เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ  (อ่าน 388722 ครั้ง)

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #60 เมื่อ24-05-2007 11:52:20 »

คุณ oaw_eang  ค้า~~~    อย่าเพิ่งสลบค่ะ  ลุกขึ้นมาก่อน   

 o1 เจ๊หมวยขอโทษที่ทำให้ต้องตามอ่านจนเหนื่อยและตาลายกัน   

คุณ oaw_eang  เป็นคณะกรรมการของบอร์ดนิยายใช่มั้ยคะ  o1

ที่จริงค่อยๆ อ่านก็ได้นะคะ    เจ๊หมวยลงเยอะเพราะเขียนไปกว่าค่อนเรื่องแล้ว  บางคนก็อยากอ่านยาวๆ  o15

ขอบคุณเพื่อนๆ น้องๆ ที่เข้ามาให้กำลังใจทุกคนด้วยค่ะ     o14


แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยส์  ไม่ต้องสนใจเจ้มากหรอกนะเคอะ  แต่แค่เพียงคุณหยุดรับฟังเสียงตุ๊ดส์แก่ๆ อย่างบ้างก็พอแล้วเคอะ  เจ้เพียงแต่เสนอความคิดเห็นที่อาจจะพอเป็นประโยชน์บ้างก็เท่าเอง 

แต่ก็มีหลายคนนะเคอะที่คิดเหมือนอิชั้น  แต่เผอิญว่า อิชั้นมัน หน้าด้านกร้านโลก  เลยขอเป็นตุ๊ดส์แถวหน้าออกมาบอกกล่าวเท่านั้นเองหละเคอะ  ยังไงก็บอกไปเพื่อตัวคุณเองนั้นแหละเคอะ  ถ้าอันไหนเห็นว่าดีเห็นว่าชอบ  จะทำอย่างที่เจ้ว่าบ้างเจ้ก็ปลื้มแล้วหละเคอะ

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #61 เมื่อ24-05-2007 11:59:00 »

คุณ oaw_eang  ค้า~~~    อย่าเพิ่งสลบค่ะ  ลุกขึ้นมาก่อน   

 o1 เจ๊หมวยขอโทษที่ทำให้ต้องตามอ่านจนเหนื่อยและตาลายกัน   

คุณ oaw_eang  เป็นคณะกรรมการของบอร์ดนิยายใช่มั้ยคะ  o1

ที่จริงค่อยๆ อ่านก็ได้นะคะ    เจ๊หมวยลงเยอะเพราะเขียนไปกว่าค่อนเรื่องแล้ว  บางคนก็อยากอ่านยาวๆ  o15

ขอบคุณเพื่อนๆ น้องๆ ที่เข้ามาให้กำลังใจทุกคนด้วยค่ะ     o14


แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยส์  ไม่ต้องสนใจเจ้มากหรอกนะเคอะ  แต่แค่เพียงคุณหยุดรับฟังเสียงตุ๊ดส์แก่ๆ อย่างบ้างก็พอแล้วเคอะ  เจ้เพียงแต่เสนอความคิดเห็นที่อาจจะพอเป็นประโยชน์บ้างก็เท่าเอง 

แต่ก็มีหลายคนนะเคอะที่คิดเหมือนอิชั้น  แต่เผอิญว่า อิชั้นมัน หน้าด้านกร้านโลก  เลยขอเป็นตุ๊ดส์แถวหน้าออกมาบอกกล่าวเท่านั้นเองหละเคอะ  ยังไงก็บอกไปเพื่อตัวคุณเองนั้นแหละเคอะ  ถ้าอันไหนเห็นว่าดีเห็นว่าชอบ  จะทำอย่างที่เจ้ว่าบ้างเจ้ก็ปลื้มแล้วหละเคอะ

อึ้ยยยยยยยยย

เคยได้ยินแต่ผู้หญิงแถวหน้า ตุ๊ดแก่แถวหน้ามะเคย

เป็นกำลังใจให้ทั้งสอง อยู่คู่บรรณพิภพต่อไป

ขอบพระคุณสำหรับความเห็นคร้าบบบบบ

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #62 เมื่อ24-05-2007 12:58:14 »

ที่แท้เรื่องเป็นแบบนี้นี่เอง นึกว่าทาโร่เปลี่ยนไป

ทาโร่เริ่มหีงหวงหนักขึ้นแระ อิอิ เมื่อไหร่จะได้บอกความในใจกันนะ ลุ้นๆๆ :-[


taebin7

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #63 เมื่อ24-05-2007 13:12:20 »

 สนุกสนานดีจัง  :laugh3:   

มาต่อเร็วๆนะงับ


เป็นกำลังใจให้คนเขียนนะงับ o15

KevinKung

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #64 เมื่อ24-05-2007 13:32:14 »

ก็ยางตามอ่านมะทัน :sad2: แต่มาให้กำลังใจก่อน  o4

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #65 เมื่อ24-05-2007 15:25:17 »

คนเราหนอคนเรา บางทีก็จะทำความเข้าใจกันให้ดี
มัวแต่คิดกันไปเอง
 :sad4: :sad4: :sad4:

sun

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #66 เมื่อ24-05-2007 16:18:31 »

เสนอหน้าแป้นแล้นเข้ามาอ่าด้วยคน  :o8:
อ่า ชอบนองโมจิ  ชอบลุงทาโร่ ..กี๊ซซซซ!~  :like6:

น่าจ๋งจ๋าน คุนอาวีโนะ  ลุงทาโร่เข้าใจผิดซ้าแล่ะโถ...โถ...โถ.....   :try2: 



++++++++++++++++++++++++++

 :teach:   สำหรับซันน๊า..ลงเยอะๆเลยค่ะ  ชอบ ฮี่ๆ  o3  o3 

เพราะว่า ไม่ได้อ่านทุกเรื่องแหะๆ  ถ้าอ่านทุกเรื่องคงไม่ไหว o6
ก้อเลย...เลือกอ่าน ไม่ก้อ ใช้วิธี หลับตาจิ้มเอา ฮ่าๆๆๆ
เข้ากระทู้ไหนก้ออ่านทู้นั้นแล่ะ เอิ้กกกกกกกกกส์  :laugh3:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #67 เมื่อ24-05-2007 19:08:30 »

น่ารักง่า ขอฉากโมจิเยอะ ๆ หน่อยจิ น้า เขารักเด็กง่ะ  :impress:

meeza31

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #68 เมื่อ24-05-2007 19:12:05 »

ทำใมวันนี้ลงน้อยจัง

ฟันเฟืองน้อย

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #69 เมื่อ24-05-2007 20:15:03 »

สนุกมากเลยคร๊าฟฟฟฟ

อ่านม้วนเดียวจบเลย

ตาลายเหมือนกันแฮะ  o2

รอตอนต่อไปนะครับ สู้ๆ  o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
« ตอบ #69 เมื่อ: 24-05-2007 20:15:03 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #70 เมื่อ24-05-2007 22:32:45 »

บทที่ 9



o12  “มีธุระอะไร!!..”

“อ้าว!!.. ทำไมทักกันอย่างนี้ล่ะครับท่าน ผมมาหาท่านต้องมีธุระด้วยเหรอ..”

“เออซีวะ!!.. ฉันไม่มีเวลาว่างเหมือนคนบางคนที่อ้างว่างานเยอะ แต่กลับมีเวลาไปเดินพักผ่อนในสวนสาธารณะกับครอบครัวของคนอื่น ”   :o

กรัณย์กรอึ้งไปอึดใจก็หัวเราะก๊ากกับคำพูดค่อนขอดของเพื่อน

:o9:“  ฮะ ฮะ ฉันไม่แปลกใจเลยว่ะที่นายรู้ แต่สงสัยว่าถ้านายหมายถึงคุณวีกับเจ้าหนูโมจิเป็นครอบครัวของคนอื่นล่ะก็ คนอื่นที่ว่าน่ะ.. ใครเหรอ..”

คิ้วเข้มขมวดเมื่อเจ้าเพื่อนแมวขโมยจอมแสบย้อนกลับ ร่างสูงลุกพรวดขึ้นโน้มกายเข้าไปกระชากคอเสื้อกรัณย์กร

:o “อย่ามาแกล้งโง่ ไอ้คาเบะ!!.. แกเป็นคนบอกให้ฉันห่างเขาเพื่อรูปคดีจะได้ง่ายขึ้น พอฉันห่างมา แกกลับไปแอบสนิทสนมตีท้ายครัวฉัน ไอ้เพื่อนทรยศ!!..”

“โอ๊ะ!!.. ฉันเปล่านะโว้ย~~ หายใจไม่ออก ไอ้บ้า!!.. ปล่อย~~”  :sad5:

เตชิตปล่อยมือ แต่ยังตะคอกใส่อย่างหัวเสีย

“แกไปหาวีทำไม!!.. มีความจำเป็นอะไรต้องไปหาเค้าที่บ้านทุกวัน หา!!..”  :angry2:

“ฉันไปทุกวันที่ไหน แค่วันเว้นวันเอง”   o18

“ไอ้หน้าด้าน!!.. วันเว้นวันก็บ่อยแล้วโว้ย!!..”

กรัณย์กรชักฉุนลุกพรวดขึ้นยืนเถียง

“ทนายมีเรื่องต้องคุยกับลูกความทุกวันไม่ใช่เรื่องแปลกโว้ย!!..   o12   คนเป็นเจ้านายหวงลูกน้องซีวะแปลกกว่า.. แกกลัวฉันจะจีบคุณวีรึไง ฉันไม่ใช่ทนายรับจ้างมานะโว้ย!!.. ฉันเป็นเพื่อนแก ไม่ใว้ใจแล้วเรียกฉันมาทำคดีทำไม!!.. ถามจริงๆ เถอะ นายรู้ตัวหรือเปล่าว่ารู้สึกยังไงกับคุณวี นี่มันไม่ใช่แค่ชอบพอธรรมดาแล้ว นายรักคุณวีถึงขนาดอยากเป็นครอบครัวเดียวกับเค้า ใช่มั้ย!!.. ทาโร่..”   :o9:

เตชิตจ้องหน้าเพื่อนนิ่งไปอึดใจ ก่อนทรุดตัวลงนั่งกล่าวน้ำเสียงเรียบเหมือนไม่มีเรื่องฉุนเฉียวก่อนหน้า

“มีธุระอะไรก็ว่ามา อีก 10 นาที ฉันจะเข้าประชุมแล้ว”

กรัณย์กรทรุดตัวลงนั่ง นึกหมั่นไส้เพื่อนที่เปลี่ยนเรื่องพูดโดยไม่ตอบคำถามเขา เตชิตเคยหัวเราะเมื่อรู้ว่าเขาชอบนอนกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงและถามว่าผู้ชายมีอะไรดี อ่อนหวานนุ่มนวลสู้ผู้หญิงก็ไม่ได้ ตอนนี้เขาอยากย้อนถามกลับไปมั่งว่าคุณวีมีอะไรดีวะ ถึงหลงรักหัวปักหัวปำ.. ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนล่ะก็ หึ!!.. ฉันแย่งคุณวีจากแกแน่ไอ้ทาโร่..

กรัณย์กรนึกเขม่นเพื่อนแค่ในใจ ไม่ได้ต่อความยาวให้เสียอารมณ์ต่อกัน

“ฉันมาแจ้งความคืบหน้าเรื่องคดีของคุณวี.. ศาลนัดสืบพยานวันจันทร์ 9 โมงเช้า แต่คุณวีไม่มีพยานสนับสนุนแล้ว เมื่อไม่มีพยานศาลก็อาจตัดสินเลย”

“เกิดอะไรขึ้น!!.. ทำไมถึงไม่มีพยาน วันนั้นวีเพิ่งโทรบอกฉันว่าได้พยาบาลห้องคลอดช่วยเป็นพยานให้แล้วนี่..”

“เธอโทรมาหาฉันขอยกเลิกการเป็นพยาน เธอถูกยื่นข้อเสนอจากตระกูลเฉลิมวงศ์ให้เข้าทำงานในตำแหน่งและเงินเดือนที่ดีกว่าในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เธอจำเป็นต้องเปลี่ยนใจเพื่ออนาคตของตัวเองและครอบครัว”

เตชิตพึมพำสบถสีหน้าร้อนใจและเป็นทุกข์

“แล้วนายจะทำยังไง จะปล่อยให้วีแพ้ไม่ได้นะ คาเบะ.. นายสัญญากับฉันแล้วว่าวีต้องชนะ ”

“ไม่ต้องห่วง เพื่อน.. ฉันมีแผนสองสำหรับคุณวี.. และนี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมฉันต้องไปหาเค้าบ่อยๆ ยังไงซะโมจิต้องได้อยู่กับอาวีแน่ นายทำตัวให้ว่างและไปนั่งฟังคำตัดสินอย่างสบายใจได้เลย”

“นายมั่นใจแค่ไหน ว่าวีจะชนะ”

กรัณย์กรยิ้มและตอบอย่างมั่นใจ

“99.99% มั่นใจพอมั้ยครับท่าน”

เตชิตยิ้มออก สีหน้าคลายกังวล

“ถ้างั้นฉันไม่ต้องทำตัวห่างจากวีแล้วใช่มั้ย ฉันไปหาเขาที่บ้านได้รึยัง”  :haun5:

“เอ่อ..    :o9:   ถ้าจะให้ดีรอให้คดีเสร็จก่อนเถอะ แต่แค่เลี่ยงไม่พบเจอก็พอ ไม่ต้องถึงกับทำตัวเหินห่างมาก โทรไปพูดคุยถามทุกข์สุขบ้างก็ได้..”

สถานการณ์ตอนนี้เตชิตไม่ต้องเลี่ยงการพบปะกับกานต์รวีแล้ว แต่กรัณย์กรยังนึกหมั่นไส้เพื่อนอยู่ ไม่ปฏิเสธว่าไม่ชอบคุณวี แต่ไม่ยอมพูดออกจากปากว่าชอบ แบบนี้ต้องแกล้งไม่ให้เจอหน้านานๆ จะได้รู้ว่า ...เวลาคิดถึงคนรักที่เป็นผู้ชาย มันต่างจากคนรักที่เป็นผู้หญิงยังไง... เห็นสีหน้าเพื่อนหงอยลงกรัณย์กรรีบตัดบทลุกขึ้นขอตัวกลับก่อนจะใจอ่อน เตชิตลุกขึ้นเดินตามไปส่งหน้าลิฟต์

“แผนสองที่ว่าคืออะไร”

“ฉันอยากให้นายถามเรื่องนี้จากคุณวีเอง”

“เพราะอะไร ”

“คุณวีขอร้องให้ปิดนายไว้ก่อน...”

“ปิดฉัน?”

“เขาอยากให้นายเซอร์ไพรส์มั้ง”

ประตูลิฟต์เปิดออก ร่างสูงโปร่งเดินก้าวเข้าไป

“เดี๋ยว!!..” เตชิตเอามือกันประตูค้างไว้

“วีมีพูดอะไรถึงฉันบ้างรึเปล่า”

กรัณย์กรเลิกคิ้ว

“ถามทำไมครับ ท่านประธาน..”

“คาเบะ!!..” น้ำเสียงตวาดบอกให้รู้ว่าอาการไม่สบอารมณ์กำลังเริ่มขึ้นอีกแล้ว

:laugh3:  “ยอมรับมาก่อนว่าท่านรักอาวีของโมจิ ผมถึงจะบอกว่าคุณวีพูดถึงท่านยังไงบ้าง”

คิ้วเข้มขมวดเมื่อกรัณย์กรลอยหน้าลอยตาพูดใส่ เสียงทุ้มลอดไรฟันตอบทุกเรื่องที่อีกฝ่ายอยากให้เขาพูด

“ฉันรักกานต์รวี.. รักโมจิ... รักทั้งอาและหลาน อยากอยู่ร่วมเป็นครอบครัว พอใจรึยัง ”

“โอเค!!.. อยากรู้ก็จะบอกให้ คุณวีไม่ได้พูดถึงนายเลย คุยเรื่องคดีจบฉันก็จะคุยเรื่องอื่นๆ ที่ช่วยให้เขาสบายใจ และช่วยให้หายเหงาไม่คิดถึงใครบางคน.. ”

ร่างสูงยืนนิ่งมือยันประตูค้างไว้เหมือนต้องการคำตอบที่กระจ่างกว่านั้น แต่กลับถูกอีกฝ่ายผลักถอยออกมา

“โทรหาตอนนี้เลยซีครับท่าน จะได้ชุ่มชื่นหัวใจก่อนเข้าประชุม”  :bye2:

เสียงกระเซ้าก่อนประตูลิฟต์จะปิดลง



 o15



3 ทุ่ม

กานต์รวีวางร่างเล็กนอนลงบนเตียงอย่างเบามือ    :sleep2:   วันนี้โมจิไม่ยอมนอนง่ายๆ ทั้งที่เมื่อกลางวันก็ไม่ได้นอนเต็มอิ่ม ปกติถ้าอุ้มกล่อมไม่ถึง 5 นาทีก็หลับแล้ว วันนี้ทำยังไงก็ไม่ยอมนอน แถมยังร้องไห้โยเยจะให้อุ้มท่าเดียว ให้นั่งเล่นหรือนอนเล่นก็ไม่ยอม เขาต้องอุ้มกระเตงอยู่เป็นชั่วโมงจนในที่สุดก็ผล็อยหลับซบอกไป

“หลับฝันดีนะคร้าบ ตื่นมาไม่ร้องไห้โยเยแล้วนะลูก~~ ”

กานต์รวีห่มผ้าและจุ๊บแก้มนุ่มของหลานเบาๆ ตั้งแต่พี่ชายและพี่สะใภ้จากไป ถ้าทั้งคู่ไม่ทิ้งทารกน้อยไว้ให้ เขาคงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพังในโลก ดังนั้นแม้คนอื่นจะมองว่าการดูแลหนูน้อยเป็นภาระที่ใหญ่หลวง แต่สำหรับเขาไม่เคยคิดว่ามันเป็นภาระเลย โมจิช่วยเติมเต็มความสุขในชีวิตให้เขา เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครมาพรากชีวิตน้อยๆ นี้ไปจากอ้อมอก นับจากวันนี้ไปเขาจะไม่ใช่แค่อาวีแต่จะอยู่ในฐานะพ่อของโมจิด้วย ครอบครัวพี่สะใภ้จะว่าร้ายยังไงเขาไม่สนใจ รู้อย่างเดียวว่าเขาเสียโมจิให้ใครไม่ได้..

กานต์รวีเหลือบดูเวลาก่อนเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือเรียกดูเบอร์

... เขาบอกว่าจะโทรมาตอน 2-3 ทุ่ม ให้เราคอยรับโทรศัพท์... เมื่อตอนบ่ายโทรมาแล้วยังไม่ทันได้คุยกันเลขาก็มาเชิญเข้าห้องประชุมซะก่อน...

“วีเหรอ.. ทำอะไรอยู่ คุยได้มั้ย..”

“เอ่อ.. ทำบัญชีของคุณภา แต่ไม่ยุ่งครับ คุยได้..”

“นายกับโมจิเป็นไงบ้าง สบายดีรึเปล่า..”

“สบายดีครับ”

...มีเสียงผู้หญิงแทรกเข้ามาว่าที่ประชุมพร้อมแล้วค่ะ..

“แค่นี้ก่อนนะ วี.. คืนนี้จะโทรหาประมาณ 2-3 ทุ่มนะ”



ใบหน้าหวานอมยิ้ม ^__^ นึกถึงน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อตอนบ่ายแล้วความน้อยใจที่มีอยู่แทบจะมลายหายไปในนาทีนั้น ได้คุยกันคืนนี้เขาจะบอกเรื่องที่รับโมจิเป็นลูกให้รู้ด้วยเลย เพราะถ้าไม่บอกแล้วไปรู้เรื่องที่ศาลวันนั้นต้องโกรธใหญ่โตแน่



o15

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-05-2007 22:57:53 โดย j-muay »

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #71 เมื่อ24-05-2007 22:43:53 »

... R R R R R...

กานต์รวีสะดุ้งจากภวังค์เมื่อโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือดังขึ้น เห็นเบอร์แล้วหัวใจเต้นรัวไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องดีใจขนาดนี้

“ฮาโหล!!.. ”

“วีเหรอ.. ทำอะไรอยู่ นอนรึยัง..”

“ยังครับ.. เพิ่งกล่อมโมจิหลับครับ ”

“เพิ่งหลับเหรอ เมื่อกลางวันนอนเยอะล่ะซี..”

“เปล่าครับ วันนี้แกงอแงนิดหน่อย ไม่รู้เป็นอะไร ให้นั่งเล่นนอนเล่นก็ไม่ยอม จะให้อุ้มท่าเดียว..”

“ไม่สบายรึเปล่า เด็กทารกเวลางอแงอาจเป็นเพราะเค้าไม่ค่อยสบายตัวนะ ”

“เปล่าครับ แกสบายดี แค่งอแงครับ พออุ้มก็หัวเราะได้ ผมคิดว่าแกเป็นโรคขี้อ้อนมากกว่าครับ ฮะ ฮะ ”

กานต์รวีกล่าวน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ และได้ยินเสียงหัวเราะจากอีกฝ่าย

“แล้วนายล่ะวี.. สบายดีมั้ย งานของคุณภามีปัญหาอะไรรึเปล่า..”

“ผมสบายดีครับ เรื่องงานไม่มีปัญหา แต่ผมหนักใจเรื่องการทำบัญชีให้มีผลขาดทุนทั้งที่จริงๆ แล้วได้กำไร แต่คุณภาเธอต้องการให้ขาดทุนครับ เธอบอกว่ายังไม่พร้อมจะจ่ายภาษี..”

“ธุรกิจเล็กๆ ก็แบบนี้แหล่ะ ทำเท่าที่ทำได้ล่ะกัน อะไรเกินจริงและเป็นไปไม่ได้ก็ชี้แจงเธอไปว่าควรทำให้ถูกต้อง เพราะถ้าเจอภาษีย้อนหลังจะหนักกว่านี้ ถ้ามีปัญหาให้โทรบอกฉันจะคุยให้เอง ”

“ขอบคุณที่ช่วยแนะนำครับ เอ่อ.. แล้วคุณล่ะ สบายดีมั้ย รักษาสุขภาพด้วยนะครับ อย่าเอาแต่ทำงานอย่างเดียว..”

“เป็นห่วงเหรอ.. ห่วงในฐานะอะไรบอกได้มั้ย..” เสียงทุ้มอ้อนถามอย่างอ่อนโยน

กานต์รวีคว้าหมอนมากอดแก้เขิน

“ครับ ก็ ^__^ เอ่อ... ถึงคุณจะไม่ค่อยมีงานให้ผมทำ แต่คุณก็ยังเป็นเจ้านายผมอยู่”

“เจ้านาย? นายห่วงฉันในฐานะเจ้านายงั้นเหรอ..”

น้ำเสียงน้อยใจมาอีกแล้ว ...หัวก็ไม่ล้านทำไมขี้ใจน้อยก็ไม่รู้...

“เอ่อ... เปล่าครับ ที่จริงคุณเป็นหลายอย่าง ผมห่วงในฐานะที่เราเป็น เอ่อ... เป็นเพื่อนสนิทกัน และในฐานะที่คุณเป็นลุงของโมจิด้วยครับ..”

“เป็นเพื่อนสนิทกับลุงงั้นเหรอ.. ก็โอเค.. ดีกว่าในฐานะเจ้านายเยอะเลย.. จริงซี!! เรื่องคดีตอนนี้ราบรื่นดีมั้ย มีปัญหาอะไรรึเปล่า..”

“ไม่มีครับ คุณคาเบะช่วยเหลือผมอย่างดีเลย..”

“คาเบะ!!.. ”

“เอ่อ.. คุณกรให้เรียกชื่อนี้ครับ..” กานต์รวีจับความไม่ชอบใจในน้ำเสียงได้ รีบชี้แจงให้เข้าใจ

“คุณกรบอกว่าคุณเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวที่เรียกเขาชื่อนี้ คุณกรว่าผมเป็นเพื่อนสนิทของคุณ เลยอนุญาตให้ผมเรียกชื่อเขาอย่างที่คุณเรียกครับ”

“ทำไม!!.. นายเป็นเพื่อนสนิทของฉันไม่ใช่ของมัน ไม่จำเป็นต้องไปเรียกชื่อนั้น.. หรือว่านายอยากเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าคาเบะ.. ”

กานต์รวีตกใจกับน้ำเสียงไม่สบอารมณ์และคำพูดชวนหาเรื่อง ไม่อยากต่อความยาวจึงนั่งเงียบและคิดจะเปลี่ยนเรื่องคุย แต่การนิ่งเงียบของเขาอีกฝ่ายคงเข้าใจว่ายอมรับ จึงย้อนกลับมาด้วยอารมณ์โกรธ

“นายอยากเป็นเพื่อนสนิทกับคาเบะงั้นเหรอ.. ทำไม!! วี.. นายไม่สนใจคำเตือนของฉันเลยใช่มั้ย!!.. รู้ก็ทั้งรู้ว่าหมอนั่นเป็นไบเซ็กช่วล อยากสนิทกับมันไปเพื่ออะไร!! อยากให้มันมาหลงรักหรือไง!!..”

“คุณเตชิต!!!!!..”

กานต์รวีตะโกนเรียกอีกฝ่ายด้วยความตกใจระคนเสียใจ ตั้งรับไม่ทันกับอารมณ์โกรธอย่างไม่มีเหตุผลของเตชิต ...เมื่อกี้ยังอาทรห่วงใยใจดีราวกับเทพบุตร แค่ชั่ววินาทีก็เปลี่ยนเป็นซาตานพูดจาทำร้ายจิตใจเขาได้ขนาดนี้...

“ผมไม่ได้อยากสนิทกับคุณกรมากเกินกว่าความเป็นเพื่อน ผมเห็นเขาเป็นเพื่อนคุณถึงไว้ใจและอยากคบเป็นเพื่อนด้วย ทำไมครับ!!.. ผู้ชายที่เป็น ไบเซ็กช่วลคบไม่ได้งั้นเหรอ.. คุณพูดเหมือนเขาเป็นคนไม่ดี ทั้งที่จริงๆ แล้ว ในความรู้สึกของผมคุณกรัณย์กรเป็นคนดี เขาเป็นคนมีน้ำใจ ที่สำคัญเขาไม่เคยว่าคุณไม่ดีเลย มีแต่คุณที่ว่าเขาไม่ดี.. รู้ตัวรึเปล่า.. ”

“กานต์รวี~~ ”    เสียงทุ้มสั่นเครือ แม้จะตกใจและเสียใจที่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แต่ความรู้สึกขณะนี้ผิดหวังที่กานต์รวีปกป้องกรัณย์กรด้วยการ ต่อว่าเขา

“ผมบรรลุนิติภาวะมาหลายปีแล้ว ผมเป็นผู้ใหญ่พอที่จะรู้ว่าการที่คนเราจะมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน มันไม่เกี่ยวกับระยะเวลาในการคบหาหรือว่าใครได้เจอก่อนเจอหลัง คุณเป็นคนแรกที่ผมยอมรับเป็นเพื่อนสนิทภายในเวลาไม่ถึงเดือน ไม่ใช่เพราะคุณเป็นเจ้านายและมีบุญคุณกับผม แต่เพราะผมคิดว่าคุณเป็นคนดี แต่วันนี้คุณทำให้ผมรู้ว่าที่ผ่านมาผมมองคุณผิดไป ตัวตนจริงๆ ของคุณยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ คุณมั่งมีสุขสบายมาตั้งแต่เกิด เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลมีฐานะ อยากได้อะไรก็ต้องได้ คุณคิดว่าเงินแก้ปัญหาและซื้อทุกอย่างได้ แม้แต่ผมคุณก็แก้ปัญหาทุกอย่างให้ด้วยเงินเหมือนกัน”

“ไม่ใช่นะ วี.. ”

“ทำไมจะไม่ใช่ครับ ทุกเรื่องที่คุณยื่นมือมาช่วยเหลือผมล้วนแต่ต้องใช้เงินทั้งนั้น ผมรู้แต่ผมก็ยอมรับความช่วยเหลือจากคุณ เพราะปัญหาของโมจิเกินกำลังที่ผมจะช่วยตัวเองได้ และเพราะผมคิดว่าคุณเป็นคนดี การรับความช่วยจากคนที่มีพร้อมมากกว่าเราไม่ใช่เรื่องเสียหาย แต่ถึงยังไงผมก็เข้าใจสัจจะธรรมของมนุษย์ที่ว่า โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี ไม่มีใครให้อะไรใครโดยไม่หวังผลตอบแทน เพราะงั้นผมพร้อมที่จะทดแทนบุญคุณที่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณอยู่แล้ว.. แต่ไม่ใช่ด้วยวิธีที่คุณทำอยู่ คุณทำเหมือนคุณเป็นเจ้าของชีวิตผม ไม่ให้ผมคบหาใครเป็นเพื่อน แม้แต่คุณกรที่เป็นเพื่อนของคุณและยังเป็นทนายช่วยว่าความให้ผม คุณก็ยังไม่ไว้ใจให้ผมคบกับเขา อยากให้ผมเป็นเพื่อนสนิทของคุณคนเดียว แต่คุณก็ไม่มีเวลาให้ผม นึกอยากจะมาทุกวันก็มา แต่พอไม่อยากมาคุณก็หายไปแค่จะโทรพูดคุย 2-3 คำคุณก็ยังไม่มีเวลา แต่กับคุณภาคุณกลับมีเวลาพาเธอไปงานแฟชั่นโชว์ คุณเป็นคนไม่มีเหตุผลและใจแคบที่สุด!!.. "

กานต์รวีระบายความรู้สึกอัดอั้นในใจและตัดพ้อด้วยความลืมตัว พูดจบก็ตระหนักในทันทีว่าคำพูดของตัวเองทำร้ายจิตใจคนฟังมากแค่ไหน เพราะขนาดเป็นคนพูดยังรู้สึกเสียใจมาก ...ช่วยไม่ได้.. คุณต้องรับรู้ในสิ่งที่คุณเป็นบ้าง...

...ปลายสายนิ่งเงียบไปนาน กานต์รวีนิ่งรอจนใจหาย กำลังจะเอ่ยขอโทษ เสียงทุ้มแหบพร่าก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน

“ฉันขอโทษที่ไม่มีเหตุผล ขอโทษที่ใจแคบ ฉันสัญญาว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก ราตรีสวัสดิ์ กานต์รวี..”


ตึ้ด~~ ตึ้ด~~


:impress: ...ผมขอโทษ...

ร่างเพรียวล้มตัวลงนอนแผ่ นึกไม่ถึงว่าการได้พูดคุยกันเป็นครั้งแรกในรอบ 2 สัปดาห์ที่ไม่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกัน จะจบลงด้วยความรู้สึกที่แย่แบบนี้ เราต่อว่าเขามากมายเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของเขา


...อยากให้มันมาหลงรักหรือไง!!!..



...ผมจะอยากให้คุณกรมาหลงรักทำไม ผมมีคนที่อยากให้หลงรักผมอยู่แล้ว...



 o15



TBC  >>>>

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #72 เมื่อ24-05-2007 22:50:27 »

อ่านรวดเดียวจบเหมือนกัน  หนุกๆๆๆๆ  อยากอ่านต่อแว้วว  o13

เขียนได้ดีทีเดียว  สำนวน  ลำดับเรื่องราว  เก่งๆ
ว่าแต่จะมีเหตุการณ์อะไรอีกรึเปล่า  รอลุ้นวีกับทาโร่  แล้วก็รักน้องโมจิจัง  :impress2:


mu_off

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #73 เมื่อ24-05-2007 22:51:58 »

 :sad4:..

ทะเลาะกันแย้วอ่ะ...มะดีเยย.. o9

คืนดีกันไวๆนะค้าบ... o14

(รักกันๆ..นะค้าบ.....)

ว่าแล้วก็..มาต่อไวๆนะค้าบ.. o14

meeza31

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #74 เมื่อ24-05-2007 23:09:42 »

ลงสัก2บทได้ใหมคับแบบว่าน้อยเกิ่นไปอ่า T^T

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #75 เมื่อ24-05-2007 23:29:41 »

 :haun5: :haun5: :haun5:

อิอิ น้องหนูโมจิทำเอาป้าๆ อาๆ แถวนี้ใจละลายกันเป็นทิวแถวเลยวุ้ย

 o3 o3 o3 o3 o3

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #76 เมื่อ25-05-2007 12:51:48 »

อ่า ... ลงต่ออีกซักบทก็ดีนะนี่ รุ้สึกยังม่ะอิ่มเลย อิอิ


งอนกันไปงอนกันมา หุหุ เหมือน ต่างคนต่างหึงต่างหวง หุหุ  เมื่อไหร่จะพูดสิ่งในใจออกไปนะ อิอิ ลุ้นๆๆ :impress2:

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #77 เมื่อ25-05-2007 13:24:10 »





"ซาหวัดดีทุกๆ คนฮะ
ป้าเจ้หมวยบอกว่าให้โมจิมาเปิดตัวที่นี่บ้าง
โมจิคิดว่าที่นี่คงไม่มีคุณลุงหรอก  คงยังไม่มีใครแก่ถึงขั้นนั้น
ขอเรียก  พี่ ป้า น้า อา ล่ะกันนะฮะ"



"เฮ้อ!!.. ตอนนี้โมจิกุ้มใจจิงๆ   อาวีไม่มีความสุขหลายวันแล้วฮะ"



"โมจิรู้ว่าเป็นเพราะอะไร ลุงคาเบะแอบเอารูปให้โมจิดูแล้ว~~~
มีคนไม่ดีมาแอบถ่ายรูปเราไปให้ลุงคาเบะ
บอกว่าถ้าลุงทาโร่เป็นกิ๊กกะอาวี อาวีต้องแพ้คดี"



"ดูรูปนี้ซีฮะ"










"บ้าที่สุดเลย!!  คนนิสัยไม่ดี!!   :o
รูปนี้มันดูแล้วน่าเข้าใจผิดมากนักเหรอฮะ พี่ ป้า น้า อา~~~"


 
"รูปนี้เรา 3 คน นั่งดูทีวีอยู่ฮะ   อาวีกะลุงไม่ได้ทำ'ไรน่าเกลียดซะหน่อย
มีโมจิอยู่ด้วยจะทำได้งัย   ก็แค่จับมือลูบหัวกันนิดหน่อยเท่านั้น"



o12  "โมจิขอเถียงเลยว่า อาวีไม่ได้เป็นกิ๊กกะลุงทาโร่แน่นอน
เขาสองคนไม่ได้เป็นไรกัน แค่ชอบนั่งใกล้กัน ชอบจับมือกันบ้าง
บางทีลุงก็แกล้งหอมโมจิ แต่เฉียดไปถูกแก้มอาวี
แต่ก็โดนทุบกลับมาหลายครั้ง
เฮอะ!! แบบนี้จะเป็นกิ๊กได้ยังไง
 
ถ้าเป็นกิ๊กจริงอาวีก็ต้องยอมให้ลุงหอมโดยดีแล้วซีฮะ"



"แต่ในใจของโมจิก็ลุ้นอยู่เหมือนกัน
ไม่ได้ลุ้นอยากให้เป็นกิ๊กนะฮะ
โมจิอยากให้อากะลุงเป็น ซาวีทฮาร์ท กันต่างหาก ฮ่า ๆ ๆ"  :give2:


"ตอนนี้โมจิเข้าใจแล้วว่าทำไมอยู่ดีๆ ลุงถึงห่างไป
ลุงพยายามช่วยให้โมจิได้อยู่กับอาวี
แต่โมจิเข้าใจคนเดียวก็ไม่มีประโยชน์
อาวีไม่รู้เรื่องด้วย ถ้าไม่บ่นว่าลุงก็นั่งหน้าเศร้าอยู่คนเดียว
โมจิสงสารอาวีจัง  ไม่รู้จะทำไงดี "



"วันนี้โมจิเมาท์แค่นี้ก่อนนะฮะ
วันหลังมาใหม่ 
ซาหวัดดีทุกๆ คนฮะ"
 
:bye2:



MOJI

:sleep2:
[/b][/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-05-2007 09:25:30 โดย j-muay »

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #78 เมื่อ25-05-2007 13:28:36 »


ไม่พูดกันก็ไม่รู้  ไม่มีใครมานั่งเดาใจใครได้ถูกหรอก 

ส่วนนายโมจิเนี้ย  ท่าทางโตขึ้นคงจะหล่อเนอะ  ตาสวยเชียว  แต่แหม่! แก่แดดไปนิดแล้วนะจ๊ะเรานะ  รู้ตัวมั้งเปล่าหา? พ่อเด็กน้อยสายเลือด Y

ปล. ถ้าอัดอั้น....มันก็ต้องระบาย  รับยาถ่ายระดมพลซักแก้วไหมเคอะ  :laugh3:

mu_off

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #79 เมื่อ25-05-2007 13:36:07 »

คิคิ..โมจิ.น่ารักเจงๆ...

คิดมากไปได้..เป็นเด็กเป็นเล็ก (แก่แดดจิงๆน่ะแหล่ะเจ๊)


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
« ตอบ #79 เมื่อ: 25-05-2007 13:36:07 »





ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #80 เมื่อ25-05-2007 14:52:38 »

บทที่ 10



...ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...

... Sorry, It is not possible to reach the number that you dial ...

กานต์รวีถอนใจเฮือก พยายามโทรตั้งแต่ 8 โมงเช้า จนตอนนี้ 10 โมงกว่าแล้ว ...ถึงขนาดปิดมือถือแปลว่าคุณเตชิตคงโกรธเรามาก...

กานต์รวีตัดสินใจโทรเข้าบริษัท ใจหายวาบเมื่อได้รับคำตอบจากเลขาหน้าห้องว่าท่านประธานไปต่างประเทศจะกลับเมื่อไรยังไม่ทราบ ต้องรอท่านแจ้งกลับมา...




 o15




“คนอะไรก็ไม่รู้เนอะ โมจิ.. หัวก็ไม่ล้าน ขี้ใจน้อยที่สุดเลย”







มือเรียวไล้ฟองสบู่บนผิวนุ่มของทารกน้อย ขณะอาบน้ำให้โมจิกานต์รวีก็บ่นว่าเตชิตให้เจ้าตัวเล็กฟัง

“อาต่อว่าหน่อยเดียวก็วางสายไปเลย โทรไปเมื่อเช้าก็หนีไปเมืองนอกอีก.. คอยดูนะ อาจะไม่ง้อ ไม่พูดด้วยเลย ”

มือเล็กตบแปะบนใบหน้าของอาเหมือนกับจะปลอบใจ กานต์รวีล้างตัวหนูน้อยเสร็จก็อุ้มขึ้นจากน้ำพาไปที่เตียง ร่างเล็กถูกห่อด้วยผ้าขนหนูเนื้อนุ่ม

“ลุงทาโร่ของโมจิปากเสียรู้มั้ย อยู่ดีๆ ก็มาหาว่าอาอยากให้ลุงคาเบะรัก”

เสียงบ่นว่าต่อขณะผัดแป้งและสวมเสื้อให้

“ทีตัวเองพูดว่าเขาได้ แต่พอถูกอาว่าหน่อยก็โกรธ คนแบบนี้ไม่ต้องไปรักแล้ว โมจิ...”

 





ร่างเล็กดิ้นดุ๊กดิ๊ก เหมือนจะบอกอาว่า

...ไม่เอาน่า อาวี.. อย่าโกรธลุงเลย ค่อยพูดค่อยจานะฮะ...

“ลุงคาเบะเขาช่วยเราเรื่องคดีนะ.. อาไม่ได้สนิทกับเขาเกินเลยซะหน่อย ลุงทาโร่ต่างหากเป็นกิ๊กกับคุณภา เห็นคุณภาสำคัญกว่าเรา..”

เสียงใสพึมพำกับเจ้าตัวเล็กทั้งแก้ตัวทั้งบ่นว่า นอกจากโมจิแล้วกานต์รวีไม่สามารถให้ใครรับรู้ปัญหาในใจนี้ได้

“อาก็ผิดที่ว่าเขาแรงๆ อาควรจะขอโทษเขาใช่มั้ย โมจิ..”

โมจิผงกหัวรับและยื่นตุ๊กตายางเป็ดน้อยสีเหลืองให้อา มันเป็นตุ๊กตาที่เตชิตซื้อให้ เจ้าตัวเล็กเหมือนรู้ว่าอากำลังบ่นลุงทาโร่ของตัวเองอยู่ ...

“แต่ลุงเขาว่าอาก่อน  เขาควรจะขอโทษอา ไม่ใช่หนีไปแบบนี้..”

โมจิส่ายหน้าและส่งเสียงอ้อแอ้ ถ้าแปลเสียงพูดของทารกได้ คงได้ใจความว่า...

...ลุงพูดว่าก็เพราะหวง~~ ถ้าลุงไม่รัก ลุงก็ไม่หวงหรอกฮะ...   :-[















 o15
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-06-2007 11:57:40 โดย j-muay »

mu_off

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #81 เมื่อ25-05-2007 14:59:54 »


โมจิน่ารักที่ซู้ด....... :like6:

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #82 เมื่อ25-05-2007 15:03:41 »

เรื่องนี้ น่ารักจังเยย ชอบ แต่กว่าจะอ่านทัน ใช้เวลานานอยู่ o8  โมจิน่ารัก (รักเดะ) o3

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #83 เมื่อ25-05-2007 15:06:03 »

“พรุ่งนี้ไปทำงานที่บริษัทนะ อ้อ.. ไม่ต้องเข้ามานี่..”

“ทำไมล่ะคะ คุณวี..”

“ก็เวลาอ้อมา ผมไม่มีอะไรจะทำ อ้อแย่งงานผมทำหมดเลย”

“อ้าว!!.. ก็เจ้านายให้หนูมาช่วยงานบ้านและเลี้ยงน้องนี่คะ.. คุณวีก็ทำงานบัญชีของคุณวีไปซี..”

“ผมไม่ได้มีงานมากมายอะไร ทำอยู่กับบ้าน จะทำเมื่อไรหรือไม่ทำก็ได้ อาทิตย์นี้เจ้านายไม่อยู่ไปต่างประเทศ อ้อเข้าไปทำงานที่บริษัทเถอะ..”

“จะดีหรือคะ คุณวี.. เจ้านายไม่ได้สั่งหนูไว้นะคะ..”

“ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเจ้านายว่า.. ผมรับผิดชอบเอง..”

แม่บ้านบ่นพึมพำอ้างว่ากลัวถูกเจ้านายดุ ที่จริงแล้วเธอไม่ค่อยอยากเข้าออฟฟิศก็เพราะทำงานที่นี่สบายกว่าเยอะ ไม่มีระเบียบกฎเกณฑ์ ไม่ต้องคอยระวังผู้ใหญ่ กล่อมน้องโมจิหลับบางทีก็งีบหลับไปกับน้องด้วย แต่ในที่สุดก็ต้องยอมเมื่อท่าทีของกานต์รวีเอาจริง แถมยังมีสีหน้าเครียดเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจจึงไม่กล้าเซ้าซี้เหมือนทุกครั้ง



 o15



“อ้ำ~~ เก่งจังเลย โมจิของอาเก่งที่สุด อร่อยใช่มั้ย ฝีมืออาวีต้องอร่อยอยู่แล้ว~~”

กานต์รวีป้อนโจ๊กฟักทองให้หนูน้อย วันนี้แม่บ้านไม่มา ไม่มีใครแย่งเขาเลี้ยงโมจิแล้ว

R ..R.. R..

โทรศัพท์มือถือดัง กานต์รวีเหลือบมองเบอร์ที่โชว์หน้าจอ รีบคว้าขึ้นมารับสาย

“สวัสดีครับ คุณภา..”

“หวัดดีค่ะ คุณวี..” ปลายสายทักเสียงใส

“’งานเป็นไงบ้างคะ มีปัญหาอะไรรึเปล่า..”

“ไม่มีปัญหาครับ ผมทำงบเสร็จแล้ว รอให้คุณภาดูก่อนค่อยปรับปรุงยอดใหม่ครับ...”

“ไม่ต้องหนักใจนะคะ คุณวี.. ภาคุยกับคุณทาโร่เรื่องบัญชีแล้ว คิดว่าทำให้ถูกต้องตามจริงดีกว่า..”

กานต์รวีแปลกใจ ปัญหานี้เพิ่งคุยกับเตชิตเมื่อคืนก่อนที่จะมีปากเสียงกัน

“คุณภาคุยกับคุณเตชิตเมื่อไรเหรอครับ..”

“คุยเมื่อครู่นี้เองค่ะ อ้อ!! จริงซี.. จะบอกว่าตอนนี้ภาอยู่ที่สิงคโปร์ค่ะ คุณทาโร่ก็อยู่ด้วย.. คุณวีอยากได้อะไรมั้ยคะ..”

“เอ่อ.. ไม่ครับ ขอบคุณครับ”

กานต์รวีคุยกับหญิงสาวอีก 2-3 ประโยคก็วางสาย ใจหายอย่างบอกไม่ถูกเมื่อรู้ว่าทั้งคู่ไปต่างประเทศด้วยกัน ใบหน้าหวานหม่นลงไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องเสียใจด้วย

....คุณเตชิตจะไปไหนกับใครไม่จำเป็นต้องบอกเรา เราเป็นแค่ลูกจ้างของคนทั้งคู่ ที่สำคัญเธอและเขาก็เหมาะสมกันมากด้วย...



 o15



“เป็นอะไรครับ คุณวี.. กังวลเรื่องคดีอยู่อีกเหรอ..”

“เอ่อ.. ก็นิดหน่อยครับ คุณกรแน่ใจนะครับว่าผมมีโอกาสชนะคดี..”

“แน่นอนซีครับ ออกมารูปนี้แล้วก็หมดหนทางที่ฝ่ายโน้นจะแย่งโมจิไปจากคุณได้ ทำใจให้สบายดีกว่าครับ วันนี้ผมว่างเราพาโมจิไปเดินเล่นที่ห้างกันมั้ยครับ”

“ก็ดีครับ.. แต่ว่า..” กานต์รวีนึกถึงคำพูดของเจ้านายหนุ่มที่ชอบอ้างตัวเองว่าเป็นเพื่อนสนิทของเขา

...ฉันไม่อยากให้นายไปเดินช้อปปิ้งซื้อของกับใครนอกจากฉัน…

“อย่าดีกว่าครับ โมจิน้ำมูกไหล พาออกไปตากลมตากแอร์เดี๋ยวจะไม่สบายมากขึ้น ไว้วันหลังดีกว่าครับ..”

ร่างเล็กในอ้อมกอดของกานต์รวีมีน้ำมูกไหลจริง แต่สีหน้ายังระรื่นและหัวเราะยิ้มหัวให้เมื่อกรัณย์กรทำหน้าตลกใส่

“ตามใจครับ” กรัณย์กรรู้ว่าเรื่องไม่สบายใจของกานต์รวีไม่ใช่เรื่องของเจ้าตัวเล็กอย่างเดียว อาการของคุณอาหน้าหวานตอนนี้เหมือนคนมีปัญหาหัวใจมากกว่า

“เอ่อ.. คุณกรครับ..”

กรัณย์กรเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

“คุณบอกวันที่ศาลนัดให้คุณเตชิตรู้รึยังครับ”

“บอกแล้วครับ..”

“เขาจะไปมั้ยครับ”

“ต้องไปซีครับ ไม่ไปได้ยังไง เป็นเจ้าของคดี เอ่อ.. ผมหมายถึงเขาเป็นคนควักเงินจ่ายค่าทนาย ยังไงก็ต้องไปครับ”

กานต์รวีพยักหน้ารับทราบแต่สีหน้ายังกังวล

“แต่คุณเตชิตไปต่างประเทศ จะกลับมาทันรึเปล่าครับ”

“อ้าว!!.. ไปไหนครับ ไม่เห็นมันบอกผมว่าจะไป..” กรัณย์กรหน้าตื่น ไม่รู้ว่าเพื่อนไปไหนจริงๆ

“เอ่อ.. เลขาไม่ได้บอกว่าไปไหน บอกแต่ว่าไปต่างประเทศ เวลากลับยังไม่แน่นอนครับ แต่เมื่อวานคุณภาโทรมาจากสิงคโปร์คุยเรื่องงานกับผม แล้วบอกว่าคุณเตชิตก็อยู่ที่นั่นด้วย ผมคิดว่าเค้าคงไปด้วยกัน ”

กรัณย์กรพอจะรู้แล้วว่าความไม่สบายใจของกานต์รวีมาจากเรื่องอะไร

“คุณวีกลัวว่าเจ้าทาโร่จะกลับมาไม่ทันวันขึ้นศาลใช่มั้ยครับ”

กานต์รวีพยักหน้ารับ

“ครับ ผมอยากให้เขาอยู่ฟังด้วย คุณเตชิตรักโมจิมากครับ ผมอยากให้เขาได้ยินตอนศาลตัดสินให้โมจิได้อยู่กับผม....”

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้คุณวี เดี๋ยวผมหาทางติดต่อมันเอง แค่สิงคโปร์นี่เอง ถ้าไปเรื่องงานก็ไม่น่าจะเกิน 2 วัน...”

“ขอบคุณคุณกรครับ..” กานต์รวีหมดห่วงแต่ใบหน้าหวานยังดูอมทุกข์อยู่ กรัณย์กรโพล่งถามตรงๆ

“มีปัญหากับเจ้าทาโร่หรือครับ คุณวี..”

กานต์รวีสะดุ้งรีบปฏิเสธ

“เปล่าครับ ไม่มีปัญหาอะไร..”

“อย่าปิดผมเลย วี.. ผมอาบน้ำร้อนก่อนคุณหลายปีนะ ไม่มีเรื่องไหนที่ทำให้คนเรามีอาการเหี่ยวเฉาได้ นอกจากเรื่องของหัวใจ”

กานต์รวีอ้าปากหวอ หน้าร้อนวูบกับการวิเคราะห์ปัญหาหัวใจของทนายหนุ่มผู้นี้

“ผมไม่ได้มีปัญหาหัวใจซะหน่อย คุณเอาอะไรมาพูด”

“ฮะ ฮะ แสดงว่าเพื่อนผมมันมีปัญหาคนเดียวล่ะซี ผมมีเรื่องของเขาอยากจะบอกคุณ แต่ถ้าคุณยืนยันว่าไม่ได้มีปัญหากับเขา ผมคิดว่าอย่าบอกดีกว่า..”

“มีอะไรเหรอครับ” เสียงใสร้อนรนถามก่อนแก้ตัวอึกอัก

“เอ่อ.. ถึงผมจะไม่ได้มีปัญหากับคุณเตชิต แต่ถ้าปัญหาของเขาเกี่ยวกับตัวผม ผมก็ควรจะรู้ไม่ใช่เหรอครับ..”

“มันเป็นปัญหาหัวใจนะ คุณอยากรู้แน่เหรอ..”

กานต์รวีพยักหน้าก่อนหันไปสนใจกับเจ้าตัวเล็กแก้เขิน กรัณย์กรซ่อนยิ้มรู้สึกเสียดาย เขาน่าจะได้รู้จักชายหนุ่มคนนี้ก่อนเตชิต

“ถ้าอยากรู้ผมก็จะบอก.. นายเตชิตตกหลุมรักคนคนหนึ่ง___”



 o15



เตชิตเดินทางไปสิงคโปร์อย่างกะทันหัน บิดาเขาโทรมาแจ้งกลางดึกว่าน้องสาวต่างมารดาซึ่งเดินทางไปเที่ยวสิงคโปร์ประสบอุบัติเหตุรถทัวร์พลิกคว่ำ ขอให้เขาช่วยไปเป็นธุระพาน้องกลับมารักษาที่บ้านโดยด่วน เขาเจอภาศิราโดยบังเอิญที่สนามบิน เธอไปหาช่องทางทำธุรกิจและถือโอกาสช้อปปิ้งในช่วงเทศกาลสินค้าลดราคาทั้งเกาะด้วย (GREAT SINGAPORE SALE )

เตชิตเดินทางไปสิงคโปร์เช้าวันพฤหัส คิดว่าจะสามารถพาน้องสาวกลับมาได้เลยแต่อาการของเธอหนักเกินกว่าที่จะเคลื่อนย้ายกลับมาเมืองไทยในทันที เขาต้องพักที่สิงคโปร์ 2 วัน เพื่อเฝ้าดูอาการน้องสาวจนกว่าจะทุเลาขึ้น



 o15


mu_off

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #84 เมื่อ25-05-2007 15:12:27 »

ตกหลุมรักคนๆหนึ่ง.. :o9:

รอต่อค้าบ..รอ   o14

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #85 เมื่อ25-05-2007 15:13:45 »

วัยหว่าจะโพสต์ได้

ติดตลอด แงแง

จาอ่านอีก จาอ่าน

แงแงแงแง

 o9 o9

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #86 เมื่อ25-05-2007 15:18:38 »

โถ่ที่แท้ทาโร่คุงก็ไปรับน้องสาวที่สิงคโปร์  :เฮ้อ:



“ถ้าอยากรู้ผมก็จะบอก.. นายเตชิตตกหลุมรักคนคนหนึ่ง___”

ครายหว่า? อิอิ  :o9:

sun

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #87 เมื่อ25-05-2007 15:56:38 »

...ผมจะอยากให้คุณกรมาหลงรักทำไม ผมมีคนที่อยากให้หลงรักผมอยู่แล้ว..    :o8:
   
^
^  กี๊ซซซซซ!~     :give2:   คนที่อยากให้มาหลงรักนี่ "คุนลุงของโมจิ  ชิมิคะ คุนน้องวี   :o9: 



ภาพปรากรอบ.... น่ารักมักมัยส์  เลยค่ะ  ดูแลวดี๊ด๊า ชะมัด อิอิ   :impress2:



อยากอ่านอีกอ่ะ..... ทำไงดี  ฮี่ๆ อ่านแล้ว ติดน้องโมจิ  :impress:



 o9  แอบลงไปดิ้นๆๆ จะอ่านต่อง่า.... ( เริ่ม ตุเรดตัวเองแล่ะซิน เอิ้กๆ)

 

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #88 เมื่อ25-05-2007 17:54:58 »


บทที่ 10 ต่อ




ห้องพิจารณาคดี ศาลเยาวชนและครอบครัว

เช้าวันจันทร์




“ได้เวลาศาลจะขึ้นบัลลังก์แล้ว.. เข้าไปข้างในเถอะ คุณวี..”

“คุณเตชิตยังไม่มาเลยครับ”

กรัณย์กรดูเวลาที่ข้อมือ

“มันรับปากกับผมว่ายังไงก็จะมาให้ทัน ไปข้างในเตรียมตัวเถอะ”

“ครับ” กานต์รวีเหลียวหลังมองสีหน้ากังวลก่อนเดินตามกรัณย์กรเข้าไป

การพิจารณาคดีวันนี้สืบเนื่องจากครั้งที่แล้ว ศาลขอให้ทนายฝ่ายจำเลยนำพยานขึ้นมาเบิกความ กรัณย์กรชี้แจงต่อศาลว่าไม่มีพยานบุคคลให้การสนับสนุนประเด็นการร้องขอเป็นผู้ปกครองเด็กของกานต์รวี แต่มีพยานหลักฐานอื่นที่จะช่วยให้การพิจารณาคดีของศาลง่ายขึ้น

กรัณย์กรนำหลักฐานสำคัญให้ศาลดู ศาลเห็นแล้วถึงกับออกอาการตกใจ จ้องหน้าจำเลยหนุ่มหน้าหวานสลับกับเอกสารในมือก่อนกล่าวถามน้ำเสียงดุ

“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ!!..”

กานต์รวีหน้าเสีย กรัณย์กรรีบออกรับแทน

“อย่าดุซีครับท่าน.. ลูกความผมตกใจนะคร้าบ”

“ผมดุเขาที่ไหน ดุคุณต่างหาก ทำไมไม่ยื่นหลักฐานนี้เสียตั้งแต่แรก!!.. ”

“เอ่อ.. คือ.. ผมก็เพิ่งรู้ความจริงจากลูกความครับ คุณกานต์รวีจำเป็นต้องเปิดเผยเรื่องนี้ทั้งที่สัญญากับพี่ชายไว้แล้วว่าจะปิดเป็นความลับตลอดไป มันจำเป็นครับท่าน และเมื่อความจริงออกมาในรูปนี้ ผมขออนุญาตเบิกตัวคุณกานต์รวีขึ้นให้การครับ” กรัณย์กรตัดบทศาลขอเบิกลูกความขึ้นให้การ

“เกิดอะไรขึ้น คุณกิตติ.. นายกานต์รวีมีหลักฐานสำคัญอะไร คุณไม่รู้เรื่องเลยเหรอ..” ลดามณีกระซิบถามทนาย

“รอฟังพร้อมกันดีกว่าครับ ผมก็รู้พร้อมๆ กับคุณนี่แหล่ะ”

กานต์รวีสูดลมหายใจนึกถึงเจ้าตัวเล็กที่บ้านและระลึกถึงพี่ชายและพี่สะใภ้ที่จากไปเพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับตัวเอง กำลังจะเริ่มให้การประตูห้องก็เปิดออก ร่างสูงก้าวอย่างเร่งรีบเข้ามาร่วมรับฟัง กานต์รวีเบิกตากว้างดีใจที่ เตชิตมาทันเวลาพอดี




 o15



ผลการพิจารณาในวันนี้ กานต์รวีชนะคดีโดยที่อีกฝ่ายไม่สามารถยื่นอุทธรณ์ขอเป็นผู้ปกครองเด็กได้อีก คดีนี้ไม่มีการไกล่เกลี่ยยอมความแต่กลับจบเร็วกว่าทุกคดีที่ผ่านมาเพราะหลักฐานที่กรัณย์กรมอบให้ศาลทำให้รูปคดีเปลี่ยนไป

กรัณย์กรนำเอกสารยืนยัน ผลการตรวจดีเอ็นเอของนายกานต์รวี โชติช่วง และเด็กชายวีรดนย์ โชติช่วง ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในฐานะพ่อลูก มาเป็นหลักฐานประกอบการพิจารณา

“พี่ชายและพี่สะใภ้ผมอยู่กันมาหลายปีแต่ไม่มีลูก ทั้งคู่อยู่ระหว่างสร้างฐานะจึงไม่คิดอะไร จนกระทั่งเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา พี่สะใภ้ชวนพี่ชายผมไปปรึกษาหมอและตัดสินใจทำกิฟต์ หมอตรวจพบว่าพี่ชายผมเป็นหมัน พี่สะใภ้ผมอยากมีลูกมาก ผมเห็นทั้งคู่นั่งเศร้าจึงถามว่าผมจะช่วยอะไรได้บ้าง เอาเชื้อของผมมั้ย ผมถามเล่นๆ เพราะไม่อยากเห็นพี่ๆ เป็นทุกข์ แต่นึกไม่ถึงว่าทั้งที่ชายและพี่สะใภ้ผมเห็นดีด้วย พี่สะใภ้ผมยินดีเพราะผมเป็นน้องชายของพี่ดล ยังไงก็เป็นสายเลือดที่ใกล้ชิดกันมากที่สุด เรื่องนี้เป็นเรื่องที่รู้กันเฉพาะในครอบครัว ผมไม่เคยปริปากบอกเรื่องนี้กับใครและคิดมาตลอดว่า โมจิเป็นลูกแท้ๆ ของพี่ชายผม และเป็นเพียงหลานชายสุดที่รักของผมเท่านั้น...

..ผมดูแลโมจิในฐานะอามาตลอด หลังจากที่พี่ชายและพี่สะใภ้เสียชีวิตผมก็ยังคิดว่าผมเป็นแค่อา ถึงพี่ชายผมจะไม่ได้อยู่เลี้ยงดูลูกแล้วแต่ผมอยากให้เขาเป็นพ่อของลูกตลอดไป แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่คุณลดามณีต้องการเป็นผู้ปกครองโมจิ ทั้งที่ผมเป็นคนเลี้ยงดูแกมาโดยตลอด ผมทนไม่ได้ครับ..

..ผมไม่ได้อยากเปิดเผยเรื่องนี้ แต่ผมรู้ตัวดีว่าผมเสี่ยงกับการพ่ายแพ้ ถ้าอยู่ในฐานะอา ผมเทียบกับคุณลดามณีไม่ได้ ผมไม่มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย มีแค่เงินประกันชีวิตที่พี่ชายทำไว้ให้ผมกับโมจิ 2 ล้านบาท ซึ่งเป็นเงินที่ผมตั้งใจเก็บไว้เลี้ยงดูหลาน

..ผมต้องขอโทษ ถ้าความจริงในวันนี้ทำให้ครอบครัวเฉลิมวงศ์ต้องเสียความรู้สึก แต่ไม่ว่าโมจิจะเป็นลูกพี่ดลหรือเป็นลูกผม โมจิก็ยังคงมีสายเลือดครึ่งหนึ่งเป็นเฉลิมวงศ์ไม่เปลี่ยนแปลง.. ถ้าคุณลดามณีและครอบครัวจะกรุณารับโมจิเป็นหลานผมยินดีอย่างยิ่งและดีใจแทนพี่สะใภ้ด้วย แต่ถ้าจะรับไปอุปการะเลี้ยงดู ผมจำเป็นต้องสู้ในฐานะที่โมจิเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของผม

..วันนี้.. ผมมาขอความกรุณาจากศาลในฐานะพ่อของโมจิครับ.. ผมไม่ยอมเสียลูกให้ใคร ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนผมขอเลี้ยงดูโมจิด้วยน้ำพักน้ำแรงของผมเองครับ..




 o15




“ยินดีด้วย กานต์รวี..”

เตชิตกล่าวยินดีด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนแต่ท่าทีห่างเหินจนกานต์รวีใจหาย

“ขอบคุณครับ คุณทาโร่.. เรื่องระหว่างผมกับโมจิ__”

“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ ดีใจด้วยที่โมจิได้อยู่กับนาย..” เตชิตหันไปกล่าวกับกรัณย์กร

“ฉันต้องรีบเข้าบริษัท ไว้ค่อยคุยกันเรื่องค่าใช้จ่าย ฝากนายไปส่งวีที่บ้านด้วย.. ”

ร่างสูงผละไปอย่างเร่งรีบโดยที่กานต์รวีไม่มีโอกาสขอบคุณ กรัณย์กรเห็นใบหน้าหวานสลดทั้งที่เป็นฝ่ายชนะคดีก็รู้ว่าชายหนุ่มแคร์ความรู้สึกของเตชิต

“มันรีบเข้าไปเคลียร์งานน่ะ คุณวี.. กลับบ้านเถอะ ผมจะไปส่ง”

“คุณทาโร่จะโกรธผมรึเปล่าครับ..”

“โกรธเรื่องอะไร..”

“ผมไม่เคยเล่าเรื่องระหว่างผมกับโมจิให้เขาฟัง คุณทาโร่ต้องเสียใจนึกว่าผมไม่ไว้ใจเขา เขายิ่งขี้น้อยใจอยู่ด้วย”

“ฮะ ฮะ จริงของคุณ ไอ้หมอนี่มันขี้น้อยใจจริงๆ แต่เรื่องนี้ผมคิดว่าเขาคงเข้าใจ เพราะถ้าไม่จวนตัวถึงขนาดจะต้องเสียเจ้าตัวเล็กให้น้าสาว คุณก็ไม่คิดที่จะเปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครรู้อยู่แล้ว”

“ถ้าเขาเข้าใจอย่างที่คุณคิดก็ดีนะครับ แต่ผมกลัวเขาจะไม่เข้าใจและยังโกรธผมอยู่ เรื่องเมื่อวันก่อนที่ต่อว่าเขา ผมยังไม่มีโอกาสขอโทษเลย..”

“หึๆ ปล่อยมันไปก่อนเถอะ คุณวี.. แค่เห็นหน้าคุณเจ้าทาโร่ก็ใจอ่อนแล้ว ใครจะโกรธคนที่ตัวเองหลงรักได้นาน.. ”

“คุณกร!!.. อย่าพูดจาหน้าเกลียดแบบนี้ซีครับ”

“ฮะ ฮะ ” กรัณย์กรหัวเราะร่วน ลูกความหนุ่มหน้าหวานของเขาออกอาการตกใจและเขินจนหน้าแดง

“ผมพูดจริงนะ!!..นายเตชิตไม่เคยเอื้อเฟื้อช่วยเหลือใครโดยทุ่มเททั้งเวลาและจิตใจแบบนี้มาก่อน และถ้ามันไม่หลงรักคุณ มันคงไม่เขม่นผมหรอก เชิญคร้าบ.. คุณกานต์รวี..” กรัณย์กรเปิดประตูรถให้ชายหนุ่ม

ร่างเพรียวรีบก้าวเข้าไปนั่งในรถ ไม่อยากให้กรัณย์กรสังเกตเห็นใบหน้าร้อนวูบวาบของเขา

“ที่จริงผมนั่งแท็กซี่กลับก็ได้นะครับ คุณจะได้ไปทำงานต่อ..”

“ไม่ได้หรอกครับ คำสั่งของท่านประธานเตชิต.. ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านด้วย ถ้าไม่ไปส่ง ผมจะเคลียร์ค่าใช้จ่ายได้ยังไง..”

พูดถึงค่าใช้จ่ายกานต์รวีรู้สึกเกรงใจเตชิตมาก

“เอ่อ.. ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเท่าไรเหรอครับ คุณกร.. ถ้าไม่สูงมากผมขอจ่ายเองดีกว่า ไม่อยากรบกวนคุณทาโร่..”

“อย่านะ!!.. คุณวี.. ถ้าคุณจ่ายเองผมจะฟันค่าทนายได้ยังไง เรื่องนี้ขอให้เป็นเรื่องระหว่างผมกับทาโร่เถอะ ถ้าคุณอยากจะคืน ไว้ไปคืนกันเองล่ะกัน”

“ก็ได้ครับ”

กานต์รวีนั่งเงียบไม่อยากเซ้าซี้ ในใจอดคิดไม่ได้ว่า คนที่มีธุรกิจของตัวเอง เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า ขนาดเป็นเพื่อนรักกัน ยังคิดจะฟันกันเองเลย..



 o15




:teach: โฮะ โฮะ  โล่งอกไปเปราะหนึ่งแล้วใช่มั้ยจ๊ะ   คราวนี้ก็เหลือปัญหาของป๊ะป๋า  จะจบลงยังไงต้องติดตามกันต่อ   แต่บทต่อไปต้องรอพักใหญ่ๆ แล้วล่ะ  เพราะเจ๊หมวยเขียน up date ถึงตอนที่ 10  เอง


เจ๊หมวยหาทางเข้าเว็บนี้ได้โดยบังเอิญค่ะ  เพื่อนๆ น้องๆ มีอัธยาศัยน่ารัก  พูดจาสุภาพ   ที่สำคัญเว็บนี้มีบอยคุงด้วย  เจ๊หมวยชอบเรื่องเล่าของคุณ sumsick มากๆ

ไหนๆ ก็เข้ามาป่วนด้วยการลงนิยายยาวๆ จนตาลายกัน o2   มา 3-4 วันแล้ว    วันนี้ขอถือโอกาสแนะนำตัวสั้นๆ นะคะ  :teach:

เจ๊หมวยมาจาก  บ้านพ่อ [Daddy's Home] ค่ะ  เป็นบ้านที่อบอุ่นด้วยความรักของพ่อที่มีต่อลูกและคนรัก    เป็นบอร์ดนิยาย  Daddy's love  ที่มีเนื้อหาแนว  Boy's love   นิยายที่เจ๊หมวยเขียนเป็น Daddy's love ทั้งหมด  เพราะชอบเป็นการส่วนตัว

เจ้านายจ๊ะจ๋า   เป็นนิยายแด๊ดดี้เลิฟที่ออกแนวน่ารัก ใสๆ   เป็นเรื่องล่าสุดที่ยังเขียนไม่จบ   นี่เป็นเหตุผลที่เจ๊หมวยเร่งโพสหลายๆ ตอนเพื่อให้ทันกับที่ลงไว้ที่บ้านพ่อ  ตอนแรกว่าจะลงลิงค์ให้ตามไปอ่าน  แต่บอร์ดที่นี่โพสง่ายลูกเล่นเยอะด้วย  เลยลงให้อ่านที่นี่เลย

หลังจากนี้คงไม่มาเร็วแล้วนะคะ  up ที่บ้านพ่อเมื่อไร  ก็จะมา up ต่อให้ที่นี่เลย  และคงไม่มายาวๆ แบบนี้  ไม่ต้องกลัวตาลายกันแล้วนะคะ  o2


ถ้าชอบนิยายแนวนี้จะตามไปอ่านเรื่องอื่นๆ ที่บ้านพ่อก็ได้ค่า


ขอบคุณเพื่อน ๆ น้องๆ อีกครั้ง

o15


ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #89 เมื่อ25-05-2007 18:06:04 »

เป็นกำลังใจให้เจ้หมวยคร้าบบบบบ

 o13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด