<< อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ >> [Pre orderพิมพ์ครั้งใหม่ 4 ก.ย.-5ต.ค.61]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: << อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ >> [Pre orderพิมพ์ครั้งใหม่ 4 ก.ย.-5ต.ค.61]  (อ่าน 137102 ครั้ง)

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
น้องโอมกะท่านเทพเริ่มหลงรักกันแย้วชิมิล่า  :-[
คุงหมอคีรีสงสัยอะไรเกี่ยวกะโอมล่ะเนี่ย  :hao4:

ออฟไลน์ igaga

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
เอาอีกเอาอีกนะ

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1568
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
มีนอนกอดกันด้วย น่ารักๆ

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4523
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
หมอคิรี ค่ะมาดีก้อดีไปนะค่ะ

ถ้าร้าย คนเกลียดเน้อออ

ออฟไลน์ peeranatyaikaew

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ชอบแนวเทพสนุกก อ่านเพลินเลยค้า. คนเขียนสู้ๆนะ รอตอนใหม่ :L2: :heaven :pig4:

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
อะไรยังไงคะโอมมีอาการหวั่นไหว ใจสั่นแบบแปลกๆ 55555

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3648
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
มีการโมเมว่าแอร์ทำให้หนาวเสียด้วยนะคะอนูบิส :laugh:

ออฟไลน์ Babelilong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 307
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
    • Facebook  เข้ามาขอเป็นเพือนได้เลย
เราชอบ ท่านเทพตอนเป้นชิวาว่า มันดูมุ้งมิ้งอ่ะ
เห้นเรื่องนี้นานละ
แต่เราไม่ได้เข้ามาอ่านสักที
วันนี้เลยเข้ามาอ่าน.
ตอนแรกนึกว่าจะโบราณจ้า
เราชอบเทพฮอรัส กะเทะอนูบิสด้วย คือมันเท่ห์อาะ
เราจะรอตอนต่อไป. มาต่อให้จบนะ
เราเป้นกำลังใจให้ๆ

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2928
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ท่านเทพมีสกิลเนียนซะด้วย คริๆๆๆ o13 o13

ออฟไลน์ ชัดเจนกาบ

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1713
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-23
ขอเป็นแฟนคลับด้วยคนนะครับ  ไอ้หมอนี้ดูท่าจะทำให้นายเอกเรามีปัญหารึเปล่านะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3957
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +142/-7
อย่าจีบโอมนะหมอ

ออฟไลน์ mirage

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
หมอคีรีมีอะไร อย่าทำร้ายโอมเพราะนามสกุลนะ
เศร้ามากมายเรื่องครอบครัว
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ Min*Jee

  • เอวรี่ติงจิงกะเบล
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-5
งานเข้าแล้วโอมมมมม

ออฟไลน์ cheyp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
นอนกอดกัน
อ๋อยยยย ฟินคร่า

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +703/-2
    • ฺBelove


                                                   อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ

                                                              บทที่ 7


               “ท่านเป็นยังไงบ้างครับในร่างมนุษย์”


             เวทิศเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ เขาตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมากที่ได้พบกับเทพอนูบิส เวทิศไม่เคยนึกว่าเรื่องที่เขาศึกษาเพราะความ

ชอบส่วนตัวจะเป็นเรื่องจริงขึ้นมาได้ เขาปวารณาตนเองว่าจะช่วยเหลืออนูบิสปราบปีศาจให้สำเร็จ


                “เรียกผมว่าอินทร์ภูอย่างที่โอมเรียกก็ได้ ไม่ต้องเรียกว่าท่านหรอก”


               อนูบิสเอ่ยกับเวทิศอย่างเป็นกันเอง ตอนนี้เขานั่งอยู่ในห้องทำงานของเวทิศที่อยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เวทิศบอกเขาว่า

มันคือสถานที่สอนให้คนเป็นนักปราชญ์

               เมื่อยามตะวันตรงหัววันนี้เวทิศขับเจ้าเครื่องจักรสี่ล้อมาหาอาศิรที่โรงพยาบาลเพื่อจะรับอนูบิสมาที่มหาวิทยาลัย  เวทิศบอก

ว่าที่นี่สะดวกมากกว่าในการสืบค้นเรื่องต่างๆและอนูบิสก็เห็นด้วยที่จะต้องเริ่มต้นการเสาะหาตัวปีศาจเนรูแล้ว เขาจึงกลายร่างเป็นมนุษย์

และมากับเวทิศ


               “อย่าเลยครับ ถ้าอยู่กันลำพังแบบนี้ขอให้ผมเรียกท่านแบบนี้เถอะ แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าคนอื่นผมก็จะเรียกท่านด้วยชื่อคน”


               เวทิศเคารพศรัทธาในตัวอนูบิสมากเกินกว่าจะตีเสมอเทพผู้ยิ่งใหญ่ได้ อนูบิสไม่ได้กล่าวอะไรอีกเมื่อกำลังคิดหาคำตอบให้กับ

คำถามของเวทิศ


               “ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ไม่ได้มีพลังอะไรเลยเมื่ออยู่ห่างโอม เป็นเพราะอังค์ของผมที่อยู่ในร่างของโอม

ทำให้ผมต้องอยู่ใกล้ๆเขา”


               “เอาล่ะครับท่านเทพ ผมว่าเราจะต้องลิสรายการปัญหาที่เราจะต้องเคลียร์มันให้ได้ว่ามีกี่ข้อ”


               เวทิศคว้าสมุดโน้ตและปากกามาถือในมืออย่างเป็นงานเป็นการ เขาจดปัญหาลงไปในสมุดของเขา


               “ข้อแรก เจ้าปีศาจเนรูนี่มันมีที่มาจากไหนถึงบังอาจบุกเข้าไปในดินแดนหลังความตายได้ ทั้งที่มีการคุมเข้มรัดกุมมากสำหรับ

วิญญาณที่จะเข้าไป แสดงว่ามันจะต้องมีคนหรือเทพหรืออะไรบางอย่างที่อยู่เบื้องหลังเจ้าปีศาจที่ว่านี้ให้เข้าไปโขมยขนนกออกมาและ

มันจะเอาขนนกไปทำอะไร”


               “ข้อสอง ตอนนี้ไอ้ปีศาจที่ว่านี่มันอยู่ที่ไหน มันสามารถทำอะไรได้บ้างที่กรุงเทพ ท่านบอกว่าท่านใช้คทาฟันมันได้ก่อนที่มัน

จะหนีไป ผมว่ามันยังคงบาดเจ็บอยู่ล่ะแต่ว่าปีศาจอย่างมันจะใช้อะไรในการฟื้นกำลังของมันให้คืนสภาพเดิมได้”


               “ข้อสาม การที่ท่านและมันหลุดมาจากดินแดนของท่านจนมาอยู่ที่นี่ หากท่านจับเจ้าเนรูได้แล้ว ท่านจะกลับไปยังอียิปต์สมัย

ท่านได้ยังไง ผมว่าเรื่องนี้สายการบินอียิปต์แอร์ไลน์ก็คงจะพาท่านกลับไม่ได้หรอกครับ”


               “จากนั้นก็มาข้อที่สี่ อังค์ที่เป็นขุมพลังของท่านดันตกลงมาแล้วเข้าไปอยู่ในตัวไอ้โอม ท่านต้องอยู่ใกล้มันเพื่อจะใช้พลังของ

เทพ แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่ท่านกับไอ้โอมจะตัวติดกันตลอดเวลา แล้วถ้าเกิดว่าท่านไปเจอไอ้เนรูตอนที่ไอ้โอมไม่ได้อยู่ด้วยท่านจะ

ทำยังไง เราต้องหาวิธีเอาอังค์ออกมาจากตัวไอ้โอมให้ได้”


               อนูบิสไม่ได้บอกเวทิศอีกข้อหนึ่งว่าอังค์นอกจากจะเป็นขุมพลังของเขาแล้ว มันยังเป็นกุญแจสำหรับเปิดบานประตูสู่ดินแดน

หลังความตายอีกด้วย เพราะแค่เท่าที่เวทิศร่ายออกมาเป็นฉากๆนี้ก็ทำให้เทพอย่างเขาปวดศีรษะมากพอแล้ว

               เวทิศเปิดจอคอมพิวเตอร์ เขาจ้องมันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพักหนึ่งจึงเงยหน้ามาหาอนูบิสอีกครั้ง


               “ชื่อของมัน เนรู มีรากศัพท์มาจากคำว่าความกลัวและความตาย เพราะฉะนั้นเราต้องหาให้ได้ว่าไอ้เนรูจะไปสิงอยู่ตรงไหนที่มี

ทั้งสองอย่างให้มัน”





               สีหน้าตื่นเต้นของคนที่นอนอยู่บนเตียงเล็กท่ามกลางแสงสว่างจัดจ้าของดวงไฟกำลังแรงสูงและเจ้าหน้าที่ในห้องผ่าตัดทำให้

อาศิรเดินเข้าไปและแตะมือลงไปบนหลังมือเหี่ยวย่นของคนไข้


               “กลัวหรือครับคุณลุง ไม่ต้องกลัวนะ คุณลุงจะต้องปลอดภัย”


               เอ่ยปากปลอบโยนเพื่อผ่อนคลายความรู้สึกของชายวัยชราที่อาศิรได้เข้ามาเป็นนายแพทย์มือสามสำหรับผ่าตัดตั้งแต่วันแรก

ที่เข้ามาฝึกที่แผนกศัลยกรรม โดยที่มีรุ่นพี่แพทย์อินเทิร์นเป็นมือสองและศัลยแพทย์มือหนึ่งก็คือนายแพทย์คีรี อาจารย์แพทย์ที่อายุน้อย

ที่สุดของแผนก


               “เริ่มกันเถอะ”


               ร่างสูงของคีรีพร้อมอยู่แล้วในชุดเสื้อคลุมสีเขียวทั้งตัว ใบหน้าครึ่งหนึ่งปิดบังด้วยหน้ากากกันเชื้อโรค เขารับถุงมือปราศจาก

เชื้อมาจากพยาบาลและสวมมันเข้ากับฝ่ามือทั้งสองก่อนจะเข้ายืนประจำตำแหน่งผ่าตัดข้างลำตัวคนไข้

               วิสัญญีแพทย์และพยาบาลวิสัญญีเริ่มต้นฉีดน้ำยาสีขาวซึ่งเป็นยานำสลบเข้าไปในสายน้ำเกลือ คุณลุงที่มีสีหน้าตื่นเต้นหวาด

กลัวเริ่มหลับตาลงและหายใจได้ด้วยท่อช่วยหายใจที่สอดเข้าไปในปาก เมื่อเห็นว่าคนไข้หมดสติสัมปชัญญะลงแล้วคีรีจึงรับมีดผ่าตัดมา

และกรีดลงไปบนผิวหนังชั้นบนสุด

                เนื้อเยื่อถูกกรีดลงไปทีละชั้นโดยมีแพทย์มือสองคอยช่วยเหลือ อาศิรซึ่งเป็นแพทย์มือสามได้แต่คอยช่วยเล็กๆน้อยๆในเบื้อง

ต้น เขามองการลงมีดผ่าตัดของคีรีด้วยความตื่นตากับความนิ่งและมั่นใจในการผ่าตัดจนกระทั่งสามารถเปิดช่องท้องคนไข้ลงไปเห็นส่วน

ลำไส้ที่อุดตันอยู่


               “ตื่นเต้นหรือโอม”


               สะดุ้งกับคำถามจากนายแพทย์มือหนึ่งของการผ่าตัดเมื่ออาศิรกำลังตั้งใจจดจ่อมองแต่คนไข้ เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคีรีที่

มองเขาอยู่ อาศิรจึงพยักหน้าลง


               “ครับพี่คีรี ตอนเป็นนักศึกษาผมไม่เคยขี้นฝึกเคสที่ยากขนาดนี้”


               ดวงตาที่จ้องมองเผยแสงวาววูบหนึ่งก่อนอ่อนแสงลงเป็นปกติ คีรีกลับไปจ้องมองลำไส้ตรงหน้าและใช้มีดคมเฉือนมันออกที

ละนิด


               “ยากแค่ไหนก็ไม่เกินความสามารถของเราหรอก”


               ลำไส้ส่วนอุดตันขาดออกจนเศษอาหารและเลือดพุ่งทะลักออกมา ทีมงานที่ยืนล้อมรอบสาละวนดูดซับสิ่งเหล่านั้นให้หมดไป

จากช่องท้อง คีรีรับเข็มเย็บกับด้ามจับมาและเริ่มต้นเย็บลำไส้ต่อเข้าด้วยกัน และหลังจากนั้นคีรีจึงเย็บปิดชั้นกล้ามเนื้อ อาศิรนึกทึ่งกับ

ฝีมือการเย็บแผลที่เรียบกริบและรวดเร็ว เขาเชื่อแล้วว่าหมอคีรีเก่งสมกับคำร่ำลือจริงๆ

               เสียงเครื่องมอนิเตอร์ดังลั่นห้องจนอาศิรตกใจ เขาหันขวับไปมองความวุ่นวายของทีมวิสัญญีทันที


               “ความดันตกกะทันหัน”


               “ให้ยาเพิ่มความดันสิ”


               อาศิรหันกลับไปมองคีรีที่เริ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อเห็นทีมดมยายังแก้ไขปัญหากันไม่ได้


               “อย่าให้ความดันตกมากกว่านี้นะครับ เดี๋ยวเลือดไม่ไปที่หัวใจ”


               น้ำเสียงของคีรีเริ่มขุ่นเมื่อความดันของคนไข้ยังไม่ขึ้นมาสู่ระดับปกติ เขาเร่งมือเย็บแผลจนปิดปากแผลได้แล้ว แต่ความดัน

เลือดของคนไข้ก็ยังต่ำอยู่


               “เร็วหน่อยสิครับ มัวแต่ทำอะไรกันอยู่”


               คีรีตวาดเสียงดังอย่างหงุดหงิด อันเป็นท่าทางที่ดูแล้วห่างไกลกับความใจเย็นอย่างที่อาศิรเห็น เขานึกไม่ถึงเช่นกันว่าภายใต้

บุคลิกสดใสยามแนะนำตัวในห้องประชุมของคีรีจะกลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ยามไม่ได้ดั่งใจ

               ไม่นานนักความดันของคนไข้ก็เริ่มกระเตื้องขึ้นจนอยู่ในระยะปลอดภัย คนไข้ถูกพาไปยังห้องพักฟื้นพร้อมกับอาศิรที่ถอน

หายใจอย่างโล่งอกที่วันนี้เขายังไม่ต้องเห็นวิญญาณที่กำลังลอยออกจากร่าง


                “หายตื่นเต้นหรือยังโอม”


               นายแพทย์คีรีเดินมาหาและชวนพูดคุยด้วยท่าทางที่กลับมาเป็นคนใจเย็นเช่นเดิมแล้ว หน้ากากถูกถอดไปทิ้งอาศิรจึงเห็น

ใบหน้าของคีรีได้ถนัด


               “ก็ดีขึ้นแล้วครับพี่”


               “อยู่ในห้องผ่าตัดก็ต้องเจอแบบนี้บ่อยๆอีกหน่อยก็ชิน”


               อาศิรได้แต่ยิ้มรับตามประสาของเขา แต่คีรีก็ยังจ้องไม่วางตาจนอาศิรชักจะยิ้มเจื่อนลงทุกที


               “จริงๆแล้วผ่าตัดลำไส้มันก็มีการพัฒนาดีขึ้นเยอะแล้วนะ โดยเฉพาะโรงพยาบาลเอกชนหลายๆที่ก็แข่งกันเรื่องนี้ อย่างเช่น

โรงพยาบาล...นี้ก็ถึงกับตั้งเป็นศูนย์เฉพาะทางเป็นเรื่องเป็นราวเลยซื้ออุปกรณ์ใหม่ๆมาใช้เรียกเงินได้เยอะอยู่”


               อาศิรสะดุ้งเมื่อคีรีเอ่ยชื่อโรงพยาบาลที่บิดาของเขาเป็นเจ้าของอยู่


               “หมอกำจรที่เป็นเจ้าของแกลงมาเล่นเรื่องนี้ เห็นว่าจะจัดอบรมเรื่องนี้ด้วยนะ เออ ใช่ ตอนที่แนะนำตัว พี่ได้ยินนามสกุลของ

โอมเหมือนกับนามสกุลของหมอกำจรเลยนะ เกี่ยวข้องอะไรกันหรือเปล่า”


               น้ำเสียงราบเรียบระดับเดิมของคีรีทำให้อาศิรกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก เขาพยายามหลบเลี่ยงการตอบคำถามเหล่านี้

ตั้งแต่เริ่มเข้ามาเรียนแพทย์ หลายครั้งก็หลบได้ หลายครั้งก็หลบไม่ได้อย่างเช่นครั้งนี้ที่อาศิรต้องฝืนยิ้มออกมาขณะตอบคำถาม


               “หมอกำจรเป็นพ่อของผมครับ”






               กว่าจะเลิกงานก็เย็นมากแล้ว วันนี้อาศิรไม่ต้องอยู่เวรในวันแรก เขาจึงเดินมาด้านหน้าของโรงพยาบาลที่เวทิศขับรถยนต์พา

อนูบิสมาส่ง


               “เป็นไงกันบ้าง ได้เรื่องอะไรไหมครับ”


               เอ่ยถามอย่างเอาใจช่วย เพราะนอกจากเรื่องที่อังค์ตกใส่ตัวเขาเรื่องอื่นอาศิรก็ไม่รู้จะช่วยอะไรอนูบิสได้บ้าง


               “กำลังเริ่มหาข้อมูลอยู่ว่าไอ้ปีศาจเนรูมันคือตัวอะไรกันแน่ ว่าแต่ใช้สมองมากหิวแล้วว่ะ ไปหาอะไรกินกันไหม”


               ยังไม่ทันที่อาศิรจะตอบเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดัง อาศิรดึงจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าจอว่าใครโทรมาใบหน้าของ

เขาก็พลันหุบลง


               “ครับพ่อ ไม่ได้ลืมครับ แต่ว่า...ครับ ก็ได้ครับ”


               เวทิศเลิกคิ้วมองเพื่อนสนิท เขารู้ดีว่าปัญหาชีวิตของอาศิรคืออะไร


               “พ่อมึงโทรมาทำไมไอ้โอม”


               “วันนี้วันเกิดเมียของพ่อไงล่ะ เขาเลยบังคับให้กูไปร่วมงานด้วย ทำไมต้องให้ไปวะ ไม่เห็นอยากจะไปบ้านนั้นเลย”


               ดวงตาของเวทิศเป็นประกายอย่างยินดีเมื่อได้ยินในสิ่งที่อาศิรกำลังบ่นพึมพำ


               “แล้วมันเรื่องอะไรที่มึงต้องปฏิเสธวะโอม งานของแม่เลี้ยงมึงน่ะงานใหญ่แน่ๆและที่สำคัญพี่วินนี่ก็ต้องไปด้วย ดังนั้นมึงเองก็

ต้องไปกูจะได้เป็นคนติดสอยห้อยตามมึงไปด้วยไงล่ะ”


               อาศิรส่ายหน้าเมื่อได้ยิน ลืมไปเลยว่าเวทิศนั้นแอบปลื้มพี่สาวคนละแม่ของเขามานานตั้งแต่มัธยม  จนกระทั่งบัดนี้เวทิศก็ยัง

ไม่เลิกละเมอเพ้อพกทั้งที่กวินตรามองเวทิศเป็นแค่ตัวตลกเท่านั้น


               “น่านะ โอม ไปด้วยกันหมดนี่แหละ แค่นี้แม่เลี้ยงของมึงไม่ล่มจมหรอกน่า”


               ได้แต่คิดหนักจนต้องหันไปขอความเห็นจากอนูบิส เทพพลัดถิ่นก็ได้แต่ยิ้มอ่อน


               “เรื่องนี้ไม่มีความเห็น แล้วแต่โอม”


               เพราะแรงคะยั้นคะยอของเวทิศและเพราะคำสั่งของบิดา ในที่สุดเทพหนึ่งและมนุษย์อีกสองก็มาถึงหน้าบ้านที่แสนจะกว้าง

ขวางหลังหนึ่ง เวทิศจอดรถยนต์ท่ามกลางรถมากมายของแขกที่มาในงาน สถานที่กว้างขวางกลายเป็นแคบเมื่อมีแต่ผู้คนเดินกันขวักไขว่

ในสวนที่ถูกเนรมิตให้เป็นงานจัดเลี้ยงหรูหรา สีหน้าของอาศิรเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายในขณะที่เวทิศมองรอบตัวอย่างตื่นตาตื่นใจ ส่วน

อนูบิสมีเพียงใบหน้าเรียบเฉยหากแต่กลายเป็นสะดุดผู้คนเพราะความหล่อเหลาจนพากันเหลียวมองเมื่อเขาเดินผ่าน





มีต่ออีกนิด...


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-04-2016 00:14:46 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +703/-2
    • ฺBelove
ต่อกันตรงนี้...


                อาศิรเห็นบิดาของเขาแล้ว นายแพทย์กำจรยืนรับแขกเคียงคู่ภรรยาจดทะเบียนอยู่ไม่ไกลจะทางเข้างาน อาศิรจำใจเดินตรง

เข้าไปยกมือไหว้วิไลวรรณภรรยาหลวงของพ่อ


               “ยังดีนะที่ยังจำกันได้”


               น้ำเสียงปั้นปึงอย่างเช่นทุกครั้งที่พบหน้า อาศิรนึกอยากจะถามว่าการเชิดหน้าคอแข็งอย่างที่วิไลวรรณทำอยู่นั่นจะเมื่อยบ้าง

หรือเปล่า


               “นึกว่าพอเรียนจบได้เป็นหมอแล้วจะลืมกำพึดตัวเอง”


               คำกล่าวทำนองดูแคลนทำให้อาศิรชักเดือดขึ้นมาบ้าง คำตอบโต้ผุดอยู่ที่ริมฝีปากหากกำจรจะไม่ห้ามศึกไว้เสียก่อน


               “โอม พาเพื่อนเข้าไปในงานได้แล้ว”


               เวทิศถือโอกาสลากแขนอาศิรออกมาให้ห่างจากแม่เลี้ยง เขาได้แต่ชะเง้อคอมองไปรอบๆก่อนจะฉีกยิ้มอย่างยินดีเมื่อเห็นเป้า

หมายกำลังเดินออกมาจากตัวบ้าน


               “พี่วินนี่อยู่นั่นไงไอ้โอม ท่าน เอ๊ย คุณอินทร์ภูตามมาเร็ว”


               เวทิศลากเพื่อนสนิทให้ก้าวตามไป เขาหยุดยืนยิ้มเผล่ให้หญิงสาวหน้าตาสวยหุ่นนางแบบที่อยู่ในชุดราตรีราคาแพง


               “สวัสดีครับพี่วินนี่”


               พี่สาวคนละแม่ที่อายุมากกว่าอาศิรแค่สองปีหันมามอง คิ้วที่วาดขมวดลงอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเห็นเพื่อนของน้องชาย กวินตรา

หันไปมองน้องชายคนละแม่ด้วยใบหน้าไว้ตัว


               “ว่าไงยะโอม ได้ข่าวว่าเรียนจบแล้วนี่”


               “จบแล้วครับพี่วินนี่”


               ตอบด้วยเสียงราบเรียบอย่างเช่นทุกครั้งที่เจอหน้า กวินตราได้แต่นึกหมั่นไส้น้องชายคนละแม่ที่เรียนเก่ง ส่วนหล่อนนั้นเรียน

ไม่จบอะไรสักอย่างจนต้องบินไปชุบตัวที่เมืองนอกจนได้ประกาศนียบัตรอะไรสักอย่างเพื่อมากู้หน้าตัวเองไว้


               “ก็ดี นี่ถ้าแม่ของนายยังอยู่คงภูมิใจนะ ที่ตัวเองเป็นแค่พนักงานบัญชีแต่ลูกกลับได้ดีเป็นถึงหมอ”


               ค่อนแคะไม่ผิดอะไรกับมารดาสักนิด เล่นเอาอาศิรหน้าตึงเมื่อได้ฟัง หากแต่การสนทนากลับเปลี่ยนเรื่องเมื่อกวินตรามองเห็น

ร่างสูงที่ยืนเยื้องหลังของเขาอยู่ ดวงตาที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางค์เป็นประกายขึ้นมาทันที


               “แล้วนั่นใคร”


               จำเป็นที่อาศิรจะต้องแนะนำ เขามองไปทางอนูบิสให้ก้าวขึ้นมายืนคู่กับเขา


               “อินทร์ภู นี่พี่สาวผมเองชื่อกวินตรา เขาเป็นเพื่อนใหม่ของผมครับพี่วินนี่ ชื่อว่าอินทร์ภู”


               กวินตรามองบุรุษตรงหน้าที่สะดุดสายตาเสียเหลือเกิน ร่างสูงแกร่งไปด้วยกล้ามเนื้อซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีสุภาพ ใบหน้าคมอยู่

บนกรอบหน้าเด่นชัดสมบูรณ์แบบ ไหนจะดวงตาคมอย่างมองตรงมาอย่างมั่นใจนั่นอีกเล่า มันทำให้กวินตราหัวใจสูบฉีดไปหมด


               “วินนี่ค่ะ”


               ยื่นมือเรียวออกไปเพื่อต้องการให้อีกฝ่ายจับมือทักทาย กวินตราทอดสายตาพราวใส่หากแต่สิ่งที่ได้กลับคืนคือความเก้อ

กระดากเมื่อชายที่ชื่ออินทร์ภูตอบกลับแค่เพียงค้อมศีรษะแค่เล็กน้อยเท่านั้น มันทำให้กวินตราไม่พอใจ

               หล่อนเป็นใคร บุตรีเพียงคนเดียวของนายแพทย์กำจรและคุณวิไลวรรณเศรษฐีนีชื่อดัง ตัวกวินตราเองก็มีชื่อเสียงอยู่ในสังคม

เซเลเบรตี้ของเมืองไทย แต่ชายที่ยืนอย่างสง่างามตรงหน้ากลับไม่มีทีท่ายินดีสักนิดที่ได้รู้จักหล่อน ผู้ชายที่ชื่ออินทร์ภูกำลังท้าทาย

กวินตรา


              “วินนี่”


               เสียงเรียกด้านหลังทำให้กวินตราต้องชักสายตากลับ หล่อนหันไปมองชายอีกคนที่อยู่ในเสื้อสูทสมัยใหม่กำลังเดินตรงเข้ามา

และโอบเอวหล่อนไว้อย่างสนิทสนมจนเวทิศได้แต่มองอย่างอิจฉา


               “ปาล มาแล้วหรือคะ กำลังรออยู่เลย”


               กวินตราเก็บความไม่พอใจซ่อนอยู่ข้างใน หล่อนยิ้มหวานต้อนรับและเอ่ยแนะนำ


               “น้องของวินนี่ค่ะ แต่คนละแม่กันนะชื่อโอม”


               กวินตราหันมาหาน้องชายพร้อมทั้งสะบัดสายตาใส่ผู้ชายที่ยืนเคียงข้าง


               “แฟนฉันเอง ร้อยตำรวจเอกปาล”


               แฟนคนล่าสุดของกวินตรางั้นหรือ

               เวทิศรู้เรื่องของกวินตราดีว่าเปลี่ยนคู่ควงบ่อยแค่ไหน

             เขามองนายตำรวจที่ยืนโอบเอวพี่สาวของเพื่อนสนิทอย่างไม่ถูกชะตา      
 
            นึกเกลียดตำรวจขึ้นมาก็งานนี้เอง



               TBC


 
               

[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-04-2016 00:20:55 โดย Belove »

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7039
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
เอาละ. พุ่งเป้าไปที่ตำรวจจะดีกว่า
ให้พี่หมอเป็นคนดีจะดีกว่าเนอะ
เกลียดแม่ลูกชอบดูถูกค่อนแคะคน
การศึกษาไม่ช่วยเรื่องสันดาน

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1568
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
ตาหมีพูเสน่ห์เยอะ ขนาดคนมีแฟนยังสนใจ
ดีนะที่ไม่รุ้วัฒนธรรมยื่นมือไปจับ

ออฟไลน์ มาม่าหมูสับ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เกลียดสองแม่ลูกนี่จัง  :z6:

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
ความกลัวและความตาย อยู่ที่โรงพยาบาล
แต่ทำไม รู้สึกว่านายตำรวจนั่น น่าสงสัยยิ่งกว่าหมอคีรีอีก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4523
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
ระแวงคู่และตอนนี้

ออฟไลน์ akajinkame

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เราชอบนิยายอียิปค่า แค่ชื่อก็เข้ามาดูก่อนแล้ว ยังไม่ได้อ่านเลย นานๆจะเข้าเล้ากะเค้าสักที
ตามอ่านค่า

ออฟไลน์ ชัดเจนกาบ

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1713
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-23
นี้จะเป็นอีกคู่รึเปล่านะ  หรือตัวโกรธกันนะคุณตำรวจ

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3957
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +142/-7
อีกคู่หรือเปล่านิ


ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3050
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากเลยชอบแนวนี้ ตอนแรกนี่ยังคิดจะเจอกันยังงัย แต่พ่อหมูพูมีมุมน่ารักเหมือนกันนะเนี้ย รู้จักหยอดด้วยเล่นเอาโอมเขิลได้ ค่อยๆ หวานขึ้นเรื่อยๆ นะ

เวทิศเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นนะจ๊ะ ระวังจะได้สามีตำรวจ เอ๊ะหรือได้เมีย?

ติดตามตอนต่อไปค่ะ :pig4:

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2928
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ปาลเป็นคู่ของเวทิศป่ะเนี่ย หุๆๆๆ

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
เดาไม่ถูกเลยว่าใครจะดีจะร้าย

ออฟไลน์ First

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เวทิศเป็นเพื่อนที่แย่จัง

ออฟไลน์ mirage

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
รู้สึกไม่ค่อยชอบภรรเมียของท่านกำจร+ลูกสาวเซเลปเอาซะเลย โอมห์สู้ต่อไป
เวทิศทำไมทำร้ายจิตใจโอมห์จัง ความหลงห้ามไม่ได้สินคะ
แต่ไม่เป็นไรเพราะเราจะเชียร์ ปาลเวทิศ ขออนุญาติเชียร์ให้คู่กันค่ะ เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นนะจ๊ะ
 :z1: :mc4:

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด