เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ  (อ่าน 388724 ครั้ง)

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #120 เมื่อ01-06-2007 17:17:12 »

อ่านแย้วจ้า.. :give2:  ว่าแต่ใครยิงลุงท่าโร่อ่า อยากรู้ๆๆ  :serius2:

taebin7

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #121 เมื่อ01-06-2007 17:32:56 »

พระเอกโดน ยิง   :serius2:   นายเอก ตามไปดูแลด่วน  :-[


ขอบคุงที่มาต่อนะงับ o15

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #122 เมื่อ01-06-2007 18:09:46 »

เหอ เหอ มีเรื่องอีกแล้ว สงสัยคนยิงนี่ คงเป็นอาคนนั้นรึเปล่าหว่า  o8

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #123 เมื่อ01-06-2007 18:30:19 »

อ่า  ทาโร่โดนยิงเหรอ  :sad4:  อย่าเป็นไรน๊า วีกำลังตามไปดูแลแว้วววว

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #124 เมื่อ01-06-2007 18:53:39 »

 :serius2: :serius2: :serius2: :serius2:
ใครบังอาญมายิงลุงทาโร่ของหนูโมจิ :angry2: :angry2:
อาวีรีบตามไปด่วนๆ เลย
 :sad4: :sad4: :sad4: :sad4:

ปล.รีให้ที่นี่แล้วเด๋วค่อยตามไปรีให้ที่บ้านพ่ออีกทีนะเจ๊นะ
 :o10: :o10:

fr_man

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #125 เมื่อ01-06-2007 21:48:41 »

แฮะๆเพิ่งได่มใอ่นอ่าคร๊าบ

เอิ๊กๆ

แล้วท่าโร่จัง(?) จาเป็นไรมั้ยเนี่ย เอาใจช่วยคร๊าบๆ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวน่ารักๆด้วยครับผม^^

 o13

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #126 เมื่อ01-06-2007 22:49:34 »

มาสมัครเป็นแฟนคลับเจ๊หมวยอีกคนคับ เขียนได้น่ารักมากๆเลย  :impress:

ปล.กด+ให้แล้วด้วยนะค้าบบบบบบบบบบบ

pasira

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #127 เมื่อ02-06-2007 00:02:18 »

ใครๆๆ กัน ยิงลุงทาโร่    :angry2:

อาวีจ๋า..รีบพาน้องโมจิไปดูแล ทำคะแนนด่วนเลยค่า 

ขอบคุณค่ะ เจ๊หมวย  o15

(ตามมาจากบ้านพ่อค่ะ)

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #128 เมื่อ02-06-2007 09:49:41 »

เจ้หมวยมาซะต้นยามสามเลย

ตามมานอ่านแล้วนะครับ

ลุ้นแทบขาดใจ

แล้วทาโร่จะเป็นอะไรมั้ยหนา

 :serius2:

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #129 เมื่อ02-06-2007 13:03:24 »

ทาโร่โดนยิง  :serius2:  :serius2:  :serius2:
แต่ครั้งนี้ ก็อาจจะทำให้สองคนกลับมาเข้าใจกันได้อีกครั้ง (ฝันรอไว้ก่อน  o18)

รอเจ้หมวยอยู่นะจ๊ะ  บวกหนึ่งสำหรับนิยายหลายๆ เรื่องที่นำมาลงแล้วก็ความน่ารักของเจ้หมวย  ความน่ารักของโมจิ ท่าโร่ วีจ้า  o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
« ตอบ #129 เมื่อ: 02-06-2007 13:03:24 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #130 เมื่อ02-06-2007 21:54:53 »

:write-a-letter: 


บทที่ 13



“มาทำอะไรที่นี่!!..”

ร่างเพรียวสะดุ้งกับเสียงตวาด เงยหน้าขึ้นก็พบคุณเกียรติชัยยืนจ้องมองอย่างไม่ชอบใจ

“เลขาเตชิตใช่มั้ย!!.. ออกไปแล้วไม่ใช่เหรอ..”

“เอ่อ.. ครับ” กานต์รวีลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีนอบน้อม

“แล้วมาทำอะไรที่นี่!!.. อย่าบอกนะว่ามาเยี่ยมเจ้านายเก่า”

กานต์รวีมองหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ...การมาเยี่ยมเจ้านายเก่าเป็นเรื่องผิดเหรอ.. ตั้งใจพูดดักคอแบบนี้จะให้เราตอบยังไง

“ผมมากับคุณกรัณย์กรครับ”

คำตอบของกานต์รวีทำให้นายเกียรติชัยแสยะยิ้มหันไปเหล่มองกรัณย์กรที่กำลังนั่งคุยกับบิดาของเตชิต

“อ้อ!!.. ที่แท้ก็เป็นคู่ขาของนายกร.. ไอ้หมอนี่มันแสบจริงๆ เลขาเพื่อนก็ไม่เว้น”

กานต์รวีหน้าชากับคำพูดเหน็บแนม เสียงใสสวนกลับอย่างไม่เกรง

“ผมไม่ได้เป็นคู่ขาคุณกรครับ อย่าเข้าใจผิด คุณกรเป็นทนายว่าความให้ผม”

“โอว!!.. ให้เจ้ากรว่าความให้งั้นเหรอ.. แล้วไง!!.. ทนายกับลูกความเป็นคู่ขากันไม่ได้หรือไง..”

“คุณเกียรติชัย!!..”

กานต์รวีเสียงสั่น รู้สึกโกรธมากแต่สถานที่และบรรยากาศไม่เอื้ออำนวยให้เขาตอบโต้ด้วยความรุนแรง

“ว่าไง~~ ไอ้หนู..” เกียรติชัยลอยหน้ายียวน

“ที่จริงฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเป็นคู่ขากับใคร แค่ข้องใจว่าอดีตเลขาหนุ่มมานั่งหน้าเศร้าอยู่หน้าห้องไอซียูด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบ หรือว่ากำลังนั่งภาวนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้เจ้านายเก่ารอดตาย หือ..”

“ถูกต้องครับ อาเกียรติชัย.. ไม่ใช่แค่คุณวี.. ผม คุณลุงและทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ต่างก็ช่วยกันภาวนาให้เตชิตปลอดภัยทั้งนั้น..”

กรัณย์กรก้าวมายืนเคียงข้างกานต์รวี

“ผมเป็นทนายส่วนตัวของคุณวี.. ผมชวนคุณวีมาด้วยเพราะเค้าเคยทำงานกับเตชิต ใครที่รู้จักเพื่อนผมต่างก็รักและเป็นห่วงเขาทุกคน
หรือว่าอาไม่ได้คิดแบบเดียวกับเรา..”

เกียรติชัยสะอึกก่อนย้อนกลับเสียงดังให้ทุกคนในบริเวณนั้นได้ยิน

“พูดจาดีๆ นะโว้ย เจ้ากร.. ถ้าฉันไม่ห่วงจะถ่อมายืนเฝ้าอยู่ตรงนี้ทำไม!!.. งานที่บริษัทตอนนี้กำลังยุ่ง โครงการใหม่กำลังจะเปิด คงไม่พ้นฉันต้องเข้าไปช่วยดู..”

เกียรติชัยตีหน้าเครียดผละจากกรัณย์กรเข้าไปคุยกับคุณเชิดศักดิ์ บิดาเตชิต

“งานที่บริษัทต้องมีคนดูแล ผมจะเรียกประชุมฝ่ายบริหาร อยากให้พี่ช่วยไปสั่งการว่าจะเอายังไง.. ถ้ายังไงผมขออาสาช่วยดูงานแทนเตชิต..”

เชิดศักดิ์นิ่งเฉยไม่มองหน้าน้องเขย

“จะบ้าเหรอ!! คุณชัย.. มาพูดเรื่องงานอะไรเวลานี้!!..” เสียงใสของภรรยาแหวใส่สามี

“อ้าว!!.. ม่พูดตอนนี้จะให้พูดตอนไหน โครงการใหม่จะเปิดในสัปดาห์หน้าแล้วนะครับพี่..”

“ไม่จำเป็น ดูแลงานในหน้าที่ของแกให้ดีก็พอ.. ”

เชิดศักดิ์ตอบกลับน้ำเสียงเรียบ หากแต่เด็ดขาดและแฝงอำนาจไว้จนอีกฝ่ายไม่กล้าเซ้าซี้ต่อคำด้วย เครือวัลย์ค้อนสามีนึกสมน้ำหน้าในใจที่ไม่รู้จักเลือกเวลาพูดให้เหมาะสม..

ร่างสูงของหนุ่มใหญ่เดินจ้ำอ้าวหน้าตื่นมาพร้อมกับชายหนุ่มอีกสองคน

“คุณเตชิตเป็นยังไงบ้างครับท่าน..”

“เพิ่งออกจากห้องผ่าตัด กระสุนเฉียดหัวใจ ยังรอดูอาการอยู่.. งานที่บริษัทช่วงนี้คงต้องฝากคุณดูแลนะ ณรงค์..”

“อย่าเป็นห่วงเลยครับ ท่าน.. เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว”

เกียรติชัยชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อกรรมการผู้จัดการของรามิลกรุ๊ปมาฮุบความหวังของเขาไป

“ผมมีธุระต้องทำ ขอตัวก่อน!!..”

เกียรติชัยกระแทกเสียงและผลุนผลันจากไปอย่างไร้มารยาท เชิดศักดิ์ส่ายหน้าเหนื่อยใจ



:เศร้า1:



“ผมขอตัวกลับก่อนดีกว่าครับ คุณกร..”

“เดี๋ยวซี!!.. เมื่อกี้คุณลุงถามว่าคุณเป็นใคร ผมยังไม่ได้แนะนำคุณกับท่านเลย..”

“เอ่อ.. ต้องแนะนำด้วยเหรอครับ ผมว่าอย่าดีกว่า ท่านกำลังยุ่งและมีเรื่องไม่สบายใจอยู่..”

กานต์รวีเคยเห็นรูปคุณเชิดศักดิ์ในห้องประชุม ซึ่งตอนแรกคิดว่าเป็นท่านประธานที่ตัวเองต้องทำงานด้วย ตัวจริงดูอ่อนโยนและใจดีกว่ารูปที่เห็น สีหน้าเครียดของบิดาเตชิตขณะกำลังคุยกับพนักงานฝ่ายบริหารของบริษัททำให้กานต์รวีรู้สึกเห็นใจ

..นอกจากจะห่วงลูกชายแล้ว คุณเชิดศักดิ์คงเป็นห่วงเรื่องการโกงกินของนายเกียรติชัยด้วย...

“ผมกลับก่อนดีกว่าครับ คุณกร..”

“อีกสักครู่ได้มั้ย เดี๋ยวกลับพร้อมผม ผมจะไปส่ง..”

“ได้ครับ..”

กานต์รวีรับคำและทรุดตัวลงนั่งด้วยอาการห่อเหี่ยว ใจจริงอยากเฝ้าคอยจนกว่าจะแน่ใจว่าคุณเตชิตปลอดภัยแล้ว เพราะถึงกลับไปก็คงกระวนกระวายใจและเป็นห่วงจนนั่งไม่ติด แต่อยู่.. ก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน ทุกคนที่นี่ล้วนแต่มีความสัมพันธ์กับคุณเตชิต นอกจากคนในครอบครัวและญาติสนิทแล้ว ยังมีพนักงานกลุ่มหนึ่งนั่งเฝ้าอยู่ด้วยความเป็นห่วง...

นายแพทย์หนุ่มใหญ่เดินสีหน้าเครียดออกจากห้องไอซียู บิดาเตชิตรีบลุกขึ้นถามไถ่อาการลูกชาย

“เป็นยังไงบ้างครับ คุณหมอ..”

“ผมยังให้คำตอบไม่ได้ ต้องรอดูอาการถึงพรุ่งนี้เช้า แต่ถ้าคนไข้จิตใจไม่สงบผมเกรงว่า.. คืนนี้อาการอาจจะทรุดลง”

“หมายความว่ายังไงครับหมอ..”

“คนไข้มีปัญหาอะไรก่อนจะถูกลอบยิงรึเปล่าครับ..”

“ปัญหา?” เชิดศักดิ์นึกถึงปัญหางานที่เตชิตแบกรับอยู่

“ปัญหางานที่บริษัทรึเปล่าครับ ลูกผมเป็นห่วงเรื่องนี้มาก”

“ไม่แน่ใจครับ แต่ผมว่าไม่น่าจะใช่ คนไข้เหมือนพยายามจะเรียกใคร ใช่มั้ยคุณรส..” หมอหันไปถามพยาบาล

“ค่ะ.. คนไข้กระสับกระส่ายและออกเสียงเรียก แต่ฟังไม่เป็นคำพูดค่ะ”

บิดาเตชิตสีหน้าวิตก ...ไม่รู้ว่านอกจากเรื่องงานแล้วลูกยังมีปัญหาหนักใจเรื่องอื่นอีก...

“มีใครพอจะรู้มั้ย ว่าเตชิตมีปัญหาอะไรกับใคร..”

เชิดศักดิ์หันไปถามภรรยาและสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ ต่างก็ส่ายหน้าปฏิเสธ หันมาทางกลุ่มผู้บริหารของรามิลก็ไม่มีใครรู้ จึงกล่าวกับกรัณย์กรเหมือนเป็นความหวังสุดท้าย

“ไม่มีใครรู้เลย เราล่ะ กร.. นายชิตคบกับใครอยู่ มีคุยอะไรให้ฟังรึเปล่า เป็นเพื่อนกันน่าจะรู้บ้างนะ..”

“เอ่อ..” กรัณย์กรหันไปถามพยาบาล “ฟังไม่ออกสักนิดเลยหรือครับ.. คนไข้ออกเสียงยังไงครับ..”

“เป็นเสียงครางค่ะ อี~~ อี~~ ประมาณนี้ล่ะค่ะ”

กรัณย์กรครุ่นคิด ... เรื่องที่เขาพูดคุยกับเตชิตในช่วงนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องคดีของกานต์รวี...

...คุณวี~~ วี~~ วี~~~~~ ….

กรัณย์กรเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งชะเง้อและเงี่ยหูฟังอยู่ห่างๆ กานต์รวีรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก จึงไม่กล้าเข้ามายืนฟังด้วย

“ถ้ารู้ว่าเป็นใคร จะทำยังไงหรือครับ”

“หมออยากให้เข้าไปคุยและช่วยให้กำลังใจคนไข้หน่อย จิตใจสงบ ร่างกายจะได้พักผ่อนและมีกำลังต่อสู้..”

“เรารู้หรือกร.. เป็นใครรีบติดต่อเร็วเข้า!!..” บิดาเตชิตเร่งกรัณย์กรด้วยความกังวลและเป็นห่วงลูกชาย

“ผมไม่แน่ใจว่าใช่รึเปล่า.. ”

“ลองดูก็ไม่เสียหาย รีบโทรหาเธอเลย อย่าชักช้า”

“ไม่ใช่เธอครับ แล้วก็ไม่ต้องโทร เขาอยู่ที่นี่แล้ว..”


:เศร้า1:





ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า [บทที่ 13] 2/06/07
«ตอบ #131 เมื่อ02-06-2007 22:04:33 »

“คุณทาโร่.. ผมวีนะครับ คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ..”

ร่างสูงนอนนิ่งอยู่ในสภาพที่กานต์รวีเห็นแล้วใจหาย แค่คิดว่าถ้าอีกฝ่ายเป็นอะไรไปน้ำตาก็ร่วงผล็อย มือเรียวกุมมือใหญ่ไว้ขณะพร่ำขอโทษ

“ผมเสียใจ.. ผมขอโทษที่พูดจาต่อว่าคุณวันนั้น ผมอยากขอโทษคุณ แต่คุณไม่อยู่อ่ะ เรื่องโมจิผมก็ไม่ได้ตั้งใจปิดบังคุณนะ ผมสัญญากับพี่ดลว่าจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับ ผมจำเป็นจริงๆ ผมไว้ใจคุณที่สุดในโลกเลยนะ ทาโร่~~”

กานต์รวีโน้มตัวลงกระซิบข้างหูร่างสูง

“คุณอย่าเป็นอะไรนะ~~ คุณเป็นครอบครัวของผมกับโมจิ คุณต้องกลับมาอยู่กับเรานะ”

“ผมกับโมจิจะรอคุณอยู่ที่บ้าน เราจะเลี้ยงฉลองด้วยกัน คุณต้องหายนะ ทาโร่..”


สัญญาณชีพจรในจอภาพอยู่ในเกณฑ์ที่ดีขึ้น หมอเข้าไปตรวจพบว่าชีพจรของคนไข้เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอดีขึ้นจากเมื่อครู่ จึงหันมากล่าวกับบิดาคนไข้ว่า ชายหนุ่มผู้นี้น่าจะเป็นคนที่อยู่ในความกังวลของลูกชาย

เชิดศักดิ์ดีใจที่กานต์รวีช่วยให้เตชิตสงบลงได้ แม้จะแปลกใจว่าลูกชายมีปัญหาอะไรกับอดีตเลขาหนุ่ม แต่ไม่ใช่เวลาที่จะถามมากความ กรัณย์กรแนะนำแต่เพียงว่ากานต์รวีเคยทำงานที่รามิลกรุ๊ป เป็นเลขาของเตชิต และตอนนี้ก็ยังรับทำงานส่วนตัวให้ที่บ้าน เรื่องราวระหว่างคนทั้งคู่ กรัณย์กรขอให้สอบถามจากเตชิตเองภายหลัง


 


“ขอบใจมากนะ ที่ช่วยให้เตชิตสงบลงได้..”

:impress:“ไม่เป็นไรครับท่าน ผมไม่แน่ใจว่าใช่เรื่องของผมรึเปล่าที่ทำให้คุณทาโร่ เอ่อ.. คุณเตชิตใจไม่สงบ แต่สำหรับผมมันเป็นเรื่องค้างคาอยู่ในใจที่ผมอยากขอโทษคุณเตชิตหลายวันแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสครับ”

เชิดศักดิ์มองกานต์รวีด้วยความรู้สึกเอ็นดู แค่คำพูดไม่กี่ประโยคก็บอกนิสัยได้แล้วว่า ชายหนุ่มอ่อนวัยผู้นี้เป็นคนมีน้ำใจและจิตใจที่ดี พูดจาฉะฉานและยังสุภาพอ่อนโยนด้วย

“จะขัดข้องมั้ยถ้าฉันอยากจะขอรู้เรื่องราวของเธอ เห็นว่าเคยเป็นเลขาเตชิตอยู่ที่บริษัท แล้วทำไมถึงออกมารับงานส่วนตัวอยู่กับบ้าน สะดวกที่จะเล่าให้ฟังรึเปล่า.. หือ..”

“เอ่อ..” ใบหน้าหวานครุ่นคิด

...จะเล่ายังไงดี คุณพ่อคุณเตชิตจะว่าเราเป็นตัวปัญหาของลูกชายเขารึเปล่านะ คุณเตชิตไม่เคยเล่าเรื่องของเราให้ท่านฟัง แปลว่าไม่อยากให้รู้เรื่องแน่เลย...

กานต์รวีตัดสินใจเล่าเรื่องตัวเองให้บิดาเตชิตฟัง เมื่อคิดได้ว่าไม่เห็นความจำเป็นจะต้องปิดบัง เขาต้องรับงานส่วนตัวทำอยู่กับบ้านเพราะต้องเลี้ยงหลานไปด้วย ก็เท่านั้น.. ถ้าไม่นับปัญหาของโมจิแล้ว เขาไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย...



 :impress:



กลางดึกคืนนั้น

ร่างเพรียวนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง เป็นห่วงชายหนุ่มที่นอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาล นึกภาวนาขอให้อาการบาดเจ็บทุเลาขึ้นและผ่านพ้นคืนนี้ไปด้วยดีเถอะ

กานต์รวีพยายามข่มตานอนแต่ไม่ยอมหลับ จึงลุกขึ้นจากที่นอนเดินไปหาเจ้าตัวเล็กที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเตียง

“อานอนไม่หลับเลย โมจิ.. เป็นห่วงลุงทาโร่ของหนูที่สุดเลย..” กานต์รวีอุ้มร่างเล็กขึ้นจากเตียงพาไปนอนด้วย

“คืนนี้นอนกับอานะ ลูก..” เสียงใสกระซิบบอกก่อนวางร่างเล็กลงนอนบนที่นอน     :sleep2:   และเอนกายลงกอด

“วันนี้อุตส่าห์เป็นวันดีแล้วแท้ๆ ในที่สุดโมจิก็ได้อยู่กับอาตลอดไป ไม่มีใครหน้าไหนกล้าแย่งโมจิไปจากอาได้อีกแล้ว แต่ทำไมต้องมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับลุงด้วยก็ไม่รู้เนอะ..”

“ถ้าลุงเป็นอะไรไป เราจะทำยังไงกันดี โมจิ..”  :monkeysad:

“ลุงเป็นคนดีมีน้ำใจช่วยเหลือเรา โมจิกับอาต้องช่วยกันขอให้พระคุ้มครองลุง ขอให้สวรรค์ลงโทษคนใจบาปที่ทำร้ายลุงด้วย..”

 กานต์รวีรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้นอนกอดเจ้าตัวเล็ก ร่างน้อยขยับตัวดูดปากจ๊วบๆ จมูกโด่งหอมแก้มนุ่มเบาๆ

 :sleep2:“  หิวเหรอค้าบ.. ก่อนจะนอนก็กินไปหนึ่งขวดแล้วนะ กินเยอะเดี๋ยวกลายเป็นลูกหมูหรอก..”

กานต์รวีอดยิ้มไม่ได้เมื่อหนูน้อยเลิกดูดปากนอนหลับตาพริ้มเหมือนไม่อยากเป็นลูกหมู...

...เรามาช่วยกันภาวนาขอให้ลุงปลอดภัยและหายไวๆ จะได้กลับมาเลี้ยงฉลองกัน...


....ผมกับโมจิจะรอคุณกลับบ้าน เราจะฉลองกันในครอบครัว คุณเป็นครอบครัวของเราแล้วนะ เพราะงั้นคุณต้องปลอดภัยนะครับ..


 



TBC >>>>
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-06-2007 12:01:13 โดย j-muay »

fr_man

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #132 เมื่อ02-06-2007 22:27:20 »

ฮ์อๆๆๆๆๆๆท่าโร่จัง อย่าเป็นอารายน้า

เข้ามาเอาใจช่วยอ่ะ

อิอิอิ :impress: :impress: :impress: :impress:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #133 เมื่อ02-06-2007 23:02:14 »

ขอบคุณครับ  ยังคงติดตามเป็นกำลังใจให้เสมอครับ

meeza31

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #134 เมื่อ02-06-2007 23:21:37 »

เอาตอนต่อไปมาลงไวๆน๊าคับ  :impress: :impress:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #135 เมื่อ02-06-2007 23:41:46 »

อยากรู้แล้วละคับเจ๊ ว่าทาโร่จะหายดีมั้ย ลงเร็วๆน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :impress2:

MiNuluuvZ

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #136 เมื่อ03-06-2007 01:02:30 »

วีเอาใจช่วยทาโร่

ส่วนคนอ่านเอาใจช่วยเจ๊หมวย  :like6:

sun

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #137 เมื่อ03-06-2007 02:04:02 »

 :serius2:    อ่า มิค่อยได้ข้ามา คุนลุงของโมจิ ถูกยิงซะแล้ว โ ฮๆๆๆ       :sad4:   


ลุงทาโร่ ต้อง มิเป็น อะไรโนะ ต้อง อยู่ ก่าโม จิ  อยู่ก่าอาวี อยู่เป็นครอบครัวเดียวกันจิ    :teach:


ในเท่สุด นู๋โมจิ... ก้อได้อยู่ก่าอาวี ตลอดไปแล่ะเนอะ ^^   :like6:

FOAM

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #138 เมื่อ03-06-2007 09:46:38 »

หนูโมจิ น่าร้ากกกกกกกกกกก :like6: :like6: :impress2: :impress2: :impress2:

ทาโรหยไวๆ น้า :music:

[attachment deleted by admin]

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #139 เมื่อ03-06-2007 14:30:37 »

ตอนล่าสุดนี่เขียนได้เรียกต่อมน้ำตาเริ่มทำงานแล้ว
 o13
คนมักจะรู้ใจตัวเอง ตอนที่จะเสียมันไปแล้วนี่แหละ
 :dont2: :dont2: :dont2:

เอาไปหนึ่งบวก
 :impress2:


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
« ตอบ #139 เมื่อ: 03-06-2007 14:30:37 »





ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #140 เมื่อ03-06-2007 16:11:05 »

 o12 o12 ตกลงอีตาเกียรติชัยเปนคนวางแผนชะมะคับ  เปนว่าจะโดนแย่งทั้งหน้าที่แล้วก็โดนเปิดโปงเรื่องคอรัปชั่นเลยรีบชิงลงมือก่อน  อย่างนี้ต้องเอาคืนให้เปนสองเท่าเลยนะครับ :angry2: :angry2:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #141 เมื่อ03-06-2007 17:41:47 »

หุหุ เอาใจช่วยทาโร่ ให้ฟื้นมาอยู่กับโมจิเร็ว ๆ  :give2:  :give2:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #142 เมื่อ03-06-2007 18:59:39 »

คนกำลังเจ็บยังมีใจคิดอกุศลอีก ตาเกียรติชัยนี่ก็เหลือเกิน  :angry2:
กำลังหนุกเยย รอ..จ้า..รอ..เจ้หมวย  o15


ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #143 เมื่อ03-06-2007 21:27:56 »

มารอเป็นกำลังใจให้ครับ

bass

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #144 เมื่อ04-06-2007 11:18:43 »

ทาโร่




จงปลอดภัย




 o1 o1 o1 o1 o1 o1 o1 o1



 :impress: :impress: :impress:

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #145 เมื่อ04-06-2007 12:30:35 »

เอาใจช่วยทาโร่ค้าบบบบ


ลป.

โมจิน่ารักจางงงง

 :-[

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #146 เมื่อ04-06-2007 14:22:38 »

จากประโยคนี้

“เป็นเสียงครางค่ะ อี~~ อี~~ ประมาณนี้ล่ะค่ะ”

เอาไปหนึ่งบวกเคอะเจ็หมวย อิอิ 

คนอาไร้  ครางได้กระชากใจอิชั้นจริงๆ :-[

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #147 เมื่อ04-06-2007 15:23:15 »

อ่านรวดเดียวถึงตอนนี้ ประทับใจอีกเรื่อง +1จ๊ะ  :teach:


ขอไปพักสายตาก่อน แล้วจามาอ่านตอนต่อไป มาต่อไวไวนะ  :teach:

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #148 เมื่อ04-06-2007 15:30:37 »

เอาใจช่วยคุณทาโร่คับผม 

เจ้หมวยเขียนเรื่องได้ดีมากๆเลยค้าบบบ เอาไปหนุ่งบวกเลยยยย    o14

มาต่ออีกไวๆนะค้าบบบ  อย่ารู้เรื่องราวต่อ :impress:

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #149 เมื่อ05-06-2007 13:45:14 »


RRRR…


กานต์รวีสะดุ้งตื่นเหลือบดูเวลาที่ผนังห้อง เพิ่งจะตี 4 เอง... โทรศัพท์เวลานี้แปลว่าต้องเป็นเรื่องด่วนแน่ รีบคว้ามือถือที่หัวเตียงกดรับสาย

“ผมวีครับ มีอะไรครับคุณกร.. คุณทาโร่อาการเป็นยังไงบ้างครับ”

เสียงใสร้อนรนถามด้วยความเป็นห่วง ... โทรศัพท์ดังแต่เช้ามืดแบบนี้จะไม่ให้ตื่นตกใจได้ยังไง...

“คุณวี.. ผมขอโทษที่ปลุกแต่เช้า.. ผม เอ่อ.. ”

กานต์รวีใจหายวาบกับน้ำเสียงอึกอักของกรัณย์กร ร่างเพรียวลุกจากเตียงระรัวถามน้ำเสียงสั่นเครือ ตื่นกลัวกับคำตอบที่จะได้รับ

“มีอะไรครับ!! คุณกร~~ คุณทาโร่อาการดีขึ้นรึเปล่า เขาไม่เป็นอะไรใช่มั้ย~~ ”

“ใจเย็นๆ คุณวี.. ทำใจให้เข้มแข็งแล้วฟังที่ผมพูด”

“คุณกร~~ คุณอย่าบอกนะว่า คุณทาโร่~~”

“คุณวี.. ผมไม่อยากบอกคุณทางโทรศัพท์ แต่ช่วงเช้านี้ผมไม่ว่างไปหา ยังไงคุณก็ต้องรับรู้ เตชิตจากเราไปแล้ว เขาไปอย่างสงบเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว..”

กานต์รวียืนนิ่งชาไปทั้งร่าง เข้าใจความรู้สึกของคำว่า ใจหายวาบในนาทีนี้ ทุกครั้งที่ตกใจหรือเสียใจ หัวใจก็จะหายแค่วูบเดียว แต่ตอนนี้เขาไม่ได้แค่ใจหายวูบ เขากำลังจะขาดใจเพราะหัวใจไม่ได้อยู่กับตัว มันหายตามคนคนนั้นไป ร่างกายที่ไร้หัวใจจะอยู่ได้ยังไง…

“วี!!.. คุณต้องเข้มแข็งนะ ทาโร่หมดห่วงเรื่องคุณและจากไปสบายแล้ว คุณต้องไม่ทำให้เขาเป็นห่วงอีก ต้องเข้มแข็งและอยู่กับโมจิอย่างมีความสุขให้ได้ รู้มั้ย..”

กานต์รวีรู้สึกตัวเมื่อปลายสายส่งเสียงเตือนสติ

“ไม่ต้องห่วงครับคุณกร.. ผมมีโมจิต้องดูแล~~ ผมจะเข้มแข็ง~~”

กานต์รวีรับปากน้ำเสียงสะอื้น หัวใจโผกลับเข้าร่างเมื่อนึกถึงทารกน้อยที่ต้องดูแล วางสายจากกรัณย์กรร่างเพรียวล้มตัวลงบนที่นอนสะอื้นโฮ

“ฮือๆ คนใจร้าย คุณบอกว่าเราจะอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว แต่คุณก็ทิ้งผมกับโมจิไป ฮือ~~”

“ผมได้อยู่กับโมจิตลอดไปแล้ว แต่ผมก็จะไม่ได้อยู่กับคุณตลอดไปด้วย ฮือ~~”

ร่างเพรียวนอนสะอื้นน้ำตาไหลพรากอาบแก้ม ไม่สนใจร่างเล็กที่ขยับตัวดุ๊กดิ๊กไปมาอยู่ข้างกาย บอกตัวเองให้ทำใจกับการจากไปของเตชิตแต่กลับเจ็บร้าวในอกจนแทบจะขาดใจ เขาเสียใจมากเพราะเขาไม่เหลือใครแล้วในชีวิต ผู้ชายคนนี้เข้ามาช่วยเติมเต็มชีวิตให้เขาไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เริ่มจากการเป็นเจ้านายและเพื่อนสนิทที่นับวันก็จะสนิทกันมากขึ้นจนเหมือนเป็นคนในครอบครัว แม้ระยะหลังจะมีปัญหาต้องห่างกันไปหรือไม่เข้าใจกันบ้าง ความรู้สึกผูกพันก็ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง อาจเป็นเพราะมีโมจิเป็นตัวเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเขากับคุณทาโร่..


…แต่ตอนนี้.. ต่อให้สิบโมจิก็เรียกลุงทาโร่กลับคืนมาไม่ได้แล้ว..



:monkeysad:


 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด