((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>ตอนพิเศษ ด้ายสีเเดง....จบ 25/9/55 p.38
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>ตอนพิเศษ ด้ายสีเเดง....จบ 25/9/55 p.38  (อ่าน 365298 ครั้ง)

ออฟไลน์ MimicClub

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +174/-3
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0







................................................................

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เเต่งขึ้นเท่านั้น ตัวละคร  ชื่อ เเละ สถานที่  เป็นเรื่องที่เเต่งขึ้นมาทั้งสิ้นโปรดอาจเพื่อความบันเทิง
 :z10:

................................................................


 
((เจ้าสาวจำเเลง))

จุดเริ่มต้น



"เอ๊าพร้อมหรือยังล่ะทราย"แม่พูดพร้อมเดินเข้ามาใกล้ เเละเชยคางเจ้าสาวขึ้นเพื่อมองหน้าให้ชัด

"ลูกสาวแม่นี่สวยจริงๆ เเล้วซินล่ะไปไหนไม่เห็นมาช่วยพี่เลย ตาคนนี้เหลวไหลจริงๆ"แม่บ่นกระปอดกระเเปด เเต่เเค่เรื่องซินหายเรื่องเดียวไม่ทำให้ผู้เป็นเเม่ที่กำลังมีความสุขอยู่ตอนนี้มีอารมณ์โกรธขึ้นมาได้หรอก

"ทำหน้าบึ้งอีกเเล้ว ไหนเจ้าสาวต้องยิ้มสิ ยิ้ม...."เเม่ยิ้มให้ดูจนเเก้มปริ ลูกก็ทำตามแต่ทำเป็นท่าทางประชดยิ้มใส่

"เอะทำหน้าให้มันดีๆหน่อยสิ ยิ้มเเบบนี้เหมือนซินมันยิ้มล้อเลียนเเม่เลย"เจ้าสาวหุบยิ้มเเล้วทำหน้างอเหมือนเดิม

"แล้วใจคอจะไม่พูดกับแม่เลยหรือไงเราเนี่ย"เเม่เท้าสะเอวบ่น เจ้าสาวทำหน้าเชิดใส่

"ยังจะโกรธเเม่อีกหรอ วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับลูกเลยนะ แล้วทรายจะรู้ว่าแม่ทำทุกอย่างเพื่อลูกๆ ตาซินก็อีกคนคงจะโกรธแม่ใช่ไหมถึงได้หายออกไปจากงานเเบบนี้เฮ้อ!!! เเม่สัญญานะลูก  ว่าเเม่จะทำเเบบนี้เป็นครั้งสุดท้าย"แม่นั่งลงข้างๆเเล้วจับมือสัญญา

หวังว่าครั้งนี้มันคงจะจบจริงๆนะเเม่ ให้มันจบอย่างที่แม่พูด เเล้วลูกคนนี้จะทำให้เเม่มีความสุขครอบครัวเราจะต้องมีความสุขอีกครั้ง

....................................





....................................











..................


"ซินเราไม่อยากแต่งงานช่วยพูดกับเเม่ทีบอกเเม่ว่าทรายไม่เเต่ง" ทรายร้องไห้อยากหนัก ก่อนวันเเต่งงาน

"ทรายเราคุยกับเเม่เเล้วแต่แม่ไม่ยอม ซินก็ไม่รู้จะทำยังไงเเล้ว"ผมพูดพร้อมน้ำตาคลอ อยากจะช่วยพี่สาวแต่อ้อนวอนเเม่อีกแรงเเล้วก็ไม่เป็นผล งานเเต่งจะมีขึ้นก็พรุ่งนี้เเล้ว  มันจนปัญญาเเล้วจริงๆ   ตัวเองก็รู้สึกผิดที่ช่วยอะไรพี่สาวฝาแฝดไม่ได้ พร้อมทั้งรู้สึกโกรธแม่ตัวเองไปด้วยที่บังคับให้ลูกตัวเองแต่งกับพ่อม้ายรวยๆ ทั้งๆที่หน้าตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ เเบบนี้มันคลุมถุงชนชัดๆ แต่พอขัดขืนไปก็หาว่าเป็นลูกอักตัญญูอีก

"ทรายมีคนรักอยู่เเล้วนะซิน ถ้าพี่ต้นรู้พี่ต้นจะเสียใจเเค่ไหน แล้วทรายล่ะทรายจะทนอยู่บนโลกนี้ได้นานแค่ไหนถ้าทรายไม่ได้อยู่กับคนที่รัก ฮึก"

"ทรายไม่เอาน่าอย่าคิดอะไรแบบนั้นมันน่ากลัวรู้ไหม" คราวนี้บ่อน้ำตาผมแตกตามทันทีรู้สึกสงสารพี่สาวจับใจ

"ถ้าซินเป็นผู้หญิงก็ดีสิอย่างน้อยซินก็ยังสามารถที่่จะช่วยทรายได้"ผมพูดให้ทรายฟัง อย่างน้อยถ้าผมเป็นผู้หญิง ผมก็ยังสามารถที่จะเเต่งแทนทรายได้ถึงเเม้ว่าจะต้องเเต่งกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เเต่อย่างน้อยผมก็สามารถทำให้พี่สาวของผมมีความสุขกับคนที่รักได้

"ซิน ฮึก ฮือ"คราวนี้ทรายร้องหนักยิ่งกว่าเดิมเสียอีก 

ความฝันของทรายทรายเคยบอกกับผมตั้งเเต่ยังเด็ก ทรายอยากมีอนาคตที่ดี มีสามีที่เธอรักเเละเขาก็รักเธอ มีลูกเเละครอบครัวที่อบอุ่น ทรายเคยเพ้อเเบบนี้ตั้งเเต่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ เเต่มาตอนนี้ฝันของทรายมันต้องกลับกลายเป็นเเค่ความฝันไปเสียเเล้ว


"อะไรกันพรุ่งนี้ก็จะเเต่งเเล้ว มานั่งร้องไห้กันเเบบนี้เดี๋ยวก็หมดสวยหรอก"แม่เดินเข้ามาพอดี พอเห็นเราสองพี่น้องกอดกันร้องไห้เเม่ก็ทำสีหน้าไม่พอใจพร้อมทำตาดุใส่

"เเม่ ทำไมเเม่ต้องทำแบบนี้ด้วย ถึงเเม้ว่าบ้านเราจะขัดสน แต่แม่ก็ไม่น่าทำแบบนี้ ทรายกับซินก็เรียนจบเเล้ว พวกเรามีปัญญาเลี้ยงเเม่อยู่เเล้วล่ะครับ ทำไมต้องลงทุนตั้งขนาดนี้ด้วยล่ะครับเเม่!"ผมพูดขึ้นเสียใส่เเม่ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เเม่เดินเข้ามาเเล้วตบหน้าผม

"ที่เเม่ทำก็เพราะพวกลูกๆนะ ถ้าไม่เเต่งวันพรุ่งนี้ เราจะเอาเงินที่ไหนไปให้พวกเจ้าหนี้ที่มันกำลังจะยึดบ้านเราไป พ่อแกหาเงินมาทั้งชีวิตเพื่อที่จะสร้างบ้านมาให้เพื่อความสะดวกสบายถ้าพ่อแกไม่ตายเสียก่อน ครอบครัวเราก็คงยืนหยัดอยู่ได้ แต่ตอนนี้พ่อเเกตายไปแล้ว แล้วจะให้เเม่ทำยังไง แล้วแกล่ะซิน เป็นเเค่จิตกรใส้เเห้งเลี้ยงเเม่แกหรอไงห๊า"
คำพูดของเเม่ มันยิ่งทำให้ผมสะเทือนใจเข้าไปอีก  ไม่ใช่เพราะเเม่หรอบ้านเราถึงกำลังจะถูกยึด ผมไม่ได้ต้องการที่จะต่อว่าแม่ผู้ให้กำเหนิด แต่ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ติดการพนันเพราะคบเพื่อนไม่ดีหรอกหรือไง ถึงได้โดนโกง ถึงขนาดสูญเสียทั้งกิจการ และบ้านที่ร่วมสร้างกันมากับคนที่รักได้ถึงขนาดนี้

"เเล้วอีกอย่างนะทราย คุณไนท์ทั้งหล่อเเล้วก็รวย แกน่ะจะสบายไปทั้งชีวิต แม่อุตส่าห์หาผู้ชายดีๆมาให้  ดูซิยังจะพากันคร่ำครวญหยุดเลยนะหยุดร้องกันเดี๋ยวนี้เลยถ้าพรุ่งนี้แกไม่สวยล่ะน่าดู"แม่พูดจบก็เดินออกไป  ยิ่งทำให้ทรายสะอื้นหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก 



.................

ผมกับทรายเเทบไม่ได้หลับได้นอน วันนี้เเล้วสินะที่ทุกอย่างมันต้องลงเอยในเเบบที่เเม่ต้องการ หนทางทุกอย่างมืดเเปดด้านไม่มีทางไหนเเล้วหรือไงที่ทรายไม่ต้องเเต่ง เเละบ้านยังคงเป็นบ้านของเราอยู่เช่นเดิม

"ซินทรายไม่อยากแต่ง"ทรายมองกระจกด้วยสายตาเลื่อนลอย ช่างเเต่งหน้าเหลือบมองทรายในสิ่งที่ทรายพูดออกมา

ผมจับบ่าทรายเเละบีบเบาๆ เพื่อให้กำลังใจเเต่ฟ้าสางเมื่อไร ทรายก็จะถูกล่ามโซ่ชะตาชีวิตทันที

"เป็นผู้หญิงนี่ลำบากจังเนอะ ทรายน่าจะเป็นผู้ชายเหมือนซิน......................ทรายคิดถึงพี่ต้นจังเลย ฮึก" ผมบีบไหล่ทรายเเละนวนเบาๆ ผมไม่สามารถทำอะไรเพื่อเธอได้อีกแล้วในตอนนี้มันหมดหนทางเเล้วจริงๆ
ทรายเงียบเเละตายังคงเหม่อลอย เเม่ยังไม่เข้ามาดูพวกเราว่าไปถึงไหนเเล้ว หรือเพราะกลัวว่าทรายจะขอร้องให้ยกเลิกงานเเต่งหรืออาจจะสาละวนอยู่ในห้องครัวเพื่อเตรียมของในงานพิธีเเต่ทรายยังเงียบนิ่งจนน่าใจหาย

"ทรายอยากอยู่คนเดียว ออกไปกันก่อนได้ไหม"ผมพยักหน้า เเละบอกช่างเเต่งหน้าให้ออกตามมา อย่างน้อยทรายก็คงอยากทำใจ

การเเต่งงานที่เเสนตลกมันทำให้ผมนึกขำ คน2คนไม่เคยเเม้เเต่จะเห็นหน้า หรือได้ทำความรู้จักกันเลยเสียด้วยซ้ำ แต่ผู้ใหญ่กลับจับเเต่งงานมันแปลกไหมล่ะคุณว่าไหม

"ไนท์ นักธุรกิจฟามไข่มุข มหาเศรษฐี ที่ทั้งหล่อเเละรวย ที่สาวๆต่างหมายปองเป็นคู่ชีวิต  เสียอย่างเดียว เขาเป็นพ่อม้ายลูกติด" ผมนึกขำกับนิตยสารที่เคยอ่านถึงบุคคลคนนั้น อย่างน้อยก็รู้ว่าเขาทำงานอะไร เเละอีกอย่างหนึ่งก็คือ เพลยบอยตัวพ่อกำลังจะเเต่งงานหาเเม่เลี้ยงให้ลูกสาวเพียงคนเดียว และแม่เลี้ยงที่ถูกเลือกก็คือพี่สาวของเราเอง
ความเซ็งเริ่มเข้ามาในจิตใจของผมอีกครั้ง ถ้าทรายได้เเต่งกับคนประเภทนี้อาจจะสบายไปทั้งชีวิตก็จริง แต่อาจจะต้องตรอมใจเพราะไม่ได้อยู่กับคนที่เขารักแน่ๆ

"เฮ้อ!"

ผมยกนาฬิกาขึ้นมองดูเวลาอีกครั้ง ผ่านมาเเล้ว20นาที อีกชม.ขบวนขันมากก็กำลังจะมาถึง  ผมกลับไปที่ห้องเเต่งตัวเจ้าสาว ป่านนี้ทรายคงจะเครียดหนักอยู่คนเดียวขืนปล่อยให้อยู่คนเดียวอีกนานกว่านี้อาจจะไม่ดีแน่ๆ

"ทรายเธอโอเคเเล้วนะ"ผมเคาะห้องเรียกก่อนที่จะเปิดเข้าไป เเต่ภายในห้องกลับเงียบกริบไม่มีเเม้เเต่เสียงเคลื่อนไหวหรือขานกลับมา  หรือว่าทรายจะคิดสั้น  ผมตาโตตกใจกลัวทรายไม่รักชีวิตขึ้นมาเพราะไม่อยากแต่งงาน จึงรีบเปิดประตูเข้าไป แต่ก็พบเเต่ความว่างเปล่า ผมวิ่งไปดูที่ห้องน้ำ ก็ไม่มี ทรายอาจจะเล่นซ่อนหากับผม แต่ค้นเท่าไรก็ไม่มีวี่เเววของทรายเลย นอกจากชุดไทยที่วางอยู่บนเก้าอี้หน้ากระจก พร้อมกับกระดาษสีขาว ผมปรี่เข้าไปเเละหยิบแผ่นกระดาษนั้นขึ้นมาอ่านข้อความในนั้น

"ซินขอโทษนะ แต่ทรายไม่ยอมเเต่งกับคนที่ไม่ได้รักเด็ดขาด ถึงเเม้ว่าจะหล่อรวย ค้ำฟ้า ก็เหอะ ขอโทษทุกคนที่ทำให้เดือดร้อน ปล.ไม่ต้องตามหาเพราะหายังไงก็ไม่เจอหรอก"

ผมอึ้งให้กับข้อความในกระดาษ เเล้วผมจะทำยังดี ถ้าเเม่รู้อาจจะปรี๊ดแตก เเล้วอาจพ่วงผมเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วยก็ได้ แล้วผมจะทำยังไงดีล่ะทีนี้ใครก็ได้โปรดช่วยผมที หายนะมาเยือนไอ้ซินเเล้ว
..............




................................
ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะค้ะผิดพลาดประการใด้สามารถติชมได้ แต่อย่ารุนเเรงจนรู้สึกสะเทือนจิตใจเป็นพอ :monkeysad:
..................................


Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-09-2012 18:08:51 โดย MimicClub »

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 551
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #1 เมื่อ06-08-2012 22:55:42 »

น่าสงสารนะ ได้แต่หวังว่าพระเอกจะเข้าใจ

ออฟไลน์ janamanza

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #2 เมื่อ06-08-2012 22:59:33 »

ดราม่าลอยมาแต่ไกล ให้กำลังใจคนแต่ง
เรื่องนี้แค่เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว มาต่อนะคร้าบ

ออฟไลน์ bun

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-5
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #3 เมื่อ06-08-2012 23:01:47 »

เป็นกำลังใจให้เรื่องใหม่นะ
 :L2:

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #4 เมื่อ06-08-2012 23:40:51 »

ชินแต่งแทนสินะ

รอติดตามจร้า

ออฟไลน์ jilantern

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #5 เมื่อ07-08-2012 06:33:37 »

เอ่อ แล้วพระเอกจะไม่ตกใจหรอ !?

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #6 เมื่อ07-08-2012 07:21:28 »

 :z2:รอลุ้นตอนต่อไปว่าจะสนุกแค่ไหนเมื่อได้รู้ความจริง

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1287
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #7 เมื่อ07-08-2012 08:10:43 »

น่าหนุก น่าหนุก เรื่องราวระหว่าง พ่อหม้าย(เรือพ่วง) + ฝาแฝดที่สลับตัว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-08-2012 08:42:30 โดย mentholss »

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #8 เมื่อ07-08-2012 08:16:53 »

 :call: :call: :call: :call: :call: :call:

ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
«ตอบ #9 เมื่อ07-08-2012 09:07:17 »

เฮอ....ๆ....ๆ.... อิมเมจพ่อเลี้ยงของโสรยานี่ กักขังฉันเถิด กักขังไป.... 555+ น่าติดตามสุดๆคับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>เริ่มต้น 6/8/55
« ตอบ #9 เมื่อ: 07-08-2012 09:07:17 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ MimicClub

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +174/-3
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทบาทที่1 7/8/55
«ตอบ #10 เมื่อ07-08-2012 18:26:02 »

บทที่1

"โห่.......... ยี้ โห่ ยี้ โห่...........ฮิ้ว" เสียงขันหมากฝ่ายเจ้าบ่าวทำหน้าที่กันอย่างพร้อมเพรียง

ได้เวลาเเล้วสินะงานพิธีมันเริ่มขึ้นเเล้ว!

เจ้าสาวในชุดไทยบิดมือตัวเองเเล้วเดินไปมาไม่มีทีท่าว่าจะเวียนหัวสักนิด เเต่ที่น่าเวียนหัวคือเรื่องที่กำลังจะเผชิญอยู่ตอนนี้มากกว่า สมอง ที่กำลังประมวลความคิด ว่าจะเเก้สถานณ์การที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าอย่างไรดี

"โอ๊ย  แย่แน่แย่เเน่ๆ อ๊าย"สายหัวไปมาอย่างหงุดหงิดกับอาการคิดไม่ออกว่าจะเอาไงดี

"มันยังพอมีเวลาน่าไอ้ซินคิดซี่ว่าแกจะทำยังไงต่อไปดี" อย่างน้อยกว่าจะผ่านด่านประตูเงินประตูทอง อย่างน้อยๆคนเฝ้าด่านก็ยังมีหน้าที่รีดเงินจากเจ้าบ่าวก่อนที่จะมาถึงห้องเจ้าสาว มันก็ยังพอมีเวลาได้คิดเอาตัวรอดเฉพาะหน้า

"แต่งเเล้วค่อยชิ่งทีหลังก็ได้วะ"

"แล้วจะชิ่งยังไงหลังจากนั้น".

"มอมเหล้าเเล้วค่อยหนี"

"ไม่ดิต้องคิดตอนนี้ก่อนค่อยคิดตอนจะหนี โว้ย!!!" เสียงสบถอย่างหงุดหงิด เเต่ก็ยังไม่ลดล่ะที่จะคิดต่อไป


"ช่างเเม่งเหอะ กูเงียบได้โล่ก่อนก็ได้วะใครจะว่าอะไรก็ช่าง พูดเมื่อไรได้เรื่องเเตกกันพอดี" แล้วก็กลับไปนั่งเหมือนเดิม
 สงบสติอารมณ์ทุกอย่าง หายใจเข้าลึกๆไอ้ซิน หายใจออกยาวๆ

"ฟู่ ตายเป็นตาย"

.............

"เจ้าบ่าวมาเเล้ว อ๊ะๆก่อนจะเข้าลืมอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ด่านสุดท้ายนี่เเพงนาอย่างหาว่าพี่ไม่เตือน ให้ไม่งามไม่ให้เจ้าสาวนะค๊า" เสียงพี่บิวเเละพี่น้ำกรี๊ดกร๊าดอยู่หน้าประตูห้องถึงมันจะห่างจากจุดนี้แต่เสียงพี่แกนี่ได้ยินชัดเเจ๋ว

"ขอบคุณค่า คิ๊กๆ" ฮึ่มมีความสุขกันเข้าไปนะพวกเจ๊ๆ คิดว่าน้องมีความสุขกันมากหรือไงนะ

"เจ้าสาว เจ้าบ่าวมารับเเล้วค่า" น้ำเสียงดัดจริตของพวกพี่ๆมันยิ่งทำให้ผมกังวล ไม่อยากหันกลับไปเลยให้ตายเหอะ!!!

"สงสัยเจ้าสาวจะเขินนะค้ะคุณไนท์"เจ๊น้ำก็สู่รู้จริงๆเล้ย ไม่ได้เขินเฟ้ยเเต่ไม่อยากหันกลับไปต่างหาก

"นั่นสินะครับ"เสียงทุ้มพูดพร้อมขำในลำคอ อดไม่ได้ที่หันไปมอง สายตาเราประสานกันทันที ผู้ชายผิวสีแทนหน้าตาคมเข้ม สายตาที่ดูดุนิดๆเเต่ดูมีเสน์เฉพาะตัว นั่นมันยิ่งทำให้ผมประหม่า ผมได้เเต่มองค้างในความหล่อของเจ้าบ่าว   ทำไมชะตาถึงได้เล่นตลกกับซินนักนะได้เกิดมาเป็นชายทั้งที แต่กลับมีใบหน้าเหมือนผู้หญิง ขอให้หน้าตา  ของไอ้ซินคนนี้สมเป็นผู้ชายซักนิดก็ยังดี

"นั่นๆดูสิค้ะ เจ้าสาวตะลึงในความหล่อของเจ้าบ่าวจนอึ้งเลย"ผมตวัดหางตามองพี่บิวอย่างเอาเรื่อง 
ไม่ได้ตะลึงซักหน่อยเเค่อิจฉามัน     จะว่าไปมันก็หล่อจริง ผิวสีเเทนหน้าเข้มๆเหมาะกับชุดไทยประยุกต์สีครีมมากๆ ขนาดผู้ชายด้วยกันยังคิดว่าหมอนี่ดูดีชมัด

"พอๆ ไปได้เเล้วทราย เจ้าบ่าวมารับถึงที่เเล้วยังจะเล่นตัวอีก" อะไรมันดลใจเจาะปากมาพูดนักหนอ ทำอย่างกับผมเต็มใจเเต่งนักหละ


ผมลุกขึ้นยืน เจ้าบ่าวผายมือมาให้ผม ผมจับมือกลับอย่างเกร็งๆแต่ก็ให้สมบทที่จะต้องเล่นละครบทนี้ละนะ


"ลูกสาวบ้านนี้สมกับคำล่ำลือจริงๆนะ"ผมมองไปยังคนที่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"คงจะจริง ว่าเเม่เธอขายลูกเพื่อเงิน หึ" ผมหยุดกึกทันที

สงบนิ่งไว้ไอ้ซินเอ๋ย

"อึ้งหรอที่พูดเเบบนี้ ไม่ต้องห่วงนะเพราะผมเองก็ถูกบังคับเหมือนกัน"  สงบๆๆๆๆๆๆๆๆๆสงบไว้ไอ้ซิน จบบทบาทนี้เมื่อไรไอ้นี่มันเละเเน่ๆ

กว่าจะลงมาถึงข้างล่าง ทำไมความรู้สึกของผมมันช่างช้าเเสนช้าเช่นนี้ เเขกเจ้าบ่าวเเละเจ้าสาว ต่างก็ยิ้มยินดีโดยเฉพาะเเม่ดูจะออกนอกหน้าเต็มที่ อาจคงจะเป็นเพราะเงินสินสอดที่อยู่ตรงหน้าสินะ!

"เอาล่ะเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็มาพร้อมเเล้ว เดี๋ยวจะเริ่มพิธีละนะ" ลุงสมาน ลุงที่ดูเหมือนผ่านศึกทำพิธีเริ่มพูดกับแม่เจ้าสาวมันเร็วมากจนจับใจความไม่ทัน

ลุงสมานทำอะไรบางอย่างกับขันที่ใส่ใบพลูเเละยาเส้นหรืออาจจะไม่ใช่ก็ไม่รู้ บางทีมันอาจจะเป็นธรรมเนียม ลุงสมานคว่ำขันลงเเล้วค่อยๆดึงขันขึ้น ใบพลูเเละของที่อยู่ในขัน ยังคงอยู่ในรูปเดิม

"ดี การทำนายดี อยู่กันยืดเเน่ๆ" ผมเเทบอยากจะลุกไปเหยียบสิ่งที่เขาทำนายให้จม ให้มันกระจัดกระจายไปซะ มันจะอยู่กันยืดได้ไงวะก็ในเมื่อมันอัดกันซะขนาดนั้นมันจะแตกได้ยังไง

หลังจากเสร็จพิธีก็เป็นการมอบสินสอด ผมเหลือบมองเเม่ที่ยิ้มเเก้มปริ่ ญาติๆเริ่มซุบซิบๆกันอีกครั้ง
แหวนทองวงเล็กๆเเต่ราคาคงไม่เล็กตามวงค่อยๆบรรจงสวมเข้านิ้วนางอย่างเบามือเเละพอดีเป๊ะ อะไรมันจะเป๊ะได้ขนาดนี้   เจ้าบ่าวเหลือบมองผมเเล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ ในขณะที่ผมสวนแหวนให้คืน หมอนี่มันคงจะไม่ใช่เพลยบอยธรรมดาเสียเเล้ว หลังจากที่มันทิ้งชนวนให้ไอ้ซินได้คุอารมณ์เเละทำหน้าหงิกเหมือนคนปวดท้องก็ไม่ปาน เเม่ที่สะกิดเป็นครั้งคราวบอกให้ยิ้มเข้าไว้   
..............

เเม่ยกสินสอดไปเก็บบนบ้านหลังจากเสร็จพิธีต่างๆมากมาย แม่ก็ลากผมหลบไปคุยอีกมุมหนึ่งของบ้าน
"ทรายทำไมไม่ยิ้มเลย เเกน่าจะไว้หน้าเเม่หน่อย ทำหน้าหักหน้างออยู่ได้รู้ไหมว่าคนอื่นเขาหาว่าแม่บังคับลูกเเต่งงานเจ้าสาวเลยทำหน้าหงิกอย่างที่เขาๆเห็นน่ะห๊ะ" ก็มันไม่จริงหรือไงคับเเม่ ที่เขาซุบซิบนินทาต่อหน้าให้เห็นมันก็เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น 

"ทำไมไม่พูดล่ะทราย เงียบอยู่ทำไมเเม่เห็นเเกไม่พูดตั้งเริ่มยันจบพิธีเลย จนเขาหาว่าลูกเป็นใบ้เเล้วรู้ไหมเนี่ยห๊า"แม่หยิกเข้าที่เเขนผมจนเจ็บ

"ซินไม่ได้เป็นใบ้เเต่กลัวพูดแล้วความมันจะเเตก"แม่เหลือกตาโตใส่ผม

"ตาซินนี่แกหรอ"เเม่ทำปากพงาบๆเเล้วลากผมขึ้นห้องปิดประตูเงียบ

"เป็นเเกได้ยังไงห๊า เเล้วทรายหายไปไหนอย่าบอกนะเป็นเเกตั้งเเต่เเรกเลย"แม่ทั้งหยิกทั้งตีผม

"โอ๊ยๆ เเม่ ซินเจ็บนะฟังซินก่อน"ผมจับมือเเม่ไว้หวังให้แม่เลิกทุบซักที ถึงยังไงซินก็เป็นผู้ชายเเรงผู้ชายมันต้องเยอะกว่าผู่หญิงเป็นเรื่องธรรมดา

"นี่แกกล้าทำกับเเม่แบบนี้หรอห๊า!"แม่ตวาดเสียงดุ

"ก็เเม่ไม่ฟังเลย    ก็ได้เดี๋ยวซินลงไปบอกทุกคนในงานให้เขารู้กันไปเลยว่าเจ้าสาวหายไป คนที่เเต่งมันคือไอ้ซินลูกชายของเเม่อ่ะดีไหม๊"

"ตาซิน นี่แกบอกว่ายัยทรายหนีไปใช่ไหม"แม่หยุดดิ้นเเล้ว ทรุดลงกับพื้นน้ำตาเอ่อขึ้นมาทันที

"ฉันจะทำยังไงดี ฉันจะทำยังไง ถ้าคุณหญิงรู้มีหวังได้ยกเลิกเเน่ๆ แล้วแม่แกจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ทำไมทรายทำกับเเม่แบบนี้ ฮือ"แม่ร้องจนผมรู้สึกสงสาร แต่เพราะทรายหัวดื้ออยู่แล้ว แม่คงจะประเมินทรายต่ำเกินไป รวมถึงผมด้วยอีกคน คนอย่างทรายนะหรือจะยอมเเต่งกับคนอื่นอย่างง่ายดายขนาดนี้  รู้งี้ไม่อยู่กอดคอร้องไห้ด้วยหรอก

"ถึงยังไงเขาก็ยังไม่รู้กันนะแม่อย่างเพิ่งตีโพยตีพายสิ"

"ใช่     นั่นสินะ  ซินลูกต้องช่วยแม่ให้วันนี้้มันจบไปก่อนอย่าเพิ่งออกไปไหนจนกว่างานจะจบล่ะเดี๋ยวเเม่ไปรับหน้าเเขกก่อนเเล้วเดี๋ยวมาคุยกันอีกที" เเม่เปลี่ยนอารมณ์ได้ไวมากเลยนะเเม่

เเม่เดินออกจากห้องไปเเล้วเหลือเพียงเเค่ผมที่ยังคงนั่งอยู่ในห้อง เงาที่ทะท้อนในกระจก     ผมกับทรายช่างเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยนมันเป็นความโชคดีของผมหรือเป็นเพราะความโชคร้ายกันเเน่ ที่พ่อกับเเม่ผลิตลูกเเล้วโขกพิมพ์ออกมาให้หน้าตาเหมือนกันเดะๆ  มือที่กำลังกุมท้อง ที่ตอนนี้มันกำลังร้องประท้วงอย่างเเรง
"หิวง่ะ"ผมร้องเเล้วทำปากเบะ ตั้งเเต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยให้ตายสิ แม่อย่าลืมส่งข้าวส่งน้ำซินอย่างนี้สิ



ก๊อกๆ

ผมหันตามเสียงเคาะหน้าประตูผู้ชายที่ทำให้ผมเป็นทุกข์อยู่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าประตูตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

"ไม่หิวหรอครับ ทำไมไม่ออกไปหาอะไรทานรู้ไหมผัวเมียเข้าหอเเล้วเขาต้องทำอะไรพร้อมกันมันเป็นทำเนียม" มาถึงก็พูดพล่ามอะไรก็ไม่รู้แถมมายิ้มยียวนกวนอารมณ์ใส่อีก

ผมเชิดหน้าใส่ทำเป็นเหมือนไม่ได้ฟัง 

"เฮ้อเเย่จังเลย เนอะ รู้สึกว่าตัวเองอาภัพชอบกลที่ได้เจ้าสาวเป็นใบ้ หึ" จะพูดอะไรก็พูดมาเลยเหอะ มือที่ต้อนนี้กำเเน่นทั้งสองข้าง มันอยากจะปรี่เข้าไปชกหน้า ไอ้คนที่มันกวนอารมณ์ตังเเต่ที่ได้เจอกันจริงๆ  แค่ครั้งเเรกก็ไม่ประทับใจเเล้ว ทรายหรือผมนี่โชคร้ายจริงๆที่ต้องมาเจอผู้ชายเเบบนี้

"นี่จะไม่พูดกับผมจริงๆ น่ะหรอ"เสียงที่ใกล้หูมันทำให้ผมถึงกับผง่ะเมื่อหน้าของมันเกือบจะชนเเก้มผมอยู่เเล้ว

"ไม่เห็นต้องตกใจเลย ถึงยังไงเราก็เเต่งงานเพียงข้ามวัน เราก็จะเป็นผัวเมียกันอยู่เเล้วน่า" ดูมันสิ พูดคำว่าผัวเมียอย่างไปละอาย นี่มันพูดต่อหน้าสตรีที่เพิ่งเจอนะเว้ย  ทนไม่ไหวเเล้วนะเนี่ย

ผลั่ก!! อ่อก!

"สมน้ำหน้า!"ผมพูดอย่างเย้ยๆเเล้วรีบเอามือปิดปาก

"ให้มันได้อย่างนี้สิ"ผมสะใจกับผู้ชายคนนี้ที่โดนผมเสยจมูกอย่างเหลืออดจนหลุดพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ย  นายไนท์ทำหน้าเเหยเอามือกุมจมูกเเล้วมองผมอย่างเอาเรื่อง

"ไม่ยักกะรู้ว่าพูดได้ด้วย มิน่าล่ะทำไม่ถึงไม่ปริปากพูด เพราะเสียงอย่างกับผู้ชายนี่เอง"

"เเล้วจะทำไมเสียงอย่างนี้มันหนักหัวคุณหรอ ปากหมาเยี่ยงนี้สมควรโดนเเล้ว"ผมชี้หน้าว่าแต่ดูเหมือนคนที่ถูกด่ากลับไม่รู้สึกรู้สาอีกแถมยังหัวเราะใส่อีก

"เข้าใจเเล้วล่ะ หึหึ ว่าทำไมเจ้าสาวถึงทำหน้าบึ้งได้ตลอดเวลาไม่พูดไม่จาเลยสักนิดอย่าคิดนะว่าผมไม่รู้อะไร อย่างน้อยๆผมก็รู้ว่าบ้านคุณหญิงทิพ มีแฝด!!" มันพูดอะไรว๊า ผมอ้าปากค้างในสิ่งที่หมอนี่พูดหรือว่าหมอนี่มันรู้อะไรงั้นหรอ ทั้งๆที่ผมปลอมตัวเนียนเเล้วนะ

"คุณพูดอะไร"ผมถามยังเเกล้งทำหน้าตาย

"เอาเป็นว่ารู้แล้วกัน  หวังว่าจะปลอมตัวให้เเนบเนียนกว่านี้นะ  หึ" ผมเกลียดได้เสียง หึ ในลำคอของหมอนี่จริงๆ เขาปล่อยให้ผมยืนเอ๋อแดกพูดอะไรไม่ออก  อึ้งกับสิงที่พูดเหมือนทิ้งลูกระเบิดแล้วจากไป ปล่อยให้ผมยืนร้อนรนกับหัวใจที่เริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้น  หรือว่าจะรู้!!!!!!!
.................
 



 
โชคดีที่ช่วงเช้าผ่านพ้นไปแล้ว แม่แก้ต่างเพื่อดักไม่ให้ผมได้คุยกับพวกผู้ใหญ่ เหตุผลก็คือผมป่วยเป็นทอมซิลพูดออกเสียงไม่ได้   นี่แหละแม่ผมเอาตัวรอดและแถได้ตลอดรอดฝั่ง แต่ถึงยังไงมันต้องมีงานเลี้ยงรอบเย็นอยู่ดี ชุดเจ้าสาวสีขาวสวยตอนนี้มันอยู่บนเรือนร่างผมเรียบร้อยรู้สึกอึดอัดช่วงอกยิ่งกว่าชุดไทยเมื่อเช้าเสียอีก ทนอีกเเคไม่กี่ชม.ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ลงตัวแล้วล่ะ

"ซินเสร็จหรือยังลูก"แม่เดินเข้ามาแล้วจับผมพลิกไปมา

"แม่ว่านมมันใหญ่ว่าเมื่อเช้าอีกนะ เอาให้แฟบลงหน่อยเหอะ" แม่มองช่วงอกเเล้วจับมันขยับ

"แม่ก็ สนไรกับอีเเค่นมใหญ่ไม่ใหญ่เล่า"ผมพูดหน้างอ รู้สึกเหนื่อยเต็มที่เเล้วตอนนี้ แต่หน้าที่เจ้าสาวจำเป็นมันยังไม่จบลง

"เสร็จหรือยังค้ะคุณ คุณหญิงให้เจ้าสาวไปเตรียมรับเเขกเเล้วล่ะค่ะ"ญาติฝั่งเจ้าบ่าวยื่นหน้าเข้ามาเเล้วเร่งยิกๆ

"ค่ะๆ เสร็จเเล้วๆ"เเม่ขยับเสื้อให้ดูสมส่วนกับหุ่นของผมจากนั้นก็ลากผมออกมาจากห้องเเต่งตัว

"รอนานไหมค้ะ เจ้าสาวมาเเล้วล่ะค่ะ" แม่ดันผมไปยืนคู่กับเจ้าบ่าวที่ใส่สูทสีเดียวกันกับผม

"เจ้าสาวสวยจริงๆเลยนะค้ะ คุณแม่คงปลื้มที่ได้ลูกสาวสวยขนาดนี้"คำเยินยอที่พูดออกมาจากปากบรรดาแขกทั้งหลายมันยิ่งทำให้ผมตัวเกร็ง ไม่รู้ว่าจะเยอะไปไหน

"ไนท์   น้องไม่สบายอยู่ช่วยจับน้องด้วยสิ" ป้าของเจ้าบ่าวว่าทำตาดุๆ นายไนท์ทำหน้าตาเลิกคิ้วเเล้วขยับโอบเอว

"เฮ้ยๆ" ผมร้องเบาๆเเล้วเเกะมือเขาออกจากเอว

"เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอก"เขากระซิบบอกเสียงเบาจนผมเหวอ ผมผล่ะมือออก    ไม่มีหน้าสู้หน้าใครเลยจริงๆถ้าบรรดาเพื่อนๆของผมมันมาเห็นผมในสภาพนี้ล่ะก็มีหวังมันคงได้ล้อผมแหง

งานเลี้ยงก็เริ่มเเล้ว พิธีกรก็พูดเเล้วเรียบร้อย เค๊กก็ตัดไปแล้ว ผมโดนเพื่อนๆของเจ้าบ่าวแซวนิดหน่อยเรื่องที่หาว่าตัวเองหยิ่ง ตอนนี้ผมล้าอย่างเเรง มันคงไม่ใช่ล้าอย่างเดียวมันเครียดด้วย แล้วหลังจากนี้ผมจะเอายังไงกับคนๆนี้ดี จะสารภาพหรือว่าจะหนีหรือว่าจะทำอย่างที่คิดไว้ตั้งเเต่เมื่อเช้า มันอาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้ แล้วแม่ล่ะถ้าผมหนีไปแล้วแม่จะเป็นอย่างไร

............................





ผมนั่งอยู่บนเตียงนอนนุ่มๆสีขาว ที่ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบถูกจัดเป็นรูปหัวใจ  ตอนนี้รู้สึกมึนงงเเละเกร็งไปหมด ทำไมห้องหอ
ต้องเป็นบ้านของเจ้าบ่าวด้วย มันทำให้ผมหาทางหนีทีไล่ได้ลำบากมาก

"เเม่พักผ่อนเถอะ ซินเอาตัวรอดได้ ซินจะเป็นคนคุยกับคุณไนท์เรื่องพี่ทรายเอง"ผมบอกเเม่ตอนที่เเม่มาส่งผมที่ห้องหอ

"จะดีหรอซิน ถ้าเกิดเขาไม่เข้าใจล่ะ"เเม่ผมทำหน้าเครียด

"เอาน่าเเม่ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด"ผมกอดให้กำลังกับแม่ แม่พยักหน้าเเล้วเดินออกไป



เฮ้อ เเล้วจะทำยังไงดีหนอ           แต่หน้าแปลกใจกับงานเเต่งพิลึกนี่เสียจริงไม่มีใครสนใจกับงานเเต่งซักเท่าไรญาติเจ้าบ่าวทำเหมือนให้งานเเต่งมันผ่านๆไป จะดีหรือไม่ดีก็ช่างแต่ก็ขอให้ได้เเต่งเป็นพอ   บางทีมันอาจเป็นความโชคดีของผมเอง หรืออาจเป็นเพราะมันเคยมีการจัดงานของบุคคล คนๆนั้นมาก่อนเเล้วก็ได้

เสียงคนเปิดประตูเเละปิดมันลงคงไม่ต้องเดาว่าเป็นใครเพราะรู้ๆอยู่

"คิดอะไรอยู่ล่ะ ไม่อาบน้ำหรอไงเหนื่อยมาทั้งวัน" คนพูด พูดน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะปลดสูทเเล้วโยนลงเตียง

"คุณ ผมแปลกใจทำไม..."ผมไม่ทันได้พูดก็โดนยกมือห้ามเสียก่อน

"ทำไมฉันถึงรู้น่ะหรอ ขออาบน้ำก่อนได้ไหมล่ะเเล้วจะพูดให้ฟัง อ้อแต่คงไม่ใช่ฉันคนเดียวที่พูดหรอกนะนายเองก็ต้องอธิบายเรื่องของนายมาด้วย"
ง่ายจริงเนอะ พูดๆๆๆเเล้วก็เดินหายเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้ผมยืนงงว่าตัวเองจะทำอะไรต่อไปดี  ของๆทรายมันก็มาอยู่บ้านนี้เเล้วแต่จะให้ผมใส่ชุดของทรายอีกผมคงทนต่อไปไม่ไหว  ผมเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าถือวิสาสะหยิบชุดเสื้อยืดของเจ้าของห้องพร้อมกับผ้าขนหนูที่ดูเหมือนยังไม่ได้ใช้ออกมา ผมปลดชุดเจ้าสาวออกอย่างง่ายดายทั้งๆที่ตอนใส่มันยากแสนยากสุดๆ



นายไนท์ออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ท่อนบนยังเปียกท่อนล่างพันผ้าไว้ พอเห็นผมซึ่งอยู่ในสภาพเดียวกันก็ยืนเฉย

"หลบสิจะอาบบ้าง อาบเป็นคนเดียวหรอไง" ผมบ่นอุบอิบก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่เตรียมจะเปลี่ยนเข้าไปเปลี่ยนข้างใน

ยังพอมีเวลาอาบน้ำ หาคำแก้ตัวดีๆน่าซิน

นายต้องพูดดีๆกับเขา ยังไงตอนนี้เขาก็ถือไพ่สูงกว่า

"เฮ้อ"
........................

หลังจากออกจากห้องน้ำเสร็จ เเล้วก็ยังทำตัวไม่ถูกอยู่ดี ผมมองไปรอบๆห้องที่ตอนนี้เจ้าของห้องกำลังนอนกระดิกเท้าเปิดรายการทีวีดูสบายใจเฉิบ ผมสูดลมหายใจเเล้วเดินไปนั่งข้างๆ

"คุณ เรื่องนี้ผมอธิบายได้ แต่คุณอย่าเอาเรื่องเเม่ผมเลยนะ"  ยังมีหน้ามาเหล่หางตามองอีกนะ

"ทำไมฉันต้องเอาเรื่องด้วยในเมื่อไม่มีอะไรเสียหาย"

"ว่าไงนะ นี่คุณจะไม่เอาเรื่องจริงๆหรอ" ผมพูดเสียงตื่นๆ

"หรืออยากให้เอาเรื่องล่ะ" ผมส่ายหัวทันที

"ทำไม"ผมถามเสียงค่อย รู้สึกละอายในใจที่หลอกเขา แต่ก็รู้สึกโล่งอกไปพร้อมๆกัน

"เหตุผลคือฉันไม่อยากโดนตื้อ และถูกยัดเยียดให้มีเมีย เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เก็บของเเล้วเตรียมตัวเดินทางเเต่เช้าเลยแล้วกัน"

"เดินทาง! เดินทางไปไหน" หันมามองผมแล้วทำปากจิ๊ ลำคาญใจ

"ก็กลับบ้านนะสิถามได้"พูดด้วยน้ำเสียงเเบบไม่พอใจ

"แล้วที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณหรอไง"

"มันก็เคยใช่มันเป็นบ้านเกิดฉันเเต่บ้านจริงๆ มันไม่ใช่ที่นี่"

"แล้วคนอื่นเขาไม่ว่าหรอ"ผมยังถามต่อเพื่อให้คลายความสงสัย

"ตกลงยังอยากจะเป็นเจ้าสาวจำเป็นอยู่ไหม๊!!!"

อึก  ไม่ถามก็ได้วะ!!



เรื่องที่ไม่คาดคิดว่ามันจะพลิกได้ขนาดนี้เหมือนโชคชะตาเล่นตลก ให้ไอ้ซินปั่นป่วนในชีวิตเล่น  ให้ต้องมาเเต่งงานทั้งๆที่เป็นผู้ชายด้วยกันกับคนแปลกหน้า แถมหมอนี่มันยังทำเป็นใจเย็นไม่รุ็สึกรู้อะไรด้วยซ้ำ ผมเองก็อยากรู้ว่าทำไม เขาถึงยอมได้ง่ายดายขนาดนี้  "ไม่อยากถูกยัดเยียดให้มีเมียอีกเเล้วอย่างงั้นหรอ" แล้วมันเกี่ยวอะไรกันอ่ะ อยากจะถามต่อให้หายค้างคาใจแต่ก็กลัวเขาจะเปลี่ยนใจหรือเราจะรอให้เวลามันผ่านพ้นไปให้นานกว่านี้ก่อนดีไหม แล้วคนอื่นๆเขาจะไม่สงสัยกันหรือไงนะ แต่งสะใภ้เข้าบ้านทั้งทียังไม่ทันได้คุยหรือทำความคุ้นเคยก็ต้องเดินทางกลับบ้านสามีเสียเเล้ว แล้วถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ไปแต่งที่บ้านเขาซะเลยล่ะ จะได้ไม่ต้องลำบากเดินทางให้เหนื่อยเปล่าๆ ความสงสัยเเละความไม่เข้าใจมันยังค้างคาในใจของไอ้ซินอยู่ดี  เปลือกตาตอนนี้มันเริ่มจะปิดกันซะเเล้วเสียงหนังมันไม่ได้เข้าโสตประสาทหูของไอ้ซินเลยแม้เเต่น้อย
"ถ้าหลับตาเเล้วตื่นขึ้นมาใหม่ ถ้าเรื่องทุกเรื่องในวันนี้เป็นเเค่ความฝันก็ดีสินะ มันคงเป็นฝันที่ตลกที่สุดของไอ้ซินเลย"

ได้เเต่เพียงคิดแค่นี้ เปลือกตาถูกปิดสนิทลง อยากให้เรื่องทุกเรื่องเป็นความฝัน ฝันเเค่นั้น เเค่ความฝันเท่านั้นพอ

......................






............................

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-08-2012 22:20:31 โดย MimicClub »

ออฟไลน์ irksome

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 277
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #11 เมื่อ07-08-2012 19:08:25 »

ติดตามๆ  :mc4:

ออฟไลน์ loveview

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1919
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-10
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #12 เมื่อ07-08-2012 19:27:49 »

โอ้!!!  ซับซ้อน

ออฟไลน์ pizza2011

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #13 เมื่อ07-08-2012 19:48:36 »

เฮ้ยชอบอ่ะ ฝาแฝดสลับตัวกัน ไนท์จะไปไหน เหอๆรออ่านต่อ
ป.ล. ตอนเเรกเห็นชื่อซิน เเอบลุ้นเบาๆให้พระเอกเป็นพี่นัทซิงกูล่าร์ 555+

ออฟไลน์ Loste

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 430
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #14 เมื่อ07-08-2012 19:52:34 »

 :mc4: :mc4: :mc4:


ต้อนรับเรื่องใหม่

ออฟไลน์ NY_JK

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 641
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #15 เมื่อ07-08-2012 20:11:55 »

 :L2: สนุก นิสัยพระเอกเหมือนเด็กเอาแต่ใจเลย ขี้แกล้งด้วย

biwtiz

  • บุคคลทั่วไป
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #16 เมื่อ07-08-2012 20:29:00 »

รอติดตามนะคะ

 o13 o13 o13 o13

ออฟไลน์ yongsulewa

  • 나는 상처를 줬어.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #17 เมื่อ07-08-2012 20:54:21 »

รออยู่ค้าาา :3123:

ออฟไลน์ beautjang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 53
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #18 เมื่อ07-08-2012 21:05:01 »

น่าติดตาม o13

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 551
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #19 เมื่อ07-08-2012 21:19:15 »

งานนี้สนุกแน่

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
« ตอบ #19 เมื่อ: 07-08-2012 21:19:15 »





ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #20 เมื่อ07-08-2012 21:23:13 »

รอตอนต่อไปนะครับ  :z13:

honeystar

  • บุคคลทั่วไป
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #21 เมื่อ07-08-2012 21:25:12 »

จะเกิดอะไรขึ้นหนออ
งานนี้มีลุ้นน

bozang

  • บุคคลทั่วไป
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #22 เมื่อ07-08-2012 23:43:45 »

ลุ้นจัง ซินจ๋า ทำเพื่อพี่นะ
ไนท์เท่อ้ะ อิอิ แต่ว่ามีลูกแล้ว??
รออ่านต่อจ้า

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #23 เมื่อ07-08-2012 23:55:36 »

น่าสนใจจังเลย :z2:

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1287
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #24 เมื่อ08-08-2012 02:05:48 »

รอตอนต่อไปอยู่นะจ๊ะ

ออฟไลน์ tuek

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +214/-3
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #25 เมื่อ08-08-2012 11:28:03 »

ต้อนรับเรื่องใหม่
เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆ
+1 นะคะ


ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #26 เมื่อ08-08-2012 11:43:40 »

น่าติดตามมากค่ะ

shockoBB

  • บุคคลทั่วไป
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #27 เมื่อ08-08-2012 12:34:48 »

ติดตามๆ  :z2: :z2: :z2:

ออฟไลน์ Ju

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 556
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-2
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #28 เมื่อ08-08-2012 12:38:39 »

Oh ! It's complicated.

น่าติดตามมาก

+เป็ด รอตอนต่อไป

ออฟไลน์ zaszaq

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-4
Re: ((เจ้าสาวจำเเลง))>>>>บทที่1 7/8/55
«ตอบ #29 เมื่อ08-08-2012 13:48:35 »

ทรายกับซิน (กลายเป็นซินเดอเรลารือป่าว)  :mc4: :mc4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด