ถึงสามนาทีประตูก็เปิดออก



        "อ้าวสีน้ำ" คินทำหน้าแปลกใจทันทีที่เจอสีน้ำแทนที่จะเป็นฟ็อกซ์



        "เอ่อ...ฟ็อกซ์ให้เอามาคืนครับ" สีน้ำว่าพร้อมชูกระดานภาพในมือ



        "อ่า...งั้นเข้ามาก่อนๆ" คินว่าพร้อมเปิดประตูให้สีน้ำเข้ามา สีน้ำเดินตามเข้าไปพร้อมมองสำรวจห้องอีกคนนิดๆ เฟอร์นิเจอร์ในห้องถูกตกแต่งด้วยสีขาวและน้ำตาลดูสบายตาแตกต่างจากห้องของฟ็อกซ์ที่ดำมืดไปทั้งห้องให้อารมณ์แบบดิบเถื่อนสุดๆ  เอ๊ะเดี๋ยวนะ...แล้วเขาจะเปรียบเทียบทำไมวะเนี่ย!




        "ทำไมอยู่ๆเป็นคนเอามาคืนพี่ล่ะ" คินถามขึ้นพร้อมยื่นแก้วน้ำให้สีน้ำที่นั่งอยู่ที่โซฟา




        "เอ่อ...ฟ็อกซ์ไม่ว่างน่ะครับ เลยใช้ผมมา" สีน้ำอ้างไปเรื่อย ทั้งที่ความจริงแล้วไอ้คนที่เขาบอกว่าไม่ว่างพึ่งขับรถมาส่งเขาเมื่อกี้ ความจริงเขาก็มาเองได้




        "ห้องพี่มันทำไมเหรอ เห็นมองบ่อย" คินถามอย่างขำๆ



        "สวยดีครับ ผมว่าดูสบายตา โทนสีสวยมาก" สีน้ำว่าตามที่ใจคิด คินยิ้มรับก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขาควรจะคุยอะไรบางอย่างกับสีน้ำทำให้ใบหน้าหล่อเครียดขึ้นมา




        "สีน้ำ..." สีน้ำมองหน้าคินทันทีที่เสียงทุ้มเรียกชื่อของเขา



        "...คือ...พี่มีเรื่องอยากจะบอกเรา" สีน้ำชะงักไปทันทีกับสีหน้าที่จริงจังของร่างสูง




        "เรื่องอะไรเหรอครับ" สีน้ำคาดเดาในใจทันที



        "เรื่องของพี่กับ..." คินทำหน้าครุ่นคิดอีกครั้ง แม้ว่าอีกคนจะบอกให้เขาอย่าพูดเรื่องนี้แต่เขาไม่สามารถทำได้ เขาอยากให้ทุกคนได้รู้ว่าเขากับหมอกเป็นอะไรกันโดยเริ่มจากสีน้ำ...เพื่อนสนิทของหมอก




        "กับหมอกน่ะเหรอครับ?" คินเบิกตากว้างด้วยความตกใจทันทีกับคำพูดของสีน้ำ




        "สีน้ำรู้?"



        "ครับ...ผมรู้ แม้ว่าหมอกจะไม่อยากให้ผมรู้" สีน้ำว่าออกมาพร้อมกับมือบางที่กำแก้วน้ำในมือแน่น คาดเดาไม่ผิดจริงๆว่าพี่คินจะพูดเรื่องอะไร




        "หมอกไม่อยากให้สีน้ำเสียใจ เพราะสีน้ำ..."



        "เพราะผมชอบพี่ใช่หรือเปล่าครับ?" คินเบิกตากว้างอีกครั้ง



        "เฮ้อ! ได้พูดตรงๆแบบนี้มันก็ดีเหมือนกันนะครับ ผมคิดว่าผมชอบพี่คินนะแต่...ผมไม่เคยคิดถึงที่ว่าจะได้คบอะไรกับพี่คินอะไรทำนองนี้เลย" สีน้ำระบายออกมาตามที่ใจคิด เขาตั้งใจแล้วว่าจะจบเรื่องนี้ ซึ่งก็พอดีกับพี่คินที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ใช่ว่าที่ทำมาทั้งหมดเขาจะมีความสุข มันทั้งอึดอัด ทั้งสับสนวุ่นวายไปหมด




        "หึๆ งั้นเหรอ? สรุปชอบพี่จริงๆใช่มั้ยเนี่ย" คินขำๆอีกคนเล็กน้อยกับคำพูด



        "ก็...ก็ชอบนะ" สีน้ำว่าพร้อมมองหน้าคิน



        "ลองกลับไปคิดดูดีๆว่าชอบพี่หรือแค่ชื่นชม แม้ว่าความหมายมันจะใกล้เคียงกันแต่เรื่องของความรู้สึกมันห่างกันเยอะเลยนะ" สีน้ำทำท่าครุ่นคิดกับคำพูดของคินความหมายใกล้เคียงกันแต่ความรู้สึกต่างกันงั้นเหรอ?



ครืดๆ
ไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้คุยอะไรกันต่อโทรศัพท์ของคินก็ดังขึ้น



        "ว่าไงนะหมอก เดี๋ยวพี่จะไปหาเดี๋ยวนี้" คินวางสายด้วยความร้อนใจก่อนจะหันมาหาสีน้ำ




        "นี่เป็นชีทเรียนพี่ฝากให้ฟ็อกซ์มันหน่อยนะ พี่มีธุระด่วนจริงๆ" สีน้ำไม่ทันได้ทักท้วงอะไรคินก็รีบออกไปทันที ซึ่งเขาก็พอจะได้ยินว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นกับหมอกสีน้ำถือชีทที่พี่คินฝากให้ฟ็อกซ์ก่อนจะออกจากห้องของอีกคนด้วยสติที่เลื่อนลอยนิดๆเขายังคงฝังใจกับคำพูดของพี่คิน ความรู้สึกงั้นเหรอ? ยังไงกันนะ...สีน้ำมาคอนโดของฟ็อกซ์เพื่อแวะเอาของมาให้และดีที่ว่าอีกคนเอาคีย์การ์ดไว้ให้เขาเพราะรู้อยู่แล้วว่าพี่คินจะฝากของมาให้ สีย้ำค่อยๆแตะคีย์การ์ดก่อนที่ประตูจะเปิดออก...




        "อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...ซี๊ดดด...ฟ็อกซ์...อ๊ะ...อ๊า..." สีน้ำเบิกตากว้างทันทีกับภาพที่เห็น ร่างสองร่างที่กำลังขยับสอดรับกันบนโซฟาอย่างร้อนแรง เสียงครวญครางดังระงม



ตุบ!
มือบางทิ้งถุงชีทในมือลงทันทีทำให้ทั้งฟ็อกซ์และร่างบางบนตัวหันมามองทันที



        "เอ่อ...กูไปก่อนนะ" ว่าแล้วสีน้ำก็รีบวิ่งออกไปทันที ร่างบางวิ่งมาจนถึงป้ายรถเมล์อย่างรวดเร็ว ในสมองขาวโพลนไปหมด อวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายหน่วงจนรู้สึกเจ็บไปหมด เจ็บจนบรรยายไม่ถูก มันก็ปกตินี่ที่หมอนั่นจะมีอะไรกับใคร ก็ปกติแล้วนี่



แหมะ

สีน้ำมองหลังมือที่มีน้ำใสๆหยดลงมากระทบ จากหนึ่งหยดเป็นสองหยด สามหยดตามลำดับ ความรู้สึกในอกยังคงเจ็บไม่หายเจ็บจนต้องหลั่งน้ำตาออกมาซึ่งไม่รู้ว่า...เขาร้องไห้ทำไมกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ง่ะ สีน้ำเป็นอะไร ร้องไห้ทำไมลูกกกกกกก >___< อยู่ในช่วงจุดเปลี่ยนของเรื่องนะคะความจริงอยากให้สีน้ำร้ายกว่านี้แต่ไม่เอาดีกว่า ไม่อยากให้นางโดนเกลียด 5555  ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ Natsuki-ChaN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
มีลางสังหรว่า สีน้ำต้องเจ็บหนักแน่ที่มาเป็นฝ่ายรักฟ๊อกซก่อน แง้  :sad4: :sad4: :hao5: :hao5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ puchi

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 762
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-5
ไม่เข้าใจหมอกทำไมไม่บอกเพื่อนไปตรงๆว่าคบกับพี่คิน
ปิดบังแบบนี้ สีน้ำรู้สึกแย่ ก็ไม่แปลกใจเลย
เพื่อนสนิทกันเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
สีน้ำลูกแม่ :sad4:
อิฟ็อกซ์ :angry2:

ออฟไลน์ audio

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
สั่นไปนิดแต่ก้อจะติดตามต่อนะคับ :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
เกลียดจิ้งจอก

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
สีน้ำชอบจิ้งจอกเข้าแล้วสิน่ะ  :katai1: :mew6:

ออฟไลน์ pattapong200320

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
สงสารสีน้ำ V-V

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
เข้มข้น นี่กำลังเข้มข้นมากเลย
โอ๊ยยยย หมอกเป็นอะไร
สีน้ำกำลังเข้าใจหัวใจตัวเองใช่ไม๊
แล้วฟ๊อกซ์ จะเข้าใจอะไรบ้างหรือยัง

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Fox 10

 

          หลังจากที่สีน้ำวิ่งออกไปฟ็อกซ์ก็รีบดันคู่ขาออกทันทีแม้ว่าจะยังไม่ได้ปลดปล่อยออกมา



          “อะไรกันฮะ?” ฝายคู่ขาของฟ็อกซ์ว่าด้วยความงุนงง



          “กลับไปก่อน” ฟ็อกซ์ว่าเสียงเรียบพร้อมกับคว้าเสื้อผ้าตัวเองมาใส่



          “แต่ฝาย…”



          “บอกให้กลับไปไง” พอเห็นสายตาดุๆของฟ็อกซ์ฝายก็รีบลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปจากห้องของร่างสูงทันที ฟ็อกซ์มองถุงชีทที่น่าจะเป็นที่พี่คินฝากมาให้เขาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอับอายอะไรปกติพวกพี่ๆของเขาก็เปิดเข้ามาเห็นตอนเขามีอะไรกับคู่ขาบ่อยแต่ครั้งนี้มัน...ฟ็อกซ์ใช้มือเสยผมตัวเองลวกๆก่อนจะนึกถึงใบหน้าของอีกคนที่มองมาอย่างตกใจและรีบออกไปอย่างรวดเร็วก่อนจะเทียบกับใบหน้าของคู่ขาของเขาที่พึ่งออกไปเมื่อครู่ เออ…ยอมรับก็ได้ว่าฝายแม่งดูคล้ายสีน้ำ ทั้งรูปร่าง สีผิวหรือแม้กระทั่งสีผมก็ตาม ฟ็อกซ์ไม่ค่อยคั่วกับผู้ชายเท่าไหร่ นานๆครั้งเห็นจะได้แต่อยู่ๆวันนี้ก็นึกอยากจะโทรหาฝาย ซึ่งเป็นเด็กต่างมหาวิทยาลัยที่เจอกันในผับเมื่อสามวันก่อน ครั้งแรกที่เจอเขาก็รู้สึกได้ว่าฝายเหมือนกับอีกคนจริงๆ



          “แม่ง!” ฟ็อกซ์สบถออกมาเบาๆอย่างรู้สึกแปลกๆในหัวใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดฟ็อกซ์เลยคว้ากุญแจรถแล้วขับออกไปทันทีโดยจุดมุ่งหมายก็คือบ้านตระกูลเทพพยัคฆ์นั่นเอง…

 

         “ลมอะไรหอบมาวะ?” ไทเกอร์เป็นคนแรกที่ทักขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องชายคนสุดท้องมาที่บ้าน



          “หน้าเครียดๆนะ” และก็ตามมาด้วยแอลที่นั่งอยู่ข้างไทเกอร์ที่ถามขึ้น



          “เฮ้อ!!” ฟ็อกซ์ไม่ตอบแต่กลับทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาแล้วถอนหายใจออกมา



          “อ้าวฟ็อกซ์!” คิสทักขึ้นด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นฟ็อกซ์ก่อนจะเดินตามมาด้วยไลอ้อน



          “วันนี้วันรวมญาติหรือไงเนี่ย” ฟ็อกซ์ว่าติดขำนิดๆเมื่อเห็นว่าหลังจากที่พี่ชายคนรองและพี่สะใภ้คนรองเดินเข้ามาในห้องรับแขก พี่ชายคนโตและพี่สะใภ้คนโตของบ้านก็เดินลงมาจากชั้นบนของบ้าน



          “กูถามมึงยังไม่ตอบกูเลยว่าลมอะไรหอบมา ปกติร้อยวันพันปีไม่เห็นกลับบ้าน”ไทเกอร์ว่าหลังจากที่ทุกคนเดินเข้ามานั่งในห้องรับแขกของบ้าน



          “มีเรื่องให้คิดๆเลยอยากกลับบ้าน” ฟ็อกซ์ตอบเสียงเรียบพร้อมกับใบหน้าหล่อที่มีแววครุ่นคิด



          “หึๆ เรื่องหัวใจ?” เป็นไลอ้อนที่ถามขึ้นทำให้ทุกสายตาหันไปมองฟ็อกซ์ทันทีฟ็อกซ์ขมวดคิ้วมุ่นกับคำพูดของพี่ชายคนรอง 



          “คนอย่างผมมีหัวใจที่ไหน” ฟ็อกซ์ว่าพลางกระตุกยิ้มมุมปาก



          “แล้วคนอย่างฉันเคยมีหัวใจที่ไหนกัน ถ้าเจอคนที่ใช่มันก็ใช่เอง” เป็นดราก้อนที่ว่าออกมาบ้างก่อนจะหันไปมองเหนือที่นั่งข้างๆที่สายตาเปี่ยมไปด้วยความรักจนไทเกอร์อดแซวขึ้นมาไม่ได้



          “ขอโทษครับพี่ชาย นี่เรื่องของฟ็อกซ์ครับๆ ได้โปรดอย่าแย่งซีนมัน” ดราก้อนชูนิ้วกลางให้น้องชายคนที่สามทันทีก่อนจะเรียกเสียงหัวเราะขึ้นมาทันที



          “สรุปเรื่องหัวใจสินะ อะไรยังไงเล่ามาๆ” เป็นคิสที่ถามขึ้นทันที



          “แค่…” ฟ็อกซ์เว้นวรรคพร้อมกับในหัวที่คิดภาพสีน้ำ ซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่ที่ภาพของอีกคนวนเวียนเข้ามาในหัวเขาบ่อยๆ แรกๆก็บอกตัวเองว่าเป็นเพียงหมากในเกมส์แต่เป็นเขาเนี่ยแหละที่เริ่มจะตกหลุมหมากในเกมส์ตัวเอง ตกหลุมพราง ตกหลุมกับดักของตัวเอง



ครืดๆ

ไม่ทันที่ฟ็อกซ์จะได้พูดอะไรออกมาไลน์ของฟ็อกซ์ก็เข้าเสียก่อน มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดดูก่อนจะพบกับภาพบางอย่างและข้อความของเพื่อนที่รู้จัก



          ‘กูเจอเพื่อนมึงที่KKKว่ะ  ไม่รู้ว่ามากับใคร แต่เหมือนโดนมอมเลยว่ะ’ ฟ็อกซ์ทำหน้าเครียดขึ้นมาทันที ยิ่งเห็นภาพที่ว่าสีน้ำกำลงนั่งพิงไหล่ใครบางคนอยู่ฟ็อกซ์ก็กำโทรศัพท์แน่นด้วยความไม่พอใจทันที ร่างสูงลุกพรวดพราดขึ้นท่ามกลางความตกใจของทุกคนในบ้าน



          “เฮ้ยๆ ไปไหนวะ” ไทเกอร์ตะโกนถามน้องชายแต่ก็ไม่มีคำตอบออกมาก่อนที่รถคันหรูของฟ็อกซ์จะเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว



          “อะไรของมันวะ?” ไทเกอร์ว่าพร้อมขมวดคิ้วมุ่น



          “คนในรูปน่าจะว่าที่น้องสะใภ้คนเล็กนะครับ” แอลพูดขึ้นบ้าง ทุกสายตาหันไปมองแอลอย่างงุนงงทันที แอลยิ้มนิดๆก่อนจะพูดต่อ

 

         “เมื่อกี้แอบเห็นเพื่อนฟ็อกซ์ส่งรูปน้องคนหนึ่งมาให้ กำลังนั่งพิงใครก็ไม่รู้น่ะครับเลยคาดเดา”



          “หึๆ สงสัยคงจะเป็นแบบที่แอลว่า” ดราก้อนหัวเราะในลำคอ



          “เตรียมต้อนรับน้องสะใภ้คนเล็กเลยมั้ยพี่ดราก้อน” ไทเกอร์ว่าอย่างขำขันก่อนที่ทุกคนในบ้านจะยกยิ้มกันขึ้นมา…ก็นะ ไอ้คนที่พวกเขาไม่เคยมองภาพเวลามีคนรักออก พอถึงเวลามีคนรักจริงๆ มันก็สนใจสุดๆไปเลยว่ามั้ย?...ทางด้านสีน้ำ…แทนที่เขาจะหลับหอแต่ร่างบางกลับมานั่งอยู่ในร้าเหล้าแห่งหนึ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ร่างบางนั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์ก่อนจะสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเนอร์



          “นี่ครับ” สีน้ำรับเครื่องดื่มมาจากบาร์เทนเนอร์ก่อนจะกระดกรวดเดียวหมดแก้วใบหน้าใสเหยเกรทันทีเพราะรสชาติขมบาดคอของแอลกอฮอล์แต่เพราะความฟุ้งซ่านในหัว ความรู้สึกเจ็บหน่วงในอวัยวะที่หน้าอกด้านซ้ายทำให้สีน้ำหันไปสั่งกับบาร์เทนเนอร์มาเพิ่มอีกแก้ว



          “ขอนั่งด้วยคนนะครับ” เสียงทุ้มพูดขึ้นทำให้สีน้ำหันไปมอง



          “ครับ” ร่างบางพยักห้ารับก่อนจะหันปรับแก้วเหล้าจากบาร์เทนเนอร์มากระดกดื่มอีกครั้งจนหมดแก้ว



          “คุณดูมีเรื่องเครียดๆนะครับ” คนข้างกายถามขึ้นทำให้สีน้ำหันไปมองนิดๆ



          “ผมเวสครับ” ร่างสูงว่าด้วยรอยยิ้มก่อนจะยื่นมือมาเอทำความรู้สึก



          “ผมสีน้ำ” สีน้ำตอบแต่ก็ไม่ได้ยื่นมือไปจับกับอีกคนแต่อย่างใด เวสมองร่างบางนิดๆก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก หยิ่งๆแบบนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย หึๆ



          “มาคนเดียวเหรอครับ?” เวสถามขึ้นหลังจากที่เพียงไปครู่หนึ่ง



          “อื้ม” สีน้ำตอบสั้นๆเพราะเขาไม่มีกระจิตกระใจจะคุยอะไรกับใครทั้งนั้น เขาไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจเลยว่าอาการที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้มันคืออะไร ภาพของฟ็อกซ์ที่กำลังร่วมรักกับคู่ขาลอยเข้ามาในหัวของสีน้ำอีกครั้งทำให้สีน้ำยกเหล้าในแก้วกระดกจนหมดแก้วเป็นแก้วที่สี่



          “เหมือนว่าคุณจะเริ่มเมาแล้วนะครับ” เวสว่าพร้อมใช้มือไล้ที่แก้มใสของสีน้ำที่เริ่มขึ้นสีแล้วเบาๆ



          “อย่ามายุ่ง” สีน้ำว่าพร้อมปัดมืออีกคนออก เวสหัวเราะในลำคออย่างชอบใจกับท่าทางของอีกคน



          “ไม่ยุ่งไม่ได้หรอกครับเพราะผมน่ะ…สนใจคุณ” เวสยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆสีน้ำทำให้ร่างบางผงะไปทันทีก่อนจะรีบดันอีกคนออกทันที



          “แต่ผมไม่สนใจคุณ” สีน้ำว่าออกมาตรงๆ เสียงหวานติดยานหน่อยๆเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์



          “เอาน่ะ…คุณเองก็เหมือนอกหัก ผมเองก็ต้องการใครสักคนคืนนี้ เราน่าจะมา…”



          “ไสหัวไปไกลๆ” สีน้ำว่าออกมาด้วยความไม่พอใจทันทีเมื่อรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของคนข้างๆ



          “นี่! อย่าเล่นตัวหน่อยเลย โดนทิ้งมาจะเล่นตัวอะไรนักหนา” เวสว่าอย่างหัวเสียเพราะอีกคนเล่นตัวมากเสียเหลือเกิน สีน้ำเจ็บจี๊ดที่หน้าอกด้านซ้ายทันทีกับคำพูดของอีกคน เขาไม่ได้อกหัก! ไม่ได้โดนทิ้งมาด้วย!



          “ไม่ได้โดนทิ้งเว้ย น้องเก็บตัง” สีน้ำมองเวสอย่างหงุดหงิดก่อนจะเรียกบาร์เทนเนอร์อย่างหงุดหงิด เวสมองอีกคนอย่างไม่พอใจเช่นเดียวกันก่อนจะใช้จังหวะที่สีน้ำกำลังจ่ายเงินใส่ยาอะไรบางอย่างลงในแก้วของสีน้ำ



          “ส่วนนาย…อึก” พอสีน้ำหันมาเวสก็ยัดแก้วไปที่ปากของสีน้ำทันที ทำให้ร่างบางเผลอกินเครื่องดื่มในแก้วไปสองอึก ตากลมเบิกกว้างกับท่าทางของอีกคน



          “ทำเชี่ยอะไรวะ!” สีน้ำโวยวายใส่เวสทันที



          “หึๆ ก็ทำให้เราสองคนได้มีความสุขกันคืนนี้ไง” สีน้ำเบิกตากว้างทันทีกับคำพูดของอีกคน ร่างบางรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาแปลกๆ ใบหน้าหวานที่แดงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่แล้วแดงขึ้นกว่าเดิมทำให้เวสอดใจไม่ได้ที่ใช้มือไล้เบาๆที่ใบหน้าของสีน้ำ



เฮือก

สีน้ำสะดุ้งทันทีกับสัมผัสที่แก้ม มันร้อนรุ่มไปหมดเพียงแค่โดนสัมผัสแค่นี้ มันรู้สึกเหมือนกับว่า…อยากถูกสัมผัสมากกว่านี้



          “ชอบมั้ย…” สีน้ำพยักหน้ารับอย่างสติเลื่อนลอยทันที เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และฤทธิ์ยาที่ผสมกันทำให้สีน้ำเริ่มขาดสติ



          “…หึๆ งั้นเรา…ไปกันเถอะ” เวสว่าพร้อมโอบไหล่สีน้ำให้ลุกขึ้นเพื่อจะพาไปต่อแต่ไม่ทันที่จะได้ออกจากร้านเวสก็ถูกผลักอย่างแรงก่อนจะโดนหมัดหนักของใครบางคนปะทะเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง



          “สวะ!” ฟ็อกซ์ว่าก่อนจะรีบรับตัวสีน้ำที่โอนเอนไปมาเข้าอ้อมแขนทันที



          “เชี่ย! มึงเป็นใครวะ!” เวสโวยวายเสียงดังก่อนจะลุกขึ้นมาประชันหน้ากับฟ็อกซ์ สายตาของคนในร้านเหล้าพากันมองมาที่คนทั้งคู่ทันที ยิ่งฟ็อกซ์ที่เป็นคนดังแล้วด้วย ยิ่งเป็นที่สนใจ



          “รู้จักตระกูลเทพพยัคฆ์มั้ย?” ฟ็อกซ์ว่าเสียงเย็น เวสชะงักไปทันที ใครบ้างที่จะไม่รู้จักตระกูลที่มีอิทธิพลตระกูลนี้ ถ้าเดาไม่ผิดนี่น่าจะเป็น…



          “กูฟ็อกซ์ ทายาทคนสุดท้องของเทพพยัคฆ์…อย่ามายุ่งกับคนของกูอีก” ฟ็อกซ์ว่าเสียงเย็นพร้อมมองหน้าเวสอย่างข่มขู่ เวสกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบากทันที



          “ครับ”…ฟ็อกซ์พาสีน้ำที่ร่างกายอ่อนปวกเปียกมาที่รถก่อนจะดันอีกคนเข้าไปในรถทันที สีน้ำค่อยๆตั้งสติมองคนตรงหน้าแม้ว่าสติของเขาจะเลือนรางมากก็ตามฟ็อกซ์มองอีกคนอย่างไม่พอใจที่แม่งมานั่งล่อเสือล่อตะเข้อยู่ที่นี่ เขาเคยสอนให้มันอ่อยพี่คินแต่ไม่ได้อ่อยทุกคน!



          “มึงมาทำเชี่ยอะไรที่นี่!” ฟ็อกซ์ถามเสียงดังด้วยความไม่พอใจ แต่สีน้ำไม่ตอบตากลมที่หยาดเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์มองหน้าฟ็อกซ์อย่างแสดงความต้องการ



          “ฟ็อกซ์” เสียงหวานเรียกอีกคนพร้อมกับมือบางที่ไล้ที่หน้าขาของอีกคนเบาๆ



          “มึง…โธ่เว้ย!” เมื่อเห็นท่าทางอีกคนแล้วฟ็อกซ์ก็หัวเสียมากกว่าเดิม ร่างสูงรีบออกรถทันทีเพื่อพาอีกคนไปที่คอนโดของเขา!

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสร็จไม่เสร็จ? 55555555 ยังมาไม่ได้แต่งนะคะมาซาวเสียงก่อนว่าคนอ่านอยากให้เสร็จหรือไม่เสร็จ อิๆ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ จุ๊บๆๆ

____จางบิวตี้___

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
เสร็จแน่คืนนี้ เตรียมตัวต้อนรับน้องสะใภ้คนเล็ก  :hao7: :hao7:

ฮาตอนบอกวันรวมญาติอ้ะ 555  :m20:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด