((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>ตอนพิเศษ ด้ายสีเเดง....จบ 25/9/55 p.38
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>ตอนพิเศษ ด้ายสีเเดง....จบ 25/9/55 p.38  (อ่าน 365439 ครั้ง)

ออฟไลน์ anuruk97

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 485
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-4
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทบาทที่2 8/8/55
«ตอบ #60 เมื่อ09-08-2012 22:03:27 »

 :impress2: น่ารักดี..++

ออฟไลน์ MimicClub

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +174/-3
บทบาทที่ 3




นานๆจะได้มาภูเก็ตทั้งที ผมเองก็อยากที่จะเที่ยวหรือเล่นน้ำทะเลให้หายอยาก เเต่กลับถูกเบรคจนเเทบหงายหลัง

"จะรีบเที่ยวไปไหน ยังไงๆก็ต้องอยู่นี่อีกนาน" คนพูดยังทำหน้านิ่ง สายตาที่กำลังอ่านเอกสารอยู่นั้นไม่ได้หันมามองผมเลย

"อะไรอ่ะ ขอนิดเดียวเอง"ผมทำสายตาอ้อนวอนแต่มันคงจะไร้ผลเลยทำได้เเค่เบะปากอย่างหมดอารมณ์

"เมื่อซักพักยังบอกว่าเหนื่อยอยู่เลย" คนพูดชำเลืองตามอง ผมเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้เเล้วท้าวคางมองคนตรงหน้า

"ก็เหนื่อยนะแต่คงไม่เท่านายหรอก ไม่เหนื่อยหรอ มาถึงก็ทำงาน"นายไนท์หยุดอ่านเเล้ววางเอกสารลง

"ถามจริงๆเถอะนายเป็นพวกสมาธิสั้นหรือไง"ผมเกาหัวเหมือนไม่เข้าใจความหมาย

"ขึ้นไปดูหนูดรีมให้หน่อยว่าตื่นหรือยัง"คนพูด พูดเเล้วกลับไปสนใจกับเอกสารต่อ  ผมชี้มือมาทางตัวเองเพื่อให้เเน่ใจว่าเมื่อ กี้นี้บอกกับผมหรือเปล่า

"นายนั้นเเหละ"นายไนท์พูดกึ่งตวาด คิดว่ากลัวหรือไง ชิไปก็ได้



ผ่านมาชม.กว่าๆเเล้ว ที่ผมได้เป็นเหมือนสมาชิกใหม่ เเละยังไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับคนอื่นนักเเต่เพราะตัวเอง เป็นคนชอบจุ้นมันเลยเป็นผลดี เเละ ผลเสีย ผมยืนอยู่หน้าห้องของน้องดรีมที่ตอนนี้เหมือนได้ยินเสียงของเด็กน้อยตัวเล็กๆ ผมเลยตัดสินใจเปิดประตูเเล้วชะโงกหน้าเข้าไป ปรายหันกลับมามองดูว่าใครเปิดเข้ามา เธอชักสีหน้าใส่ผมทันที

"ใครสั่งให้คุณเข้ามา"เธอทำน้ำเสียงเหมือนไม่พอใจ และทำเหมือนห้องๆนี้เป็นห้องของเธอซะเอง

"พี่ไนท์"ผมพูดชื่อไอ้คนที่ชอบกวนอารมณ์ให้ดูเหมือนจะสนิทสนม อาจเป็นเพราะปรายทำให้ผมต้องพูดเเบบนี้ ทั้งๆที่พอพูดเเล้วมันกระดากปากชอบกล ที่เรียกไอ้คนที่ชอบทำตัวไม่เหมือนนาม   ที่ผมใช้เรียกเลยเเม้เเต่น้อย

"น้าปรายนั่นใครหรอคะ"น้องดรีมทำหน้าอิดโรยอาจเป็นเพราะเธอคงไม่สบายอยู่เเล้ว เลยทำให้รู้สึกอย่างนั้น

"คนใช้น่ะน้องดรีม"คำตอบที่เธอมอบให้มันช่างเจ็บเเสบจริงๆ

"หรอคะ น้องดรีมก็นึกว่าเขาเป็นพี่เลี้ยงคนใหม่ของดรีมซะอีก" น้องดรีมทำหน้าเศร้าลงทันที เหมือนความรู้สึกที่ผิดหวัง

"น้องดรีม น้องดรีมเป็นซะเเบบนี้เเล้วใครเข้าอยากจะอยู่กับน้องดรีมได้ทนล่ะคะ"ไม่รุูว่าความหมายที่ปรายพูดมันหมายความว่าไง แต่ผมรู้สึกว่าน้องดรีมทำสีหน้าเเย่กว่าเดิม  จนผมอดใจไม่ไหวเลยเดินเข้าไปหาเเล้วเเนะนำตัวใหม่

"สวัสดีครับน้องดรีม เมื่อกี้พี่ปรายเขาพูดเล่นนะครับ จริงๆเเล้วพี่ปรายนี่เเหละจะมาเป็นคนดูเเลน้องดรีมเอง" ผมโน้มตัวเข้าไปเเนะนำ ด้วยน้ำเสียงร่าเริ่ง น้องดรีมฉีกยิ้มขึ้นมาทันที   ปรายกัดฟันแล้วทำหน้าเหมือนหมั่นใส้แต่เธอยังคงอยู่ที่เดิม

"จริงเหรอคะ น้าปรายโกหกดรีมทำไมล่ะคะ ดรีมละใจแป้วเลยที่นึกว่าพี่สาวคนนี้เป็นเเค่คนใช้"น้องดรีมหันไปถามน้าสาวของเธอด้วยใบหน้าใสซื่อ  แต่เดี๋ยวนะครับน้องดรีมเมื่อกี้พี่พูด"ครับ"เต็มๆคำทำไมยังเรียกพี่ว่าพี่สาวอีกอ๊า

"ไม่รู้สิน้าก็นึกว่าพ่อของน้องดรีมจ้างมาเป็นคนใช้" ผมรู้ว่าเธอจงใจ ทั้งๆที่รู้ว่าผมเป็นอะไรกับพี่เขยของเธอเพราะสิ่งที่นายไนท์พูดมันโจ่งเเจ้งซะขนาดนั้นว่าผมกับเขาเป็นอะไรกันแต่เธอก็ยังทำหน้าตายและไม่กลัวในสิ่งที่เธอพูดมาเลยแม้เเต่น้อย

"แล้วอีกอย่างน้องดรีมก็มีน้าดูเเลอยู่แล้วจะหาคนอื่นอีกทำไม" เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ น้องดรีมทำหน้าหงอเเละหลบสายตา

"ดรีม ดรีม"น้องดรีมเหมือนพูดไม่ถูกว่าจะเเก้ตัวยังไง ได้เเต่พูดอ้ำอึ้งเท่านั้น

"คุณปรายครับ ผมว่าคุณจะดุน้องดรีมมากเกินไปนะครับ ผมว่าให้เธอตัดสินใจดีกว่าว่าจะเลือกใครเเต่ก็ เอาเถอะนะ ยังไงๆพี่เขยคุณก็ให้หน้าที่ผมมาดูเเลน้องอยู่เเล้ว คุณก็ไม่น่าจะพูดอะไรมากมายอีก" ผมรู้ว่าคำพูดมันเหมือนผมเอาตีนเเสกหน้าเขาก็ไม่ปาน แต่ผมคงทนเห็นเด็กน้อยถูกข่มเหงด้วยสายตาอีกต่อไปไม่ไหว

"แล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ   น้าหลานเขาคุยกันนะ"

"ผมก็ไม่อยากยุ่งนะ แต่นี่มันเป็นหน้าที่ของผมเเล้ว"

"ไม่เชื่อ ฉันจะไปถามพี่ไนท์ ถึงเธอจะมาอยู่ในตำเเหน่งอะไรก็ช่างแต่พี่ไนท์ไม่มีทางให้ใครดูเเลดรีมแทนฉันเเน่"เธอลุกพรวดแล้วเชิดหน้าออกไป

ผมหันกลับมามองหน้าน้องดรีมแล้วยิ้มให้เธอ    เธอทำหน้าลำบากใจแล้วก้มหน้างุดๆ  น้องดรีมคงจะมีบทบาทที่เยอะที่สุดของบ้านหลังนี้เเล้วสินะ เพราะใครๆก็ต่างให้ความสำคัญและอยากได้เป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุดสำหรับคนบางคน โดยเฉพาะพ่อของเธอคงรักและเอ็นดูเธอมากจริงๆ

"พี่สาว พี่สาวสวยจังเลยค่ะ"น้องดรีมพูดเเล้วยิ้มจนตาหยี ส่วนผมได้แต่ทำท่าเขินๆ

"ที่จริงพี่ไม่ใช่ผู้หญิงจริงๆซักหน่อยครับพี่เเค่เหมือนผู้หญิง"น้องดรีมทำหน้างง

"พี่เป็นผู้ชายหรอค้ะแต่ดรีม ดูยังไงก็ผู้หญิง.........อ้อ เสียงพี่เหมือนผู้ชายนิดหน่อย"เธอทำมือแล้วหลี่ตาว่ามันนิดหน่อยจริงๆ

"แต่พี่เป็นผู้ชายนะ ฮะๆ"ผมหัวเราะกับท่าทางที่เเสนน่ารักของเธอ เธอทำท่าทางเขินๆ มันยิ่งดูน่ารักเข้าไปใหญ่

"น้าปรายบอกว่าคุณพ่อไปแต่งงาน แล้วทำไมน้องดรีมไม่เห็นคุณแม่คนใหม่เลยล่ะคะ ดรีมไม่กล้าถามคุณพ่อค่ะดรีมกลัวคุณพ่อดุ" น้องดรีมทำตาแป๋วด้วยความอยากรู้ จากที่ตอนเเรกเหมือนเธอไม่ค่อยร่าเริ่งเเละดูป่วยหนัก ตอนนี้มันกลับกันอย่างสิ้นเชิง

"คุณแม่คนใหม่หรอ.....อ่อ พี่ก็ไม่รู้นะครับบางทีคุณพ่ออาจจะยังไม่พร้อมที่จะพามาเเนะนำก็ได้"ผมพูดเพื่อให้เธอหายข้องใจและสงสัย แต่ใครล่ะจะกล้าบอกความจริงกับเด็กที่ไร้เดียงสาเเบบนี้แล้วยิ่งรู้สึกว่าน้องดรีมคงจะเป็นเจ้าหนูจำไมอีก ผมว่าคำถามคงจะพรั่งพรูออกมาจากปากเธอมายมายจนผมอธิบายไม่ถูกแน่ๆ

"ว้าน่าเสียดาย"เธอถอนหายใจเล็กๆ ผมว่าน้ำเสียงเธอดูร่าเริ่งเหมือนไม่ได้ป่วยเลยแม้เเต่น้อย


ก๊อกๆ

"น้องดรีมคะคุณพ่อเรียกให้ทานข้าวเที่ยงค่ะ คุณพ่อให้ถามว่าน้องดรีมลงไปทานข้าวข้างล่างไหวไหม"ป้าแป๊ด โผล่เข้ามาแล้วถามทันที จากที่น้องดรีมทำตัวร่าเริงกับผมเมื่อกี้ ตอนนี้เธอทำคิ้วตก พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนหมดเเรง

"น้องดรีมไม่ไหว น้องดรีมอยากให้พี่คนนี้ป้อนข้าว" ใครบอกว่าเด็กๆไม่มารยา ผมว่าพวกคุณคิดผิดเลยล่ะ!!!!!

.....................

ตอนนี้ผู้รู้สึกว่าตอนนี้ผมกำลังเข้าขากับน้องดรีมได้ดีเลยทีเดียว ผมเเนะนำตัวกับเธอเพราะทนไม่ไหวจริงๆที่น้องดรีมเรียกผมว่าพี่ๆ บางที่ก็หลุดคำว่าพี่สาวเเทบจะทุกครั้ง ผมกับน้องดรีมเราเข้ากันได้ง่ายมาก ง่ายจนปรายคงรู้สึกหมั่นใส้ หลังจากที่เธอหายไปที่ตอนเเรกคิดว่าคงจะไปพูดกับนายไนท์เรื่องน้องดรีม   แต่ทว่าตอนนี้ทุกอย่างมันก็ยังดูปกติดี  ดูเหมือนผู้เป็นพ่อจะรู้สึกพึงพอใจด้วยซ้ำไป แถมยังกำชับผมหนักหนาอีกด้วยว่าถ้าผมดูเเลน้องดรีมไม่ดี เขาจะจับผมโยนทะเล มีการขู่ทิ้งท้ายหลังจากอาหารมื้อเที่ยงเเล้วหายต๋อมไปเลย

"น้องดรีมชอบภาพวาดพวกนี้ค่ะ น้องดรีมอยากไปสถานที่พวกนี้ น้องดรีมเคยหวังว่าซักวันดรีมจะหายดีเเล้วกลับมาวิ่งได้" เธอพูดเเละชี้ไปกับพวกรูปภาพทิวทัศน์ในหนังสือ

ผมเพิ่งจะรู้เมื่อไม่กี่วินาทีนี้เอง ที่น้องดรีมเดินไม่ได้เพราะประสบอุบัติเหตุ เมื่อ2ปีก่อน ป้าแป๊ดและพวกพี่หนูนาบอกผมเมื่อถึงอาหารมื้อเย็นของวันนี้ และน้องดรีมอยากนั่งเก้าอี้ ทีเเรกผมเเปลกใจว่าทำไมน้องดรีมถึงไม่เดินเองเพราะเด็กวัยหกขวบพอคิดอะไรก็มักจะทำเลย เหมือนกับผมสมัยเด็กๆที่ชอบโดนเเม่ดุบ่อยๆว่าซนเกินเด็ก 

มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าอีกเรื่องของเด็กตัวเล็กๆ เธอไม่สามารถเดินได้เพราะการรักษาที่ยาวนาน มีเพียงกำลังใจจากหมอและทุกๆคนที่หวังให้ขาเธอหายเป็นปกติ   แต่ถ้าวันหนึ่งขาเธอดีขึ้นหรือหายเมื่อไรก็สามารถทำกายภาพเเล้วกลับมาเดินได้อีกครั้ง  และน้องดรีมเธอก็คงหวังเช่นนั้นเหมือนกัน เธอจึงไม่ได้ทุกข์อะไรและยังทำตัววัยใสๆเหมือนเดิม ถ้าเป็นเด็กปกติทั่วไป ป่านนี้เธอคงได้เข้า ร.ร. และมีเพื่อนมากมาย คงไม่ต้องมาอุดอู้อยู่เเต่ในห้องแบบนี้หรอก  ป้าแป๊ดขอร้องผมไม่เอาเรื่องที่แกเล่าไปบอกนายหัวของเธอในสิ่งทีเธอเล่า ผมเองก็คงจะไม่ซักถามหมอนั่นมากเพราะรู้จากป้าเเป๊ดเเล้ว เเละเรื่องเเบบนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนสำหรับคนเป็นพ่อแน่ๆ ป้าแป๊ดบอกผมแค่ว่าน้องดรีมเสียขาเพราะอุบัติเหตุแต่ไม่บอกอะไรมากกว่านั้น แต่ผมเองก็เข้าใจอยู่หรอกว่าทำไม คงไม่มีใครอยากรื่อพื้นวันเวลาที่เลวร้ายขึ้นมา   ให้สะเทือนจิตเหมือนกับผมในตอนนี้ ที่กำลังนึกถึงตอนที่สูญเสียพ่อของตัวเอง

"อื้ม  ดีเลยถ้างั้นน้องดรีมหายดีเมื่อไร พี่จะเป็นคนอาสาพาน้องดรีมไปเที่ยวเอง"

"จริงหรอคะ น้องดรีมดีใจที่สุดเล้ย"น้องดรีมชูมือขึ้นสูงเเสดงท่าทางดีใจ ผมเลยยิ่งรู้สึกหลงรักน้องดรีมมากขึ้นไปอีก

"น้องดรีมได้เวลาอาบน้ำแล้ว" ปรายเดินเข้ามาแทรกทันทีในขณะที่ผมคุย
น้องดรีมทำหน้าหงอยเเล้วเกาะเเขนผม

"ดรีมอยากให้พี่ซินอาบน้ำให้"

"แต่พี่ซินของน้องดรีมเขาเป็นผู้ชายนะคะ น้องดรีมจะให้เขาอาบให้ได้ไง"เธอทำเสียงดุ

"พี่ซินขาน้องดรีมอาบน้ำก่อนนะคะเเล้วเดี๋ยวเรามาคุยกันใหม่"ผมพยักหน้าให้เธอ เเล้วอุ้มน้องดรีมนั่งลงบนรถเข็นที่ถูกเตรียมไว้รอเเล้ว

.............................

ผมเเละน้องดรีมเราคุยกันสนุกมากจนห้องของน้องดรีมมีเเต่เสียงหัวเราะ พวกป้าแป๊ด และ พี่หนูนาขึ้นมาดูเป็นพักๆ ไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนั้นผมกับเธอเรากำลังอยู่ในโลกส่วนตัว ผมวาดภาพรูปการ์ตูนมากมาย ที่เป็นกำลังเป็นที่นิยมของพวกเด็กผู้หญิงให้น้องดรีม ดูเธอจะชอบมาก เเละร้องขอให้ผมช่วยสอนเธอวาดรูปซึ่งผมก็รับปากโดยทันที เราคุยเเละเล่นกันซักพักน้องดรีมก็อ้อนให้ผมเล่านิทานก่อนนอนจนเธอเผลอหลับไป   รู้สึกเหนื่อยเหมือนกันกับการเลี้ยงเด็กทั้งๆที่ไม่เคย เเต่มันก็รู้สึกเพลินไปในตัว   โดยเฉพาะการได้ดูเเลน้องดรีม จนผมลืมเรื่องที่คิดจะทำตั้งแต่มาถึงที่นี่เเล้ว
ผมเดินออกมาด้านนอกของบ้านที่ตอนนี้มันมืดสนิท หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเเล้วกดเบอร์ของทราย อยากลองลุ้นดูว่าจะติดไหม แต่มันก็ไร้สัญญาณสายอยู่ดี ผมเปลี่ยนไปโทรเบอร์พี่ต้นเเทน

"ฮัลโหล สวัสดีครับน้องซิน"พี่ต้นทักทายด้วยคำสุภาพเช่นเคย

"สวัสดีครับพี่ต้น คือผมจะถามว่าทรายเขาอยู่กับพี่ต้นหรือเปล่า"

"เปล่านี่ครับ พี่ก็เพิ่งจะคุยกับทรายเมื่อเร็วๆนี้เองนะทรายจะอยู่กับพี่ได้ไง"ผมถึงกับตาโต

"คุยอะไรกันครับแล้วทรายบอกไหมว่าอยู่ที่ไหน"ผมถามอย่างตื่นเต้น และร้อนรนไปในตัว

"ก็เหมือนปกตินะครับ ทรายเขาก็บอกว่ากำลังจะกลับบ้านเพราะช่วงนี้ฝึกงานหนัก พี่ก็เเค่ให้กำลังใจเขาแล้วก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก"

"แค่นั้นเองหรอครับ"ผมถามเพื่อความมั่นใจรู้สึกเหมือนใจมันห่อเหี่ยวขึ้นมาทันที

"มีอะไรหรือเปล่าซิน"

"เปล่าครับเเค่นี้นะครับ ครับ สวัสดีครับ"ผมตัดสายทิ้งทันทีที่คุยเสร็จ พี่ต้นคงยังไม่รู้ว่าทรายเเต่งงาน เเต่มันเป็นไปได้ยังไงที่เรื่องนี้มันไม่เป็นข่าว เป็นถึงนักธุรกิจชื่อดังที่มักถูกปาปารัสซี่หมายหัวหวังว่าจะได้ข่าวเด็ดเพื่อทำยอดขายแท้ๆ แต่ทุกอย่างมันกลับเกินคาดที่คิดไว้ ทั้งๆที่เมื่อวานเเต่งงานวันนี้มันต้องมีข่าวหน้าหนึ่งให้บรรดาพวกชอบซุบซิบนินทาให้เเย่งซื้อ อยากน้อยๆมันก็ต้องมีในข่าวสังคมบ้างล่ะนะเพราะผมเเอบเห็นพวกนักข่าวเก็บภาพงานเเต่งไปก็หลายอยู่ หรือเพราะว่าพี่ต้นเป็นพวกไม่ชอบเรื่องเเบบนี้หรือเปล่าเขาถึงได้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย มันก็อดโมโหเเทนทรายอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน แต่ทั้งคู่ก็ยังพูดคุยเหมือนเป็นเรื่องปกติ ทรายยังคงปลอดภัยดีในตอนนี้เท่าที่ผมคิด  ผมไล่เบอร์กดโทรหาเเม่

"แม่ เจอทรายหรือยัง"ผมกรอกสายทันทีที่เเม่รับสาย

"ยังเลยลูก เเม่ก็ตามหาตามความสามารถของเเม่ โทรหาเพื่อนทรายทุกคนก็บอกว่าไม่รู้ แต่เหนื่อยมากเลยซินเเม่เป็นห่วงทราย ถึงเเม่จะเป็นเเบบนี้เเต่เเม่ก็รักเเละเป็นห่วงลูกๆนะ"เเม่เหมือนบอกความรู้สึกให้ผมฟังเเละคงอยากให้มันส่งไปถึงทรายด้วย

"แม่ ทรายคงไม่เป็นไรหรอก เธอแกร่งจะตายเเม่เถอะดูเเลตัวเองดีๆล่ะครับ"ผมปลอบเเม่ บางทีก็รู้สึกอยากกอดเเม่ขึ้นมาจับใจ

"จ้ะลูกก็เหมือนกัน   ลูกคงไม่ถูกคุณไนท์รังเเกใช่ไหมลูกแม่ขอโทษนะ" แม่พูดน้ำเสียงเหมือนจะร้อง

"แม่.......ซินไม่เป็นไรไม่มีใครทำอะไรซิน"ผมย้ำเพื่อให้แม่สบายใจ แต่มันคงจะยาก



.................




บางทีผมก็อดแปลกใจไม่ได้เหมือนกันกับข่าวของนายไนท์ที่ถูกพาด ลงนิตยาสารกับข่าวเสียๆ กับเรื่องผู้หญิงหรือไม่ก็นิสัย จากที่รู้ๆว่าเเค่ตัวหนังสือนั้น ผุ้ชายคนนนี้ค่อนข้างมีข่าวควงผู้หญิงบ่อย และอีกอย่างผู้ชายคนนี้ชอบทำตัวเป็นเจ้าชายเย็นชา ไร้รอยยิ้ม และ อะไรอีกมากมายซึ่งส่วนมากจะไม่ค่อยดีนัก แต่มันยิ่งทำให้เขาถูกสาวๆมากมายหวังใกล้ชิดเเละทำตัวสนิทสนม


"ไม่เห็นจะเหมือนในข่าวเลย"ผมนั่งเท้าคางตบยุ่งมองดาวบนท้องฟ้าตรงโต๊ะหินอ่อนหน้าบ้าน ถึงเเม้ว่าลุงชัยจะเตือนผมว่าตรงนี้มันมืดเเละอันตราย แต่ก็ขอให้ผมได้นั่งคิดก่อนซักพักเเล้วค่อยเข้าบ้านดีกว่า

นายไนท์ ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เขาถูกกล่าวหา  ล้วนเเล้วแต่ตรงข้ามกันสิ้นเชิงกับสิ่งที่พวกนั้นป้ายสี ใส่ไข่ อาจเป็นเพราะเจอมากับตัวเอง ผมไม่ได้หมายถึงว่าเขาจะเจ้าชู้จริงไหม แต่ผู้ชายเจ้าชูไม่น่าทำตัวอย่างนั้นกับผู้หญิงสวยๆอย่างปราย เพราะถ้าเจ้าชู้จริง ปรายคงไม่รอดหมอนั่นไปหรอก หรือเพราะปรายเป็นน้องเมียหรอ?  เเต่ก็อีกอย่าง นั่นคือนิสัย ผมว่าหมอนี่มันออก กวนๆขี้เก๊ก แล้วก็ปากร้ายนิดหน่อย แต่ก็ไม่น่าจะถึงกับหยิ่งอะไรมากมาย หัวเราะบ้างก็มี เเต่ไม่เเสดงออกมาให้ชัดเจน มักจะทำน้ำเสียงหึที่ผมไม่ชอบนั่นมากกว่า หมอนี่มักทำท่าทางอ่อนโยนเวลาอยู่กับลูก เเละ ทำตัวเป็นผู้นำเวลาอยู่ต่อหน้าลูกน้อง มันเป็นอะไรที่หลากหลาย มากมายเกินที่คาดคิดไว้อย่างมาก  อิมเมจเเรกผมนึกว่าจะเป็นพวก ชีกอนิสัยเเย่ๆซะอีกแต่พอมาเจอเองกับตัวมันเลยบรรยายไม่ถูก     บางทีผมอาจจะประเมินหมอนี่เร็วไปคงต้องดูไปนานๆซะเเล้ว  ถึงยังไงซะผมก็ได้น้องดรีมและพวกป้าๆเป็นพวกเเล้วละนะ  :laugh:



"นายบ้าหรือเปล่านั่งยิ้มอยู่ได้คนเดียว" คนที่หายไปครึ่งวัน   เเล้วกลับมาอีกทีซะมืด ยืนกอดอกมองผมตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ผมที่กำลังคิดอะไรเพลินก็ตกใจสะดุ้งใจหาย

"นายกลับมาเมื่อไรอ่ะ"ผมถามเพราะไม่เห็นได้ยินเสียงรถเลยเเม้เเต่น้อย

"มัวเเต่คิดอะไรล่ะถึงได้หูตึงขนาดไม่ได้ยินรถเข้าบ้าน นี่ถ้าขโมยเข้าบ้านนายคงเป็นรายเเรกที่ถูกโจรฆ่าปล้นทรัพย์ล่ะน่ะ"คนพูด พูดพร้อมยิ้มยียวน ถึงมันจะมืดเเต่เเสงจัทร์ก็ทำให้ผมมองเห็นอยู่นะว่า หมอนี่ทำหน้าได้กวนขนาดไหน

"เหอะ เจ้าของบ้านไม่อยู่เเบบนี้ก็สมควรขึ้นล่ะ"ผมเถียงโดยที่สมองไม่ทันได้ประมวลผล

"น้องดรีมหลับเเล้วหรอ"ผมพยักหน้า

"นายเป็นพวกเลือดไม่ดีหรอ ถึงได้ให้ยุงมันมากัดเเบ่งเลือดไปหน่ะ"

"ห๊ะ"ผมไม่เข้าใจความหมายเลยได้แต่ร้อง    งงๆ

"เข้าบ้าน ฉันซื้อเสื้อผ้ามาให้" พูดเสร็จก็เดินหันหลังตรงเข้าบ้านไป  ผมเลยลุกตามไป เพื่ออยากดูชุดใหม่ที่ว่า

ผมรู้สึกว่าไม่ค่อยชอบชุดพวกนี้เท่าไร เสื้อเชิต สีเรียบๆทั้งเเขนยาวเเละเเขนสั้นมันไม่ถูกใจผมอย่างเเรง

"จะให้ผมอยู่บ้านใส่เเต่ชุดพวกนี้หรอไง"

"ทำไมไม่ชอบหรอ"

"ไม่ชอบ ผมชอบใส่เสื้อยืดมากกว่าเพราะมันสบาย" ผมเถียงเเล้วทำหน้ายุ่ง

"ฉันว่านายใส่ชุดพวกนี้เหมาะกว่า"

"ทำไมถึงคิดว่าเหมาะ"

"ก็นายมันกุ้งเเหง" ห๊ะผมเนี่ยนะกุ้งเเห้ง ผมมองตัวเอง ผมว่าผมก็ไม่ผอมถึงขนาดที่เรียกว่ากุ้งเเห้งนะ

"นายเปรียบได้ดูเเย่มากเลยนะ" ผมทำน้ำเสียงไม่พอใจเพราะตัวเองไม่ได้ผอมขนาดกุ้งเเห้งซักหน่อย

"ซื้อให้ใส่ก็ใส่ๆไปดีกว่าไม่มีใส่ไม่ใช่หรอไง เรื่องมากจริงๆ" คนพูดเริ่มเเสดงอาการรำคาญ

"ก็มันตัวผมนี่"ผมเถียงกลับ

"เอามาจะไปโยนถังขยะซะ" ผมรีบเอาเสื้อผ้ามากอดแล้วส่ายหัวทันที ซื้อมาก็เเพงจะลงถังขยะง่ายๆได้ไง

"ก็เเค่นั้น"พูดจบหมอนี่ก็ทำท่าลุกจะเดินขึ้นด้านบน

"เดี๋ยว"ผมเรียกเมื่อนึกอะไรออก

"มีอะไรอีกล่ะ"คนถูกเรียกเริ่มท่าทีหงุดหงิดอย่างชัดเจน

"เเล้วผมนอนไหนอ่ะ" ผมถามเพราะตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องนอนห้องไหน

"แม่บ้านไม่ได้บอกหรือไง"ผมส่ายหัว

"น่ารำคาญจริงๆ"ยังไม่ได้ให้คำตอบผมเลย ว่าผมน่ารำคาญอีกต่างหาก หมอนี่ก็เดินขึ้นชั้นบนไปเฉยปล่อยให้ผมงงกับท่าทีนั่น แล้วผมจะถามให้เมื่อยปากเเล้วโดนว่าไมเนี่ย


"พี่หนูนา ซินต้องนอนห้องไหนหรือครับ"ผมเดินเข้าไปในครัวเเล้วถามพี่หนูนาที่กำลังเก็บของอยู่

"ตายจริงคุณซิน พี่หนูนาลืมบอกค่ะ ป้าแป๊ดบอกว่าคุณซินต้องนอนห้องนายหัวค่ะ ขอโทษนะคะพี่ลืมบอกคุณซินคงเหนื่อยเเย่   เเล้วก็ไม่รู้ว่านอนที่ไหนสินะคะ"ผมพยักหน้า

"ผมต้องนอนกับหมอ....เอ่อพี่ไนท์นั่นด้วยหรอครับ"ผมถามเพื่อความมั่นใจ

"ค่ะน่าจะเป็นอย่างนั้นเพราะไม่มีห้องว่างเลยค่ะคุณซิน" แล้วทำจะทำยังไงล่ะเนี่ย เหมือนเสืออยู่ถ้ำเดียวกันเลยนะนั่น  มีหวังได้กัดกันตายไปข้างพอดี ผมทำท่าทางคิดหนักเเล้วรู้สึกไม่อยากขึ้นไปพักผ่อนเลยให้ตายสิ

"คุณซินคะ"พี่หนูนาเรียกผมเสียงเบา

"ครับ"

"ขอบคุณนะคะ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ คุณน้องดรีมเธอดูมีความสุขเเละร่าเริงมากเลยค่ะวันนี้ พวกหนูนาไม่เคยเห็นเธอเป็นเเบบนี้มานานเเล้วล่ะค่ะขอบคุณนะคะ"

"คะ ครับ" พี่หนูนาพูดเสร็จเธอก็เดินออกจากครัว ปล่อยให้ผมงงกับสิ่งที่เธอพูดมาเมื่อกี้  การที่ผมเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้มันมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือ


"แล้วคืนนี้ต้องนอนกับหมอนั่นจริงๆหรือไงเนี่ยเฮ้อ" ผมบ่นกับตัวเองอีกครั้ง   ก่อนจะทำใจดีสู้เสือดูซักตั้งอย่างน้อยตอนนี้ก็อยากพักผ่อน เเละเอนตัวลงบนที่นอนเต็มที่เเล้ว หวังว่าคงไม่มีการตีกันก่อนนอนนะไอ้ซิน ขันติๆ ท่องไวๆ


...........


 

จินตนาการมากมายมันมีอยู่เต็มหัวสมองไปหมดเเต่การที่มันจะให้เเต่งมาเป็นตัวหนังสือนี่มันยากจริงๆ ทั้งๆที่ตอนนี้ก็คิดฉากเเละบทบาทมาเป็นบทๆแล้ว เหมือนมันยังตะกุกตะกักเเต่ก็พยายามเต็มที่เเล้ว จินตนาการตัวเองบรรเจิด เเต่ เอาเรียบเรียงเเล้วขัดๆนิดหน่อยเเต่ก็พยายามค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่รอคอยนะค้ะ

 :pig4:


และเเล้วเราก็ไปนอนหลับตามน้องซินเราเถอะค่ะ อิอิ
 :t3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-08-2012 10:05:42 โดย MimicClub »

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3873
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
น่าติดตามดูจากสถานการณ์น้องซินของเราต้องหลงรักพี่ไนท์เร็วนี้แน่ๆ

ออฟไลน์ indy❣zaka

  • กระซิกๆ เบื่อดราม่า...
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +625/-26
ตกลงว่า ยัยปราย คือน้องของเมียเก่า ที่หวังจะจับสามีของพี่สาวที่เสียไปแล้ว สินะนี่   :m21:

แต่ทำกับหลานแท้ๆของตัวเองแบบนั้น  แล้วยังมาหวังจะจับคนเป็นพ่อเค้าเนี่ย  ไม่ไหวเลยนะผู้หญิงคนนี้  :beat:

ออฟไลน์ yongsulewa

  • 나는 상처를 줬어.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
:))

jaejoong22

  • บุคคลทั่วไป

ว้าวๆๆๆ นอนด้วยกัน.........หึ หึ หึ

 :z1: :z1: :z1:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
เอาใจช่วยคนแต่งนะคะ

ออฟไลน์ yongsulewa

  • 나는 상처를 줬어.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
ไปนอนกัน=.,=

bozang

  • บุคคลทั่วไป
พี่ไนท์ดูแสนดีไม่เบานะ เข้าข่ายปากร้ายใจดี?
แต่ว่านะ ซินเริ่มรู้สึกดีๆกะพี่ไนท์แล้วสินะ
ยังงงเรื่องทรายกับเรื่องงานแต่ง สรุปมันเพื่ออะไรกัน?

Angel

  • บุคคลทั่วไป
รอติดตามค่ะ อยากรู้ซินนอนกับพี่ไนท์ จะโดนแกล้งอะไรบ้างหรือเปล่านะ หึหึ

ปล.สงสารน้องดรีมจังเลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทบาทที่3 9/8/55 p.3
« ตอบ #69 เมื่อ: 09-08-2012 23:46:59 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
พี่ไนท์่ปากคอเราะร้ายจริงๆ

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
รอตอนต่อไปนะครับ



หมั่นไส้พี่ไนท์ คนไรเย็นชาจังวะ  :m16:

ออฟไลน์ A-J.seiya*

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3336
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +306/-7
ขอให้มีอะไร !!!!!
หื้มมมม
ฮ่าๆๆๆ อ่อยยยย น้องซฺนโคตรจะนางสาวไทย
รักเด็กอ้ะะะ
^^

ออฟไลน์ SoN

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2971
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-15
^^

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1287
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
 :z3: :sad5:พลาดไปได้อย่างไรตั้ง2ตอน
ขอไปอ่านต่อก่อนน้า

ออฟไลน์ jilantern

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
น้องดรีมน่ารัก
รอตอนต่อไปค่าาา ~

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4166
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
หุหุ น้องดรีมน่ารักดีอะ

ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2539
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
ซินจะได้ทำหน้าที่เจ้าสาว+คุณผู้หญิงของบ้านซะแล้ว :z1:

ออฟไลน์ Pakbung Mazo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-3
><!! นอนห้องเดียวกันด้วยยยยย

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44
 :m31: :m31: :m31: :m31:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทบาทที่3 9/8/55 p.3
« ตอบ #79 เมื่อ: 10-08-2012 08:35:24 »





ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
เข้าหอมั้ยคะ ฮ่าๆ

ออฟไลน์ moredee

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-8
ชวนอ่านชวนติดตามค่ะ :L2:

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1555
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
เย้ๆ มาต่อ แล้ว

สนุก ดี ... แต่ง อีก เยอะๆนะ เป็น กำลังใจ ให้

ต่อ อีกๆ

ออฟไลน์ Noo_Patchy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
 นอนด้วยกันมันก็ต้องมีอิ๊อ๊ะ อิ๊อ๊ะ กันบ้างอ่ะสิ

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook
อ๊ายชอบอ่ะ มาต่ออีกนะ

 :L2:

เข้าห้องหอจะรอดมั้ย อิอิ

ออฟไลน์ zakimi

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
อ้าย  หนุกอ่ะ  ชอบแนวนี้มากๆเลยอ่ะมาต่อไวๆนะ o13

ออฟไลน์ coraline

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เมื่อไร..น้องซินจ๊ะโดนไอ้ไนท์กด..? :oo1:

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
เนื้อเรื่องน่าสนุก แต่ทรายหายไปไหนนะแฟนยังไม่รู้เลย
ซินนี่น่าจะเป็นผู้หญิงจริงๆนะ แม้แต่น้องดรีมยังคิดว่าผู้หญิง
ส่วนยัยปรายนี่มาเลยมาดนังร้ายน่าตบนัก

+1 +เป็ดให้นะค่ะ

ออฟไลน์ loveview

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1919
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-10
คะแนนซินท่วมท้น

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด