...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ...อ้อมกอดเด็กช่าง(Drama story)  (อ่าน 1025903 ครั้ง)

nanao

  • บุคคลทั่วไป
มารอตอนต่อไปครับ เกริ่นเรื่องมาได้ดีครับ ^^

ออฟไลน์ loveyous

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-4
    • Aphrodite Shop
เข้ามาีกด F5 รอตอนที่ 3 ครับ  o13

ออฟไลน์ หลงไหลในม่านหมอก

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +298/-2
อ้อมกอดเด็กช่าง ตอนที่ ๓

กลางดึกคืนถัดมาภายในห้องที่ถูกกักขัง

“ไหนมึงทำเป็นไม่รู้เรื่องไง”  แก้วซึ่งนั่งพิงผนังกอดเข่าหลับด้วยท่าประจำเลิ่กลั่กลุกยืนเมื่อฝิ่นเปิดห้องเข้า
มาด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดตรงดิ่งเข้าบีบปลายคางคนที่ถูกขังอยู่ภายในจนตัวแก้วถอยไปชิดติดผนัง

“อะ อะไร?” 

“หึ กูชักอยากฆ่ามึงให้ตายด้วยอีกคน  หน้าตาซื่อๆทำเอากูเกือบเชื่อ  ที่ไหนได้ตอแหลเก่งไม่แพ้ผู้หญิง”
มือหนาเพิ่มแรงบีบปลายคางเขามากยิ่งขึ้น  ทั้งคำพูดทั้งแววตาคงอยากจะบีบให้ร่างเขาแหลกสลายตาย
คามือจริงๆสินะ

“ตำรวจโทรบอกว่าเพื่อนมึงมอบตัวแล้วที่สระบุรีตอนสี่ทุ่ม”  พี่ไม้ที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงประตูห้องพูดเสียงเรียบ

“แล้วมึงรู้ไหม  ทำไมเพื่อนมึงไปอยู่ที่นั่นได้?”  ดึงคนหน้าซื่อออกจากผนังตามด้วยผลักอย่างไม่ออมแรงจน
แก้วถลาล้มกลางห้องข้อศอกกระแทกพื้นจนถลอก  ทำไม?  เกิดอะไรขึ้น  แก้วหน้าเครียด

“ทีนี้มึงก็ปล่อยไอ้แก้วได้แล้วนะ”  พี่ดิวกับพวกรวมสามคนเดินผ่านพี่ไม้เข้ามาเผชิญหน้ากับฝิ่น

“ยัง”

“ไอ้ฝิ่น!”

“กูบอกมึงตั้งแต่แรกแล้วว่ากูต้องการตัวไอ้เหี้ยนั่น  ไม่ใช่ต้องการให้มันเข้ามอบตัวเพื่อรับโทษทางกฎหมาย”

“แต่ตอนนี้มึงก็รู้แล้วว่ามันอยู่ไหนมึงก็ไปจัดการเองสิวะ  ปล่อยคนของกูได้แล้ว”

“มึงคิดว่ากูโง่เหรอ? มึงคิดว่ากูโง่เหรอดิว?”  ฝิ่นพรวดเข้าประชิดตัวประธานปีสามพร้อมดึงคอเสื้อคู่อริเข้า
หาตัว  แววตาพร้อมเอาเรื่องทั้งคู่  ไม่ปล่อยให้โดนข่มขู่นาน  คนของพี่ดิวก็ได้ผลักมันออกทันที

“กูเห็นด้วยนะฝิ่น  เดี๋ยวเราไปดักมันตอนออกจากสถานีตำรวจก็ได้”  พี่ไม้ทิ้งบุหรี่พร้อมเหยียบขยี้เพื่อดับไฟ
วางหน้าเรียบเช่นน้ำเสียงเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาภายใน

“แล้วพี่จะแน่ใจได้ไงว่าเราจะได้ตัวมัน”

“แล้วมึงแน่ใจเหรอว่ามันจะไม่แจ้งความเรื่องเพื่อนมันน่ะ  ...กูก็อยากรู้เรื่องไม่น้อยไปกว่ามึงเลยว่าทำไมมันต้องถึงขนาดทำให้ตายด้วย  มึงกับเป้งก็น้องกูทั้งคู่  คนนึงตายไปแล้ว  อีกคนยังต้องโดนจับข้อหาลักพาตัวอีกเหรอวะ  กูอยากให้มึงคิดบ้างไม่ใช่เอาแต่ใช้อารมณ์อยู่อย่างนี้”

.
.
.



แก้วจึงได้มาอยู่ที่นี่  ข้างๆไอ้เพื่อนตัวดีที่ตำรวจจากสระบุรีนำตัวมาส่งยังสถานีตำรวจที่พวกนั้นแจ้งความไว้

“ขอโทษนะเว้ยมึงเลยต้องเดือดร้อนไปด้วย”

“อืม  มึงโอเคนะ”

“ไม่เป็นไร  เขารู้เรื่องแล้วเดี๋ยวคงมาประกันตัว”

แก้วพยักหน้าให้เพื่อนตัวดีที่นั่งอยู่ข้างๆ  จากคำพูด สีหน้าท่าทางของมัน  ไม่ได้มีความสำนึกเลยว่าไปก่อ
เรื่องอะไรมา 

มันไม่ได้มีท่าทีเดือดร้อนอะไรเลยนอกจากโดนกระทืบจนน่วมไปทั้งตัวตอนจะเดินเข้าโรงพัก  อีกทั้งใบหน้า
ขอบตาก็บวมช้ำจนแก้วต้องไปขอผ้ากับน้ำแข็งจากนายตำรวจมานั่งประคบหน้าให้มันอยู่ตอนนี้

ถ้าไม่ได้ตำรวจเข้าไปช่วยกันตีนไว้ให้  ป่านนี้คงไม่มีหน้ามานั่งระรื่นอยู่ข้างๆนี้หรอก 

“ซู๊ดดด  มึงเสียใจล่ะสิที่ช่วยกูไม่ได้”  พงษ์ซี๊ดปากเพราะเจ็บแผลแต่ยังระบายยิ้มถามเพื่อน

“เฮ้อ”  แก้วถอนหายใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว  ในเมื่อเพื่อนเขาตัดสินใจแล้วหนิ  “มึงนี่ใจร้อนไป
ไหนวะ  ยังไงบ้านสวนกูก็ไม่มีใครตามมึงได้อยู่แล้ว”  สวนผลไม้ร้อยกว่าไร่ตั้งอยู่หลังรีสอร์ทขนาดใหญ่ 
นอกจากเจ้าของไร่แล้วไม่มีใครเดินไปถึงบ้านหลังเล็กริมลำธารได้สักราย  เขาหาที่ๆดีที่สุด  ที่ๆคิดว่า
ปลอดภัยที่สุดให้เพื่อนหลบซ่อนตัวแล้วเชียว  แต่ไอ้พงษ์ดันกลับตัวกลับใจเหมือนเป็นคนดีเข้ามอบตัวกับ
ตำรวจภายในเวลาไม่กี่วันหลังเกิดเหตุ  ทั้งที่มันไม่ได้สำนึกผิดเลยด้วยซ้ำ

“ถึงกูจะเลวจะชั่วยังไง  มึงก็ไม่เคยทิ้งกูเลย  แล้วจะให้กูทิ้งมึงเอาตัวรอดคนเดียว  ปล่อยให้เพื่อนต้องเดือดร้อนแทน  กูคงรับตัวเองไม่ไหวว่ะ  กูไม่สนใจหรอกนะว่าใครจะเป็นจะตาย  มึงก็เลิกทำหน้ารู้สึกผิดแทนกูได้แล้ว เรื่องวันนั้นถ้าไอ้นั่นไม่ตาย  คนที่ตายก็คงต้องเป็นกูเอง  ยังไงก็ขอบใจนะเว้ยที่มึงหลับหูหลับตาเข้าข้างกูแม่งทุกที” 

กลายเป็นแก้วที่ยิ้มเฝื่อนตอบกลับมัน เฮ้อ  มันก็คิดซะอย่างนี้ 

แต่ก็ถูกของมัน  ไม่ว่ามันจะไปทำอะไรผิดร้ายแรงมามากขนาดไหน  ยังไงๆไอ้พงษ์ก็ยังเป็นเพื่อนเขาอยู่ดี


ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก  เสียงเคาะประตูบ้านดังรัวบ่งบอกถึงความร้อนรนของคนมาเยือน
“แก้ว  กูขอโทษ” 
“ขอโทษ?”  ไม่ปล่อยให้เพื่อนยืนงงอยู่นาน  คนที่คิ้วขมวดกันแน่นแสดงถึงความหนักอึ้งอยู่ข้างในแถม
เสื้อผ้ายังย่นยับอาบไปด้วยเหงื่อก็ดึงแขนแก้วเข้าบ้าน  ปิดประตูแล้วสวมกอดแก้วแน่น 
อาการอย่างนี้เหมือนคนไปทำอะไรผิดมาแล้วต้องการการให้อภัย 
แก้วตบหลังเพื่อนเบาๆเขาต้องการคำอธิบายที่มากกว่าคำขอโทษและการสวมกอด  ยังไม่ทันดึง
เพื่อนออกจากตัว  เสียงทุ้มได้กระซิบบางคำที่คนฟังได้ชาไปทั้งตัว  แขนขาแทบไร้เรี่ยวแรง

“กูฆ่าคนตาย”

“.........................”

“มึงได้ยินแล้วใช่ไหม กูขอโทษ กูจำเป็น”

“หะ ห๊ะ?” 

“มึงได้ยินกูรู้ แต่กูบอกอีกทีก็ได้ กู-ฆ่า-คน-ตาย”  พงษ์จับไหล่เพื่อนให้มองหน้าตัวเอง  พูดเน้นๆชัดๆให้คน
ฟังไม่มีทางปฏิเสธไปไหนได้อีก  แก้วตัวแข็งทื่อ...
แต่ไหนแต่ไรมาเพื่อนมักทำตัวเป็นอันธพาลชอบก่อเรื่องอยู่เรื่อยแต่ก็ไม่เคยคิดว่ามันจะถึงขั้นกล้าทำร้าย
ชีวิตคนอื่นได้

แก้วน้ำตาซึม...ผิดหวังในตัวเพื่อน ผิดหวังที่เป็นคนแบบนี้  ผิดหวังที่ผิดคำสัญญา 
ผิดหวังที่...ทำไม...ไอ้พงษ์ถึงไม่โกหก  บอกทำไม  บอกเขาเพื่ออะไร  ตั้งแต่สมัครเข้าเรียนโรงเรียนอาชีวะ 
ก็ขอแล้วใช่ไหมว่าให้ระวังตัว  ไม่จำเป็นก็อย่ามีเรื่องชกต่อยเลย  ขอทุกวัน ก็มีเรื่องทุกวัน  อันนั้นเขาก็
พยายามทำความเข้าใจเพื่อที่จะรับมันให้ได้  เพราะไม่อยากเห็นเพื่อนต้องเจ็บตัวไม่อยากให้เพื่อนเสีย
อนาคต    และคำขอสุดท้าย  อย่าไปทำร้ายชีวิตใคร
... และแล้วก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว
มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก  มันคับแน่นอยู่ในอกดั่งภูเขาลูกใหญ่วางทาบทับ  คนที่เราคาดหวังไว้ได้ทำลาย
ความหวังดีของเราครั้งแล้วครั้งเล่า  ก็ไม่เคยรู้สึกถึงสภาวะที่มืดมนเช่นนี้เลย
 พงษ์กระชับอ้อมกอดเพื่อนรักอีกครั้งพูดขอโทษซ้ำไปซ้ำมา 
พงษ์น่าจะรู้ดีว่าได้ทำร้ายความรู้สึกของแก้วไปมากขนาดไหน  แต่มันก็ยังทำ...


“เออ แล้วมิวล่ะ?”  พงษ์ถามหาแฟนสาว  คาดว่ามันคงรู้แค่ถูกจับไปด้วยกันเท่านั้น
“กลับบ้านอย่างปลอดภัยแล้วล่ะ  มึงไม่ต้องห่วง”
“อืมๆ”

ไม่ถึงชั่วโมงพ่อแม่พงษ์ก็เดินทางมาถึงโรงพักหนึ่งที่รับแจ้งความเรื่องของลูกชายเพื่อประกันตัว  พ่อของไอ้
พงษ์เป็นคนใหญ่คนโตในจังหวัด  ข้อหาของไอ้เพื่อนตัวดีจึงจบที่เด็กช่างตีกัน  คนตายก็ตายด้วยการ
ทะเลาะวิวาท  ไม่ได้เป็นการเจตนาฆ่า  ซึ่งเด็กช่างกับข้อหานี้ปกติตำรวจก็ไม่เคยให้ความสำคัญอยู่แล้ว 
พงษ์มันไม่ได้เฉียดเข้าห้องขังเหมือนวันโดนตรวจเจออาวุธแล้วแก้วต้องคอยตามประกันตัวด้วยซ้ำ

“พี่ดิว”  พงษ์อุทานเรียกชื่อรุ่นพี่ที่เดินมายืนตรงหน้าเก้าอี้ตัวที่เขานั่งรอพ่อกับแม่ภายในโรงพัก  แก้วผละ
จากการประคบหน้าเพื่อน  หันหน้าหนีไปทางอื่นทันที 

“ไม่เป็นไร”  ประธานปีสามแตะไหล่พงษ์สองสามที  มองทางแก้วแล้วส่ายหน้าถอนหายใจ

“ไม่ใช่ความผิดของมันหรอก มันห้ามผมโทรเข้ามือถือแล้ว  แต่ผมเสือกโทรเข้าบ้าน   ใครจะไปคิดล่ะว่าพวก
ไอ้ฝิ่นจะจับมันกับมิวไป...แต่ก็ยังดีที่มันทิ้งลูกน้องเฝ้าบ้านไว้ไม่งั้นผมก็ไม่รู้อะไรเลย”  ดิวพยักหน้าเออออ
เมื่อได้ฟังพงษ์พูด  แต่สีหน้าก็ยังดูเครียดๆ

“กูก็พลาดด้วยแหละ”

“พี่ไม่ต้องห่วงหรอก มันจบแล้ว  เกิดเรื่องอย่างนี้พ่อไม่ให้ผมอยู่ไทยหรอก” แก้วลุกออกจากเก้าอี้อย่างไม่สบ
อารมณ์  เดินออกไปยืนสูบบุหรี่รอเพื่อนหน้าโรงพักแต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นรถกระบะสองคันพร้อม
วัยรุ่นกลุ่มใหญ่ยืนมองเข้ามาทางเขาพอดี  หนึ่งในนั้นเขาจำได้แม่น  ก็มันเพิ่งใจดีปล่อยตัวเขาออกมาหนิ
คนที่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้มันอยากจะฆ่าเขาเสียเหลือเกิน 

เหอะ  ก็แค่ให้ที่ซ่อนตัวเพื่อน...เขาผิดตรงไหนไม่ทราบ?




.............

สวัสดีค่ะ  น้ำยังไม่ท่วมบ้านแต่ก็เหมือนอยู่กลางเกาะ ได้บรรยากาศไปอีกแบบ T^T
ขยันมากเลยอะ  (ให้ตลอดรอดฝั่งเถอะแม่คุ๊ณ ค่อยมายกหางตัวเอง ก๊ากกกก)

เอาพระเอก(ใคร?)  นายเอกมาชูโรง  ไหงไปสนใจอิพี่ดิวอะ //มอบฉ็อปสถาบันให้คุณiamnan
นั่นสินะ  ทำไม?  หุหุ

เรื่องนี้  คนเขียนมีพระเอกในดวงใจแล้วค่ะ  แต่พระเอกในดวงใจอาจไม่ใช่พระเอกของเรื่องก็ได้  (มันจะบอกเพื่อ!...)

ไม่ว่าสมัยไหนเด็กช่างก็ยังเหมือนเดิมแหละค่ะ  เพียงแต่เพิ่มความรุนแรงมากขึ้นๆเท่านั้น(เท่านั้น  :a5: )

รุ่นแรกๆจะไม่มีการใช้อาวุธ  มือเปล่าๆ  นั่นแหละค่ะ  นักเลงจริง

ไม่เหมือนทุกวันนี้  อาวุธเพียบ  แลกเจ็บ แลกตายกันไปพรรคพวกเอ้ยยย 

พกอาวุธเข้าโรงเรียนได้อีกนะ  ไม่รู้ที่หน้าโรงเรียนตรวจยังไง อ่อนด้อยมาก ไม่ทันเด็กมันซะเลย

ที่ไม่มีข่าวไม่ใช่ว่ามันเบาบางลงนะคะ

ศิษย์ปัจจุบันโรงเรียนคนเขียนเผากันทุกเดือนค่ะ

เมื่อเดือนที่แล้วคนเขียนเพิ่งไปงานศพรุ่นพี่ต่างสถาบันของคุณแฟนมาด้วย
 

ทุกที่มีคนทุกประเภทแหละค่ะ  ไม่อยากแก้ตัวแทนเด็กช่างนะ 

แต่ลองอ่านไปเรื่อยๆนะคะ  เผื่อจะได้อะไรเกี่ยวกับนักเรียนนักเลงบ้าง  (หลอกล่อคนอ่านได้เนียนไหม?  :-[ )

ขอบคุณทุกคอมเม้น ขอบคุณสำหรับบวกบวก และบวกเป็ด (ถ้าน้ำมาเค้าจะเอาเป็ดไว้เกาะลอยคอแทนเรือ...เอ่อ เพลีย มันเล่นมุขไรเนี่ย)

ปล.ฉันไม่แก่นะยะ!  :angry2:  แค่จบมานานแล้วเท่านั้นเองY^Y

ขอบคุณค่ะ^^  กอดทุกคนเลย :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-10-2011 21:03:12 โดย *~SeAsOnS~* »

ออฟไลน์ loveyous

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-4
    • Aphrodite Shop
รักเพื่อนก็ดีครับ แต่มันก็ผิดที่ปิดเรื่อง

คนตายหนึ่งคนยังมีคนข้างหลังอีกหลายคนนะครับ

เพื่อนก็ใช่ แต่ที่สำคัญคือครอบครัว

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
ตามอ่านทั้งๆ ที่ไม่ชอบพฤติกรรมแบบนี้เล้ยยยยยย    :z3:

ออฟไลน์ ratnalin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 743
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
ความสัมพันธ์ระหว่างแก้วกับพงษ์เราไม่สามารถจิ้นเป็นอย่างอื่นได้นอกจากเพื่อนที่ยอมทำทุกอย่างให้แก่กัน

ชอบตอนนี้มากๆเลยค่ะ ^^

รออัพ

qwank8

  • บุคคลทั่วไป
อยากถีบหน้าพงษ์ แต่ทำไม่ลงลางสังหรณ์บอกว่ามันหล่อ (?)  :impress2:

ออฟไลน์ Poseidon

  • Unconditional love
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-12
ใครคือพระเอกหนออออ
ฝิ่นรึเปล่าอ่ะ :confuse:

Fairy_94

  • บุคคลทั่วไป
เพื่อน คำนี้แม่ง! !~ สุดๆแหละ
เฮ้อ แอบสงสารพี่ฝิ่นนะ. ...

A_ay

  • บุคคลทั่วไป
โอยย  จะรอดมั้ยนี่
ตั้งฐานรอเลยนั่น o18

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5383
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
งงๆ กับสายจริงๆ เลย

killy

  • บุคคลทั่วไป
น่าติดตามค่ะ แต่อ่านแล้วก็รู้สึกกลัวไปด้วย มองมุมนี้ก็นะ บอกได้ว่าเด็กพวกนี้น่ากลัวเนอะ  แต่อย่างว่าแหละ นี่ก็เป็นเพียงมุมนึง มันต้องมีมุมอื่นด้วย คนเขียนสู้ๆนะคะ

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
พวกฝิ่นจะมาทำร้ายพงษ์หรือเปล่า  แล้วแก้วจะโดนจับตัวไปอีกไหม

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7208
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
ตาย ๆ ยกขบวนกันมาเตรียมแก้แค้นแล้ว จะรอดไหมเนี่ย
แก้วคงโดนลูกหลงไปด้วยแหง ๆ ไม่น่าเลย มีเพื่อนผิด เลยซวยไปด้วย
ยังเดาพระเอกไม่ออก ฝิ่น พี่ไม้ พี่ดิว ส่วนพงษ์ไม่ใช่แน่ ๆ

ออฟไลน์ zabzebra

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1043
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
แก้วจะได้ออกไปดีๆมั้ยเนี่ย มาดักรอขนาดนั้น โอ้ววววววววววววว

ปล. เรื่องสนุกมากค่าา มาต่อไวๆนะ อยากอ่านก่อนที่จะเปิดเทอมมว๊ากกกกกกกกก

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
จะมารุมหน้าโรงพักเนี่ยน่ะ


เง้อไม่โดนตำรวจจับหมดเลยเหรอเนี่ย

WhatLoveIs

  • บุคคลทั่วไป
เราก็เคยมีเพื่อนเรียนเทคนิกค่ะ ตอนนั้นฟังเพื่อนเล่าแล้วก็เพลียและเครียดนะ กลัวเค้าตายก่อนจบ
แต่เพื่อนเราเค้าค่อนข้างจะเห็นเป็นเรื่องสนุกและตลก ก็ยังดีที่เค้ารักษาตัวรอดจนต่อ ป.ตรี ได้ค่ะ ทั้งที่มันก็เอี้ยไม่น้อยเลยทีเดียว เหอๆ

รอติดตามนะคะ  :L2:

ออฟไลน์ Karn12

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-2
ใครคือพระเอกหนอ  อยากรู้จริง ๆ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
พระเอกคือครายยยย o22
เราก็ยังคงงมโอ่งกันต่อไป ๕๕

ออฟไลน์ blanchard

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 376
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-3
พวกแมร่งกะเล่นกันหน้าโรงพักเลยเหรอ?


     มันไม่เปรี้ยวเกินไปเรอะ !?!     

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
สมัยก่อนไร้ซึ่งอาวุธเป็นนักเลงจริงๆ
ส่วนสมัยนี้มันเป็นอันธพาล

ตอนที่แล้วอยากรู้เหตุผลของดิวเพราะคนที่ถูกเลือกมาย่อมได้รับความไว้วางใจจากเพื่อนและรุ่นพี่ก้ต้องยอมรับด้วย
เพราะฉะนั้นคนที่ยืนจุดนี้ไม่น่าที่จะหักหลังเพื่อนได้(ถ้าเป็นคนจริง) ส่วนแก้วและพงษ์นับถือน้ำใจที่ไม่ทิ้งเพื่อนโดยเฉพาะแก้ว จากตอน2อ่านแล้วรู้สึกว่าแก้วปลงถ้าจะต้องตาย พอมาตอน3แก้วเป็นคนให้ที่ซ่อนพงษ์นั่นหมายความว่าไม่คิดที่จะบอกแน่ๆว่าเพื่อนซ่อนตัวที่ไหน เพื่อนไม่ว่าจะทำผิดยังไงก็ยังเป็นเพื่อนนับถือค่ะ
เพราะฉะนั้น +1และ+เป็ดให้คนเขียนค่ะ(เกี่ยวมั้ย555)

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1581
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-3
น่าติดตามมาก  :impress2:

เรามีน้องเรียนช่าง2คน คนนึงชีวิตโลดโผน อีกคนนึงค่อนข้างสงบ -*-

ออฟไลน์ TanyaPuech

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +531/-23
 o22  จะยังไงต่อ

ออฟไลน์ Deeplo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
มันส์ อ่านตอนนี้แ้ล้วค้างคามากค่ะ
อยากรู้จังว่าจะเป็นยังไงต่อ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9404
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
อย่าว่าแต่เด็กช่างตีกันเลยค่ะ นักเรียนมอปลายหัวเกรียนก็ไม่แพ้กันหรอก :เฮ้อ:
แต่ว่ารักเพื่อนแบบนี้มันก็ไม่ค่อยจะถูกต้องเท่าไหร่น้าแก้ว o22
ชีวิตคนเราก็มีค่าด้วยกันทั้งนั้น จะมากจะน้อยแต่มันก็มีใช่ไหมล่ะ แล้วมาฆ่ากันง่ายๆเหมือนผักปลา มันก็ o22
สงสัยจะอินมากเกิน มันเรียลมากเลยค่ะนิยายเรื่องนี้ :serius2:

chantana

  • บุคคลทั่วไป
+1ให้จ้า

เราจบสายพาณิชย์ ต่างจังหวัด

เลยไม่ค่อยรู้เรื่องเด็กช่าง  เคยเห็นเค้าตีกัน  โดนตำรวจจับ ปรับ แล้วปล่อย  ไม่เห็นเค้าจะอาฆาตกันเลย

เห็นเค้าก็เรียนจนจบ  ออกมาทำงานหรือว่ามันคนละแบบกัน

ไม่รู้ซินะ  เก่งจริงน่าจะออกรบนะพวกนี้จะได้รู้ว่าเป็นไง
 :call:   :call:

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
 o22มารอเป็นคันรถเลย จะรอดไหมนี่

tonklakabpom

  • บุคคลทั่วไป
ใครคือพระเอกหว่า

มารอลุ้น

และมาให้กำลังใจแก้วด้วย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด