เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ  (อ่าน 389938 ครั้ง)

ออฟไลน์ ขนมโก๋

  • เป็ดหัวเน่า
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #750 เมื่อ22-08-2015 02:55:09 »

อ่านจบแย้ว สนุกมากเลย

ออฟไลน์ nunnuns

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1999
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #751 เมื่อ12-01-2016 14:27:58 »

กลับมาอ่านอีกรอบ สนุกมากๆเลยค่ะ ครอบครัวสุขสันต์ น่ารักมากเลยโดยเฉพาะลูกโมจิ เด็กอะไรน่าฟัดขนาดนี้คะะ

ออฟไลน์ venass09

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #752 เมื่อ12-01-2016 18:53:44 »

ขอบคุณค่ะ

             :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ป๋า

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 101
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #753 เมื่อ20-01-2016 07:36:22 »

ซีนอารมณ์คุณอากะน้องโมจินี่คือถึงดีครับ ยังไงคุณ J-day ก็แต่งนิยายสไตล์พ่อๆลูกๆได้ฟีลอบอุ่นมากครับ  :กอด1:

ออฟไลน์ N-T

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 114
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #754 เมื่อ26-01-2016 15:11:48 »

ชอบมากเลยค่ะ o13

ออฟไลน์ reborn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-1
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #755 เมื่อ04-03-2016 22:29:16 »

 o13 โมจิโมจิ

ออฟไลน์ Pleng ^^

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 13
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: [Novel] เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #756 เมื่อ07-03-2016 13:07:48 »

 :mew4: :mew4:สู้ๆค่ะเจ๊หมวย ป่วนต่อไปค่ะพี่บาส(ขออนุญาติเรียกพี่)
^
^
 :teach:   -ข้างบนจ๊ะ วิ่งมากๆ ระวังเป็นลมเป็นแล้ง นะจ๊ะ     o3 

รู้สึกจะมีสองทวด วิ่งกันจาโรยโนะ อิอิ

ซินมาจิ้มโหวตมิทันอ่ะ ว๊า.....แย่จัง      o6     

เขียนมาแบบไหน ก้ออานหมดล่ะคะ อิอิ   :impress2:

ออฟไลน์ moonoy68

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #757 เมื่อ24-07-2016 15:25:00 »

อ่านรวดเดียวจบขอเม้นรวบเลยน่า
ชอบแนวเรื่องมากแบบมันน่ารักสุด
อ่านแล้วหลงรัก ป๊ะป๋า อาวี และที่สุดนู๋โมจิ

ออฟไลน์ 2pmui

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-6
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #758 เมื่อ17-02-2017 19:25:25 »

คิดถึงเรื่องนี้ แวะกลับมาดูอีก อยากได้หนังสือ ตอนนั้นยังขอตังแม่ใช้อยู่ ไม่มีตังจองค่าา

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #759 เมื่อ28-03-2021 14:59:17 »

Daddy’s love  Novel  Special


“ร้านอาหารเปิดทุกวันแบบนี้ เสี่ยกับเถ้าแก่ทำงานไม่มีวันหยุดพักผ่อนเลยหรือครับ”

   ประธานเตชิตกล่าวถามเถ้าแก่โยเจ้าของร้าน แต่คนรักกลับเป็นฝ่ายตอบแทนในฐานะที่เคยเป็นลูกจ้างเก่าของร้าน
   “ที่จริงวันนี้เป็นวันหยุดของเสี่ยกับเถ้าแก่  ร้านอาหารเปิดทุกวันก็จริง แต่เสี่ยและเถ้าแก่จะหยุดวันอาทิตย์เพื่อให้เวลากับครอบครัว ยังเป็นแบบนั้นอยู่ใช่มั้ยครับ เถ้าแก่”
   เถ้าแก่โยระบายยิ้มอ่อน พยักหน้ารับ
   “ความจริงผมก็รู้สึกเกรงใจที่เชิญเถ้าแก่กับเสี่ยเข้ามาวันนี้ แทนที่จะได้พักผ่อนกลับต้องเข้ามาที่ร้าน  ดูเสี่ยซีครับ เชิญมาทานข้าวด้วยกันแท้ๆ เข้ามาแล้วก็อดไม่ได้ ไปยืนคุมเด็กซ่อมเรือซะงั้น”
   สายตาทุกคู่จ้องไปที่ท่าน้ำ  เสี่ยภากรยืนท้าวเอวคุมงานอยู่ข้างๆ ผู้จัดการหว่อง ที่กำลังชี้มือชี้ไม้ให้เด็กวิดน้ำออกจากเรือท้องแบนที่รั่วและเตรียมยกขึ้นซ่อม   เถ้าแก่โยหัวเราะ
   “เขาเป็นแบบนั้นล่ะ จะว่าบ้างานก็เกือบใช่ คุณเตชิตเองก็ไม่น้อยหน้านี่ครับ  เห็นว่าวันเสาร์ก็ทำงานไม่ใช่เหรอ”
   กานตร์รวีไม่ตอบหันมองไปที่คนรัก  ใบหน้าคมระบายยิ้ม
   “ไม่ทุกเสาร์หรอกครับ เฉพาะเวลามีงานเร่ง หรือต้องเข้าไปดูงานที่โซด์กรณีเร่งด่วนเท่านั้น  ที่จริงตั้งใจจะนัดเมื่อวาน  พอดีผมต้องเข้าไปไซด์งานเลยขอนัดเป็นวันนี้  นอกจากจะตั้งใจมาเยี่ยมเสี่ยกับเถ้าแก่แล้ว เห็นวีบอกว่าปาลินมีธุระจะปรึกษาเถ้าแก่ด้วย ซึ่งผมก็ยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร”  เตชิตชงเรื่องไปที่ชายหนุ่มหน้าหวานที่นั่งฟังไปยิ้มไปอยู่ข้างๆ คนรัก
   “นั่นซี คุยกันมาตั้งนาน คุณปาลินมีเรื่องอะไรจะปรึกษาผมงั้นเหรอ”
   “เอ่อ.. เถ้าแก่เป็นผู้ใหญ่ ผมเคารพเถ้าแก่เหมือนที่คุณวีเคารพ  ถ้ายังไงช่วยเรียกชื่อผมเฉยๆ ไม่ต้องมีคุณเถอะนะครับ”
   “ฮะ ฮะ  พวกคุณทำให้ผมรู้สึกอาวุโสมากเลย  เอาเถอะ! มีเรื่องอะไรอยากจะปรึกษาก็ว่ามา”
   “เอ่อ.. ครับ คือผมอยากจะ..”

   “NO!!!!!... จะหา MOMMY!!!.....”

   ปาลินสะดุ้งกับเสียงร้องเรียก ใบหน้าหวานยิ้มแห้งหันมองที่ประตูรอดูว่าเจ้าตัวเล็กจะวิ่งออกมารึเปล่า เหล่าคุณพ่อพากันมองตาม เสียงหวีดร้องเงียบไป มีเสียงหัวเราะของเด็กๆ และเสียงการ์ตูนดังออกมา
   “ไม่มีอะไรมั้ง พี่เจนนี่หลอกน้องเก่ง รู้ว่าน้องๆ จะมารีบเสนอตัวมาช่วยเป็นพี่เลี้ยงให้ ไม่ต้องห่วงหรอก เห็นฝึกภาษาอังกฤษมาในรถ บอกว่าจะมาคุยกับน้องฝรั่ง”
 
   เถ้าแก่โยกล่าวน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ผู้จัดการหว่องสามารถเคลียร์ห้องเจนนี่ซึ่งอยู่ชั้น 2 ของร้านได้ตามคำสั่งเสี่ยทุกประการ เป็นห้องส่วนตัวที่มีระเบียงกว้างขวาง  ลมพัดโกรกตลอดเวลา เย็นสบายและยังเพลินกับวิวแม่น้ำที่สวยงาม โต๊ะอาหารจัดไว้ที่ระเบียงด้านนอกและใช้ห้องรับรองด้านในให้เด็กๆ นั่งเล่นดูทีวี หลังทานอาหารเสร็จเจนนี่นำทีมน้องๆ ไปนั่งเล่นในห้องเพื่อให้เหล่าคุณพ่อได้คุยกัน และวันนี้ครอบครัวรามิลก็พาพี่เลี้ยงเด็กมาช่วยดูน้องไอติมด้วย เพราะเจ้าตัวเล็กวัย 2 ขวบเศษ กำลังซุกซนอย่างมาก

   “ตกลงมีเรื่องอะไรจะปรึกษา ว่ามาเลย ปาลิน”
   “ครับ  คือผมอยากเรียนถามเถ้าแก่ว่ามีแผนจะ...”
   “ขอโทษด้วยนะครับ  คุยกันไปถึงไหนแล้วววว..” 
   เสี่ยภากรส่งเสียงมาก่อนตัว ร่างสูงเดินขึ้นบันไดด้านข้างระเบียงตรงเข้ามาร่วมวงสนทนาต่อ 
   “ขอโทษทีนะ  แวะเข้ามาร้านนี้ทีไร  ต้องมีอะไรเสียหายให้ซ่อมอยู่เรื่อย”
   เถ้าแก่โยสะกิดแขนคนรัก
   “พูดแบบนี้จะหมายความว่าผมดูแลร้านไม่ดี หรือไงครับ เสี่ย..” 
   “โอว!! เสี่ยจะกล้าคิดแบบนั้นได้ไงครับ เสี่ยไม่ได้หมายถึงเถ้าแก่สักนิด”
   “ถ้าไม่ได้หมายถึงผม ก็คงไม่พ้นผู้จัดการหว่อง  เสี่ยก็รู้ว่าคุณหว่องทำงานหนักขนาดไหน ทั้งงานราษฎร์ งานหลวง แทบจะไม่มีเวลากระดิกไปไหนอยู่แล้ว ข้าวของเสียหายนิดหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ  ทำไมต้องบ่นว่ากันด้วยครับ”
   เถ้าแก่ระบายยิ้มแต่น้ำเสียงตำหนิจริงจัง เสี่ยรู้สึกเหมือนมีอะไรติดคอขึ้นมาซะงั้น กระแอม 2-3 ครั้ง ก่อนชี้แจงน้ำเสียงอ่อน
   “เสี่ยไม่ได้บ่นว่าใครนะครับ เถ้าแก่  กับนายหว่องก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่เชื่อเรียกมาถามได้   แค่ไปยืนดูเด็กวิดน้ำ และสั่งให้ระวังตอนยกขึ้นมาเท่านั้น  ไม่ได้บ่นว่าใครสักนิดเลย จริงๆ นะจ๊ะ”
   “ไม่ได้ว่าก็ดีครับ คุณเตชิตไม่ได้มาทานข้าวเฉพาะครอบครัว แต่ตั้งใจเชิญเราและลูกๆ ร่วมทานกลางวันด้วย เสี่ยจะทำเหมือนเทคแคร์เพื่อนหรือญาติสนิท  เดินไปเดินมาแบบนี้ มันไม่เหมาะนะครับ”
   เสี่ยภากรเม้มริมฝีปากพยักหน้ารับ คุณพ่อวัยหนุ่มมองหน้ากันต่างคนต่างกลั้นยิ้ม ไม่บ่อยนักที่ใครจะได้มีโอกาสเห็นเสี่ยภากรตกอยู่ในสถานการณ์เป็นรองเถ้าแก่โย ทั้งสีหน้าและแววตาของเสี่ย ภาษาชาวบ้านเรียกว่าเกรงใจเมียสุดๆ 
   “ที่จริงเสี่ยทำตัวตามสบายแบบนี้ พวกเรารู้สึกดีกว่านะครับ เราไม่ได้อยากเป็นลูกค้าคนสำคัญ แต่อยากเป็นเพื่อนหรือญาติสนิทของเสี่ยและเถ้าแก่มากกว่า แล้วถ้าผมเป็นเสี่ยก็อดไม่ได้ที่จะต้องขอตัวลงไปดูแลแก้ปัญหาของร้านก่อน เป็นเรื่องปกติครับ เถ้าแก่” 
   เตชิตกล่าวสีหน้าระบายยิ้ม  กานต์รวีพยักหน้าสนับสนุนคนรัก ปาลินกล่าวเห็นด้วย
   “คุณเตชิตกับพี่วีรู้สึกแบบเดียวกับผมเลยครับ  เสี่ยกับเถ้าแก่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนนั่งคุยกับญาติผู้ใหญ่จริงๆ จะรังเกียจมั้ยครับ ถ้าผมจะเรียกเถ้าแก่กับเสี่ยว่าคุณอา” 
   เถ้าแก่โยกล่าวสีหน้ายิ้มแย้ม
   “ถ้าเป็นปาลินยังอายุน้อยมาก อยากจะเรียกจริงๆ ก็ไม่ขัดหรอก แต่สำหรับเสี่ยคงไม่เหมาะเป็นอา  น่าจะเป็นลุงมากกว่า  หรือเสี่ยว่าไงครับ”
   เสี่ยภากรจ้องหน้าคนรัก เห็นใบหน้าหวานแย้มยิ้มมีความสุขที่ได้กระเซ้าก็หัวเราะ
   “ฮะ ฮะ ยังไงก็ได้ แต่ถ้าเสี่ยเป็นลุง เถ้าแก่ก็ต้องเป็นลุงด้วย และเมื่อเราเป็นลุงหรืออาของหม่ามี้ปาลิน เราก็ต้องเป็นปู่ของเจ้าหนูฝรั่ง เถ้าแก่พร้อมจะเป็นปู่หรือยัง”
   เถ้าแก่อ้าปากหวอ สีหน้าครุ่นคิดเหมือนไม่ค่อยมั่นใจกับสถานะคุณปู่  ปาลินก็ตกใจเช่นกันรีบออกตัวปฏิเสธ
   “จริงด้วยครับ ผมลืมคิดไป ถ้างั้นผมเรียกเหมือนเดิมดีกว่าครับ ชาลีเรียกเถ้าแก่กับเสี่ยว่าลุงไปแล้ว เปลี่ยนไปมาเดี๋ยวแกจะงง ต้องขอโทษด้วยนะครับ”
   ปาลินยกมือไหว้  เถ้าแก่กล่าวน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ
   “ที่จริงเป็นปู่ก็ไม่เลวนะ  จะเรียกยังไงก็ตามสบายล่ะกัน  เอ่อ!! เมื่อกี้เราจะถามอะไร  เสี่ยเข้ามาขัดจังหวะเลยยังไม่รู้เรื่องกัน”
   “อ๋อ ครับ คือผมจะถามว่าเสี่ยกับเถ้าแก่มีแผนจะเปิด.....”

   “Mommyyyyyy..”

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
« ตอบ #759 เมื่อ: 28-03-2021 14:59:17 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #760 เมื่อ28-03-2021 15:03:07 »

การสนทนาถูกขัดจังหวะอีกครั้งเมื่อประตูห้องถูกผลักออกพร้อมเสียงร้องเรียก เหล่าคุณพ่อหน้าตื่นเมื่อร่างเล็กของหนูน้อยวัย 2 ขวบ 9 เดือน วิ่งหน้าเหยเกเข้ามากระตุกเสื้อปาลิน   

   “I need to poo!!” 

   เสียงหัวเราะครืนของเหล่าคุณพ่อ เจนนี่ตามน้องฝรั่งออกมา รีบออกตัวกับปาลิน
   “หนูบอกจะพาไปก็ไม่ยอมค่ะ พี่ลิน”
   “ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวพี่พาไปเอง”  ใบหน้าหวานหันมายิ้มกับทุกคน  “ผมขอตัวพาชาลีไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” 
   มือเล็กกระตุกมือปาลินอีก คราวนี้ส่งภาษาไทยชัดแจ๋ว
   “หม่ามี้ ชาลีจาอึ๊!!! ออกแล้ว”
   “OK!!  OK!!  ไปเดี๋ยวนี้แล้วค้าบ อดทนไว้ก่อนนะ”  ปาลินลุกจากโต๊ะอุ้มร่างเล็กขึ้นถามเถ้าแก่น้ำเสียงร้อนรน “ห้องน้ำใกล้สุดอยู่ไหนครับ”
   เถ้าแก่โยตอบน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ
   “อยู่ข้างบันไดนี้เอง  ลงระวังด้วย” 
   “ขอบคุณครับ”
   ปาลินอุ้มลูกวิ่งลงบันได  เหล่าคุณพ่อพากันหัวเราะ เตชิตระบายยิ้มกล่าว
   “ลูกปวดท้องอึกลางวงอาหารเป็นเรื่องปกติครับ แต่บางครั้งก็ทำพ่อแม่หน้าแตกได้  เจ้าตัวเล็กของผมสร้างวีรกรรมมาแล้ว”
   “น้องไอติมน่ะเหรอคะ อาทาโร่” 
   “ใช่จ้ะ”
   สาวน้อยทรุดตัวลงนั่นแทนที่ปาลิน ถามด้วยความอยากรู้
   “น้องทำหน้าแตกยังไงคะ” 
   “น้องวิ่งเข้าไปหาแม่แอน บอกปวดท้องอึจ้ะ”
   “ก็เรื่องธรรมดานี่คะ ทุกคนต้องอึ ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ก็ต้องอึทั้งนั้น” 
   เสี่ยภากรขยี้หัวลูกสาว
   “พอ!! ไม่ต้องเน้นอึมาก อยู่บนโต๊ะอาหาร”
   เจนนี่หัวเราะ เจเจจูงน้องไอติมเดินตามออกมา ร่างเล็กวิ่งมาหาพ่อจ๋าวีขอนั่งด้วย  กานต์รวีอุ้มลูกนั่งบนตัก
   “ว่าไงค้าบ  ไอติมซนรึเปล่า”
   หนูน้อยส่ายหน้าไม่ซน   พี่เจเจชิงตอบ
   “ไม่ซนมากฮะ พี่วี  เลี้ยงง่ายกว่าน้องชาลีเยอะเลย”
   “ชาลีซนมากเลยเหรอ”
   “ไม่ได้หมายถึงซนค่ะ”  เจนนี่ขัดน้องชาย   “เลี้ยงง่ายกว่าเจเจ หมายถึงพูดรู้เรื่องกว่า  ชาลีต้องพูดไทยคำฝรั่งคำ ถึงจะรู้เรื่อง”
   กานต์รวีหัวเราะ  หันมองหาลูกคนโต
   “แล้วโมจิทำอะไรอยู่ครับ”
   “โมจิ นั่งดูพี่เจมเล่นเกมส์อยู่ฮะ”
   “ตกลงน้องไอติมทำเรื่องหน้าแตกยังไงคะ  อาทาโร่ยังเล่าไม่จบเลย” เจนนี่ท้วงถามเตชิต เถ้าแก่โยส่ายหน้ากับความอยากรู้ของลูกสาว
   “ก็ไม่มีอะไรมาก เหตุเกิดเมื่อเดือนที่แล้วเอง น้องแค่วิ่งไปหาแม่แอนบอกว่าปวดอึ๊!! ตอนนั้นแม่แอนอยู่ในพิธีแต่งงาน เจ้าบ่าวกำลังสวมแหวนให้แม่พอดีเลย”
   “ว้าย!!. แย่จัง ทำไมมาปวดตอนนั้นอ่ะ” สาวน้อยอุทานหน้าตื่น เห็นพ่อและปะป๊าหัวเราะชอบใจ ก็หัวเราะบ้าง
   “แล้วไงคะ  ใครพาน้องไปห้องน้ำ”
   “จะใครล่ะจ๊ะ พี่วีวิ่งเข้าไปอุ้มเจ้าตัวเล็กออกมาแทบไม่ทัน ทั้งบาทหลวงทั้งแขกหัวเราะกันทั้งงาน”
   เจ้าตัวเล็กบนตักกานต์รวีเห็นทุกคนหัวเราะก็หัวเราะตาม
   “I’m back!!” 
   เสียงแจ๋วดังมาก่อนตัว ปาลินจูงร่างเล็กก้าวขึ้นบันได  หนูน้อยหัวเราะร่า  วิ่งมารายงานตัวกับพี่เจนนี่
   “ชาลีอึเสร็จแล้ว”
   “จ้า  อึเสร็จแล้วจะเข้าไปเล่นต่อมั้ย หรือจะนั่งกับหม่ามี้”
   หนูน้อยฝรั่งหันไปบอกหม่ามี้
   “ชาลีเล่นกับพี่เจนนี่ก่อน หม่ามี้”
   “OK คับ เดี๋ยวมาใส่กางเกงดีๆ ก่อน”  ร่างเพรียวทรุดตัวลงขยับกางเกงที่เบี้ยวให้ตรง  มือตบก้นนุ่มเบาๆ
   “ไปเล่นได้แล้วคับ
   เจนนี่ชวนน้องๆ กลับเข้าไปเล่นต่อ  ไอติมทำท่าจะไม่ไปแต่พอพี่เจเจกลับเข้าไปพร้อมกับพี่เจนนี่และชาลี ร่างเล็กก็ไถลลงจากตักกานต์รวีวิ่งตามเข้าไปในห้อง
   “ถ้าเสร็จธุระเรื่องอุนจิของลูกแล้ว เมื่อกี้เราจะถามอะไร เชิญว่าต่อเลย”  ภากรพยักหน้าถามปาลิน  เด็กหนุ่มหัวเราะ
   “ฮะ ฮะ ครับ ผมอยากจะถามเสี่ยกับเถ้าแก่ว่ามีแผนจะขยายสาขาร้านอาหารธีรวัฒน์มั้ยครับ” 
   เสี่ยภากรมองหน้าเถ้าแก่ก่อนย้อนถามเด็กหนุ่ม
   “ถามทำไมเหรอ  หรือว่าสนใจอยากจะเปิดร้านอาหาร”
   “สนใจครับ แต่ไม่ได้คิดอยากจะเปิดร้านเอง ผมอยากเป็นเชฟครับ”
   “เป็นเชฟ!!..”  กานตร์วีมองหน้าเพื่อนรุ่นน้อง ประหลาดใจกับความคิดของปาลิน  เถ้าแก่โยระบายยิ้มถาม 
   “ทำไมถึงอยากเป็นล่ะ  วีบอกว่าเราเรียนวิศวะไม่ใช่เหรอ”   
   “ใช่ครับ  วิศวกรรมอาหาร ที่จริงผมสมัครงานไว้เขาเรียกตัวไปสัมภาษณ์แล้ว เป็น Project engineer งานติดตั้งระบบลำเลียง ขนถ่ายต่างๆ  แต่คุณอลันไม่ยอมให้ไปทำงานครับ”
   “อ้าว ทำไมล่ะ”
   “ก็.. คุณอลันบอกว่าเขาเลี้ยงผมได้ ที่สำคัญอยากให้ผมอยู่บ้านเลี้ยงลูก ไม่อยากให้เอาลูกไปฝากเนอสเซอรี่เร็วเกินไป ผมเห็นด้วยเรื่องเลี้ยงลูกก็เลยยอมครับ อยู่บ้านกับชาลีไม่มีอะไรทำก็รู้สึกเบื่อ ดูรายการทำอาหารบ่อยๆ เลยลองหัดทำดูบ้าง มีหลายเมนูที่คุณอลันถึงกับออกปากชม ผมก็เลยหัดทำจริงจัง หัดจากยูทูปบ้าง จากหนังสือบ้าง ตอนนี้ผมทำอาหารเป็นหลายเมนูแล้วนะครับ คุณอลันกับชาลีได้กินอาหารฝีมือผมแล้วบอกว่าใช้ได้ ชาลีถึงกับยกนิ้วให้เลย ผมเลยนึกอยากเรียนทำอาหาร อยากทำให้เก่ง เผื่อจะได้เป็นเชฟกับเขาบ้างครับ”
   ปาลินคุยไปเขินไป สมาชิกร่วมโต๊ะนั่งอมยิ้มฟัง  เสี่ยภากรพยักหน้าถามเด็กหนุ่ม
   “สรุปคือตอนนี้ฝีมือทำอาหารยังไม่ถึงขั้น ต้องการหาที่เรียนใช่มั้ย”
   “ใช่ครับ”
   “อ้าว!  แล้วถามถึงแผนขยายร้านอาหารทำไมล่ะ”
   “ก็..  ถามเผื่อไว้ครับ  ถ้ามีแผนจะเปิดในอนาคตอันใกล้นี้  ผมก็พอมีเวลา เรียนจบแล้วจะได้มาสมัครเป็นเชฟที่สาขาใหม่ของครัวธีรวัฒน์ไงครับ  ถ้ายังไงผมขอฝากตัวด้วยนะครับเสี่ย ฝากตัวด้วยนะครับเถ้าแก่”
   ปาลินน้อมศีรษะฝากตัวกับคู่รักหนุ่มใหญ่เจ้าของสวนอาหารธีรวัฒน์  เตชิตกับกานต์รวีมองหน้ากันหัวเราะ นึกไม่ถึงว่าธุระที่ปาลิน อยากมาคุยกับเสี่ยและเถ้าแก่จะเป็นเรื่องนี้  เสี่ยภากรกล่าวกระเซ้า
   “ฝากตัวเร็วไปหน่อยมั้ย ปาลิน เธอข้ามเรื่องสำคัญไป 2 เรื่องเลยนะ”
   “เรื่องอะไรครับ”
   “เรื่องแรก เธอต้องเรียนทำอาหารจนจบ  จะเป็นเชฟเต็มตัวต้องมีความรู้เรื่องอาหารทุกประเภท บางคนศึกษาเรื่องการทำอาหารมาหลายปียังเรียกตัวเองว่าเชฟไม่ได้เลย เรื่องที่สอง.. สำหรับเธอสำคัญกว่าเรื่องแรก”   เสี่ยภากรนิ่งไปอึดใจก่อนพยักหน้าถามเด็กหนุ่ม
   “คิดจะมาสมัครเป็นเชฟ  คุณอลันอนุญาตแล้วเหรอ ไม่ใช่มายืนทำอาหารไม่ถึงชั่วโมง  สามีตามมาลากตัวกลับไปนะ”
   ปาลินอ้าปากหวอใบหน้าร้อนผ่าว เตชิตหัวเราะลั่น กานต์รวีอมยิ้ม เถ้าแก่โยดุคนรัก

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #761 เมื่อ28-03-2021 15:04:38 »

“พูดตรงเกินไปมั้ยครับ เสี่ย.. อ้อมๆ หน่อยก็ได้” 
   “จะอ้อมไปไหนล่ะ จะให้บอกว่า ไม่ใช่มายืนทำอาหารแค่ชั่วโมงเดียว แด๊ดอลันพาชาลีมาตามหาหม่ามี้ที่ร้านอาหาร ไม่พูดไม่จาเดินเข้าไปในครัวอุ้มเมียกลับไปทั้งที่ตะหลิวยังอยู่ในมือ  อ้อมแบบนี้เหรอ” 
   ภากรย้อนคนรักหน้าตาเฉย คู่รักรามิลหัวเราะกระจาย ปาลินอายหนักกว่าเดิมกัดริมฝีปากก้มหน้างุด เถ้าแก่โยก็นึกขำแต่เห็นเด็กหนุ่มเขินจัดก็แกล้งเอ็ดคนรัก
   “พูดจาโฉ่งฉ่างแบบนี้ เด็กก็เขินแย่ซีครับ เสี่ย.. พอเลย ผมสรุปเอง”  โยธินหันมาถามปาลิน
   “ตกลงที่พูดมาจุดประสงค์ก็คือ ถ้าครัวธีรวัฒน์ขยายสาขา เธอต้องการสมัครเป็นเชฟใช่มั้ย”
   “ใช่ครับ”  ใบหน้าหวานเงยขึ้นตอบไม่ค่อยเต็มเสียง
   “โอเค เอาเป็นว่าผมกับเสี่ยรับทราบไว้ เรามีโครงการจะขยายเหมือนกันแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ เพราะงั้นยังมีเวลาที่เธอจะฝึกฝีมือด้านทำอาหาร  แต่เรื่องสำคัญที่สุดก็อย่างที่เสี่ยบอก  ปรึกษาคุณอลันเรื่องอยากเป็นเชฟหรือยัง เป็นเชฟร้านอาหารไม่ใช่งานสบาย ที่สำคัญคือเวลาเลิกงานค่อนข้างดึก ถ้ายังไม่ได้คุย ผมบอกเลยว่าโอกาสที่เขาจะเห็นด้วยน้อยมาก  และถ้าคุณอลันไม่อนุญาตก็ไม่ต้องไปเสียเวลาหาที่เรียนหรอก ทำกินในครอบครัว ฝึกจากตำราอยู่ที่บ้าน ทำทุกวันๆ ก็มีฝีมือไปเอง”   
   ปาลินยกมือไหว้คู่รักเจ้าของสวนอาหาร
   “ขอบคุณเสี่ยและเถ้าแก่ครับ ที่จริงความคิดเรื่องเป็นเชฟ เป็นความคิดของคุณอลันเองครับ”
   กานต์รวีเป็นฝ่ายถาม
   “จริงอ่ะ เป็นไปได้ยังไง  ขนาดทำงานบริษัท ไปเช้ากลับเย็น ยังไม่ให้ไปเลยไม่ใช่เหรอ”
   “ใช่ครับ ก็เพราะแบบนี้เขาถึงยุให้ผมฝึกทำอาหารที่บ้าน หรือจะไปเรียนเพิ่มเติมก็ไม่ว่าครับ ตอนนี้ชาลีเข้าอนุบาลแล้ว ผมไปส่งลูกเสร็จก็ว่างครับ  คุณอลันบอกให้ผมใช้เวลาว่างไปเรียนทำอาหาร  ผมบอกเขาอย่างที่เถ้าแก่พูดเลยครับ ว่าเรียนไปทำไม แค่ทำกินกันเองในบ้าน ผมฝึกจากหนังสือก็ได้ เขาย้อนถามผมว่าไม่อยากเป็นเชฟเหรอ ผมสวนเขาทันทีว่า เป็นเชฟอยู่กับบ้านทำอาหารให้คุณกับลูกเนี่ยนะ” 
   ปาลินคลายความเขินลงก็คุยจ้อถึงความเป็นมาและเหตุผลที่ต้องการสมัครทำงานเชฟ เมื่อเด็กหนุ่มหยุดเล่ายกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่มอย่างกระหาย สมาชิกร่วมโต๊ะที่ต่างนิ่งฟังด้วยความสนใจพากันยิ้มให้กัน  เสี่ยภากรหัวเราะหึๆ  กานต์รวีสะกิดถามเมื่อปาลินวางแก้วน้ำลง
   “คุณอลันว่ายังไงเหรอ” 
   “เขาบอกว่าเห็นผมมีฝีมือทำอาหาร ถ้าผมชอบก็จะสนับสนุนให้เรียนหลักสูตรการทำอาหารอย่างจริงจัง เรียนจบแล้วเขาจะอนุญาตให้ผมไปทำงานเป็นเชฟร้านอาหารมีชื่อ แต่มีข้อแม้ว่าต้องเป็นร้านอาหารของเสี่ยหรือเถ้าแก่เท่านั้นครับ”
   “เพราะอะไร”  เถ้าแก่โยถามด้วยความประหลาดใจ
   “เพราะคุณอลันจะให้ผมมาทำงานแค่ช่วงเวลาที่ลูกอยู่โรงเรียน ถึงเวลาลูกเลิกเรียนผมก็ต้องกลับครับ”
   “เฮ้ย!!..” เสียงอุทานของเจ้าสัวรามิล ตามด้วยคำถามกลั้วหัวเราะ  “ตัวเล็กเลิกเรียนกี่โมง”
   “บ่าย 2 โมงครึ่งครับ  แต่ผมต้องเลิกงาน 2 โมงเพื่อไปรับลูก”
   “แปลว่าใน 1 วัน นายทำงานได้วันละ 3-4 ชั่วโมง ตำแหน่งเชฟคงไม่ได้หรอกมั้ง  หรือไงครับ เสี่ย..”
   ยังไม่ทันที่เสี่ยจะตอบ เสียงใสย้ำความต้องการของตนอย่างหนักแน่น
   “ต้องเป็นเชฟเท่านั้นครับ  ตำแหน่งอื่นคุณอลันไม่ให้ผมทำ และที่ต้องเป็นร้านอาหารธีรวัฒน์ก็เพราะคุณอลันเคารพเสี่ยกับเถ้าแก่มาก คุณอลันวางใจถ้าผมมาทำงานที่นี่ และถ้าผมจะขอทำงานแค่ครึ่งวัน เป็นร้านอื่นก็คงปฏิเสธไม่รับแน่นอนครับ”
   “พูดเหมือนมั่นใจว่าเสี่ยกับเถ้าแก่จะรับนายงั้นแหล่ะ”  กานต์รวีอดขัดไม่ได้
   “มั่นใจซีครับ คุณอลันบอกว่าถ้าเสี่ยกับเถ้าแก่ปฏิเสธ ให้ผมลองเสนอเงื่อนไขให้” 
   เสี่ยและเถ้าแก่มองหน้ากันหัวเราะ  กานต์รวีซักแทนเจ้าของร้าน
   “เงื่อนไขอะไรเหรอ” 
   “ถ้าผมทำงานได้แค่วันละ 4-5 ชั่วโมง ก็แปลว่าที่ร้านต้องมีเชฟ อีกหนึ่งคนทำตั้งแต่ช่วงบ่ายถึงค่ำ การจ่ายเงินเดือนซ้ำซ้อนให้เชฟ 2 คน จะเป็นภาระให้กับทางร้าน เพราะงั้นคุณอลันจึงให้ผมเสนอเงื่อนไขว่าเสี่ยและเถ้าแก่ไม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้ผมก็ได้ครับ”
    “หมายถึงจะมาทำงานให้ฟรีงั้นเหรอ”  เถ้าแก่ย้อนถาม     
   ปาลินยิ้มหวานตอบ
   “ใช่ครับ”
   “ถ้าเป็นแบบนั้น ผมกับเสี่ยคงไม่รับหรอก เราไม่เคยใช้แรงงานใครฟรีๆ ไม่ว่าจะตำแหน่งไหน ทุกคนต้องทำงานแลกเงินทั้งนั้น” 
   ใบหน้าหวานจ๋อยลง
   “ถ้างั้น ผมขอรับเป็นค่าแรงรายวัน หรือเฉลี่ยจากเงินเดือน ยังไงก็ได้ครับ”
   “แน่ใจนะว่าอยากเป็นเชฟจริงๆ เรียนจบวิศวะมา ไม่เสียดายความรู้ที่อุตส่าห์ร่ำเรียนมาหรือไง”  เสี่ยภากรกล่าวถามจริงจัง 
   “ก็เสียดายอยู่ครับ แต่คุณอลันไม่ให้ผมทำงานประจำ  ตอนแรกเขาให้ผมอยู่บ้านเลี้ยงลูกโดยไม่ต้องทำงานเลยด้วยซ้ำ  แต่พอเห็นฝีมือทำอาหารของผมก็เปลี่ยนใจให้ไปเรียนเป็นเชฟ  และยอมให้ผมมาสมัครงานที่ร้านอาหารธีรวัฒน์  ผมตกลงทันทีเพราะคิดว่าดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ ครับ”
   ภากรพยักหน้า
   “โอเค เอาเป็นว่าฉันกับเถ้าแก่รับเธอไว้ ฟังดูแล้วไม่จำเป็นต้องรอขยายสาขาหรอก  ถ้าพร้อมก็มาเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เลย” 
   “หา!!..”   ปาลินตกใจ  คู่รักรามิลออกอาการตื่นเต้นไปด้วย
   “ผมยังไม่พร้อมครับ ผมยังไม่ได้เรียนเพิ่มเติมเลย ยังทำอาหารได้แค่พื้นๆ เอง”
   “ที่ให้มาเริ่มงานเลย คือให้มาเรียนรู้การทำอาหารจากเชฟจริงของร้าน ไม่จำเป็นต้องไปหาเรียนที่อื่น ซึ่งระหว่างที่เรียนทางร้านไม่ให้ค่าแรง  จนกว่าเชฟของร้านจะรับประกันฝีมือให้  ถึงตอนนั้นจะให้เป็นเชฟผู้ช่วย  หมายถึงจะมาหรือไม่มา หรือมาทำแค่ 3-4 ชั่วโมง ยังไงก็ได้  เราจ่ายค่าแรงรายชั่วโมงเฉลี่ยจากเงินเดือน แบบนี้โอเคมั้ย”
   ปาลินตื่นเต้นสุดๆ  ถามน้ำเสียงสั่น
   “พูดจริงหรือครับ เสี่ย”
   สายตาทุกคู่จ้องฟังคำตอบจากเสี่ยเช่นกัน เสี่ยมองหน้าเถ้าแก่คนรักเหมือนจะถามความเห็น   เถ้าแก่ระบายยิ้มพยักหน้าเห็นด้วย ปาลินรีบยกมือไหว้
   “ขอบคุณเสี่ยกับเถ้าแก่มากๆ ครับ  เสี่ยกับเถ้าแก่ใจดีอย่างที่พี่วีบอกจริงๆ  ผมจะรีบกลับไปบอกคุณอลันว่าผมได้งานทำแล้ว”
   ปาลินยิ้มแก้มปริ ออกอาการดีใจจนคู่รักรามิลอดหัวเราะไม่ได้  กานต์รวีแสดงความยินดีด้วย
   “ดีใจล่วงหน้าด้วย นายจะได้เสี่ยและเถ้าแก่เป็นบ๊อสแล้ว เท่ากับฉันเป็นรุ่นพี่นาย เพราะฉันก็เป็นศิษย์เก่าที่นี่ จริงซี!!  เสี่ยจะให้ปาลินเข้ามาฝึกงานที่ร้านไหนครับ” 
   เถ้าแก่เป็นฝ่ายตอบ
   “แล้วแต่เจ้าตัว  สะดวกที่ไหนมากกว่าล่ะ” 
   “ผมขอฝึกที่นี่ได้มั้ยครับ  ใกล้โรงเรียนลูกมากกว่า” 
   “โอเค  ถ้าไม่ติดขัดอะไรพรุ่งนี้ก็มาเริ่มงานได้เลย”
   “Yes!!..” ว่าที่เชฟปาลินออกท่าทางดีใจและยกมือไหว้ขอบคุณว่าที่เจ้านายทั้งสอง

   เสียงโทรศัพท์มือถือของเจ้าสัวรามิลดัง เตชิตขอตัวลงไปคุยโทรศัพท์ด้านล่าง ปาลินก็ขออนุญาตลุกไปโทรศัพท์รายงานคนรัก กานต์รวีนั่งคุยกับเจ้านายเก่าอย่างถูกคอ รู้ว่ามีแผนจะไปพักร้อนแถบเหนือของโลกก็รู้สึกตื่นเต้นไปด้วย เถ้าแก่แนะให้หาเวลาว่างชวนเตชิตไปพักผ่อนและให้ลองดูบริการของพัฒน์ไพศาลทัวร์ ซึ่งเถ้าแก่เป็นหุ้นส่วนใหญ่ สนใจโปรแกรมไหนให้โทรบอกจะให้คิดราคาพิเศษให้  ปาลินคุยโทรศัพท์กับคนรักสักครู่ก็เดินมาหาว่าที่เจ้านาย

   “ขอโทษครับ  คุณอลันขอเรียนสายเสี่ยครับ”
   ปาลินยื่นโทรศัพท์ให้เสี่ย ภากรทักทายอลันคุยกันสักครู่ก็วางสาย  เถ้าแก่พยักหน้าถาม
   “คุณอลันว่าไงครับ เสี่ย”
   “ขอบคุณที่ช่วยรับปาลิน และบอกว่ามีแผนโปรโมทร้าน ถ้าสนใจจะเข้ามาเสนอด้วยตัวเอง”
   “ก็ดีนะ  เราไม่ได้ทำประชาสัมพันธ์ร้านอาหารนานแล้ว  ไว้นัดมาคุยหน่อยก็ดี ผมกำลังอยากได้ปริ้นท์แอดสวยๆ ลงในนิตยสารท่องเที่ยว และรูปใหม่ๆ ลงในเว็บไซต์พอดี”

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า
«ตอบ #762 เมื่อ28-03-2021 15:07:30 »

“เถ้าแก่สะดวกให้มาพบเมื่อไร เดี๋ยวผมนัดให้เอง ช่วงบ่ายพรุ่งนี้เถ้าแก่เข้าร้านมั้ยครับ นัดพรุ่งนี้เลยก็ได้” 
   ปาลินอาสานัดเวลาให้  เถ้าแก่ย้อนถาม 
   “ไม่เช็คเวลากับคุณอลันก่อนเหรอ ติดประชุมหรือนัดลูกค้าหรือเปล่า”   
   “นั่นซี นายรู้คิวงานคุณอลันด้วยเหรอ หรือว่าสั่งได้ในฐานะที่เป็น Darling”  กานต์รวีแซวหนุ่มรุ่นน้อง ทำเอาเถ้าแก่กับเสี่ยปล่อยหัวเราะ
   ปาลินยิ้มเขิน สั่นหัวดิก 
   “ไม่รู้ครับ ใครจะไปสั่งได้ ผมลืมไป เดี๋ยวกลับไปถามให้นะครับ”
   เตชิตเดินกลับขึ้นมาพร้อมกับเพื่อน ชายหนุ่มหน้าตี๋ระบายยิ้มกว้างส่งเสียงทัก พร้อมยกมือไหว้
   “หวัดดีทุกคนคร้าบ  หวัดดีครับเสี่ย หวัดดีครับเถ้าแก่”
   เสี่ยภากรและเถ้าแก่โยพากันลุกขึ้นยืน กานต์รวีลุกตามสีหน้าตื่นร้องทักด้วยความดีใจ
   “หวัดดีครับ คุณกร  ไม่ได้เจอเป็นปีเลย สบายดีนะครับ”
   “สบายดีครับคุณวี  เสี่ยกับเถ้าแก่สบายดีนะครับ ผมโชคดีจริงๆ ได้เจอเสี่ยพร้อมกับเถ้าแก่ที่นี่”
   เสี่ยและเถ้าแก่ทักทาย กรัณย์กร คาบายาชิ  เพื่อนรักของเตชิตอย่างเป็นกันเอง ปาลินนั่งตาปริบๆ มองการทักทายของคนรู้จักที่ไม่ได้เจอกันนานใบหน้าหวานระบายยิ้มดีใจไปด้วย   เตชิตแนะนำปาลินให้เพื่อนรู้จัก กรัณย์กรรีบยื่นมือเช็คแฮนด์ก่อนที่เด็กหนุ่มจะยกมือไหว้ เห็นสีหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยของเพื่อนขณะจับมือนุ่มเขย่า แม้จะอยู่ต่อหน้าสองหนุ่มใหญ่เจ้าของร้าน ก็เอ่ยเตือนอย่างไม่เกรงใจ
   “เฮ้ย!!.. มีเจ้าของแล้วโว้ย  พาลูกมากินข้าวด้วย อยากเจอมั้ยชื่อชาลี เป็นลูกฝรั่ง”
   กรัณย์กรหัวเราะแก้เขิน เสี่ยภากรเชื้อเชิญให้นั่งร่วมโต๊ะและหันไปสั่งบริกรให้จัดเครื่องดื่มมา  ร่างสูงทรุดตัวลงนั่ง
   “ผมบินจากโอซาก้าเพิ่งมาถึงเมื่อคืน ครัวธีรวัฒน์เป็นร้านแรกที่ผมนึกถึงเลยนัดลูกความมาคุยที่นี่ตอนบ่าย 2  ตั้งใจว่าเสร็จธุระแล้วจะแวะไปหาเจ้าทาโร่กับคุณวีที่บ้าน  นึกไม่ถึงว่ากำลังนั่งกินข้าวอยู่กับเสี่ยและเถ้าแก่ที่นี่”
   “คุณกรจะกลับมาอยู่ยาวหรือครับ”  กานต์รวีเอ่ยถาม
   “เปล่าครับ”
   “อ้าว! แล้วทำไมถึงนัดลูกความล่ะครับ หรือว่าลูกความอยู่ญี่ปุ่นเหมือนกัน”
   “เปล่าครับ  ที่จริงก็ไม่เชิงลูกความ เป็นเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนที่อังกฤษ เขามีปัญหาเรื่องมรดก โทรไปขอคำปรึกษา ขอให้ผมกลับมาคุยด้วย  ถึงขนาดส่งตั๋วเครื่องบินไปให้  เลยจำเป็นต้องมา”
   “มรดกคงมหาศาลซีนะ  ถึงขนาดยอมจ่ายค่าเดินทางให้” 
   กรัณย์กรหัวเราะ มีแต่เขาที่จับน้ำเสียงไม่พอใจของเพื่อนรักได้
   “ก็ไม่เท่าไร แค่ทายาทเจ้าของธุรกิจเรียลเอสเตทระดับ 3-4 ดาว ปภาวินกรุ๊ป เทียบกับโครงการ 5 ดาวของรามิลกรุ๊ป ไม่ได้หรอก”
   “เฮ้ย!! อะไรวะ!! คาเบะ นายมีเพื่อนทำธุรกิจเดียวกับฉันตั้งแต่เมื่อไร ทำไม่ฉันไม่รู้  ปภาวินเป็นคู่แข่งของฉันนะโว้ย”
   เตชิตใส่เพื่อนไม่ยั้ง กานต์รวีชินกับสไตล์การพูดคุยระหว่างคนรักกับเพื่อน แต่เห็นเสี่ยและเถ้าแก่มองหน้ากันก็รีบปรามคนรัก
   “ใจเย็นครับ คุณทาโร่  เราไม่ได้มากันตามลำพังนะครับ เกรงใจเสี่ยกับเถ้าแก่ด้วย แล้วคุณจะผูกขาดให้คุณกรมีคุณเป็นเพื่อนที่ทำธุรกิจอสังหาเพียงคนเดียว มันไม่ถูกนะครับ” 
   “ใช่!! จะเลือกคบคนที่อาชีพได้ยังไงวะ ฉันรู้จักหมอนี่ตอนเรียน ใครจะไปซักวะ ว่าพ่อแม่ทำมาหากินอะไร เรียนจบมาก็ไม่ค่อยได้เจอกัน เพิ่งรู้เมื่อปีที่แล้วเองว่าครอบครัวทำธุรกิจเรียลเอสเตท”   
   กรัณย์กรโอบไหล่เตชิตปลอบใจ
   “แต่ไม่ต้องห่วงนะโว้ย ทาโร่.. เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ชั้นประถม ฉันรักนายมากกว่านายเพชรอยู่แล้ว ฉันพิสูจน์ได้ว่ารักนายมากกว่าจริงๆ”   ร่างสูงขยับประชิดและจูบแก้มเพื่อนดังจ๊วบเป็นบทพิสูจน์
   “เฮ้ย!!.. ไอ้ทะลึ่ง”  เตชิตร้องลั่นมือยันใบหน้าเพื่อนออกห่างและเบี่ยงกายหนี   
   กานต์รวีอมยิ้ม ปาลินหัวเราะชอบใจ เห็นเพื่อนรักวัยหนุ่มพูดคุยเล่นหัวกันเสี่ยและเถ้าแก่พากันหัวเราะ
   “โอเค!! นี่บ่ายครึ่งเอง อีกครึ่งชั่วโมงกว่าลูกความจะมา เพื่อนฝูงไม่ได้เจอกันนาน นั่งคุยกันตามสบายเลย ผมต้องขอตัวก่อน ไหนๆ ก็ออกจากบ้านแล้วจะแวะเข้าไปที่สวนอาหารหน่อย แต่เถ้าแก่ยังอยู่รับรองพวกคุณที่นี่ จะสั่งอาหารหรือของว่างเพิ่มตามสบายเลยนะ  มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง”
   “ไม่ได้ครับ”   เจ้าสัวหนุ่มสวนทันควัน  “มื้อนี้ผมเป็นคนเชิญเสี่ยกับเถ้าแก่มาร่วมทานอาหารกับเรา ผมไม่ยอมให้เสี่ยมาตัดหน้าเลี้ยงผมเด็ดขาด  ถ้าเสี่ยเลี้ยง  ผมโกรธจริงๆ ”
   เสี่ยภากรหันไปขอความเห็นคนรัก  เถ้าแก่โยระบายยิ้มกล่าว
   “โอเค!! งั้นไว้ครั้งหน้าผมกับเสี่ยเป็นฝ่ายเชิญบ้าง แต่ไหนๆ จะเลี้ยงแล้ว  มื้อนี้ผมขอคิดราคาเต็ม ไม่ว่ากันนะ”
   “ได้เลยครับ ขอบคุณเสี่ยกับเถ้าแก่มากครับที่อุตส่าห์สละเวลามาสังสรรค์กับพวกเรา” 
   เถ้าแก่โยลุกขึ้นพร้อมคนรัก
   “ผมขอตัวลงไปดูงานข้างล่างสักครู่ เชิญทุกคนตามสบายนะครับ” 
   ปาลินเห็นเสี่ยและเถ้าแก่ลุกขึ้น รีบลุกตาม
   “เถ้าแก่ครับ ไหนๆ วันนี้ก็มาแล้ว ผมขออนุญาตไปทำความรู้จักและดูเชฟทำงานได้มั้ยครับ”
   “ได้ซี ตามมาเลย”
   ปาลินหันมาขอตัวกับสมาชิกร่วมโต๊ะ
   “ผมขอตัวไปศึกษางานสักครู่  ฝากชาลีแป๊บนึงนะครับ พี่วี..”
   กานตร์รวีรับคำ  ปาลินหันมายิ้มหวานให้กรัณย์กร
   “ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณคาบายาชิ” 
   “ยินดีเช่นกันครับ”
   ปาลินโค้งให้กรัณย์กรในฐานะที่อาวุโสกว่า และรีบวิ่งลงบันไดตามเสี่ยและเถ้าแก่ไป กรัณย์กรเจอความสุภาพและรอยยิ้มหวานของเด็กหนุ่มถึงกับออกอาการเคลิ้ม มองตามหลังจนร่างเล็กลับสายตาไป  เสียงใสกระแอมอย่างดัง กรัณย์กรสะดุ้งหันมาปะสายตา 2 คู่  สายตารู้ทันของเพื่อนรักไม่ค่อยเท่าไร แต่คนรักของเพื่อนนี่สิ ตาเขียวปั้ดเลย
   กรัณย์กรหัวเราะแหะๆ  แก้ตัวน้ำขุ่น 

   ... ก็เด็กมันน่ารักอ่ะ ...







ตอนพิเศษ มาแปะให้อ่านคลายร้อน

ไม่รู้แฟนคลับพ่อๆ  ยังอยู่รึเปล่า  ใครผ่านมาก็ฝากอ่านด้วยนะคะ

 :bye2:




ออฟไลน์ samsung009

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #763 เมื่อ28-03-2021 22:26:51 »

 :pig4:

ออฟไลน์ cutelady

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 300
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #764 เมื่อ29-03-2021 00:20:20 »


เรื่องง่ายๆ สบายๆ ไม่เครียดดี

เอาความน่ารักสดใสของโมจิมาเป็นกำลังใจ

ขอบคุณนักเขียน ในเรื่องราวดีๆ

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Freezz

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #765 เมื่อ03-04-2021 23:55:03 »

รักโมจิ  น้องน่ารักกก

ออฟไลน์ pogpax

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #766 เมื่อ04-04-2021 15:10:09 »

 :z13:

ออฟไลน์ airicha

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 790
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #767 เมื่อ13-04-2021 22:43:29 »

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ 2pmui

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-6
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #768 เมื่อ04-05-2021 16:13:25 »

พึ่งเห็นว่ามีตอนพิเศษมาเพิ่ม ดีใจมากค่ะ
คิดถึงนิยายทุกเรื่องของเจ้หมวย
ถ้ามีโอกาสอยากให้รวมเล่มอีกสักรอบค่ะ ทุกเรื่องเลย เป็น E-Book ก็ได้ค่ะ

ออฟไลน์ Yarkrak

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1641
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
«ตอบ #769 เมื่อ11-05-2021 15:37:39 »

 :pig4:
ขอบคุณ เจ๊หมวยที่ยังไม่ลืมคนอ่านค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เจ้านายจ๊ะจ๋า Update ตอนพิเศษ
« ตอบ #769 เมื่อ: 11-05-2021 15:37:39 »





 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด