Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.28 UP! P.49 (28/08/59)อัพแย้ว
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.28 UP! P.49 (28/08/59)อัพแย้ว  (อ่าน 442412 ครั้ง)

ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
เก็บกระทู้ไว้  ------โมดุฯ

------------------------------------------------------------------------------------------------------

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


เขียนนิยายวายเป็นครั้งแรก ฝากตัวด้วยนะครับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเอง หากบังเอิญไปพาดพิงถึงใครเข้าผมขออภัยล่วงหน้านะครับ

ขอให้มีความสุขกับการอ่านอย่างรื่นเริงนะฮะ

 :o8:


เพิ่มสารบัญครับ
shot.1
shot.2
shot.3
shot.4
shot.5
shot.6
shot.7
shot.8
shot.9
shot.10
shot.11
shot.12
shot.13
shot.14
shot.15
shot.16
shot.17
shot.18
shot.19
shot.20
shot.21
shot.22
shot.23
shot.24
shot.25
shot.26
shot.27
shot.28

Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!}

shot.1


.
.
.
.
.
.


 
เพราะความจริงคือสิ่งที่โหดร้าย ดังนั้นความฝันจึงเป็นสิ่งที่แสนสวยงาม....
เพราะความรักคือสิ่งที่ไม่มีจริง ดังนั้นการอยู่ด้วยตัวคนเดียวย่อมเป็นสิ่งที่แสนสุข....

 
ผมหลงใหลอยู่ในความฝัน รับรู้ถึงวันเวลาที่ผ่านเรื่อยๆดังสายลมที่ปลิวพัดผ่านตนเองไป
ผมไม่เคยเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง ดังนั้นผมจึงไม่คิดจะไขว่คว้ามันมาไว้เป็นของตนเอง....




 
            การก้าวเดินไปข้างหน้าเป็นสิ่งที่นำพาความเมื่อยล้ามาสู่ขาทั้งสองข้าง ร่างสูงโปร่งแต่เพรียวบางเดินทอดน่องไปตามทางเท้าริมถนนอย่างอ้อยอิ่ง ฝ่ามือที่ซีดขาวเล็กน้อยถูกยกขึ้นมาอังรับลมหายใจร้อนๆที่เจ้าของร่างเพียรเป่าออกมาบรรเทาความหนาวเหน็บของยามค่ำคืนในต้นเดือนธันวาคม ใบหน้าเฉียบคมไม่แสดงอารมณ์นั้นแดงเรื่อเล็กน้อยเมื่อถูกลมหนาวพัดผ่านมาบาดเสียด
 


            ร้านรวงสองข้างทางปิดไปหมดนานแล้ว เหลือเพียงแสงสีขาวจากเสาไฟข้างทางที่ตั้งตามถนนไปเป็นระยะ ความเงียบสงัดรายล้อมอยู่รอบตัวไม่ทำให้ชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่เดินไปหยุด ไปเกิดอาการหวาดหวั่นใจอะไรได้ เขาเพียงแค่จดจ่ออยู่กับตนเองโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
 


            รัตติกร สันติสงคราม ชายหนุ่มร่างสูงเพรียวผู้มีเสื้อสูทสีดำธรรมดาๆที่พนักงานบริษัทปกติใส่กันทาบทับอยู่บนเรือนร่างของเขา ไหล่ข้างหนึ่งสะพายกระเป๋าเป้แบบเด็กนักเรียนมัธยมที่เป็นสีแดงซีดด้วยผ่านระยะเวลามาเนิ่นนาน แม้ชายหนุ่มจะเรียนจบปริญญาโทและออกมาทำงานบริษัทเต็มตัวแล้ว แต่เป้ใบโปรดที่เขาใช้มาตั้งแต่สมัยมัธยมก็ยังคงติดตัวมาจนถึงทุกวันนี้
 


            ฉับพลันความเงียบรอบตัวก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงดังปัง!
 


            รัตติกรนิ่วหน้าเมื่อพบว่าต้นขาด้านซ้ายเกิดอาการบาดเจ็บอย่างรุนแรงก่อนกลายเป็นความชาที่ปวดหนึบ ผ้าสูทสีดำเปียกชื้นเป็นสีเข้มไล่ลงไปตามเรียวขา ก่อนที่โลหิตสีแดงผุดผาดจะหยดลงกระทบพื้น
 


            เขาถูกยิง...
 



            เดาได้จากเสียงเมื่อครู่และความรู้สึกที่สัมผัสได้จากบาดแผลสดใหม่ ชายหนุ่มประคองตัวเองให้หยุดยืนอยู่กับที่เพราะไม่แน่ใจว่าหากขยับตัว บาดแผลที่จะเกิดขึ้นถัดไปอาจคร่าชีวิตเขาไปแทนก็เป็นได้...
 


            “Stupido!(เจ้าโง่!) Perché stare lì! (ไปยืนตรงนั้นทำไม!)”เสียงตะโกนเกรี้ยวกราดเป็นภาษาอิตาลี่ดังขึ้นท่ามกลางความมืด ก่อนเงาของร่างใหญ่โตจะโฉบวาบและผลักตัวของรัตติกรเข้าไปที่ตรอกแคบๆแห่ง หนึ่งพร้อมกับเสียงปืนอีกนัดที่เล็งเป้าไปตรงจุดเดิมที่ชายหนุ่มยืนอยู่เมื่อครู่
 


            “Release!Chi sei tu?(ปล่อยผม! คุณเป็นใคร?)”รัตติกรถามเสียงเรียบนิ่ง ร่างของเขาถูกโอบไว้ด้วยแขนที่แข็งแกร่งราวกับคีมเหล็กของชายหนุ่มแปลกหน้า หลังจากบอกให้อีกฝ่ายปล่อยมือจากตนเองแล้ว เสียงปืนกลับดังขึ้นอีกนัดในระยะใกล้ชิด หนุ่มอิตาลี่ผลักร่างของเขาไปชิดกับผนังด้านในก่อนจะโถมตัวทับลงมา ร่างใหญ่ๆนั่นบังตัวของเขามิดแทบไม่เหลือส่วนใดๆโผล่ออกไปให้เห็น แถมยังเบียดชิดซะจนอึดอัดอีกต่างหาก



         “li uccidono subito!(ฆ่าให้หมดเดี๋ยวนี้!)” เสียงตะโกนกร้าวดังขึ้นก้องกังวาน แสงไฟจากริมถนนส่องผ่านเข้ามาจางๆให้เห็นถึงผมหยักศกสีอ่อนที่ตกลงมาปรกหน้า ดวงตาสีสนิมเรืองวาบอย่างอำมหิต ก่อนที่เสียงๆนั้นจะสั่งการต่ออีกสั้นๆ มันเป็นการสั่งการที่คุกคามและเปี่ยมด้วยอำนาจจนพาให้เขาตัวเกร็งไปชั่วครู่หนึ่ง ไม่นานเสียงของกระสุนที่กระทบกับทั้งสิ่งก่อสร้างและเลือดเนื้อก็กระหน่ำขึ้นรอบข้างจนพาให้หูแทบอื้อ ชายหนุ่มชาวอิตาลี่หันกลับมาสนใจคนในอ้อมแขนที่ตวัดสายตาขึ้นมองเขาอย่างระแวดระวัง



         พอจำได้ว่าหลังจากหลบวิถีกระสุนเข้ามาในตรอกได้แล้ว ภาษาอิตาลี่ที่เจ้าคนตรงหน้าพูดออกมานั้นชัดเปรี๊ยะและมีสำเนียงถูกต้องครบถ้วนเหมือนเจ้าของภาษามาเอง ส่งผลให้คนร่างใหญ่ถามออกมาด้วยความข้องใจ
 


              “Italia sei?(คุณเป็นคนอิตาลี่เหรอ?)”


              “Io sono un thailandese.(ผมเป็นคนไทย)”



        รัตติกรตอบกลับนิ่งๆ น้ำเสียงเหมือนคนที่ไม่เจ็บไม่ปวดใดๆพาให้หนุ่มอิตาลี่คิดไปเองว่าคนไทยตรงหน้านี่คงไม่เป็นอะไรมาก หากแต่เมื่อสังเกตดีๆ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงชาดกลับเม้มแน่น ดวงตาสีน้ำตาลไหม้คมกริบหรี่ลงน้อยๆจนแทบสังเกตไม่เห็น แต่ที่เขาเห็นได้ก็คงเป็นเพราะความใกล้นี่ละมั้ง...



        มันบ่งบอกว่าคนตรงหน้ากำลังเจ็บ แต่ไม่ยอมแสดงอาการออกมา...



        เขาเห็นลางๆว่าเจ้าหนุ่มคนไทยนี่ถูกยิงที่ต้นขาด้านซ้าย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะประคองตัวเองให้ยืนตรงอยู่ได้ แต่หมอนี่ก็ยังทำ...



        จะเพราะศักดิ์ศรี หรือเพราะอะไรก็ตาม แต่ร่างเบื้องหน้าก็ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวเอน ท่วงท่าคุกคามอย่างเงียบกริบส่งผ่านมาจากทั้งสายตาและท่าทาง ดุจดั่งพญาสิงโตที่ซ่อนเร้นอาการบาดเจ็บของตนเองและจับจ้องเหยื่อด้วยความระมัดระวัง...



        หากแต่คนอย่างเขาไม่ใช่เหยื่อ และไม่รู้ทำไม ยิ่งเห็นท่าทางแบบนี้ก็ยิ่งถูกใจเขาเป็นบ้า...



        อยากได้...



        ชายหนุ่มคิดคำนึงในใจ ก่อนจะดันร่างของตนให้แนบสนิทกับคนตรงหน้า กลิ่นคาวๆของเลือดบางเบาผสมผสานไปกับกลิ่นเหงื่อ ชวนให้ใบหน้าคมสันโน้มลงเพื่อสูดดมมันให้มากกว่าเดิม



        “cosa fai? (คุณจะทำอะไร?)”รัตติกรถามเสียงแข็ง ก่อนจะส่งสายตาวาวๆจ้องกลับไปเป็นเชิงเตือน



        อยากครอบครอง...



        มือหนาจับคางเรียวให้ยกสูงขึ้น แรงขืนกลับส่งมาให้รู้สึกได้ผ่านปลายนิ้ว หากแต่แรงนั้นก็ยังไม่พอที่จะหลุดลอดออกจากการเกาะกุมนั้นได้ ริมฝีปากสีชาดเผยอขึ้นเหมือนกำลังจะพูด กลับถูกปิดกั้นด้วยริมฝีปากหนาที่ประทับแนบชิด



        ดวงตาสีน้ำตาลไหม้เบิกกว้าง มือที่ว่างอยู่เงื้อขึ้นมาเตรียมประทุษร้ายเต็มที่ แต่กลับต้องหยุดชะงักและเปลี่ยนไปตะบบกับบ่ากว้างแน่นเมื่อมือของผู้บุกรุกอีกข้างขยำเข้าที่บาดแผลที่โดนยิงเต็มแรง!



        “อื้อ!!”เจ็บจนแทบขาดใจ....



        รัตติกรหายใจสะดุดไปช่วงหนึ่ง เปิดโอกาสให้ร่างแกร่งขบกัดริมฝีปากล่างเบาๆพอให้เลือดซิบ ก่อนจะสอดลิ้นผ่านเข้าไปสำรวจพื้นที่ใหม่ตรงหน้าอย่างร้อนแรง



        หวานล้ำ อย่างไม่น่าเชื่อ...



        ลิ้นร้อนถูกสอดลึกเข้าไปอีกเมื่อริมฝีปากหนาบดเบียดแนบชิดยิ่งกว่าเดิม มันเร่าร้อนและรุนแรงเหมือนจะดึงดูดเอาวิญญาณทั้งมวลออกจากร่างเสียให้สิ้น



        เขากำลังคิดว่าอาจจะตาย เพราะจูบที่เหมือนกับดูดชีวิตทั้งหมดไปนี่



        หายใจ...ไม่ออก...




        รัตติกรพยายามหลีกหนีจากคนเบื้องหน้าเต็มที่หากแต่ด้านหลังก็ติดผนัง ด้านข้างก็ถูกแขนล่ำๆนั่นกันเอาไว้ ไม่ต้องคิดถึงด้านหน้าด้วยซ้ำ


        ยิ่งสะบัดตัวเพื่อจะหลีกหนีมากเท่าไหร่ มือหนาที่ยังคงบีบเค้นบาดแผลที่ถูกยิงก็ยิ่งเพิ่มแรงเข้าไปอีก เพียงคิดจะกัดลิ้นที่ยังคงรุกรานอย่างหนักหน่วงนั่น ปลายนิ้วแกร่งก็กดลงบนบาดแผลโดยตรงจนต้องกรีดร้องทั้งๆที่ถูกปิดปากอยู่



        เขาไม่อยากยอมแพ้...มันงี่เง่าเกินไปที่จะมาเป็นอะไรไปเพราะเรื่องบ้าๆพรรณนี้




        สายตาของรัตติกรเริ่มพร่ามัว อาการเสียเลือดมากเริ่มส่งผลต่อร่างกาย  เลือดหยดแล้วหยดเล่าไหลลงสู่พื้นจนกลายเป็นแอ่งสีแดง ความเจ็บปวดเล่นงานอย่างรุนแรงต่อเนื่อง รสสัมผัสของการจูบเป็นเช่นไรเขาก็แทบไม่รู้ แต่สติที่ดับวูบไปอย่างช้าๆกลับสลักภาพความทรงจำนี้เอาไว้ ตราตรึงอย่างที่ไม่มีวันจะลบเลือนไปได้ง่ายๆ



        ความเกี้ยวกราดดุดัน...กับรสจูบที่แทบจะแผดเผาวิญญาณให้สูญสิ้น

        ใบหน้าราวกับรูปสลัก...ที่แฝงเค้าอำมหิตอย่างเยียบเย็น...

        ดวงตาสีสนิมล้ำลึก…ที่จับจ้องมาเพื่อบ่งบอกถึงความต้องการบางอย่าง...

        ที่ไม่ใช่สิ่งดี...




        และแล้วดวงตาสีน้ำตาลไหม้ก็ปิดสนิทลง ร่างสูงเพรียวแน่นิ่งไร้ซึ่งแรงขัดขืนใดๆอีกต่อไป หนุ่มชาวอิตาลี่กดย้ำริมฝีปากหนักๆลงไปอีกทีก่อนจะผละออกมา ดวงตาสีสนิมจับจ้องคนตรงหน้าด้วยความพอใจเมื่อนึกถึงดวงตาดื้อรั้นและหาญกล้าที่มองสบ ริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มเงียบๆ ยังคงนึกถึงริมฝีปากแสนหวานที่ได้ลิ้มลองไปเมื่อครู่ ก่อนที่ความคิดคำนึงสุดท้ายที่โผล่ขึ้นมาจะตัดสินทุกอย่าง...



...เขาอยากเห็นสิงโตเบื้องหน้า...ถูกสยบอย่างราบคาบลงด้วยมือของเขาเอง...

มือของลาร์เฟียร์ เวสเปอร์

The Don of Don แห่งเมืองปาเลอร์โม เจ้าเหนือหัวของมาเฟียทั่วทั้งอิตาลี่คนนี้นี่แหละ!!!


@@@@@@@@@@@@@@@@@

ศัพท์ใหม่วันละคำ(สองคำ)


Don of Don
            มาเฟีย ทุกกลุ่มจากเมืองต่างๆ ทั่วอิตาลี จะมีหัวหน้าใหญ่ที่เป็นศูนย์รวมอยู่ที่ปาเลอร์โม"เจ้าพ่อแห่งเจ้าพ่อ" (Don of Don) หัวหน้าของมาเฟียกทุกกลุ่มจะขึ้นตรงกับเขาคนนี้



ปาเลอร์โม
         ปาเลอร์โม (Palermo) เมืองหลวงของซิซิลี เป็นเมืองต้นกำเนิดของมาเฟียครับ


@@@@@@@@@@@@@@@@@
สวัสดีอีกครั้งครับ เป็นยังไงบ้างครับกับนิยายวายครั้งแรกที่ผมแต่ง :mc4:

ดีไม่ดียังไงช่วยติชมด้วยนะครับ


ในตอนแรกมีภาษาอิตาลี่โผล่มาด้วย...

ไม่ค่อยแนะนำให้เอาไปใช้จริงนะครับ เพราะผมให้อากู๋ช่วยแปลทุกคำเลย  o22   :o8:

ส่วนเรื่องมาเฟียในที่นี้ แอบอิงประวัติศาสตร์นิดนึง

จะใช้แนวทางแบบมาเฟียยุคเก่าในอดีตเอามายัดใส่ในสมัยปัจจุบันนะครับ

เดี่ยวจะมีข้อมูลมาเสริมให้เรื่อยๆ

ตอนนี้ถ้าใครอยากรู้ต้นกำเนิดลองเข้าไปดูที่เว็บนี้นะครับ

http://firodendon.exteen.com/20091028/entry

(ข้อมูลส่วนใหญ่ผมเอามาจากเว็บนี้นี่แหละครับ)


จะรีบกลับมาอัพในเร็ววัน (ได้ข่าวว่าอาทิตย์หน้าสอบปลายภาค.. :a5:)

ฝากตัวด้วยนะคร้าบบบ  :L2:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-10-2019 01:32:53 โดย BaoBao »

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} sh
«ตอบ #1 เมื่อ18-02-2011 02:08:16 »

จิ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

+1 รับเรื่องใหม่จ้า

โอ้แนวมาเฟียอิตาลี่ แปลกดีค่ะ แค่เจอกันครั้งแรกก็ได้เลือดเสียแล้ว อิอิ 
 :-[ :-[ :-[
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-02-2011 02:14:18 โดย samsoon@doll »

ไฉไล

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #2 เมื่อ18-02-2011 06:58:41 »

เรื่องใหม่  :mc4: จะรออ่านนะคะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #3 เมื่อ18-02-2011 08:01:45 »

 :mc4:สนุกๆชอบน่าติดตาม :L1:

ออฟไลน์ intoucha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #4 เมื่อ18-02-2011 10:30:30 »

ว๊าว ชอบจัง มาบ่อยๆน๊าจะตามมาอ่าน o22 o22

คนของเธอ

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #5 เมื่อ18-02-2011 12:59:11 »

+ 1 ให้จ้า ต้อนรับเรื่องใหม่  :mc4: :mc4:
sm ค่ะคู่นี้ พระเอกแรงงง อ้ะ  แต่นายเอกดื้อซะ ถ้าไม่ทำแบบนี้ เจ้าพ่อของเจ้าพ่อลิ้นอาจสั้นกว่าเดิมก็ได้  :laugh:
 :กอด1: :กอด1: :กอด1:

รอตอนต่อไปนะค่ะ

Rinze

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #6 เมื่อ18-02-2011 13:00:09 »

โอ๊ะมาแปลก !!
แต่น่าสนใจเอาเรื่อง

 +1 เจิม ติดตามค่ะ !!  ^__^

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2454
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #7 เมื่อ18-02-2011 13:56:05 »

ชอบมากครับเรื่องใหม่มาเฟียหนุ่มสุดหล่อ


รออ่านตอนต่อไปค้าบบบ

ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!
«ตอบ #8 เมื่อ12-04-2011 00:50:00 »

Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!}

shot.2 



            ความเจ็บแล่นปราดไปทั่วทั้งร่างเป็นสิ่งแรกที่เขาได้เจอเมื่อรู้สึกตัว รัตติกรขมวดคิ้วพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อข่มเสียงร้อง แต่เมื่อลืมตาขึ้นเพื่อที่จะสำรวจร่างกายของตนเองกลับพบแต่เพียงความมืดสนิท



      สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่รัดปิดบริเวณดวงตาจึงทำให้รู้ว่าเขาถูกสิ่งที่น่าจะเป็นผ้าผูกปิดตาไว้อย่างแน่นหนา แล้วยังแขนทั้งสองข้างก็ยังถูกพันธนาการด้วยการมัดไพล่หลังเอาไว้อีก พื้นที่รองรับเขาอยู่ยวบน้อยๆเมื่อรัตติกรกดมือที่ถูกมัดอยู่ลง เขาคงนอนอยู่บนเตียงเป็นแน่เท้...



      ชายหนุ่มนึกทบทวนเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นด้วยท่าทีที่ยังคงสงบนิ่ง หลังจากที่เลิกจากการทำงานในบริษัทแล้ว เขาก็แวะกินข้าวแถวๆนั้นและไปสิงสถิตอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติอย่างที่ทำเป็นประจำทุกๆครั้งที่มีเวลาว่าง พอหอสมุดเตือนว่าใกล้เวลาปิดตอนสี่ทุ่ม พร้อมกับที่เขาอ่านหนังสือนิยายจบไปห้าเล่ม และหยิบอีกห้าเล่มที่เหลือไปทำการยืมเรียบร้อย จากนั้นก็ไปหาร้านสงบๆคนน้อยๆนั่งอ่านอีกสองเล่มจนถึงเวลาเกือบตีหนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจนำอีกสามเล่มที่เหลือไว้ไปนอนอ่านที่บ้าน



      ระหว่างทางกลับบ้านนั้นเองที่อยู่ๆก็เหตุยิงกัน เขาโดนลูกหลงเข้าที่ต้นขาด้านซ้าย ก่อนที่จะได้พบกับชายหนุ่มชายอิตาลี่คนหนึ่งที่เข้ามาช่วยบังกระสุนให้ แล้วก็ถูกผู้ชายคนนั้น....



      จูบ...



      รัตติกรขมวดคิ้วมุ่น ริมฝีปากที่เม้มแน่นรู้สึกแสบๆและริมรู้ถึงรสเค็มของเลือดได้เล็กน้อย 



      จะเรียกว่าจูบก็ไม่เชิง ก็มันเป็นอาการที่ริมฝีปากสัมผัสกันนี่ แถมยังมีลิ้นสอดเข้ามาด้วยอีกต่างหาก แต่ไอ้ที่จูบกันจนปากแตกไปหมดนั้นมันยังไงล่ะ? แถมพอจะหนีก็ยังถูกกดแผลที่ถูกยิงไว้ขนาดนั้น...



      บังคับจูบ? จูบแบบSMอย่างนั้นเหรอ??



      แถมยังเป็นผู้ชายด้วยกันอีกต่างหาก เขารู้สึกอารมณ์เสียนิดๆ ถึงจะไม่ค่อยแคร์กับเรื่องอะไรแบบนั้นก็ตาม แต่นั่นมันจูบแรกของเขานะ ให้ตาย...



      ยังไงก็ตามตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาคิดเรื่องแบบนั้น หลังจากถูกยิงมาหมาดๆ สถานที่แห่งแรกที่เขานึกถึงเมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาคือโรงพยาบาล แต่พอรู้ว่าถูกปิดตาแล้วยังถูกมัดแขนไว้ข้างหลังเช่นนี้ ไม่มีทางที่โรงพยาบาลที่ไหนจะทำแบบนี้แน่ๆ ดังนั้นเหตุผลก็มีเพียงข้อเดียว นั่นคือเขาถูกจับตัวมา แต่จะเป็นฝ่ายที่ยิงเขา หรือฝ่ายของชายหนุ่มชาวอิตาลี่ก็เท่านั้น



      จะฝ่ายไหนก็ตาม ถ้าถูกจับตัวมาแบบนี้ล่ะก็ ยังไงเขาก็ต้องหนีไปให้ได้!



      รัตติกรนอนนิ่งๆเพื่อฟังว่ารอบตัวมีสิ่งใดเคลื่อนไหวอยู่รึเปล่า ผ่านไปพักหนึ่งเมื่อยังมีแต่เพียงความเงียบจนเขาแน่ใจว่าไม่มีใครแล้ว เขาจึงเริ่มแผนการหนีทันที



      อย่างแรกก็คงต้องแก้มัดที่มือให้ได้เสียก่อน โชคดีที่ไม่ได้ถูกมัดที่ขา หากแต่ความรู้สึกโล่งๆก็ทำให้พอรู้ว่าเขาไม่ได้ใส่กางเกง ก็เข้าใจว่าเพราะแผลเขาอยู่ที่ต้นขาทำให้ต้องถอดออกเพื่อสะดวกต่อการทำแผล ยังดีที่เหลือกางเกงในเอาไว้ให้ล่ะนะ



      รัตติกรเกร็งตัวแล้วค่อยๆลุกขึ้นนั่งโดยอาศัยมือที่ถูกมัดอยู่ข้างหลังคอยเป็นฐานยันตัวขึ้นมา แต่ต่อไปสิที่จะยาก หากร่างกายเขายังคงเป็นปกติอยู่มันก็ไม่ยากหรอก แต่เพราะถูกยิงมาที่ต้นขานั่นแหละ ทำให้พอจะงอเข่าแต่ละที ความเจ็บก็แล่นปราดไปทั่วทั้งร่างเลยทีเดียว



      พอทนเจ็บจนสามารถเขยิบสะโพกลอดแขนไปได้ ขั้นต่อไปนี้แหละที่คงจะฆ่าเขาให้ตายเลยทีเดียว รัตติกรงอขาขวาชิดกับอก ก่อนจะสูดหายใจลึกๆแล้วค่อยๆงอขาซ้ายข้างที่บาดเจ็บขึ้นตาม



      เพียงแค่เกร็งเพื่อที่จะขยับความเจ็บก็แล่นปราดไปทั้งตัว ชายหนุ่มซบหน้าลงกับเข่าข้างขวา ค่อยๆงอขาซ้ายขึ้นมาแม้จะเจ็บแทบขาดใจตายแต่ก็ไม่ยอมหยุด แนวฟันขาวกัดริมฝีปากเอาไว้เพื่อกั้นเสียงร้องที่อยากจะแหกปากออกให้คนได้ยินกันทั้งโลก หากแต่เขากำลังจะหนี ดีไม่ดีถ้าส่งเสียงดังมากเกินไปจะมีคนเข้ามาดูก็เท่านั้น



      โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า ภายในห้องเล็กแคบที่มีเพียงเตียงขนาดใหญ่นั้น ผนังกระจกด้านซ้ายสีดำสนิทที่อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงเมตรจะกั้นระหว่างเขากับชายหนุ่มผู้หนึ่งเอาไว้...


@@@@@@@@@@@@@@@@@


      ลาร์เฟียร์ เวสเปอร์ทอดมองร่างของหนุ่มชาวไทยที่เขาตัดสินใจพากลับมาจากประเทศไทย ผ่านกระจกพิเศษที่มองทะลุได้เพียงด้านเดียว หลังจากการล้อมจับแก๊งเล็กๆแห่งหนึ่งที่เหิมเกริมถึงขนาดล้ำเส้นเข้ามาในอนาเขตการค้าของเขาที่เป็นถึง The Don of Don แห่งมาเฟียทั่วทั้งอิตาลี่



      อันที่จริงมันไม่จำเป็นที่เขาจะต้องตามไปด้วย ในเมื่อหากต้องการเขาก็เพียงแค่ออกแรงขยับปากสั่งเท่านั้นก็ได้ทุกสิ่งที่ต้องการ แต่ก็ไม่รู้สิ่งใดมาดลใจให้เขาอยากออกไปเล่นกับพวกฝ่ายเก็บกวาด วางแผนเล็กๆน้อยๆให้พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงได้วิ่งวุ่นด้วยความทรมาน ก่อนจะได้จบชีวิตของพวกมันด้วยมือของตัวเอง



      ไม่คิดเลยว่าการเล่นสนุกเล็กๆน้อยๆนี่จะนำพาให้เขามาพบราชสีห์หนุ่ม ที่หลังจากให้คนไปสืบประวัติทั้งหมดมาแล้วก็ได้ความว่า ชายหนุ่มชื่อ รัตติกร สันติสงคราม โตมาจากครอบครัวเล็กๆที่ไม่ค่อยอบอุ่นนัก พ่อและแม่ของเขาหย่าร้างกันเมื่อรัตติกรอายุได้สามปี เด็กชายจึงต้องไปอยู่กับแม่ แม่ของเขาทำงานเกือบตลอดเวลา พอจะออกไปทำงานก็จะทิ้งเขาไว้ที่หอสมุด ทำให้เขาอยู่กับหนังสือมาตั้งแต่เด็กๆ



      เด็กชายชอบอ่านหนังสือทุกประเภท ความกระหายในการอ่านนั้นแทบเรียกได้ว่าบ้าคลั่ง และไม่หยุดอยู่แค่หนังสือภาษาไทย เมื่อใดเขาได้หนังสือมาอยู่ในมือ ไม่ว่าจะภาษาอะไร เขาก็จะต้องอ่านให้จบ และต้องเข้าใจในทุกตัวอักษรด้วย



       ความกระหายในการอ่านอย่างบ้าคลั่งนั่นเองที่ทำให้เขาจำเป็นต้องเรียนรู้ภาษาต่างๆให้ได้อย่างแตกฉาน และเมื่อเรียนแล้วก็ย่อมต้องได้ทั้งฟังพูดอ่านเขียน ชายหนุ่มจึงสอบชิงทุนต่างๆ จนเมื่ออายุครบสิบสามปี เขาก็จบจากสถาบันผู้มีความสามารถพิเศษ และเรียนปริญญาตรีและโทในสาขาอักษรศาสตร์จบเมื่ออายุสิบเจ็ด พอเขาอายุได้ยี่สิบปีแม่เขาก็เสียไปด้วยอุบัติเหตุรถยนต์ ทำให้ต่อจากนั้นมาชายหนุ่มก็ใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียว



      จากเหตุผลเล็กๆที่เพียงแค่ต้องการอ่านหนังสือ ทำให้เขาสามารถใช้ภาษาต่างๆได้มากถึงยี่สิบกว่าภาษา มันเป็นสิ่งที่ดึงดูดให้บุคคลหลายประเภทแห่แหนเข้ามาเพราะต้องการความสามารถทางภาษานั้นไปช่วยในด้านต่างๆ รัตติกรจึงตัดสินใจเข้าทำงานที่บริษัทต่างชาติแห่งหนึ่งในไทยด้วยเงินเดือนสูงลิบ สถานภาพปัจจุบันคือโสดสนิท ไม่เคยผ่านมือใครมาทั้งหญิงหรือชาย



      ลาร์เฟียร์นึกถึงประวัติที่ได้รับมาแล้วเหยียดยิ้มอย่างพึงใจ เลขาชั่วคราวของเขาที่เพิ่งเข้ามาใหม่พูดได้เพียงหกภาษาเท่านั้น แถมหน้าตาก็งั้นๆ แม้เจ้าตัวจะพยายามอ่อยเขาแล้วอ่อยเขาอีกอยู่นั่น พอลองมีอะไรด้วยกันแล้วก็ช่างน่าเบื่อเสียเหลือเกิน



      เขาเบื่อแล้วกับการได้อะไรมาง่ายๆ และเจ้าราชสีห์จากเมืองไทยก็ช่างโผล่มาได้ในจังหวะที่พอเหมาะพอเจาะ มีหรือเขาจะปล่อยไปง่ายๆ จะปล่อยไว้ในไทยเพื่อให้ทำงานอยู่ในบริษัทเฉยๆก็น่าเสียดาย สู้จับกลับมาทำงานให้เขาไม่ดีกว่ารึไง ในเมื่อทั้งความสามารถของเจ้าตัวก็ดี หน้าตา ท่าทางก็ดี ถูกใจเขาไปหมดเสียอย่างนั้น



      ว่าแล้วก็กลับไปจ้องสิงโตหนุ่มอย่างตั้งใจอีกครั้ง เสียงหอบหายใจเบาๆดังลอดผ่านลำโพง ซึ่งรับสัญญาณเสียงจากเครื่องดังฟังที่เขาติดเอาไว้ในตะเข็บปกคอเสื้อของรัตติกร



      ร่างเพรียวก้มหน้าลงซบกับเข่าขวา ค่อยๆชันขาซ้ายข้างที่บาดเจ็บขึ้นมา ผ้าพันแผลบนต้นขาขาวเนียนเริ่มมีสีแดงของเลือดซึมเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ หากแต่ก็ยังไม่มีเสียงร้องที่แสดงถึงความเจ็บปวดใดๆแว่วมาให้เขาได้ยิน



      มีสติไม่โวยวายเมื่อรู้สึกตัว หาทางหลบหนีอย่างใจเย็น ความอดทนดีเยี่ยม...



      เสียงสูดหายใจเฮือกใหญ่ๆดังขึ้นพร้อมกับขาซ้ายที่หยุดชะงักลง รัตติกรหยุดนิ่งไปหลายวินาที มีเพียงเสียงหอบที่ดังขึ้นท่ามกลางทุกสิ่งที่หยุดชะงัก และทันทีที่เสียงหอบหยุดไปเมื่อเจ้าตัวกลั้นหายใจก่อนจะงอขาซ้ายขึ้นมาชิดอกอย่างรวดเร็ว!



      “อ๊า~!ฮ่ะ!”
   


      เสียงครางหวานหูดังลั่นขึ้นมาก่อนจะหยุดไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเรียวสะบัดขึ้นเผยให้ลำคอระหงที่เกร็งจนสั่นระริก ลาร์เฟียร์ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วแล้วก้าวเข้าไปยืนแนบชิดกับกระจก ทันกับหยาดน้ำใสๆที่ไหลอาบแก้มเนียนแต่ไม่มีแม้เสียงใดที่แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอ มือแกร่งยกขึ้นสัมผัสกับกระจกแผ่วเบา ไล้ปลายนิ้วช้าๆดั่งจะสามารถปาดน้ำตาที่ไหลรินของคนที่อยู่อีกฝั่งออกได้อย่างไรอย่างนั้น



      รัตติกรซบหน้าลงกับเข่าอีกครั้งพร้อมกับหอบหายใจจนตัวโยน เลือดสีแดงสดไหลรินจากบาดแผล ทำให้ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดแปรเปลี่ยนเป็นแดงฉาน ชายหนุ่มนั่งเฉยอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยกเท้าให้มือทั้งสองข้างที่ถูกมัดติดกันอยู่ลอดผ่านไปได้ในที่สุด



      เข็มขัดหนังสีดำรัดรวบข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้ด้วยกัน รัตติกรยกมือทั้งสองขึ้น ใช้จมูกป่ายไปมาตามเข็มขัดอย่างคนกำลังสำรวจ ก่อนจะเริ่มใช้ปากและฟันในการดึงสายเข็มขัดออกอย่างรวดเร็ว ลิ้นสีชมพูเข้มแลบเลียเพื่อหารูของเข็มขัด ก่อนจะใช้ฟันดึงออกมาได้ในที่สุด เมื่อมือเป็นอิสระแล้ว ชายหนุ่มก็สามารถแก้ผ้าที่ปิดตาของตนออกได้อย่างง่ายดาย



      ผิดกับเขาที่ยืนอยู่อีกฝั่งของกระจก ที่ตอนนี้อยากกลายเป็นเข็มขัดแทนซะเหลือเกิน....


@@@@@@@@@@@@@@@@@


            กลับมาอีกครั้งกับการหายไปนานแสนนาน =[]= จะรีบมาต่อตอนไปในอีกไม่เกินสองชั่วโมงนะครับ


            แต่ตอนนี้ทางที่ดี ชิ่งล่ะ!! :z10:



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2011 00:52:43 โดย Namioto »

ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
«ตอบ #9 เมื่อ12-04-2011 00:57:54 »

เอ่อ มีคำถามครับ ถ้าผมจะเปลี่ยนชื่อตรงหัวเรื่องให้แสดงว่าผมอัพแล้วเนี่ย กดเปลี่ยนตรงไหนเหรอครับ???

ผมทำไม่เป็นอ้าาาา :sad4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.1
« ตอบ #9 เมื่อ: 12-04-2011 00:57:54 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ sweardear

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 93
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.2 UP.12/4/54
«ตอบ #10 เมื่อ12-04-2011 01:06:30 »

ชอบอ่าค่ะ เนื้อเรื่อง dark ดี เอิ๊ก เอิ๊ก เค้าชอบมาเฟียในนิยายอ่ะ :-[
อีก 2 ชั่วโมงจริงป่ะค้า จารอน้าาาา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2011 01:08:07 โดย sweardear »

ออฟไลน์ kukkukku

  • สบายๆ
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.2 UP.12/4/54
«ตอบ #11 เมื่อ12-04-2011 01:16:14 »

ชอบค่าชอบ มาต่อบ่อยๆนะ เนื้อเรื่องสนุกดีด้วยอ่ะ

ปล.แล้วจะรอน้าาา


^^

ออฟไลน์ iota

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-2
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.2 UP.12/4/54
«ตอบ #12 เมื่อ12-04-2011 01:24:21 »

+1 เป็นกำลังใจครับ :L2:
เนื้อเรื่องน่าติดตาม :pig4:

ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.2 UP.12/4/54
«ตอบ #13 เมื่อ12-04-2011 03:49:37 »

Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!}

shot.3



      หลังจากแก้ผ้าปิดตาออก รัตติกรจึงสามารถมองเห็นสถานที่ๆเขาอยู่ได้อย่างเต็มตา มันเป็นห้องขนาดเพียงสี่คูณสี่เมตร มีเตียงขนาดใหญ่ที่ตอนนี้เขาเป็นผู้ครอบครองตั้งอยู่กลางห้อง ผนังฝั่งซ้ายขวาเป็นสีดำมันเงาคล้ายกระจก ส่วนผนังฝั่งหัวเตียงและปลายเตียงเป็นวอลเปเปอร์ลวดลายหรูหรา ประตูไม้สีน้ำตาลเข้มที่ผั่งปลายเตียงเป็นเพียงช่องทางเดียวที่จะทำให้เขาออกไปสู่โลกภายนอกได้...



      ชายหนุ่มก้มลงมองสำรวจตัวเอง ทั้งเนื้อทั้งตัวเขามีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงในปกคลุมร่างอยู่เท่านั้น ตรงต้นขาซ้ายแผลส่วนที่ถูกยิงมีเลือดออกเยอะมาก หากแต่เขาเจ็บจนชา จึงยังไม่อนาทรร้อนใจอะไรมากนัก ชายหนุ่มค่อยๆลุกจากเตียง พิงกำแพงด้านซ้ายที่ใกล้กับประตูเอาไว้ แล้วค่อยๆพยุงร่างเดินไปจนถึงประตูได้ในที่สุด



      ประตูไม่ได้ล็อก?



      รัตติกรขมวดคิ้วเมื่อลองบิดกลอนประตูดู พอผลักเปิดออกเพื่อดูภายนอก กลับเห็นเพียงทางเดินที่ทอดยาว ไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหว ซึ่งมันผิดปกติเอามากๆที่เมื่อจับเขามาแล้วแต่ไม่ได้ขังเอาไว้ในห้อง แถมยังไม่มีคนเฝ้าอีกต่างหาก



      หรือคิดว่าจับมัดแขนปิดตาเอาไว้แล้วเขาจะไม่สามารถทำอะไรได้เช่นนั้นหรือ?



      ดูถูกกันไปหน่อยมั้ง...



      แต่ในเมื่อมีทางให้หนีแล้วเรื่องอะไรที่เขาจะนั่งจับเจ่าอยู่ในห้องอย่างนั้นให้โง่ รัตติกรก้าวออกมาจากห้อง มองทางที่ยังคงเงียบกริบ ก่อนชั่งใจเพียงชั่วครู่ แล้วจึงตัดสินใจเดินไปทางด้านขวา สุดทางเดินมีสิ่งที่เขาคาดเดาว่าน่าจะเป็นลิฟต์ แม้ใจอยากจะวิ่งไปให้ถึง แต่สังขารที่ไม่เอื้ออำนวยทำให้ได้แค่เดินกะเผลกๆ ใช้ผนังเป็นหลักค้ำยันเดินไปข้างหน้าช้าๆ ทิ้งรอยเลือดเปรอะเปื้อนเป็นทางยาวไว้เบื้องหลัง



      กว่าจะมาถึงลิฟต์ รัตติกรก็หน้าซีดเผือด ชายหนุ่มกดปุ่มเพื่อเรียกลิฟต์ แล้วยืนรอด้วยความทรมาน หยดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผมพร้อมทั้งความเจ็บปวดที่ก้าวครั้งหนึ่งก็เหมือนกับก้าวเดินตามทางที่เต็มไปด้วยเข็มแหลมคมคอยทิ่มแทง สายตาพร่ามัวเหลือบมองเลขแสดงจำนวนชั้นที่เลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ ก่อนประตูจะเลื่อนเปิดออกให้เห็นห้องโดยสารที่ไม่มีใครอยู่



      ชายหนุ่มก้าวเขาไปในลิฟต์ กดเลขหนึ่งที่เขาคิดว่าเป็นชั้นล่างสุดแล้วพิงผนังรออย่างอ่อนแรง ความเครียดสะสมมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อต้องคิดว่าพอประตูเปิดออกแล้วเขาจะเจอกับอะไร



      ดีไม่ดีคงมีคนมายืนรอยิงทื้งก็ได้ใครจะรู้...



      รัตติกรยิ้มหยัน ก็แล้วจะทำไมเล่า ตายแล้วก็ไม่มีอะไรต้องเสียดายสักหน่อย ครอบครัวก็ไม่มี เพื่อนก็ไม่มี ยิ่งคนรักด้วยแล้วยิ่งไม่มีใหญ่ คนอย่างเขามีอะไรให้ใครมารักหรือ ชีวิตตัวคนเดียวของเขาจะมีใครมาเหลียวแลด้วยหรือไง ถ้าตายไปคนที่จะคิดถึงเขาก็คงมีเพียงแค่เหล่าเจ้านายทั้งหลายที่อยากได้เขาไปร่วมงานด้วยก็เท่านั้น



      สิ่งเดียวที่เขาเสียดาย คือหากตายไปแล้ว ก็จะไม่มีวันได้อ่านหนังสือที่เขารักก็เท่านั้นเอง...



      เสียงเตือนดังขึ้นเมื่อลิฟต์เลื่อนมาถึงชั้นที่ชายหนุ่มต้องการ ประตูเหล็กเลื่อนเปิดอย่างเงียบเชียบพร้อมกับที่เขาก้าวออกไปอย่างระแวดระวัง



      เบื้องหน้าของเขาคือห้องโถงหรูหราที่สว่างได้ด้วยโคมไฟระย้าอันใหญ่ พรมหนาสีเลือดหมูปูอยู่ทั่วทั้งพื้นห้อง และสิ่งที่โดดเด่นอยู่ตรงกลางคือชุดโซฟาหนังหรูหราสีน้ำตาลเข้ม



      ใครคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น...



      ดวงตาสีสนิมที่แฝงประกายอำมหิตนั่นเขาไม่มีวันลืม... คนคนๆนั้นคือคนเดียวกับชายหนุ่มชาวอิตาลี่ที่มาช่วยบังกระสุนให้เขา และคงเป็นคนที่จับเขามาด้วย



      “Per sfuggire, giusto? Luna (จะหนีไปไหน...ลูน่า)”เสียงถามนั้นราบเรียบ หากแต่แฝงแววเกรี้ยวกราด ชายหนุ่มตรงหน้าเขานั่งในท่าสบายๆแต่เปล่งประกายความมีอำนาจได้เต็มที่



      ผู้ชายคนนั้นเรียกเขาว่าลูน่า...ลูน่าที่หมายถึงพระจันทร์ ซึ่งเป็นความหมายเดียวกันกับชื่อของเขา



      (ต่อจากนี้ขอพิมพ์เป็นภาษาไทยนะครับ จะได้ไม่เยอะ)



      “ผมชื่อรัตติกร”ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่ชอบใจ



      “รัตติกรก็แปลว่าพระจันทร์เหมือนกัน”อีกฝ่ายยังคงลอยหน้าลอยตาตอบ รัตติกรกัดปากด้วยความหงุดหงิดแล้วเถียงกลับไป ทันใดนั้นเองร่างสูงก็ผุดลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินมาทางเขา



      “แต่ลูน่าเป็นชื่อของผู้หญิง”รัตติกรยังคงเถียงกลับ แต่ในใจเริ่มตื่นตระหนกเมื่อเห็นคนตรงหน้าก้าวเข้ามาหาในระยะประชิด



      “ชื่อผู้หญิงก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่?”น้ำเสียงนั้นออกแววเยาะเย้ย มือหนายกขึ้นบีบปลายคางเรียวแล้วเชยขึ้นมาให้สบตา



      “แต่ผมเป็นผู้ชาย”แม้ในใจจะหวาดหวั่นขนาดไหน รัตติกรก็เถียงกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้ ถึงดวงตาสีสนิมจะมองสบด้วยประกายตาอำมหิตสักเพียงใด เขาก็จะไม่มีวันแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็นอย่างแน่นอน!



      “งั้นก็มาเป็นผู้หญิงของฉันซะสิ!”



@@@@@@@@@@@@@@@@@



                     เกินสองชั่วโมงมาหน่อย ไม่ว่ากันนะครับ :impress2:

                     จะรีบมาต่อนะครับ คงจะสักวันมะรืนได้ เพราะพรุ่งนี้น้องชายผมจะเข้าควบคุมคอมเครื่องนี้ทั้งวันเพราะวันนี้ผมแย่งมันเล่น แห่ะๆๆ
     
                     เอาล่ะ สู้โว้ย! :mc4:

                     แล้วเจอกันนะครับ!!  o13


ออฟไลน์ Ayame

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-1
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #14 เมื่อ12-04-2011 06:31:12 »

กรี๊ดดดด แนวมาเฟียอิตาลี ดูดุเดือดเลือดสาดดีแท้  :haun4:

รัตติกรท่าทางจะใจแข็งน่าดู อยากรู้จริงว่าพ่อหนุ่มมาเฟียจะกำราบยังไง  :impress2:

+1 เป็นกำลังใจให้นะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2011 06:37:30 โดย Ayame »

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #15 เมื่อ12-04-2011 07:03:41 »

มาเฟียโหดร้าย
เอาใจช่วยลูนานะจ๊ะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #16 เมื่อ12-04-2011 07:14:51 »

งานนี้สงสัยวัดกันที่กึ่นแล้วละ


นายเอกของเราก็ใช่ย่อยซะเมื่อไร o13 o13น้อง :กอด1:

ออฟไลน์ kukkukku

  • สบายๆ
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #17 เมื่อ12-04-2011 09:32:42 »

สู้ต่อไปทาเคชิ  :a2:


^^


:3123: :3123:

ออฟไลน์ sweardear

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 93
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #18 เมื่อ12-04-2011 11:17:42 »

ฮ่วย ให้มาเป็นผู้หญิงซะงั้น

akike

  • บุคคลทั่วไป
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
«ตอบ #19 เมื่อ13-04-2011 23:00:21 »

แรง.


อีตามาเฟียนี่หื่นนะเนี่ย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.3 UP.12/4/54
« ตอบ #19 เมื่อ: 13-04-2011 23:00:21 »





ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!
«ตอบ #20 เมื่อ14-04-2011 01:07:11 »

Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!}

shot.4





      “งั้นก็มาเป็นผู้หญิงของฉันซะสิ!”



      “ฮะ?”รัตติกรทำหน้าเหวอได้เพียงชั่วครู่ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะฉกวูบเข้ามา เขารีบหันหน้าหนี แต่สัมผัสเปียกชื้นที่ไล้ขึ้นตั้งแต่ปลายคางไปจนถึงใบหูก็ได้ทิ้งร่องรอยอันร้อนผ่าวเอาไว้แทน…



      “ไม่เห็นจะเข้าใจยากเลยนี่..?”



      เสียงแหบพร่ากระซิบติดชิดริมหู รัตติกรหน้าร้อนวาบก่อนจะผลักร่างของคนตรงหน้าออกโดยแรง หากแต่มือแกร่งกลับรวบแขนทั้งสองข้างเอาไว้อย่างง่ายดาย



      ลาร์เฟียร์ยกร่างของรัตติกรขึ้นพาดบ่า ชายหนุ่มไม่ทันจะส่งเสียงร้องประท้วง ก็ถูกอุ้มลงวางบนโซฟาตัวหรูอย่างที่ไม่กระแทกกระทั้นรุนแรง หากแต่ก็ไม่ได้นิ่มนวลเช่นกัน



      “จะทำ..อะ...!”พูดยังไม่ทันจบประโยค ริมฝีปากหยักหนาก็โน้มลงมาประทับปิดกั้นเสียงร้องเอาไว้อีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดลึกอย่างรวดเร็วจนรัตติกรไม่ทันแม้แต่จะปิดปากลง มือของอีกฝ่ายยังคงรวบแขนเขาเอาไว้แล้วยกขึ้นไปไว้เหนือหัว มันบีบรัดแน่นราวกับคีมเหล็ก ร่างใหญ่โถมทับแนบไปทั้งตัวจนไม่เหลือส่วนใดพอจะขยับหลบหนีไปได้



      ถูกบังคับจูบแบบนี้อีกแล้ว ให้ตายสิเว้ย ใครมันจะไปยอม!



      พอคิดเสร็จและกำลังจะลงมือกัดลิ้นของใครบางคนให้ได้เลือด แต่เหมือนอีกฝ่ายดูจะรู้ทันจึงเร่งโต้กลับให้คนไร้ประสบการณ์ต้องจำยอม!



      “อื้อ...!”ปลายลิ้นของรัตติกรถูกดูดจนเขาชาวาบไปทั่วทั้งตัว ลาร์เฟียร์ไล้ปลายลิ้นไปตามแนวเหงือกแดงฉ่ำ ขบเม้มริมฝีปากนิ่มเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว แล้วเพิ่มความเร่าร้อนด้วยการบดเบียดร่างกายท่อนล่างของตนลงกับคนตรงหน้า



      ร่างบางสะดุ้งเฮือก สัมผัสแปลกๆที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนลุกลามไปทั่วทั้งร่างกาย ก็วันๆเขาก็อยู่แต่กับหนังสือ จะไปเคยทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ถึงจะเคยอ่านเจอฉากแบบนี้บ้างก็เถอะ แต่เขาไม่เคยคิดแม้แต่น้อยว่าจะต้องมาเจอกับตัวเอง!



      “อย่า...อ่ะ” ริมฝีปากหนาผละออกห่างพอให้รัตติกรได้เอ่ยปากห้าม ก่อนจะถูกประกบลงไปใหม่อย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรก็ตาม ในเวลาเช่นนี้คำเอ่ยใดก็คงไม่มีความหมาย ในเมื่อผู้จู่โจมกำลังลุ่มหลงริมฝีปากแดงๆตรงหน้านี่อย่างหยุดไม่ได้...



      ไม่คิดเลย...ว่าจะมีแรงดึงดูดมหาศาลถึงเพียงนี้...



      ลาร์เฟียร์เกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญ คอยพัวพันและดูดดึง หลอกล่อให้คนตรงหน้าสิ้นสติในการต่อต้านอย่างช้าๆ ดวงตาสีน้ำตาลไหม้ยังคงสะท้อนประกายของความดื้อรั้นไม่ยอมคน หากแต่มันก็เริ่มสั่นพร่าไปด้วยแรงตัญหาที่ปะทุขึ้นมาเรื่อยๆ!



      มาเฟียหนุ่มลดมือข้างหนึ่งลงมาปลดกระดุมบนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเล็กอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสัมผัสความเนียนนุ่มตั้งแต่หน้าท้องขาวเรื่อยไปจนถึงยอดอกสีหวาน ฝ่ามือหนาบีบเค้นไปทั่วร่างจนเนื้อตัวของรัตติกรเต็มไปด้วยรอยแดง จวบจนปลายนิ้วแกร่งบดขยี้เค้นคลึงหนักหน่วงที่ตุ่มไต หนุ่มชาวไทยจึงสะดุ้งเฮือกพร้อมกับความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วร่าง!



      “อ๊ะ!...อ่า...บอก...ให้หยุดไงเล่า!”



      ลาร์เฟียร์ผละออกจากริมฝีปากบางที่แดงก่ำและบวมเจ่อ จูบย้ำๆลงไปที่ปลายคางแล้วลดระดับลงเรื่อยๆไปจนถึงต้นคอขาวผ่อง ขบเม้มทุกจุดจนเกิดรอยแดงช้ำประปราย แล้วเลื่อนไปขบกัดใบหูกลมนิ่มอีกครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วๆที่เจือไว้ด้วยความขบขัน



      “...ล้อเล่นน่ะ”



      สติที่เกือบจะหายไปชัดเจนขึ้นอีกครั้งเพราะประโยคเมื่อครู่ หากแต่มันกลับมาพร้อมความโกรธที่ระเบิดออกมาเช่นกัน! รัตติกรสะบัดแขนที่ถูกเกาะกุมไว้จนหลุด มือเรียวกำแน่นก่อนจะต่อยออกไป เป้าหมายคือใบหน้าหล่อเหล่าร้ายกาจหากแต่ก็น่าโมโหจนอยากทำลายให้เสียสิ้น! ลาร์เฟียร์รับหมัดอย่างง่ายดาย หนุ่มชายอิตาลี่คุกเข่านั่งอยู่เหนือร่างของรัตติกรแล้วขยับรอยยิ้มหยันอย่างสมใจ



      “ผมไม่ใช่เพื่อนเล่นของคุณ!”คิ้วเรียวขมวดมุ่นด้วยความหงุดหงิดใจ รัตติกรสะบัดหัวเบาๆเพื่อไล่อาการตาพร่าจากการเสียเลือดและการออกแรงเมื่อครู่ ก่อนจะกลับไปจ้องตาเขม็งกับคนตรงหน้าด้วยแววตาวาวๆเอาเรื่อง



      “อย่างกับว่าฉันจะสนนักนี่ ตอบคำถามของฉันมาได้แล้ว เธอกำลังจะหนีไปไหน”ดวงตาสีสนิมมองสบอย่างดุดัน พร้อมกับมือหนาที่บีบข้อมือของเขาแน่นจนปวดแปลบ! รัตติกรเม้มริมฝีปากน้อยๆ ข่มความกลัวที่พุ่งวูบขึ้นมาเกาะกุมจิตใจแล้วตวาดกลับไปอย่างไม่กลัวเกรง



      “เรื่องของผม!”



      “คงจะไม่ใช่แค่เรื่องของเธอ เพราะคนที่พาเธอมาที่นี่ก็คือฉัน ดังนั้นฉันก็ต้องรับผิดชอบในความเป็นอยู่ของเธอเช่นกัน รัตติกร”



      “ผมดูแลตัวเองได้! ขอบคุณ”



   ความหงุดหงิดเริ่มเข้ามาแทนที่ความกลัว คนอย่างเขาแทบจะเรียกได้ว่าอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยต้องพึ่งพาใครหากไม่จำเป็น!



      “อวดดีเหลือเกินนะ”หนุ่มอิตาลี่กล่าวเหยียด หากแต่รัตติกรก็มีความทะนงตนมากพอ ความรู้มากมายที่ได้มาจากหนังสือรวมทั้งภาษาต่างๆที่เขาสามารถใช้ได้ทำให้เขาคิดว่าถึงอยู่ตัวคนเดียว แต่ก็ใช้ชีวิตได้ทั่วทั้งโลก ดังนั้นที่บอกว่าดูแลตัวเองได้จึงไม่ใช่การอวดดี แต่เพราะเขามั่นใจจริงๆ



      ”ฉันอยากจะรู้เสียจริง ว่าตัวเปล่าๆอย่างเธอจะทำอะไรได้ในอิตาลี่ โดยไม่มีทั้งวีซ่า พาสปอร์ต หรือกระทั่งบัตรนักเดินทาง”



      “ใน...อิตาลี่?”



      แทนคำตอบ ลาร์เฟียร์เดินกลับไปหาโต๊ะกระจกที่มุมหนุ่งของห้อง หยิบรีโมทอันเล็กสีดำสนิทขึ้นมาแล้วหันไปทางผนังด้านหนึ่งที่ว่างเปล่า จากนั้นจึงกดปุ่มๆหนึ่ง...



      ทันใดนั้นผนังห้องที่อยู่ตรงข้ามกับลิฟต์ก็เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นหน้าต่างที่ทำจากกระจกแผ่นเดียวทั้งบาน ทิวทัศน์ของอ่าวจันทร์เสี้ยวในแทบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนั้นทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา มันเป็นภาพที่รัตติกรจำได้ ความทรงจำจากในหนังสือนำเที่ยวประเทศอิตาลี่ผุดขึ้นในหัว ปรากฏขึ้นเป็นภาพชายทะเลชื่อดังในเมืองแห่งมาเฟีย เมืองปาเลอร์โมในแคว้นซิซิลี ประเทศอิตาลี่...



      “ยินดีต้อนรับสู่มอนเดลโล...ลูน่าของฉัน...”



      ตอนนั้นเองก่อนที่สติของเขาที่ดับวูบลง ลางสังหรณ์บางอย่างของรัตติกรได้ผุดวาบและแผ่ขยายมาตามไขสันหลัง สังหรณ์นั้นกระซิบถ้อยคำบางอย่างอันแสนจะตราตรึง ก่อนที่สติของเขาจะเลือนหายไปพร้อมกับความมืด...



      มันบอกว่า จากนี้ไป ชีวิตของเขาจะไม่มีวันเหมือนเดิม...


v
v
v
v
v
v
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-04-2011 01:19:48 โดย Namioto »

ออฟไลน์ Namioto

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-9
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #21 เมื่อ14-04-2011 01:17:40 »

ไขข้อข้องใจเล็กน้อยเผื่อบางคนอาจจะสงสัยนะครับ
มอนเดลโลคือชื่อของหาดแห่งหนึ่งในเมืองปาเลอร์โม เมืองหลวงของแคว้นซิซิลี(บางคนก็เรียกเป็นเกาะ) ประเทศอิตาลี่ครับ
คนแต่งไม่เคยไปเองหรอกครับ 555  :-[
แต่ชอบเลยหาเปิดดู กูเกิ้ลเอิร์ทหนุกหนานเลยทีเดียว o13

ตอนหน้าคงโผล่มาหลังสงกรานต์นะครับ สักประมาณวันที่17 เพราะผมไปบ้านยายที่สุรินทร์ อยู่นั่นไม่มีเน็ตให้ใช้ง่ะ แหะๆๆ
แล้วเจอกันนะคร้าบบบบ
(เม้นกันเยอะๆเน้อออ แบบว่าพออ่านเม้นแล้วมันชื่นนนนนนนนใจน่ะครับ :กอด1:)
สุขสันต์วันสงกรานต์ครับทุกคน ขอให้มีความสุขกับปีใหม่ไทยมากๆ เมาไม่ขับนะครับ แอบหลับระวังโดนลัก(หลับ)นะครับ!

ปล.สาดน้ำใส่ทุกคนก่อนจะไม่ได้สาดครับ


เอ้า! สาดดดดดดดดดดดดดดดด น้ำ!!!  :laugh:

ออฟไลน์ sweardear

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 93
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #22 เมื่อ14-04-2011 01:20:44 »

ดุเดือดกันซะจริ้งงงง

nariza6

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #23 เมื่อ14-04-2011 07:53:11 »

สนุกมากค่า ชอบเรื่องทำนองที่สุด น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ข้อมูลก็แน่นพอเห็นภาพเมืองนอกได้เลย

อย่าลืมมาต่อไวๆนะคะ อยากให้หนูลูน่าถูกบังคับเยอะๆหน่อย สะใจดี แต่อย่าทารุณเกินนะ เอ็นดูน้องหน่อย

ฮุฮุฮุ :z1: :z1:


ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #24 เมื่อ14-04-2011 08:25:01 »

 :เฮ้อ:สงสารนายเอก



ตัวคนเดียวแล้วมาเจอมาเฟียเอาแต่ใจอีก 

ออฟไลน์ พี่วันเสาร์

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +282/-3
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #25 เมื่อ14-04-2011 09:18:26 »

รติกรจะเลือดหมดตัวแล้วนะนั้น :angry2:

ชอบรติกรน่ารักดี :-[

akike

  • บุคคลทั่วไป
Re: Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #26 เมื่อ14-04-2011 10:47:18 »

หนุกหนานระทึกได้อีกจริงๆ

saylmya

  • บุคคลทั่วไป
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #27 เมื่อ14-04-2011 10:52:41 »

สางสารรติกร  :serius2:
เป็นลมหมดสติไปแล้ว อย่างนี้เมื่อไหร่แผลจะหาย

ออฟไลน์ Goodfellas

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1822
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +384/-2
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #28 เมื่อ14-04-2011 12:45:26 »

ผู้แต่งบอกว่าเพิ่งเคยแต่งเรื่องแนววายเหรอครับ

แต่ดูจากฝีมือแล้วไม่ธรรมดาเลยนะนี่  ขนาดว่าแต่งแนวนี้ครั้งแรก

แล้วจะคอยติดคามคร้าบ  ชอบผลงานคุณมากๆ + ไปเลย o13

ออฟไลน์ iota

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-2
Re: Ti Voglio {ฉันอยากมีนาย!} shot.4 UP.14/4/54
«ตอบ #29 เมื่อ14-04-2011 14:22:07 »

เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกและเดินทางโดยปลอดภัยครับ
แล้วอย่าลืมมาแต่งนิยายเรื่องนี้ให้จบนะครับ
+1แล้วขอกอดแน่นๆ :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด