...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)  (อ่าน 1031398 ครั้ง)

ออฟไลน์ หลงไหลในม่านหมอก

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +298/-2
อ้อมกอดเด็กช่าง ตอน  อำนาจเงินตรา...หายื้อชีวิตได้ไม่



“ญาติเข้าเยี่ยมได้นะคะ”  พยาบาลสาวร่างอวบเปิดประตูเชิญกลุ่มคนที่นั่งรอหน้าห้องไอซียูกันอย่างเงียบๆมาเป็นเวลาร่วมสามชั่วโมง

พ่อแม่ของผู้ป่วยเดินน้ำตาซึมเข้าไปก่อน  คนข้างนอกได้แต่นั่งรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ 

เวลาผ่านไปไม่นานคนเป็นพ่อก็พยุงแม่ในอาการแทบทรุดออกจากห้องไอซียูมาด้วยน้ำตา

ฝิ่นและพี่ไม้  คนซึ่งผูกพันกันดั่งเพื่อนตายของผู้ป่วยจึงค่อยลุกเดินเข้าไปเปลี่ยนรองเท้าและสวมเสื้อคลุมเพื่อป้องกันเชื้อโรคภายในห้องชั้นแรก  เพื่อจะได้เข้าเยี่ยมเป็นคิวถัดไป 

ทั้งสองเปิดประตูเข้าไปด้วยความเงียบไร้ซึ่งคำพูดคุย  สีหน้าเรียบนิ่งคาดเดาอารมณ์ไม่ถูกปะทะเข้ากับไอเย็นจัดจากเครื่องปรับอากาศ  สวมเสื้อคลุมทับยังสัมผัสถึงอุณหภูมิที่ต่ำได้ขนาดนี้  แล้วคนขี้หนาวที่นอนสวมเครื่องช่วยหายใจอยู่บนเตียงล่ะ  มีเพียงผ้าห่มผืนบางคลุมกายแค่ชั้นเดียว  ...ทนได้ยังไง

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

“ตอนนี้คนไข้อ่อนเพลียมาก  คุณหมอเลยต้องใช้เครื่องช่วยหายใจไว้ก่อน  ถึงจะผ่าตัดแล้ว  แต่โอกาสว่าจะรอดก็50-50 เพราะคนไข้เสียเลือดมากก่อนจะมาถึงโรงพยาบาล”  พยาบาลกล่าวเมื่อทั้งสองเดินมาถึงเตียงผู้ป่วย

“พยาบาลขอผ้าห่มหนาๆอีกผืนหน่อยสิ”  ฝิ่นสูดจมูกร้องขอเครื่องห่มกายแทนเพื่อนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ต้องตัดไตข้างขวานะครับคุณพ่อคุณแม่  ไม่มีทางไหนจะห้ามเลือดได้เลย หมอไม่อยากใช้คำว่าพรุนแต่เก็บไว้ไตข้างนี้ก็ไม่สามารถใช้งานได้อีกแล้ว  อวัยวะบอบช้ำมาก  จำเป็นต้องตัดทิ้งเพื่อผู้ป่วยจะได้มีชีวิตรอดนะครับ”

“เจ็บไหมเป้ง” หน้าตาบวมปูดม่วงช้ำ  อีกทั้งผ้าพันแผลจากรอยมีดกรีดพาดผ่านหน้าอก  ทำให้ไม้มองดูสภาพน้องชายนัยน์ตารื้น    คนบนเตียงที่ลืมตาอยู่แล้วมองเพื่อนตายทั้งสองด้วยความอิดโรย  มีเพียงน้ำตาที่หยดไหลเท่านั้นทำให้คนเยี่ยมคิดไปเองว่าคือปฏิกิริยาตอบสนองจากเป้ง

ไม้วางมือไว้บนศรีษะเบาๆแล้วใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาให้คนบนเตียงพลันตัวเองก็ต้องเงยหน้ามองหลอดไฟเพื่อห้ามน้ำตาตัวเองเช่นกัน

“ลูกผู้ชาย ร้องไห้บ้างก็ได้  ไม่ใช่เรื่องหน้าอายอย่างที่มึงคิดหรอก”  บังคับตัวเองส่งยิ้มให้น้องชายทั้งยังเปลี่ยนไปกุมมือที่ไร้แรงขยับไหวไว้เบาๆ 

“ใครทำมึงวะ”  คำถามห้วนๆจากปากฝิ่น  รู้ทั้งรู้เพื่อนคงไม่สามารถบอกเล่าเรื่องราวก่อนหน้าที่ทำให้ต้องมีสภาพอย่างนี้ได้  แต่ด้วยความโมโหก็อดคาดคั้นไม่ได้เช่นกัน

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เพียงมองสบตากันเท่านั้น  ท่ามกลางเสียงสัญญาณชีพจรของเครื่องช่วยหายใจ

พยาบาลเดินกลับมาคลุมผ้าผืนบางให้คนป่วยอีกสองผืน  ฝิ่นทำท่าจะท้วงติงแต่พี่ไม้ได้แตะข้อศอกเขาไว้ก่อน  ทั้งที่ไม่พอใจแต่กลับทำอะไรไม่ได้  ฝิ่นจึงหันไปสนใจเพื่อนแทน

“อดทนนะเว้ย  กูสัญญา...ใครที่ทำมึงเจ็บ  มันต้องเจ็บกว่ามึงร้อยเท่าพันเท่า”  คำพูดหนักแน่นมองสบตา
คนบนเตียงนัยน์ตาลอยๆขยับไปทางขวาทีทางซ้ายทีอย่างไม่รู้ความหมาย  ยิ่งทำให้คนเยี่ยมอยากจะตะโกนให้ลั่น
ห้อง  ถ้ามีคำไหนที่ความหมายมันมากกว่าคำว่าสงสาร  ...นั่นคงเป็นความรู้สึกจากคนเยี่ยมทั้งสองคนแล้ว
อยากเจ็บแทนเหลือเกิน...


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดดดดดดดดดด

.
.
.

กลุ่มนักเรียนอาชีวะx ร่วมห้าสิบคนเดินทางไปถึงหน้าเทคโนT 
“ประธานสาย๕x ต้องการเจอดิว๓T”  ลูกน้องในสายบอกเด็กช่างเจ้าถิ่น กลุ่มหนึ่งซึ่งยืนต้อนรับพร้อมอาวุธครบมือหน้าโรงเรียน 
ประธานสายที่ใหญ่ที่สุดของเทคโนTเดินผ่านหน้านักเรียนคู่อริเข้าไปในโรงเรียนอย่างไม่สนใจใยดีเพราะไม่ใช่เรื่องของตน  แต่คนที่เดินตามหลังมาทั้งคันรถกลับตะโกนเย้าแหย่กันอย่างสนุกสนาน

“เลือกเอาจะจบที่คน หรือที่สถาบัน”  เขายื่นข้อเสนอให้ประธานปีสามของที่นี่

.
.
.

เสียงพระสวดอภิธรรมศพเป็นภาษาบาลีที่คนฟังไม่เข้าใจความหมายดังไปทั่วศาลาวัด  แต่ไม่ได้เข้าหูสองในแขกของงานแม้สักนิด

“ไหนบอกตัดไตแล้วจะรอดไงวะ”

“มันก็อดทนสุดๆแล้ว”  น้ำเสียงเรียบๆตอบรุ่นน้อง  สายตามองไปยังภาพถ่ายนักศึกษาที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมตั้งอยู่หน้าโลงศพนิ่ง

หลังพระสวดจบฝิ่นได้เอาใบแจ้งความแจกจ่ายคนในสายเพื่อให้ตามหาไอ้คนต้นเหตุ  จากคำให้การของผู้คนละแวกบ้านรวมทั้งเด็กช่างคู่อริที่นั่งกินเหล้ากันทั้งกลุ่มบอกเป็นเสียงเดียวกันแล้วว่า  ใครเป็นคนทำ

 เขาจะต้องตามตัวมันมาให้ได้  ไอ้พงษ์  ไอ้เด็กไม่เจียมกะลาหัว  กล้ามากที่ทำเพื่อนเขา  มันจะต้องได้รับบทลงโทษอย่างสาสม 

“เมื่อเช้าไปดักบ้านกับที่โรงเรียนมันแล้วแต่ไม่เจอ  ถามแฟนมันก็บอกไม่รู้เรื่อง”  ฝิ่นรายงานความเคลื่อนไหวฝั่งตัวเอง  พลางจุดบุหรี่ส่งให้พี่ชาย

“มึงเชื่อเหรอ”  ไม้ยังคงวางหน้าเรียบพ่นควันออกจากปาก  เข้าใจว่าเจ็บปวดไม่น้อยไปกว่ากัน  ครั้งนี้เป็นครั้งที่เลวร้ายที่สุดของทั้งคู่เพราะคนที่จากกลายเป็นคนใกล้ตัวที่สุด  แต่ทำไมยังนิ่งได้อีก  อันนี้ที่ฝิ่นไม่เข้าใจ 

“หึ ลองตามแฟนมันก่อน  ผมว่ายังไงมันต้องติดต่อกันบ้างล่ะ”  เขาเองก็เคยหนีเหมือนกัน  ต่อให้หลบซ่อนตัวดีแค่ไหน  ไม่พ้นต้องส่งข่าวอยู่ดีล่ะน่า

“ก็แล้วแต่มึง”  พี่ไม้ไม่แสดงความเห็นเพิ่มซึ่งทำให้ฝิ่นคิ้วขมวดกันแน่นกว่าเดิม  ถึงเขาจะขึ้นมารับช่วงเป็นประธานสายต่อจากพี่แต่ก็ยังให้เกียรติพี่เสมอ  คนในสายตายกี่คนต่อกี่คนพี่ก็คอยออกโรงเองไม่ใช่เหรอ  แล้ววันนี้มันอะไร  ทำไมพี่ถึงได้พูดน้อยเหมือนคนไม่สะทกสะท้านอะไรเลย  คนที่ตายวันนี้มันไม่มีความสำคัญกับพี่เลยรึยังไง

“อ้อ ไอ้ดิวมันรับปากจะช่วยเรานะ” 

“ก็ดี”  เฮ้อ...

“ทางพี่ล่ะ?”  ฝิ่นเริ่มเสียงห้วนจุดบุหรี่ของตัวเองบ้าง  มองเข้าไปยังศาลาตั้งศพที่ญาติๆของเป้งกำลังเก็บข้าวเก็บของกัน

“ไม่มีอะไรผิดปกติ  เช้ามันไปโรงเรียน เย็นไอ้ดิวไปส่งบ้าน  กูเฝ้าทั้งคืนแล้ว  มันอยู่คนเดียว”

“ถ้ายังไม่คืบหน้าก็คงต้องบีบแล้วนะ”

“ตามใจมึง”  ก็ได้!  ถือว่าให้อำนาจจัดการเรื่องนี้เต็มที่แล้วนะ

ทั้งสองคนคุยบ้าง เงียบบ้างเหมือนไม่รู้จะทำให้บรรยากาศตอนนี้ดีขึ้นยังไง  จนสัปเปร่อไล่แล้วไล่อีกให้กลับไปได้แล้ว  หลังทำการปิดศาลาซักพักแต่ยังต้องมานั่งเฝ้าสองคนนี้อีก

“กูจะอยู่เป็นเพื่อนมึงจนวินาทีสุดท้าย”


........

อาชีวะx  คือสถาบันของฝิ่น ไม้ เป้ง

เทคโนT  คือสถาบันของแก้ว พงษ์ ดิว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-10-2011 13:45:37 โดย *~SeAsOnS~* »

qwank8

  • บุคคลทั่วไป
พ่อมึงใหญ่มาจากไหนหะสัดฝิ่น  :m31:

Rhythm

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6

ออฟไลน์ iranen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
เรื่องเป้งกับ พงษ์ มันต้องมีเบื้องหลังอะไรแน่เลย
แต่ก็นะพงษ์เห็นแก่ตัว หรือว่าไงดีละ
แต่ฝิ่นใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลและก็คงมองอะไรในมุมของตัวเอง เข้าข้างตัวเอง ความคิดตัวเอง

อยากได้พี่ไม้แทนนะที่จะเป็นพระเอกนะ ดูเค้ามองมุมกว้างขอปัญหา
เป็นผู้นำ ถ้าคู่กับแก้วจริง สามารถปกป้อง ดูแลแก้วได้

ออฟไลน์ cocoaharry

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
    • cocoaharry_Demmy Chan_Otaku Y Girl
โอยย ค้างๆๆ
สงสารอะ สงสารทุกคน
พงษ์ไม่น่าทำกับคนอื่นแบบนี้เลย
รอต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-6

ออฟไลน์ ratnalin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 743
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
พงษ์กับเป้งนี่ต้องมีอะไรสักอย่าง แล้วพี่ไม้ดูเหมือนจะรู้อะไรแฮะ

แต่ก็สงสารทุกคนเลยอ่ะ T^T

ชอบที่บอกว่า >>>> “กูจะอยู่เป็นเพื่อนมึงจนวินาทีสุดท้าย” <<<< โฮฮฮฮฮฮ เศร้ามากอ่ะ

 o13  :pig4:  :กอด1:

ออฟไลน์ Still_14OC

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2041
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-7
อ่านมาถึงตอนนี้

คำว่า “เลือกเอาจะจบที่คน หรือที่สถาบัน”

สุดท้าย ไม่ว่า จะเลือดอันไหน มันก็ ไม่จบทั้งนั้นแหละ :เฮ้อ:

ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 997
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
มาอ่านตอนใหม่

จะรออ่านตอนต่อไปนะครับ เป็นกำลังใจให้นะคร้าบบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ panari

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ลุ้นๆ >.<แก้วจะโดนอะไรบ้างเนี่ย

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
มันต้องมีเบื้องหลังที่ทำให้พงษ์ฆ่าคนตาย

แต่ไม่ว่าเหตุผลอะไร ก็ไม่มีสิทธิ์เอามาเป็นข้ออ้างทำร้ายคนอื่นได้อยู่ดี

ฝิ่นก็เหมือนกันถึงจะแค้นแต่นั่นก็หาได้ใช่ข้ออ้างที่จะทำร้ายคนอื่นได้อยู่ดี

ออฟไลน์ haruko

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
พงษ์ เปิดก้นหนีไปละ แก้วต้องมารับกรรมแทน :(

ออฟไลน์ gumrai3

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-4
มันต้องมีเหตุผลสักอย่างที่พงษ์ต้องฆ่าสิ  :z3:

อย่าทำแก้วๆ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12

ออฟไลน์ sanook

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เชียร์ให้ไม้เป็นพระเอก ดูแล้วเป็นคนมองอะไรในมุมกว้่าง มีเหตุมีผล และดูไม่ใช้อารมณ์ต่างจากฝิ่นสิ้นเชิง
ไม่รู้ว่าฝิ่นจะทำอะไรแก้ว แต่คิดว่าคงเป็นอะไรที่แก้วคิดว่าสู้ฆ่าให้ตายดีกว่ามาตายทั้งเป็นแบบนี้

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1581
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-3

ออฟไลน์ NUTTYZERO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
โอ้ววว...เหมือนมันกำลังวกไปวนมายังไงชอบกล

หวังว่าพระเอกคงจะใช่อย่างที่คิดไว้นะ หึๆ

moonoi_sert

  • บุคคลทั่วไป
 :L2:สำหรับคนเขียนนะจ๊ะ :L2:

 :m15:เริ่มจะเปิดเผยสาเหตุที่แท้จริงแล้วใช่ไหมว่าทำไมพงษ์ถึงต้องทำร้ายแป้งจนเสียชีวิต ไม้ต้องรู้สาเหตุแน่ๆ เลย :m15:

ออฟไลน์ หลงไหลในม่านหมอก

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +298/-2
มันต่อจากตอนที่แล้ว  ตั้งชื่อตอนเอาหน้าเข้าไว้ :o8:



“เป็นไง?  ไอ้พงษ์ก็ไม่ได้  ตัวล่อก็ส่งคืนทุกอย่างเป็นศูนย์”

“เอาไว้ก่อนได้ไหมกูไม่สะดวกคุยเรื่องนี้”

“ก็พี่ เออ หลวงพี่ไม่ใช่เหรอบอกให้ทำอย่างนี้!”  ฝิ่นกระแทกน้ำเสียงรุนแรงใส่รุ่นพี่ซึ่งตอนนี้อยู่ในผ้าเหลือง  แล้วเดินดุ่มนำหน้าไปทางสระน้ำที่อยู่ท้ายวัด

“อย่าตะโกนภายในวัดฝิ่น  ที่นี่เป็นที่สงบ  เรื่องภายนอกก็ส่วนภายนอก  ที่นี่กูอยู่ในผ้าเหลือง  กูตั้งใจจะปฏิบัติธรรมเพื่อไอ้เป้ง  มึงไม่ควรมาชักจูงกูไปทางกิเลสตอนนี้”  หลวงพี่ไม้เดินตามช้าๆเอ่ยด้วยน้ำเสียงโทนเดียวไร้คีย์ชวนให้น่าหงุดหงิด

“พี่...หลวงพี่จะบวชถึงเมื่อไหร่”  เขาลดน้ำเสียงลงแต่ด้วยความไม่พอใจมันก็ยังฟังดูกระด้างอยู่ดี 

“จนกว่าจะเปิดเทอม”

“แล้วหลวงพี่จะให้ทำยังไงต่อ”  หลวงพี่ไม้เงียบไปครู่หนึ่งสายตาทอดมองไปยังสระน้ำที่อยู่เบื้องหน้า

“กูไม่เคยรู้สึกเสียใจอะไรมากเท่านี้เลย  ทุกครั้งต้องจบเรื่องให้ได้ภายในไม่กี่วัน  แต่ครั้งนี้  มันใกล้ตัวเราเกินไป  ใกล้จนรู้สึกว่าเราสูญเสียมากไปไหม  เราเอาคืนไปเพื่ออะไร  คนที่ตายก็ตายไปไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลย...บางทีเราควรหันกลับมาคิดได้แล้วว่าเราได้อะไรบ้างไหมจากสิ่งที่กำลังจะทำ”

“เหอะ  นี่หลวงพี่คิดอย่างนี้ได้ยังไง  ไอ้เป้งคงดีใจตายห่าที่ทำให้คนบนที่สูงอย่างพี่คิดได้”  ฝิ่นประชดประชัน

“กูไม่อยากเสียเป้งไปโดยเปล่าประโยชน์  บางทีการตายของมันอาจเป็นการดึงกูกลับสู่จุดเริ่มต้นก็ได้  ฝิ่น...อำนาจ  มันไม่ได้สำคัญอะไรเลยนะ  ถ้าต้องแลกมาด้วยชีวิตคนแล้วยิ่งคนๆนั้นเป็นคนของเราด้วย  มันไม่คุ้มกันเลย”

“แล้วไอ้เป้งผิดตรงไหนถึงต้องทำมันขนาดนี้ด้วย” 

“ถ้ามึงยังคิดเองไม่เป็นแบบนี้  ไอ้เป้งคงไม่ใช่คนสุดท้ายที่ตาย  ฝิ่นมึงก็รู้ยิ่งสูงยิ่งหนาว  มึงมองย้อนกลับไปสิว่าเราเสียรุ่นน้องไปเท่าไหร่แล้วกว่าจะแข็งแกร่งได้อย่างนี้  มึงเจ็บปวดไหม  มึงทุกข์ใจรึเปล่า  ให้มันจบเถอะนะ”
หลวงพี่ไม้ค่อยๆก้าวย่างไปทางกุฏิ  ด้วยความสงบ ดูสุขุม  นิ่งจนแปลกตา 

“อ้อ อีกอย่าง  อย่าไปโกรธ  อย่าไปแค้นอะไรเพื่อนมันเลย  มันก็แค่เด็กรักเพื่อนเหมือนพวกเรานั่นแหละ”  หลวงพี่เอ่ยประโยคส่งท้ายด้วยรู้นิสัยเขาดี  ทิ้งให้ฝิ่นยกเท้าฟาดเตะกอหญ้าที่อยู่ใกล้ๆด้วยความโมโห

“ยังไงผมก็ไม่ยอมให้ไอ้เป้งตายฟรีแน่!”  ฝิ่นตะโกนลั่นตามหลังหลวงพี่ไป

.
.
.

คนข้างนอกบอกว่าพวกเขาเป็นอันธพาล  คนข้างนอกบอกว่าพวกเขาเกิดมาเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้สถาบัน  ฉุดความตกต่ำให้ประเทศ
คนข้างนอกมองว่าพวกเขาเอาดีแต่เรื่องชกต่อย  นั่นก็ไม่เถียงเพราะมันเป็นเรื่องจริง
แต่คนข้างนอกไม่เคยรับรู้เลยว่า  เขาก็มีหัวใจเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ

ทุกครั้งที่วิ่งเข้าชน  ก็มาจากความรักและศักดิ์ศรีทั้งนั้น  รักในสถาบัน  รักในพวกพ้องผองเพื่อน  ไม่ได้ทำไปเพราะคิดว่าเท่  ไม่ได้ต้องการเหรียญเชิดชูความเป็นวีรบุรุษจากใคร
แต่เขาคิดว่าลูกผู้ชายมันต้องอย่างนี้  โลกสร้างให้ผู้ชายมีพละกำลัง  โลกสร้างให้เป็นเพศที่แข็งแกร่ง
และการอยู่เหนือผู้คนมันเป็นความท้าทายที่น่าทะยานขึ้นไปให้สูงที่สุด

ไม่เคยต้องการให้ใครสูญเสีย  แต่หลายครั้งมันก็เลี่ยงไม่ได้
ทุกครั้งที่มีใครตาย  มันเหมือนเขาได้ทอดทิ้งเพื่อนไปอย่างไม่ใยดี 
มันรู้สึกผิดเจ็บปวดทุกครั้ง  เพราะอย่างนั้นถึงต้องเรียกศักดิ์ศรีเพื่อนคืนมา
แต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยจะเท่าครั้งนี้
คนที่เริ่มก้าวพร้อมกัน  คนที่มีฝันร่วมกันทุกเวลา  มันเร็วไป  เร็วไปจริงๆ
เขาเพิ่งจะขึ้นเป็นใหญ่ในสายได้เพียงไม่กี่เดือน  เป้งยังชื่นชมมันไม่พอใจด้วยซ้ำ  กลับมาด่วนจากไปเสียแล้ว
เขาคิดอย่างหลวงพี่ไม่ได้หรอกนะ  มันทำให้การตายของไอ้เป้งไร้ความหมายเกินไป
เขายอมรับไม่ได้จริงๆ  เพื่อนใคร  ใครก็รัก  คนที่ฆ่าเพื่อนเขาเท่ากับมันเป็นศัตรู 
และเพื่อนของศัตรูก็คือศัตรู

“พี่จะเอาไงต่อ”  เด็กในสายส่งคำถามที่เขาได้ถามหลวงพี่ไปแล้วมาให้

“ยังไม่ได้คิด”  ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ในใจกลับไม่ได้เย็นลงเลยสักนิด  มีแต่เพิ่มความร้อนรุ่มกระวนกระวายเพิ่มโทสะให้เขายิ่งกว่าเดิม 

“ผมว่าเล่นมันเลยดีกว่า”  รุ่นน้องเสนอความคิดเมื่อเห็นประธานสายยังไม่ทำอะไร  นับวันก็จะยิ่งเป็นการปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อเปล่าๆ

“อันนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว”

“พี่จะเอาเมื่อไหร่ก็สั่งมาเลย  งานนี้เราเป็นต่ออยู่แล้ว  พวก๙T  มันไม่ยุ่งชัวร์”  อันนั้นเขารู้ดี  ถึงให้โอกาสไอ้ดิวไง  เรื่องนี้ใครทำก็ต้องรับผิดชอบ  แต่เมื่อคนผิดมันหนีความรับผิดชอบนั้นไป  เรื่องก็ต้องกลายเป็นเรื่องของสถาบันอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

“เมื่อไหร่เหรอ...”  ใจเขาอยากบุกเข้าไปยิงหัวมันกลางสนามบินตอนนี้ด้วยซ้ำ  แต่ก็คงโจ่งแจ้งเกินไป  ได้แต่แอบตามดูความเคลื่อนไหวของไอ้คนชั่วช้าที่กำลังร่ำลาเพื่อนมันอย่างโหยหาอาวรณ์กันซะเหลือเกิน



เพราะมัน  ไอ้แก้ว...ถ้ามันไม่เสือกเข้ามายุ่งป่านนี้เขาคงพาไอ้พงษ์ไปลงนรกได้แล้ว

กูควรจัดการกับมึงยังไงดี...

.....................

เอ่อ  เพิ่งลงก็รีบรอเลยอะ  รีบไปไหนกันหรือ?  แงๆ  โดนแกล้ง
ว่าจะยังไม่ลงแล้วนะ  แต่เดี๋ยวคุณเฉาก๊วยจะหัวแตก  นี่ไม่รักไม่ลงนะเนี่ย (เหรอ? ฮ่าๆ) (เหมือนคนเขียนไม่สำนึกเลยอะ )
ตอนหน้าอีกเมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ รีบปั่นรอน้ำมาเยือน  ต่อไปจะเอามายาวๆกว่านี้  แล้วอย่าบ่นว่ายาวไปขี้เกียจอ่านล่ะ (ทำให้ได้แล้วค่อยมาพูด!) แง๊... 
ยิ่งเขียนไปพล็อตใหม่ยิ่งเข้ามาจากที่จดไว้ต้องขีดทิ้งแล้วทิ้งอีก โอยๆสติจงกลับมา
ยาวหน่อยนะคะ  หมายถึงทอล์คอะค่ะ ยาวหน่อย //หลบทรีน :z6:
สองตอนนี้ไม่ใช่ตอนพิเศษนะคะ  แต่อยากเอามาลงให้เห็นมุมของอีกฝั่งบ้าง
ใครเป็นพระเอกคงไม่ต้องเดาแล้วเนอะ  (ตกลงใครอะ ช่วยได้ยัง  อิอิ)

เจ้สอง งง ตอนที่ ๒ ง่ะ  อ่านนิยายหนูไปจนจบสิคะเจ้จะได้ไม่งง ฮ่าๆ (เนียนอีกละ) จริงๆตั้งใจลงตอนที่ ๓  ให้เป็นคำตอบของตอนที่ ๒ น่ะค่ะ  (งงกว่าเดิมไหมเนี่ย)

ไม่แปลกใจเลยค่ะที่มีหลายคนงงๆ อยู่  นั่นเป็นเพราะซีซั่นตั้งใจปกปิดบางสิ่งบางอย่างเอาไว้(ปิดลึกไปไหมแก!)  ถ้าเขียนออกมาหมดก็ไม่สนุกสิเนอะ^^ ถ้าทำให้คนอ่านไม่มีคำว่าเพราะอะไร ทำไม คนเขียนก็คงจะต่อนิยายไม่ได้อะค่ะ

หวังว่าคงค่อยๆเฉลยเผยออกมาทีละนิด(มั้ง)  :z6:
แต่ทุกตอนมีคนจับทางได้ตลอดเลยนะ  ใครเอ่ย?^^

สั้นY^Y...อ๊ากกก  เค้าก็พิมพ์ไว้ยาวพรืดๆประมาณสี่ถึงห้าหน้าแล้วนะตัวเอง  (มีตอนปัจจุบันนี่แหละสั้นจู๋เลย)  พอจัดหน้ากระดาษให้อ่านง่ายขึ้นมันก็หกถึงเจ็ดหน้าแล้วด้วย  ยังสั้นอีกเหรอ (ยังมันยังไม่สำนึก!)
เกรงว่าเขียนเยอะกว่านี้มันจะมีแต่น้ำอะ  คนเขียนพยายามลดความเวิ่นเว้อของตัวเองออกจากนิยายอยู่
 ไม่อยากให้มันยาวแต่อ่านแล้วไม่มีอะไรเลย (พูดเหมือนนิยายแกเคยมีอะไรงั้นแหละ...)
พยายามเขียนให้มันเต็มอยู่อะ  ไม่อยากให้อ่านแล้วไม่เข้าใจแต่ต้องการให้เกิดความสงสัย  แต่ก็เหมือนเดิมติเข้ามาเยอะๆค่ะจะได้รู้ตัวแล้วจะแก้ไขในตอนต่อๆไป

อืม...ถ้าจะตอบว่านิยายเรื่องนี้แรงไหม  คือ  คนเขียนตอบไม่ได้จริงๆค่ะ  เพราะอยู่ในฐานะคนข้างในที่มองจากข้างนอกด้วย  ทั้งยังมีจิตใจที่หยาบกร้านอีก  ยังไงขอคำตอบจากคนอ่านด้วยน่ะเจ้า  (แต่เค้ายังไม่ได้พาไอ้ฝิ่นยกพวกไปเทคโนTเลยนะ  ถ้าแรงเค้าจะได้ตัดออกไปเลยT^T)

ซีซั่นรักในความเป็นสถาบันอาชีวะมากค่ะ แต่ไม่เคยสนับสนุนให้เด็กฆ่าฟันกันนะ เพราะซีซั่นรักในส่วนความเป็นมิตรภาพ  เขียนๆไปก็คงจะทำร้ายคนกลุ่มนี้ได้ไม่มาก  ทุกๆตอนพยายามใส่แง่มุม สิ่งที่เขาคิด  ไม่ว่าสิ่งนั้นตัวละครจะคิดยังไง  ผิดหรือถูกซึ่งจะเน้นให้ออกมาเป็นตัวของเด็กอาชีวะให้มากที่สุด  (คนอ่านด่าได้ตามสบาย) 

คนกว่าจะเป็นคนได้  มันต้องผ่านการหล่อหลอมจากอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง
ไม่ว่าเด็กๆในเรื่องจะใช้เหตุผลที่ถูกต้อง(ของมัน) หรือเป็นเหตุผลที่ต้องถูก  คนเขียนเชื่อว่ามันก็มาจากความรู้สึกด้วยกันทั้งนั้น

อย่าลืมว่าตอนนี้คุณอ่านเพียงมุมหนึ่งเท่านั้น


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามานะคะ  เป็นกำลังใจให้อย่างดีเลยค่ะ  ยิ่งได้อ่านคอมเม้นท์แล้วชื่นใจทุกครั้งสิน่า^^  ชอบที่คุณรู้สึกไปกับเนื้อเรื่องชอบที่คุณเปิดเผยคำถามที่คาใจออกมา  ชอบที่คุณบอกว่าเราเขียนสั้น-*-  แต่คุณก็ยังอ่านนิยายเราและเป็นกำลังใจให้เราเสมอ  ขอบคุณมากค่ะ  //กอดแข้งกอดขาคนอ่าน จุ๊บๆ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-10-2011 18:35:49 โดย *~SeAsOnS~* »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ question09

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1501
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-10

ออฟไลน์ question09

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1501
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-10
 อยากรู้เรื่องต่ออ่ะ พรีสสสส

TeuyHom

  • บุคคลทั่วไป
รอตอนตอ่ไปนะจ้า  อิิอิ

ออฟไลน์ som

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2708
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +230/-2
อยากรู้ปมลึกๆของเป้งกับพงษ์นะครับ

ออฟไลน์ ratnalin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 743
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
หลวงพี่ไม้ !!! แล้วใครจะมาเป็นกันชนให้น้องแก้วอ่า~~

ชอบที่ได้เห็นมุมมองของแต่ละคนว่าที่ทำ ทำไปเพื่ออะไร (มีแต่ของพงษ์ที่ยังเป็นปริศนาอยู่)

ถึงจะทำเพราะมีเหตุผล แต่ก็ไม่ใช่พาลไปให้คนอื่นเดือดร้อน! อย่าทำน้องแก้วนะว้อยยยยยย (นี่แหละประเด็น555)

ประทับใจเรื่องนี้จัง ^^

ปอลิง สั้นไม่กลัว ยาวไม่กลัว กลัวไม่อัพ T T โคม่าแล้วอ่ะ ตอนนี้เช็คทุกวันเลยค่ะ 555

ปอลิง2 ถ้ารู้ว่าจะมาง้ออย่างนี้นะ จะงอนวันละ3เวลาเลย ^^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-10-2011 19:11:29 โดย ratnalin »

qwank8

  • บุคคลทั่วไป
เขารักเพื่อนมึงก็ยังจะไปยุ่งกับเขาอีก  :m31:



- โมโหใครมาลงที่ฝิ่นหมด  :กอด1:

ออฟไลน์ gumrai3

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-4
หลวงพี่ไม้ทำไงดี ไอ้ฝิ่นมันไม่ฟังเลยอ่ะ มันจะทำแก้ว อ่ะ
 :sad4:ไม่เอาๆ อย่าทำแก้วเลย

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6
รักเพื่อนกันดีจัง

m_pop91

  • บุคคลทั่วไป
อ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นพระเอกเลย

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1581
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-3
จัดการกับความคิดมึงก่อนสิไอ้ฝิ่น ไอ้ห่านี่ :beat:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด