>>เชลยหงส์ กรงพยัคฆ์ << The End~ ความสุขของคนรักกัน _ 03/01/2557 P.52
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: >>เชลยหงส์ กรงพยัคฆ์ << The End~ ความสุขของคนรักกัน _ 03/01/2557 P.52  (อ่าน 535279 ครั้ง)

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
กรี้ดดดดดดดดดดดดดชอบมากเลยคะขอติดตามด้วยคนจ้า :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ พลอยสวย

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-5
 :katai4: รอติดตามนุ้งซอเข้ากรงง

ออฟไลน์ phana_qbz

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 134
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
คุณโอ คุณน้อง~  :katai2-1: :katai2-1:

Lilly_Fw

  • บุคคลทั่วไป


Part 5   :L2:


ตอนเช้าบัวขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งผมที่หน้าบ้านสวน ก่อนจะไปทำงานของตัวเอง ช่วงนี้บัวเข้ากะกลางวันเลยได้มารับมาส่งตลอด...เดินเข้าไปในบ้านที่แยกส่วนเป็นห้องกระจกสีดำไว้ต่างหาก ภายในห้องกระจกดำทึบที่คนภายนอกมองไม่เห็นข้างใน แต่ถ้ามองออกจากจากข้างในจะเห็นข้างนอกได้ชัดเจน  มีโต๊ะทำงานแค่สองตัว คือของผมกับของคุณโต้...นาน ๆ ทีคุณโต้จะเข้ามานั่งเป็นเรื่องเป็นราว เพราะส่วนมากก็จะเข้าสวนตลอด

แกร็ก!

“คุณโต้สวัสดีครับ..”  ผมหันมองก่อนจะยกมือไหว้คนที่เปิดประตูเข้ามา...

“อืม...”

“แม่ฝากซอให้เอาขนมบัวลอยไข่หวานมาฝากด้วยครับ”  อีกคนยังมีท่าทางงัวเงีย กลิ่นแอลกอฮอล์ทำให้ผมต้องย่นจมูก...เมื่อคืนคงฉลองกับคุณโอแน่ๆ  แต่ท่าทางอย่างนี้ไม่น่าลุกมาทำงานได้..

“ขอบคุณ”

หมับ!

“คุณโต้!”

“..ผมง่วงจัง..พาผมไปนอนหน่อย...”

“คุณโต้ คือซอ..”  ยืนตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาบ เมื่อจู่ๆ ร่างสูงนั่นก็โถมโอบกอดมาจากด้านหลัง แรงกอดทำให้ขยับไม่ได้ ก่อนใบหน้าหล่อจะวางบนไหล่ของผม...กลิ่นเหล้ายิ่งชัดเจนขึ้น...

“ผมยัง..ไม่ได้นอนเลย.. ดวลเหล้า กับเพื่อนโอ อยู่..พาผม ไปนอนหน่อยสิ..”

“................”  กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อคนพูดไม่พูดเปล่ากลับกดจมูกลงที่บ่าผมพร้อมกับสูดหายใจแรง ๆ เข้าจมูกไป...คุณโต้ต้องเมามากแน่ๆ  แล้วผมควรจะพาขั้นไปนอนดีไหม...ลมหายใจที่เป่ารดต้นคอทำให้ขนลุกและทำอะไรไม่ถูก

...เกิดมาก็พึ่งเคยถูกใครสัมผัสขนาดนี้ยกเว้นแค่พี่ชายเท่านั้น...

แกร็ก!

“.................”

“คุณโอ!”

“ว่าไงเพื่อน..ฉันกำลัง ให้คนของฉัน พา ไปนอน..”  คุณโต้หันไปพูดกับคนที่เปิดประตูเข้ามาอย่างไม่รู้สึกอะไรที่ตัวเองทำท่าอย่างนี้อยู่ แต่ผมรีบแกะมือหนานั่นออกทันทีก่อนจะเข้าไปยืนที่โต๊ะตัวเอง...เงยหน้ามองคนที่เดินเข้ามาทำหน้านิ่งๆ  ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะทำงานคุณโต้...

“แกไปนอนเถอะโต้ เดี๋ยวฉันตามขึ้นไป ขอทำความรู้จักกับบัญชีคนใหม่ซักนิด”

“อะไร ของ แก ฉันจะให้ซอพา..”

“ซอไม่ขึ้นไป...คุณโต้ให้คนอื่นพาขึ้นไปเถอะครับ..ขอโทษด้วย”  รีบพูดรัวเร็ว เพราะหัวใจยังเต้นแรงไม่หาย...รู้สึกอยากจะปัดและลูบไล้สัมผัสนั่นออกจากตัวเอง... แต่ทำอย่างนั้นจริงๆ  มันก็คงจะเป็นมารยาทที่ไม่ดีแน่ ๆ เพราะคุณโต้เองก็คงไม่รู้ว่าผมไม่เคยถูกใครสัมผัสเลย นอกจากพี่ชายและบัวเท่านั้น ล่าสุดก็เป็นน้าบานชื่น...

“ อืม..ได้ ๆ งั้นฝากงาน ด้วยละกัน มีอะไรก็ปรึกษา โอได้”

“ครับ” ตอบรับสั้น ๆ ก่อนจะนั่งลงแล้วเปิดเครื่องคอม มือสั่นน้อย ๆ อย่างห้ามไม่อยู่....คุณโต้เหมือนจะพยายามรวบรวมสติคุยกับผม หันหน้ามองเพื่อนตัวเองก่อนจะเดินเซออกไปจากห้องกระจก...ความเงียบเริ่มปกคลุมอีกครั้ง...มือยิ่งสั่นเมื่อหยิบเอกสารแล้วรับรู้ว่ามีอีกคนที่นั่งจ้องผมอยู่ แล้วรายนี้ทำไมไม่ขึ้นไปนอน ไม่เมาหรือไง...คุณโอต้องสังเกตเห็นแน่ ๆ ถึงความผิดปกติของผม...ตกใจตัวเองเหมือนกันเพราะไม่เคยเป็นมาก่อนก็ที่ผ่านมาไม่มีใครคนอื่นกล้ามาทำแบบนี้..

“มีอะไรให้ผมช่วยไหม”

“..มะ ไม่มีครับ..”  ยกแฟ้มรายการของที่จะต้องซื้อเข้าสวนในวันพรุ่งนี้มาดู ทั้งที่แฟ้มนี้เมื่อวานก็ทั้งดูทั้งทวนไปแล้ว กลายเป็นว่านึกอะไรไม่ออกเลยว่าจะเริ่มงานจากตรงไหน...

“..ผมหิวข้าว คุณทำกับข้าวเป็นไหม..”

“ ก็..พี่ต่ายทำ..มาให้แล้ว..”  ผมชะงักมือที่กำลังพลิกเอกสาร ก่อนจะเงยหน้ามองคนที่นั่งและเอนตัวจนแผ่นหลังเต็มพนักเอ้าอี้บุนวมอย่างดี...

“ผมแฮ้งค์น่ะ...อยากได้แค่ไข่เจียวซักจานคุณทำได้ไหม พอดีเขากลับบ้านไปแล้วผมไม่อยากรบกวนอะไรอีก”

“ไข่เจียว..”  ไข่เจียว...ผมทำท่านึกก่อนจะนึกถึงหน้าตามันได้...ไม่แปลกหรอกที่ต้องนึกเพราะผมไม่ค่อยได้ทานอาหารพวกนี้เท่าไหร่...แต่..มันทำยังไง...

“อย่าบอกนะว่าคุณทำไม่เป็น ลูกชาวไร่ ชาวสวนน่ะ มันเป็นอาหารพื้น ๆ ที่ทุกคนถนัดเลยนะ”

“ อาหารพื้นๆ ที่ทุกคนถนัด..คะ ครับ..ผม ทำเป็น..ขอผม เคลียร์งานตรงนี้ก่อน..”  ...ทำได้...ซะที่ไหน...ได้แต่มองอีกคนที่มองมาด้วยท่าทางสงสัยว่าผมทำเป็นรึเปล่า..ส่งยิ้มแหยๆ  ไปให้ก่อนจะรีบเปิดอินเตอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว ดีตรงที่ที่นี่ก็มีอินเตอร์เน็ตใช้นี่แหละ

...วิธีทำไข่เจียว...รีบอ่านแล้วเก็บข้อมูลอย่างเร็วที่สุด อย่างแรกที่ผมต้องหาคือไข่และน้ำมันพืช....แอบปริ้นหน้าเพจนั้นออกมาพร้อมเอกสารงานอย่างเนียน ๆ ก่อนจะลุกขึ้น..ส่งสีหน้ามั่นใจไปให้คนรอกินที่มองผมอยู่...ได้กินแน่ๆ ....แต่แบบไหนแค่นั้นเอง...อารามตกใจและตื่นเต้นเรื่องที่ได้จะได้ทำไข่เจียวทำให้ลืมความกลัวเรื่องที่คุณโต้ทำกับผมก่อนหน้านั้นไปเกือบหมด...

“ผมจะรอที่โต๊ะอาหารแล้วกัน”

“คะ ครับ”  เป็นไงเป็นกัน...หยิบแผ่นกระดาษที่ปริ้นติดมือไปด้วย..

ตอนนี้ผมยืนอยู่ในครัว สูดหายใจเข้าปอดแบบสึกสุด...ไข่...ผมมองหาไข่ก่อนอันดับแรกสุดท้ายก็มาเจอในตู้เย็น...กินคนเดียวจะต้องใช้กี่ฟองนะ..เอาวะ..เหลือดีกว่าขาดดูตัวคุณโอแล้วน่าจะประมาณนี้...ผมหยิบไข่ออกมา 10 ฟอง ก่อนจะเดินมาที่โต๊ะกลางครัว วางไข่ลง ก้มมองแผ่นกระดาษที่แอบปริ้นติดมือมาด้วย...

“..ตอกไข่ใส่ถ้วย...” หันซ้ายขวา ก่อนจะตัดสินใจกำไข่ไว้ในมือแล้วออกแรงบีบใส่ถ้วยให้ครบทุกฟอง...เพราะลองตอกใส่ขอบถ้วยเหมือนในภาพแล้วปรากฏว่าไข่แดงและขาวไหลออกมานอกถ้วย ... ใช้ช้อนส้อมตีไข่ให้เข้ากันและใส่...

“...น้ำปลา...หรือซอส...”   แล้วจะเอาน้ำปลาหรือซอสดี...เอาน้ำปลาแล้วกัน...จัดการเทน้ำปลาลงไปในไข่แล้วตีให้เข้ากันอีกรอบ...ก่อนจะเดินไปด้อม ๆ มอง ๆ หัวแก็ส ก้มอ่านวิธีใช้ว่าบิดหมุนไปทางไหน พยายามอยู่นานประกายไฟก็แดงขึ้นมาที่หัวเตา...ส่งยิ้มแบบภูมิใจสุด ๆ ให้เตาแก็สก่อนจะหยิบกระทะที่วางอยู่แถวนั้นขึ้นตั้ง...จัดการเทน้ำมันลงไปให้พอดีเหมือนในภาพ...แต่มือหนักเลยลงไปซะครึ่งขวด...คงไม่เป็นไรเพราะเวลาตักขึ้นก็ไม่ได้เอาน้ำมันขึ้นมาด้วย...

ซ่า!!

“..เหวอ...”  น้ำมันที่เริ่มร้อนเริ่มกระเด็นออกมาเบาๆ  จนต้องรีบหลบออกมา...ตอนนี้ในมือผมถือถ้วยที่ใส่ไข่เตรียมไว้แล้ว...พอน้ำมันร้อนจนนิ่งอย่างที่ในสูตรบอกผมก็จัดเทไข่ลงไปทั้งหมดสิบฟองที่ตีให้เข้ากันในถ้วยแล้ว...รอประมาณ 2 นาทีก็ให้พลิกกลับด้าน...

..เริ่มจับเวลาละกัน...

“...แย่แล้ว มันไม่ถึงสองนาทีเลย ทำไมถึง..” บ่นกับตัวเอง นี่พึ่งได้นาทีเดียวแต่กลิ่นไหม้ลอยมาจากกระทะ ผมรีบวิ่งเข้าไปกลับไข่ทันทีหลังจากที่ออกมานั่งรอที่โต๊ะในครัว

...สรุปว่าจะยังไง...คนตัดสิน..รออยู่แล้ว...



“..................”

“ทำไมมันเยอะขนาดนี้”

“ เยอะ..เยอะไปเหรอครับ..”  มันก็แค่เต็มจานพอดี นี่แค่ปริมาณผมก็พลาดแล้ว ยืนมองอยู่ห่าง ๆ ลุ้นคนที่กำลังจะตักไข่ใส่จานตัวเอง สีมันอาจจะมืดมัวไปนิด..แต่ก็น่าจะ..อร่อยนะ...

“ใครสอนคุณเหรอ..”

“..เอ่อ...พี่สาวครับ...อร่อย..มะ...”

“มาชิมสิ”  มีความปลาบปลื้มอยู่หน่อย ๆ เมื่ออีกคนตักเข้าปากไปพร้อมข้าวสวยร้อน ๆ ทำหน้านิ่งๆ  ก่อนจะเอ่ยปากถาม แต่อาการกลืนลงคออย่างฝืด  ๆ พร้อมกับดื่มน้ำตามนั่นทำให้แอบหวั่น ๆ

“..............”

“มาผมป้อน”

“ไม่เป็นไร ครับ ผมทานเอง”

“อ้าปากแล้วก็กลืนด้วยนะ”

“.............”  อุตส่าห์วิ่งหายไปในครัวแล้วหยิบช้อนออกมาใหม่ สิ่งนึงที่ผมลืมทำคือ...ชิมก่อน...แต่พอมาถึงอีกคนก็ตักไข่คำโตพร้อมกับข้าวสวยรอผมอยู่ก่อนแล้ว พร้อมกับพยักเพยิดให้ผมอ้าปาก...

“..อร่อยไหม..”

“.................”  จะตอบยังไงให้มันดี...ผมเคี้ยวคำข้าวที่เจ้านายพึ่งป้อนใส่ปาก ก่อนจะทำหน้าพะอืดพะอม...จะคายทิ้งก็เกรงใจเพราะเป็นคนทำเอง คุณโอยังกลืนเข้าไป ผมก็ควรจะกลืนเข้าไปเหมือนกัน...ทั้งเค็มทั้งเหม็นคาวไหนจะเสียงกรอบแกรบในปากนี่อีกทำเอาผมแทบจะอาเจียน แต่็คงจะทำอย่างคิดไม่ได้...

“..พี่สาวคุณได้สอนรึเปล่าว่ากินคนเดียวต้องใช้กี่ฟอง ไข่เจียวเขาไม่เจียวกันทั้งเปลือกแบบนี้...แล้วไหนจะเค็มจนปากชา...น้ำมันก็เยิ้ม..ไหม้ด้วย..”

“ขอโทษครับ...ผมจะไปทอดให้ใหม่..”

“ยังคิดจะทอด?”

“ครับ”  ผมเป็นคนที่ทำอะไรผิดก็ยอมรับผิด แล้วจะแก้ไขให้ใหม่ แต่ก็ต้องส่งยิ้มแหยๆ  ให้คนถามกลับ เพราะท่าทางคงจะไม่อยากกินไข่เจียวฝีมือผมแล้ว...

“ไม่เป็นไร ผมทานอาหารพวกนี้ก็ได้ คุณไปทำงานต่อเถอะ”

“..ครับ...คุณโอ คือ..ผม..จะไปหัดมาใหม่..”

“...............”  อีกคนแค่เลิกคิ้วมองผมแต่ก็ไม่พูดอะไร ก่อนจะลงมือกินข้าวกับกับข้าวพี่ต่าย...ยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองก่อนจะเดินกลับมาทำงาน..อะไรกัน ผมก็ทำตามาสูตรทุกอย่าง ทำไมมันออกมาเป็นอย่างนี้ได้นะ...ผมจะต้องทำไข่เจียวที่อร่อยที่สุดให้ได้...

หลังจากนั่งทำงานที่ค้างไว้ก็นึกได้ว่าน้าบานชื่นฝากบัวลอยมาให้คุณโต้ มองนาฬิกาพี่ต่ายคงอยู่ในครัว เอาไปให้อุ่นไว้ดีกว่า...เที่ยงแล้วเดี๋ยวคุณโต้ก็คงลงมา...แต่คิด ๆ ไปก็พาลนึกไปถึงเรื่องเมื่อเช้า...คุณโต้คงจะเมามากจนทำอย่างนั้น ผมก็ไม่ควรไปคิดอะไรมากสินะ...

“พี่ต่ายครับ ทำอะไรอยู่”

“คุณน้อง เข้ามาทำไมคะเดี๋ยวเนื้อตัวก็เหมือนกลิ่นอาหาร”  ผมมองพี่ต่ายกำลังผัดอะไรอยู่ในกระทะ มองอีกทีก็เป็นวุ้นเส้น...หอมน่ากินจัง...คงไม่ได้สงสัยอะไรมั้งว่าทำไมครัวมันเลอะๆ 

“ซอเอาบัวลอยมาฝากอุ่นให้คุณโต้หน่อย”

“ค่ะมา เดี๋ยวพี่ต่ายอุ่นให้ หิวรึยังคะ เกือบเสร็จแล้ว”

“ครับ หอมจัง”

“ไปรอข้างนอกเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ต่ายโทรขึ้นไปปลุกคุณโต้กับคุณโอก่อนแล้วทานพร้อมกัน”

“ครับ” ตอบรับก่อนจะกลับมานั่งเล่นที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะหยิบฝรั่งที่ผมได้จากคุณโต้เมื่อวานมาปอกใส่จานไว้...จริงสิวันนี้ต้องทานข้าวกับคุณโอด้วย...เห็นน้ำสตรอเบอรี่คั้นสด ๆ วางบนโต๊ะ...บัวเคยทำให้พี่โซตอนเมาค้าง

...จะว่าไป....ผมควรจะโทรหาพวกพี่ดีไหมนะ...ถ้าโทรไปแล้วพี่จะว่ายังไง คงจะโกรธผมมาก ตามมาพาตัวกลับไป...หรืออาจจะ..ไม่มีใครสนใจผมเลยก็ได้....

“คุณ ๆ อาการหนักค่ะ บอกว่าให้คุณน้องทานก่อนเลย”

“ครับ”  ผมยิ้มก่อนจะยื่นจานฝรั่งแบ่งพี่ต่ายทานด้วย...ก็น่าอยู่หรอกก็นั่งกันทั้งคืน คุณโอเมื่อเช้ายังปกติ แต่ได้นอนแล้วคงยาว ส่วนคุณโต้นี่หนักหน่อย...

“คุณน้องคะ..ช่วยพี่ต่ายได้ไหม พอดีพี่ต่ายทำกับข้าวค้างไว้ แต่คุณโต้บอกให้ยกน้ำสตรอเบอรี่ขึ้นไปให้หน่อย..”

“ให้ซอไปทำกับข้าวต่อใช่ไหมครับ”

“คุณน้องจะเอาอย่างนั้นเหรอคะ”

“เอ่อ..งั้นซอยกน้ำขึ้นไปก็ได้..”  ไม่เหมาะกับในครัวสินะ...อุตส่าห์เสนอแต่พี่ต่ายก็ทำหน้าเหมือนมันคงเป็นไปไม่ได้...ส่งยิ้มให้คนที่ยกถาดสตรอเบอรี่แก้แฮงค์มาใส่มือให้ผม...

“ห้องคุณโต้อยู่ซ้ายมือของบันไดค่ะ ส่วนคุณโออยู่ขวามือ ถ้ายังไม่ตื่นก็วางไว้ที่โต๊ะหัวเตียงนะคะ”

“ครับ”  ถือถาดใส่น้ำสีแดงสดสองแก้วขึ้นบันไดที่ทำจากไม้ขัดมันทั้งหมด เดินขึ้นไปจนเท้าวางบนพื้นบ้านชั้นบน หันมองซ้ายขวาก็เห็นมีห้องอยู่ 3 ห้อง ล้อมรอบบันได มองซ้ายขวาก็เป็นอย่างที่พี่ต่ายบอกส่วนอีกห้องอยู่ด้านหลัง มีมุมที่เป็นเหมือนห้องนั่งเล่น มีโซฟาอยู่ชุดนึง...และมีเคาท์เตอร์เล็ก ๆ เป็นเคาท์เตอร์ที่มีเหล้าและไวน์วางเรียงกันอยู่...การตกแต่งเรียบ ๆ แต่ดูหรูหราตามแบบของเนื้อบ้านที่เป็นบ้านไม้...คนตกแต่งแมทช์ทุกอย่างได้อย่างลงตัว...

ก๊อกๆๆ

“..เข้ามา...”  เสียงแหบพร่าดังออกมาทำให้รู้ว่าอีกคนกำลังงัวเงีย...ผมเปิดประตูเข้าไปก็เห็นคุณโต้นอนมองผมอยู่แล้ว...

“พี่ต่ายให้ซอเอาน้ำผลไม้มาให้ครับ”

“ขอบคุณมาก...วางไว้ก่อนเถอะ..ผมลุกไม่ขึ้นจริงๆ แล้วทานข้าวรึยัง..”

“เดี๋ยวลงไปทาน ซอวางไว้นี่นะครับ”  ผมส่งยิ้มให้คนที่นอนอยู่ คงคิดว่าเป็นพี่ต่ายขึ้นมาเลยคลุมผ้าห่มซะมิดคอ ถ้าให้ทายใต้ผ้าห่มนั่นก็คงเป็นบ็อกเซอร์แค่ตัวเดียวละมั้ง...

“ถือมาให้ผมที่เตียงหน่อยสิ”

“ค..ครับ...”

“เมื่อเช้าผมขอโทษนะ”  ผิดคาดเมื่ออีกคนลุกขึ้นมานั่งบนเตียง เป็นเสื้อกล้ามและกางเกงนอน ใบหน้าอ่อนเยาว์ผิดกับตอนทำหน้าเคร่งขรึมเวลาทำงาน ผมวางถาดน้ำสตรอเบอรี่ส่วนของคุณโอไว้บนโต๊ะที่วางอยู่ในห้อง ก่อนจะถือแก้วที่บรรจุน้ำสีแดงเดินไปใกล้เตียงคุณโต้...กลืนน้ำลายลงคอเพราะจู่ ๆ มือผมก็เริ่มสั่นขึ้นมา...เพียงเพราะคิดถึงสัมผัสเมื่อเช้า...

“ของ..คุณโต้ครับ”

“ขอบคุณ”  ผมสะดุ้งทันทีที่อีกคนยื่นมือมาดึงมือผมที่ถือแก้วน้ำผลไม้ไว้ ก่อนจะก้มลงมากินทั้งที่มือคุณโต้ก็ยังกุมมือผมอยู่...มันเหมือนการป้อน แต่สำหรับผมมันไม่ใช่...มือเกร็งแน่น และหัวใจก็กระตุก...เป็นอีกครั้งที่ผมอยากจะกระชากมือออกมา แล้ววิ่งออกไปจากห้อง...แต่ผมก็ทำไม่ได้เลยได้แต่สูดหายใจลึก ๆ สงบสติอารมณ์แล้วค่อย ๆ ดึงมือตัวเองกลับ...

“เอ่อ..งั้นซอขอตัวครับ..”

“..ซอ...เหมือนคุณรังเกียจผมใช่ไหม...”

“ เปล่าครับ...คุณโต้ยังเมาค้างอยู่ใช่ไหม...ซอเข้าใจ...”  หาเหตุผลจากการที่คุณโต้ทำอย่างนี้ ถึงผมจะไม่รู้อะไรกับเรื่องพวกนี้ แต่ปฏิกิริยาที่คุณโต้แสดงออกมันก็ไม่ปกติสำหรับคนสองคนที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกัน...

“...ใช่..ผมเมา..ยังมึน ๆ ขอโทษนะ...”

“คุณโต้นอนพักเถอะครับ ซอขอตัว”  เสียงขอโทษที่ได้ยินดังแผ่วเบาเหมือนอีกคนละเมอพูด...รีบถือถาดที่มีน้ำอีกแก้วออกจากห้องแล้วปิดประตูทันที ไม่ได้หันไปมองด้วยซ้ำว่าคุณโต้ทำหน้าตายังไง...ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะกลัวสัมผัสจากคนไม่คุ้นเคยขนาดนี้..

ก๊อกๆๆๆ

แกร็ก!

ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกห้อง ผมเลยถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ตั้งใจว่าเอาไปวางไว้ในห้องแล้วออกมา เพราะตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองใจหวิว ๆ มือสั่น ไปหมด...ได้แต่ท่องไว้ในใจว่า..คุณโต้เมา...

“...ขออนุญาตครับ...”  กล่าวกับคนที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียง.. ตาคมที่เคยนิ่งสงบปิดสนิท คุณโอยังอยู่ในชุดเมื่อเช้า เป็นเสื้อยืดสีขาวและกางเกงแพรขายาว ร่างสูงนอนหงายใช้หัวหนุนแขนตัวเอง อีกข้างวางขนาบลำตัว เหมือนกับล้มตัวนอนลงโดยไม่แตะต้องผ้าห่มหรือขยับอะไรบนเตียงเพราะสภาพผ้าห่มที่พับวางปลายเตียงก็ยังเหมือนเดิมโดยมีขายาวนั่นทับอยู่.....ขนาดนอนยังรู้สึกว่าสง่ามาก...ใบหน้าตอนนอนดูผ่อนคลายเป็นธรรมชาติไม่เก๊กขรึมให้ผมหวาดเหมือนตอนตื่น...ตัดสินใจวางน้ำผลไม้แก้เมาค้างไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหมุนตัวกลับ...

“ขอบใจนะ”

“คะ ครับ ผมนึกว่าคุณโอหลับเลยไม่ได้เรียก แต่ผมก็เคาะประตูแล้ว”

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร..แค่บอกว่าขอบใจ..เอามาให้ผมหน่อย..”

“ เอ่อ...”  อีกแล้ว คนพวกนี้ลุกจากเตียงเองไม่ได้หรือไง ความรู้สึกกลัว  ๆ กล้าๆ เพราะนึกไปถึงคุณโต้เมื่อครู่ แต่ก็ต้องทำใจแข็งเดินไปหยิบแก้วน้ำผลไม้วางบนถาดเหมือนเดิมแล้วเอาเดินไปให้ อย่างน้อย ๆ ก็ให้คุณโอหยิบจากถาดเอง...

“ไม่สบายหรือเปล่า”

“เปล่าครับ สบายดี”

“แล้วทำไมต้องสั่นขนาดนั้น”

“ครับ ไม่เป็นไร ขอตัวนะครับ”  มือเจ้ากรรมช่างทรยศ ยิ่งเอาเข้าไปใกล้คนบนเตียงก็ยิ่งสั่นจนสังเกตได้...คุณโอหยิบแก้วน้ำผลไม้ไปดื่มก่อนจะมองหน้าผม.

..กลัว..กลัวว่าคุณโอจะทำอะไรเหมือนคุณโต้...กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก...กำมือตัวเองแน่น...มันไม่มีอะไรซักหน่อยทำไมต้องกลัวขนาดนี้ คุณโต้ทำเพราะเมา...ส่วนคุณโอก็แค่เป็นคนเงียบ ๆ นิ่งๆ ...

“เดี๋ยวก่อน”

“..............”

“ผมจะลงไปกินข้าว รอผมด้วยละกัน”

“ครับ”  รับคำก่อนจะหันตัวกลับแล้วออกมาจากห้องนั้น...ลงมาจนถึงบันไดชั้นล่างสุดก่อนจะเงยหน้ามองแล้วถอนหายใจออกมา...เริ่มจะฟุ้งซ่านขึ้นทุกวันแล้ว...เป็นเพราะผมไม่ค่อยได้เจอใครเท่าไหร่ พอมาอยู่ใกล้ชิดคนอื่นที่ไม่ใช่คนที่คุ้นเคยเลยกลายเป็นแบบนี้ ผมผิดเองสินะที่ยังปรับตัวไม่ได้...

...แต่อย่างน้อย ๆ  ผมก็ได้รู้แล้วว่าคุณโอก็ไม่ได้น่ากลัวเหมือนกับที่ผมคิดซักหน่อย....



**  :pig4:  อ่าห์สนุกกันบ้างไหมเน้อ ตอนนี้สนุกกับการแต่งพอสมควรเพราะได้อ่านคอมเมนท์ ตอนต่อไปก็เร็วๆ  นี้อีกเช่นกัน ลงบ่อยอย่าพึ่งเบื่อนะคะ ตอนนี้หงส์น้อยกำลังน่ารัก พยายามจะห้ามใจไม่ได้พยัคฆ์ใหญ่ตะครุบหงส์จนปีกหักซะก่อน...



ออฟไลน์ Noo_Patchy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
 :serius2: :serius2: :serius2:  อย่าทำรุนแรงกับหงษ์น้อยนะ

ออฟไลน์ yuyie

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-5
มันจะเศร้ามั้ยอ่ะ

สงสารคุณน้อง อยากให้มีความสุข  :mew2:

ออฟไลน์ NOoTuNE

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +317/-15
คุณโต้ไม่ปลื้มนะคะ มาฉวยโอกาสน้องแบบนี้

สงสารยังดีที่มีพวกบัวอยู่นึกแล้วขอบคุณจริงๆที่บัวรักและจงรักภักดีต่อน้องซอจริง ไม่อยากจะคิดว่าถ้าน้องออกมาคนเดียวจะเป็นยังไง

ลงเร็วๆชอบค่ะ อิอิ ขอบคุณมากนะคะ

ออฟไลน์ simiach

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ตามติดชีวิตน้องซอ
คุณโต้คงอยากกันท่าคุณโอ แต่ยิ่งทำแบบนี้น้องซอก็ยิ่งตกใจ

แต่สงสัยจังคุณโอก็รู้ว่าน้องซอเป็นผู้ชายแน่ๆก็เจอกันในห้องน้ำ
แต่ทำไมเรียกน้องว่าหงส์ ซึ่งเป็นคำเปรียบกับผู้หญิง
หรือจะเกี่ยวกับคำทำนายที่คุณพ่อใจร้ายตีความผิด ...มโนไปเรื่อย^^

รออ่านตอนต่อไปค่ะ  กำลังสนุกเลยลุ้นคุณโอจะจับหงส์น้อยได้อย่างไร

ออฟไลน์ Ella

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
ซอ น่ารักกกกกก  :-[ :-[ :-[

แอบไม่ชอบคุณโต้ ฉวยโอกาศกับซอ ตลอด

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2538
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14
คุณโต้เหมือนรุกเกินนะ คุณโอยังไว้เชิง
มาไวๆไม่เบื่อค่ะ มาช้าเบื่อรอเน้อ
 :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ pornumpai-ka

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 209
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
 :hao6: :hao6: :hao6:

เหอๆ  มาเป็นกำลังใจให้  สู้ๆๆๆ

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
จะโดนคุณโต้เด็ดปีกซะก่อนมั่ยเนี่ย
รุกหนักเหลือเกิน

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
พี่โต้จะเป็นสมภารกินไ่ก่วัดสินะ

ออฟไลน์ Palmpalm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
โอหลอกซอให้ตายใจแล้วค่อยขย้ำช่ายม่ะ

superoum

  • บุคคลทั่วไป
น้องซอสู้ๆ คุณโต้นี่รุกเร็วไปไหม  :angry2:

ออฟไลน์ coraline

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
หนูซออาจจะคิดผิดนะ...อิโอเนี้ยละ..น่าจะร้ายที่สุดแล้ว

ออฟไลน์ supermyrainbow

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :ling1: :katai4: :katai5: :katai2-1: จะมารอทุกวันน๊า   :n1:

ออฟไลน์ senty

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
คุณโต้ฉวยโอกาส นิสัยไม่ดี
น้องซอน่ารัก อ่านแล้วอยากจับมากอดเลยจริงๆ
คุณโอก็ใจเย็นแถมสงบนิ่งแท้
น้องซอระวังตัวน้า นิ่งๆ แบบนี้น่ากลัว

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
เกลียดคุณโต้  ฉวยโอกาสได้ยังไง :beat:

หงส์น้อยก็น่าสงาร  คงไม่ชินคนสินะ  น่าสงสารจังกลัวถูกคนหลอก :mew4:

ออฟไลน์ eye-lifestyle

  • พรุ่งนี้ไม่เคยมีจริง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
 :hao6: :hao6: :hao6: :hao7: :hao7: :hao7:
สนุกมากเลยคนเขียน สู้ๆนะ :katai2-1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ milkshake✰

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 817
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
โอรู้แล้วแน่ๆ ว่าโต้ชอบน้อง
คาดว่าอีกไม่นาน โอคงพาน้องเข้ากรงแหงๆ

ปล. ว่าจะบอกนานแล้วค่ะ
เราก็ชอบอูบินเหมือนกัน 55555555555
โดยเฉพาะที่แสดงเป็นยองโดใน the heirs โหย อยากจะกระโดดเข้าไปกอด อิอิ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
โหยสงสารน้องซอเลย :mew2:

ออฟไลน์ kururu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 101
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-3
น้องซอน่าสงสาร แต่แลดูน่ารังแกพิลึก อย่าจบเศร้านะ ขอล่ะ

ออฟไลน์ withmeto_PJ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 256
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0
เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรกกก ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น้องซอน่าสงสารรมาก หลงรักกเลย อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ งื้ออออ
เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ เราชอบเรื่องนี้ๆ จะคอยติดตามจนจบเลยค่าา

ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ จะรอตอนต่อไปค่า

ปล...ลงบ่้อยๆไม่เบื่อค่ะ ยิ่งบ่อยยิ่งชอบบ 55555

 :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ พลอยสวย

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-5
 :katai4: ลงเลยค่ะเยอะๆ..เอิ๊กๆวันนี้หยุดงานอ่านได้ตลอดค่ะ

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
หึหึ ร้ายกว่านั้นสิไม่ว่า

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
โต้รุกอย่างไว


แค่แตะเนื้อต้องตัวถึงกับสั่น



จะรอดเหงื้อมือของโอได้หรือ



ดูโอนิ่งๆแต่คงน่ากลัวไม่น้อย




รออ่านตอนต่อไปค้าบ

ออฟไลน์ Chichi Yuki

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1584
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-3
คุณโต้นิสัยไม่ดี เค้าเก็บน้องซอไว้ให้คุณโอต่างหาก
แต่ถ้าคุณโอทำน้องซอเจ็บ เค้าจะเอาน้องซอคือ
((หล่อนเป็นใคร?))

ออฟไลน์ sine_saki

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
หงส์น้อยกำลังถูกเหล่านายพรานล่อลวงเสียแล้ว

ออฟไลน์ จ๊ะจ๋า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
 :-[ ซอน่ารัก

เข้มแข็งไว้นะซอ

อิตาพี่โต้ ชักจะไม่น่าไว้ใจ.....

แต่พ่อเสือโอ ไม่น่าไว้ใจยิ่งกว่า... อย่ามาทำให้หงษ์น้อยเราเจ็บนะเฟ้ย


สนุกมากค่ะ

ชอบ!! รอตอนต่อไป :mew1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด