...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)  (อ่าน 1019089 ครั้ง)

ออฟไลน์ หลงไหลในม่านหมอก

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +298/-2
อ้อมกอดเด็กช่าง ตอนที่ ๒


แสงแดดสาดส่องตามช่องไม้ในเช้าตรู่วันถัดมา  บรรยากาศเย็นสบายโดยไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศสักชิ้น 
ชวนให้น่าหลับมากกว่าตื่นขึ้นมาแล้วไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ไหน  แล้วจะโดนคาดคั้นอะไรขึ้นมาอีกไหม  มันตอบ
ตัวเองไม่ได้  แก้วจึงเลือกกอดอกนั่งพิงผนังหลับตาลงอีกครั้ง 



ผัวะ!

กำปั้นหนักถูกส่งเข้าหน้าเรียวเล็กอย่างไม่ทันตั้งตัว  กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่วปาก  ไม่อยากตื่นก็คงต้องตื่นแล้วล่ะ 
เขาใช้นิ้วโป้งแตะเบาๆมุมปากพอให้มีเลือดติดนิ้วออกมาเพื่อย้ำว่าปากเขาแตกจริง  บ้าชะมัดมันเข้ามากันตอนไหนวะเมื่อกี้ยังไม่เห็นเลย

แหงนหน้าจ้องมองชายชุดดำคนเมื่อคืนไม่วางตาอย่างท้าทายให้มันรู้ว่าเขาไม่ได้เกรงกลัวที่จะถูกทำร้ายเลยสักนิด 
คนที่ยืนอยู่ทำท่าจะเข้ามาโดนตัวแก้วอีกครั้ง  จากคนอวดดีท้าทายด้วยสายตาเมื่อครู่ต้องเผลอขยับตัวหนีอย่างหลุดฟอร์มซะอย่างนั้น

“ฝิ่นใจเย็น”  ชายชุดดำอีกคนเหมือนจะห้ามทั้งที่ไม่ทันแล้ว

“ไอ้เหี้ย!  มึงบอกมานะเว้ยเพื่อนมึงอยู่ไหน”  น้ำเสียงยานแต่ยังคงตะคอกได้ดังและดุเช่นเมื่อคืน 
นัยย์ตาแดงก่ำคู่เดิม  จับจ้องมายังเขาเขม็ง 

“ฝิ่นพอก่อน”  ถ้าไม่ได้อีกคนดึงมันไว้  แก้วคงได้โดนอีกหมัดเป็นแน่

“เพื่อนมึงมันเหี้ย  ไอ้ระยำ  ไม่บอกใช่ไหมว่ามันอยู่ไหน  งั้นมึงก็ตายแทนมันเลยแล้วกัน”

ควับ! 

กระบอกปืนถูกจ่อ ณ เบื้องหน้า  แก้วสะดุ้งถึงกับตะลึง  การท้าทายได้ผลเกินคาดเหรอนี่  แต่ทันทีที่
ปืนกระบอกนั้นถูกยกขึ้นอย่างส่ายไปส่ายมาถ้ายิงจริงคงไม่มีทางโดนเป้าหมายแน่  ขนาดตั้งใจชักมาขู่ยัง
โดนอีกคนแย่งชิงไปได้อย่างง่ายดาย  จนแก้วอดคิดไม่ได้ว่าไอ้นี่มันห่ามก็จริงแต่ก็อ่อนแอสิ้นดี

“ไอ้ฝิ่น มึงจะทำอะไร  หยุดนะเว้ย”  มีปืนจ่อหน้าว่าน่าตกใจแล้วแต่ยังไม่เท่าเห็นบุคคลที่เพิ่งตามมาทีหลัง 
เขาคนนั้นวิ่งเข้ามาผลักไอ้ฝิ่นนั่นให้ออกห่างจากแก้วที่ยังนั่งมองเหตุการณ์อย่างมึนงง

“มึงไม่ต้องยุ่ง  แค่ตามหาคนๆเดียว  พวกมึงแม่งหาไม่ได้  พรุ่งนี้ก็จะเผาแล้ว  กูไม่ให้เพื่อนกูตายฟรีแน่”

 “เฮ้ยฝิ่น...มึงสงบสติอารมณ์ก่อนดิวะ”  ชายชุดดำอีกคนคนที่ช่วยไม่ให้แก้วต้องกลายเป็นเหยื่อลูกปืน
พยายามเรียกสติมัน  เรียกจากความเมาหรือจากอาการบ้าคลั่งก็ไม่รู้

“เวลาแค่สองวันเองนะ  ไหนตอนแรกมึงจะเอาหลังเผาไง  แล้วนี่กูก็พยายามเต็มที่แล้ว  พี่ไม้เข้าใจผมใช่ไหม?”  พี่ดิว  ประธานปีสามของแก้วโวยกลับไปทางสองคนนั้น

“แต่กูไม่รอแล้ว  กูจะเอาก่อนวันเผา  มันต้องมากราบเพื่อนกู  แล้วมันก็ต้องไปอยู่กับเพื่อนกู!”

“แต่กูว่า...”

“มึงเงียบไปเหี้ยดิว  น้องมึงนี่หว่า  มึงจะช่วยพวกกูซักเท่าไหร่เชียว  บางทีที่เพื่อนกูตายมึงอาจรู้เห็นด้วยก็ได้” 

“เฮ้ยฝิ่น  เย็นหน่อยดิวะ”  พี่ไม้ตบไหล่ไอ้ฝิ่นเพื่อเตือนให้เลิกโวยวายคู่อริได้แล้ว  ขนาดอยู่คนละโรงเรียน 
ตีกันออกจะบ่อยแต่เมื่อมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น  ยังช่วยให้ความร่วมมืออย่างดี  แก้วคิดว่าผู้ชายคนนั้นคงกลัวไอ้ฝิ่น
จะพูดมากกว่านี้แล้วจะขาดแนวร่วมเพราะอาการของมันนอกจากเมาแทบไม่ได้สติแล้วก็เหมือนกับคนบ้า
กลายๆที่เอาแต่อาละวาดฟาดงวงฟาดงาใส่ทุกคน

“ดิวกูขอโทษแทนมันด้วย  มันเสียใจมาก  มึงก็เห็น”

“อืม ช่างแม่งเหอะ  แต่อย่าทำอะไรไอ้แก้วละกัน  มันไม่รู้เรื่องอะไรหรอก” 

พี่ดิวยังมีหน้ามาปกป้องเขาอีกเหรอ  แก้วหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง  พลันหันหน้าหนีจากวงสนทนาที่เอาแต่
ตะโกนคุยกันเมื่อดิวเอ่ยชื่อเขาเข้าไปในประเด็น

“เมียมันบอกกูหมดแล้วว่ามึงรู้ที่อยู่ไอ้นั่น”  เมื่อคนชื่อไม้ไม่ยอมให้ต่อว่าพี่ดิว  ไอ้ฝิ่นมันจึงหันมาเล่นงานแก้วต่อ 
บอกหมดแล้วเหรอ บอกอะไร  มิวรู้อะไรรึไง  แก้วหันไปมองหามิวเพื่อจะถามเจ้าตัวว่าพูดอะไรออกไปรึเปล่า 
ห้องโล่งๆ  แต่เขายังมองแล้วมองอีก ทุกซอกทุกมุม  แต่ไม่เจอ  นี่เขาไม่เห็นแฟนเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วล่ะ
ถึงว่าเสียงดังขนาดนี้ถึงไม่ยอมตื่น  แต่จะไปไหนเมื่อไหร่ก็ช่างเถอะ  ที่เห็นว่ามองเขาแปลกๆเมื่อคืนคง
เพราะหาทางจับผิดเขาสินะ 


ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลยแต่เพื่อเอาตัวรอดกลับโบ้ยมาที่แก้วแทน  ไม่ห่วงเขา  เขาไม่ว่าแต่เท่ากับว่าส่งผัวตัวเองไปตายชัดๆ  ผู้หญิงนี่เชื่อใจไม่ได้เลยจริงๆ


“หึ  ถ้าผู้หญิงมันรู้จริงทำไมมันไม่บอกไปเลยล่ะว่าไอ้พงษ์อยู่ไหน”  กำปั้นหนักเหวี่ยงเข้าแก้มข้างเดิม
อีกครั้ง  ซี๊ดดด  ไม่น่าปากดีเลย  พี่ดิวทำท่าจะเข้ามาขวางแต่ถูกแก้วจ้องอย่างไม่พอใจ  รุ่นพี่จึงได้แต่ยืน
มองใบหน้าที่มีแผลมุมปากอย่างกระวนกระวาย

“กูให้โอกาสถึงพรุ่งนี้  ถ้ายังไม่รู้ว่าเพื่อนมึงอยู่ไหน กูนี่แหละจะฆ่ามึงแทน”  แล้วไอ้ฝิ่นมันก็เดินออกไป 
นี่ถึงเวลาที่เขาต้องตายแทนเพื่อนแล้วจริงๆเหรอ...มึงนะมึงไอ้พงษ์ 

แต่คนชื่อไม้ยังมองหน้าแก้วอยู่ไม่ได้ตามฝิ่นออกไปในทันที  มองด้วยแววตาสงบนิ่งแต่รู้สึกกดดันชะมัด 
แก้วถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

“ขอบคุณที่ช่วยผมนะพี่”  มือลูบแก้ม  ปากเอ่ยขอบคุณ  ทั้งที่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ต้องการฟังคำอื่นมากกว่า

“กูไม่ได้ใจดี  แต่กูไม่อยากทำร้ายคนอื่นแค่นั้น  ส่วนเพื่อนมึงถ้ามันเจอตำรวจก่อนก็ถือว่าโชคดี”
พูดจบไม้ก็ออกจากห้องไป   แก้วมองตามหลังได้แต่ภาวนาในใจขออย่าให้ตำรวจแล้วก็คนพวกนี้เจอเพื่อนเขาเลย



“แก้ว  พี่ขอโทษว่ะ พี่ก็โดนบีบมาเหมือนกัน  ...แต่หวังว่าไอ้พงษ์มันจะรอดนะ”  พี่ดิวนั่งลงตรงหน้าแตะไหล่
แก้วเบาๆ มองเขาสายตาเว้าวอนดั่งคนต้องการความเห็นใจ  เหอะ  ถึงแก้วกับพงษ์จะเรียนปีสามเหมือนกัน
แต่ก็ให้ความเคารพนับถือพี่ดิวในฐานะพี่ใหญ่คนหนึ่งในสายตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าเรียนแล้ว 

แต่วันนี้คนที่เป็นประธานรุ่น  คนที่เขาเคยเคารพและเชื่อใจ  คนที่ต้องคอยดูแลคนในรุ่นไม่ใช่ไปเข้าข้างศัตรู
อย่างนี้  กลับต้องการส่งตัวเพื่อนเขาให้ไปตาย  คนอย่างนี้ไม่สมควรได้รับความน่าเชื่อถืออะไรอีกแล้ว

“ผมผิดหวังในตัวพี่ที่สุด”  แก้วปัดมือดิวออกจากไหล่  กอดเข่าหันหน้าไปทางอื่น  ไม่สนใจรุ่นพี่อีกต่อไปจน
ดิวทนไม่ไหวต้องถอนหายใจแล้วเดินออกจากห้องไปเอง

แก้วนั่งประมวลความคิดอยู่สักพักจึงลุกเข้าห้องน้ำที่อยู่ในสุดของห้อง  ถอดเสื้อนักเรียนที่ติดตัวมาตั้งแต่เมื่อวานพาดไหล่ 
เหลือเพียงเสื้อยืดสีขาวไว้ติดตัว  น้ำก็ไม่ได้อาบ เหอะ  อุบาทตัวเองอยู่เหมือนกัน  ดีนะที่มันเลือกจับเขามาวันสอบวันสุดท้ายพอดี
ทำธุระส่วนตัว ล้างหน้าโดยใช้เสื้อนักเรียนนั่นแหละเช็ดหน้าเช็ดแผลมุมปากไปก่อน  ออกจากห้องน้ำจึง
ลองมองลอดช่องเล็กๆของไม้ผุอีกครั้งเผื่อเห็นอะไรเป็นจุดเด่นบ้าง
“เฮ้อ  ทุ่งนา”  เห็นแต่ยอดข้าว  แก้วส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่ายหันไปเจอข้าวกล่องกับขวดน้ำวางไว้ให้เหมือน
เมื่อคืนแต่ต่างกันตรงที่วันนี้มีแค่ชุดเดียว  คิดแล้วก็ได้แต่สมเพชปนสมน้ำหน้าเพื่อนตัวเอง
ไอ้พงษ์มึงรู้ไหมว่าแฟนมึงเอาตัวรอดโคตรเก่งเลยว่ะ  เขาเองก็หวังว่างานนี้พงษ์มันจะเอาตัวรอดได้เหมือนแฟนมันเหมือนกัน

 
อย่าให้สิ่งที่เขาเผชิญอยู่ตอนนี้  ต้องสูญเปล่าเลย 

.
.
.

วันนี้คงสวดศพคืนสุดท้ายแล้วสิ  แก้วหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง 
มันคือใบแจ้งความ...

วันที่xx  เดือน xx  ปีxx เวลา 19.00 นาฬิกาโดยประมาณ
นายธรรมรัตน์  คงไพศาล  ถูกทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ชีวิตด้วยอาวุธมีด  บริเวณหน้าบ้านที่พักอาศัย 
เลขที่ xx  ตำบลxx  อำเภอxx จังหวัดxx  ผู้เห็นเหตุการณ์แจ้งว่า  ผู้ตายได้มีปากเสียงและเกิดการ
ทะเลาะวิวาทกับนายพงษ์ศิริ  วัชระตระการกุล  นักเรียนโรงเรียนเทคโนT  ซึ่งอยู่ในอาการมึนเมา


เด็กช่างมันก็แค่นี้  เลือกจะเรียนโรงเรียนอาชีวะก็เท่ากับเลือกที่จะเดินเข้ามาในถนนของนักเลงฝึกหัด
ชีวิตลูกผู้ชายพวกพ้อง น้องพี่ อำนาจ ศักดิ์ศรี  ต้องมาก่อน
ตีรันฟันแทง  ก็เหมือนกิจวัตรประจำวัน
บ้างก็ถูกตำรวจจับ  บ้างก็เจ็บ  บ้างก็ตาย  มีให้เห็นแทบทุกครั้ง
แต่คนที่รอดอยู่กลับไม่เคยมีใครยอมรับมันได้เลย  ทั้งที่ทุกคนในสถาบันล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยกันทั้งนั้น
อย่างเรื่องที่เพิ่งเกิดก็เหมือนกัน  มันเป็นอุบัติเหตุนี่  ทะเลาะกันไม่ใครก็ใครต้องเจ็บ  หรือถึงคราวซวยก็ต้องตาย 
คนที่จับตัวเขามาก็รู้  แต่แค่ไม่ยอมรับความจริง  เพราะความรักหรือแค่คำว่าศักดิ์ศรีที่พร่ำเพ้อกันแบบโง่ๆ
อยู่ทุกวันกันล่ะถึงทำให้พวกนี้คิดเอาคืน 


ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิตตามวิถีเด็กช่างอย่างนั้นหรือ

แต่ต้องไม่ใช่ชีวิตไอ้พงษ์  เพื่อนไอ้แก้วคนนี้แน่นอน...

เพราะต่อให้ฆ่าไอ้พงษ์ให้ตายตามกันไป  เพื่อนของพวกมันก็กลับมามีชีวิตอีกครั้งไม่ได้อยู่ดี 
เลือกที่จะเรียนอาชีวะ  เลือกที่จะเป็นนักเลงข้างถนน  ก็เท่ากับเอาชีวิตไปแขวนอยู่บนเส้นด้าย 
เราไม่ทำเขา  เขาก็ทำเรา  เลือกจะเดินบนเส้นทางที่ใช้การตีรันฟันแทงเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ
ก็ต้องยอมรับให้ได้ไม่เจ็บก็ตาย  เป็นเรื่องปกติเช่นกัน 





........................
เยิ่นเย้อหน่อยนะคะ อยากให้เห็นถึงความคิดของแก้วเยอะๆ  หรือบางทีคนอ่านอาจจะเห็นความคิด
ของพระเอกด้วยเช่นกัน  นั่นแหละค่ะคือปมของเรื่อง ฮี่ๆๆ (เล่นบอกเลย  กลัวไม่มีคนอ่านเพราะมันเขียนไม่รู้เรื่อง เอิ๊กกก)

ตอนหน้าจะพาขึ้นรถไฟฟ้าแล้วค่ะ  ไอ้พงษ์จะมาแล้วววว (หวังว่าจะพามันมาได้)

บอกก่อนนะคะ  คนเขียนไม่มีสต๊อคเน้อมีแต่พล็อตในหัว  เขียนได้สวย(ในความคิดตัวเอง)เมื่อไหร่  ก็จะมาอัพทันทีค่ะ^^
ชื่อเรื่องก็เอาที่ชอบไว้ก่อนค่ะจริงๆไม่ได้ตั้งใจว่ามันจะฟังดูหวานแหววอะไรนะ  แค่ชอบเด็กช่างอยากเห็น
เด็กช่างกอดกันอะไรอย่างนี้   ...(เพลียเหลือเกิน!)
ส่วนดราม่ารึเปล่านั้น ...ไม่บอก ฮ่าๆ
มีคนอ่านแล้ว งง ด้วยอะ ข้าน้อยขออภัยT^T  งงตรงไหนเอ่ยภาษามันวกวนใช่ไหมคะ  อันนี้คนเขียนก็งง
เหลือเกิน(เหมือนกัน)  จึงต้องมาอัพเพิ่มเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง (เหรอ?)
ก็แบบว่าเค้ายังอ่อนด้อยมากมายอะ  ปกติแค่พูดยังไม่ค่อยมีใครจะเข้าใจเลย  นี่เล่นมาเขียนอีกยิ่งแล้วใหญ่ Y^Y
อยากให้ช่วยติเยอะๆด้วยนะคะ  เพราะคนเขียนเองคงวิจารณ์งานของตัวเองไม่ได้แน่ๆ  มันเขียนอะไรมันก็รู้
เรื่องอยู่คนเดียว  ...  คนเขียนรู้ว่ามันต้องมีตำหนิอยู่ในนิยายเรื่องนี้มากมายแน่นอน  ยังไงถ้าเนื้อเรื่องมัน
ดำเนินไปได้ซักพัก  รบกวนจัดหนักมาได้เลยนะคะ

ยินดีรับฟังคำวิจารณ์จากทุกท่าน...ด้วยใจอันน่อยๆดวงนี้


หมายเหตุ:  เพื่อให้เข้าใจในระบบโรงเรียนอาชีวะยิ่งขึ้นสำหรับคนที่ไม่คุ้นชิน  อ้างอิงจากสถานศึกษาที่ซีซั่น
เคยร่ำเรียนมาในอดีตกาล(ป๊าดดด)  เขาจะมีระบบดังนี้ค่ะ

ประธานนักเรียน  คือ  ใหญ่สุดในโรงเรียน  สามารถพูดคุย  สั่งการ  รวมไปถึงควบคุมดูแลนักเรียนแผนกช่างได้ พาณิชย์ได้  ทุกสายทั้งโรงเรียน

ประธานสาย  คือ  โรงเรียนหนึ่งๆมักจะมีรถประจำทางผ่านหลายสาย  นั่นแหละค่ะไอ้ตัวเลขสาย
เดินรถนั่นแหละ  เขาเอามาจัดตั้งเป็นหน่วยงานในการปกครอง(?)ของเด็กอาชีวะกัน  โรงเรียนคนเขียน
ประธานสายจะแฝงตัวอยู่ในระดับ ปวช.ปีสาม  และ ปวส.ปีหนึ่ง  เท่านั้น
ขอบอกว่าประธานสายรุ่นที่คนเขียนเรียนน่ะ  หล่อมากกก
หน้าที่ของประธานสายที่เห็นๆคือ  สั่งลุยให้ลุย  สั่งหยุดให้หยุด  ถ้ามึงไม่หยุดกูจะหยุดมึงเองและจะถูกขับ
ออกจากสายในเวลาต่อมา  ซึ่งเป็นเรื่องที่แย่นะสำหรับเด็กช่างที่ไม่มีสายอาศัย  อันตรายทั้งจากศึกนอก
และศึกในเชียวล่ะ  (มันไปเรียนหรือไปรบกันฟร่ะ!)

รองประธานสาย  มีหลายคนค่ะ  อธิบายง่ายๆก็เหมือนลูกน้องคนสนิทของประธานสายน่ะค่ะ

แต่ประธานสายก็ยังมีแยกย่อยออกไปตามสถานที่จุดหลักๆต่างๆที่รถประจำทางสายนั้นๆวิ่งผ่านอีกด้วย
 ยกตัวอย่างเช่น สายคลองหนึ่ง สายคลองสอง  งี้  อันนี้ยกตัวอย่างเฉยๆนะ =*= จุดนี้  เพลียอีกละ...มันจะย่อยอีกทำไม
แต่อำนาจสั่งการสูงสุดในสายยังคงเป็นของประธานสายอยู่ดีค่ะ  (ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับความมั่นคงของโรงเรียนจริงๆประธานนักเรียนท่านจะไม่เข้ามายุ่ง)
ยัง...ยังไม่หมด  ยังมี...

ประธานปีหนึ่ง  คือ  คนที่ใหญ่ที่สุดในชั้น ปวช.หนึ่ง 

ประธานปีสอง  คือ  คนที่ใหญ่ที่สุดในชั้น ปวช.สอง

ประธานปีสาม  คือ  คนที่ใหญ่ที่สุดในชั้น ปวช.สาม

หน้าที่รวมๆทุกตำแหน่งจะไปในทางเดียวกันค่ะ  และคนที่คุมคนในสายได้จะต้องพาเพื่อนร่วมสายไป
โรงเรียนอย่างปลอดภัย และ กลับบ้านอย่างปลอดภัย  รวมไปถึงการเล่นงานโรงเรียนคู่อริด้วย

เด็กช่างจะให้ความสำคัญในการลำดับญาติอย่างมากค่ะ  เข้าก่อนเป็นพี่  เข้าทีหลังเป็นน้อง
อย่างเคสของพี่ดิวที่เรียนมาก่อนแต่มีเรื่องให้ต้องเรียนปีหนึ่งถึงสองรอบ  แก้วถึงเรียกมันว่าพี่ค่ะ 


จบการรายงาน (สักทีเถอะ) อิอิ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเข้ามาคอมเม้นให้นะคะ  ขอบคุณหลายๆเด้อ  เป็นกำลังใจให้กล้าที่จะเขียนมากเลย
ส่วนตอนนี้คนเขียนขอปั่นจักรยานไปดูมวลน้ำก่อน  ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว  ถ้ายังไม่ได้หอบผ้าหอบผ่อนไปอยู่
ที่อื่นคงได้เจอกันอีกเร็วๆนี้  ระวังน้ำด้วยนะคะทุกคน  :pig4:
.....ทอล์คยาวมากแม่นาง  เอวังY^Y....
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-11-2011 14:28:40 โดย *~SeAsOnS~* »

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
อยากรู้เหตุผลไอ่พี่ดิวมากกว่า ว่าทำไมถึงต้องยอมเข้าข้างฝั่งนั้น ทั้งๆที่ตัวก็เป็นประธานรุ่นนะนั่น

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4067
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-6
เรื่งเล่าในอดีต..ทำให้เรารู้ว่า
..มันผ่านมานานนนนนแล้ว..

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
ตามมมมมมมมมม 

ออฟไลน์ blanchard

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 376
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-3
อ้างถึง
คนที่คุมคนในสายได้จะต้องพาเพื่อนร่วมสายไป
โรงเรียนอย่างปลอดภัย และ กลับบ้านอย่างปลอดภัย  รวมไปถึงการเล่นงานโรงเรียนคู่อริด้วย


อ่านตรงนี้แล้วละเหี่ยใจ... หยั่งกะทหารชายแดนใต้คอยคุ้มครองนักเรียนไปส่งโรงเรียน (แต่อันนี้ไร้สาระกว่ามาก)

ออฟไลน์ Still_14OC

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2041
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-7
สมัยเรียน เทคนิค มัน เป็นอย่างนั้น จริงๆนะ :เฮ้อ:

ployyunho

  • บุคคลทั่วไป
รู้สึกว่าชีวิตเด็กช่างไม่ปลอดภัยเลยจริงๆ  แก้แค้นกันไปมาไม่จบไม่สิ้น  แต่เดี๋ยวนี้คงดีขึ้นแล้วมั้ง ไม่ค่อยเป็นข่าวแล้ว(รึเปล่า)
ส่วนพระเอกก็น่าจะเป็นฝิ่นใช่มั้ย  เชียร์อยู่ แต่อย่าดราม่ามากนะคะ ตบจูบๆในเรื่องได้ แต่ขอจบแบบแฮปปี้แอนดิ้งเถอะน้า

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
ใครคือพระเอกหว่า?พี่ดิว?
แบ่งกันเป็นระบบเชียวนะ
 :z2:

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
แก้แค้นกันไปมาไม่จบสิ้น
เลวร้ายยิ่งกว่าคือสร้างความเดือดร้อนให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง


A_ay

  • บุคคลทั่วไป
มาเถอะพงษ์   อย่าให้แก้วบอบช้ำไปมากกว่านี้เลย :angry2:

อ้างถึง
แค่ชอบเด็กช่างอยากเห็น
เด็กช่างกอดกันอะไรอย่างนี้   ...

นึกว่าจะเป็นคนเดียว  แอบกริ๊ดเหมือนกันเล้ยย  อ๊ายยย :laugh: :laugh:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
แถวบ้านเก่าก็รายล้อมไปด้วยโรงเรียนอาชีวะ ยอมรับเลยว่าแอบกลัว o22
เพิ่งเข้าใจระบบเด็กช่างเ้ค้าก็วันนี้แหละ :laugh:
ตอนหน้าพงษ์มา แล้วปัญหาจะจบอ๊ะป่าวน้อ :z3:

moonoi_sert

  • บุคคลทั่วไป
ชอบเรื่องของเด็กช่าง เพราะเรียนจบช่างมาเหมือนกัน เพิ่งรู้นะว่าเด็กช่างใน กทม. แบ่งสายกันแบบนี้เลยอะ ไม่อยากให้มีใครตายเพิ่มขึ้นอีกเลย อยากรู้จังว่าเรื่องนี้ใครเป็นพระเอก

 :L2:มอบดอกไม้ให้คนเขียนด้วย รออ่านตอนนต่อไปนะครับ :L2:

ออฟไลน์ TanyaPuech

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +531/-23
 :เฮ้อ:  ชอบอ่านเรื่องของเด็กช่างนะ


แต่เบื่อการโมโห และศักศรีค้ำคอจิงๆ

killy

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ ratnalin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 743
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
ไม่งงค่าไม่งง ^^ ชอบมากมายอ่ะเรื่องนี้ ชอบแก้วด้วย อ่านบรรยายความคิดของตัวละครก็ดีค่ะ จะได้เข้าใจความคิดของพวกเขา (แต่ต้องระวังเวิ่นเว้อนะคะ ^^")

อืม เพิ่งรู้ว่ามีระบบแบบนี้ด้วย เราเรียนสายสามัญไม่รู้เรื่องนี้เท่าไหร่

ว่าแต่เรื่องนี้ใครพระเอกหส่า? พงษ์? ดิว? หรือฝิ่น? (แต่เชียร์ฝิ่นนะ 555)

สุดท้าย ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆที่แต่งมาให้อ่านค่ะ

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
แอบคิดว่าบุคลิกอย่างไม้น่าจะเป็นพระเอกนะ ถ้าใช่ ก็เป็นรักต่างสถาบันอะสิ

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
สงสารแก้วต้องเจ็บตัวเพราะเพื่อน
พวกเด็กช่างน่ากลัวจริง ๆ

ออฟไลน์ loveooo

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เนื้อเรื่องดูไปแนวๆน่ารัก(?)อ่ะ  แต่เริ่มมาก็ดราน่าเลยนะ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






outdo

  • บุคคลทั่วไป
เขียนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวคงเข้าที่ครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ

ออฟไลน์ ต่ายน้อย

  • กระต่ายน้อยลอยคอ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-3
    • http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27719.0

ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2539
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
แย่แล้ว ไม่น่าหลงเข้ามา ติดหนับซะแล้ว
ลุ้นเอาใจช่วยแก้ว
พงษ์ นายมาเร็วๆ เพื่อนจะโดนกอดล่ะ
แต่อีกนานชิมิ ท่าทางลอยคอมาม่ากันนาน
แต่ก็จะตามอ่าน ขยันเข้านะ (บีบคอเล็กน้อย)
...จะรอ
อ้อ กดบวดและปล่อยเป็ดลงเล่น ให้แก้วที่เด็ดเดี่ยว

ออฟไลน์ OitJi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1012
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
มารอตอนต่อไป ~

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
กรี๊ดดดดด     เด็กช่างงงงง

ออฟไลน์ panari

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
อยากเห็นเด็กช่างกอดกันเร็วๆ  :o8: ส่วนพระเอกยังไม่รู้จะเชียร์ใครดี รออ่านต่อไปเรื่อยๆ อิอิ มาต่อเร็วๆ เน้อ  :3123:

ออฟไลน์ $VAN$

  • Moderator
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-6
ไม้เป็นพระเอกใช่ป่าว
อ่านทอล์คแล้วได้ความรู้ใหม่ มีประธานหลายแบบเนอะ

ออฟไลน์ sanook

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ฝิ่นหรือไม้เป็นพระเอกกันนะ  :m28:
ส่วนดิวมีเหตุผลอะไรถึงไปช่วยพวกฝิ่นนะ
แต่ตอนนี้ที่รู้สงสารแก้ว :m15:
เกลียดยัยมิว  :z4:

ออฟไลน์ Deeplo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
สนุกมากจริงๆ เลย  o13
อ่านแล้วติด
แอบสงสารแก้ว โดนลากมาพัวพัน
ว่าแต่คนที่ชื่อฝิ่นพระเอกรึเปล่า?

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด