[ครอบครัวศักดินนท์] ☀ พ่อเลี้ยงอาทิตย์ ☀ [Mpreg] {19/11/61} ➡ ตอนพิเศษ5 {จบแล้ว}
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [ครอบครัวศักดินนท์] ☀ พ่อเลี้ยงอาทิตย์ ☀ [Mpreg] {19/11/61} ➡ ตอนพิเศษ5 {จบแล้ว}  (อ่าน 313160 ครั้ง)

ออฟไลน์ SawachiYuki

  • แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +261/-38
    • Fanpage
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



++++++++++++++++++++++++++++


พ่อเลี้ยงอาทิตย์

By Sawachi Yuki





คำเตือน

เรื่องนี้ MPREG (ผู้ชายท้องได้) เป็นการท้องได้แบบเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดา
ไม่มีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์หรือทางการแพทย์ให้ปวดหัว
เป็นเรื่องที่สนองความต้องการของคนแต่ง เป็นเพียงจินตนาการของคนเขียนเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่แนวที่คุณชอบก็ขออภัยด้วยนะคะ ติได้แต่อย่าด่าค่ะ ใจไม่สตรองพอ ฮ่าๆ




สารบัญ

:: 00  ::
:: 01 :: 02 :: 03 :: 04 :: 05 ::

:: 06 :: 07 :: 08 :: 09 :: 10 ::
:: 11 :: 12 :: 13 :: 14 :: 15 ::
:: 16 :: 17 :: 18 :: 19 :: 20 ::

:: 21 :: 22 :: 23 :: 24 :: 25 ::
:: 26 :: 27 :: 28 :: 29 :: 30 ::
:: 31 :: 32 :: 33 :: 34 :: 35 ::
:: 36 :: 37 :: 38 :: 39 :: 40 ::

:: 41 :: 42 :: 43 :: 44 :: 45 ::
:: 46 :: 47 :: 48 :: 49 :: 50 ::
:: Special 01 :: Special 02 :: Special 03 ::
:: Special 04 :: Special 05 ::



อาณาเขตรัก ย้ายไปลงอีกกระทู้หนึ่งแล้ว คลิกที่ด้านล่างเลยค่ะ

[https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=67076.0]อาณาเขตรัก[/url]

ขอฝากเรื่องนี้เอาไว้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมกันได้ค่ะ คนเขียนจะนำไปปรับปรุงต่อไปค่ะ


 :mew2: :mew2: :mew2: :mew2:

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-11-2018 22:21:27 โดย SawachiYuki »

ออฟไลน์ Psongtt

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 123
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0

ออฟไลน์ SawachiYuki

  • แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +261/-38
    • Fanpage
บทนำ



“กูถึงหน้าคฤหาสน์ของมึงแล้วเนี่ย จะให้เข้าไปยังไงวะ”

[บ้านเว้ย หฤหาสน์พ่องมึง เห็นยามหน้าประตูไหม บอกพี่แกว่าเป็นเพื่อนกู กูบอกพี่เขาเอาไว้แล้ว แล้วก็เดินเข้ามา กูนั่งรอที่ห้องรับแขกเนี่ย]

“มึงเป็นคนชวนกูมาแท้ๆ ทำไมมึงไม่มารับแขกวะ ไอ้นี่!”

[เอาน่า...]

“เออๆ เดี๋ยวกูเข้าไป”

เจ้าของร่างสมส่วนเดินไปยังหน้าประตูรั้วใหญ่ที่มีป้อมยามอยู่บ่งบอกว่าฐานะของคนบ้านนี้ไม่ธรรมดาด้วยสีหน้าที่นิ่งๆ

“สวัสดีครับพี่” คนเป็นเพื่อนของลูกเจ้าของบ้านยกมือไหว้พี่ยามหน้าประตูอย่างนอบน้อมทำเอาพี่ยามรับไหว้แทบจะไม่ทัน

แต่ที่ยามตะลึงคือหน้ากับเสียงนี่แหละ ต่างกันจนรู้สึกสับสน

“มีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า”

เจ้าของใบหน้าสวยหวาน ผมยาวที่มัดเป็นจุกในส่วนบน แล้วปล่อยยาวในส่วนล่าง ใบหน้าหวานขาวอมชมพูด ดูหุ่นบางๆ สมส่วนกับความสูง ยังไงนี่มันก็ผู้ชายชัดๆ แต่เสียงทุ่มต่ำมาดแมนนั้นก็เป็นคำตอบได้ดีว่าคนๆ นี้คือผู้ชาย

ผู้ชาย!!!

“ผมมาหาไอ้เขตน่ะครับ เป็นเพื่อนมัน”

“อ้อ! คุณหมูเพื่อนคุณเขตนี่เอง เชิญเลยครับ” ยามเปิดประตูให้กลังจากทักทายอย่างนอบน้อม

“ขอบคุณครับ พี่ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณอะไรนั่นหรอก ผมไม่ชิน ผมแค่เพื่อนมันไม่ใช่เจ้านายพี่ เรียกไอ้หมูก็ได้” เจ้าตัวพูดขึ้นมายิ้มๆ ทำเอายามถึงกับหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆ คงไม่ได้ครับ เพื่อนเจ้านายก็เหมือนเป็นเจ้านายอีกที”

“งั้นไม่ต้องเรียกคุณก็พอนะพี่ ผมก็ลูกชาวบ้าน ชาวนาจนๆ หาเช้ากินค่ำเหมือนๆ กับพี่นั่นแหละ แต่ดันมีเพื่อนรวยเท่านั้นเอง หึหึ”

“น้องนี่เป็นคนแปลกๆ นะ”

“ผมจะคิดว่าเป็นคำชมนะพี่”

“ใครได้เอ็งเป็นแฟนนี่ถือว่าโชคดีเลยล่ะ”

“โอ๊ยพี่!! ใครจะมาอยากเป็นแฟนคนจนๆ อย่างผม นี่ก็อยากจะแบ่งแฟนจากไอ้เขตมาสักคนเหมือนกัน” เหมือนว่าศตคุณหรือหมูจะลืมไปว่าตัวเองมาหาเพื่อน ไม่ได้มาพูดคุยกับยามหน้าบ้านเพื่อน

“ฮ่าๆ สักวันเดี๋ยวเองก็จะเจอเองแหละ”

ที่เขาไม่คบกับเอ็งเพราะเองสวยกว่าไง...จะมีใครอยากคบกับคนที่สวยกว่าเล่า

“งั้นผมขอตัวนะพี่ เดี๋ยวตอนกลับจะแวะมาทักทายใหม่”

“โอเคๆ โชคดีนะน้อง”

“ครับ” ร่างบางยิ้มให้แล้วเดินไป ซึ่งอีกไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงตัวบ้านแล้ว

ในขณะที่ยามหนุ่มมองตามศตคุณไปอย่างต้องการจะสังเกตก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงของเจ้านายถามขึ้นมา

“นั่นใครน่ะเล้ง”

“คุณท่าน! เอ่อ...คุณหมูเพื่อนคุณเขตน่ะครับ” ยามรีบก้มศีรษะโค้งให้กับเจ้าของบ้านที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ วันนี้วันเสาร์ คุณท่านหยุด ก็เลยมักจะมาเดินเล่นดูสวน ดูต้นไม้ แต่การถามแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงก็ทำให้เขาตกใจอย่างมาก ตั้งตัวไม่ทัน

“เพื่อน? นั่นผู้หญิงนี่”

“เอ่อ...ผู้ชายครับ ตอนแรกผมก็คิดว่าผู้หญิงเพราะสวยมาก แต่เสียงของเขาคือผู้ชายครับ” ตอบออกไปตามความจริง ไม่วายสังเกตใบหน้าของเจ้านายไปด้วย

“งั้นหรือ?” ใบหน้าหล่อคมของผู้เป็นนายมองตามร่างโปร่งบางนั่นไปอย่างสนใจนิดๆ

“เอ่อ...ครับ”

“งั้นฉันไปทำความรู้จักกับเพื่อน ‘ลูกชาย’ หน่อยก็แล้วกัน” เจ้าของเสียงทุ้ม ใบหน้าหล่อคมเข้ม ผิวสีแทน ร่างกายกำยำ แข็งแรง แม้จะวัยเลขสามแต่เขาก็ดูดีมากๆ ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็พากันหลงเสน่ห์ของเจ้านายเขา


“ไงไอ้เขต...แม่งชวนกูมาก็ไม่ยอมออกไปรับ มึงคิดว่ากูเคยมาบ้านมึงหรือไง เลวจริงๆ” พอศตคุณเห็นเพื่อนอย่างแรกที่ทำคือบ่น

“โธ่...ไอ้สวย...ก็”

“หยุดเรียกกูแบบนี้กูไม่ชอบ”

“มึงควรจะรับความเป็นจริงว่ามึงมันสวย”

“จะให้กูสอนไหมหา!! เดี๋ยวก็ปล่อยให้ตกหรอก” ร่างโปร่งบางข่มขู่เพื่อนสนิทของตน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟานุ่มของบ้านเพื่อนแบบไม่ต้องให้ใครชวน

ก็เมื่อยอ่ะ ทำไม!

“ทำเป็นงอนๆ โอเคๆ สอนก็สอน”

“ว่าแต่ไม่มีใครอยู่เหรอวะ” ใบหน้าสวยหันมองไปรอบๆ บ้านใหญ่หรูที่เพิ่งจะเคยได้เข้ามาเป็นบุญชีวิตด้วยความสนอกสนใจเป็นพิเศษ

“พ่อกูอยู่ แต่คงนอนพักหรือไม่ก็เดินเล่นที่สวนมั้ง”

“อ่อๆ หวังว่าคงจะไม่โผล่มาให้กูเกรงเล่นนะเว้ย ชื่อเสียงพ่อมึงยิ่งเลื่องลือจนกูกลัว ไม่อยากจะมาหามึงเลย บอกแล้วให้ไปที่บ้านกู” ศตคุณบ่นอิดออด ทำเอาเพื่อนตัวสูงใหญ่อย่างคณินหรือเขตที่ศตคุณเรียก ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

“มึงมาบ้านกูน่ะดีแล้ว”

“กูไม่น่าเป็นเพื่อนมึงเลยว่าไอ้เขต แค่นี้คนทั้งมอก็นินทาว่ากูคบมึงเพราะมึงรวยจะแย่อยู่แล้ว”

“สนใจอะไรกับขี้ปากคนวะ”

“มึงก็พูดได้นี่!!”

“ฮ่าๆ เอาเถอะๆ ไปที่ห้องกูดีกว่ามึงจะได้เริ่มติว”

“ยุ่งยากจริงๆ ทำไมมึงต้องมาเรียนคณะเดียวกันกับกูวะ แล้วทำไมกูถึงเป็นเพื่อนกับมึงได้วะเนี่ย” คนสวยยังบ่นไม่หยุด มองไปยังบันไดบ้านของเพื่อนที่สวยจนไม่กล้าจะเหยียบมัน แต่ก็ขึ้นตามเจ้าของบ้านไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

เข้าไปในห้องของเพื่อนสนิทก็ถึงกับอ้าปากค้าง

นี่มันใหญ่กว่าห้องนอนเขาอีก น่าอิจฉาจริงๆ

“เข้ามาสิวะ ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูทำไม”

“อ่ะ...อือ”

ห้องแม่งสวยมาก อ่า...แล้วเขาจะมีโอกาสได้มีบ้านแบบนี้ให้พ่อกับแม่อยู่ไหมเนี่ย แต่จะว่าไปแล้ว...บ้านของเขาถึงจะไม่สวยไม่ใหญ่ แล้วก็ไม่รวยแต่ก็อบอุ่น มีความสุขล่ะนะ

“เอ้า! เริ่มได้ ว่าแต่หิวหรือเปล่าวะ ตอนเที่ยงค่อยลงไปกินข้าวกัน มึงอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม”

“อะไรก็ได้ ออกไปกินข้างนอกไม่ได้เหรอวะ” ศตคุณถาม ใบหน้าดูเป็นกังวล

“ทำไมวะ?”

“กูเกร็งอ่ะ ถ้ากินข้าวบ้านมึงต้องมีพิธีรีตองในการกินไหมวะ”

“ก็ไม่มีนี่ กินๆ ยัดๆ ตามที่มึงเคยนั่นแหละ”

“จะดีเหรอวะ!!”

“กินที่นี่แหละ เผื่อจะได้เจอพ่อกูด้วย” คณินพูดบอกยิ้มๆ ใบหน้าดีใจแปลกๆ ยามที่บอกว่าจะได้เจอกับพ่อของตน มันดีใจจนศตคุณอดขนลุกไม่ได้

พ่อเลี้ยงอาทิตย์คือชื่อพ่อของเพื่อนสนิทศตคุณเอง เจ้าไร่ผลไม้ที่ใหญ่อันดับต้นๆ ของประเทศไทย และเป็นอันดับหนึ่งของเชียงใหม่อีกด้วย ชื่อเสียงเรียงนามที่เขาว่ากันว่าโหดที่สุด ด่าใครก็คือด่าไปเลยไม่ไว้หน้า แล้วไหนจะบทลงโทษคนที่คิดไม่ดีกับไร่ ‘ศักดินนท์’ จนมีข่าวลือน่ากลัวๆ อย่าชนิดที่จับคนงานที่ทำผิดให้กลิ้งไปตามพื้นเนินของภูเขาจนสะบักสบอมนั่นอีก

“ไม่เจอได้ไหมวะ พ่อมึงน่ากลัวจะตาย กูได้ยินมา”

“มันก็แค่ข่าวลือ พ่อกูใจดีจะตาย ข่าวพวกนั้นก็แค่ไซโคพ่อกูให้เสียหายเท่านั้น” คณินแก้ต่างให้กับพ่อของตน ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ พ่อเขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะไม่สุงสิงกับใคร ใครอยากเข้าใจยังไงก็ปล่อยไปเพราะมันไม่ได้กระทบธุรกิจของพ่อเท่าไหร่นัก

“ร่ะ...เหรอ”

“ใช่ไง กูเลยพามึงมาแนะนำให้พ่อกูรู้จัก”

“แล้วทำไมต้องแนะนำด้วย ไม่เป็นไร กูเกรงใจ”

“ไม่ต้องกลัวๆ ถ้ามึงได้เห็น ได้เจอกับพ่อกูนะ เรื่องที่มึงเคยได้ยินจะหายไปเลย” ร่างสูงบอกเพื่อนสนิทยิ้มๆ ดวงตาเป็นประกายชอบใจ

มันดูไม่น่าไว้ใจจนศตคุณมองอย่างพิจารณา

“ทำไมมึงถึงดูกระตือรือร้นแปลกๆ วะ”

“เอ้า! ก็มึงเหมาะ...เอ้ย! สมควรที่จะได้รู้จักพ่อกูนะ เพราะยังไงมึงก็เพื่อนของกู ไม่รู้จักพ่อกูได้ยังไง ขนาดกูยังไปทำความรู้จักกับพ่อแม่มึงเลย” คณินพูด

“เออ!! แล้วกูก็กลายเป็นหมาหัวเน่าทันทีที่มึงไปบ้านกู” ร่างโปร่งบางสวนกลับเพื่อนอย่างไม่พอใจ ไม่ได้สงสัยที่เพื่อนเกือบหลุดอะไรบางอย่างออกมาเลยสักนิด

ไอ้หมูจอมซื่อบื้อเอ้ย!!

จากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มลงมือติวหนังสือ เพราะใกล้จะสอบมิดเทอมกันแล้ว เลยต้องตั้งใจเป็นพิเศษ ทางคณินที่ยังมีเรื่องไม่เข้าใจก็ต้องให้เพื่อนสนิทมาช่วยติวให้

สองหนุ่มหล่อสวยแห่งคณะเกษตรศาสตร์ต่างกันพาตั้งใจอ่านหนังสือจนเวลาล่วงเลยมาเที่ยงกว่าๆ ท้องก็เริ่มประท้วงด้วยความหิว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ไม่ได้ล็อกครับ” เจ้าของห้องตอบอกไป

“คุณเขต...พ่อเลี้ยงให้มาตามคุณกับเพื่อนคุณเขตไปทานข้าวค่ะ”

“ครับพี่ส้ม...บอกพ่อว่าอีกห้านาที”

“ค่ะ”

สาวใช้รับคำสั่งแล้วเดินออกจากห้องไป ส่วนร่างบางของศตคุณก็ปิดหนังสือที่อ่านโดยไม่ลืมคั่นหน้าเอาไว้ ก่อนก็หันไปมองหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น กลัวอะไรพ่อกูนักหนาวะ ไป! ลุกเลย”

“เออๆ ไปก็ไป” ร่างโปร่งลุกขึ้นอย่างอิดออด เดินตามร่างสูงใหญ่ของเพื่อนไปอย่างช่วยไม่ได้ หัวใจเต้นแรงอย่างตื่นเต้นที่จะได้เห็นพ่อเลี้ยงอาทิตย์ที่แสนจะโด่งดัง

พอเดินไปถึงห้องรับประทานอาหาร ตัวของศตคุณก็แข็งทื่อเมื่อเพื่อนเอ่ยแนะนำเขากับคนที่นั่งมองเขาอยู่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดวงตาคมเหยี่ยวมองจนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งร่าง

“พ่อ...นี่หมูเพื่อนของผมเอง หมูนี่พ่อกู พ่อเลี้ยงอาทิตย์”

“สะ สวัสดีครับ” มือขาวยกขึ้นไหว้อย่างมีมารยาททำเอาพ่อเลี้ยงหนุ่มพยักหน้ารับไหว้

“นั่งสิ” เสียงทุ้มดังกังวารจนร่างเล็กสะดุ้ง มองเพื่อนอย่างเลิกลัก

“มึงไปนั่งฝั่งนั้นนะ”

“ห๊ะ! กูนั่งข้างมึงไม่ได้เหรอ” อุทานตกใจเมื่อเพื่อนชี้ให้ไปนั่งอีกฝั่งหนึ่งซึ่งพ่อเลี้ยงอาทิตย์นั่งหัวโต๊ะ คณินเองก็ไปนั่งตรงฝั่งขวาของพ่อเลี้ยง ส่วนศตคุณก็จำยอมไปนั่งตรงข้ามกับเพื่อนซึ่งเป็นฝั่งซ้ายของพ่อเลี้ยง

คิดว่าพ่อของเพื่อนจะดูแก่มีอายุมากกว่านี้เสียอีก แต่นี่คืออะไร พ่อมันทั้งหล่อ ทั้งดูหนุ่ม...เสียงยังทุ้มหล่อจนน่าอิจฉานั่นอีก ร่างกายกำยำ บึกบึน ผิวสีแทนดูเท่ห์

 ขนาดผู้ชายแมนๆ อย่างไอ้หมูคนนี้ ยังหวั่นไหวเลย

“ชื่อหมูใช่ไหมเรา” คนที่อายุมากที่สุดถามขึ้น ทำเอาคนถูกถามถึงกับสะดุ้ง แต่ยังพอเก็บอาการเอาไว้อยู่ เลยตอบกลับสั้นๆ ด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ครับ”

“ไม่ต้องเรียกฉันว่าพ่อเหมือนเจ้าเขตนะ”

“งั้นจะให้ผมเรียกคุณว่าอะไรล่ะ” ถามออกไปอย่างสงสัย

“ก็แล้วแต่...จะเรียกคุณอาทิตย์ คุณอา พ่อเลี้ยงตามที่นายสะดวก แต่พ่อนี่ให้เจ้าเขตมันเรียกคนเดียว”

“ครับ...คุณอาทิตย์” เลี่ยงการเรียกที่ดูสนิทสนมดีกว่า

แต่พอได้คุยกันแล้วก็รู้สึกว่าตัวพ่อเลี้ยงเองก็ไม่ได้ดูดุเท่าไหร่ ไม่เหมือนข่าวที่ได้ยินมาเลยสักนิดทำเอาใจกล้าคุยต่อไปได้อีก แต่คนๆ นี้ก็วางตัวนิ่งๆ ให้สมกับเป็นผู้ใหญ่ แม้จะคุยกับเขาด้วยก็ตาม

ที่ไม่ดุ ไม่โหดเพราะเขาเป็นเพื่อนลูกชายสินะ เฮ้อ...โล่งใจ

“เอ้า! กินข้าวเถอะ กินเสร็จแล้วก็ไปนั่งคุยที่ห้องนั่งเล่นก่อน”

“ครับพ่อ” ลูกชายเป็นคนรับคำสั่ง

ทั้งสามคนลงมือทานข้าวที่แสนจะดูดีตรงหน้า ศตคุณมองพ่อลูกบ้างนิดๆ ก่อนจะสนใจจานข้าวตัวเอง ไม่ได้รู้เลยว่าเพื่อนสนิทของตนกำลังมองศตคุณกับพ่อตัวเองแบบไหน


“เห็นเจ้าเขตบอกว่าทุกปิดเทอมนายจะทำงานพาร์ทไทม์ นี่คิดไว้หรือยังว่าจะทำที่ไหน” พ่อเลี้ยงอาทิตย์ถามขึ้นมา

“ก็มีไว้แล้วครับ”

“สนใจไปทำงานที่ไร่ฉันไหมล่ะ เรียนเกษตรนี่ก็น่าจะทำงานที่เกี่ยวข้องกับที่ตัวเองเรียน”

“จะดีหรือครับ”

“อืม...เอาเป็นว่ามาทำงานที่ไร่ ส่วนเงินเดือนก็ให้ตามปกติ มีที่อยู่ มีข้าวให้กินเหมือนคนงานทั่วๆ ไป” ศตคุณเหมือนโดนหลอกล่ออยู่ แต่ข้อเสนอดีๆ แบบนี้ทำไมจะไม่เอา

แต่ว่าข่าวลือเรื่องให้ลูกน้องกลิ้งไปตามเขานี่สิ ทำเอาตัดสินใจลำบาก

“ไปเถอะน่าไอ้หมู กูจะได้มีเพื่อนไง” คณินช่วยรบเร้าอีกคน

“อ่าๆ ก็ได้ครับ”

คนที่ปฏิเสธใครไม่เป็นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ได้แต่รับอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่ ไม่รู้เหมือนกัน ความรู้สึกของเขามันบอกว่าไม่ควรเข้าใกล้ครอบครัวนี้...

โดยเฉพาะพ่อเลี้ยงอาทิตย์

“หึหึ” เสียงหัวเราะของเพื่อนเขามันช่างดูเจ้าเล่ห์จริงๆ เลย

“ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะพ่อ” ร่างสูงของคณินลุกขึ้นทันที ก่อนจะเดินออกไปอย่างรวดเร็วไม่รอให้ศตคุณแย้ง ร่างผอมบางนิ่งไปด้วยความเกร็ง ใบหน้าสวยหวานกว่าผู้หญิงบางคนมองไปรอบๆ แทนที่จะมองผู้ใหญ่ตรงหน้า ผมยาวสวยตกลงมาข้างหน้า เขาเลยทัดผมที่หูด้วยความเคยชิน แต่มันเป็นภาพที่ทำให้คนอายุมากกว่าหัวใจกระตุก สั่นไหวรุนแรง

ให้ตายสิ!! อย่าบอกนะว่าเขาคนนี้กำลังตกหลุมรักเด็ก ที่สำคัญเด็กคนนี้ยังเป็นเพื่อนของลูกชายอีกด้วย...

“เกร็งหรือ” เสียงทุ้มถามขึ้น เรียกเอาความสนใจของศตคุณหันไปมองหน้าหนุ่มหล่ออย่างพ่อเลี้ยงอาทิตย์ทันที

“เอ่อ...ครับ” ใบหน้าแดงซ่านอย่างขัดเขินกับสายตาคมๆ คู่นั้นจนต้องหันหน้าหนี

ไอ้เขต...กูไม่ไหวแล้ว มึงรีบกลับมาสิวะ!! ถ้ารู้ว่าพ่อมึงเสน่ห์แรงเหลือร้ายขนาดผู้ชายมาดแมนอย่างกูยังเขินเนี่ย กูไม่ตกลงไปทำงานกับมึงปิดเทอมนี้หรอก กูกลัวใจตัวเอง

“ไม่ต้องเกร็งหรอก ทำตัวสบายๆ ฉันไม่ดุ ไม่ว่าอะไรหรอก ถือว่าเป็นคนกันเอง ถ้านายมีอะไร อยากให้ช่วยเหลือตรงไหนก็บอก เพื่อเป็นการขอบคุณที่ช่วยเหลือลูกชายฉัน”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมทำไปแบบไม่ได้หวังผลอะไร เขตมันก็เพื่อนของผม”

เป็นเด็กดีและน่าสนใจมาก

เขาเองก็ไม่ได้ชอบคนที่เด็กกว่าตั้งสิบกว่าปีแบบนี้หรอก แต่ศตคุณมีความเป็นผู้ใหญ่ มีมาดที่ดูดี คำพูดคำจาก็ถือว่ารู้กาลเทศะ หน้าตาและรูปร่างไม่ต้องพูดถึง...ชอบตั้งแต่เห็นแค่ด้านหลังแล้ว

แต่พ่อเลี้ยงอาทิตย์ไม่ได้ชอบผู้ชาย...หากแต่คนตรงหน้าก็ยั่วยวนเขาเหลือเกิน

“เอาน่า...ฉันก็มีแค่ลูกชายคนเดียวกับหลานๆ แค่ไม่กี่คน ไม่ค่อยมีใครช่วยใช้เงินหรอก วันๆ ฉันก็ทำแต่งาน อยู่แต่กับสวนกับไร่ อายุก็มากขึ้นทุกๆ วัน ยังไม่มีคนข้างกายเลย” พ่อเลี้ยงอาทิตย์เริ่มพูดอะไรที่ทำให้ศตคุณไม่เข้าใจ แต่พอสบสายตาคู่นั้นก็รีบผันหน้าหนีเพราะมันดูโลมเลียสุดๆ

นี่คือชั้นเชิงที่ต่างกันระหว่างคนที่อายุสามสิบกว่ากับเด็กอายุสิบเก้าปีสินะ แต่ที่พ่อเลี้ยงพูดมันหมายความว่ายังไง

“หมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ”

“หึ...ถ้าการเงินมีปัญหา ก็ใส่ชุดนักศึกษามาหาฉันได้” สิ้นเสียงของผู้ใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ ใบหน้าสวยก็แดงซ่านหนักเข้าไปอีก หัวใจเต้นรัวเร็ว มือไม้อ่อนแรง

ถ้าเป็นคนอื่นๆ ที่เคยเข้ามาจีบ มาพูด มาแซวแบบนี้ศตคุณไม่เคยรู้สึกอะไร แต่ทำไมกับคนๆ นี้ เขาถึงได้หวั่นไหวรุนแรง ขนาดที่เขาเผลอทำตัวอ่อนปวกเปียกออกมาอย่างเสียเชิงชายแบบนี้

อะไรกัน!! นี่เรากำลังโดนพ่อเพื่อน ‘จีบ’ อยู่งั้นเหรอ!!!




100 Per.

 :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

   สวัสดีค่ะ ยูกิเองนะคะ วันนี้ฤกษ์งามยามดี(?) เปิดนิยายเรื่องใหม่ที่จะอัพแทนวาโยซ่อนรักที่จบไปแล้วนะคะ ส่วนนักอ่านใหม่ที่ไม่รู้จักยูกิก็ขอสวัสดีค่ะ  ยูกิขอฝากนิยายเรื่องพ่อเลี้ยงอาทิตย์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกๆ คนด้วยนะคะ ^_^

   แฟนเพจยูกิเอง เข้าไปติดตามข่าวสารหรือพูดคุยกันได้ค่ะ https://www.facebook.com/sawachiyuki/


ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3820
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-3
 :z13: เจิมเรื่องใหม่

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
เจอหน้ากันแค่ครั้งแรก พ่อเลี้ยงจะให้ใส่ชุดนักศึกษามาหาแล้วเหรอ :z1: :z1: :z1:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
อ๊าย..อะไรยังไง...รอรอรอ..อยากอ่านอีกกกก :ling1:

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ชอบค่าาาาาาา

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-7
กะล่อนพอตัวม้าง ไม่เงียบขรึมร้อกก

ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 915
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ออฟไลน์ kamontipsaii

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
หลงรักพ่อเลี้ยง มีความอ่อย55555555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :L2: เจอแป๊บเดียวพ่อเลี้ยงทุ่มสุดตัวเลย

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ก๊าวใจเจ้ :hao7:

ออฟไลน์ Pony P.

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ Pithchayoot

  • พิชญ์ชยุตม์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 371
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ตามมาจากในเฟสจ้า

ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ตามมาจากในเฟสจ้า

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 607
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
โอ๊ย!!...หมูมาเสริฟ์ถึงที่เลย

นี่ลูกชายอยากได้เพื่อนเป็นแม่หรอ เล่นเอาเพื่อนมาถวายให้คุณพ่อแบบนี้ =.,=

มาอีกๆนะครับ ชอบมาก ภาษา บทพูด อ่านง่ายมากๆ ชอบมากๆเลยครับ

ออฟไลน์ munoy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เขตวางแผนไรไว้แน่ พาหมูมาบ้านแบบนี้

คุณอาทิตย์เสน่ห์แรงเนอะ หมูเห็นแปบเดียวใจเต้นเลย อิอิ   :-[ :-[

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
รุกเร็วและรุกแรง5555555555

ออฟไลน์ choinudee

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
พ่อเลี้ยงค่ะ ท่าทางสุขุม เท่ๆ นิ่งๆ ดูดีเกินห้ามใจ
แต่มุกนี่เสี่ยวมากกกกก แหมมมมมม ช่างกล้าเล่น
ไม่ได้เข้ากับรูปร่างหน้าตา และท่าทางของคุณพ่อเลี้ยงเลยนะคะ
แต่ว่าชอบอะ น่ารักดี เขตนี่จะยกเพื่อนถวายใส่พานให้พ่อใช่มั้ยยย
ดีแล้วๆ 55 หัวคิดดีมาก
....
รอติดตามนะ บทนำทำได้ดีมากเลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6
โอ๊ะโอว...... งงๆ กับอายุ? พ่อเลี้ยงมีลูกตอนอายุเท่าไหร่เหรอ

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5692
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
จะจับเพื่อนถวายพ่อสินะ

ออฟไลน์ Kalamall

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-2
 :hao3: ตัวลูกนี้ยกเพื่อนถวายพานให้พ่อเลยเชียว

ถ้าเป็นพ่อลูกกันจริงแสดงว่าพ่อเลี้ยงไปทำสาวท้องตอนมหาลัยสิน่ะ

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4529
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
พ่อเลี้ยงเล่นมุกเสี่ยวมากค่ะ

 :mew3: :mew3:

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
เริ่มเรื่องมาอ่านแล้วยิ้มเลยคับ ชอบๆ
ลูกชายพ่อเลี้ยงเป็นหนุ่มวายใช่มั้ย เอาเพื่อนมาให้พ่อ 555
มุกพ่อเลี้ยง ใส่ชุดนักศึกษาแล้วมาหาพ่อเลี้ยงนะ 555 ชอบมากกก

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
กระลิ้มกระเหลี่ยมากค่ะพ่อเลี้ยง
^__^

ออฟไลน์ mochimanja2

  • มึน
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ชอบมากจ้า มาต่อไวๆน๊า เค้ารอออออ :กอด1:

ออฟไลน์ ทั่วหล้า

  • ไม่ช่างพูดแต่ช่างพิมพ์
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
คำพูดคำจาหื่นกามมากไอ้แก่!//ใช้เสียงแบบคุณป้าเทศนาสามี

ออฟไลน์ SawachiYuki

  • แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +261/-38
    • Fanpage
ตอนที่ 01




“หมู! ไอ้หมู!!”

“ห๊ะ! อะไร มีอะไร ตะโกนเสียงดังทำไมวะไอ้เขต”

“อาจารย์ปล่อยแล้ว”

“เหรอ? เออๆ งั้นมึงกลับไปก่อนไป กูว่าจะไปดูแปลงผักของตัวเองก่อนกลับอ่ะ”

“แหนะๆ มึงกำลังจะหนีใช่ไหม” คณินเอ่ยอย่างรู้ทัน ทำเอาศตคุณต้องโยนปากกาตัวเองที่ยังไม่เก็บเข้ากระเป๋าใส่เพื่อนอย่างไม่เสียดาย

“หนีเหี้ยอะไร”

“ก็หนีพ่อกูไง”

อึก!!

มาตรงจนเขาสะอึกเลยทีเดียว...

“มึงเบี้ยวนัดพ่อกูมาหลายครั้งแล้วนะ นี่จะปิดเทอมอยู่แล้ว จะทำไหมงาน ได้เงินดีกว่าไปทำพาร์ทไทม์ที่อื่นอีกนะ แล้วมึงก็จะได้ทำเกี่ยวกับเกษตรที่มึงชอบด้วยไง”

“ไม่ต้องมาล่อกูเลย ฝากบอกพ่อมึงด้วยว่ากูขอไม่ไปทำงานแล้ว”

“ได้ไงวะ!!!”

“มึงสงสารกูเถอะเขต...กูกลัวพ่อมึงจริงๆ” เพื่อนคนสวยขอร้องด้วยสีหน้าที่น่าสงสาร ถ้าเป็นคนอื่นคงจะใจอ่อนไปแล้ว แต่สำหรับคณินไม่!!

ยังไงเขาก็อุตส่าห์ทำให้พวกเขาได้เจอกันแล้ว ด่านต่อไปคือทำให้ทั้งคู่ลงเอยกัน...

“กลัวทำไม พ่อกูเป็นคนดีจะตาย”

“เหอๆ มองกูแบบจะแดกกูไปทั้งร่างแบบนั้นน่ะนะ ไม่เอาอ่ะ กูกลัว...”

หลังจากวันนั้นที่โดนพ่อเลี้ยงอาทิตย์ทำหน้าเจ้าชู้ใส่ แถมยังรุกเร็วแบบไม่ให้เด็กน้อยอย่างเขาตั้งตัว ศตคุณก็ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่ไปเหยียบบ้านเพื่อนอีกเด็ดขาด รวมถึงจะไม่ไปทำงานที่ไร่ศักดินนท์ด้วย

ไม่!! ยังไงก็ไม่ไปเด็ดขาด!!!

“มึงควรดีใจนะเว้ย พ่อกูไม่เคยสนใจผู้ชาย แต่สนใจมึงเนี่ย แล้วที่สำคัญ พ่อกูก็ไม่ชอบเด็ก แต่ดันชอบมึงไง เถอะน่าๆ มีพ่อกูดูแลดีจะตายไป”

“มึงไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรือไง พ่อมึงกำลังจีบเพื่อนมึงอยู่นะ ถ้าเกิดกูตกลงปลงใจคบกับพ่อเลี้ยงขึ้นมา มึงจะมีกูเป็นแม่เลี้ยงนะเฮ้ย!”

“แล้วไง?”

ก็นี่แหละที่เขาต้องการ...มีแม่เลี้ยงที่เป็นเพื่อน พูดคุย เข้าใจกันได้ทุกอย่าง ชอบเหมือนกัน เที่ยวกันได้ พูดจาหยาบๆ ใส่กันได้ ไม่ต้องเคารพ ที่สำคัญสวยขนาดนี้ บอกตรงๆ ว่าไม่อยากจะให้เพื่อนเขาไปเป็นของคนอื่นเลย แล้วก็ไม่ได้อยากได้มันเป็นแฟนด้วย

เลยวางแผนให้ศตคุณไปเจอพ่อของเขา แล้วเขาก็ไปไซโคพ่อตัวเองเรียบร้อย...

ใครจะหาว่าคณินประหลาดก็ได้ แต่เขาคิดดีแล้ว พ่อของเขาก็ควรจะมีคนเคียงข้างได้แล้ว คนที่เป็นคนดี ไม่ใช่คอยแต่จะปอกลอกอย่างผู้หญิงที่ผ่านๆ มา

“มึงมันบ้า!!!”

“ฮ่าๆ เอาน่าๆ ถ้ามึงมาเป็นแม่เลี้ยงกูก็ดีออก น้องชายกูจะได้หน้าตาดี หรือน้องสาวหน้าตาน่ารัก พ่อกูจะได้เด็กลง เป็นอัมตะเพราะกินเด็ก”

“ใครจะยอมมีลูกฟะ!!!” เถียงกลับไปอย่างไม่ยอม

“หึหึ...ไปเถอะ พ่อกูรอแล้ว”

“ม่ายยยย กูไม่ไป!!” ค้านหัวชนฝา

ไม่ไป ยังไงก็ไม่ไป

“อย่าดื้อสิเฮ้ย!!”

“ไม่!! ไม่อาวววววว”

แต่ตัวบางๆ ผอมๆ อย่างเขาจะไปสู้คนตัวใหญ่อย่างคณินได้ไง โดนลากไปที่รถหรูของเจ้าตัวจนได้ ศตคุณนั่งหน้าบึ้งไม่มองหน้าเพื่อนสนิทที่ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ใจก็เต้นแรงอย่างตื่นเต้น

อุตส่าห์หลบมาได้ตั้งหลายวัน...


ณ บ้านศักดินนท์

“จริงๆ แล้วพ่อกูอยู่ที่บ้านไร่ตลอด จะเข้ามาที่นี่ก็ตอนเสาร์อาทิตย์เท่านั้นแหละ เพราะมึงเลยนะเนี่ย ที่ทำให้พ่อกูมาที่บ้านรอมึงได้ทุกวันแต่ก็แห้ว”

อย่าพูดเลย กูไม่รู้สึกผิดหรอก

พลั่ก!!

ศตคุณโดนผลักเข้าไปในห้องรับแขกที่มีร่างสูงใหญ่นั่งอ่านหนังสือรออยู่อย่างแรง จนคนตรงหน้าเขาเงยหน้ามามอง พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

“เฮ้ย!!”

“พ่อ...ฝากไอ้หมูหน่อยนะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน”

“ไอ้เขต!!” ร่างบางหันไปเรียกเพื่อนเสียงลั่น ไม่กล้าหันไปมอง

“เอ่อ...สวัสดีครับพ่อเลี้ยง” เขาเปลี่ยนคำเรียกจากคุณอาทิตย์มาเป็นพ่อเลี้ยง เพราะเรียกง่ายกว่า...จะไม่ง่ายกว่าได้ไง คุณอาทิตย์สามพยางค์ พ่อเลี้ยงสองพยางค์ จริงๆ อยากเรียกพ่อด้วยซ้ำ จะได้ดูเหมือนเป็นเพื่อนของลูกชายเขาจริงๆ

“สวัสดีหมูน้อย...ยอมใส่ชุดนักศึกษามาหาฉันแล้วหรือไง” ใบหน้าคมยิ้มพราวเสน่ห์ให้ ทำเอาร่างบางถึงกับก้มมองตัวเองทันที แล้วเงยหน้ามามองพ่อเลี้ยงหนุ่มเลิกลัก

“เปล่านะครับ...ผมก็ใส่ชุดนักศึกษาในวันนี้ปกติอยู่แล้ว” ตอบกลับไปลิ้นแทบจะพันกัน แต่ก็ไม่ยอมเดินเข้าไปหาใกล้ๆ มือไม้เย็นไปหมด เหงื่อผุดขึ้นตามใบหน้าอย่างรู้สึกตื่นเต้น

“เข้ามานั่งสิ”

“เอ่อ...”

“มา!” กดเสียงดุนิดหน่อยเขาก็กลัวแล้วเถอะ

“ครับๆ” เขาเลือกที่จะนั่งโซฟาตัวที่ไกลจากพ่อเลี้ยงที่สุดเพื่อความปลอดภัย

“เป็นไงบ้าง”

“ก็ดีครับ”

“เหรอ...อืม ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนี้นะ” พ่อเลี้ยงยกยิ้มอย่างพึงพอใจออกมา จนร่างผอมบางถึงกับเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

“ครับ?”

“สงสัยอะไร ก็ดีครับที่นายตอบมา ไม่ใช่ว่าข้อเสนอฉันมันดีเหรอ”

“ข้อเสนออะไรครับพ่อเลี้ยง”

“ก็เรื่องที่ฉันพูดคราวที่แล้วไง”

“หา!! ไม่ใช่นะครับ ผมเข้าใจว่าพ่อเลี้ยงถามว่าผมเป็นยังไง สบายดีไหม อะไรทำนองนี้” ศตคุณรีบอธิบายเพราะกลัวว่าจะเข้าใจผิดกันไปมากกว่านี้

“อ้อเหรอ!”

“ครับ

“ฉันต้องการคำตอบที่เคยทิ้งไว้วันนั้น” โดนฮุกเข้ามาเต็มๆ เปิดประเด็นเลยแบบไม่ให้ตั้งตัว...เป็นคนที่ใจร้อนสุดๆ

“คือ...ผมเป็นผู้ชายนะพ่อเลี้ยง แล้วผมก็ยังไม่อยากจะคบใครตอนนี้ แล้วกับพ่อเลี้ยง ผมอยากเป็นแค่เพื่อนลูกชายของพ่อเลี้ยงเท่านั้น” เขาตอบแล้วสบตามองดวงตาคมนั้นอย่างจริงจัง

หมดแล้วซึ่งความกลัว...มีเพียงหัวใจที่เต้นแรงก็เท่านั้น

“ปฏิเสธสินะ”

“ครับ...ระดับพ่อเลี้ยงแล้วคงจะมีคนที่เหมาะสมกว่านี้ มีผู้หญิงสวยๆ มากมายให้เลือกและคู่ควรแน่นอน” การให้เหตุผลที่ดูเป็นผู้ใหญ่ทำเอาพ่อเลี้ยงพึงพอใจ และไม่ได้ตัดใจง่ายๆ

เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไม...ลูกชายตัวดีถึงอยากให้เพื่อนคนนี้มาเป็นเมียเขา ทั้งๆ ที่อาละวาดทุกครั้งเวลาเขาคบหรือควงกับใคร จนตอนนี้ก็สามปีแล้วล่ะมั้งที่ไม่ได้ใกล้ชิดใครเลย เพราะลูกชายตัวดีเนี่ยแหละ

แต่ก็เอาเพื่อนมาประเคนให้พ่อ...แล้วพ่อก็ชอบเสียด้วยสิ

สวย...ดูมีมาดนางพญา คู่ควรที่จะยืนข้างๆ กับเขาจริงๆ

“ฉันเลือกคนที่ฉันพึงพอใจ และลูกชายฉันโอเค แล้วคนนั้นก็คือนายนะหมู”

ผู้ชายคนนี้มีวิธีพูดให้เขาเคลิ้ม...ศตคุณเม้มปากแน่นเมื่อเห็นว่าคนอายุมากกว่าทำท่าจะไม่ยอม คิดในใจว่าตัวเองมีดีตรงไหน ทำไมคนๆ นี้ถึงอยากจะจีบเขานัก

“เพราะผมสวย เพราะผมเหมือนผู้หญิงเหรอ?”

“นั่นก็ส่วนหนึ่ง ฉันยอมรับ เพราะสิ่งที่คนเราเห็นเป็นอันดับแรกคือหน้าตาไม่ใช่หรือ? แต่ที่ฉันชอบเมื่อได้ลองคุยกับนายก็คือนิสัยที่เป็นผู้ใหญ่ มีเหตุผล มีความมั่นใจ และจิตใจดี”

นี่คือกู? ทำไมถึงครบสูตรเมียที่ดีงี้วะ!

“ทำไมคุณถึงชอบใครง่ายๆ แบบนี้ล่ะครับ” ยังมีความไม่มั่นใจ เลยถามขึ้น

พ่อเลี้ยงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะมองสบตากับผู้ชายหน้าสวยที่เขายอมรับว่าหลงใหลอย่างจริงจัง

“ฉันอายุสามสิบสองแล้วนะหมู ชอบคืออะไร รักคืออะไร ฉันรู้ ไม่ได้อยู่ในวัยสับสน ถ้าชอบฉันก็พูดออกไปว่าชอบเพราะอายุก็ปูนนี้แล้วจะมาทำตัวเด็กๆ เข้าหานายแบบอ้อมๆ นั่นก็ไม่ใช่”

แต่คุณรุกเร็วแบบนี้...ผมตั้งตัวไม่ทันนะเว้ย!!

“ว่าไง”

“แต่ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย”

“ฉันก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย...แต่ฉันชอบนาย ลูกชายฉันก็อยากให้นายมาเป็นเมียฉัน”

“ม่ะ เมีย”

“หึหึ...ฉันก็เป็นอย่างนี้แหละ ตรงๆ ไม่อ้อมค้อม นายคงตั้งรับไม่ทันสินะ” เจ้าของบ้านหัวเราะเสียงทุ้มต่ำ

“คือว่า”

“ดูๆ ฉันไปก่อนก็ได้ ยังไงนายก็ยังเด็ก เลือกได้มากกว่านี้ แต่ก็อย่างว่าแหละ นายต้องเลือกฉัน ต้องฉันคนเดียวเท่านั้นด้วย!” นี่มันบังคับแล้ว…

“พ่อเลี้ยงเผด็จการ” เผลอทำสีหน้าเง้างอดออกมาจนพ่อเลี้ยงหนุ่มหลุดหัวเราะ

“ใช่! ถ้างั้นก็คุมคนไม่ได้จริงไหม”

“...” ศตคุณเงียบหนี เพราะคิดว่าพ่อเลี้ยงอาทิตย์จะลืมไปแล้วว่าจะเอาคำตอบคบหาดูใจกับเขาให้ได้

“ว่าไง...เงียบแสดงว่าตกลงนะ จากนี้ไปเตรียมรับมือเอาไว้ได้เลย เพราะฉันจะรุกหนักมาก สามสิบสองควรจะมีเมียได้แล้ว” สิ้นเสียงของพ่อเลี้ยงอาทิตย์ ใบหน้าสวยก็ตะลึงไปเพราะไม่คิดว่าคนๆ นี้จะใจร้อนขนาดนี้

อะไรกันเนี่ย นอกจากจะไม่มีผู้หญิงมาสนใจแล้ว ยังมีแต่ผู้ชายเข้ามาจีบ คนอื่นๆ ก็ปฏิเสธได้ แต่ทำไมพ่อเลี้ยงถึงถึงไม่ปฏิเสธ...

อะไรบางอย่างในใจบอกให้เขาลองดู

ถ้าผู้หญิงไม่ใช่ทาง...ก็คงจะมีแค่ผู้ชายเท่านั้นสินะ!!

“ครับ...แต่ว่า...”

“พ่อ! ไอ้หมู! คุยอะไรกันน่ะ” เจ้าคนลูกก็มาได้จังหวะตอนที่เขาจะยื่นข้อเสนอพอดี เลยทำให้พูดไม่ได้...พ่อลูกส่งยิ้มให้กันอย่างรู้กันเรียกคามหมั่นไส้ออกจาใบหน้าสวยได้

“เลิกคบกับมึงแล้วไอ้เขต”

“อะไรครับ ว่าที่แม่เลี้ยง”

“ไอ้สัตว์!!”

“หึหึ”

“ฮ่าๆ”

เออ...เอาเข้าไป ทั้งพ่อทั้งลูกเลย ดีใจล่ะสิที่เกลี้ยกล่อมเขาได้...เหอะๆ


“พ่อ...วันนี้ไม่กลับบ้านนะ จะอยู่ทำงานที่บ้านของไอ้เขตมัน จ้าๆ บอกแม่ให้ด้วยนะครับ ฝันดีครับพ่อ” ร่างโปร่งบางวางสายจากพ่อไปอย่างหงุดหงิด

กินข้าวเสร็จแล้วแทนที่จะมีคนส่งกลับบ้าน...เพราะตอนค่ำแล้ว รถมอเตอร์ไซค์ที่ใช้ก็อยู่มหาลัยเพราะไอ้เพื่อนตัวดีมันลากเขามารถยนต์ของมันเมื่อเย็น พอไม่มีคนส่งกลับบ้าน ศตคุณก็ต้องนอนบ้านศักดินนท์แห่งนี้น่ะสิ

จะไม่กังวลเลยถ้าได้นอนห้องเดียวกับเพื่อนสนิท...

“เฮ้อ...หวังว่าพ่อเลี้ยงคงไม่เข้ามาหาหรอกนะ”

แล้วจะไม่กังวลเลยถ้าห้องที่เตรียมให้ไม่ได้อยู่ข้างๆ กับห้องของพ่อเลี้ยง...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เฮือก!!

“ใครนะ?” ร่างของคนตัวบางสะดุ้งสุดตัว แต่ก็ต้องเดินไปเปิดเพราะยังไงเขาก็เป็นเจ้าของบ้าน แต่ภาวนาว่าคนที่มาคือเพื่อนสนิทสุดกวนของเขามากกว่า

แกร๊ก…

“พ่อเลี้ยง...อ๊ะ เข้ามาทำไมครับ”

ปัง!!

กริ๊ก!!!

ปิดประตูและล็อกเรียบร้อย คนตัวใหญ่ในชุดกางเกงขายาวเสื้อกล้ามสีขาวสาวเท้าเข้ามาหาศตคุณด้วยใบหน้าที่ดูคุกคาม...

“พ่อเลี้ยง จะทำอะไรน่ะครับ”

“ก็จะคุยกับหมูน่ะสิ” ดวงตาคมมองเรือนร่างที่อยู่ในชุดนอนของคณินด้วยสายตาที่ดูละโมบและหยาบโลน คนสวยที่ปล่อยผมยาวให้สยายไปกับแผ่นหลัง ดูยิ่งเป็นผู้หญิงมากขึ้น แต่ก็มีเค้าความเป็นชายอยู่ หากแต่นั่นไม่ใช่จุดที่เขาพึงใจ แต่เป็นร่างทั้งร่างของศตคุณต่างหากที่ทำเขามีอารมณ์

“ค่ะ คุยอะไรครับ อ๊ะ!” ร่างโปร่งบางถอยหลังไปติดที่ประตูกระจกที่เอาไว้เลื่อนออกไปที่ระเบียง ร่างสูงแกร่งสาวเท้าเข้าไปชิดกับร่างสวย และหอมด้วย

“ก็บอกแล้วว่าจะรุกหนัก ให้เตรียมใจเอาไว้”

“แต่ว่า...นี่มันเวลานอนแล้วนะครับ”

“ก็คนจะมีเมีย...ต้องอยู่ที่ห้องนอนในเวลานอนสิครับ หมูน้อย” คนตัวสูงกักร่างของศตคุณเอาไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของเขาขยับไปชิดที่ใบหน้าสวยที่ทำหน้าตื่นตระหนกได้น่ารักที่สุด

“พ่อเลี้ยง อย่านะครับ” มือขาวยันหน้าคมเอาไว้เมื่อคนตัวสูงพยายามจะก้มลงมาสัมผัสเขา

“อืม...หอมไปทั้งตัวจริงๆ” เขาไล้ดมไปตามมือของศตคุณจนร่างทั้งร่างสั่นไหวด้วยความเขิน แล้วรู้สึกแปลกๆ ที่ท้องน้อย

“อย่าทำอะไรผมนะครับพ่อเลี้ยง”

“หืม...”

“นะครับ”

“อ้อนอีกสิครับหมูน้อย”

“พ่อเลี้ยง...อย่าทำผมนะครับ” เขาอ้อนวอนออกไป

“ไม่เอาสิ แทนตัวเองว่าหมูด้วย”

“ค่ะ คือ...” ศตคุณลังเล ใบหน้าแดงซ่านเขินอาย

กูก็เป็นผู้ชายแมนๆ ห้าวๆ มาตลอด เตะบอล กินเหล้า แต่ทำไมพออยู่กับพ่อเลี้ยงแล้วกูดูตุ๊ดไปเลยวะ โอ๊ย!! พ่อจ๋าแม่จ๋า ช่วยหมูด้วยยยย...

“งั้นเป็นเมียฉันวันนี้เลยละกัน”

“ไม่ๆ ยอมแล้วๆ พ่อเลี้ยง...ปล่อยหมูนะครับ อย่าทำหมูนะ” ดวงตาสวย ช้อนมองคนที่สูงกว่าอย่างออดอ้อน พ่อเลี้ยงอาทิตย์ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะผละใบหน้าและร่างกายออก ปล่อยให้ศตคุณวิ่งหนีไปอีกทางได้อย่างรวดเร็ว ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านน่าฟัด

จะทนไปอีกแค่ไหนวะเนี่ยอาทิตย์!!

“ให้แทนตัวเองว่าหมูตลอด ถ้าเป็นผมเมื่อไหร่ ลงโทษด้วยจูบนะ” เขาขู่

“ครับๆ ได้ๆ”

เพราะที่บ้านตัวเองก็แทนตัวว่าหมูอยู่แล้ว แต่ถ้าอยู่ที่อื่น หรือข้างนอกจะแทนตัวด้วยผมให้เคยชิน...

“งั้นฉันไปนอนแล้ว ฝันดีนะหมู”

“ฝันดีเช่นกันครับ”

“ไม่ออกไปส่งฉันหน่อยเหรอ”

ก็เดินเองได้ ทำไมต้องส่ง

แม้จะสงสัยแบบนั้น แต่เขาก็เดินไปส่งร่างแกร่งด้วยความกล้าๆ กลัวอยู่ดี มือหยาบปลดล็อกประตูห้อง ก่อนจะเดินออกไปก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วจุมพิตเบาๆ ที่หน้าผากมนสวยแบบไม่ให้ศตคุณตั้งตัว..

จุ๊บ!!

คนที่ฝากสัมผัสเอาไว้เดินผิวปากออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้ร่างขาวเนียนยืนเม้มปากหน้าแดงอยู่คนเดียว...

ถามจริง...กูยังแมนอยู่ไหม เขินมากี่รอบแล้ววะเนี่ย!!

“ว้ากกกกก”

วิ่งกระโดดขึ้นเตียงไปอย่างที่รับตัวเองไม่ได้ หากแต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไร

รุกเร็วเกินไปแล้วนะพ่อเลี้ยง!!!





 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

ไปพูดคุยกับยูกิ หรือติดตามข่าวสารการลงนิยายได้ที่แฟนเพจนะคะ
https://www.facebook.com/sawachiyuki/

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด