(เรื่องสั้น) เป็นเช่นรัก ตอนที่ 25.3 ~ตอนจบ~ (13 สิงหาคม 61)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) เป็นเช่นรัก ตอนที่ 25.3 ~ตอนจบ~ (13 สิงหาคม 61)  (อ่าน 48776 ครั้ง)

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
เฉลยแล้ววววว 3p ใช่เลยเหมาะๆๆๆ

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 7.1

วันนั้นจบลงด้วยการแยกย้าย

อาหารที่คิดเช่นทำอร่อยมาก และเป็นหลักคงเผลอแสดงสีหน้าออกไป
ก่อนคิดเช่นกลับจึงทำอาหารที่อุ่นง่ายๆอีกสองสามอย่างทิ้งไว้ให้เขา

“ลักกี้กินแต่มาม่า ขนก็จะร่วงหมดน่ะสิ” คิดเช่นยิ้มเผล่ตอนที่ยกเอากับข้าวที่แพคใส่กล่องวางเรียงบนโต๊ะ

“ต้องสำนึกบุญคุณด้วยนะลักกี้ ของฟรีไม่มีในโลก แล้ววันหลังจะแวะมาเอาค่ากับข้าวนะ”

“ผมไม่ได้ขอให้พี่ทำสักนิด”  เป็นหลักเริ่มระแวงว่าสิ่งตอบแทนที่คิดเช่นอยากได้คงไม่ธรรมดา

คิดเช่นเหล่มองแล้วยิ้ม “ลักกี้ไม่รู้ตัวหรอกว่า พอลักกี้งับไก่ทอดกระเทียมเข้าไปคำแรกแล้วทำตาเป็นประกายขนาดไหน แล้วก็ทำตาละห้อยแบบไหนตอนที่หมูผัดพริกมันหมดน่ะ”

คราวนี้เป็นหลักไม่เถียง เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

รักแท้ไม่ได้พูดอะไรเลยหลังจากตื่นนอน สองครั้งก่อน ที่เจอกันเป็นหลักคิดว่ารักแท้ดูขี้เล่นมากกว่านี้  รักแท้มักแหย่ให้เขาหงุดหงิดจากนั้นเจ้าตัวก็จะอมยิ้มชอบใจ   
แต่นี่ รักแท้ไม่ได้เข้าใกล้เขาเลย มีเพียงสายตาที่มักเผลอมองตามความเคลื่อนไหวของเขาอยู่บ่อยครั้ง
คงกลัวแฟนตัวเองจะเข้าใจผิดละมั้ง   เป็นหลักคาดเดา 
ทั้งๆที่เป็นหลักไม่ได้คำตอบชัดๆว่า ทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแบบคนรักหรือเปล่า แต่มันต้องมากกว่าการเป็นเพื่อนกันแน่ๆ 
รู้สึกได้ว่ามีสายสัมพันธ์อันบางเบาลอยอวลระหว่างรักแท้และคิดเช่น

เป็นหลักปวดหนึบๆในอกนิดหน่อยแล้วรีบปัดทิ้งไป เมื่อเช้าเขาเริ่มคิดว่าตัวเองจะพิเศษสำหรับใครบ้างเสียอีก สรุปแล้วก็ไม่ใช่สินะ

อย่าเรียกร้อง เขาด่าตัวเอง  และรีบเก็บงำความเจ็บปวดบางอย่างไว้ในที่ของมัน ซ่อนมันไว้ในใจให้มิดชิด
 
คิดเช่นเป็นคนแรกที่กลับไป เขาถอดผ้ากันเปื้อน บิดขี้เกียจ  แล้วเดินออกจากบ้านไปเสียเฉยๆ
เป็นหลักรีบวิ่งตามไป

“ขอบคุณครับ”  เขาไหว้  ถึงจะไม่ชอบที่ถูกแกล้งและล้อเลียน แต่สิ่งที่คิดเช่นทำตั้งแต่เมื่อคืนก็ควรตอบแทนด้วยคำนี้

คิดเช่นยิ้ม และนี่เป็นยิ้มจริงๆครั้งแรก มันอ่อนโยนและมีเสน่ห์ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น ยิ้มอ่อนโยนนั่นก็เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์

“แค่คำขอบคุณไม่พอหรอก บอกแล้วไง วันหลังจะมารับสิ่งตอบแทน”

“ครับ”  เป็นหลักกลับรับคำง่ายๆ 

เขาเคยชินกับการต้องแลก เพื่อให้ได้มาอยู่แล้ว  ไม่เคยมีใครที่ให้อะไรเขาฟรีๆ

รักแท้ยืนขึ้นบ้าง เมื่อเป็นหลักกลับเข้ามา

“ปิดบ้านดีๆ”  เขาพูดแค่นั้นแล้วหันหลัง

เขาชะงัก
เป็นหลักสวมกอดเขาจากด้านหลัง

“แทนคำขอบคุณครับ”  เสียงจากด้านหลังค่อนข้างเบา อาจเพราะเขินอายที่ต้องทำอะไรแบบนี้

รักแท้สบถ แกะมือของเด็กนี่
เมื่อหันมาเผชิญหน้ากัน ก็พบว่า เป็นหลักหน้าเสียและซีดเผือด

“ผมขอโทษ พี่กลัวแฟนพี่ว่าใช่ไหม ผมแค่จะขอบ...”

ถ้อยคำที่เป็นหลักพยายามจะอธิบายต้องหยุดลง เพราะรักแท้คว้าตัวเขาเข้าไปกอด

“แย่ นายมันแย่” รักแท้ต่อว่าคนในอ้อมกอดเสียงดัง แต่กลับกระชับวงแขนแน่นเข้า

.
.
.
ฝนตกติดกันมาสามวันแล้ว  คงเป็นพายุฤดูร้อนจริงๆ
ทุกวันเขาจะได้รับโทรศัพท์จากรักแท้

“อยู่ได้ไหม”

รักแท้จะไม่พูดมากเกินกว่านี้ ไม่มีการชวนคุย หรือเล่านิทานใดๆอีก

“ครับ”  เป็นหลักก็ตอบกลับเพียงคำนั้น 

“ถ้าฟ้าร้องก็โทรมา”  แล้วก็วางสายไป

เป็นหลักตั้งใจอย่างแน่วแน่ ที่จะไม่โทรกลับไปหารักแท้ 

ต้องอยู่ได้สิ ฟ้าไม่ได้ร้องในวันนี้เป็นครั้งแรกเสียหน่อย  ผ่านมันไปได้ตลอดนี่นะ อย่าสำออย

แต่อาจเพราะ รักแท้หรือไม่ก็คิดเช่นที่ทำให้เขาอ่อนแอลงกว่าเดิม 
สิ่งที่เคยทนได้ จึงไม่ใช่อีกต่อไป
ครืน! ครืน!
เป็นหลักยกมือปิดหู 

ไม่เป็นไร อดทน อย่าโทรเด็ดขาด อย่าก่อปัญหานะเป็นหลัก

เป็นหลักทั้งขู่ทั้งปลอบตัวเอง 
แต่สุดท้าย

“พี่...”

“อือ...”

ไม่มีบทสนทนาระหว่างกัน ทั้งเป็นหลักและรักแท้ต่างถือสายไว้แบบนั้น ปล่อยให้สายฝนโรยรา ให้ความเงียบทำหน้าที่ของมัน
สายจะถูกตัดไปเมื่อฝนหยุดตกแล้ว

เย็นวันที่สี่
เป็นหลักยืนล้างจานอยู่ในครัว ลมโชยมาวูบหนึ่ง พาเอากลิ่นบุหรี่ยี่ห้อคุ้นเคยมาด้วย
เป็นหลักขมวดคิ้ว ปิดน้ำ แล้วเดินออกมาดู
พบว่า  เขากลับมาแล้ว

“ไวกว่ากำหนดนะครับ”

“เป็นห่วง”

“ครับ?”

“ก็หลักโทรไปไม่ใช่หรือ”

อ้อ คงเป็นคืนนั้น ที่เขากลัวจนเสียสติ

“ปกติหลักไม่เคยโทรไปหา ถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็น ก็เลย...เป็นห่วงนิดหน่อย แล้วก็เลยรีบปิดงานแล้วกลับมา”

เป็นหลักคลี่ยิ้ม ห้ามตัวเองให้ดีใจไม่ไหว  “ครับ วันนั้นฟ้าร้องน่ะครับ หม้อแปลงระเบิดด้วย”

“มิน่าล่ะ  กลัวมากไหม”

“ไม่เป็นไรแล้วครับ” 

เขาพยักหน้า สายตาที่ทอดมองมามีความหมายแบบหนึ่ง เป็นหลักเกลียดที่ตนเองเข้าใจมัน
เขาเดินขึ้นชั้นบน
เป็นหลักเดินไปล็อคประตูบ้าน แล้วเดินตามขึ้นไป

“อยู่กับฉันมากี่ปีแล้ว” เสียงคำถามกระท่อนกระแท่น

“จ..เจ็ด...ปี...ครับ” คำตอบก็กระท่อนกระแท่นพอกัน

“เจ็ดปีแล้วหรือ” เสียงนั้นเหมือนกำลังรำพึงกับตัวเอง แล้วก็เร่งเร็วขึ้น   

มือของเป็นหลักกำผ้าปูแน่นเข้า กลั้นเสียงครางเครือสุดกำลัง  เขาไม่ชอบให้ร้อง
ในจังหวะที่ลอยคว้าง เขาหลุดเรียกชื่อใครคนนั้นที่เป็นหลักรู้จักดี 
เป็นหลักยิ้มขื่น
คนด้านบนทรุดกายลงทาบทับกับแผ่นหลังของเป็นหลัก
เขาหอบ

“รู้ใช่ไหม ว่าฉันไม่เคยอยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้”   เขาซบหน้าแล้วพูดอู้อี้อยู่กับแผ่นหลังขาว

“ครับ”  เป็นหลักรู้สึกได้ว่า หยดน้ำตามากมายไหลลงเปียกแผ่นหลัง   “ทั้งหมดมันเริ่มที่ผม ไม่เป็นไรนะครับ เรื่องทั้งหมดผมเต็มใจ”  น้ำเสียงเป็นหลักปลอบประโลม แม้ตัวของเขาเองก็กำลังร้องไห้อยู่เช่นกัน

“อยากได้อะไรฉันจะให้ ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ” 

“คุณรู้อยู่ตลอดว่าผมอยากได้อะไร”

กอด แค่อยากให้กอดไว้

-โปรดติดตามตอนต่อไป-
ช่วยกอดเด็กนี่ไว้แน่นๆทีค่ะ
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-07-2016 06:26:46 โดย treenature »

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ลุ้นต่อ

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 7.2

รักแท้กดออดหน้าห้องที่เคยมาแล้วครั้งหนึ่ง
เจ้าของห้องต้อนรับด้วยรอยยิ้มโรยๆ ในเสื้อกล้ามขาวและกางเกงนอนขายาว
รักแท้มาที่นี่ เพราะได้รับข้อความสั้นๆ “ผมอยากได้รางวัลแล้ว”
ดูเหมือนคนที่ทวงรางวัลเพิ่งจะฟื้นจากกิจกรรมหนักๆ  เพราะเขาเห็นซองที่ฉีกใช้แล้วหลายซองในถังขยะ ขวดเจลที่หมดแล้วอีกหนึ่งขวด และรอยโหว่ใต้เสื้อกล้ามขาวนั้นปกปิดรอยฟันตรงช่วงอกไม่ได้ ถ้าเขาคิดไม่ผิด รอยจ้ำๆที่แขนขวานั่นน่าจะเกิดเพราะถูกบีบอย่างแรง
คิดเช่นนอนเอนอยู่บนโซฟา ยกมือหนึ่งก่ายหน้าผาก รักแท้ทิ้งตัวลงใกล้ๆ

“เมื่อคืนยังไม่อิ่ม?”

มือของคิดเช่นยังก่ายอยู่ที่หน้าผาก “เมื่อคืนผมเยียวยาคนอื่นจนหมดพลังเลยน่ะสิ เลยอยากให้คุณช่วยเยียวยาผมบ้าง”

รักแท้ถอนหายใจ เขากระตุกขาคนที่ดูเหมือนจะผล็อยหลับในท่านั่งให้นอนเหยียดไปบนโซฟา ถอดเสื้อกล้ามนั่นออก แล้วทาบตัวตามลงไป
คิดเช่นแปลกใจนิดหน่อย ที่รักแท้เริ่มเกมเร็ว
รักแท้เริ่มต้นจูบซับบริเวณรอยฟัน บางรอยนั้นยังมีเลือดซึม
รอยที่หนึ่ง...ตัวของคิดเช่นเกร็ง
รอยที่สอง...คิดเช่นหายใจยาวแล้วแหงนหน้าขึ้น
รอยที่สาม...คิดเช่นคราง
รักแท้สัมผัสทุกรอยอย่างทะนุถนอม ปากจูบแผ่ว ลิ้นลากวนเบาๆ  มันเป็นจูบที่บรรจงเพื่อลบคราบอารมณ์จากบาดแผล

“แสบหรือเปล่า” รักแท้เกลี่ยมือไปบนรอยหนึ่ง ที่ถูกเลียจนชุ่ม

เมื่อสบตากัน  คิดเช่นต้องเบือนหลบ เพราะสายตาของรักแท้อ่อนโยนเกินไป มากจนเกินจะทนไหว 
ความอ่อนโยนนั้นกำลังหลอมความแข็งกระด้างบางอย่างในใจคิดเช่น  ซึ่งมันไม่ควรเกิด  ปมของเขาไม่ควรถูกเปิดออกมา

“จูบของคุณอันตรายจัง” คิดเช่นพูด แล้วแอ่นอกขึ้น เพื่อเชิญชวน  เขาอยากได้รอยจูบแบบนั้นอีกสักที ถึงแม้จะรู้ว่ามันจะทำให้เขาแย่ลงในภายหลัง

“ยาบางอย่างก็อันตราย”  รักแท้เอ่ยโดยไม่เงยหน้าจากผิวเนื้อนิ่ม

“คุณจะรักษาผมใช่ไหม” จู่ๆคิดเช่นก็คาดหวังขึ้นมา

รักแท้เงยขึ้นสบตา  “ผมคงทำได้แค่บรรเทาปวด”

คิดเช่นปิดเปลือกตาลงครู่หนึ่ง  นั่นสินะ เผลอคาดหวังโง่ๆไปได้ยังไง   

เพราะจูบของคิดเช่นนั่นแหละที่ทำให้เขาเผลออ่อนแอ แย่จัง


“จูบของคุณมันอาบยาหลอนประสาท”  คิดเช่นพูดทั้งๆที่ยอดอกข้างหนึ่งตกเป็นตัวประกันอยู่ในปากของรักแท้

“หือ?” รักแท้พูดได้แค่นั้น เพราะกำลังตั้งใจใช้ลิ้นฉกรัวที่ยอดเนินนั้น

รักแท้แหงนหน้าจนสุดและเผยอปากครางเบาๆ  “มันทำให้ผมเห็นซาตานอย่างคุณเป็นเทวดา เผลอคิดไปนิดหน่อยว่า คุณจะมอบพรให้ผมหลุดพ้น....อ๊า” 

ท้ายประโยคของคิดเช่นเป็นเสียงกรีดร้องเพราะรักแท้เม้มริมฝีปากที่ยอดอกอีกข้างแล้วบิดมันเต็มแรง

รักแท้ผละจากยอดอกทั้งสองข้างที่ตอนนี้ปลั่งแดง  “เผื่อคุณจะหลงคิดว่าผมเป็นเทวดาอีก”  แล้วก้มกัดลงตรงซอกคอของคิดเช่น
ตัวของคิดเช่นบิดเกร็ง  ตาหรี่ปรือ ร่างกายของเขากำลังเสพกระแสความเจ็บที่แล่นพล่านทั่วร่างมันปนเปไปด้วยความ...สุข เขาไม่อยากจะยอมรับมันเลย มันแตกต่าง

“เรามาตกนรกไปพร้อมกันเถอะ”  รักแท้กระซิบที่ข้างหู ก่อนลงมือทำทุกอย่างให้จริงจัง
.
.
หลอก

รักแท้หลอกคิดเช่น
พาไปทัวร์นรกที่ไหนกัน  สวรรค์ต่างหากที่คิดเช่นได้ลอยขึ้นไปแตะ
ตลอดรายการทัวร์ รักแท้ปรนเปรอเขา ทำให้เขารู้สึกราวล่อยล่องในปุยนุ่น
รักแท้ขบแต่ไม่กัดเนื้อจนวิ่น บดจูบ กระแทกกาย แต่ไม่ขยี้ เพราะส่วนนั้นของคิดเช่นยังบวมเบ่ง ขั้นตอนการสอดกายเพื่อประสานกันจึงช่างเชื่องช้าและแผ่วนุ่ม
การเคลื่อนกายที่คล้ายการเต้นรำด้วยจังหวะวอลทซ์ แต่กลับสัมผัสจุดอ่อนไหวภายในได้แม่นและเข้าเป้า
คิดเช่นคงไม่รู้ตัวว่า ใบหน้ายามที่ถูกสัมผัสตรงนั้น มันเย้ายวนและเร้าอารมณ์ จนรักแท้อยากยืดเวลาไปให้นานที่สุด
เมื่อทนไม่ไหว คิดเช่นเริ่มเรียกร้องมากขึ้น เร่งเร้ามากขึ้น แต่รักแท้กลับดื้อและไม่ยอมพาเขาไป

“รัก” จู่ๆคิดเช่นก็กระซิบชื่อของเขาเพียงสั้นๆ  “นะ”  ตามด้วยคำเพียงพยางค์เดียวสั้นๆที่ช่างเว้าวอน

“ครับ”  รักแท้พ่ายแพ้ต่อสายตา จับมือทั้งสองข้างของคิดเช่นขึ้นเหนือหัว ปลายนิ้วของทั้งคู่สอดประสานกัน

ร่องนิ้วสัมผัสร่องนิ้ว เนื้อตัวกระทบเนื้อตัว จังหวะเปลี่ยนเร็วขึ้น มันหนัก หน่วง แน่น ประสาทสัมผัสส่วนนั้นของคิดเช่นถูกเสียดสีจนเหมือนร่างกายจะแตกสลาย กระแสที่หวิวโหวงแล่นปราดจนแทบสำลัก
ในขณะที่รักแท้ยังรู้สึกว่า ยังหนักไม่พอ ยังลึกไม่พอ เขาอัดกายเข้าไปอีก อีก และ อีก

ซาตานหรือเทพอะไรบางตนรออยู่ตรงนั้นแล้ว มันโยนทั้งคู่ขึ้นสูงแล้วระเบิดพร่าง

คิดเช่นกรีดร้อง   ใช่ กรีดร้องจริงๆ  เขาส่งเสียงดังลั่นอย่างหักห้ามตัวเองไม่ได้เมื่อเสร็จสม แล้วก็ค่อยๆ สะอื้น เขาร้องไห้ รักแท้ปลดเปลื้องบางอย่างของคิดเช่นเข้าให้แล้ว
รักแท้เองก็ตื่นตระหนกกับความสุขที่เขาได้ตลอดการเดินทางจนจบสิ้น มันคงไม่สามารถเรียกว่า สำเร็จความใคร่ มันห่างไกลจากคำนั้นมาก รักแท้รู้ว่ามันควรเรียกว่าอะไร แต่เขาจะไม่ยอมเรียกมันอย่างเด็ดขาด เขาไม่ควรรู้สึกอย่างนี้ ไม่ควรเลย

แย่แล้ว ตกหลุมพรางเข้าให้แล้ว

“นายมันเหี้ย” จู่ๆสรรพนามที่คิดเช่นใช้เรียกรักแท้ก็เปลี่ยนไป คิดเช่นร้องไห้ ออกอาการฟูมฟาย “ฮือ....พาผมไปรู้จักกับความรู้สึกพวกนี้ทำไมกัน...เหี้ย...เหี้ยมาก ฮือ......” 

น่าตกใจที่คิดเช่นคนที่ดูจะไม่ยี่หระต่อความเจ็บปวดและเสียใจมีอาการถึงขนาดนี้

รักแท้ก็ไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไร พาย้อนกลับไปก็คงไม่ได้ เซ็กส์ในครั้งแรกที่เจอกันก็ไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนว่าครั้งต่อไปจะเป็นอย่างนี้ ช่วยอะไรไม่ได้แล้วจริงๆ จึงคิดว่า ควรจูบเพื่อกล่อมให้คิดเช่นเลิกร้องไห้
แรกที่เขาประกบปากลง คิดเช่นดิ้น และเบี่ยงหน้าหนี คิดเช่นกลัวใจตัวเองไปเสียแล้ว จึงจะไม่ยอมให้จูบอีก จะไม่ยอมรู้สึกแบบนั้นอีก แต่สุดท้าย...
จูบของรักแท้ก็หลอกล่อคิดเช่นที่ตื่นกลัวให้สงบลงได้
.
.
.
ผ่านไปสักชั่วโมง กว่าคิดเช่นจะหยุดร้องไห้ได้จริงๆ ตาเขาบวม ซุกตัวอยู่กับหมอนอิง
สิ้นสภาพของคิดเช่นจอมยียวนและขี้เล่น
รักแท้เพิ่งปิดประตูระเบียง เขาออกไปสูบบุหรี่ และรอให้กลิ่นควันจางไปจากตัวแล้วจึงเข้าห้อง
แต่มันก็ทำให้คิดเช่นไอโขลกอยู่ดี 
แล้วรักแท้ก็เกิดคิดว่า ควรเลิกบุหรี่เสียที

รักแท้ถอดเสื้อที่อมควันบุหรี่ออก แล้วเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ ดึงคิดเช่นเข้ามากอดแล้วลูบหัว

“เขาเห็นคุณเป็นคนรักหรือเป็นที่ระบายอารมณ์”

คิดเช่นไม่ตอบคำถาม

รักแท้จึงพูดต่อไป 

“อย่าบูชาความรักให้มากนักเลย”

เขาเจอคนที่ยอมเอาหัวใจและร่างกายบูชายัญเพื่อสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงอีกคนหนึ่งแล้ว

-โปรดติดตามตอนต่อไป-

เข้าสู่ช่วงแปดเปื้อนและเว้าแหว่งจริงๆแล้วค่ะ
เปิดปมพร้อมกันสองคนเลย
ขอบคุณในเรื่องเดิมๆค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ
#เป็นเช่นรัก
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-07-2016 07:36:09 โดย treenature »

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ช่วยกันรักษาน่ะ
ลุ้นต่อ

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
T  T

แต่ละคนก็มีปัญหา โอยๆ ทำไมมันมาม่าเช่นนี้

 o18

ฆ่าคนอ่านเลย

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรักตอนที่ 8.1

บางทีคนที่เปราะบางมากที่สุดอาจเป็นคิดเช่น
เพียงแต่เขาไม่เคยเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เปราะบางมาก่อน
รักแท้เคยได้ยินวลี numb the pain ซึ่งคิดเช่นเป็นแบบนั้น คิดเช่นไม่เคยเจ็บปวด เพราะเขาทำให้หัวใจของตัวเองเป็นอัมพาตตลอดมา
รักแท้เป็นคนปลดความรู้สึกที่คิดเช่นขังเอาไว้ ทำให้คิดเช่นได้สัมผัสกับความอ่อนโยน
คิดเช่นผ่านการหลับนอนมาไม่น้อย แต่ทั้งหมดทำไปในขณะที่คิดเช่นเองคิดว่าตัวเขาเองมีค่าเพียงน้อยนิด
มันจึงเป็นแค่เซ็กส์
แต่เช้าวันนี้ ในขณะที่เสพเนื้อกายของกันและกันนั้น รักแท้มองเห็นคิดเช่นลึกเข้าไปในตัวของเขา เห็นคนที่กำลังเศร้าอย่างที่สุดคนหนึ่งอยู่ในนั้น รักแท้จึงถนอมเขาอย่างที่สุดเช่นกัน
ครั้งนี้มันจึงไม่ใช่การร่วมประเวณีอีกต่อไป
มันเป็นการที่รักแท้ ใช้เนื้อตัว การสัมผัสและเคลื่อนไหวทั้งหมดแทนคำกระซิบว่า “นี่ต่างหากที่เรียกว่าความสุข คิดเช่น”
ความเจ็บปวด เสียใจ และโศกเศร้าทั้งหมดที่กักเก็บไว้ จึงทะลักทลายออกมา
เขาจึงสะอื้นไห้ไม่หยุด ร้องไห้หนักที่สุดในรอบหลายปี

น่าอาย

คิดเช่นกลัวว่าตัวเองจะกลับไปเป็นคนเดิมไม่ได้อีก

ตอนนี้ค่ำแล้ว คิดเช่นยังยึดเอาโซฟาตัวเดิมเป็นที่ตั้ง
รักแท้ทำอะไรกุกกักอยู่ในครัว

บูชาความรักงั้นหรือ

นี่ก็เป็นเรื่องที่เขามองไม่เห็นตัวเองมาก่อน ที่เขาทำทั้งหมดคือการบูชาความรักงั้นหรือ ทุ่มเทไปมากขนาดนั้นเลยหรือคิดเช่น

คิดเช่นตัดสินใจแตะขาลงกับพื้น เดินลากขาเนือยๆไปในครัว
รักแท้ที่กำลังอยู่หน้าเตาหันมาดูนิดหนึ่ง คิดเช่นยังมีตาบวมแดง ปลายจมูกก็ด้วย

“หิว” เสียงพูดติดอู้อี้และงอแง

“อยากจะกินไวๆก็ต้องช่วยกัน”

“ไม่เอา”

“ทำไม”

“คุณทำผมร้องไห้ คุณต้องรับผิดชอบสิ”

ฟังก็รู้ว่าเป็นเหตุผลข้างๆคูๆ 
คิดเช่นไม่กระโดดขึ้นไปนั่งบนเคาท์เตอร์แบบครั้งก่อน เพราะช่วงล่างยังบอบช้ำอยู่มาก จึงเลือกจะยืนพิง
รักแท้ยักไหล่ แล้วหันกลับไปคนหม้อข้าวต้ม
หยิบเครื่องปรุงบางอย่างใส่เพิ่มเข้าไป
คิดเช่นเริ่มสนใจ แล้วขยับเข้าใกล้
รักแท้เหลือบมอง  คิดเช่นตอนนี้แทบจะมีหูจิ้งจอกงอกขึ้นมาบนหัว ถ้ามีจริงๆ หูนั้นคงกระดิกไปมาอย่างอยากรู้อยากเห็น
รักแท้กวักมือให้คิดเช่นเดินมาใกล้ คิดเช่นกัดปาก ช่างน้ำหนัก ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ คิดเช่นไม่รีรอหรือกังวลที่จะเดินเข้าชนกับคนตรงหน้า แต่เขาในตอนนี้ไม่มั่นใจเอาเสียเลย การเข้าใกล้รักแท้จะทำให้เขาสูญเสียตัวตนเดิมที่อุตส่าห์สร้างขึ้นอีกหรือเปล่า
รักแท้หันมามองอีกหน  “เปลี่ยนเชื่อจากคิดเช่น เป็นคิดมากแล้วหรือยังไง มาเถอะน่า อย่ากลัวมากไป”
คิดเช่นหรี่ตา มุ่ยหน้า  และเดินเข้าไปหา
รักแท้ดึงตัวคิดเช่นให้เข้าใกล้ขึ้นอีก แล้วโอบแขนกักตัวคิดเช่นไว้ กลายเป็นคิดเช่นที่ยืนอยู่หน้าเตาในวงแขนของรักแท้ที่ยืนซ้อนจากด้านหลัง มือของรักแท้ยังคนหม้อข้าวต้มอยู่
ความสูงของทั้งคู่ต่างกันไม่มาก ริมฝีปากของรักแท้จึงกระซิบที่ข้างหูของคิดเช่นได้พอดี

“ผมเห็นมีเผือก ฟักทอง แล้วก็แครอท เลยเอามาใส่ข้าวต้ม” เสียงรักแท้ที่ดังข้างหูทำให้คิดเช่นเข่าอ่อนนิดหน่อย แต่พยายามข่มอาการไว้

“ผมตั้งใจจะเอามาทำขนม”

“เหมือนคุณจะถนัดทำขนมมากกว่า”

คิดเช่นพยักหน้า แล้วไม่ยอมเล่าอะไรอีก
รักแท้ก็คนหม้อข้าวต้มไปเงียบๆ  ลมหายใจของเขารดอยู่ที่หลังคอของคิดเช่น มันทำให้เข่าอ่อนอีกแล้ว คราวนี้ยืนไม่ไหวจริงๆ
คิดเช่นยกมือเกาะแขนรักแท้ไว้
ได้ยินเสียงหัวเราะ หึ ล้อเลียนจากข้างหลัง คิดเช่นจึงจิกเล็บลงบนแขนที่เกาะอยู่

รักแท้สะดุ้ง  “ดุจัง”

“ดุมากด้วย”

“คุณก็เหมือนลูกหมานะ แต่เป็นหมาจิ้งจอก”  รักแท้แหย่อีก

คิดเช่นจึงหันไปงับที่ปลายคางของคนด้านหลัง รักแท้ร้องแต่ไม่สะบัดหนี
พลาด
คิดเช่นบอกตัวเองเลยว่า ไม่ควรหันมา ไม่ควรสบตา และไม่ควรอยู่ใกล้ริมฝีปากของรักแท้ขนาดนี้

“ห้ามจูบผมอีกนะ” คิดเช่นสั่ง ทั้งๆที่ตาของตนเองจ้องอยู่ที่ริมฝีปากของรักแท้ สายตาที่บอกทั้งหมดว่า อยากให้จูบมากแค่ไหน

รักแท้ควรเชื่อสายตา หรือคำพูดนั่นดีล่ะ
เขาโน้มหน้าลง คิดเช่นรีบหันหนี เขาจึงต้องยกมือข้างหนึ่งมาประคองหลังคอของคิดเช่นไว้ บังคับไม่ให้เคลื่อนไหว
กดปากลงไปบนปากที่เม้มแน่น กดซ้ำอีกครั้ง แล้วกลับมาจ้องตา รักแท้ไม่ได้บังคับ แต่กำลังขอ
และแล้ว คิดเช่นก็ปิดตาลง และเผยอปากขึ้น
จูบของรักแท้ครั้งนี้ยิ่งต่างจากทุกครั้งที่จูบกัน มันยิ่งอ่อนหวาน ปลุกปลอบ และอบอุ่น
เมื่อผละออก คิดเช่นซบหน้าลงกับบ่า รู้สึกมั่นใจในตัวเองน้อยลงไปอีก
รักแท้เอาคางวางบนหัวของคนที่เกาะเขาไว้ แล้วคนหม้อข้าวต้มต่อไป


เสียงโทรศัพท์ของรักแท้ดังขึ้น ตอนที่เขากำลังตักข้าวต้มใส่ถ้วย
คิดเช่นที่ตอนนี้หนีออกไปนั่งที่โซฟาจึงทำตัวให้เป็นประโยชน์บ้าง โดยการยื่นโทรศัพท์มาให้
เป็นหลักโทรมา
รักแท้รีบวางทุกอย่างแล้วรับสาย

“ว่าไง”  เขาพูดแค่นั้น

“ผม...ไปค้างกับพี่ได้ไหม” 

รักแท้ขมวดคิ้ว เสียงของเป็นหลักไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เขาคงต้องไปหา แต่ว่าก็ละล้าละลัง เพราะเป็นห่วงคิดเช่นอยู่เหมือนกัน
ยังไม่ทันกินข้าวด้วยกันก็ทิ้งไปเสียแล้ว
ถ้าทำอย่างนั้น คิดเช่นก็คงจะกลับไปเป็นแบบเดิมอีก

รักแท้ ผละออกจากโทรศัพท์ หันไปถามคิดเช่นที่จ้องตาแป๋วอยู่ “ให้เป็นหลักมาที่นี่ได้ไหม”

คิดเช่นเอียงคอ “เราจะจัดปาร์ตี้กันเหรอ ก็ดีสิ ห้องผมไม่เคยมีปาร์ตี้มาก่อน ฮัลโหลลักกี้ ซื้อขนมมาด้วยนะ” คิดเช่นตะโกนเข้ามาในสาย
รักแท้ส่ายหน้า ดูเหมือนคิดเช่นหาทางที่จะกลับมาเกเรได้แล้ว จู่ๆก็มีคนมาให้แกล้ง ให้แหย่ถึงที่ จะได้ลืมเรื่องของตัวเองไป

รักแท้กลับมาคุยโทรศัพท์  “อยู่ไหน เดี๋ยวไปรับ”

“พี่อยู่กับแฟนเหรอ งั้นผมไม่ไปดีกว่า”

“เดี๋ยวจะไปรับ เข้าใจไหมเป็นหลัก”

“ผมเพิ่งบอกว่า ผมไม่ไปแล้ว”

“เป็นหลักครับ”

“...”

คิดเช่นคิดว่า เจ้าเด็กคนนั้นคงดื้อและเข้าใจอะไรผิดอยู่ จึงขอเป็นคนคุยโทรศัพท์เอง

“ฮัลโหล ลักกี้ นายติดค่ากับข้าวฉันอยู่นะ มาเป็นของเล่นให้ฉันเสียดีๆ อะไรกัน ไม่ยอมมาเจอผู้มีพระคุณได้ยังไง ตกลงอยู่ไหน”

“เอ่อ...ผมไม่อยากไปแล้ว”

“ไม่ได้ นายต้องมาจ่ายหนี้ ตกลงอยู่ไหน” 

“อยู่หน้าบ้านครับ ผม...เกิดไม่อยากเข้าบ้านตอนนี้”

สีหน้าคิดเช่นเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง “อืม”  คิดว่าเข้าใจความรู้สึกของเด็กนั่น
 
ฝนตกอีกแล้ว รักแท้เลยยืมรถยนต์ของคิดเช่น
เขาคว้ากุญแจที่คิดเช่นส่งให้ เดินออกไปจากห้อง แล้วเดินกลับเข้ามาใหม่ คว้ามือของคนที่ยืนงงอยู่

“ไปด้วยกันดีกว่า”

ที่หน้าปากซอยประชาชื่น หน้าเซเว่นอีเลฟเว่น มีเด็กม.ปลายที่ชุดนักเรียนเปียกนั่งอยู่ที่ริมฟุตบาท
รถเคลื่อนเข้าไปใกล้ คิดเช่นชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่าง

“ยู้ฮู หมาหลง”

-โปรดติดตามตอนต่อไป-

วันนี้ทำสถิติ ภายใน 24 ชั่วโมง อัพสามครั้งเลยค่า
ความพอดีไม่มีในตัวดิฉันเลย
ขอบคุณที่อ่านนะคะ

#เป็นเช่นรัก

@ t o n s w i n d
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-07-2016 23:05:47 โดย treenature »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
ทั้งหมาหลงทั้งคิดมาก หอบผ้าผ่อนมาอยู่กับรักเลยค่ะ

เฮ~ แฮปปี้เอนดิ้ง

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ทำไมตอนนี้เราอมยิ้มได้น่ะ แบบว่าเขากำลังจะถอด ไม่ใช่ เปิดกันหมดแล้วทุกสิ่ง อิอิ
ดีอ่ะ จะได้ไหลๆๆเยอะๆๆ มาหลายๆๆตอน คิกๆๆ
ลุ้นต่อ

ออฟไลน์ obstacle

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 46
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
บรรยากาศเศร้าๆ ทุกคนมีปม แต่อ่านแล้วอมยิ้ม
แล้วอย่างรักแท้นี่เป็นหมาอะไรครับ
เซนต์เบอร์นาร์ด? ฮัสกี้? หมาป่า?

ลงถี่ซะจนคิดว่าตัวเองอ่านช้าไปเลย
ทำลายสถิติตัวเองอีกบ่อยๆ นะครับ
ติดเรื่องนี้มาก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mi22

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านยาวเลยค่ะ
ชอบ ฮรือ
ตอนแรกชอบเวลารักแท้อยู่กับเป็นหลักมาก ตอนนี้ชอบเวลาอยู่กับคิดเช่นมากกว่า
กอดคิดเช่น :man1: ฮรือ เป็นหลักรีบมาทำคะแนนนะ 55
มันลงตัวที่3Pมาก
พบว่ารักแท้ช่างอบอุ่น
รออ่านนะคะ
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
มันจะมีเหรอที่รักเท่ากัน
แล้วแต่ล่ะคนก็ต้องการมันสุดๆ
และเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นด้วยซิ
แถมไม่ใช่แค่สามแต่มันห้าหรือจะหก

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
จะมายังน่ะ

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 8.2

เหล้าแก้วแล้วแก้วเหล้าถูกชงแล้วยื่นให้เขา  เป็นหลักรับมันมา ยกดื่มนิ่งๆ แล้วปล่อยให้ตัวเองจมจ่อมอยู่กับความเงียบ และเรื่องในใจ

“คอแข็งเกินเด็กไปหรือเปล่า” คิดเช่นแอบพึมพำเบาๆ แล้วยกเหล้าของตัวเองขึ้นจิบ ขยี้ผมตัวเองแล้วยกดื่มอีกอึกใหญ่

เหล้าพร่องไปพอควร ตัวของเป็นหลักแดงไปหมด แต่ไม่มีท่าทางอื่น

“เหล้าเค้าต้องกินแล้วเมาหรือเปล่าวะ กินแล้วนั่งนิ่งๆแบบนี้เสียของหมด ไปกินน้ำเปล่านู่นไป”

คิดเช่นได้แต่แอบบ่นงุบงิบ  ไม่พอใจที่เจ้าเด็กไม่เมาเสียทีและเผลอตัวยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่มอึกใหญ่อยู่หลายหน

รักแท้นั่งมองทั้งสองอยู่เงียบๆ คนหนึ่งท่าทางอมทุกข์ อีกคนท่าทางอารมณ์ไม่ดีที่ไม่ได้เล่นอะไรสนุกๆ
ไม่เกินชั่วโมง คนที่เริ่มเมาคือคิดเช่น  เหล้าทำให้ร้อน เขาปลดกระดุมเสื้อออกหลายเม็ดแล้วเลื้อยตัวลงไปนอนหนุนตักของเป็นหลัก
เป็นหลักไม่โวยวาย กลับยกมือขึ้นสางผมของคิดเช่น แล้วม้วนกับนิ้วเล่น  จากนั้นก็เพลินจนไล้เรื่อยไปลูบแก้มเบาๆ
คิดเช่นเองก็เอียงหน้าเข้าหาฝ่ามือนั่นแล้วหลับตาพริ้ม

“มือลักกี้อุ่น” คิดเช่นงึมงำ

นี่อาจเป็นท่าทีอย่างเดียวที่แสดงว่าเป็นหลักเริ่มเมา คือ เขาโน้มตัวลงจรดปากกับหน้าผากของคิดเช่น โดยไม่สนใจรักแท้ที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกฝั่ง

“ปากผมก็อุ่น”

“อือ อุ่น”    คิดเช่นเห็นด้วย แล้วหลับตาลงพลางคิดว่า เล่นจูบหน้าผากกันแบบนี้ ทำเอาเขาสับสนว่า ตอนนี้ใครกันที่เด็กกว่า
นี่เขากำลังอ้อนมันอยู่หรือเปล่านะ

รักแท้ขมวดคิ้วกับภาพตรงหน้า แต่ยังคงวางเฉยอยู่   เป็นหลักยิ้มนิดๆกับรอยย่นตรงหว่างคิ้วของรักแท้
มือของเป็นหลักไล้เรื่อยไปจนถึงรอยฟันที่หน้าอก

“พี่ทำเขาเป็นรอย” เป็นหลักเงยหน้าขึ้นมาตำหนิรักแท้

รักแท้ไม่ได้พูดอะไรสักคำ มีเพียงสายตาที่สื่อออกไปว่า  “ไม่ได้ทำ”
มันเป็นการสื่อสารที่ยาก แต่ เป็นหลักกลับเข้าใจ

“แต่พี่ก็ไม่ควรปล่อยให้คนอื่นมาทำกับแฟนตัวเองแบบนี้”   เป็นหลักยังคงต่อว่ารักแท้ แล้วหลุบสายตามองมือของตัวเอง ที่ลูบวนแผ่วเบาบนรอยฟันประปรายที่อกของคิดเช่น

“และก็อย่ายอมให้ใครทำกับตัวของพี่แบบนี้สิ” เป็นหลักก้มลงดุคิดเช่น  เขารู้ว่าคิดเช่นยังไม่หลับ

คิดเช่นปรือตาขึ้น

“อย่าซีเรียสน่าลูกหมา นายเองก็น่าจะมีนี่นา”

“นั่นสิ ผมก็มี”

คิดเช่นและเป็นหลักต่างจ้องมองกัน  ดวงตาของเป็นหลักวูบไหว คิดเช่นที่เงยมองอยู่ ยิ้มให้ เป็นยิ้มที่ทำเพียงยกมุมปากทั้งสองข้างขึ้นแต่มันกลับปลอบประโลมได้มาก

“ไม่เป็นไรนะ ฉันเข้าใจ”
รอยยิ้มและสายตาของคิดเช่นมีความหมายแบบนั้น

เป็นหลักรีบปิดเปลือกตา กลั้นเขื่อนน้ำตาไม่ให้ไหล
คิดเช่นและรักแท้เพียงมองดูเด็กคนนี้อย่างเงียบๆ
.
.
.
“พอแล้ว”  รักแท้ดึงแก้วเหล้าออกจากมือของเป็นหลัก ตอนตีหนึ่งกว่าๆ  และเป็นหลักก็ยอมโดยดี

คิดเช่นหลับไปแล้วบนตักของเป็นหลัก

“พี่มานั่งแทนที่ผมที ผมจะไปฉี่ หรือไม่ก็พาแฟนพี่เข้าไปนอนต่อในห้องเถอะ”

“ไม่ใช่แฟน”

“แต่พี่มีอะไรกับเขาใช่ไหม” เป็นหลักเดาเรื่องนี้ได้ไม่ยาก

“ฉันก็นอนกับนายเหมือนกัน”   

เป็นหลักพยักหน้าช้าๆ “นั่นสินะ นอนกันแล้ว ไม่ได้หมายความว่าต้องรักกันนี่นะ” 

เป็นหลักค่อยๆยกหัวของคิดเช่นลงจากตัก แล้วลุกขึ้นยืน เขาเซและกำลังจะล้มลง แต่รักแท้รั้งตัวเอาไว้ทัน
ตอนนี้รักแท้กอดเป็นหลักเอาไว้ เพราะเป็นหลักทำท่าจะล้มลงไปอีก

“ผมเมา” เป็นหลักซบหน้าลงกับอกของรักแท้

“มากด้วย”  รักแท้กระชับอ้อมแขนแน่นเข้า แล้วพาเป็นหลักเดินมาที่ห้องน้ำ  “เข้าห้องน้ำเองได้ใช่ไหม”

เป็นหลักพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
เมื่อออกจากห้องน้ำ ก็พบว่ารักแท้นั่งแทนที่เขาแล้วและยกหัวของคิดเช่นมาวางไว้บนตักของตัวเอง

เป็นหลักนั่งลงข้างๆรักแท้ ใกล้จนไหล่เกยกัน แล้วยื่นหน้าเข้าหา  “พี่หวงเหรอ”
รักแท้อยากจะปฏิเสธ แต่...

“อือ หวง”

“หวงคนที่ไม่ใช่แฟนได้ด้วยเหรอ”  เป็นหลักเบียดเข้าใกล้รักแท้อีกนิด ตัวของเขาร้อน แต่รู้สึกว่า ไอผ่าวจากตัวของรักแท้นั้นร้อนกว่า และทำให้รู้สึกสบายจนอยากเข้าใกล้กว่านี้

“ได้สิ คนเรามักอยากได้และหวงของของคนอื่นเสมอล่ะ”  รักแท้เผลอยกมือลูบหัวคนที่นอนบนตัก

“แต่พี่คิดเช่นก็น่าหวงจริงๆนั่นแหละ ผมขอโทษนะ คงเมา เลยเผลอแตะเนื้อตัวพี่เค้ามากไปหน่อย” เป็นหลักยังเบียดเข้าใกล้รักแท้ “เวลาลืมตัว ผมมักจะพาตัวเองเข้าใกล้คนที่มีเจ้าของตลอดเลย”  เป็นหลักซบลงกับบ่าของรักแท้ คู้เข่าขึ้นและกอดมันไว้

“และฉันก็หวงนายด้วย” 

เป็นหลักยกหัวจากบ่าแล้วสบตารักแท้

“ผมไม่เคยเป็นของของใครเลย พี่ไม่ต้องหวงผมหรอก”

“แปลกนะ แต่ฉันยังหวงนายอยู่ดี”   รักแท้ห้ามตัวเองไม่ทันที่พูดออกไปอย่างนั้น คงต้องโทษเหล้าอีกนั่นแหละ

เป็นหลักเงยหน้าขึ้นมองรักแท้  “หวงทั้งสองคนเลยน่ะหรือ”

“อือ ทั้งคู่เลย” รักแท้โน้มเข้าหาแล้วแตะปากกับเป็นหลักทีหนึ่ง

"ทั้งๆที่ไม่มีใครเป็นของพี่เลยน่ะเหรอ” เป็นหลักกระพริบตาไล่ความเบลอที่ได้จากการจูบแผ่วๆนั่น

“หรือนายอยากจะลองมาเป็น ของ ของฉันดูไหมล่ะ”

“พี่จะรักผมหรือ”

“ฉันไม่เคยเชื่อในความรัก”

ในตาของรักแท้ไม่มีวี่แววของการล้อเล่น  เป็นหลักไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรจึงซบหน้าลงกับบ่าของรักแท้อีกครั้ง 

“พี่โลภมากจัง”  เป็นหลักหลับตาลง แต่ยังทันได้ยินเสียงของคิดเช่น ที่ตื่นขึ้นมาตอนไหนก็ไม่รู้

“ใช่โลภมากเกินไปแล้ว”

เป็นหลักหลับสนิทเลย

“แบ่งที่ให้น้องหน่อย” รักแท้บอกคิดเช่นที่นอนมองอยู่ให้ขยับหัวนิดหนึ่ง แล้วเอนตัวของเป็นหลักลงนอนบนตักอีกคน

กลายเป็นตอนนี้ ทั้งคิดเช่นและเป็นหลักนอนอยู่บนหน้าขาของรักแท้คนละด้าน

พอเป็นหลักหลับ คิดเช่นกลับตื่น รักแท้ก้มลงคุยกับคนบนตัก  “แล้วโลภมากได้หรือเปล่าล่ะ”

คิดเช่นยู่ปาก “ผมก็ชักอยากได้ลักกี้ไว้เล่นแก้เหงาเหมือนกันนะ”

“ก็เอาตัวคุณมาแลก แล้วผมจะยอมให้คุณเล่นกับเป็นหลักบ้าง”

“ผมยังไม่ได้ยินน้องมันตกลงจะเป็นของของคุณเลยนะ”

“เค้าไม่มีทางปฏิเสธหรอก”

“หลงตัวเอง”

“แล้วคุณปฏิเสธผมได้หรือเปล่าล่ะ” รักแท้โน้มใบหน้าเข้าใกล้

“ได้” 

“จริงเหรอ”

คิดเช่นเริ่มรู้ตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้น และพยายามจะลุกหนี แต่รักแท้กดตัวเขาไว้ แล้วจูบ

มันเป็นจูบที่แย่มาก เพราะมันทำให้คิดเช่นปฏิเสธรักแท้ไม่ได้จริงๆ

“เจ้าเล่ห์” คิดเช่นต่อว่ารักแท้อีก “ห้ามโจมตีจุดอ่อนสิ”

“ผมไม่เคยอยู่ในกติกา”  รักแท้ตอบ แล้วเลื่อนมาจูบที่หน้าผากของคิดเช่น

คิดขมวดคิ้ว  “จูบหน้าผากทำไม”

“ผมบอกแล้วว่า ผมหวง”

“คนไม่เชื่อในความรัก เขาไม่ทำอะไรแบบนี้กันหรอกนะรักแท้”

-โปรดติดตามตอนต่อไป-

ช้าไปมากเลย ขอโทษทีค่ะ เสาร์อาทิตย์ที่แล้วไปเที่ยวมา พอเสาร์นี้จะเขียน ก็เขียนๆลบๆ
ตอน 8.2 นี้เขียนยากค่ะ พยายามจะนำเสนอ 3p แบบที่คิดไว้ไม่รู้พอจะสัมผัสมันได้บ้างหรือเปล่า
ขอบคุณที่อ่านค่ะ
@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-07-2016 13:47:11 โดย treenature »

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
รู้แต่ว่างานนี้รักแท้อ่ะหนักสุด ถอนไม่ขึ้นมีแต่ตอกลึกไปแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
คุ้มอ่ะได้ที 2 เลย รักแท้โลภจริงๆๆแระ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
รอลุ้นๆๆๆๆ

ออฟไลน์ obstacle

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 46
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
ความโลภนี้ ความขี้หวงนี้..
รักแท้ดูน่ารักและน่าหมั่นไส้ในเวลาเดียวกันเลย
เป็นหลักก็มีมุมที่ดูเป็นผู้ใหญ่เนอะ

เราว่าสามคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วละมุนดี
เป็นฝูงลูกหมาที่ช่วยกันเลียแผลกันและกัน

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
รักแท้อยู่ในหลุมลึกสุดเลย

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-2
ทั้งสามคนก็ต่างมีความต้องการของตัวเนอะ
ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วละมุนแบบนี้
สนับสนุนสามพีแบบสุดใจ

ออฟไลน์ monetacaffeine

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5
ชอบทุกคนเลย แต่ละคนมีเสน่ห์เป็นของตัวเองจริงๆค่ะ อ่านทีไรก็หลง หลงรักแท้ หลงเป็นหลัก หลงคิดเช่น(ที่สุด)
ชูป้ายติ่งแรง รออ่านต่อไปเรื่อยๆ

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1739/-10
    • FACEBOOK PAGE
ตามมมม
เรื่องมีสเนห์มากเลยค่ะ ชวนลุ้นตลอดเวลา อยากอ่านตอนต่อไปไวๆค่ะ ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก ตอนที่ 9.1

เหล้าทำให้เป็นหลักกระสับกระส่าย ใครกันบอกว่าเหล้าทำให้หลับสบาย มันไม่จริงสักนิด
ในห้วงฝัน เป็นหลักเห็น “เธอ” อีกครั้ง เธอคนที่ให้กำเนิด ผู้หญิงคนที่เป็นหลักทั้งโหยหาและต้องการถอยห่าง

“อย่างเรียกฉันว่าแม่”

“ทำไม” เด็กชายเป็นหลักถาม เป็นคำถามที่เด็กตัวน้อยวนเวียนถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ฉันมีอะไรเหมาะจะเป็นแม่ให้เธอได้บ้าง” เศษเถ้าบุหรี่ในมือเธอปลิวมาติดใบหน้าของเขา มันร้อนและทำให้เขาร้องไห้

“แต่หนูอยากมีแม่”

เธอเหยียดปาก “แต่ฉันไม่เคยอยากมีลูก”

น้ำตาของเด็กชายร่วงเผาะ
เธอหันมอง ไม่แม้แต่จะเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ ตั้งแต่รู้ความ เป็นหลักรับรู้ว่า เธอไม่อยากแตะต้องเขา
เธอเกลียด
เธอเลี้ยงเขาได้ไม่เดือดร้อน มีพี่ลี้ยงดูแลแบบเช้าไปเย็นกลับ เด็กชายที่มีกิน มีใช้ มีของเล่น  แต่ไม่เคยมีความรัก

เมื่อเธอเมา เธอกลับกอดเขาไว้ แล้วพร่ำคำว่า ขอโทษ อยู่อย่างนั้น 

“ฉันมันสกปรกเกินกว่าจะกอดเธอไว้”

เธอจะเล่าเรื่องราวซ้ำๆ  ผู้หญิงคนหนึ่งเลิกกับสามีทั้งๆที่อุ้มท้องอยู่เพื่อจะรักกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง

“ฉันคิดว่า นั่นคือความรัก คือรักแท้ที่เฝ้าค้นหามาตลอด แต่จริงๆแล้วมันเรียกว่าความโลเลต่างหาก เธอถึงชื่อว่า เป็นหลัก ไงล่ะ เพราะฉันหวังให้เธอลบล้างมันให้ฉัน...”

เป็นหลักมักหลับตาลงทุกครั้งที่เธอเล่าถึงตรงนี้ เด็กอย่างเขาไม่เข้าใจนักหรอก แต่ความระทมและบอบช้ำมันกลืนเขาไว้อย่างช้าๆ

ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า ผู้ชายคนไหนเป็นพ่อของเธอ เขาคนที่ฉันทิ้งไว้ข้างหลัง หรือเขาคนที่ฉันคิดว่ารักสุดหัวใจ”

เขาคนที่เธอบอกว่ารัก ทิ้งเธอไปในเวลาไม่นาน หลังจากนั้น เธอก็มีผู้ชายมากมายเข้ามาพัวพัน กอดรัดกับผู้ชายคนหนึ่งในช่วงเช้า แล้วเปลื้องกายนัวเนียกับอีกคนในช่วงค่ำ 
ความแหลกเหลวเกิดขึ้นเพราะหัวใจที่แตกสลาย
เป็นหลักเห็นภาพเหล่านี้อยู่บ่อยครั้ง เขาซ่อนอยู่ในซอกมุมใดมุมหนึ่งในบ้าน

ทำไมเธอจึงกอดผู้ชายพวกนั้น แต่ไม่ยอมกอดเขาเลย

ตอนเป็นหลักหกขวบ เด็กชายยิ้มให้คุณอาคนหนึ่งที่เดินออกจากห้องนอนของเธอ
เธอโกรธจนตัวสั่น


เด็กชายตัวเล็กถูกจับใส่ลงในถังน้ำเปล่าๆใบโต เธอปิดฝาแล้วทุบมันอย่างบ้าคลั่ง

“อย่าร่าน อย่าริให้ท่า อย่าคิดจะแย่งของของฉัน”

ดัง
เสียงทุบนั่นดังก้องอยู่ข้างใน

“กลัวแล้ว หนูกลัวแล้ว” เป็นหลักในวัยเยาว์ปิดหูแน่น แล้วร้องไห้อย่างเสียสติ

เป็นหลักถูกช่วยออกมาโดยคุณอาคนนั้นที่ย้อนกลับมาเพราะลืมของ คุณอากอดเขาไว้ เป็นหลักตัวสั่นเทา เขาหนาวและกอดของคุณอาก็อุ่นเหลือเกิน

หลังจากนั้นกลับเป็นเธอเองที่ร้องไห้ราวจะขาดใจ เมื่อรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป

แต่เรื่องยิ่งแย่ลงกว่าครั้งนั้นอีกมาก เธอค้นพบการระบายอารมณ์
ถังนั้นมืด และมันเสียงดังจนเขาผวา
ครั้งสุดท้ายเป็นหลักสลบอยู่ในถัง หลังจากนั้น ถังใบนั้นก็หายไป
เธอทิ้งมัน
.
.
.
ย่างเข้าเก้าขวบ

“ไปทะเลกัน” จู่ๆ เธอก็ชวน

เด็กชายไปเคยไปทะเล เขาดีใจ
เธอเมาอีกแล้ว บนชายหาดที่มืดและเปลี่ยว เธอกอดเขา

“ไหนบอกสิ ทำไมเธอถึงชื่อเป็นหลัก”

“เพราะ...จะได้เป็นคนหนักแน่น ไม่โลเลครับ”

“เก่งมาก” เธอยิ้ม “กอดหน่อย” 

กอดของเธอไม่อุ่นนัก ตัวของเธอสั่นนิดๆด้วยซ้ำ แต่เป็นหลักดีใจที่สุด  “รอแม่ตรงนี้ อย่าไปไหน” เธอก้มมายิ้มให้เขาอีกแล้ว เธอเรียกตัวเองว่า แม่ ด้วย
เป็นหลักยิ้มแล้วพยักหน้า
นานจนอากาศเริ่มเย็น ลมกรรโชกแรง จากนั้นฝนก็กระหน่ำลงมา เป็นหลักวิ่งไปหลบใต้ต้นมะพร้าว ตัวเขาเปียกและหนาวสั่น

แต่แม่บอกให้รอตรงนี้  เขาจะรอตรงนี้ เดี๋ยวแม่หาเขาไม่เจอ

ฟ้าคะนองหนัก แสงแลบแปลบปลาบ  เด็กชายหลับตา
 
ครืน!  เขาสะดุ้งสุดตัว ฟ้าร้องดังเท่าเสียงตอนที่เขาอยู่ในถังใบนั้น

เปรี้ยง! 

เด็กชายตะโกนร้องลั่น ด้วยความตื่นตระหนก
กลัว  เขากลัวจนถึงที่สุด ความกลัวทำให้หนาวเยือกไปถึงกระดูก เขาสั่นและแทบเสียสติ
ตราบจนฟ้าสางจึงมีคนผ่านมาช่วย
เป็นหลักเข้าโรงพยาบาล เขาร้องหาแม่  เขาไม่รู้จักใครนอกจากแม่
สองวันต่อมา มีคนพบแม่ของเขาแล้ว 
เธอลอยอยู่ในทะเล...

เขาร้องไห้ โหยหวนและสะอึกสะอื้น
แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็มาหา “ต่อไปนี้เธออยู่กับฉันนะ”
.
.
.
“ชู่ว”   เสียงใครสักคนปลอบเขาอยู่

“ไม่ร้องนะ” ใครคนนั้นกอดเขาไว้ด้วย

“ไม่เป็นไรแล้วนะ เป็นหลักตื่นเถอะ” สองแขนกระชับตัวเขาแน่นเข้าพร้อมๆกับที่เขาเบียดกายเข้าหา
เป็นหลักพยายามลืมตา แต่เปลือกตาหนักเหลือเกิน

ใครกัน ผู้ชายคนนั้นใช่ไหม

“ฝันของนายทำให้ฉันตื่น เพราะงั้นนายก็ต้องตื่นเหมือนกัน” เสียงใครอีกคนโวยวายขึ้นมา

คราวนี้เป็นหลักตื่นเต็มตา และพบว่า เขานอนอยู่บนเตียงเดียวกับรักแท้และคิดเช่น 
เขาอยู่ตรงกลาง รักแท้กอดเขาเอาไว้ ส่วนคิดเช่นกำลังต่อว่าเขาอยู่จากข้างหลัง
เป็นหลักขืนตัวออกจากอ้อมกอด
รักแท้ปล่อยเขาออกโดยดี  ทั้งสองมองตากับแวบหนึ่ง เป็นหลักเป็นฝ่ายเบี่ยงสายตา เพราะมันมีอะไรมากมายในดวงตาของรักแท้ที่เป็นหลักฝืนสู้สบตาไม่ได้  ถ้อยคำปลอบประโลมของรักแท้เมื่อครู่ยังดังก้องอยู่ในใจของเป็นหลัก มันอ่อนโยนจนต้องถอยหนี

“ฝันอะไรของนาย ร้องไห้เป็นวักเป็นเวร”   คิดเช่นที่หัวฟูยุ่ง บ่นเป็นหลักด้วยใบหน้าบึ้งตึง แต่ดวงตาไม่ใช่แบบนั้น มันไม่มีความโกรธหรือหงุดหงิด มันเป็นสายตาที่ทำให้เป็นหลักโผเข้าหา เขารู้สึกหมดแรงและอยากให้คิดเช่นกอดเขาไว้
คราวนี้คิดเช่นไม่ต่อต้านหรือปฏิเสธ นี่เป็นครั้งแรกที่เขากอดเจ้าเด็กนี่

“ถ้าฝันมันแย่ก็ต้องตื่นนะลักกี้”

-โปรดติดตามตอน 9.2-

ขอโทษที่มาได้ทีละครึ่งตอนนะคะ

@ t o n s w i n d
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-08-2016 06:08:22 โดย treenature »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
นี่มันแม่ยอดแย่เลย ตอนที่มีเป็นหลักก็แต่งงานแล้ว แต่ยังร่านไม่เลิก เบื่อผญแบบนี้จริงๆ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
ร้องไห้หนักมากกับอดีตและปัจจุบันของเป็นหลัก
ทนความเจ็บปวดทรมานของตัวเองไม่ได้
จนต้องทิ้งลูกชายไว้คนเดียวเลยเหรอ

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
อู๊ยยยย ลุ้น

เรนโอเคกับแนวคิดเรื่อง เราสามคน (3p) ตราบใดที่ทั้ง 3 คนรักและปรารถนาดีต่อกันจากใจจริง ความรักของแต่ละคนแตกต่างกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้อง 1x1 เหมือนกันทั้งโลกเสียหน่อย แต่ก็เข้าใจนะว่ามันทำได้ยาก ลึกๆแล้วคนเรามีความเห็นแก่ตัว ต้องการเป็นที่หนึ่งและที่เดียวของอีกฝ่าย เลยไม่ค่อยมีใครใช้ชีวิตแบบ 3p ได้อย่างมีความสุข

ป.ล. ส่วนตัวไม่ค่อยชอบมากกว่า 3p เท่าไหร่ มันมากไป ทำใจเชื่อไม่ค่อยลง แหะๆ

ออฟไลน์ May@love

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 986
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-2
รอติดตามชีวิตของทั้ง 3 คน

ออฟไลน์ obstacle

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 46
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
ใช่ ถ้าฝันมันแย่ ก็ตื่นมาให้คนอื่นปลอบนะ

ตอนนี้เศร้าๆ แต่ตอนท้ายดันแอบขำในใจว่า
สงสัยรักแท้คงจะหวงเป็นหลักกับคิดเช่นอีกแล้ว
ก็ดันโผไปกอดกันแบบนั้น 555

ทีนี้ก็รอติดตาม รอเฉลยปมต่อไป
สู้ๆ นะครับ ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ mro

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 297
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
เข้ามาเพราะชื่อเรื่อง เก๋มากๆเลยค่ะ เรื่องก็สนุกดี

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
เป็นเช่นรัก 9.2

กอดของคิดเช่นให้ความรู้สึกแตกต่างจากอ้อมกอดของรักแท้ คิดเช่นไม่ได้กระชับอ้อมแขนจนเป็นหลักจมอยู่กับอก เพียงแต่พาดมือไว้หลวมๆ ไม่ได้อ่อนโยนและไม่อุ่น แต่แขนยังคงวางอยู่ตรงนั้นจนเป็นหลักหยุดร้องไห้

“เลิกร้องได้เสียที ฉันง่วงจะแย่แล้ว งั้นนอนละนะ”  คิดเช่นบ่นออดแอดเรื่องที่ต้องนอนกอดเป็นหลักไว้นิ่งๆจนเหมือนจะเป็นเหน็บชา
แต่คนขี้บ่นก็ไม่ยอมยกแขนออกจากตัวเป็นหลัก
เป็นหลักได้แต่นอนนิ่งๆ ฟังเสียงงึมงำของคิดเช่น เรื่องที่เป็นหลักทำให้เขานอนไม่พอ ขี้แย แถมยังหยุดร้องไห้ยาก  เสียงบ่นเบาลงเรื่อยๆ กลายเป็นเสียงหายใจดัง ฟี้ ฟี้

รักแท้พาเป็นหลักลุกจากเตียงอย่างเงียบกริบ
เป็นหลักหยุดร้องไห้แล้วแต่ยังเห็นความเจ็บปวดเจืออยู่ในแววตา  ใบหน้าซีดเซียว
รักแท้ชงนมอุ่นๆ วางมันที่โต๊ะหน้าทีวี แล้วนั่งลงข้างๆกัน จงใจให้ไหล่เกยไหล่ ใช้กายที่แนบชิดแทนคำปลอบ
นาน...กว่าเป็นหลักจะเอ่ยปาก  “อยากฟังเรื่องของผมไหม”

“ไม่”  น้ำเสียงเย็นชา แต่กลับเอื้อมมือมาโอบเป็นหลักไว้ “ฉันไม่อยากรู้ว่าอะไรทำให้นายเป็นแผล เพราะฉันทำให้นายหายเจ็บไม่ได้”

“อย่างนั้นเหรอ” เป็นหลักก้มหน้าลง

รักแท้ไม่อยากรู้ แต่ก็พอจะเดาสถานะของเป็นหลักในบ้านหลังนั้นได้

“แต่ฉันน่าจะทำให้นายอดทนต่อความเจ็บปวดนั้นได้เก่งขึ้น”

เป็นหลักค้นหาความหมายของประโยคนี้จากดวงตาของรักแท้  ท้ายสุดเขาก็ยังไม่เข้าใจมันสักเท่าไหร่

“สกิลการปลอบคนของพี่แย่มาก”  แต่เป็นหลักก็ซบลงบนบ่าของคนที่ปลอบไม่ได้เรื่อง

รักแท้เริ่มรู้ตัวมาสักพักว่า จูบของเขาน่าจะปลอบประโลมคนได้ดีกว่าคำพูด 

ลองพิสูจน์ดูอีกสักครั้งก็แล้วกัน

เขาจึงเชยปลายคางของเด็กข้างๆขึ้น โน้มมือไปนวดหลังคอแผ่วเบา เป็นหลักขัดขืนนิดหนึ่ง รักแท้จึงกระซิบว่า

“ให้ฉันลองปลอบนายดูก่อนสิ”

เด็กตัวขาวตรงหน้าจึงยอมปิดเปลือกตาลง

จูบนี้ไม่ได้อ่อนโยน นุ่มนวล แต่ทุกจังหวะของลิ้นและริมฝีปากที่ตวัดและดุนดัน มันบอกว่า 

ฉันอยู่กับนายตรงนี้ไง ร่วมรับรู้ความเจ็บของนายอยู่ตรงนี้

เมื่อผละออกจากกัน  รักแท้ก็ยิ้ม เพราะผิวของเป็นหลักไม่ขาวซีดแล้ว มันแดงเรื่อ ยิ่งริมฝีปากนั่นกลับเป็นสีแดงเข้มและเจ่อนิดๆ ชวนให้อยากจูบอีกสักหน

“ได้ผลไหม” รักแท้เกลี่ยมือไปตามริมฝีปากนั่น เป็นหลักตวัดลิ้นเลียตามมือของเขาอีกที

แล้วเป็นหลักก็แพ้เกมจ้องตา ซุกตัวเข้าหา “พี่ทำให้หัวใจผมเต้นอย่างกับกลอง”

รักแท้ยิ้ม ก้มมองเด็กที่มุดตัวเข้าหาแบบที่ไม่ยอมให้เห็นหน้า  “พอจะช่วยได้ไหม”

เป็นหลักไม่ตอบแต่ตั้งคำถาม  “คราวต่อไปถ้าอยากให้ปลอบอีก ผมต้องแลกกับอะไร”
ทำไมเป็นหลักถึงมองออกนะว่ารักแท้มีสิ่งที่ต้องการ
ชายหนุ่มไม่เคยเชื่อมั่นในความเสียสละหรืออะไรที่เป็นอุดมคติแบบนั้น
ไม่มีของฟรี ไม่มีการให้โดยไม่หวังอะไร เราอยากได้อะไรเสมอล่ะ อาจไม่ใช่ของ อาจเป็นแค่ความรู้สึก
ทุกการกระทำต้องมีแรงผลักดันทั้งนั้น

“นายใช้อะไรแลกให้กับเขาล่ะ”

“...ผม...เขาไม่ได้บังคับ...แต่ผม...เหลือเขาคนเดียว...แล้ว...เขาเมา...ตอนนั้นผมคิดว่านั่นคือแค่กอด...เขาเองก็เสียใจ” 

รักแท้รับรู้ว่า ตัวของเป็นหลักเริ่มสั่นนิดๆ เขากระชับกอดแน่นขึ้น

“มันเหมือนกับการกำลังถูกรักอยู่ พี่เข้าใจไหม ตอนที่ถูกกอด มัน…”

รักแท้ไม่ได้คิดถึงเหตุผลหรือความถูกผิดใดๆ เขารู้แต่ว่าเขาอยากได้เด็กคนนี้  “ให้ฉันแบบที่ให้เขา ฉันจะให้นายแบบที่เขาให้ แต่นายจะรู้สึกผิดน้อยลง” 

รักแท้ผู้ซึ่งหนีการผูกมัดมาตลอด กำลังจะทำข้อตกลงบางอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
ในบางเรื่องถึงรู้ว่าจะมีปัญหาตามมาแน่ๆ แต่ก็ยังอยากได้มาก จนคิดว่าช่างหัวปัญหามันเถอะ
เป็นหลักเงยหน้ามองรักแท้ มีคำถามอยู่เต็มไปหมด

“พี่ต้องการอะไรจากผม เซ็กซ์เหรอ”

“ใช่หรืออาจมากกว่านั้น”  เป็นคำตอบที่คลุมเครือ  สิ่งที่ไม่ได้พูดออกไปคือ ที่เขาอยากได้มากกว่านั้นคืออยากครอบครอง และมีอำนาจอนุญาตว่าใครบ้างที่จะสัมผัสเป็นหลักได้

“ผม…” แววตาของเป็นหลักสั่นไหว “ผมไม่ได้มั่วนะ ถึงผมมีแนวโน้มจะชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว แต่พี่เป็นคนที่สองที่ผมนอนด้วย และผมไม่ได้ตั้งใจ”

รักแท้โน้มตัวเข้าหาอีกครั้ง “นั่นก็พอรู้ ฟ้าฝนทำให้นายอ่อนแอ”

เป็นหลักพยายามถอยห่าง  “ผมไม่อยากแย่งของของใคร”

“ฉันดูเหมือนเป็นคนมีเจ้าของเหรอ”

เป็นหลักถูกกักตัวไว้  “พี่คิดเช่น”

“อืม…ระหว่างฉันกับเขายังไม่มีสถานะ”  เด็กคนนี้หลอกล่อให้หลงเชื่อได้ยากกว่าที่คาดไว้

“ผมคิดว่าผมไม่…” ปลายประโยคของเป็นหลักถูกกลืนเข้าไปในรอยจูบ

รักแท้เจ้าเล่ห์ เขาไม่เปิดโอกาสให้เป็นหลักปฏิเสธ เป็นหลักพยายามบ่ายหน้าหนี รักแท้ไล่ต้อน เป็นจูบที่ชักชวนแกมบังคับ

จูบถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ที่เป็นหลักวางมันทิ้งไว้บนโต๊ะหน้าโซฟาตั้งแต่เมื่อคืน

“ครับ” เป็นหลักรับสาย

“หลัก กลับบ้านเถอะ”

รักแท้ไม่ได้ยินข้อความแต่เห็นใบหน้าของเป็นหลักที่สับสนและตัดสินใจไม่ได้ เขาจึงจูบลงที่กกหู แล้วกระซิบว่า “บอกเขาว่าเย็นๆจะกลับ”

“ผมจะกลับไปตอนเย็นนะครับ”

เป็นหลักไม่รู้ว่า สายถูกตัดอย่างไร เป็นเขาที่วางสาย หรือ ถูกรักแท้ดึงออกจากมือ เพราะรักแท้ไม่เปิดโอกาสให้เขามีสติ ริมฝีปากและฝ่ามือร้อนๆของรักแท้จู่โจมไปทั่วร่าง
จากครั้งที่แล้วเขารู้ว่ารักแท้เก่งเรื่องนี้ แต่ไม่คิดว่าจะเก่งเท่านี้
รักแท้ทำให้เป็นหลักเลือกไม่ได้ว่าจะต้องหอบหายใจหรือครางออกมา
ความรู้สึกหวิวซ่านเกิดแบบกระชั้นถี่ จนเขาตั้งรับไม่ทัน ท่อนแขนที่รัด กด และผลัก นั่นเต็มไปด้วยแรงที่หนักแน่นและเอาแต่ใจ แต่เป็นหลักกลับเต็มใจที่จะทำตามเสียงสั่ง และเคลื่อนเนื้อตัวไปตามแรงที่ยื้อยึด สัมผัสของรักแท้ทำให้เป็นหลักอิ่มเอม และหัวใจเต้นพล่าน
รักแท้ดึงเสน่ห์ทุกอย่างออกมาใช้ในคราวนี้ มันคล้ายกับเป็นเดิมพัน เขาต้องทำให้เด็กคนนี้ตกหลุมของเขาให้ได้ในครั้งนี้ ไม่อย่างนั้นเด็กคงตื่นกลัวและหลุดหนีไป
ในจังหวะหนึ่งเป็นหลักเอื้อมมือมาค้ำโต๊ะเอาไว้ แรงสะเทือนทำให้แก้วนมบนโต๊ะเอียงหก

น้ำนมสีขาวไหลเจิ่ง


เป็นหลักสิ้นเรี่ยวแรงและหลับในอ้อมกอดของรักแท้ แอร์หนาว ร่างของเป็นหลักเปลือยเปล่าและเบียดเข้าหา รักแท้จึงค่อยๆลุกขึ้นเพื่อไปหยิบผ้าห่ม
แต่ผ้าห่มถูกโยนส่งๆมาคลุมเขาและเป็นหลักไว้เสียก่อน

คิดเช่นยืนด้วยท่าทางสบาย ผิดกับใบหน้าที่เคร่งเครียด “คุณกำลังเพิ่มปัญหาให้ลักกี้”

คิดเช่นห่วงแต่เป็นหลักไม่ห่วงเขาบ้างเลย แล้วนี่หึงบ้างหรือเปล่า

“คุณกับผมต่างหากที่กำลังจะมีปัญหามากขึ้น”

“ผมเกี่ยวอะไร”

“เรื่องนี้คุณไม่ยุ่งไม่ได้หรอก เพราะคุณเองก็ห่วงลูกหมาของคุณ”

-โปรดติดตามตอนต่อไป-

ปกติความยาวประมาณนี้จะใช้เวลาเขียนไม่เกินสี่ชั่วโมง แต่ตอน9.2 เริ่มเขียนมาตั้งแต่วันเสาร์ค่ะ เสียเวลาส่วนใหญ่กับการพิมพ์แล้วลบ

ขอบคุณที่อ่านค่ะ

#เป็นเช่นรัก

@tonswind
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-08-2016 05:37:43 โดย treenature »

ออฟไลน์ obstacle

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 46
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
รักแท้ดูเป็นคนโลภ ขี้หวง และอยากควบคุมทุกสิ่ง
แถมมีมุมแอบน้อยใจเล็กๆ ด้วย ทำไมดูน่ารักดี 555
คิดเช่นก็คงจะพอๆ กัน หวงของเล่น

ปล. ตอนนี้มีพิมพ์ผิดชื่อ เป็นหลัก ว่า เป็นรัก ด้วยครับ
ปล.2 ย้อนกลับไปอ่านตอนก่อนๆ มา
ตอนที่ 6 ก็มี พิมพ์ชื่อ เป็นหลัก แทนที่ชื่อของ รักแท้

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
ตอนนี้รักแท้ตั้งใจตั้งใจขุดหลุมดักน้อง ตอนหน้าคิดเช่นจะช่วยจับน้องโยนลงไปอ๊ะป่าวน้าาา  :hao7:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด