<< อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ >> [Pre orderพิมพ์ครั้งใหม่ 4 ก.ย.-5ต.ค.61]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: << อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ >> [Pre orderพิมพ์ครั้งใหม่ 4 ก.ย.-5ต.ค.61]  (อ่าน 137103 ครั้ง)

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
มาปักหมุดไว้ก่อนๆ

ออฟไลน์ shannara

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
สงสารอาศิรจุง ชีวิตหลังจากนี้ ฮีคงไม่ได้อยู่สุขแน่ๆ

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3648
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
นึกอยากเห็นเทพอนูบิสในร่างมนุษย์ดูสักครั้งโชคชะตาก็นำพาให้โอมได้สมปรารถนาทันทีทันใดเลยเหมือนกันนะคะเนี่ย

ออฟไลน์ Apisitbuo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 o13 o13 o13 o13
เจอกันแล้ว!!!
เรื่องสนุกๆกำลังจะเกิดขึ้น
อนูบิสจะทำอย่างต่อน่ะ
ทนไม่ไหวอ่ะอยากต่อ

ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2477
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-4
จะเจอกันแล้ว   

ในบรรดารูปปั้นเทพไอยคุปต์ทั้งหมดนี่เราว่าท่านเทพอานูบิสนี่ปั้นหุ่นได้ชวนหื่นจริงๆ 
กล้ามท้องเป็นกล้ามท้อง  ต้นขางี้ ซิกส์แพ็คงี้ สูสีอีกองค์ก็เทพฮอรัส

ออฟไลน์ คนริมคลอง

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +117/-1
อังค์เข้าร่างอาศิร เทพอนูบิสจะเอาคืนยังไงน๊อออ

ออฟไลน์ TuiLoveKhaKing

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 144
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รอออ ชอบแนวนี้ค่ะ ติดตามๆ  :mc4:

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
ตื่นเต้น จะเป็นยังไง
อาศิรจะเป็นยังไงนะ รออย่างใจจด ใจจ่อ

ออฟไลน์ จ๊ะจ๋า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ชอบมากค่าาาาาาา
เนื้อเรื่องน่าติดตาม
ภาษาอ่านง่าย ไม่ติดขัด
จะติดตามต่อไปค่า
 :pig4:

ออฟไลน์ padloms

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Paracetamol

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 662
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-2
น่าสนุกจังค่ะ จะเป็นยังไงต่อนะ

ออฟไลน์ เหนือฟ้ายังมีจักรวาล

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ชอบบบมากกกกเปนกำลังใจให้นะ

ออฟไลน์ chaweewong19841

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 95
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-2
อยากอ่านต่อแล้ว

ออฟไลน์ cheyp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
น่าติดตามมากค่ะ

ออฟไลน์ mirage

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
จะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย ชอบแนวเทพเจ้าของอียิปต์มากเลยค่ะ หายากนะคะแบบเน้นที่เทพเจ้า
ติดตามค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ออฟไลน์ yaoisamasang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-3
    • https://www.facebook.com/pages/Yaoi-Sama/463499467036395?ref=hl

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +703/-2
    • ฺBelove


                                                      อนูบิส จ้าวแห่งแดนมรณะ

                                                                 บทที่ 3


               จุดแสงเล็กๆลอยละลิ่วอยู่บนฟ้าตรงกับศีรษะของอาศิรนี่เอง มันร่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วงอย่างรวดเร็วและอาศิรก็เห็นจุดแสง

นั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นห่วงสีทองที่เหมือนจะผ่านตาเมื่อไม่นานมานี้  แต่ยังไม่ทันจะคิดทบทวนอันใดทั้งสิ้นเจ้าห่วงมีก้านสีทอง

นั้นก็ตรงลิ่วลงมาหาเขา อาศิรนึกอยากจะวิ่งหนีแต่ก็เหมือนมีพลังบางอย่างหยุดเท้าทั้งสองข้างไว้ที่เดิม

               มันร่วงลงมากระทบศีรษะหากแต่มันกลับผลุบหายเข้ามาตรงกระหม่อม อาศิรสะดุ้งสุดตัวเมื่อร่างกายของเขาพลันร้อนวูบ

ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไอสว่างแผ่ออกจากร่างเป็นรัศมีนวลทั่วตัวก่อนที่มันจะค่อยๆจางลงหมดสิ้นราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเหลือทิ้งไว้แต่

ไออุ่นในร่างกายของอาศิร

               หมดเรื่องตกใจไปหนึ่งเรื่องอีกเรื่องก็ติดตามมาในระยะกระชั้นชิด เมื่อเงาดำมืดเงาหนึ่งพุ่งตัววูบเข้าหาเขา อาศิรเผลอหลุด

ปากร้องลั่นและเสียหลักหงายหลังก้นจ้ำเบ้า เขาได้แต่หันหน้าหลบและหลับตาด้วยความตกใจจนไม่เห็นว่าเงามืดนั้นกระเด็นออกห่าง

จากตัวเขาก่อนจะหมอบต่ำขู่ฟอดอยู่ไม่ไกลนัก เปลือกตาเต้นยิบๆด้วยความตื่นเต้นระคนตกใจเมื่ออาศิรทำใจค่อยๆเปิดเปลือกตาช้าๆ


               “เหวอ!”


               คราวนี้ถึงกับอ้าปากค้างหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อเห็นเงาทะมึนของร่างกายสูงใหญ่ยืนค้ำหัวของเขาอยู่ท่ามกลางสายฝนที่

ยังเทลงมาไม่ขาดสาย อาศิรเหลียวหน้าแลหลังมองโดยรอบบนถนนในซอยเล็กที่แทบจะร้างผู้คน มีเพียงเขาที่เห็นสิ่งแปลกประหลาด

ที่สุดในชีวิตถ้าไม่นับตอนที่เขามองเห็นวิญญาณที่หลุดจากร่างคนเป็นครั้งแรก


               เขารู้จัก เดี๋ยวนะ!


               ร่างกายเป็นคนแต่หัวเป็นสุนัขมีอาวุธเป็นคทายาวแบบนี้


               “ทะ เทพอนูบิส”


               เสียงนั้นแทบจะไม่รอดริมฝีปากออกมา เขาได้แต่พึมพำด้วยความมึนงง

               มันเป็นตำนานเทพเจ้าโบราณ หาใช่เรื่องจริงไม่ กับความเชื่อที่มีมาหลายพันปีแล้ว อาศิรจับต้นชนปลายไม่ถูกเมื่อมันกลาย

เป็นสิ่งที่เขาเห็นด้วยตาตัวเองในขณะนี้ และยิ่งร่างสูงที่แผงอกเต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้นคำรามออกมาดังๆในภาษาที่เขาไม่คุ้นเคย


               “อังคคค”


               อนูบิสชักหงุดหงิดเมื่อเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเจ้ามนุษย์ผู้ชายที่ยังนั่งนิ่งอึ้งอยู่กับพื้น เขาต้องการอังค์คืนโดยเร็วที่สุด อังค์

ไม่ใช่เป็นแค่เพียงเครื่องประดับเท่านั้น มันคือขุมพลังของเขาและนอกเหนือจากนั้น อนูบิสต้องใช้มันเพื่อเปิดบานประตูใหญ่ของดินแดน

หลังความตายอีกด้วย มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นที่มนุษย์หน้าตาประหลาดจากเผ่าพันธุ์ของเขาจะเก็บซ่อนมันไว้


               “ข้าบอกให้คืนอังค์ให้ข้าไงล่ะ มนุษย์”


               แววตานั้นสื่อถึงความตื่นตระหนก หวาดกลัว สับสน อนูบิสเพ่งมองด้วยความสงสัย เขาเก็บความร้อนใจไว้ก่อนจะเงยหน้า

เหลียวมองโดยรอบ และตอนนี้เองที่เทพเช่นเขาจะต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจบ้าง

               ที่นี่คือที่ไหน

               หาใช่ทะเลทรายอันอ้างว้าง อนูบิสเพิ่งจะรู้สึกถึงความฉ่ำเย็นจากสายฝนที่เขาไม่เคยพบมาเนิ่นนานเมื่อชีวิตต้องพบเจอแต่

ความร้อนระอุของทะเลทรายสุดลูกหูลูกตา และสิ่งก่อสร้างต่างๆก็ไม่เหมือนในดินแดนของเขา ไม่ว่าจะเป็นบ้านเรือนและถนนหนทาง

               เกิดอะไรขึ้น?

                อนูบิสคิดถึงวงแหวนประหลาดที่เกิดขึ้นระหว่างเสาโอเบลิสก์คู่ใหญ่ตอนที่เขาต่อสู้กับปีศาจเนรูและผ่านเข้ามา แต่เพราะมัว

จดจ่ออยู่กับการต่อสู้ทำให้เขาไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างจนไม่รู้ว่าอีกฝั่งหนึ่งของวงแหวนคืออะไร


               เทพอามอน-รา

               ท่านปู่ ท่านเล่นตลกอันใดกับหลานผู้ต่ำต้อยกันแน่

               เทพแห่งความตายก้มหน้าขวับสบตากับบุรุษตรงหน้า เขาเห็นใบหน้านั้นยังเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ที่มองเห็นเขา อนูบิส

คว้าต้นแขนนั้นให้ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้า

               เนื้อตัวนุ่มนิ่มดั่งไม่เคยออกแรงใดๆแทบจะปลิวติดมือขึ้นมา อนูบิสรู้สึกถึงความอุ่นร้อนจากร่างกายนี้เมื่อเขาวางมือทั้งสอง

แนบไปกับกะโหลกแล้วเพ่งสมาธิผ่านฝ่ามือตนเอง

               อาศิรตัวสั่นไปหมดแล้วตอนนี้ ฝ่ามือนั้นสาก แข็งกระด้างขณะวางมือแนบศีรษะของเขา มันแน่นหนาจนไม่อาจขยับ ไม่อาจละ

สายตาไปจากใบหน้าสุนัขทะเลทรายได้ ดวงตาคู่นั้นทั้งคมทั้งดุยามที่เขาถูกบังคับให้สบตาอย่างไม่อาจหลบเลี่ยงจวบจนกระทั่งเทพผู้นี้

พอใจนั่นแหละจึงยอมปล่อยมือ อาศิรแทบจะทรุดฮวบลงไปอีกครั้งถ้ามือสากใหญ่จะไม่คว้าต้นแขนของเขาไว้เสียก่อน


               “อังค์อยู่ไหน”


               ภาษาไทย!

               ก็เมื่อครู่ยังเอ่ยด้วยภาษาที่เขาไม่รู้จักอยู่เลยนี่นา แต่ตอนนี้อาศิรกลับรู้เรื่องในสิ่งที่เทพตรงหน้าพูดออกมา นี่เขาจะต้องเจอ

กับเรื่องประหลาดๆเช่นนี้อีกกี่เรื่องในคืนนี้กันแน่


               “คุณมีวุ้นแปลภาษาด้วยเหรอ”


               หลุดปากถามออกไปจนใบหน้าสุนัขเอียงมองด้วยความสงสัย


               “สิ่งใดคือวุ้นแปลภาษา”


               เออ ช่างมันเถอะ อาศิรจะตอบว่าเป็นของเล่นของหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคตก็ใช่ที่ เขาว่าควรจะเข้าเรื่องในจบๆไปดีกว่า


               “อะไรคืออังค์ ผมไม่รู้จัก”


               “สิ่งที่เพิ่งจะตกลงมาเมื่อครู่”


              เทพแห่งดินแดนหลังความตายยกมือบอกลักษณะวงกลมและก้านทั้งสามให้อาศิรดู นายแพทย์หนุ่มจึงเข้าใจว่ามันคือสิ่งที่เขา

สงสัยว่ามันคืออะไรกันแน่ ที่แท้มันเรียกว่า “อังค์” เสียดายที่เขาไม่ได้ถามเวทิศว่ามันมีไว้เพื่ออะไร


              “มันตกจากฟ้าใส่หัวผม แล้วมันก็หายไป”


             “หายไป!”


            อนูบิสตกใจ เขารีบดึงแขนของอาศิรเข้าใกล้เพื่อจะมองทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ดวงตาคมสื่อความหวาดหวั่นออกมาบ้าง

ใบหน้ายิ่งเคร่งขรึมครุ่นคิด อนูบิสตัดสินใจทดสอบความสงสัยด้วยการกระโจนขึ้นไปบนฟากฟ้าอย่างรวดเร็ว ยิ่งสูงเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าพลัง

ของเขาลดน้อยลงจนต้องรีบกลับลงมายังพื้นด้านล่าง เมื่อเข้าใกล้บุรุษตรงหน้าพลังจึงได้กลับคืนมา

              เรื่องตลกที่ไม่น่าตลก แต่ก็เกิดขึ้นแล้ว อังค์ได้เข้าไปอยู่ในร่างของบุรุษผู้นี้ ในดินแดนที่อนูบิสไม่รู้จัก กับภารกิจตามหาปีศาจ

ร้ายเนรูเพื่อชิงขนนกแห่งเทพมาอัตกลับคืนมาให้ได้และที่สำคัญเขายังไม่รู้ว่าจะกลับไปดินแดนของเขาได้อย่างไรด้วยซ้ำ


                “เจ้า มีนามว่าอะไร”


               ในที่สุดก็ต้องเอ่ยถาม อาศิรชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเพื่อความมั่นใจว่าเทพอนูบิสถามเขา


               “อาศิร อา ศิ ระ ยากไปใช่ไหม คุณเรียกผมว่าโอมก็ได้”


                 โอม น่าจะง่ายกว่าสำหรับเขา เทพอนูบิสคิดอยู่ในใจเพราะมันคล้ายคลึงกับการเอ่ยขึ้นต้นคำสวดบูชาต่างๆ


                 “ข้าคืออนูบิส”


               อาศิรเริ่มจะหายตื่นเต้น ดีที่เขามีภูมิคุ้มกันกับเรื่องสัมผัสที่หกอยู่แล้วจึงควบคุมจิตใจได้เร็วกว่าคนอื่นๆ เขาพยักหน้ารับเมื่อ

เทพใบหน้าสุนัขแนะนำตัว


               “ผมรู้จักคุณ เพิ่งจะถูกเพื่อนเลคเชอร์เรื่องของคุณเมื่อเย็นนี้เอง”


               อนูบิสอยากจะถามว่าอะไรคือเลคเชอร์แต่ก็ไม่อยากออกนอกเรื่องให้มากความ เขารีบอธิบายให้อาศิรฟังอย่างรวบรัดที่สุด


               “ฟังนะโอม ข้าสู้กับเนรู มันชิงของสำคัญมาจากดินแดนข้าและมันก็หนีไปได้ พลังของข้าหลอมอยู่ในร่างของเจ้า ข้าทำอะไร

ไม่ได้หากอยู่ห่างเจ้า”


                อาศิระตั้งใจฟังและเมื่อจบประโยคสุดท้ายเขาก็อึ้งอีกแล้ว สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างหนัก หากจะให้เข้าใจง่ายๆ


คือ ไอ้ที่ตกใส่หัวแล้วหายเข้ามาในร่างกายของเขามันคือขุมพลังของยอดมนุษย์เหมือนไอออนแมนที่มีหัวใจเทียมเป็นขุมพลังงั้นหรือ

แล้วที่เทพอนูบิสบอกว่าอยู่ห่างจากเขาไม่ได้ล่ะ


                “หมายความว่าระหว่างที่ข้าตามหาตัวเนรูเจ้าจะต้องอยู่ข้างกายไม่ไกลจากข้า”


                คราวนี้นายแพทย์หนุ่มชะงักงัน ทำไมเขาจะต้องถูกดึงไปยุ่งกับเรื่องนี้ด้วย เขาส่ายหน้าใส่เทพอนูบิสทันที


              “ไม่ได้หรอก ผมต้องทำงาน ผมจะมีเวลาที่ไหนไปช่วยคุณล่ะ หาคนอื่นสิ”


               “อังค์ไม่ได้ตกใส่คนอื่น อังค์ตกใส่เจ้า”


                อาศิรทอดถอนใจ เขาอยากจะถามคนที่ลิขิตทางเดินให้เขาเหลือเกินว่า เหตุใดจึงยัดไอ้เรื่องไม่เป็นเรื่องมาให้ชีวิตของเขา

ได้มากมายปานนี้


                 “โอม เจ้าไม่มีทางเลือกอื่น”


                ตอกย้ำเข้าไป แค่นี้อาศิรก็เซ็งจะแย่อยู่แล้วกับทางที่ไม่เคยได้เลือก


               “รู้แล้วน่า ก็ได้ แค่อยู่ใกล้ๆใช่ไหม ไม่ต้องเข้าไปใส่เกราะต่อสู้ด้วยใช่ไหม”


                อนูบิสมองอย่างพึงใจ อาศิรดูจะเป็นคนที่สงบสติอารมณ์และเข้าใจสิ่งต่างๆได้อย่างรวดเร็ว หากเป็นคนอื่นแม้แต่ในดินแดน

ของเขาเองหากเห็นอนูบิสยังหวาดกลัวจนแทบเป็นบ้า แต่อาศิรไม่ได้เป็นเช่นนั้น


                “ดินแดนนี้คือที่ไหน”


                สายฝนขาดเม็ดไปแล้วเมื่อใกล้เที่ยงคืนเต็มที พื้นถนนเจิ่งนองไปด้วยน้ำขัง และความเงียบในซอยเล็ก


               “กรุงเทพมหานคร ปีพุทธศักราชสองพันห้าร้อยห้าสิบเก้า”


               “อะไรคือพุทธศักราช”


               อนูบิสเอียงคอหูแหลมลู่อย่างใช้ความคิด อาศิรนึกคำอธิบายพักหนึ่งกว่าจะตอบออกมา


               “เอาเป็นว่าที่นี่รับรู้เรื่องราวของพวกคุณว่าเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน และเชื่อกันว่ามันเป็นแค่เรื่องสมมติไม่ใช่เรื่องจริง”


               “แต่เจ้าก็เห็นว่าเรามีตัวตน”


               เฮ้อ ก็ไม่มีใครประหลาดเหมือนผมนี่นะ เห็นทั้งวิญญาณเห็นทั้งเทพ


               อาศิรแอบตอบโต้อยู่ในใจ


               “คุณบอกว่าจะต้องอยู่ใกล้ผม แล้วเราจะสื่อสารกันยังไง ถ้าผมพูดกับคุณผู้คนที่นี่เขาจะหาว่าผมบ้าหรือเปล่า”


               เมื่อจำเป็นต้องยอมรับสภาพ อาศิรก็ต้องเริ่มวางแผนชีวิต เขายังไม่อยากกลายเป็นผู้ป่วยหูแว่วประสาทหลอนในสายตาคนอื่น

ถึงแม้ว่าตัวเขาเองยังคิดว่ามันก็ใกล้เคียงอยู่ไม่น้อย อนูบิสคิดตามก่อนออกความเห็น


               “ข้าจะใช้ร่างมนุษย์ยามอยู่เคียงข้างเจ้า”


               ร่างมนุษย์งั้นหรือ เมื่อตอนเย็นอาศิรเพิ่งจะคิดสงสัยใบหน้าภายใต้หน้ากากสุนัขอยู่เลย ไม่นึกว่าโชคชะตาจะเล่นตลกให้เขา

ได้เห็นในสิ่งที่เขาอยากรู้ได้รวดเร็วปานนี้

               เทพอนูบิสขยับออกห่าง และแค่พริบตาเดียวใบหน้าสุนัขทะเลทรายนั้นก็พลันแปรเปลี่ยนจนกลายเป็นใบหน้าของมนุษย์

ผู้ชายที่ทำให้อาศิรอ้าปากค้างได้อีกครั้ง


               แม่เจ้าโว้ย หล่อไม่บันยะบันยัง ไม่เกรงใจกันบ้างเลย

               ใบหน้านั้นเรียวยาวมองเห็นโครงหน้าชัดเจน ดวงตาคมเปลือกตาสองชั้นรับกับคิ้วเข้มสีดำสนิท จมูกโด่งเป็นสันตั้งเหนือริม

ฝีปากหยักและมีหนวดเคราที่ได้รับการตัดเล็มอย่างดี ทั้งหมดเป็นส่วนประกอบบนใบหน้าที่ทำให้อาศิรที่เป็นผู้ชายเช่นเดียวกันยังถึงกับ

ตะลึง ยิ่งมันตั้งอยู่บนร่างกายสูงเกือบร้อยเก้าสิบที่มีมัดกล้ามเป็นแผงขนาดนี้ อาศิรนึกว่าเทพอนูบิสคนนี้หลุดมาจากแคทวอร์ก


               “ทำไม ใบหน้าของข้ามันอัปลักษณ์มากกระนั้นหรือ”


               ยังมีหน้ามาพูด อาศิรนึกขำเมื่อเห็นเทพจากอียิปต์ยิ้มเก้อเขิน เขารีบส่ายหน้าทันที


               “หล่อเกินหน้าเกินตาต่างหากล่ะท่านอนูบิส”


               “เรียกเราว่าอีนพู”


               ดีที่ยังจำเนื้อความที่เวทิศอธิบายยืดยาวในร้านอาหารญี่ปุ่นได้ อาศิรรีบทบทวนความจำทันที


               “ชื่ออนูบิสนี่เป็นชื่อสมัยใหม่แล้วนะ เป็นภาษากรีก แต่ชื่อภาษาอียิปต์โบราณแท้ๆเรียกเทพอนูบิสว่าอันพู เอ เอ็น พี ยู อ่านว่า

อันพู พอทางกรีกเริ่มเข้าไปมีบทบาทก็เลยเปลี่ยนชื่อเทพบางองค์ให้ออกเสียงแบบกรีกน่ะ


                     แต่พอฟังเจ้าของชื่อออกเสียงตัวเอง อาศิรว่ามันฟังเหมือน อีนพู มากกว่า อันพู นะ


                   “ท่านต้องอยู่อย่างมนุษย์และมีชื่อเรียกให้เหมือนคนแถวนี้ถ้าจะอยู่ที่นี่ล่ะก็ อืม ฟังจากชื่อของท่านแล้วถ้าผมจะเรียกท่าน

ว่าอินทร์ภูเป็นไง ชอบไหม”


                   อินทร์ภู งั้นหรือ อนูบิสไม่รู้ความหมายแต่เมื่อมันออกมาจากปากมนุษย์ต่างแดนตรงหน้าอนูบิสชอบชื่อนี้อย่างไม่มีเหตุผล

เขาพยักหน้ารับอย่างไม่อิดออด


                  “ฟังดูไพเราะแต่ไม่ต่างจากชื่อของข้า ดีแล้ว ข้าขอรับนามนี้ไว้ใช้”
 

                 “ดีมาก งั้นผมว่ากลับบ้านของผมเหอะ ก่อนที่ผมจะเป็นหวัดเพราะเสื้อผ้าเปียกฝนขนาดนี้ ไปเร็ว ท่านอินทร์ภู”


               อาศิรวิ่งนำไปแล้ว ใบหน้ามนุษย์ของเทพอนูบิสมองตามหลังแผ่นหลังนั้น ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างเข้ามาเกาะกุม

อยู่ในหัวใจที่มีแต่ความเย็นชาว่างเปล่า เขาเผยยิ้มอ่อนโยนที่ไม่มีใครเห็นกับตัวเองก่อนจะก้าวตามอาศิรไป




มีต่ออีกนิด...


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-03-2016 01:11:21 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +703/-2
    • ฺBelove


ต่อกันตรงนี้...




                ไม่นานอาศิรก็หยุดยืนหน้าประตูรั้วที่สูงแค่หน้าอก เขาไขกุญแจเปิดมันและก้าวนำเข้าไป อนูบิสก้าวตามพลางมองบ้านหลัง

เล็กอยู่ท่ามกลางบ้านทรงเดียวกันที่ตั้งเป็นแถว


               “บ้านผมเป็นบ้านจัดสรร มันเลยแคบแบบนี้แหละ”


               อาศิรอธิบาย มันเป็นบ้านที่เขาอยู่มาตั้งแต่เด็ก บ้านจัดสรรชั้นเดียวที่มีแค่สองห้องนอนเมื่อก้าวเข้าไปภายใน ประตูห้องทั้ง

สองอยูตรงกันข้ามโดยมีห้องโถงเล็กๆกั้นกลางอยู่ ด้านหลังเป็นครัวและโซนซักล้าง เมื่ออาศิรและอนูบิสก้าวเข้าไปประตูห้องฝั่งหนึ่งก็

เปิดออกมา


             “กลับมาแล้วหรือคะคุณโอมเปียกมาเชียว อ้าวแล้วนั่นใคร”


               หญิงวัยห้าสิบเศษที่ออกมาจากห้องเอ่ยถามอย่างแปลกใจกับอาคันตุกะยามดึก ใบหน้าหล่อเหลากระชากใจที่ทั้งตัวมีผ้า

เตี่ยวพันท่อนล่างกับท่อนบนที่มีเกราะสีทองสวมอยู่ทำให้คนที่เห็นตะลึงได้ไม่ยาก อาศิรรีบตอบทันที


               “เพื่อนของโอมเองป้าแก้ว เขาเป็นนักแสดงหน้าใหม่ไปแคสงานละครจักรๆวงศ์ๆแล้วกลับบ้านไม่ได้ โอมก็เลยพามาที่บ้าน

เรา”


               “ท่าน เอ๊ย อินทร์ภู นี่ป้าแก้ว เป็นคนดูแลคุณยายของผม”


               เพียงแค่คลี่ยิ้มอ่อนป้าแก้วก็แทบละลาย ป้าแก้วถลาเข้ามาลูบหลังลูบไหล่อย่างเอ็นดู


               “โอย หล่อจริงพ่อคุณเอ๊ย นี่ไปสมัครเรื่องดินน้ำลมไฟหรือเปล่า ป้าชอบมากดูทุกเสาร์อาทิตย์เลยนะ อย่าลืมเซ็นลายเซ็นให้

ป้าไว้ด้วยล่ะเผื่อดังป้าจะได้ไปอวดอีผินซอยห้า”


               อาศิรถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเมื่อเห็นคนหล่อของป้าแก้วยิ้มแหย เขารีบดึงป้าแก้วออกมาเป็นการช่วยเหลือ


               “ป้าแก้ว ยายนอนหรือยัง”


               “ยังหรอก ก็รอโอมนั่นแหละ เข้าไปหาให้ย่าเห็นหน้าก่อนนอนสิ”


               อาศิรพยักหน้าให้อนูบิสเดินตามเข้าไปในห้องเล็กที่ป้าแก้วเพิ่งออกมา ร่างของหญิงชราวัยเกือบแปดสิบนอนอยู่บนเตียง

เตี้ยๆ ดวงตากระพริบถี่ๆเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า


               “โอมเหรอลูก”


               “ครับยาย”


               ยายของอาศิรชื่อยายจันทร์ที่ชราเต็มที ร่างกายอ่อนแอลงเรื่อยๆและที่สำคัญคือดวงตาทั้งสองข้างบอดสนิท ยายจันทร์เป็น

ญาติที่เหลือหลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตลงแล้วเมื่อหลายปีก่อน ป้าแก้วเป็นคนรับใช้ที่อยู่กันมานานจนอาศิรแทบจะนับเป็นญาติอีกคน

หนึ่ง จริงๆแล้วป้าแก้วก็มีครอบครัวลูกชายลูกสาวโตๆกันหมดมีงานการทำและชวนป้าแก้วไปอยู่ด้วย แต่ป้าแก้วเป็นห่วงคุณยายจันทร์จึง

ไม่ยอมไปอยู่กับลูกหลาน ป้าแก้วบอกกับอาศิรว่าจะอยู่จนถึงวาระสุดท้ายของคุณยายจันทร์เสียก่อน ทำให้อาศิรซึ้งในน้ำใจเพราะเขาเอง

ก็ไม่ค่อยมีเวลาดูและยายจันทร์มากนัก


               “กลับดึกจัง”


               “โอมแวะกินข้าวกับน้ำชาและไอ้ทิศเลยกลับดึกน่ะยาย”


               แม้ดวงตาจะมองไม่เห็นแต่หญิงชราก็ยังได้ยิน หูแว่วเสียงฝีเท้าไม่คุ้นเคยจนต้องเอ่ยถาม


               “นั่นใคร”


               “เพื่อนโอมเองยาย เขามาขออยู่บ้านเราสักพัก”


               ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ วางมือสากไปบนหลังมือเหี่ยวย่นแล้วเอ่ยอย่างนุ่มนวล


               “ผมชื่ออินทร์ภูครับคุณยาย”


               คุณยายจันทร์ชะงัก น้ำเสียงนั้นบอกถืงความมีอำนาจน่าเกรงขามแต่ก็อ่อนโยนยามเอ่ยกับคนชรา คุณยายยิ้มรับทั้งที่ดวงตา

มองไม่เห็น


               “ตามสบายนะพ่อ อะไรนะ ชื่อจำยาก หมีพูเหรอ”


               อาศิรหลุดหัวเราะออกมาจนได้เมื่อท่านเทพอนูบิสอันยิ่งใหญ่ได้รับชื่อใหม่จากยายของเขาว่าหมีพู



              TBC

มองหาคนที่จะมาเป็นอิมเมจของเทพอนูบิสในร่างมนุษย์

ไม่รู้ใครมโนแบบไหน

แต่คนแต่งเลือกนี่เลยค่ะ พี่โอมาร์ บอร์กาน


 :-[ :-[ :-[


Hard sale


คนแต่งเปิดขายนิยายเป็นเรื่องสั้นแนวอีโรติก 6 เรื่อง 6 รสชาติ


ใครสนใจเข้าไปอ่านได้เลย


ถึง 1 เมษายน นี้นะคะ


X-Theme The series Season2



               

[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-03-2016 01:20:49 โดย Belove »

ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1814
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
ท่านอนูบิสโดนเปลี่ยนชื่อเป็นหมีพูซะแล้วววว :laugh:


ออฟไลน์ Apisitbuo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :impress2: : o13 :impress2: o13
เจอกันแล้ว
แต่เรื่องเดินเร็วไปนิดน่ะ คือมันยังไม่ค่อยละเอียดเท่าไรเพิ่มการบันยายอีกนิดๆ จะเพอร์เฟคเลยล่ะ 'ไม่ว่ากันน่ะที่ติว่ายังไม่ค่อยละเอียดน่ะ'
ว่าไปแล้วนิยายแนวนี่หาอ่านยาก
จะรออ่านตอนต่อไปน่ะสู้ๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Glitterycandy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกก โอมจะได้ไปอียิปต์บ้างไหมนะ

ออฟไลน์ จ๊ะจ๋า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
กรี๊ดลั่นเลยจ้า
ตื่นเต้นอ่ะ นึกว่าตัวเองเป็นโอม
จะดึงพลังมาใช้ยังไงน้อ.คึคึคึ
โอมน่ารัก. ดูอึนๆ มึนๆ เข้าใจเหตุการณ์ได้ง่ายดี
รอตอนต่อไปค่าาาาาา :pig4:

ออฟไลน์ mirage

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
เทพอนูบิสเป็นพระเอกหรือค่ะเนี่ย
แล้วจะเป็นอยางไรต่อไป
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ คนริมคลอง

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +117/-1
  :mew1: อาศิร กับ อินทร์ภู  :กอด1:  o13

ออฟไลน์ มาม่าหมูสับ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ขำกร๊ากกับชื่อหมีพู  :hao6:

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
อร๊ายยยย เปลี่ยนเปงหมีพูเอาซะน่ารักเยย  :laugh:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
รอตอนต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ GintoniC

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-0
ปักรอออออออ มาต่ออีกนะค่ะ

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
คราวนี้อาศิรก็ห่าวจากหมีพู เอ๊ย ท่านอนูบิสไม่ได้เลยสิ

ออฟไลน์ punnicha

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
ท่านเทพน่าร้าก :hao7: น่าติดตามมากค่ะ o13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด