(เรื่องสั้น) เป็นเช่นรัก ตอนที่ 25.3 ~ตอนจบ~ (13 สิงหาคม 61)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) เป็นเช่นรัก ตอนที่ 25.3 ~ตอนจบ~ (13 สิงหาคม 61)  (อ่าน 49678 ครั้ง)

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
รักแท้ดูเป็นคนโลภ ขี้หวง และอยากควบคุมทุกสิ่ง
แถมมีมุมแอบน้อยใจเล็กๆ ด้วย ทำไมดูน่ารักดี 555
คิดเช่นก็คงจะพอๆ กัน หวงของเล่น

ปล. ตอนนี้มีพิมพ์ผิดชื่อ เป็นหลัก ว่า เป็นรัก ด้วยครับ
ปล.2 ย้อนกลับไปอ่านตอนก่อนๆ มา
ตอนที่ 6 ก็มี พิมพ์ชื่อ เป็นหลัก แทนที่ชื่อของ รักแท้

ขอบคุณมากเลยค่ะ แก้ในตอนเก้าแล้วนะคะ แต่ในตอนหกยังหาไม่เจอค่ะ :really2: สงสัยตาลาย เดี๋ยวจะหาอีกรอบนะคะ



ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก 10.1

เป็นหลักยังหลับสนิท คิดเช่นห่อตัวของเด็กที่สลบไม่รู้เรื่องเสียแน่นเหมือนหนอนดักแด้ คิดเช่นนั่งพิงอยู่กับพื้นไม่ห่างกัน
และแทบจะขู่ฟ่อเมื่อรักแท้จะเข้าไปใกล้

“ไหนเคยบอกว่าไม่หวง”

“เปลี่ยนใจแล้ว คุณมันน่ากลัวกว่าที่ผมคิดไว้”

รักแท้โคลงหัว “ผมน่ากลัวตรงไหน”

คิดเช่นไม่ตอบแต่หรี่ตาลง และมองรักแท้ด้วยสายตากล่าวหา
.
.
.
จากระเบียงห้องของคิดเช่นในคืนนี้ ท้องฟ้ามืดสนิท รักแท้คิดทบทวนสิ่งที่เขากำลังจะทำ
เขาไม่ได้น่ากลัวสักหน่อย เป็นหลักต่างหากที่น่ากลัว รวมถึงคิดเช่นด้วย คนสองคนนี้กำลังจะทำให้เขาเข้าไปพัวพันกับสิ่งที่หนีมาตลอด
เขาคาบบุหรี่ไว้แต่ไม่ได้จุดสูบ แม้ว่าเขาอยากสูดมันให้ลึกและปล่อยมันออกมาช้าๆ ดื่มด่ำกับควันสีขาวอมเทา แบบที่เคยทำมาตลอด
 
แต่เขาจะไม่ทำ เขาต้องชนะ

เพราะวันนี้เขาแพ้มามากพอแล้ว เป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ ต่อหัวใจ ต่อความอยากครอบครอง

เขาละเมิดกฏของตัวเอง

รักแท้ขยี้หัวอย่างหงุดหงิด

เขาแพ้ให้กับความอยากของตัวเองต่างหาก ไม่ได้แพ้ให้กับเป็นหลัก ไม่ได้แพ้ให้กับความรัก

เป็นหลักดึงดูดเขามากจนเกินไป และนั่นคือราคะ  คือความปรารถนา

แต่ไม่ใช่รัก

จะรักได้ยังไงกัน

ในวินาทีที่เขายื่นข้อเสนอให้เป็นหลัก เขามองเห็นแต่สิ่งที่เขาจะได้  เนื้อตัวและสัมผัส ความไม่เดียงสาที่ทำให้ติดใจ และเฝ้าแต่คิดว่า คนที่มีสิทธิ์ทำให้เป็นหลักมีน้ำตา ควรเป็นเขาคนเดียว   
ทั้งหมดเพื่อเขาเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำเพื่อเป็นหลักเลยสักนิด

เพราะอย่างนั้น นี่เรียกว่าความรักไม่ได้หรอก

ระเบียงถูกเปิดออก เป็นหลักเดินมาหยุดอยู่ใกล้ๆ เด็กที่ผมยังฟูกระเซิง เอาแต่ก้มหน้ามองพื้น

รักแท้เอื้อมมือจับมือไว้

แค่นี้ก็สะดุ้ง

“ผมจะกลับบ้านแล้ว”  เป็นหลักกล่าวลาด้วยหัวใจหวิวโหวง เพราะตั้งใจให้มันเป็นครั้งสุดท้าย

“เดี๋ยวไปส่ง”

“ให้มันจบเถอะพี่” เป็นหลักเงยมอง แล้วยิ้มเศร้า

“ได้” รักแท้รับคำง่ายๆ แต่กระชากเป็นหลักเข้าหา ให้นั่งลงบนตัก แล้วกระซิบถาม  “ถ้านายแน่ใจ ช่วยปฏิเสธฉันหลังจากจูบนี้”

มันอาจเป็นมุกเดิมๆ ที่เขาใช้มาแล้วกับคิดเช่น แต่รักแท้เชื่อว่า จูบของเขามีอะไรมากพอ และยังใช้ได้ผล

มันรุกเร้าและออดอ้อน

มันกะเกณฑ์ให้ลิ้นของอีกฝ่ายเคลื่อนไหวตาม

มันร้องขอให้ยินยอม

เป็นหลักขยุ้มผมของรักแท้แน่น เพื่อห้ามและรั้ง

ช่วยหยุดจูบนี่เสียที

เป็นหลักสะบัดหน้าหนี แต่รักแท้กระชากกลับมา มือกุมสองแก้มขาวเพื่อบังคับให้อยู่นิ่ง

“นายอยากได้มันมากกว่านี้”  รักแท้ถอนริมฝีปากเพื่อกระซิบ

“ผมไม่อยากได้จูบของพี่”  เสียงปฏิเสธนั้นสั่นไหว

“โกหก” รักแท้จูบเป็นหลักอีกครั้งอย่างเชื่องช้า คลึงริมฝีปากของอีกฝ่ายด้วยริมฝีปากของตนอย่างแผ่วเบา

จูบครั้งนี้กลับทำเอาเป็นหลักตัวสั่น และหลับตาลงอย่างจำนน

คนที่เป็นเด็กกว่าอ้าริมฝีปากออก เพื่อเปิดรับ รอยจูบ

และข้อตกลง


นาน  กว่ารักแท้จะยอมถอนจูบ เพราะเขาอยากให้แน่ใจอีกนิด และอีกนิด

และเขายังอยากได้อีก ยังไม่อยากพอ ยังอยากจูบตรงนั้น ตรงนี้

ที่ปลายคาง ที่แอ่งชีพจร และตรงซอกคอที่เส้นเลือดเต้นตุบ

เป็นหลักยอมแล้วจริงๆ เพราะทำได้เพียงเอียงคอเข้าหา และครางในลำคอ

คิดเช่นที่ยืนดูอยู่นาน  ถอนหายใจแล้วถอยออกไปเงียบๆ
.
.
.
นาทีที่รถจอดลงหน้าบ้าน
เป็นหลักเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขาหันไปหาคิดเช่น ซึ่งนั่งเงียบมาตลอดทาง
คิดเช่นเพียงเหลือบตามอง แล้วเมินออกนอกหน้าต่าง

“คิดเช่น” รักแท้สังเกตมาตลอดว่า คิดเช่นไม่พอใจ  แต่เขามันคนเอาแต่ใจ ดังนั้นความไม่พอใจของคิดเช่นจึงไม่มีผลกับเขามากนัก แต่พอเห็นคนที่เด็กที่สุดเริ่มนั่งไม่ติด จึงจำเป็นต้องง้อเสียหน่อย

“คิดเช่นครับ” รักแท้เรียกเสียงนุ่ม

เจ้าของชื่อยังเงียบและมองออกไปนอกหน้าต่างรถ

“เดี๋ยวค่อยเคลียร์กันได้ไหม เช่น แค่นี้น้องมันก็แย่แล้ว” รักแท้ใช้น้ำเสียงจริงจัง

“ผมชื่อคิดเช่น”  คิดเช่นที่วันนี้รักษาภาพของคน คูล เอาไว้ไม่ได้ หันมาแว้ด  “ผมห้ามแล้วทำไมไม่เชื่อ”

รักแท้ไม่เถียง แต่เอื้อมมากุมมือไว้   “เช่น”  และขอร้องด้วยสายตา  เป็นหลักต้องการให้คิดเช่นอยู่ด้วยในนาทีนั้น ในตอนที่ต้องเผชิญกับความรู้สึกแบบนั้น

คิดเช่นถอนหายใจ แล้วหันไปมองเป็นหลักที่บีบมือตัวเองแน่น ดึงมือตัวเองออกจากการเกาะกุมของรักแท้ แล้วดึงมือของเป็นหลักมาจับไว้แทน

เป็นหลักมองมาอย่างหาที่พึ่ง “ผมทำมันได้ใช่ไหม”

คิดเช่นลูบหัว  “เราจะทำมันด้วยกัน”
.
.
.
เขานั่งรออยู่แล้ว ราวกับรู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น
เป็นหลักไม่กล้าแม้จะมองชายเสื้อของเขา ได้แต่ก้มหน้า มือเย็นเยียบ
รักแท้และคิดเช่นไหว้เขา

รักแท้ไม่ปล่อยเวลาให้เสียไป เขาเข้าประเด็นทันที  “ผมจะมาขอเป็นหลักครับ”  สายตาของรักแท้แน่วแน่

“ผมไม่ให้”

เป็นหลักเงยมองเขาในที่สุด  “ทำไม”  เป็นหลักทั้งดีใจและผิดหวัง

เขามองเป็นหลัก น้ำคลอสองตา

“ฉันยังจำได้ ว่าเคยบอกหลักไว้ว่า ถ้าพร้อมให้ออกไป เพราะฉันคงไม่มีทางจะเข้มแข็งมากพอที่จะเริ่มทำอะไรแบบนั้น”

น้ำตาของเป็นหลักหยดลงก่อนน้ำตาของเขาเสียอีก

“แต่...ขอให้ฉันวางใจสักหน่อยได้ไหม ว่าเขาดีพอ ดังนั้นในฐานะของ...ผู้ปกครอง ฉันยังไม่อนุญาต”

-โปรดติดตาม 10.2-

ขอใช้คำเตือนเดิมค่ะ
เรื่องนี้ห่างจากศีลธรรมอันดีหลายประการ
ขอบคุณที่อ่านค่ะ
อยากให้รู้อะไร  รบกวนใช้  #เป็นเช่นรัก ค่ะ

@ t o n s w i n d
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-08-2016 15:51:39 โดย treenature »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
ม่ายยยยย


ทำไมคะทำไม หนูไม่เข้าใจๆๆๆๆ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-6
เศร้าใจ
ไม่รู้ใครได้ใครเสียมากกว่ากัน
ระหว่างเป็นหลักกับคิดเช่น

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
ถ้า'เขา'ห่วงเป็นหลักจริงๆก็ดี เพราะอีตารักแท้นี่ยังดูสับสนในชีวิต เกิดเบื่อขึ้นมาแล้วทิ้งน้อง น้องจะทำยังง๊ายยยย

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3719
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ขอลุ้นต่อ

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก 10.2

ดวงตาแบบนั้นบนใบหน้าที่นิ่งเฉย มากพอแล้วที่จะทำให้รู้ว่ารักแท้ไม่พอใจ รักแท้หันมองเป็นหลักที่มีน้ำตาอาบเต็มหน้า ทั้งหมดที่เห็นคือความสับสน
เขาสบตาผู้ชายที่มีอายุมากที่สุด

"ยิ่งยื้อ แผลยิ่งกัดลึกนะครับ"

ผู้ชายคนนั้น จ้องตากลับแววตาไม่ชอบใจ "หรือไม่อีกทีก็เป็นนายที่ทำให้แผลกว้างขึ้น"
รักแท้ยิ้ม จงใจให้มันดูยียวน

"แต่ผมรับผิดชอบได้"

"นั่นเป็นสิ่งที่ฉันต้องการเห็น" เขาควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่าที่รักแท้คาดไว้

รักแท้ถอนหายใจ เขาเข้าใจแล้ว "จนถึงเมื่อไหร่ครับ"

"จนกว่าฉันจะแน่ใจ ตราบถึงวันนั้น เป็นหลักยังเป็นคนของฉัน"


"ในฐานะไหนครับ ถ้าหมายถึงสถานะนั้น ผมเป็นเจ้าของเขาเท่าๆกับคุณ"

เขานิ่งไปนาน แล้วหันไปมองเป็นหลัก แล้วยิ้มให้ เป็นยิ้มที่เศร้าจนเป็นหลักร้องไห้ออกมาอีก

"ผมขอโทษ" เป็นหลักสะอื้น

"หลักไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำนั้น ทั้งๆที่ไม่ควรจะรู้สึกแบบนี้ แต่ขอสารภาพเลยว่า ตอนนี้ฉันหวงหลักจนแทบคลั่งแล้ว" เขายังยิ้มอยู่ แต่เห็นความปวดร้าวชัดเจนในทุกส่วนของใบหน้า

"ผม..." คำพูดของเป็นหลักมันจุกตันอยู่ที่ลำคอ

เขาเอื้อมมือมาลูบหัวเป็นหลัก "อยู่กับฉันมันแย่มากใช่ไหม"

เป็นหลักส่ายหน้า "คุณรู้มาตลอดว่าผมรู้สึกยังไง"

"ฉันรู้ และรู้ด้วยว่าหลักเจ็บกับความรู้สึกผิดมาตลอด"

"รักผมบ้างหรือเปล่า" แววตาของเป็นหลักวิงวอน

เขาสบตาเป็นหลัก เพื่อให้คำพูดนี้ฝังลึกลงไป

"รัก"

เป็นหลักปล่อยให้น้ำตาไหล มันพรูทะลักเพื่อชะล้างความรู้สึกบางอย่าง

"ทั้งๆที่รักไม่ได้" เขาพูดต่อด้วยเสียงแหบโหย

"แล้ว เธอล่ะครับ คุณเผลอเรียกชื่อเธอบ่อยๆตอนอยู่กับผม"

"นั่นเพราะฉันอยากให้เธอยกโทษให้ฉัน ที่ฉันทำกับลูกของเธอแบบนี้"


ความขมขื่นแผ่จากตัวของเป็นหลัก ทั้งห้องอาบด้วยความรู้สึกนี้

เป็นการสารภาพรักที่เศร้าและทุกข์

"ถ้าคุณรักเป็นหลัก คุณควรปลดเขาออกจากตรงนี้เสียที" คิดเช่นที่เงียบมาตลอดพูดขึ้น น้ำเสียงเคร่งขรึม ผิดจากที่เคย

เขาหันมามองคิดเช่น "คุณเป็นใคร"

"เจ้าของอีกคน"

เขาพิจารณาคิดเช่นอยู่นาน และเห็นแต่ความจริงจัง

"พวกคุณกำลังทำให้เป็นหลักยุ่งยาก ไม่แพ้ที่ผมทำ"

"ผมไม่รับปากหรอกนะว่า เป็นหลักจะมีความสุข เมื่ออยู่กับพวกผม ความสัมพันธ์แบบนี้ก็ไม่ธรรมดานัก แต่ช่วยปล่อยให้เป็นหลักเจอปัญหาที่เขาพอรับมือไหวเถอะครับ เพราะที่ผ่านมาผมว่ามันสาหัสกับเขาเกินไป" คิดเช่นในตอนนี้ไม่เหลือเค้าของความขี้เล่นแม้แต่นิด

เขานิ่ง  ทบทวนและชั่งน้ำหนักระหว่างความรักที่เขามีให้เป็นหลักและความรักที่มีให้ตัวเอง


"หลัก ในวันที่แม่เธอคลอด เขาใส่ชื่อฉัน เพราะอย่างนั้นฉันถึงได้สิทธ์เลี้ยงดูเธอ มีแค่เท่านี้ที่เราเกี่ยวข้องกัน เพราะฉันเป็นหมัน"

ต้องใช้เวลาเป็นนาทีกว่าเป็นหลักจะประมวลผลเรื่องนี้ได้

เด็กอายุสิบเจ็ดคนนี้ปล่อยเสียงร้องไห้โฮลั่น เขาถูกปลดเปลื้องออกจากโซ่ตรวนของความชั่วช้านั้นแล้ว

"ทำไมเพิ่งบอก " เป็นหลักเดินเข้าไปกอดเขาไว้แน่น เขากดหน้าของเป็นหลักแนบอก

"เพราะฉันเห็นแก่ตัว และอยากเก็บเธอเอาไว้ ถ้าฉันบอกเธอคงไปจากฉันทันที"  ชายคนหนึ่งทำเรื่องผิดอย่างที่สุดและแก้ไขมันด้วยการทำเรื่องผิดเพิ่มอีกอย่าง



 มีแต่รักแท้และคิดเช่น ที่เห็นว่าความผิดนั้นคืออะไร


-โปรดติดตามตอนต่อไป-
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-09-2016 23:42:55 โดย treenature »

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-6
ทำไงดี  เราโง่กว่ารักแท้กับคิดเช่น
อยากรู้มากมายก่ายกอง

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
อ่าาาา อย่างน้อยตอนนี้ก็เฉลยแล้วว่า'เธอ'คือใคร

โถ น้องเป็นหลัก 'เขา'พูดจริงเท็จแค่ไหนไม่รู้ แต่เชื่อไปอย่างนั้นก่อนนะหนู จะดีต่อสุขภาพจิตมากกว่า

ป.ล. เรนรับ incest พี่น้องได้ ส่วนพ่อลูกนี่...ไม่ค่อยชอบนัก ถ้าไม่ได้แตะต้องเลย รอจนเด็กอายุ 18 ก่อน ให้โอกาสเด็กได้เติบโตและตัดสินใจเอง อันนี้ถึงจะพอไหว

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก10.3

ความอ่อนแอไม่เคยจำกัดอายุ ไม่ว่าจะเป็นเด็กม.ปลายที่ร้องไห้จนหมดแรง และถูกคิดเช่นจับจูงให้ขึ้นนอน หรือผู้ชายวัยกลางคน ที่ผ่อนความเศร้าผ่านควันบุหรี่

บนห้องนอน
คิดเช่นกอดเป็นหลักเอาไว้ ลูบหัวเบาๆ คนที่เด็กกว่าพยายามซุกตัวเข้าใกล้ให้มากที่สุด เนื้อตัวที่อยู่นอกวงแขนของคิดเช่นทำให้เป็นหลักรู้สึกไม่ปลอดภัย ความรู้สึกผิดติดตามเขาจนทำให้หนาวเยือก

"แบบนี้ดีแล้ว" คิดเช่นพูดขึ้น

เป็นหลักพูดตามช้าๆ เพื่อให้ข้อความสลักลงในใจ "แบบนี้ดีแล้ว"

ถ้ามันดีแล้วจริงๆ ทำไมน้ำตาของเขายังไหลอยู่

ที่ห้องชั้นล่าง ควันบุหรี่ลอยต่ำ
ไหล่ของเขาลู่ หลังงองุ้ม เหมือนแบกรับอะไรบางอย่าง
รักแท้ยังนั่งเงียบอยู่ การปลอบคงไม่ช่วยอะไรในสถานการณ์นี้ เรื่องนี้มันหนักหนา ขนาดเขาเองยังรู้สึกตื้อตันไปหมด
เขาขยี้บุหรี่ เพื่อให้ไฟที่ปลายมวนดับลง ควันกลุ่มสุดท้ายยังเจือจางอยู่ที่ปลายจมูก มือของเขายังสั่น ตอนที่ยกมันขึ้นนวดขมับและลูบเปลือกตาที่ช้ำและขนตาเปียกชุ่ม ท้ายที่สุดเขาก็หันมามองรักแท้อย่างเต็มตา


"ผมเลี้ยงเขามาตั้งแต่เด็ก ทุกครั้งผมบอกเขาเสมอว่า ผมไม่ตั้งใจทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ซึ่งผมโกหก"

เขาก้มลงมองมือของตัวเอง

รักแท้ขมวดคิ้ว "แย่หน่อยที่ มีเส้นลากกั้นไม่ให้คนเรารักคนที่เลี้ยงมาในแบบนั้น"

เขาส่ายหัวทั้งๆที่ยังมองแต่มือตัวเอง

"ผมรักเขาไม่มากพอที่จะเข้มแข็งกว่านี้ ถ้ารักมากพอผมคงไม่แตะต้องเขา"

"แรงผลักดันบางอย่าง มันมากจนเราต้านทานไม่ไหว แต่ตอนนี้คุณเข้มแข็งขึ้นแล้ว"

เขาเงยมองรักแท้ "ฝากด้วยล่ะ"

"ไม่ต้องห่วง"

รักแท้จะรู้ตัวหรือเปล่า ว่ารับปากอะไรไป

---------
รักแท้นั่งมองคนสองคนที่นอนกอดกันบนเตียง คนที่เด็กกว่าซุกอยู่ หน้าผากแนบกับอกของคิดเช่น และมือกำชายเสื้อของคิดเช่นไว้
คงกลัวจะไม่มีใครอยู่ข้างๆ อารมณ์ทุกอย่างตั้งแต่ที่เกิดเรื่องที่ชั้นล่างคงถาโถมจนเป็นหลักรู้สึกถึงความไม่มั่นคงของทุกอย่างรอบตัว


รักแท้ถามตัวเองอีกครั้ง
แน่ใจนะว่าจะให้มันเป็นแบบนี้ แบบที่จะเข้าไปพัวพันกับคนถึงสองคน จนอาจไม่มีสิทธิ์เป็นอิสระอีก

คำตอบคือ ไม่แน่ใจ
ไม่แน่ใจว่าจะจัดการได้ ไม่แน่ใจว่ามันจะดีไปตลอด และไม่แน่ใจว่าจะหยุดมันได้ในวันที่อยากจะพอ สองคนนี้ไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมให้ควบคุมและชักจูงได้ง่ายๆ
แต่ถึงแม้จะไม่แน่ใจในอะไรเลย ใจของรักแท้ก็เทมาที่ทางเลือกเดียว แบบไม่คิดเผื่อใจ

รักแท้เดินไปแตะแขนของคิดเช่นเบาๆ อีกฝ่ายก็ลืมตาขึ้นมาทันที
เมื่อรักแท้ทำท่าทางว่า ขอคุยด้วย คิดเช่นก็พยักหน้าแล้วลุกขึ้น จัดท่านอนใหม่ให้เป็นหลักอย่างนุ่มนวล เพื่อไม่ให้รบกวนการนอน
รักแท้เลิกคิ้วมองก่อนเดินนำไปที่ระเบียง

"ไม่คิดว่าคนอย่างคุณจะอ่อนโยนแบบนั้น"

"ผมแค่รู้จักถนอมของในเวลาที่มันเปราะบางเสียหาย"

รักแท้เลิกคิ้วอีกครั้ง

"เขาเป็นของๆคุณตั้งแต่เมื่อไหร่"

คิดเช่นยักไหล่ "ไม่เอาน่า คุณดูแลคนเดียวไม่ไหวหรอก แล้วอย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้ คุณดึงให้ผมเข้ามาในระบบความสัมพันธ์ป่วยๆนี่ ตั้งแต่คุณพาผมมาที่บ้านหลังนี้แล้วไม่ใช่หรือไง"

รักแท้ยิ้ม เขาอาจชอบคิดเช่นเพราะแบบนี้  แบบที่เป็นคนรู้ทัน หรือถ้าให้เวลามากกว่านี้ คิดเช่นอาจรู้ใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไร

ดูเหมือนว่าการเจรจาจะจบลงเร็วกว่าที่คิด รักแท้ไม่ต้องถามอะไรอีก เพราะที่คิดเช่นพูดมา มีความหมายเท่ากับ "ตกลง"

"คืนนี้นอนไหนดี จะนอนที่นี่หรือกลับไปที่ห้องของคุณ"

คราวนี้คิดเช่นเป็นฝ่ายเลิกคิ้วบ้าง เพราะรักแท้ก็เปลี่ยนเรื่องได้หน้าตาเฉย

"ผู้ปกครองเขาอนุญาตแล้วเหรอ"

รักแท้กดหน้าลง " บางอย่างทำให้เขาไว้ใจเราเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้"

คิดเช่นยักไหล่แล้วไม่ซักต่อ บิดขี้เกียจแล้วหาว

"นอนนี่แล้วกัน ไม่อยากปลุกมัน"

รักแท้หรี่ตา "ไม่ทันไรก็โอ๋กันแล้วนะ"

คิดเช่นทำหูทวนลมแล้วเดินขึ้นเตียงไป

คืนนั้น  บนเตียงของเป็นหลัก มีคนสามคน น่าอึดอัด แต่ก็...ไม่มากเท่าไหร่...

----------
ต่อไปนี้คงต่อแบบสั้นๆ แต่จะพยายามมาลงให้บ่อยค่ะ
ขอบคุณที่ยังอ่าน ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ เรื่องมันอาจแรงไป แต่เรายังอยากเขียนมันอยู่
ขออภัยในความเอาแต่ใจ
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-11-2016 05:30:10 โดย treenature »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
สั้นจัง เลยไม่รู้จะ comment อะไร 555 รออ่านต่อจ้า  :pig4:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก 11.1

เป็นหลักกอดลาเขา

 "ผมยังกลับมาที่นี่ได้ใช่ไหมครับ"

เขายิ้ม ไม่ตอบแต่กอดเป็นหลักแน่น

ไม่รู้ว่าอ้อมกอดนั้นแปลว่าอะไร แต่สักวันเป็นหลักจะกลับมา

ไม่มีน้ำตาแล้วในตอนที่เป็นหลักนั่งรถห่างออกมาจากบ้านหลังนั้น แก้มที่แนบอยู่กับหน้าต่างรถนั้นเย็นชืด
รักแท้รับหน้าที่ขับรถ เขาเหลือบตามองเด็กที่นั่งข้างๆ รู้สึกถึงความหม่นหมองเจือจาง อยากจะปลอบจึงเอื้อมมือมากุมมือของคนที่เด็กกว่าเอาไว้
แต่

เพี้ยะ!!

คิดเช่นที่นั่งอยู่เบาะหลัง ตีมือของเขาอย่างแรง
รักแท้สบตาคิดเช่นผ่านกระจกหลัง

"ตีทำไม"

"ห้ามจับ" คิดเช่นทำหน้าดุ

"ขี้หวง"

"ห้ามจับเป็นหลักถ้าผมไม่อนุญาต"

นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆเสียแล้ว
รักแท้ไม่ยอม เขาจึงคว้าหมับเข้าที่มือของเป็นหลัก แล้วยกขึ้นจูบอย่างรวดเร็ว
เป็นหลักทำตาโต ส่วนคิดเช่นหรี่ตา แล้วกัดเข้าที่หัวไหล่รักแท้ รักแท้ไม่ร้องโอดโอยแต่สูดปากดังซี้ด
จังหวะนั้นรถจอดติดไฟแดงพอดี
รักแท้แตะเบรกแล้วหันไปคว้าคอของคิดเช่นเข้าใกล้
คิดเช่นฝืนตัวเต็มที่  แต่สู้แรงรักแท้ไม่ได้
รักแท้บดริมฝีปากลงกับริมฝีปากของคิดเช่นทันก่อนคิดเช่นจะอ้าปากกัดอีกครั้ง
ต้องไม่ลืมว่าคิดเช่นแพ้จูบของรักแท้
จากที่ตั้งใจจะอ้าปากกัดจึงกลายเป็นเผลอเปิดริมฝีปากรับจูบที่หยอกเย้านั้น
เมื่อรักแท้ถอนจูบ
คิดเช่นรีบผละออก ปากแดงเจ่อ ชี้หน้ารักแท้แบบคาดโทษ
รักแท้ยิ้มล้อเลียน

เป็นหลักที่มองอยู่หลุดขำออกมา
รักแท้กับคิดเช่นสบตากันผ่านกระจกมองหลังอีกครั้ง
ในที่สุดเป็นหลักก็ยิ้มได้เสียที
ถึงจะยังเศร้าอยู่แต่ก็ควรจะยิ้มได้บ้าง
คราวนี้รักแท้หันไปหาเป็นหลัก โน้มคอของคนที่นั่งข้างๆเข้าหาอย่างช้าๆและอ่อนโยน ผิดกับคราวของคิดเช่นเพราะเป็นหลักมัวแต่งุนงงจึงไม่ได้ขืนตัว
ริมฝีปากหยุ่นแตะที่กลางกระหม่อม

 "เรียกขวัญ"

รักแท้ช่วยอธิบายให้เป็นหลักที่ทำตาโต ตัวแข็งทื่อ และผิวแก้มร้อนผ่าว

"ชิ" คิดเช่นสะบัดเสียงใส่

"หึง?" รักแท้ติดการสบตาคิดเช่นผ่านกระจกหลังเสียแล้ว

"ป๊าว" คิดเช่นหันมองนอกหน้าต่าง

"เอ่อ...ผม...ขอถามอีกที คือ ตกลง พี่สองคนเป็นอะไรกัน"

ตั้งแต่เริ่มเรื่อง รักแท้อาจจะยังไม่ชัดเจนพอ ใช่เขายื่นข้อเสนอให้กับเป็นหลัก แต่ไม่ได้พูดถึงอีกคน

"เราแค่มาอยู่ด้วยกัน" รักแท้ตอบ

"สามคนเลยเหรอครับ"

"อือ"

"มัน ไม่ดี ไม่ใช่เหรอ"

"ทำไมถึงไม่ดี" คราวนี้คิดเช่นถามขึ้น

"ก็ ใครๆก็คิดแบบนั้น"

"แต่ใครๆ ที่ว่า ไม่ได้มาอยู่กับเรานี่นา ลักกี้ลองถามตัวเองก่อน ว่าอยากมีฉันกับรักแท้อยู่ในชีวิตไหม"

เด็กน้อยเงียบไปเป็นนาที แล้วหันมาสบตาคิดเช่นและรักแท้

"ครับ ผมขออยู่ด้วยนะครับ"

คิดเช่นยิ้มกว้าง ส่วนรักแท้อมยิ้ม

คิดเช่นโน้มตัวจากเบาะที่นั่ง จูบที่หน้าผากของเป็นหลักเบาๆ "รับขวัญบ้าง"

"ผมล่ะ" รักแท้ทวงบ้าง

"ไม่ให้" คิดเช่นทำเสียงสะบัด

"อ้าว"

แต่คนที่เพิ่งบอกปฏิเสธไป กลับกดจูบลงที่ข้างแก้มของรักแท้แรงๆจนแก้มของรักแท้บุ๋มลง แถมด้วยการกัดที่ติ่งหูอีกที

รอบนี้รักแท้หลุดร้องออกมา

"เช่น แบบนี้ไม่เรียกรับขวัญ เรียกทำร้ายร่างกาย"

"โอ๋ๆ เดี๋ยวเลี้ยงหนมนะ" คิดเช่นตบลงบนบ่าของรักแท้ดัง ปุ ปุ

รักแท้แกล้งกัดฟัดกรอด "ฝากไว้ก่อนเถอะ"

เป็นหลักหัวเราะกับภาพตรงหน้าอีกแล้ว

รถออกตัวอีกครั้ง มันแล่นไปบนถนนที่เป็นหลักไม่คุ้นเคย

แต่ไม่เป็นไรหรอก

เป็นหลักยิ้มกับเงาของตัวเองที่สะท้อนจากหน้าต่างรถ

ไม่แย่หรอก ชีวิตนับจากนี้คงได้หัวเราะบ่อยขึ้นแล้ว

---
รถจอดลงที่ห้างหนึ่งตามคำสั่งของคิดเช่น

"เรามีของที่ต้องซื้อเพิ่ม ที่ห้องมีหมอนแค่สองใบ จะให้เอาผ้าห่มมาหนุนนอนแบบคืนก่อนก็คงไม่สบาย"

"เราตกลงกันตอนไหนว่าจะอยู่ที่ห้องคุณ"

"คุณต้องตามใจผม"

"ทำไม"

"เพราะไม่งั้นผมจะไม่ให้คุณกินลักกี้"

รักแท้กดยิ้มที่มุมปาก คำขู่ของคิดเช่นไม่น่ากลัวสักนิด "งั้นก็กินเช่นแทน พอกินจนเช่นหมดแรงจะห้าม ก็ค่อยไปกินลักกี้"

เป็นหลักหน้าแดง ลามไปถึงหูและยืนอึ้งอยู่

ในขณะที่คิดเช่นโวยวายว่า "ชื่อลักกี้ ผมเรียกได้คนเดียว แล้วใครๆก็เรียกผมว่า คิดเช่น ไม่งั้นก็เรียกว่า คิด"

"ผมไม่ใช่คนอื่น และไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรสำหรับใครๆ แต่คุณคือ เช่น ของผมไง"

คราวนี้กลายเป็นคิดเช่นที่หน้าแดง แม้แต่เป็นหลักที่ยืนฟังอยู่เฉยๆยังรู้สึกเขินแทน

รักแท้หันมาทางเป็นหลัก สายตาที่มองมาอ่อนโยนทว่าจริงจัง "ส่วนนาย ถ้าเป็นลักกี้สำหรับคิดเช่นแล้ว ช่วยเป็น หลัก ของฉันอีกสักคนได้ไหมลูกหมา"

ก่อนจะทันได้คิดอะไร เป็นหลักก็เผลอพยักหน้าไปแล้ว

"งั้นคุณก็เป็น รัก สำหรับผม"

รักแท้ทำหน้าไม่ชอบใจ "ผมไม่ชอบให้คนเรียกชื่อนี้เท่าไหร่ แต่ถ้าคนนั้นคือเช่น ผมยอมก็ได้"

คิดเช่นต้องเมินสายตานั่น หันไปคว้าคอของเป็นหลัก แล้วลากให้ออกเดิน

"ห้ามสบตาหมอนั่นนะ นอกจากจูบที่โคตรอันตรายแล้ว สายตายังทำให้นายแข้งขาอ่อนได้ง่ายๆ" คิดเช่นกระซิบสอนเป็นหลัก ที่กระซิบตอบว่า "มีแต่พี่นั่นแหละที่เขินจนเข่าอ่อน"
 
"แล้วที่หูแดงๆนี่ไม่เขินเลยเนอะ" คิดเช่นกระซิบกลับ


เสียงกระซิบที่ลอยมาถึงคนที่เดินตามหลัง คงเรียกว่าเสียงกระซิบไม่ได้แล้ว มันเริ่มดังขึ้นจนกลายเป็นเสียงถกเถียงกันตลอดทางเดินของลานจอดรถ

--โปรดติดตามตอน11.2--
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-09-2016 00:37:39 โดย treenature »

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
"ผมไม่ใช่คนอื่น และไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรสำหรับใครๆ แต่คุณคือ เช่น ของผมไง"

คราวนี้กลายเป็นคิดเช่นที่หน้าแดง แม้แต่เป็นหลักที่ยืนฟังอยู่เฉยๆยังรู้สึกเขินแทน

รักแท้หันมาทางเป็นหลัก สายตาที่มองมาอ่อนโยนทว่าจริงจัง "ส่วนนาย ถ้าเป็นลักกี้สำหรับคิดเช่นแล้ว ช่วยเป็น หลัก ของฉันอีกสักคนได้ไหมลูกหมา"

ก่อนจะทันได้คิดอะไร เป็นหลักก็เผลอพยักหน้าไปแล้ว

"งั้นคุณก็เป็น รัก สำหรับผม"

เป็น.เช่น.รัก นี่เอง ชวนมาอยู่ด้วยกันสามคน หวานไม่แคร์สื่อเลยจริงจริ๊ง  :hao6:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0

เป็นเช่นรัก 11.2

ของที่ซื้อมีไม่มากและทุกอย่างรักแท้ยืนยันที่จะจ่าย


"ยังเรียนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ" คิดเช่นเอียงคอถาม


"ก็พอมีรายได้บ้าง"


"จากอะไร"


"ทำไมต้องถาม" รักแท้ถามกลับเสียงนิ่ง


"ก็มันน่าสงสัยนี่นา ยังเรียนอยู่แต่มีรายได้ มันขัดแย้งนะ"


"มีหุ้น"


คิดเช่นทำปากยื่นแล้วพยักหน้า "ไม่ทันไรก็ทำเป็นมีความลับ"


"ไม่ทันไรก็ทำตัวเป็นคุณภรรยาจ้องจับผิด" รักแท้พูดลอยๆ


คิดเช่นเม้มปาก อยากจะเถียงแต่เถียงไม่ออก แถมหน้ายังค่อยๆแดงขึ้น

เป็นหลักอมยิ้ม วันนี้คิดเช่นเขินหลายครั้งแล้ว ดูแปลกๆอยู่เหมือนกัน


"ยิ้มไร ลักกี้" คิดเช่นเหล่มอง ในเมื่อวันนี้คิดเช่นแพ้ทางรักแท้ตลอด เลยหันมาหาเรื่องเป็นหลักแทน


"อย่าเกเรสิครับ สู้พี่รักไม่ได้เลยมาลงที่ผมแทนใช่ไหมล่ะ"


เกลียดเจ้าเด็กรู้ทันคนนี้จริงๆ

คิดเช่นทำเป็นไม่ได้ยินแล้วเดินไปอีกทาง


เป็นหลักขยับเข้าใกล้รักแท้ "ให้ผมช่วยจ่ายบ้างนะครับ"


"ยังเรียนอยู่"


"แต่ก็พอมีเงินเก็บบ้าง"


"จากงานพิเศษน่ะเหรอ"

"อ้อ พี่หมายถึง ขายซูชิน่ะเหรอครับ วันนั้นผมไปช่วยพี่ที่รู้จักกันน่ะครับ ไม่ได้ทำจริงจัง หลังจากวันที่มีระเบิดพี่เค้าก็เปลี่ยนที่ขายแล้วด้วย ผมเลยไม่ได้ไปช่วยอีก" เป็นหลักตั้งใจเล่าเรื่อง

รักแท้มองสีหน้าของเป็นหลักเสียเพลิน เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นหลักพูดยาวๆ ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเป็นหลักพูดน้อยมาก  รักแท้คิดว่า เป็นหลักคนที่พูดเจื้อยแจ้วอยู่นี่  น่ารักดี

ตอนแรกรักแท้จะปฏิเสธ แต่ให้เป็นหลักช่วยจ่ายก็น่าจะดีเหมือนกัน


"ได้" รักแท้ตอบรับแล้วก้มลงกระซิบว่า "แต่จ่ายเป็นอย่างอื่นนะ"


เป็นหลักเป็นอีกคนที่เดินหนีไป

รักแท้หัวเราะกับตัวเองเบาๆ
.
.
.

ขั้นตอนของการย้ายมาอยู่ด้วยกันของคนสามคน ไม่ได้ง่าย
แต่ก็ไม่ได้ยากเกินกว่าการปรับตัวระหว่างคนสองคน
มีหลายอย่างที่ยังตกลงกันไม่ได้ แต่อีกหลายข้อที่ยังไม่ได้ตกลงกัน
แต่ก็ไม่ต้องรีบร้อน ควรปล่อยให้มันเป็นไป

ตอนนี้ทั้งสามอยู่ในครัว
คิดเช่นนั่งแกว่งขาไปมา
รักแท้หยิบจับทุกอย่างคล่องแคล่ว ส่วนเป็นหลักนั้นเก้กัง
จนคิดเช่นต้องเอ่ยถาม

"ลักกี้ทำกับข้าวอะไรเป็นบ้าง"

"มาม่านี่นับเป็นกับข้าวด้วยไหมฮะ"

คิดเช่นกลอกตาขึ้นบน ถอนหายใจแล้วกระโดดลงมาจากเคาน์เตอร์

"ไปนั่งไป"

เป็นหลักจะขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์บ้างแต่ค้นพบว่า มันสูงเกินกว่าจะกระโดดขึ้นไปได้
ทั้งรักแท้และคิดเช่นหัวเราะ

"ทำไมตอนพี่เช่นนั่ง มันดูง่ายจัง"

"ก็ลักกี้เตี้ยไง"

เป็นหลักรู้สึกเสียหน้านิดหน่อย และตัดสินใจเดินไปที่เก้าอี้ที่ตั้งอยู่ริมครัวพร้อมโต๊ะกินข้าว
แต่ยังเดินไปไม่ถึง ตัวก็ลอยขึ้น
รักแท้ยกตัวเป็นหลักขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์

"ผอมลงนะเรา"

"พี่รู้ได้ไง"

"จำไม่ได้แล้วเหรอ"

เป็นหลักลืมไปแล้วจริงๆว่าครั้งแรกที่เจอกัน ตนเองเป็นคนร้องขอให้รักแท้อุ้มไว้
เมื่อจำได้ คนที่เด็กกว่าก็เขินจนต้องซ่อนหน้าไว้
คิดเช่นเดินทำแก้มป่องเข้ามาหารักแท้

"อุ้มมั่งสิ" แล้วกางมือออกรอให้อุ้ม

รักแท้ขยี้หัวคิดเช่นเสียยุ่ง "ขี้อิจฉา ไปช่วยทำกับข้าวเลย"

คิดเช่นทำหน้าบู้ แล้วเดินไปที่ตู้เย็น
รักแท้กับเป็นหลักสบตากันแล้วยิ้มขำ

"ตอนแรกๆเข้าใจว่าไม่ใช่คนขี้หึงเสียอีก" รักแท้ตามมายืนซ้อนหลัง

"ไม่หึง แต่อยากได้บ้าง"

"เดี๋ยวคืนนี้จะอุ้ม" รักแท้กระซิบที่ข้างหูแล้วหอมแก้มซ้าย

คิดเช่นยิ้มเผล่ทั้งๆที่หน้าร้อนผ่าวและเริ่มแดง

"ขอท่าอื่นด้วย"

"อย่าร้อง ให้หยุดก็แล้วกัน"

คิดเช่นลอยหน้า "จิ๊บจ๊อย"  แต่แก้มแดงปลั่ง


อาหารเย็นมื้อแรกของการอยู่ด้วยกันนั้นเรียบง่าย
ไข่ดาวของรักแท้ต้องกรอบ  เป็นหลักไม่กินไข่แดง ส่วนของคิดเช่นต้องไม่สุก
.
.
.

คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสามเพียงเข้านอนแล้วหลับไป

แรกเริ่มพวกเขาทำความรู้จักกันด้วยเซ็กส์ แต่ตอนนี้เซ็กส์กลับเป็นเรื่องที่เร็วไปสำหรับการปรับตัว

ในค่ำคืนนี้ พวกเขาเพียงแต่อยากรู้ว่า แต่ละคนถนัดการนอนหันไปฝั่งไหนเท่านั้นก่อน
.
.
.

รุ่งเช้า
ที่นอนข้างๆว่างเปล่า
ได้ยินเสียงเพลงเบาๆจากในห้องครัว
อาหารเช้าสำหรับสามคนและกาแฟหอมกรุ่นวางพร้อมแล้ว

รักแท้ในผ้ากันเปื้อน เหมาะกับคำว่าอะไรดี

น่ารัก? เท่? มีเสน่ห์?

ภาพของผู้ชายตัวสูง ไหล่กว้าง แข็งแรง กำลังก้มล้างจาน เผยผิวช่วงคอที่คร้ามแดด นั้นทำให้ถอนสายตาได้ยาก
เมื่อรักแท้หันกลับมา ปฏิกิริยาแรกคือ การเลิกคิ้วสูง เพราะไม่คิดว่าคิดเช่นจะยืนอยู่ตรงนั้น
ต่อเมื่อเห็นว่าคิดเช่นมองเขาราวกับเผลอไผล รักแท้ก็ยกมือลูบท้ายทอยตัวเองไปมา
คิดเช่นยิ้มอย่างเหนือกว่า มันน่าดีใจจะตายที่ทำให้รักแท้เก้อเขินได้สักหน

"ผมชอบคุณตอนนี้จัง" คิดเช่นเดินเข้าใกล้

"คราวหน้าไม่ใส่แล้วดีกว่า" รักแท้ส่ายหน้าพลางคิดว่าไม่น่าพลาดเลย

"ใส่เถอะ" คิดเช่นยืนประชิด ศีรษะระอยู่ตรงปลายจมูกของรักแท้

"เพราะผมอยากถอดผ้ากันเปื้อนให้คุณ"

พร้อมกับคำพูดนั้น คิดเช่นวางคางบนไหล่แกร่ง เอื้อมแขนโอบรักแท้
ปมของผ้ากันเปื้อนถูกดึงให้คลายออกอย่างเชื่องช้า แล้วคิดเช่นก็ไล้มือไปตามแผ่นหลัง จากล่างขึ้นบน สำรวจกล้ามเนื้อที่แน่นและอุ่น
รักแท้กอดตอบ จูบเข้าที่ข้างขมับของนักสำรวจ

"งั้นผมจะใส่ให้คุณถอดทุกวันดีไหม"

"อือ" คิดเช่นครางยาวแล้วหลับตาลง ถูหน้าไปมาช้าๆกับไหล่


ชุดนอนแขนยาวที่ใหญ่กว่าขนาดตัว ผมที่รุ่ยร่ายอยู่ข้างแก้ม และท่าทางที่ดูยังไม่พร้อมจะตื่นทำให้คิดเช่นดูเหมือนเด็กมากกว่าทุกวัน

คำนิยามสำหรับคิดเช่นในตอนนี้ คิดได้ไม่ยาก มันเหมาะกับคำว่า

น่ารักคล้ายแมวเชื่องๆ

แถมเป็นแมวที่เงยหน้าขึ้นรับจูบของพ่อครัว

แผ่วเบา และล่องลอย


"ผมไม่ได้กลิ่นบุหรี่จากตัวคุณเลย" คิดเช่นกระซิบถามทั้งๆที่ปากยังเกลี่ยไปมาบนริมฝีปากของอีกคน


"ตั้งใจจะเลิก"

"เพื่อใคร"

"แล้วคิดว่าเพื่อใคร"

คิดเช่นเงยสบตารักแท้ ท่าทางตัดพ้อ "อย่าทำกับผมแบบนี้"

"แบบไหน"

คิดเช่นไม่ตอบ กลับคล้องคอคนตรงหน้า โน้มลงมาเพื่อจูบกันอีกหน ก่อนจะงึมงำต่อว่า

"นิสัยไม่ดี ห้ามทำให้หลงสิ"
.
.
.
นี่เป็นไม่กี่ครั้งที่เป็นหลักหลับสนิท
เมื่อคืนเขาไม่ฝันอะไรเลย
แต่เป็นหลักต้องออกจากนิทราอันแสนหวานเสียแล้ว เพราะรักแท้กำลังปลุกเขาด้วยจูบที่หวานกว่า เป็นจูบที่เป็นหลักเลือกการตื่นแทนการหลับต่อ

"ตื่นมากินข้าวกันเถอะ"

เป็นหลักลุกจากที่นอนตามแรงฉุดของรักแท้

คิดเช่นที่นั่งรอที่โต๊ะอาหาร มองปากที่แดงเจ่อของเป็นหลัก "ขอจูบบ้างสิ"

รักแท้จะก้มลงจูบคนที่ร้องขอ

คิดเช่นรีบส่ายหน้า และยังคงจ้องมองริมฝีปากบวมแดงของเป็นหลัก

"เอ่อ..." เป็นหลักหันมองรักแท้ราวกับขอคำปรึกษาและคำอนุญาต

เพราะไม่แน่ใจว่า เขามีสิทธิ์แค่ไหน จูบของเขาเป็นของใคร และใครบ้างที่จูบผู้ชายที่กำลังอ้อนขอตรงหน้านี้ได้บ้าง

รักแท้ถอนหายใจ และหันหลังให้

คิดเช่นจึงดึงเป็นหลักเข้าหา ประกบริมฝีปาก ดูดดึง ล่อหลอกให้เป็นหลักเผยอปาก

เป็นหลักดูตื่นตระหนก แต่เพียงไม่นาน ปราการของความตื่นกลัวก็พังลง คนที่เด็กกว่ายอมจำนนกับรอยจูบที่จัดเจน มันไม่ปลุกเร้าซ้ำยังอุ่นซ่าน

เมื่อละริมฝีปากออกจากกัน

รักแท้จึงหันมา

เขาถอนหายใจ เขาหวงแต่ไม่คิดจะห้าม

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

--เข้าสู่กระบวนการของสามพีอย่างจริงจัง--
@tonswind

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
รู้สึกอบอุ่นละมุนละไม  :-[  ขอให้หวานไปอีกหลายๆตอนน้าาาา  :call:

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-2
ไม่ได้เข้ามาอ่านซะนาน...อ่านหลายตอนเพลินเลยค่ะ
ตอนนี้เหมือนช่วงเวลาปรับตัวสำหรับการอยู่ด้วยกัน
ชอบที่บอกว่าหวงแต่ไม่ห้าม...
และคิดเช่นน่ารักกกกกก

ออฟไลน์ May@love

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 982
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-2
รอขบวนการ 3P ค่ะ

รักแท้ดูอบอุ่นมากตอนนี้

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3719
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
รู้สึกละมุนๆๆๆ กำลังปรับกัน
3P มาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2252
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-4

ออฟไลน์ reverofjs

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
พาเราไปเลยค่ะคุณคนเขียน เราพร้อมเข้าสู่ขบวรการ3Pของพวกเขาแล้ว  o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-6
ฮื่อออ ชอบมากเลยค่ะ ดีต่อใจ  :heaven

ออฟไลน์ zaturday

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 256
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-1
เคยอ่านสามพี่มาก็เยอะ แต่ไม่เคยเจอสามพีเรื่องไหนที่ให้ความรู้สึกละมุนละม่อมดีต่อใจเท่าเรื่องนี้ อ่านตอนแรกก็งงๆอยู่บ้างเพราะสับสนทำไมตัวลครหลักถึงมีสามคน แต่อ่านไปเรื่อยๆ มันคือสามพีแบบฟีลกู้ดนี่เอง ปมของเป็นหลักนี้รู้แล้ว แต่เหลือปมของคิดเช่น เจ้าของรอยตามร่างกายนั้นเป็นใครหลังจากมีอะไรกันแล้วถึงเรียกรักแท้ให้ไปหา และปมของรักแท้ ที่กลัวความรัก ไม่อยากกลับบ้าน คิดว่ารักมั่นน่าจะเป็นน้องของรักแท้ แต่เหตุผลคืออะไรที่ทำให้ต้องแยกกันอยู่ อีกอย่างที่สงสัยคือพ่อ(เลี้ยง)ของเป็นหลัก ที่ดูรักเป็นหลักมากจนทำให้เป็นของตัวเอง ทำไมปล่อยเป็นหลักออกมาง่ายๆ

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 12

ในช่วงเช้าของวันแรกๆที่อยู่ด้วยกัน ค่อนข้างขลุกขลัก
เป็นหลักต้องถึงโรงเรียนตอนเจ็ดโมงเช้า คาบแรกของรักแท้เริ่มเก้าโมง และคิดเช่นเข้างานสิบโมง

"ผมไปเอง" เป็นหลักยืนยันแบบนี้เป็นรอบที่สิบเห็นจะได้ เมื่อรักแท้เสนอว่าจะไปส่งทุกเช้า

"ทำไมอยากไปเอง" รักแท้ที่เริ่มจะหัวเสียนิดๆ พยายามถามหาเหตุผล

"โรงเรียนผมอยู่คนละทางกับมหาวิทยาลัยของพี่ ถ้าไปส่งพี่จะสาย อีกอย่างผมไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้ว"

รักแท้เดินเข้าหา เอื้อมมือเช็ดมุมปากที่มีคราบนม แล้วดูดนิ้วที่เปื้อนนั้น

"ไม่ได้อยากดูแลเพราะเห็นว่าเป็นเด็ก แต่อยากดูแลเพราะเป็นหลักเป็นคนของพี่"

เป็นหลักต้องหลบสายตา และยิ่งเงอะงะเมื่อถูกกระซิบถามที่ข้างหู

"ได้ไหมเป็นหลัก ยอมให้พี่ดูแลเถอะ"

รักแท้คิดว่า มันต้องได้ผล

แต่เปล่า

เจ้าเด็กดื้อยังคงปฏิเสธ "ไม่เอา"

รักแท้เริ่มอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาจริงๆ
คิดเช่นที่มองดูอยู่ตั้งแต่ต้นไถลตัวลงไปกับโซฟา หาวหวอด ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"ลักกี้ไปกับรักนั่นแหละ ยอมให้พี่เค้าดูแลเถอะ เขาเต็มใจ อ่อนแอกับรักแท้ได้ไม่เป็นไรหรอก อย่าดื้อเลย นี่ฉันอุตส่าห์ตื่นมาส่งพวกนายเลยนะ ไม่ใช่ตื่นมาดูคนเถียงกัน รีบไปได้แล้ว"

เป็นหลักมองคิดเช่นราวกับจะถามว่า ได้เหรอ
คิดเช่นก็พยักหน้าเป็นคำตอบ
เป็นหลักจึงเดินไปหยิบหมวกกันน็อกอีกใบ
รักแท้ขมวดคิ้วแน่นหน้าตายุ่ง

อะไรกัน คิดเช่นพูดประโยคคล้ายๆกับเขาเลยไม่ใช่หรือ แล้วทำไมเป็นหลักถึงยอมทำตามง่ายๆ

"ทำไมดื้อกับพี่แต่ไม่ดื้อกับเช่น" รักแท้ยื้อมือเป็นหลักเอาไว้

เขาไม่ยอมจริงๆด้วย เจ้าเด็กนี่วางเขาไว้อันดับไหนกัน

คิดเช่นผิวปากหวือ "โอ๊ะโอ มีเด็กขี้อิจฉา"

รักแท้หันไปหรี่ตา คาดโทษคิดเช่น เดี๋ยวก่อนเถอะ ขอจัดการเป็นคนๆไป

"ผมไม่รู้...แค่รู้สึกว่าผมดื้อกับพี่ได้"

เมื่อก่อนคงต้องคอยทำให้ใครต่อใครพอใจสินะ เมื่อคิดตามสักพัก รักแท้ก็เริ่มเข้าใจ

เป็นหลักช้อนตามองเขาอย่างไม่มั่นใจ "พี่โกรธเหรอ"

รักแท้อึ้งไปชั่ววินาทีหนึ่ง อย่ามาทำตัวแบบนี้ตอนเช้าๆสิ ทำให้เขานึกอยากโดดเรียนแล้วลากมันเข้าห้อง

แต่ท้ายสุดก็ได้สติ "เจ้าเล่ห์ไม่เล่นนะเรา รู้ว่าทำแบบนี้แล้วจะรอดใช่ไหม"

รักแท้กดยิ้มลึก มันดูร้าย จนเป็นหลักต้องก้าวถอยหลัง

ผลลัพธ์ของการดื้อกับรักแท้คือ โดนจูบจนหายใจหอบ
รักแท้กอดเป็นหลักไว้ไม่ให้เด็กดื้อดิ้นหนี

"จะยอมให้ดื้อก็ได้"

รักแท้กดจูบที่หน้าผาก "เป็นหลักจะดื้อกับรักคนเดียวใช่ไหม"

คิดเช่นแอบเบ้หน้า ให้คนที่กำลังพยายามทำให้เด็กมันหลง
เชอะ! เรียกตัวเองว่า รัก นี่กะจะอ้อนให้เด็กมันละลายเลยล่ะสิ

ได้ผลเกินคาด เป็นหลักเขินเสียจนต้องซุกหน้าลงกับไหล่ของคนอายุมากกว่า ไม่แน่ใจว่าการที่ถูกจูบ หรือการที่รักแท้แทนตัวเองแบบนั้น อย่างไหนทำให้เขาเขินจนไม่กล้าสู้หน้า

"ฮื่อ" เป็นหลักตอบได้แค่นี้ สมองมันตื้อไปหมด

"อะแฮ่ม" คิดเช่นทำหน้างอน แล้วเดินเข้ามาหา

รักแท้ยิ้ม แล้วอ้าแขนอีกข้างรับเด็กขี้อิจฉาอีกคนเข้ามากอด



รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่จอดเยื้องประตูโรงเรียนไปนิด
รักแท้เกลี่ยมือเช็ดเหงื่อที่ไรผมให้เป็นหลัก

"ตอนเย็นไปหาเช่นที่ร้านนะ"

รักแท้สั่ง ทั้งๆที่เป็นหลักรู้อยู่แล้ว เพราะคิดเช่นเขียนแผนที่ให้เป็นหลักแล้วตั้งแต่เมื่อคืน
แล้วทำไมรักแท้ยังย้ำอีก
ไม่ใช่เพราะกลัวเป็นหลักดื้อหรอก เจ้าเด็กนี่ไม่ดื้อกับคิดเช่น
แต่รักแท้พยายามยืดเวลาการอยู่ด้วยกันต่างหาก
ให้ตาย!
เขาเป็นหนักแล้ว เสพติด และอาวรณ์การอยู่กับเป็นหลักขนาดนี้ได้ยังไงนะ

"พี่รักจะตามไปใช่ไหม"

"ตอนเย็นมีธุระนิดหน่อย กลับพร้อมเช่นนะ"

"ครับ"

รถมอเตอร์ไซค์กำลังจะเคลื่อนตัวออก

เป็นหลักคว้าแขนเสื้อไว้ "อย่าขี่เร็ว"

"ห่วง?" รักแท้แค่จะแหย่เล่น แน่ใจว่า คนปากแข็งต้องปฏิเสธ

แต่เป็นหลักกลับพยักหน้า "ครับ ห่วง"

มีรอยยิ้มน่ามองอยู่ใต้หมวกกันน็อก





ตอนเย็น
เป็นหลักยืนอยู่หน้าร้าน กำลัง งง กับ "ร้านเล็กๆแถวสาธร" ที่คิดเช่นบอกไว้เมื่อคืน
ร้านไม่กว้างมากก็จริง แต่หรูหราเสียจนเป็นหลักไม่กล้าเข้าไป
คิดเช่นวาดแผนที่ให้เสียละเอียด แต่ดันลืมให้เบอร์โทรศัพท์
ขณะที่ยืนเคว้งอยู่

"นี่"

เป็นหลักหันมอง คิดเช่นที่ดูแปลกตา มัดผมเรียบร้อย
เป็นหลักรู้สึกใจสั่น และมือไม้ก็เกิดเกะกะขึ้นมา

"รู้แล้วน่าว่า เท่มาก ปะ เข้าไปข้างในกัน"

แย่จัง หน้าตาของเป็นหลักคงบอกออกไปหมดเลยสินะ

คิดเช่นคว้าคอคนที่มัวตะลึงให้เดินตามไป

"ร้านปิดสามทุ่ม เข้าไปรอที่โต๊ะนู่นก่อน มีการบ้านไหม ทำให้เสร็จนะ" คิดเช่นสั่งแล้วเดินไปทำนู่นนี่ บางครั้งก็ออกมาคุยกับลูกค้า บางครั้งก็หายเข้าไปในครัว

คิดเช่นคนที่อยู่ในร้านนั้นดูเป็นผู้ใหญ่ ยิ้มที่มอบให้กับลูกค้านั้นแสนสุภาพ แล้วคิดเช่นที่เป็นหลักเห็นก่อนหน้านี้ นั่นมันใครกัน

เป็นหลักมองนู่นนี่อย่างสนใจ แต่ไม่ได้เอ่ยถามอะไร

ราวสี่ทุ่มกว่า เมื่อถึงคอนโด คิดเช่นนั่งหมดแรงอยู่บนโซฟา
เป็นหลักเดินไปมา เอากับข้าวที่คิดเช่นแพ็คมาจากร้านเข้าตู้เย็น เผื่อรักแท้ที่อาจจะหิวกลับมา

"ลักกี้ มานี่เถอะ" คิดเช่นร้องเรียกคนที่ไม่ยอมหยุดเดินไปมาเสียที

เมื่อเป็นหลักทรุดนั่ง คิดเช่นก็ซบหัวลงบนบ่า งึมงำและหลับตา "เหนื่อย"
"อาบน้ำแล้วเข้านอนนะครับ"

"ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจ"

"อาบแล้วจะได้นอนหลับสบายไง"

"อาบให้หน่อย"

คิดเช่นคนเดิมกลับมาเมื่อก้าวเข้าบ้าน งอแง ไม่อยู่ในระเบียบใดๆ

แต่ก็น่าสงสาร คงเหนื่อยจริงๆ

อาบน้ำให้ก็ได้

เป็นหลักจึงเริ่มต้นถอดเสื้อผ้าของคิดเช่น
คิดเช่นมองตามมือที่กำลังแกะกระดุมเสื้อเชิ้ต

คนแกะหรุบตาต่ำ "พี่มองจนผมมือสั่นแล้ว" แต่ก็ยังแกะกระดุมเม็ดถัดไป

คิดเช่นไม่ตอบแต่ก็ไม่เลิกมอง

เสื้อเชิ้ตหลุดจากตัวของคิดเช่นแล้ว และเขากำลังเป็นฝ่ายกดตัวเป็นหลักให้จมลงกับเบาะ
เป็นหลักดูไม่มีสติ ไม่รู้ว่า คิดเช่นขึ้นคร่อมอยู่บนตัวได้อย่างไร แต่ที่แน่ใจคือคิดเช่นไม่ได้ใช้กำลังบังคับ แค่กดเบาๆบนบ่า เป็นหลักก็ยอมเอนตัวลง
อาจเป็นเพราะสายตาที่สะกดให้โอนอ่อน

ซอกคอของเป็นหลักหอม แค่ใช้ปลายจมูกเกลี่ยไปมา คนเป็นเด็กถึงกับสะดุ้ง

รักแท้จะว่าอะไรไหมนะ ถ้าเขาจะชิมเป็นหลักตอนนี้เลย



"เพราะแบบนี้ มึงถึงปฏิเสธกูใช่ไหม"

เสียงนั่นไม่ใช่รักแท้ เป็นหลักขมวดคิ้ว แต่คิดเช่นรู้ว่านั่นคือใคร

คิดเช่นค่อยๆ ผละออกห่างเป็นหลัก

ใครกัน เป็นหลักสงสัย

ผู้ชายตัวสูงใหญ่ ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง

รอยสักที่น่าจะมีตั้งแต่หัวไหล่ขวา พาดยาวมาจนเห็นพ้นแขนเสื้อ

"คืนกุญแจห้องกูด้วย แทน" คิดเช่นพูดเสียงนิ่ง

"มันเป็นของกู รวมถึงตัวมึงด้วย คิด"

เป็นหลักขมวดคิ้ว พยายามเดาเรื่อง

"เคยเป็น" คิดเช่นแก้

"ไม่รักกันแล้วเหรอ" ชายคนนั้นก้าวเข้าหา ไม่มีท่าทางออดอ้อน มันออกจะตัดพ้อ แต่ก็ปนด้วยความไม่พอใจ

คิดเช่นลุกขึ้นจากโซฟาและเดินเข้าหาเช่นกัน พยายามกันผู้ชายคนนั้นออกห่างจากเป็นหลัก

"กูให้มึงแบบเดิมไม่ได้แล้ว แทน"

สิ้นคำ ชายคนนั้นก็เดินเข้าใกล้ช้าๆแต่คุกคาม เขาบีบแขนของคิดเช่นข้างหนึ่งแน่น พูดย้ำทีละคำช้าๆ

"ทำไมล่ะคิดเช่น"

คิดเช่นเจ็บ แต่ใบหน้ายังเรียบเฉย

"ปล่อย" เป็นหลักถลันเข้าไปยื้อตัวคิดเช่นออก  ผู้ชายที่ชื่อแทนเงื้อมือสูง มันยังไม่ทันสะบัดลงมาที่แก้มของเป็นหลัก คิดเช่นก็คว้ามือไว้ได้เสียก่อน

"แทน กูขอ อย่าทำคนอื่น"

"มึงห่วงมันเหรอ" โทสะปะทุขึ้นผ่านสีหน้า

"ห่วง" คิดเช่นรับคำง่ายๆ ซึ่งมันยั่วยุ

"กูไม่ให้มึงห่วงคนอื่น มึงรักกูไม่ใช่เหรอคิด" เมื่อใกล้จะสูญเสีย ชายคนนี้ยิ่งโกรธ แววตาวาวโรจน์

"มีคนบอกให้กูเลิกบูชาความรักเสียที" แต่คิดเช่นไม่ได้กลัวสักนิด ตอบกลับด้วยแววตาแสนเศร้า

ผู้ชายที่ชื่อแทนหันมาหาเป็นหลักอีกครั้ง แต่คิดเช่นก็ขยับตัวมาบังเอาไว้
เป็นหลักกำลังประเมินกำลัง คนที่ใกล้คลั่งตรงหน้าตัวใหญ่กว่าเขามาก แม้แต่คิดเช่นที่จัดว่าสูงแล้ว ยังเทียบไม่ได้ แต่เป็นหลักพร้อมจะสู้ถ้าจำเป็น

อะไรทำให้เป็นหลักคิดแบบนี้

ความโกรธ

เป็นหลักกำลังโกรธคนที่ทำให้คิดเช่นเจ็บ
ไม่ใช่ที่ร่างกาย แต่เขารู้สึกได้ว่าหัวใจของคิดเช่นนั้นร้าวไปหมดแล้ว
อารมณ์ของเป็นหลักในตอนนี้ผลักดันให้พร้อมจะทำอะไรก็ได้เพื่อคิดเช่น เหมือนหมาที่ระวังภัยให้นายของมัน



"คิด" คนที่ชื่อแทน เปลี่ยนท่าที เขากอดคิดเช่นจากด้านหลังเสียแน่น มันทั้งเพื่อเหนี่ยวรั้งและกักขัง
ความหวั่นไหวฉายชัดจากคิดเช่น นี่ก็เป็นคิดเช่นอีกคนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
อ่อนแอ พร้อมจะปลิดปลิว

"อย่าไป" คำกระซิบข้างหู ทำให้ดวงตาของคิดเช่นไหวริก "ไม่รักแล้วหรือไง"

อย่าบูชาความรักให้มากนักเลย

"รัก แต่กูเป็นของเล่นให้มึงตลอดไปไม่ได้"

"มึงไม่ใช่ของเล่น"

"แต่ก็ไม่เคยจริงจัง"

"มึงไม่เคยบอกกูว่ามึงไม่โอเค"

"กูไม่เคยพูดแต่ใช่ว่ามึงจะไม่รู้"

"มึงรู้ใช่ไหมแทน มึง...รู้ว่ากูเจ็บ"

"..."

"แต่มึงก็ยังใช้ประโยชน์จากการที่กูรัก ใช้ทั้งๆที่กูเจ็บ" ปลายเสียงแหบหาย

"กูรักมึง"

คิดเช่นปิดตาลง มันทรมาน ความเจ็บถาโถม

รักงั้นหรือ ทำไมไม่รู้สึกเลย

เมื่อาทิตย์ก่อน เป็นหลักก็ได้ยินคำนี้เช่นกัน คำรักต้องห้าม แต่ทำไมคิดเช่นรับรู้ได้ถึงความงดงามของคำนั้น

แล้วคำรักนี้ล่ะ คำที่เขาเฝ้ารอ และในที่สุดก็ได้ยินเสียที

ทำไมกลับทำให้หัวใจที่บิ่น เบี้ยว กลับเจ็บร้าวใกล้หลุดเป็นชิ้น

ก็เพราะมันไม่จริงยังไงล่ะ คนโง่ มันแค่เป็นถ้อยคำพล่อยๆของคนเห็นแก่ตัว ไม้ตายสุดท้ายที่จะใช้เพื่อผูกรั้งกัน


"ขอบคุณนะ โชคดีนะมึง"

ขอบคุณที่ทำให้ตัดใจได้เสียที
โชคดีนะ แทนคำลา อย่างน้อย เขาก็เคยรัก และยังหวังให้เจอสิ่งดีๆ
โดยไม่พัวพัน
ไม่ผูกมัด อีกต่อไป

คิดเช่นปลดตัวเองออกจากอ้อมกอดของแทน

ยิ้มให้เป็นหลัก

คิดเช่นหวัง
โดยที่ไม่รู้จะสมหวังไหม แต่คงดีกว่าความเจ็บปวดตลอดเวลาที่ทนมา น่าจะดีกว่าถ้ากล้าเดินออกมาจากตรงนั้น
อย่างน้อยขอเวลาให้บาดแผลทุเลา

แทนก็จับจ้องมาที่เป็นหลัก สายตานั่นราวจะกินเลือดกรีดเนื้อ
เมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผลก็ไม่จำเป็นต้องกดเก็บความเกลียดชังอีกต่อไป
เขากระซิบลอดรอยฟันที่ขบกรอด

"กูจะฆ่ามัน"

สิ้นคำ แทนก็โผนเข้าหาเป็นหลัก
รวดเร็วราวมีสัญชาตญาณสัตว์ป่า
ขึ้นคร่อม มือกำรอบคอแน่น บีบเค้นอย่างไม่ปราณี
เป็นหลักตะกาย
หายใจไม่ออก อึดอัด
คิดเช่นผวาเข้าช่วย
ความกลัวจนเกินขีดที่เคยรู้สึกเกิดขึ้นกับคิดเช่น กลัวจนหนาวเยือก คล้ายหัวใจถูกเหวี่ยงหลุดออกจากอก

กลัวว่าเป็นหลักจะตาย กลัวอย่างที่สุด

เขาสู้แรงของแทนไม่ไหว

"ยอมแล้ว แทน กูยอมมึงทุกอย่าง ยอมจริงๆ" คิดเช่นร่ำไห้ และละล่ำละลัก

แทนคลายมือออก เป็นหลักโกยลมหายใจเฮือกใหญ่ แล้วไอโขลก

"มานี่คิด" เขาคว้าแขนคิดเช่นให้เซปะทะอก กอดรัดเอาไว้โดนยืนซ้อนหลัง "บอกให้มันออกไป"

คิดเช่นหลับตา สะกัดกั้นความขมขื่นลงไป  แล้วหันไปบอกเป็นหลัก

"ไปข้างนอกก่อน"

"ไม่"

"ไป!" คิดเช่นตวาดลั่น



เป็นหลักถูกผลักให้ออกไปนอกห้อง
คิดเช่นถูกล็อกคอให้เชิดสูงขึ้น
แทนกัดลงที่ใบหู ตายังจ้องมาที่เป็นหลักอย่างเยาะเย้ย
สายตาคิดเช่นกำลังปลอบเขา

"ไม่เป็นไร"

ในเสี้ยววินาทีที่ประตูห้องกำลังจะปิดลง
ใจของเป็นหลักกระตุก ภาพบางภาพในวัยเด็กซ้อนขึ้นมา

เด็กน้อยถูกผลักออกนอกห้อง เมื่อมีชายสักคนมาหาเธอ

ไม่

มันไม่เหมือน

ไม่มีความยินดีสักนิด ในแววตาของคิดเช่น

ไม่ใช่เพื่อความพึงใจ แต่มันเพื่อปกป้อง

คิดเช่นกำลังปกป้องเป็นหลักใช่ไหม

ใช่ และเป็นหลักก็จะปกป้องคิดเช่น เหมือนกัน

เป็นหลักกระโจนเข้าหา ดันประตูไม่ให้ปิด แล้วใส่แรงทั้งหมดที่มี

ห้ามแตะคิดเช่นของเขา

--โปรดติดตามตอนต่อไป--
#เป็นเช่นรัก หายไปหนึ่งเดือนพอดี
ขอบคุณที่มาอ่านกันนะคะ เหมือนจะมีคนอ่านเยอะขึ้น ดีใจจัง
คุณzaturday คะ เก่งจังเลย  o13
ขอบคุณค่ะ
@tonswind

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-11-2016 22:09:17 โดย treenature »

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
กรี๊ด รักแท้อยู่ไหน กลับมาช่วยลักกี้เร๊วววว  :ling3:  เอ๊ะ แต่รอพึ่งคนอื่นอย่างเดียวก็ไม่เข้าท่า เอาใหม่ๆ คิดเช่นกับลักกี้พึ่งตัวเองก่อน มีช่องปุ๊ปให้ตีเข่าเข้าเป้ามันเลยนะ 2 ต่อ 1 ยังพอลุ้นอยู่ อาจจะหนีได้

มาต่อเร็วๆน้า กำลังมันส์เลย ถ้าต้องรออีก 1 เดือน... ลักกี้ต้องน่วมก่อนแน่เลย  :heaven

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3719
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
จะรอดไหมเนี่ย

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-2
น้องเป็นหลักสู้ๆค่ะ เลือกจุดที่ได้เปรียบนะ
อาจจะสะบักสะบอมทั้งคู่ แต่ลองน้องเป็นยอมตายขนาดนี้
คงต้องตายกันไปข้างละมั้ง

แทนต้องเจอของจริง โกรธธธ :z6:

ออฟไลน์ janehh

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 297
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ เป็นสามพีที่ดีต่อใจ
แต่ตอนล่าสุดนี่แบบ ห่วงทั้งคิดเช่นทั้งเป็นหลัก ฮืออออ  :sad4:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 13.1

คิดเช่นกำลังปกป้องเป็นหลักใช่ไหม
ใช่ และเป็นหลักก็จะปกป้องคิดเช่น เหมือนกัน

เป็นหลักกระโจนเข้าหา ดันประตูไม่ให้ปิด แล้วใส่แรงทั้งหมดที่มี

ห้ามแตะคิดเช่นของเขา

เป็นหลักกระชากคิดเช่นออกจากวงแขนที่เหมือนกรงเหล็ก

ทำได้ยังไง!

แรงมากมายแบบนั้นเกิดขึ้นจากไหน
ขนาดตัวของเป็นหลักเมื่อเทียบกับแทนแล้ว อาจเหมือนหนูกับราชสีห์
ทั้งแทนและคิดเช่นต่างตะลึง คิดเช่นถลาออกจากแทนและล้มลงบนพื้น
เป็นความตะลึงและทำให้หยุดนิ่งได้เพียงเสี้ยววินาที
แทนก็แปรความตะลึงเป็นความโกรธแค้น
คำราม และพุ่งเข้าหา ปล่อยหมัดจนเป็นหลักหน้าหัน
แต่เป็นหลักไม่ถอย เขาโผนเข้าหาแทนเหมือนกัน

หากก่อนหน้านี้ คิดเช่นทำให้เป็นหลักแปลกใจกับหลายๆมุมที่ไม่เคยได้เห็น
ตอนนี้คิดเช่นก็กำลังตกตะลึงกับเป็นหลักเช่นกัน
เด็กตรงหน้ากำลังเผยตัวตนแบบหนึ่ง แบบที่แม้แต่เจ้าตัวเองก็คงไม่เคยรู้จัก
แทนถูกกระแทกจนล้มลง
ความหวั่นเกรงและแปลกใจปรากฏขึ้นในแววตาของคนที่เกรี้ยวกราดมาตลอด

นี่มันอะไรกัน

ทำไมเขาถึงกลัวมัน


ไม่ได้กลัวเรื่องพละกำลังที่จู่ๆก็พุ่งพรวดจนล้มเขาลง
ในดวงตาของมันต่างหาก
มันไม่ใช่ตาของสัตว์ใหญ่ที่คุกคามขย้ำเหยื่อ มันเหมือนอะไรสักอย่างที่จนตรอกและพลิกทั้งชีวิตขึ้นเดิมพัน
ประกายตาแบบนี้มันเกินขีดของคำว่าความรุนแรง
แทนรู้สึกหนาวถึงสันหลัง

มันเอาจริง เป็นความเอาจริงแบบที่เขาก้าวแข่งไม่ถึง

ความคิดและความรู้สึกที่พุ่งเร็วของแทนต้องหยุดชะงัก เมื่อเป็นหลักขึ้นคร่อม สองมือประกบข้างหัวของแทน

อย่า
แทนได้แต่ส่งสายตา
แต่สารที่สื่อจากสายตาไม่มีผลอะไร
เป็นหลักกระแทกหัวของตนเข้าที่หน้าผากของแทน
โดยไม่ยั้งแรง โดยไม่คิดจะหยุด
แทนทำอะไรไม่ได้ ทั้งๆที่ควรทำและมีโอกาส
เขาผลักมันออกได้ แต่กลับไม่มีแรงแม้จะยกมือขึ้น

ทำไมน่ะหรือ

เพราะเขากลัว กลัวมาก
ไออารมณ์ของเป็นหลักทำให้เขาไม่สามารถตอบโต้อะไรได้เลย

เลือดไหลเข้าตา
ทั้งเป็นหลักและแทน
เป็นหลักเจ็บที่หน้าผาก แต่มันไม่สำคัญ
เขาหยุดตัวเองไม่ได้ เขาโขกหน้าผากของตัวเองลงไปอีก

มันจะมาทำอะไรคิดเช่นของเขาไม่ได้
เขาต้องหยุดมันให้ได้ ชดใช้ที่เขาไม่เคยทำมันเลยในเวลานั้น
ในวัยนั้นที่เขาทำได้แต่มอง

ในตอนนี้มันไม่ใช่ความโกรธเสียแล้ว ก้อนความคับแค้นที่มันอัดอั้นกดดันในตัวเป็นหลักกำลังระเบิดออกมา
เป็นหลักไม่รู้วิธีที่จะหยุดมัน และไม่มีสติพอที่จะหยุดมัน

คิดเช่นต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อหยุดเป็นหลักให้ได้
แรกเริ่มคิดเช่นประหลาดใจที่ได้เห็นเป็นหลักโกรธ เรี่ยวแรงระห่ำคลั่งแบบนี้เกิดได้อย่างไร
ตอนนี้คิดเช่นกลัว
กลัวพลังงานงานของเป็นหลัก กลัวอารมณ์ที่ใกล้จะทำให้เกิดเรื่องร้ายแรง

คิดเช่นวิ่งเข้าหา คุกเข่ากอดตัวเป็นหลักเอาไว้
แรงของเป็นหลักมากจนคิดเช่นแทบคุมไม่ไหว
เป็นหลักสะบัดตัว แต่คิดเช่นก็ยังออกแรงเหนี่ยวตัวเอาไว้

"หลัก เป็นหลัก พอแล้ว พอแล้ว"

ดูเหมือนเป็นหลักจะได้ยินแต่ไม่สนใจ

"ลักกี้ คิดเช่นอยู่ตรงนี้นะ คิดเช่นไม่เป็นอะไรแล้ว พอแล้วนะคนดี" คิดเช่นเรียกเป็นหลักอีกด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม

คราวนี้เป็นหลักได้สติ ใบหน้าอาบด้วยเลือดแดง หันมาหาคิดเช่น
ตัวหอบโยน ส่วนแทนนั้นนอนนิ่งไปแล้ว

"พี่ไม่เป็นไรนะ ผมจะไม่ให้ทำร้ายคิดเช่น ผมจะไม่ให้ใครมาทำให้พี่เปื้อนเหมือนกับ..." เสียงเป็นหลักหยุดไป

"ไม่เป็นไรแล้ว พอแล้วนะ" คิดเช่นรู้ว่านั่นหมายถึงอะไร

คิดเช่นร้องไห้ออกมา เขากลัว ดีใจ และสงสาร
เขากลัว เป็นหลักกำลังลุแก่โทสะ จนอาจฆ่าคนได้ คิดเช่นรู้ว่าเป็นหลักจะทำมัน โดยไม่รู้ตัว และขอบคุณที่เป็นหลักยอมฟังและหยุดทัน ตัวของเป็นหลักสั่นเกร็ง ร่างกายปรับตามอารมณ์ไม่ทัน เด็กคนนี้น่าสงสาร ถูกทำให้บอบช้ำและเสียใจ

คิดเช่นดึงเป็นหลักออกมาจากตรงนั้น พาเดินมาที่โซฟา ปาดเอาเลือดบางส่วนออกจากใบหน้า มันเลอะเปื้อนมือ เลือดเป็นหลักที่เปรอะอยู่ เพื่อเขา
คิดเช่นกอดเป็นหลักเอาไว้ ให้ซบอยู่ที่อก ลูบหลังแผ่วเบา

"อย่าเอามาปนกันเลย ตอนนี้ลักกี้อยู่ตรงนี้กับฉันแล้ว"

ส่วนหนึ่งเป็นหลักเจ็บเพื่อปกป้องเขา อีกส่วนเกิดจากแรงผลักดันจากอดีตที่หมักซ่อน
ความโกรธของแทนเทียบไม่ได้เลยกับความโกรธของเป็นหลัก เพราะแทนโกรธที่กำลังจะเสียคนที่เคยเป็นของเขา
เป็นความโกรธบนความเห็นแก่ตัว คนเห็นแก่ตัวมากเกินไปมักจะขลาดกลัว เขาเรียนรู้การใช้กำลังข่มเหงเพื่อให้ได้มาแต่จะไม่กล้าแลกจนหมดหน้าตัก
แต่เป็นหลักไม่ได้คิดถึงตัวเองตอนที่โกรธ ต้องการเพียงจะปกป้อง โกรธแค้นคนที่ทำร้าย ความโกรธทำให้เกิดแรงเกินขีดปกติ อาจเป็นแบบเดียวกับคนที่สามารถแบกของหนักหนีไฟไหม้ได้ในเวลาฉุกเฉิน
ถึงอย่างไรเป็นหลักก็ผิด ที่นำเอาความรู้สึกจากเรื่องในวัยเด็กมาเป็นเชื้อเพลิง
คิดเช่นไม่ใช่แม่ แต่กลับนำภาพมาซ้อนกัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว คิดเช่นก็ใจหายวาบ เพิ่งเข้าใจว่าเป็นตัวเขาเองที่เปิดปมนั้นของเป็นหลักขึ้นมา การที่คิดเช่นผลักไสเป็นหลักออกไป โดยยอมเอาตัวเข้าแลกนั้น กลับทำให้เป็นหลักเจ็บปวด

คิดเช่นนั่นเองที่ทำร้ายเป็นหลัก ไม่ใช่แทนหรอกที่ทำให้เป็นหลักคลั่ง

"ลักกี้ ฉันขอโทษ"

เป็นหลักไม่เข้าใจว่าคิดเช่นขอโทษทำไม เด็กนี่ยังไม่เข้าใจปมของตัวเอง กลับละล่ำละลักว่า

"ผมขอโทษ พี่กลัวผมใช่ไหม"

เขากลัวว่าคิดเช่นจะกลัว

แปลกใช่ไหม และนี่ไม่ใช่ประโยคตลก ความกลัวมันเกิดขึ้นได้เป็นร้อยเป็นพันแบบ

"กลัวมาก" คิดเช่นยอมรับ

"ผมบ้าใช่ไหม" เสียงของคนที่หวาดหวั่นว่าคิดเช่นจะหนีห่างไป

"ก็ไม่แน่"

"ผม.." เป็นหลักก้มหน้า สับสน ตาแสบและพร่า ทั้งจากเลือดและน้ำตา เขาคงต้องสูญเสียอีกหน คิดเช่นคงกลัวเขาแล้วไม่อยากอยู่ใกล้อีกแล้ว

"แต่บ้าให้น้อยๆหน่อย ฉันก็บ้ามากพออยู่แล้ว คิดว่าพอจะรับมือกับลักกี้ได้ ถ้ามันไม่มากเกินไป" คิดเช่นเชยคางเป็นหลักขึ้น เพื่อให้มองหน้ากัน และเพื่อเช็ดเลือดอีกหน

สงสัยจะมัวเอ้อระเหยไม่ได้แล้ว ต้องหยุดเลือดก่อน

"หมายความว่า พี่จะไม่ไปจากผมใช่ไหม"

"ไม่ไป"

"แล้วถ้าผมเป็นแบบนี้อีก"

"ก็เพิ่งบอกว่า อย่าให้มากเกินไป" เจ้าด็กที่เพิ่งโกรธจนแทบทำคนตายเมื่อกี้กลายเป็นลูกหมาที่นั่งหงอยร้อนรนสำนึกผิด 

"นายต้องรับปากว่าจะคุมมัน และฉันเองก็สัญญาว่าจะไม่สร้างแผลให้นายอีก"

"สัญญาใช่ไหม"

"ใช่สัญญา"

.
.
.


รักแท้ทิ้งธุระสำคัญที่กำลังทำอยู่ทันที เมื่อได้ยินเสียงคิดเช่นทางโทรศัพท์

"รัก" เสียงที่เรียกชื่อเขา สั่น จนรักแท้รู้สึกถึงเรื่องไม่ดี

"ช่วยขับรถหน่อย ผมขับไม่ไหว" คิดเช่นไม่ยอมบอกว่าเรื่องอะไร แต่รักแท้รู้ว่ามันต้องแย่มากๆ เสียงของคิดเช่นไม่ไหวเลย อ่อนแอ และร้องขอให้ช่วย


ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ที่โรงพยาบาล
คิดเช่นต้องการให้ เรื่องเงียบที่สุด จึงไม่ยอมเรียกรถพยาบาล
เพราะคิดเช่นรู้ว่า แทนเป็นข่าวไม่ได้  คิดเช่นยังห่วงและยังหวังดี เยื่อใยความรักมันตัดไม่ขาด

เป็นหลักสลบไปแล้วตอนที่มาถึง แต่แทนฟื้นและยังพอรู้ตัวอยู่

"คิด" แทนเรียกคิดเช่น เมื่อทำแผลเสร็จ "แน่แล้วใช่ไหม"

คิดเช่นนิ่งไปนาน "แน่"

แทนรู้สึกปวดในหัวใจ "กูรักมึงนะ"

คิดเช่นฟังอย่างนิ่งสงบ ในเวลานี้คิดเช่นไม่คิดว่าแทนโกหก
นี่คงเป็นความรักในแบบของแทน แบบที่ปะปนด้วยความรักตัวเอง และมองเห็นตัวเองมากกว่าจะมองเห็นคิดเช่น เป็นรักที่อยากได้แต่ไม่พร้อมที่จะให้ เป็นความรักที่ตักตวง โดยไม่คิดที่จะเติม
คิดเช่นเชื่อว่า แทนเสียใจ อาจมากเท่าที่ผู้ชายคนที่เลี้ยงเป็นหลักมา เสียใจ
เขาคนนั้นก็รักเป็นหลัก เป็นความรักที่ตักตวง และเหนี่ยวรั้งคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน เป็นรักบนพื้นฐานคนละแบบ ใครคนนั้นรักเป็นหลักมากพอที่จะยอมปล่อยเป็นหลักออกมา เมื่อรู้ตัวว่าความรักแบบนั้นมันทำร้ายเป็นหลัก เขาสละบางอย่างของเขาให้เป็นหลัก เขายอมเสียใจ

แต่แทนไม่ใช่

นี่ทำให้คิดเช่น ตัดสินใจว่าจะไม่บูชาอะไรให้แทนอีก



คิดเช่นนั่งลงข้างรักแท้บนโซฟาเฝ้าไข้
อ่อนล้าและต้องการพึ่งพิง
รักแท้ให้คิดเช่นยืมไหล่ คิดเช่นเอนซบอยู่สักพัก แต่มันไม่พอ
คิดเช่นขอให้กอด และรักแท้ก็กอด กระชับอ้อมแขนให้รู้ว่า คิดเช่นจะปลอดภัยในอ้อมกอดนี้

"ไอ้เด็กนี่โคตรบ้า มันไม่ยอมให้ผมนอนกับคนอื่น ผมทำเพื่อช่วยมันนะ กลัวมันจะโดนซ้อม แต่ที่ไหนได้ เห็นตัวเล็กแค่นี้ กลับล้มนักชกระดับเหรียญทองได้"

"กลัวไหม"

"กลัว"

"เลิกไหม"

คิดเช่นส่ายหน้าจนผมกระจาย หน้านั้นถูไถไปกับอกของรักแท้

"ผมไม่ปล่อยคนที่บ้าเพื่อผมมากขนาดนี้หลุดมือไปหรอก"

"แล้วผมล่ะ"

"คุณมีหน้าที่กอดผมไว้ ห้ามปล่อยเลยนะ" คิดเช่นเงยหน้าขึ้นสั่งเสียงเข้ม

"ทำไม"

"เวลาผมอ่อนแอ ผมนึกถึงแต่คุณทุกที" คนที่เพิ่งสั่งแบบเอาแต่ใจ สารภาพเบาๆกับไหล่ของรักแท้

--------
ขอบคุณที่อ่านนะคะ
#เป็นเช่นรัก
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-11-2016 15:21:17 โดย treenature »

ออฟไลน์ janehh

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 297
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
เอ็นดูเป็นหลักมากก
น้องเก่งมาก แต่ก็สงสารร้องด้วย ฮืออ

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-6
ชอบความรู้สึกของทั้งสามคนที่มีต่อกัน มันละมุนละไมมากกกก  :hao5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด