: : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: : : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .  (อ่าน 182846 ครั้ง)

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
พอดีว่ามีบอร์ดหนึ่งที่เล่นอยู่ เขาอยากอ่านเรื่องนี้ เลยไปขอป๋าฮารุมาให้ ไอ้ครั้นเราเอาไปลงให้ที่อื่นแล้ว บ้านเกิดเมืองนอนเราเองจะปล่อยให้เหงาก็ใช่ที เลยเอามาลงให้อ่านด้วยกัน แล้วก็ฉลองขึ้นบ้านใหม่รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ด้วย  กับเรื่องราวๆ อุ่นๆ น่ารักๆ ของป๋าฮารุ ป๋ามีผลงานหลายเรื่องครับ ส่วนใหญ่อยู่ในบอร์ดของป๋าเอง

ป๋าชอบแมวมาก รักแมวเป็นชีวิตจิตใจ ใครมีรูปแมวสวยๆ น่ารักๆ เอาไปฝากป๋าบ้างนะครับ จะได้มีกำลังใจเขียนเรื่องสนุกๆ มาให้อ่านเยอะๆ และอยากให้เราชาวเป็ดไปให้กำลังใจป๋าบ้าง ป๋าสถิตที่นั่นประจำ มีผลงานออกมาจำนวนมาพอดูเลย และที่บอร์ดนั้นก็มีเรื่องสั้น เรื่องยาวเยอะแยะ

อย่าลืมไปเยี่ยมเยียนผู้เขียนกันด้วยนะครับ จะได้เอานิยายของป๋ามาลงได้เยอะๆ

บอร์ดเท็นจัง

ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดนะครับ และจะขอบคุณมากๆ ถ้าตามไปให้กำลังใจคนเขียนด้วย


*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-09-2010 15:57:54 โดย THIP »

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความที่ไม่เหมาะสมและเกิดความขัดแย้ง
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขอนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ



กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


**********************************************************

บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่1)

ร่างบางที่เพิ่งลงมาจากรถประจำทาง..ใช้ฝ่ามือป้องแสงแดดที่แรงกล้า..เพื่อกันไม่ให้ระคายตา..อากาศที่ร้อนทำให้หน้าเนียนใส ในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ..

สายตามองหาร่างของบุคคลที่คุ้นตา..และตัดสินใจสะพายเป้ใบใหญ่ขึ้นหลังเดินตรงไปยังร้านค้าใกล้ๆ เพื่อหาเครื่องดื่ม มาดับกระหาย.. และเสียงเรียกคุ้นหูก็หยุดเท้าที่กำลังจะก้าวออกไปได้..

" คุณหนูครับ..." ร่างบางหันไปตามเสียงนั้น แล้วก็ยิ้มออกมาทันทีเผยให้เห็นลักยิ้มบุ๋มตรงแก้มทั้งสองข้าง..

" ลุงหมาน....มาแล้วเหรอครับ.."

" ครับ...คุณหนูมาถึงนานแล้วหรือยัง.. พอดีรถไปเหยียบตะปูต้องเอาไปเปลี่ยนยางก่อน.."

" ไม่นานหรอก..วุ้นเพิ่งจะลงรถเมื่อตะกี้นี้เอง..งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ ..วุ้นร้อนเหนียวตัวมากเลย อยากอาบน้ำจะแย่แล้ว.." อากาศที่ร้อนทำให้ใบหน้าขาวเนียนนั้นแดงเรื่อ.. ไม่ว่าใครที่ผ่านไปมาก็ต้องเหลียวมอง..ในความสะดุดตาของร่างบางทั้งนั้น..

คุณหนูของลุงหมานนั้น..เรียกมาจากชื่อเล่นของชายหนุ่มหน้าหวานนามว่า วุ้น.. เนื่องจากว่าก่อนเขาเกิดพ่อและแม่ อยากจะมีลูกสาวสักคนหลังจากที่มีลูกชายแล้ว..ไม่ว่าจะเป็นของเล่นเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ก็เป็นของเด็กผู้หญิงทั้งนั้น..

แต่ปรากฏว่าเป็นเด็กผู้ชายซะนี่..จำได้ว่าถูกเลี้ยงมาอย่างเด็กผู้หญิง.. แต่อย่างว่าแหละเด็กผู้ชายยังไงก็ทะโมนอยู่ดีพ่อและแม่..
เลยตัดใจกลับมาเลี้ยงแบบเด็กผู้ชายเช่นเดิม..(เป็นครอบครัวที่แปลกดีแท้..)

ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมเขาจึงกลับมาบ้านเกิดของตัวเอง ..ความจริงแล้วเขาชอบความเป็นอยู่แบบชาวบ้านเสียมากกว่า.. ชีวิตในเมืองกรุงที่มีแต่การแก่งแย่งและความวุ่นวาย..

ผู้ที่นี่ต่างเป็นมิตร ..พอมีพอกินกันไปไม่ทะเยอทะยานฟุ้งเฟ้อ.. กะว่าถ้าเรียนจบก็จะกลับมาดูแลไร่สวน..ต่อจากพ่อและแม่ ที่ตอนนี้อายุเริ่มมากแล้ว..เมื่อร่างบางขึ้นมานั่งที่เรียบร้อยแล้ว..ลุงหมานก็ขับรถทะยานออกไปทันที..จุดหมายอยู่ที่ไร่ส้มอรุณรุ่ง..

สองข้างทางที่รถผ่านมานั้นมีแต่ต้นส้ม..ที่ตอนนี้แข่งกันออกผลเต็มไปหมด.. วุ้น เปิดกระจกเพื่อรับสายลมที่บริสุทธิ์ และเผลอสูดอากาศเข้าเต็มปอด.. สายตาจับจ้องภาพข้างทางอย่างชื่นชม..

ไม่ว่าจะกลับมากี่ที.. ที่นี่ก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยความเป็นธรรมชาติยังคงอยู่เช่นเดิม..ไม่เหมือนกับไร่สวนอื่นที่บางทีก็ขาย.. และย้ายไปอยู่ในเมืองกันหมด..ต่างก็แสวงหาความเจริญ

ครู่หนึ่ง ..รถก็มาจอดเทียบ ณ บ้านสองชั้นที่สร้างด้วยไม้ทั้งหลังคงความเป็นไทยโบราณอยู่ ..ใต้ถุนสูงโล่งมีแคร่กว้าง ไว้นั่งรับลมที่มักจะพัดผ่านมาตลอดปี ..หนุ่มร่างบางลงมาบิดตัวไล่ความเมื่อยขบ ..พรางส่ายสายตามองหาคนในบ้าน..เงียบจัง ไปไหนกันหมดนะนี่..

แล้วสาวสวยคนหนึ่งก็เดินออกมาต้อนรับซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่สะใภ้เขา..เรียกรอยยิ้มหวานออกมาจากหน้าเนียนได้อีกเช่นเคย ลุงหมานขอตัวเอารถไปเก็บ..แล้วจะได้เข้าไร่ต่อ ส่วนชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปหาฝ่ายที่กำลังเดินต้วมเตี้ยมทันที..

" สวัสดีครับพี่พิณ...โอ๊ะ..ค่อยๆ เดินสิพี่ เดี๋ยวก็ได้ล้มหรอก.." เอ่ยเตือนยิ้มๆ แล้วเข้าไปแนบหน้าลงที่หน้าท้องกลมนูน ที่ตอนนี้ขยายออกมากแล้ว..บ่งบอกถึงการเจริญเติบโตของทารกที่อยู่ภายใน..

" อือ...ว่าไงเอ่ยหลานอา สบายดีมั้ย กวนแม่เขาหรือป่าวเรา.." พูดกับหน้าท้องกลม เรียกรอยยิ้มจากหญิงสาวออกมา

" ลูกแม่ไม่กวนหรอกเนอะ..เป็นเด็กดี....วุ้น กลับมาถึงนานแล้วเหรอ.." ผู้เป็นพี่สะใภ้เอ่ยถาม

" เพิ่งมาครับ...แล้วนี่คนอื่นๆ ไปไหนกันหมดล่ะ.. ปล่อยให้พี่พิณอยู่คนเดียวนี่.."

" พ่อกับแม่ออกไปช่วยบ้านงานเขาแต่เช้าแล้ว.. ส่วนพี่แวน เดี๋ยวก็กลับมากินข้าวกลางวันจ๊ะ..." พิณบอกออกมาให้รับรู้

ครู่หนึ่งคนที่เอ่ยถึงก็ขับรถเข้ามาจอดพอดี.. เปิดรถลงมาเป็นชายหนุ่มร่างสูง..ผิวกร้านแดดแต่ไม่ได้ดูน่าเกลียด กลับทำให้น่ามอง สมชายชาตรี..เดินยิ้มเข้ามาหาทั้งสองคน และหอมแก้มผู้เป็นภรรยาอย่างรักใคร่..

" สวัสดีครับพี่แวน..." วุ้น เอ่ยทักพี่ชายสุดที่รัก และได้รับการโยกหัวเล่นเป็นการตอบรับ..

" ว่าไง..ไปอยู่เมืองกรุงซะนานนึกว่าลืมบ้านเราแล้ว.." เอ่ยกระเซ้า

" โห...ใครจะลืมล่ะพี่ ก็ไม่ว่างซักที.. วุ้นอยากกลับตั้งนานแล้วอ่ะ.." ร่างบางบ่นออกมา

"แล้วคราวนี้มานานมั้ยล่ะ..ช่วงนี้ไร่เรากำลังออกผลดีเชียวจะได้อยู่ช่วยกันก่อน.."

" กะว่าจะอยู่จนกว่าจะเปิดเทอมแหละ.. แต่ก็ต้องดูก่อนว่าจะมีอะไรเร่งด่วนอีกหรือป่าว.."

" เอ้อ...กลับมาแล้วอย่าลืมไปหายัยแป้งล่ะ ..เห็นหน้าพี่ก็ถามถึงเราประจำ.." นาทเอ่ยถึงน้องสาวของเพื่อนรัก..ซึ่งเป็นเพื่อน กับน้องชายตนเองด้วยเช่นกัน..เนื่องจากทั้งสองนั้นโตและเล่นด้วยกันตั้งแต่เด็ก..จึงสนิทกันมากเหมือนพี่น้อง


" ครับ...ไม่บอกวุ้นก็ว่าจะไปหาอยู่แล้ว.." หน้าหวานยิ้มจะแก้มบุ๋ม เมื่อนึกถึงหน้าเพื่อนรัก..

" เข้าบ้านไปทานข้าวกันเถอะ..อย่ามัวแต่ยืนคุยกันอยู่อย่างนี้เลยนะ.." ผู้เป็นพี่สะใภ้เอ่ยขัดออกมา..และเดินนำทุกคนเข้าไป โดยมีสามีที่รักประคองไปอย่างห่วงใย.. ทำให้วุ้นยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้.. น่าอิจฉาจริงๆคู่นี้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ยังน่ารักกัน.. ไม่เปลี่ยนเลย ..แล้วก็เดินตามหลังทั้งคู่เข้าไป....
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-04-2007 23:32:07 โดย กระต๊อบ »

abcd

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องใหม่ หุหุ :loveu:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
พี่แน๋วอ่า..........................

มาปาดเค้า น่าเกลียดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แง้ๆๆๆๆ

---------------------------------------------------------------

เสียงรถที่แล่นมาจอดหน้าบ้านทำให้แป้งต้องละสายตาจากหนังสือตรงหน้า ..ลุกขึ้นเดินออกไปดูยังหน้าบ้าน ..ครู่หนึ่งร่างคุ้นตา ก็ก้าวข้ามลงมา.. ทำให้สาวร่างเล็กถึงกับเปิดรอยยิ้มออกมาอย่างดีใจรีบวิ่งออกไปหาอย่างรวดเร็ว..วุ้นเองก็ยิ้มรับออกมาเช่นกัน ..

" วุ้น...มาได้ไงนี่.." แป้งร้องทักออกไปอย่างดีใจพร้อมกับจับมือเพื่อนรักเอาไว้แน่น.. เรียกเสียงหัวเราะออกมาจากร่างบางได้..

" ก็ขับรถมาไง ถามได้......" คำตอบที่ได้นั้นทำให้เพื่อนสาวค้อนให้อย่างหมั่นไส้..แล้วก็จูงมือเพื่อนรักให้เข้ามานั่ง.. เพื่อจะได้คุยกันให้หายคิดถึง

" คราวนี้จะมาอยู่นานมั้ยวุ้น.. อย่าเพิ่งรีบกลับนะ..อยู่ให้หายคิดถึงกันก่อน.."

" อืม...เอาเป็นว่าจะอยู่จนกว่าแป้งจะเหม็นเบื่อเลยดีมั้ย..." พูดหยอกเพื่อนสาวออกไป ..แล้วก็สอดสายตาไปเหมือนจะหาใครสักคนหนึ่ง

" มองหาพี่ปืนเหรอ..รายนั้นไม่อยู่หรอกจ๊ะ ..เขาฟาร์มแต่เช้าแน่ะ เจ้าสีนิล มันคลอดลูกน่ะ.."

แป้งเอ่ยถึงพี่ชายคนเดียวของเธอ ..ซึ่งหายไปแต่เช้าแล้ว..เธอค่อนข้างรักและติดพี่มาก..เนื่องจากว่า เหลือกันเพียงสองคนพี่น้องเท่านั้น.. ฟาร์มเลี้ยงม้าที่พ่อและแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนที่จะจากโลกนี้ไปนั้น ..พี่ของเธอเป็นคนดูแลเองทั้งหมด..

" ใครอยากจะเจอล่ะพี่ปืนน่ะ แค่คิดก็เอียนแล้ว.." ทำหน้าเบ้เมื่อนึกถึงพี่ชายเพื่อน.. เนื่องจากเป็นไม่เบื่อไม้เมากันมาตลอด ..

อาการของเพื่อนรักทำให้แป้งถึงกับปล่อยหัวเราะออกมา ..ถึงโตกันแล้วแต่ดูเหมือนว่าพี่ของตนยังไม่เลิกนิสัยชอบแกล้งชอบแหย่ ซึ่งไม่ใช่กับใครที่ไหนนอกจากเพื่อนรักของตนนั่นเอง ..

" อืม...วุ้นทำตัวให้ว่างนะ เสาร์หน้าน่ะ..."

" ทำไมเหรอ.." ถามออกไปอย่างสงสัย

" จะให้เป็นเพื่อนเจ้าสาวให้หน่อย "

" เอ๋ ..ใครจะแต่งงานเหรอ ..อย่าบอกนะว่า....เฮ้ย..แป้ง จริงอ่ะวุ้น ดีใจด้วยนะ.." พูดแค่นั้นวุ้นก็จับมือเพื่อนสาวร้องออกมาอย่างดีใจ ยิ้มจนแก้มบุ๋มทำให้แป้งต้องยิ้มออกมาด้วย..

" อื้อ...แป้งอยากบอกกับวุ้นเองน่ะ.. กำลังคิดอยู่ว่าถ้าวุ้นไม่ลงมาจะโทรตามถึงที่เลย.."

" ก็ถ้าขืนไม่โทรบอกสิ มีโกรธแน่นอน..งานเพื่อนรักทั้งที..."

" แป้งพูดจริงนะ ..อยากให้วุ้นเป็นเพื่อนเจ้าสาวน่ะ.."

" แต่วุ้นเป็นผู้ชาย ..จะให้ไปแต่งกระโปรงฟูฟ่องหรือไงกัน" พูดปนตลกออกมา แล้วก็โดนเพื่อนรักค้อนให้อีก .. ใครจะคิดพิเรนอย่างนั้นล่ะ..

" บ้า.....ก็แต่งธรรมดานี่แหละ นะ.. นะวุ้น.." สาวร่างเล็กทำหน้าตาและน้ำเสียงเว้าวอนเต็มที่ ..จนทำให้วุ้นไม่อาจปฏิเสธเพื่อนได้..

" อือๆ ก็ได้....อ๊ะ..ไม่ได้การล่ะ เหลือเวลาอีกไม่กี่วันเอง วุ้นต้องรีบเตรียมชุดซะแล้ว.."

" อย่างวุ้น ไม่ว่าจะแต่งอะไรก็น่ารักอยู่แล้วล่ะไม่ต้องห่วง.." เอ่ยชมเพื่อนอย่างเอาใจ

" ย่ะ...คุณเพื่อนที่รัก ..ไม่มีใครชมมาชมกันเอง.." บีบจมูกเล็กคนตรงหน้าอย่างหมั่นเขี้ยว.. แป้งหัวเราะอีกเช่นเคย ..จริงนะ วุ้นน่ารักจริงๆ..ถ้าเป็นผู้หญิง จะจีบให้กับพี่ปืนเลย ดีกว่า.. ยัยวดีเสียงแปดหลอดที่มาติดพี่ชายตนอยู่..คิดอย่างเคืองเล็กน้อย..

" อ้าว แล้วเป็นไรอีกล่ะ หน้าบึ้งเชียว ..เอ..อย่างนี้พี่ปืนไม่เสียหน้าแย่เหรอ น้องแต่งก่อน.."

" เฮ้อ...อย่าให้พูดเลย ผู้หญิงแต่ละคนเห็นแล้วปวดหัว.." แป้งทำหน้าเหนื่อยเมื่อนึกถึงบรรดาสาวๆ..ที่ผ่านมาของผู้เป็นพี่ชาย..

" ทำไมล่ะ.." ถามออกมาอย่างสนใจ

"ก็ดีแต่สวยไง..ที่เข้ามาคบกับพี่ปืนเพราะรวยมากกว่า..ดีนะที่พี่ปืนฉลาด พวกนั้นถึงจับไม่ได้ไง.."

" ถ้าช่างเลือกอย่างนั้นนะ.. วุ้นว่าต้องอยู่คนเดียวจนแก่แน่ๆเลย.. แล้วที่ผู้หญิงทนไม่ได้วุ้นว่าเพราะปากของพี่แกมากกว่า.." วุ้นพูดออกมาอย่างเหน็บแนม..เพราะปะทะฝีปากกับพี่เพื่อนคนนี้มาหลายครั้งแล้ว.. ไม่รู้ว่าสรรหาเรื่องอะไรมาแหวะเขานัก..

" แหม..วุ้นก็ เอาเรื่องจริงมาพูดอีก.." แทนที่แป้งจะเข้าข้างพี่ตนเอง..กลับสนับสนุนเพื่อนซะนี่..ทั้งคู่ต่างมองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างชอบใจ.. ป่านนี้คนที่กำลังถูกนินทา..สงสัยคงจามไปทั้งวันแล้วล่ะมั้ง...

TBC.........
------------------------------------
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-04-2007 23:35:26 โดย กระต๊อบ »

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
ตามมาติดๆ คับ  :yeb: :yeb:

 :loveu: :loveu:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป

บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่2)

" วุ้น...แป้งว่าพอได้แล้วมั้ง นี่ก็ตั้งเยอะแล้ว..." สาวร่างบางตะโกนบอกเพื่อนรักที่กำลังป่ายปีนอยู่บนต้นมะม่วง ที่กำลังออกลูกเต็มต้นไปหมด..

" เดี๋ยว....รอเอาลูกนี้ก่อน..ไม่ได้สิ วุ้นเปรี้ยวปากมากเลย อึ้บ..." มือบางเอื้อมไปปลิด มะม่วงลูกเขื่องตรงหน้า..

" โห...อะไรกันนี่ เพิ่งรู้นะว่า บ้านเราเลี้ยงลิงด้วยอ่ะ....." เสียงทุ้มห้าวดังขึ้นมาทำให้ ร่างที่อยู่บนที่สูงถึงกับเบ้หน้าด้วยความหน่าย.. สงสัยว่ามะม่วงวันนี้จะรสกร่อยแน่เลย..วุ้นรีบปีนลงมาเบื้องล่างด้วยความรวดเร็ว ..พร้อมกับมองหน้าต้นเสียงแบบไม่ชอบใจ.. ชายร่างสูงผิวสีแทน แววตาฉายไปด้วยความทะเล้น ยืนยิ้มล้อเลียนอยู่ข้างเพื่อนรักของตน...

" อ๊ะ...ไปเป็นคนกรุงซะไม่รู้จักทักทายกันเลยเหรอเนี่ย.." แขวะมาอีกรอบ ..วุ้นเลยจำใจยกมือไหว้ออกไปแกนๆ..

" สวัสดีครับพี่ปืน...ไม่เจอกันนานแต่พี่ไม่ยักกับเอาปากไปซ่อมซะทีนะ..." คำพูดเชือดเฉือนออกมาจากริมฝีปากเรียวงาม.. พร้อมกับมองตาอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ.. ปืนถึงกับปล่อยก๊ากออกมาอย่างชอบใจ..เจอกันกี่ทีก็แสบไม่เปลี่ยนเลยน้องไอ้แวนมันนี่..

" อืม...สงสัยว่าต้องรอให้วุ้นมาซ่อมให้ล่ะมั้งถึงจะดีได้น่ะ.."

" ถ้าให้วุ้นซ่อม.. คงเลือกที่จะตัดทิ้งไปเลยดีกว่า..ปากเสียๆ ใช้การไม่ดีอย่างนี้น่ะ.."

" อืม...แต่พวกสาวๆ เค้าออกจะชอบปากพี่นะ หรือว่าไง วุ้นจะลองดูมั้ยเผื่อจะเปลี่ยนใจ.." ปืนทำน้ำเสียงยั่วเย้าร่างบาง..ที่กำมือแน่น อย่างไม่รู้จะทำยังไงกับคนแบบนี้..

" เอ่อ...ทั้งสองคน อย่าเพิ่งทะเลาะกันมากไปกว่านี้ได้มั้ย..แป้งปวดหัวไปหมดแล้ว.." สาวน้อยร่างเล็กทนไม่ไหว.. เลยต้องร้องออกมาห้ามทัพเสียก่อน..

" แหม..ยัยแป้ง เค้าไม่ได้เรียกทะเลาะอย่างนี้อ่ะเรียกว่ากำลังสานสัมพันธ์กันถึงจะถูก..."

" เอ๊ะ...พี่ปืน ใครเค้าอยากจะไปสร้างด้วยล่ะ.." วุ้นเท้าเอวเอาเรื่องเต็มที่ อารมณ์เริ่มขุ่นมัวสุดขีด

" โอย...พอๆ...วุ้นไหนว่าจะทำน้ำปลาหวานให้ไง ปะ ..นี่ไม่มีใครทำได้รสเด็ดเท่าวุ้นเลยนะ" แป้งหันไปยังเพื่อน พยายามเอ่ยเปลี่ยนเรื่องให้อารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง

" กินได้แน่เหรอ...ไม่ใช่ว่าจะทำให้ท้องเสียนะยัยแป้ง.." หนุ่มหน้าเข้มยังไม่วายแหย่อีก.. เขาชอบเห็นหน้าเนียนๆ บูดบึ้งอย่างนี้ เหมือนกับเด็กเจ้าอารมณ์ยังไงอย่างนั้นแหละ..

" พี่ปืน...ไปไหนก็ไปเลยพี่ นานๆ วุ้นจะกลับมาบ้านที...ถ้าต่อไปนี้วุ้นไม่มาหาแป้งอีกนะ ..จะโกรธพี่ปืนให้คอยดูสิ.." สาวร่างเล็กเอ่ยเข้าข้างเพื่อนเต็มที่.. ทำให้ปืนส่ายหน้าน้อยๆ ..เออ.. รักกันจริง..ไอ้คู่นี้

" ยัยแป้ง....ห่วงคนอื่นมากกว่าเจ้าบ่าวของตัวเองระวังนะ..เขาจะไม่ยกขันหมากมาขอ ไม่รู้ด้วย.." พูดเสร็จก็หัวเราะออกไป อย่างชอบใจ..โดยไม่ฟังเสียงน้องสาวที่ว่าตามหลังไปติดๆ ..หันไปมองเพื่อนรักที่ยังหน้ามุ่ยไม่เลิก..ก็เอ่ยง้อแทนพี่ชายตัวดี..

" ขอโทษแทนพี่ปืน.. ด้วยนะวุ้น..."

" ไม่ต้องขอโทษหรอก..แป้งไม่ผิดนี่ คนผิดเขายังไม่คิดอะไรเลย โน่น เดินไปโน่นแล้ว " วุ้นบุ้ยปากไปทางร่างสูงที่เดินออกไป

" อืม...งั้นเราอย่ามาอารมณ์เสียด้วยเรื่องแบบนี้เลยเนอะ.. อยากกินมะม่วงเต็มแก่แล้ว ปะ.." แล้วแป้งก็รีบลากมือเพื่อนรัก ให้เดินตามมาโดยเร็ว ..ทำให้วุ้นอดยิ้มออกมาไม่ได้ ..ในใจยังคงไม่ลืมคิดที่จะเอาคืน..วันพระไม่ได้มีหนเดียวหรอกไอ้พี่ปืนบ้า..

ในที่สุดก็มาถึงวันงานมงคลของเพื่อนรัก..ตอนนี้เพื่อนสาวของตนอยู่ในชุดไทยสีชมพูอ่อน ขับผิวให้ขาวน่ามองยิ่งไปอีก.. หน้าจิ้มลิ้มนั้นถูกแต่งแต้มอย่างสวยงาม ..วุ้นอดยิ้มออกมาอย่างดีใจกับเพื่อนไม่ได้..

อีกอย่างทางฝ่ายเจ้าบ่าวก็เป็นคนดี คิดว่าทั้งคู่คงประคองชีวิตหลังแต่งงานให้ราบรื่นและมีความสุขได้อย่างไม่ยากนัก.. แขกเหรื่อที่มาในงานค่อนข้างเยอะ..เนื่องจากสังคมบ้านนอกผู้คนมักรู้จักกันทั่วไปหมด..

แม้ว่าไม่ได้แจกการ์ดอย่างทั่วถึง..แต่ก็สามารถพูดปากต่อปากกันไป..ทำให้ผู้คนเยอะอย่างที่เห็นนี่แหละ.. ผู้ใหญ่ต่างก็มารดน้ำสังข์และอวยพรให้คู่บ่าวสาว..ที่ยิ้มเยือนออกมาอย่างมีความสุขทั้งคู่ ..

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
" วุ้นขอให้แป้งและครู มีความสุขมากนะครับ ขอให้รักกันจนแก่เฒ่า..." เมื่อเหล่าผู้ใหญ่ผ่านพ้นไปหมดแล้ว.. ก็เป็นคิวของเหล่าเพื่อนฝูง วุ้นเป็นคนแรกที่เอ่ยกับเพื่อนรักและเจ้าบ่าว ทั้งคู่ยิ้มรับพร้อมกัน..

และเพื่อนคนอื่นๆก็เดินเรียงเข้ามา..ส่วนปืนต้องคอยรับแขกเหรื่อทำให้ไม่มีเวลามาแกล้งแหย่วุ้น.. ทำให้ร่างบางไม่ต้อง มาปวดประสาทค่อยสบายใจหน่อย..วุ้นแอบมานั่งพักเหนื่อยใต้ต้นไม้ใหญ่ลมเย็นๆโชยมา ทำให้รู้สึกสดชื่น ..สองขาเยียดตรงไปข้างหน้าอย่างปลดปล่อย.. แต่เวลาอันแสนสงบของวุ้นก็ต้องมีอันสะดุดลง..เมื่อได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างตัว..

" อะไรกัน.. มาแอบอู้อย่างนี้ใช้ได้เหรอนี่....." ปืนเอ่ยปากแหย่อีกฝ่ายทันที ..วุ้นทำหน้าเซ็งออกมาอย่างเห้นได้ชัดแต่ก็จำใจตอบไป

" วุ้นทำหน้าที่ตัวเองเรียบร้อยแล้ว.. ตอนนี้เป็นคิวของคู่บ่าวสาวเขา.."

" เห็นแต่คนเขาชมว่าเพื่อนเจ้าสาวน่ารักอยังนั้นอย่างนี้ ..ไม่คิดจะออกไปหน่อยเหรอ..." พูดพรางทรุดลงนั่งข้างร่างบางนั้น

" แล้วพี่ปืนล่ะหลบออกมาทำไม.." ถามกลับไปบ้าง ตัวเองแหละเป็นพี่เจ้าสาวยังไงต้องทำหน้าที่มากกว่าเขาอยู่แล้ว..

" เหนื่อย.." ตอบคำเดียวสั้นๆ แต่ได้ใจความ..อีกอย่างเขาก้ต้อนรับแขกทั้งหลายเป็นอย่างดีแล้ว .. ที่เหลือก็คงต้องเป็นหน้าที่ของคู่บ่าวสาวบ้างล่ะ..

" เดี๋ยว คุณวดีหวานใจ..ก็ร้องเรียกหาหรอก .." อดแวะออกไปไม่ได้ ทำให้ปืนแทบสะอึก..แล้วก้ร้องออกมาทันที

" เฮ้ย....วดีเขาไม่ใช่ชะนีนะ.. ต้องมาร้องหาสามีน่ะ.."

" อ๊ะ.. วุ้นไม่ได้พูดนะ พี่ปืนพูดเอง..." หนุ่มหน้าหวานทำหน้าตาไม่รู้เรื่องอย่างไร้เดียงสามาก.. ทำให้ปืนอยากจะเอามือไปเคาะหัวซักโป๊ก ..แต่ก็ไม่อยากจะโดนสวนกลับแบบไม่ยั้ง ขี้เกียจเจ็บตัว..

" แล้วทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ไปเที่ยวฟาร์มมั่งละ ทุกทีจะไปขี่ม้าเล่นไม่ใช่เหรอ.."

"เบื่อหน้าคนน่ะ ขี้เกียจ.." ตอบออกไปอย่างชัดถ้อยชัดคำ พร้อมกับมองหน้าร่างสูงบ่งบอกว่าหมายถึงตนเองนั่นแหละ..

" เหรอ.. ดีนะที่คนนั้นไม่ใช่พี่ .." ยิ้มออกมาอย่างหน้าชื่น แกล้งทำเป็นไม่รู้ซะอย่างนั้น

" สำคัญตัวผิดซะแล้ว....พี่ปืนแหละตัวดีเลย.. วุ้นไม่อยากเส้นเลือดในสมองแตกตายซะก่อน.."

" แหม.. เพิ่งรู้นะว่าพี่มีอิทธิพลต่อวุ้นขนาดนี้น่ะ ดีใจจัง.." และก่อนที่วุ้นจะพูดอะไรมากไปกว่านี้อีก.. เสียงแหลมเล็กก็ดังเสียดแก้วหูเข้ามา..ทำให้ทั้งคู่นั้นต้องหยุดการสนทนาลงทันที..

หันไปก็เจอสาวร่างเพรียวที่แต่งตัวเหมือนแม่สี ..อีกทั้งหน้าตาก็ฉาบไปด้วยเครื่องสำอางค์ที่หนาเตอะ ..จนแทบไม่เห็นผิวหน้า นี่ถ้ายิ้มทีแป้งที่ทาโปะไว้.. คงแตกร้าวออกมาแหงมๆ เลยวุ้นคิดอย่างขำๆ..

" ปืนคะ..มาอยู่ตรงนี้เอง วดีตามหาตั้งนานแน่ะ.." สืบเท้าเข้ามาใกล้ชายหนุ่มทันที ทำให้ทั้งวุ้นและปืนต่างก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

" วดีมีอะไรเหรอ ..ทำไมไม่อยู่ในงานล่ะ" ปืนพยายามบังคับใบหน้าไม่ให้แสดงออกว่าเซ็งสุดขีดออกมา..

" ก็วดีไม่เห็นปืน.. เลยเดินออกมาตามค่ะ.. เราเข้าไปในงานด้วยกันเถอะค่ะ.. นี่ดูเอาไว้ก่อนเผื่อถึงงานของเรามั่งไงคะ.." ปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงจัดจีบปากจีบคอพูดจ้อ..แล้วก็ทำท่าอายม้วนอย่างมีจริต..

ปืนได้แต่หัวเราะแห้งๆ ไม่รู้จะว่าไงได้ ..อยากบอกเหลือเกินว่าเขาไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้นเลย..แต่ก็ทำไม่ได้เพราะจะเป็นการ หักหน้าอีกฝ่ายเกินไป ..พยายามแกะมือที่เกาะเขาแน่นออกอย่างมีมารยาท ..

วุ้นนั้นเห็นหน้าปูเลี่ยนของร่างสูงก็อดขำไม่ได้ ..สมโดนซะมั่ง.. สงสัยว่าไปหว่านเสน่ห์ไม่เลือกน่ะสิ ..เขาถึงติดเป็นตัวเมอย่างนี้อ่ะ..

" เอ่อ....วดีกลับเข้าไปข้างในเถอะตรงนี้แดดแรงเดี๋ยวผิวเสียหมด.. อีกอย่างผมก็กำลังคุยธุระอยู่พอดี.." หาเรื่องเลี่ยงอีกฝ่าย โดยอาศัยหนุ่มหน้าหวานเป็นข้ออ้าง.. หญิงสาวหันไปมองคู่สนทนาของชายที่ตนหมายปอง..ก็เกิดอาการไม่ชอบใจขึ้นมา.. เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้น ดูดีทั้งรูปร่างหน้าตา ทำให้หญิงสาวเกิดความริษยาขึ้นมาทันที..

" ใครเหรอคะ ..วดีไม่เคยเห็นหน้า.." พูดด้วยน้ำเสียงหยิ่งๆ

" เพื่อนยัยแป้งเขาน่ะ.. ชื่อวุ้น.." แนะนำหนุ่มร่างบางให้รู้จัก ..แต่ได้รับการเชิดหน้าใส่อย่างไม่สนใจ.. ทำให้วุ้นเริ่มขุ่นขึ้นมาเหมือนกัน คนอะไรนอกจากเหมือนงิ้วแล้ว..ยังไม่มีมารยาทอีก ..นั่นทำให้วุ้นเกิดอาการอยากแกล้งขึ้นมาทันที สมองน้อย ๆเริ่มคิดแผนการ..

" ก็อย่างที่พี่ปืนบอกนั่นแหละ..ว่าเขามีธุระ ที่สำคัญมากกับผม..ดังนั้นเราสองคนขอเวลาส่วนตัวสักครู่นะครับ.." วุ้นออกปากไล่อย่างมีมารยาทกับหญิงสาว

แต่กำลังนึกสะใจที่เห็นว่าหน้าตาของฝ่ายนั้นกำลังโกรธขึ้นมาเช่นกัน.. ไม่พูดเปล่าวุ้นเลื่อนมือบางเอื้อมไปแตะชายหนุ่มอย่างสนิทสนมเช่นกัน..

" สำคัญแค่ไหนยะ..ชั้นกับปืนไม่เคยมีความลับต่อกัน.." หญิงสาวออกตัวทันที ..ปืนยืนมองทั้งคู่เฉยๆ .. อยากรู้ว่าเจ้าวุ้นที่ไม่เคยยอมใครจะทำไงต่อ.. อืม... น่าหนุก..

" แหม...คุณวดีครับ.. เรื่องบางเรื่องก็ต้องคุยกันแค่สองคนนะ.. จะมาป่าวประกาศให้คนอื่นรู้น่าอายตายเลย..." วุ้นยิ้มบางออกมาให้ชายหนุ่ม.. ทำให้วดีแทบกรี๊ดออกมา เนื่องจากรับไม่ได้..

" ปืนคะ ..นี่มันอะไรกัน ..วดีไม่ยอมนะ " หันมาทางชายหนุ่มที่ยืนเฉยอยู่ทันที

" พี่ปืนครับ ..วุ้นเริ่มร้อนแล้วเราไปหาที่คุยกันใหม่เถอะนะ.. นะครับ.." หนุ่มร่างบางเป็นฝ่ายอ้อนออกมาอย่างน่ารักบ้าง .. ทำให้ปืนแทบจะปล่อยก๊ากออกมา ..ชายหนุ่มกลั้นหัวเราะแล้วหันไปเอ่ยขอตัวกับหญิงสาวอย่างสุภาพ... ความจริงอย่างนี้ก็ดีเหมือนกันแฮะ ...

" เอ่อ..ผมขอตัวก่อนแล้วกัน...เอาไว้เราค่อยคุยกันวันหลังแล้วกันนะครับ..." แล้วปืนก็รั้งร่างบางให้ตามมาอย่างรวดเร็ว..

วุ้นไม่วายหันไปยิ้มเยาะกับฝ่ายนั้นอย่างมีชัย.. ทั้งคู่รีบเดินหนีเสียงกรี๊ดๆที่หญิงสาวร้องออกมา..เพราะถ้าช้ากว่านี้ แก้วหูคงต้องทะลุอย่างแน่นอน...

" พี่ปืนปล่อยมือวุ้นได้แล้ว....." ร่างบางท้วงออกมาทันทีเมื่อเห็นว่า ชายหนุ่มทำมึนไม่ยอมปล่อยมือง่ายๆ..ปืนอดเสียดายไม่ได้ แต่ต้องยอมทำตามเสียงใสที่สั่งออกมา ..แต่ก็ยังไม่วายที่จะอดแซวตาประสาคนปากไม่อยู่สุข....

" อ้าว ..โทษทีกำลังเพลินเลยมือออกจะนุ่ม หึหึหึ.." วุ้นค้อนให้อย่างหมั่นไส้ แล้วก็เหมือนนึกอะไรได้ เอ่ย..ออกไปอย่างสำนึกเล็กน้อย

" ขอโทษนะพี่ปืน ..ที่วุ้นทำให้แฟนพี่โกรธไปแล้ว.."

" หืม ..ใคร..?? วดีน่ะเหรอ แฟนพี่ที่ไหนพี่โสดครับตอนนี้.." ปืนร้องออกมาทันที แต่ว่าวุ้นทำสีหน้าแบบไม่เชื่ออย่างที่สุด..

" เชื่อก็บ้าแล้ว.. เห็นติดหนึบอย่างกับเห็บหมาแน่ะ.."

" โห..ปากจัดใช่เล่นเลยนะเรา นี่ถ้าเขาได้ยินคงได้ดิ้นตายหรอก.." ปืนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ แต่ยอมรับว่าจริงล่ะนะ..

" ช่างดิ....อยากร้ายมาเอง " ย่นจมูกใส่อย่างเด็กๆ ทำให้ปืนนึกเอ็นดูกับความน่ารักนั้น..และก็คิดอะไรดีๆออก..

" อืม.. ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว งั้นวุ้นก็ช่วยพี่หน่อยนะ.."

" เรื่องอะไรล่ะ.." ถามออกมาอย่างสงสัย...

" ก็นี่ไง...ช่วยไล่วดีให้พี่ที.. ทุกวันนี้พี่จะขยับตัวไปไหนไม่ได้แล้ว รุกหนักทุกวัน.." ปืนทำหน้าเบื่อหน่ายออกมา เมื่อนึกถึงฝ่ายหญิง ไม่ว่าเขาจะหลบ จะหนียังไงคุณเธอก็ไม่ลดละที่จะตาม..

" ใครผูกปมก็แก้เองสิ.. วุ้นไม่เอาด้วยหรอก " บอกปฏิเสธออกไปทันทีอย่างไม่ต้องใช้เวลาคิด..

" ก็พี่ไม่ได้ไปจีบ เขาตามมาเอง.. น่านะ ..ช่วยกันหน่อย ลงทุนอ้อนแล้วนะ.. วุ้นคนดี ..เอ๊ะ..หรือว่าความจริงแล้วไม่กล้า ไปงัดข้อกับวดี..อืม..อย่างว่าแหละนะพ่อเขามีอิทธิพลซะด้วย.. "..ในเมื่อใช้ไม้อ้อนไม่ได้ผลปืนจึงเปลี่ยนทาง

เนื่องจากรู้ว่าน้องเพื่อนรักเขานั้นถึงจะตัวเล็ก แต่เกลียดการดูถูก และการท้าทายยิ่งนัก..และก็ได้ผลตามที่คาดเอาไว้ ..

" คนอย่างไอ้วุ้นไม่เคยกลัวใคร ..ได้คอยดูแล้วกัน..วุ้นจะทำให้แม่ วดี เสียงแปดหลอดเกาะพี่ปืนไม่ติดเลยแหละ.." ร่างบางรับคำอย่างมั่นใจ ทำให้ปืนยิ้มออกมาทันที ทีนี้คงได้มีเรื่องสนุกเกิดขึ้นแน่เลย ปืนคิดอย่างชอบใจตามประสาคนขี้เล่น..


TBC.........

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
เรื่องน่ารักดีอ่า  :fox2: :fox2:

ชอบๆ  :give2: :give2:

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
 :fox2: :fox2: :fox2:

น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
เรื่องนี้น่าอ่านอีกแระ :yeb:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
มารออ่านคับ  :yeb:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่3)
เสี่ยมงคล ละสายตาออกจากหนังสือในมือ.. เมื่อได้ยินเสียงรถของลูกสาวตนเข้ามาภายในบริเวณบ้านหลังใหญ่..ครู่หนึ่ง

ร่างเพรียวก็เดินกระแทกเท้าเข้ามา..บ่งบอกถึงอารมณ์ที่ไม่ปกติเต็มที่...มาทรุดตัวลงบนโซฟาตรงข้ามกับผู้เป็พ่อ ..หน้าตาบูดบึ้ง..

" เป็นอะไรล่ะวดี..ใครทำให้อารมณ์เสียมาล่ะ.." ถามลูกสาวสุดที่รักอย่างเป็นห่วง

" ไอ้เด็กบ้าคนนึงค่ะ.. เห็นว่าเป็นพื่อนยัยแป้ง กวนอารมณ์วดีมากเลย อีกอย่างปืนกลับไปเข้าข้างมันอีกด้วย "

" จะให้ป๋าช่วยอะไรมั้ย.." ผู้เป็นพ่อออกตัวทันที..แต่ผู้เป็นลูกปฏิเสธ ถ้าแค่เด็กคนเดียวเธอจัดการไม่ได้ล่ะก็..รู้ถึงไหนอายถึงนั่น .. ดวงตาเรียวเล็กฉายแววอาฆาตออกมา..หน้าตาของหญิงสาวตอนนี้ไม่ต่างกับนางมารเท่าใดนัก..

" ไม่ต้องหรอกค่ะ ..แค่เด็กอมมือ ..วดีจัดการได้ จะสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้าง.."

" อืม....คนน้องก็แต่งแล้ว ..เมื่อไหร่คนพี่เขาจะมาขอลูกป๋าเสียทีล่ะ.." เอ่ยถึงชายหนุ่มที่ตอนนี้ลูกสาวของตนนั้นกำลังคบหาอยู่..

" ก็นั่นสิคะ ..วดีก็รออยู่ ..แต่ปืนเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะพูดเรื่องนี้เลย.." เสียงเล็กแหลมบ่งบอกถึงความไม่พอใจขึ้นมาอีก.. เมื่อนึกถึงชายที่ตนหลงรัก ..ไม่ว่าเธอจะแสดงออกยังไงชายหนุ่มก็ไม่ได้ให้สนใจเท่าที่ควร..

ความจริงแล้วเหมือนกับว่าเธอรู้สึกไปเองฝ่ายเดียว.. แต่เพราะความเป็นลูกคนเดียว..ไม่ว่าอะไรที่เธอต้องการนั้น ต้องได้เสมอ.. โดยเฉพาะปืนชายหนุ่มที่เธอหลงรักก็เช่นกัน.. และผู้เป็นพ่อไม่ได้รู้ถึงตื้นลึกหนาบางอะไร..ก็เข้าใจว่าลูกสาวและชายหนุ่ม ต่างก็ยินยอมพร้อมใจที่จะรักกันทั้งสองฝ่าย...

" ปล่อยไว้นานไปไม่ดีนา.. อีกอย่างลูกป๋าก็มีคนนับหน้าถือตาอยู่... ยังไงก็ต้องให้เขามารีบจัดการ.."

" แหม.. พ่อคะ.. ให้เวลาปืนเขาอีกหน่อยก็แล้วกันคงไม่นานหรอกค่ะ.. " หญิงสาวบอกออกไปให้ผู้เป็นพ่อสบายใจ .. แต่สมองนั้นยังคงคิดหาทาง..ว่าจะรวบรัดชายหนุ่มยังไง.. แล้วไหนจะไอ้เด็กจอมกวนนั่นอีก.. ถึงเป็นผู้ชายแต่ก็ไว้ใจไม่ได้ ..เพราะความรู้สึกเธอมันบอกว่าชายหนุ่มออกจะให้ความสนใจเด็กนั่นเป็นพิเศษ.. ไม่มีทางหรอกที่เธอจะยอมแพ้ง่ายๆ.. วดีคิดอยู่ภายในใจด้วยความร้อนรุ่ม..

ถ้าพูดถึงเสี่ยมงคลแล้ว.. ในพื้นที่แถบนี้นั้นไม่มีใครหรอกที่ไม่รู้จัก ..เนื่องจากเป็นบุคคลที่ค่อนข้างมีอิทธิพล ..เบื้องหลังความร่ำรวยมาจากจากธุรกิจที่ผิดกฎหมายซะเป็นส่วนใหญ่.. แต่ก็ไม่มีใครสามารถเอาผิดได้เนื่องจากต่างก็รักชีวิตตนไม่อยากที่จะเอาชีวิตมาทิ้งโดยใช่เหตุ .. และช่วงนี้เสี่ยทรงพลก็วางแผนกว้านซื้อที่ดิน..เพื่อนำไปขาดต่อยังนักธุรกิจที่สนใจในราคาที่สูง.. เพื่อเอาผลกำไร .. พวกชาวบ้านที่ไม่รู้เท่าทันก็ขายที่ให้..เพื่อเงินก้อนไม่เท่าไหร่และย้ายออกไปอยู่ในเมืองกันเกือบหมด..
มีเพียงไม่กี่รายที่ยังยืดหยัดอยู่..หนึ่งในนั้นก็มีไร่ของครอบครัววุ้นรวมอยู่ด้วย..เพราะไม่ว่าจะยื่นขอเสนออะไรทางนั้นก็ยืนยันว่า.. ไม่มีทางขายและทิ้งผืนแผ่นดินที่เกิดอย่างแน่นอน..ซึ่งก็ทำให้เสี่ยทรงพลไม่พอใจในทุกวันนี้ ..และยังคงหาทางคิดจะครอบครองเอามาเป็นของตนให้ได้...
------------------------------------------

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
วุ้นตื่นนอนแต่เช้าเพื่อที่จะเข้าไปในไร่กับพี่ชาย..อากาศค่อนข้างเย็นเล็กน้อยเนื่องจากดวงอาทิตย์ยังไม่ฉายแสงสักเท่าไหร่... เหล่าคนงานต่างก็กำลังทำหน้าที่ของตนเองอย่างขยันขันแข็ง .. ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นพวกที่ทำงานกับครอบครัวนี้มานาน ..ตั้งแต่รุ่นพ่อแม่บางทีมาถึงรุ่นลูกก็ยังทำอยู่.. แวนดูแลเหล่าคนงาน หลายร้อยคนนี้..ด้วยการเอาใจเขามาใส่ใจเราไม่ได้ถือตนว่าเป็นนาย..แล้วจะมากดขี่กัน..
แต่ถ้าหากว่าใครทำอะไรที่ไม่ควรไม่ถูกต้องแล้ว..แวนก็ไม่คิดจะปล่อยไว้เช่นกัน ..ดังนั้นทุกคนที่ทำงานไร่นี้จะเชื่อฟัง.. และเคารพรักผู้เป็นนายอย่างที่สุด.. วุ้นมองภาพเบื้องหน้าอย่างชื่นชมและเผยรอยยิ้มกว้างออกมา..

" เป็นไงมั่งล่ะพืชผลที่ได้จากไร่ของบ้านเรา.." แวนเอ่ยถามวุ้น..ทั้งที่เห็นว่าสีหน้าอีกฝ่ายแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าชอบใจ..

" ปีนี้ ..ให้ผลดีนะพี่แวน...อีกทั้งพวกคนงานก็ดูเป็นระเบียบมากกว่าแต่ก่อนด้วย.."

" อืม...ก็ต้องออกกฏระบุให้ทุกคนได้รับรู้ ..ถ้าใครไม่ปฏิบัติตามก็คงไม่สามารถทำงานที่นี่ได้ ..ถ้าพวกเขาเต็มที่กับเรา.. ทางเราก็ตอบแทนให้คุ้มด้วยเช่นกัน.." แวนบอกกับผู้เป็นน้อง ซึ่งวุ้นพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ..

ทั้งคู่เดินเรื่อยเข้าไปในไร่.. พวกคนงานเห็นก็พากันยิ้มแย้มทักทายกันเป็นมารยาท..และหันไปสนงานของตนเองต่อ.. วุ้นรู้สึกภูมิใจในพี่ชายคนนี้ของตนเป็นอย่างมาก.. และเขาเองก็คิดว่าอีกไม่นานจะกลับมาช่วยแบ่งเบาในทุกเรื่องให้กับครอบครัวบ้างเช่นเดียวกัน..

" อืม..พอยัยแป้งแต่งงานไปเราคงเหงาน่าดูเลยสินะ.." แวนเอ่ยถามน้องเมื่อกลับมายังออฟฟิตแล้ว..

" ก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับ ตอนนี้ยังอยู่ที่บ้านเดิม..ครูเขาต้องไปประชุมต่างจังหวัด ไม่อยากให้อยู่แป้งบ้านคนเดียว เลยยังไม่ได้ย้ายไปน่ะครับ "...วุ้นบอกกับพี่ชายให้ทราบเรื่อง

" อืม...แล้ววุ้นเจอไอ้ปืนมันมั่งหรือป่าว ..ช่วงนี้ทั้งพี่และมันต่างยุ่ง ไม่ค่อยเจอกันเลย.." แวนเอ่ยถามถึงเพื่อนรักซึ่งไม่ได้พบปะกันมา นานพอสมควรแล้ว..ทั้งแวนและปืนนั้นเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก.. เหมือนดังเช่นวุ้นและแป้ง..เนื่องจากว่าครอบครัวทั้งสอง ต่างเป็นเพื่อนรักกันมานานเช่นกัน..

" เจอสิพี่...ถึงจะไม่อยากเห็นหน้าก็เถอะ..." วุ้นตอบออกไปแบบเซ็งๆ ..ทำให้แวนอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับสีหน้านั้น ไม่รู้ว่าทำไมทั้งคู่ถึงไม่ค่อยกินเส้นกันนัก..นึกถึงเพื่อนรักที่มักจะอารมณ์ดีทุกครั้งเมื่อได้เห็นน้องชายเขาอารมณ์เสีย..

" อะไรกัน โตๆ กันแล้วยังไม่เลิกแกล้งกันอีกเหรอไง.."

" โน่น ..ต้องไปถามเพื่อนรักพี่ เจอวุ้นที่ไรทำตัวเป็นหมาบ้าทุกทีไล่กัดไม่เลือก.." ได้ทีวุ้นก็พูดกระทบอย่างไม่ยั้งปาก

" นั่นสินะ.. แต่ก็แปลกไม่เห็นมันเป็นกับใคร.. เอ ..สงสัยมันคงเล็งวุ้นเอาไว้มั้ง.." แวนพูดออกมาเมื่อสมองได้ทบทวนเรื่องราว ที่ผ่านมาของทั้งคู่ ..น่าจะมีความเป็นไปได้สูงเลยทีเดียว..

" บ้าเหรอพี่แวน...วุ้นไม่อยากติดเชื้อบ้าหรอกนะ.." วุ้นร้องเสียงหลงออกไปทันที

" เออ...แล้วพี่จะคอยดู.. เขาว่าเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นนะ.."

" งั้นวุ้นก็ร๊ากกกก ..รักพี่ปืนมากดีมั้ย..จะได้ไม่ต้องได้มาน่ะ..." วุ้นพูดประชดพี่ชายออกมา...โดยไม่ทันได้รู้ว่าเจ้าตัวที่ตนเอ่ยถึงนั้น เดินเข้ามาทันได้ยินพอดี ..ใบหน้าเข้มยิ้มเยือนออกมาแล้วก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

" อืม จริงเหรอ..พี่เพิ่งรู้นะนี่แหม..ปลื้มจังเลย..."

" อ้าว.. เฮ้ย..ไอ้ปืนมาได้ไงวะ.." แวนเอ่ยทักเพื่อนอย่างแปลกใจเหมือนกัน.. ตายยากจริงเลยเพิ่งพูดถึงเมื่อตะกี้นี้.. ปืนยิ้มให้เพื่อนรัก..พร้อมกับเดินเข้าไปตบบ่าทักทายตามประสา..และเอ่ยออกมาอย่างคนขี้เล่นเช่นเดิม..

" ก็..คิดถึงมึงไง..เลยมาหาน้องมึง ..." ปากพูดกับเพื่อนแต่ว่าสายตานั้น..หันไปมองทางวุ้นที่กำลังปั้นหน้าไม่ถูกอยู่..

" เอาไงวะ..ไอ้นี่เดี๋ยวกูโบกเลย..พูดให้งง อยู่เรื่อย.." แวนต้องส่ายหน้าออกมากับความกวนประสาทของอีกฝ่าย.. ปืนยังไม่หยุดแหย่ร่างบางที่ยืนนิ่งเฉยอยู่ ..

" อืม...ดีนะที่เข้ามาเร็วได้ยินเรื่องดีแต่เช้า มีคนมาบอกรักด้วยอ่ะ.." รอยยิ้มจากหนุ่มหน้าเข้มทำให้วุ้นหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ..ทั้งที่พูดไปนั้นมันไม่ได้หมายความไปตามที่พูดก็ตามที.. สายตาคมที่มองมาอย่างหยอกล้อ..แฝงไปด้วยแววหวานซึ่งทำให้วุ้นยิ่งทำอะไรไม่ถูกใหญ่..

" บะ.. บ้า.. ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย..จริงมั้ยพี่แวนบอกไปดิ.." หันไปหาพี่ชายเพื่อขอความช่วยเหลือ..แต่มีรึพี่ที่ดีจะเข้าข้างน้อง ฮ่าๆ กลับตีสีหน้ามึนเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเลย..(เนียนมากคร๊าบคุณพี่..)

" เอ๊ะ บอกไรเหรอพี่ไม่รู้นะ .."

" โอ๊ย.. พี่แวน ไม่พูดด้วยแล้ว ไม่เข้าข้างน้องเลยอ่ะ.." วุ้นเกิดอาการงอนขึ้นมาทันที หน้าตากำลังบูดบึ้ง...บ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างมาก..แต่สำหรับสองหนุ่มผู้มีอายุมากกว่า..กลับเห็นว่าน่ารักซะอย่างนั้น.. สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักกัน..

" เออ ..แล้วมึงมีธุระอะไรแต่เช้ากับกูวะไอ้ปืนถามจริง.." แวนถามปืนอีกครั้งอย่างเป้นการเป็นงาน..

" ไม่มีอะไรหรอก แค่จะมารับวุ้นน่ะ.."

" หือ...จะมารับวุ้นทำไมล่ะพี่ปืน.." ถามขึ้นมาทันที.. สงสัยว่าไปนัดกันตั้งแต่เมื่อไหร่.. ทำไมจำไม่เห็นได้

" อ้าว...เราคบกันอยู่ไม่ช่ายเหรอ เป็นเรื่องธรรมดาที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน...." ปืนตอบออกมาหน้าตาเฉย...

" เฮ้ย........" และก็นั่นแหละสามารถเรียกเสียงร้องออกมาอย่างตกใจของคู่พี่น้องได้..อีกทั้งแวนหันไปให้ความสนใจทันที ไม่ได้เลยเราตกข่าวเรื่องนี้ได้ไง

" อะไรกัน นี่คบกันเมื่อไหร่ ไอ้ปืนมึงมาตีท้ายครัวบ้านกูเหรอว่ะ.." พูดกับเพื่อนยิ้มๆ..และปืนก็ยังคงตอบออกมาหน้าตาเฉยเช่นเดิม พร้อมกับถามความเห็นของร่างบางที่ยังไม่หายตกใจดี ..

" ก็ตกลงคบกัน.. วันแต่งยัยแป้งน่ะจริงหรือป่าววุ้น.."

" โอ๊ย...อย่าไปเชื่อนะพี่แวนมันไม่ใช่อย่างนั้น พี่ปืนเงียบไปเลยนะ.." วุ้นร้องออกมาทันทีปฏิเสธสุดชีวิต ผีเข้าหรือไงนะพี่ปืน หรือว่าเชื้อบ้าขึ้นสมองอีกนี่พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย.. ร่างบางออกอาการร้อนรน.. แต่ดูเหมือนว่าไม่ไมีผลอะไรต่อหนุ่มหน้าเข้มนัก..ที่ตอนนี้ในใจกำลังหัวเราะอย่างสนุก..ได้เห็นสีหน้าของคนน่ารักแล้ว
ทำให้อดแหย่ต่อไปไม่ได้.. ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงชอบก็ไม่รู้ ..แก้มใสๆ รวมทั้งปากนิด จมูกหน่อย ตอนแสดงอารมณ์ได้หลายรูปแบบ ทำให้เขามองได้อย่างไม่เบื่อเลยให้ตายสิ...

" เอ๊ะ..วุ้นนี่ยังไง.. ก็รับปากพี่แล้วไม่ใช่เหรอหรือว่าจะกลับคำ.."

" เอาล่ะ.. กูไม่ว่าหรอกนะถ้าจะคบกัน ไงก็ดูแลน้องกูดีๆแล้วกันนะ ไหนว่าจะไปข้างนอกกันไง " แวนยืนฟังทั้งคู่เถียงกันไปมา ก็ต้องออกปากขัดเสียก่อนที่จะเป็นเรื่องใหญ่โต..

" เออ...งั้นกูไปก่อนแล้วกันไอ้แวนไว้จะแวะมาคุยด้วยว่ะ.." ปืนเลยได้โอกาสลาเพื่อนรัก.. พร้อมกับรั้งให้ร่างบางตามออกมาโดยไม่ฟังเสียงท้วงอะไร..

แวนยืนมองตามหลังทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม.. ท่าจะหนีไม่พ้นซะแล้วมั้งวุ้นเอ๊ย.. คนอย่างไอ้ปืนถ้ามันเล็งใครแล้วละก็ไม่มีหรอกที่จะปล่อยให้หลุดมือ.. ค่อยสบายใจถ้าเป็นเพื่อนรักคนนี้..เพราะถ้ามันไม่สนใจจริงคงไม่แสดงออกมาอย่างชัดเจนหรอก..ยังไงวุ้นก็คงมีความสุขได้ล่ะนะ ( เป็นพี่ที่แปลกอีกเช่นเคย..สนับสนุนน้องชายให้หาเขยเข้าบ้าน ฮ่าๆ...คนเขียน) .. จากนั้นแวนก็เริ่มลงมือทำงาน..ของตนเองต่อ..


TBC.........

abcd

  • บุคคลทั่วไป
แอบปาดน้องต๊อบ อิอิ  :fox2:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
แอบปาดน้องต๊อบ อิอิ  :fox2:

ไม่ทันจ่ะ อัพเสร็จแร้ว.... ฮุๆ

พี่แน๋วช้าปาย..............................................

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
แนวดำเนินเรื่องคล้ายๆนิยายซาตานเล่มละ 10 บาทสมัยก่อนแต่เปลี่ยนนางเอกเป็นนายเอก :kikkik: ชอบบบบบบบบ

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
หุหุ
 :สงกรานต์1:
 :สงกรานต์2:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3094
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
เรื่องน่ารักจัง...
แล้วจะมาติดตามตอนต่อไปนะคะ...

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
เรื่องนี้น่ารักดีเนอะ  :-[  :-[

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

..........อ่านเรื่องแล้วเหมือนกำลังดูละคนหลังข่าวช่อง 3 เลย.... :110011: :เชิป2:

...................แต่ก็หนุกดีคับ........ :yeb: :yeb:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
นายเอกพร้อมพระเอกก็ปรากฎตัวพร้อมนางอิจฉาและพ่อผู้มีอิทธิพล :laugh5: :laugh5:  อย่าให้เศร้าเลยนะคับ  เด๋วเซง :really2: :call: :really2:

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
อ่านรวดเดียว หลังจากหายไปหลายวัน

หนุกดีงับ

ว่าแต่ ผู้มีอิทธิพลนี่ จัดการได้ง่ายรึยากหล่ะเนี่ย เรื่องนี้

เหอๆ

นึกถึงเปลือกทุเรียนจัง เอาไปตบปากนางร้าย วะฮ่าๆๆๆๆ

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
หนุกดีครับ  เป็นกำลังใจให้ครับ

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่4)

" โอ๊ย...พี่ปืนปล่อยมือวุ้นได้แล้ว.." ร่างบางร้องออกมาเสียงไม่ดังนัก..รู้สึกอายเหมือนกันเพราะดูเหมือนว่าเขา..จะตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าคนงานที่มองอย่างให้ความสนใจ..

" น่า ..คนเป็นแฟนกัน.. จับมือกันไม่เห็นแปลกเลย.." ปืนยังคงตอบหน้าตาเฉยไม่เลิก และยังคงไม่ยอมปล่อยอีกฝ่าย.. ช่วยไม่ได้นี่..ก็มือออกจะนิ่มปล่อยไปก็เสียดายตาย.. คงอายน่าดูเลย..ดูสิแก้มแดงเชียว

" คะ.. ใคร.. เป็นแฟนกัน มั่วได้ตลอดเลยนะพี่ปืน.." วุ้นตะกุกตะกักตอบออกมา นับวันเขายิ่งไม่เข้าใจเพื่อนพี่ชายคนนี้เลย .. ผู้ชายดีๆที่ไหน เขาจะมาคบกับผู้ชายด้วยกัน บ้าหรือป่าวนี่..

" ก็ไหนใครบอกพี่ล่ะว่าจะช่วยไล่วดีให้พี่น่ะ.. วุ้นเองไม่ใช่เหรอไง.." ปืนย้ำคำพูดของวุ้นที่เคยบอกกับเขาไว้เมื่อวันงาน.. ทำให้วุ้นไม่รู้จะปฏิเสธยังไงก็เรื่องจริง ..เฮ้อ..ถ้ารู้ว่ามีเรื่องปวดหัวตามมานะไม่รับปากซะก็ดีหรอก ..ไอ้วุ้นเอ๊ย..ทำตัวเองแท้ๆ

" มันก็ใช่ ..แต่ว่าไม่ต้องเป็นทำอย่างนี้ก็ได้นี่ ทำไมต้องเป็นแฟนด้วยล่ะ.." ถามออกมาเสียงเริ่มอ่อย และปืนก็พูดเสริมเข้าไปอีก เพื่อให้ร่างบางนั้นดิ้นไม่หลุด.. ตีหน้าจริงจังแต่ในใจกลับยิ้มกริ่ม..

" ไม่ได้สิ ..เดี๋ยวไม่เนียน..ไหนๆจะช่วยพี่แล้วก็ต้องให้มันที่สุดไปเลย..อีกอย่างถ้าเป็นแฟนซะ วุ้นจะได้มีสิทธิหลายๆอย่างไง.." วุ้นฟังดังนั้นก็ต้องถอนหายใจหนัก ๆ ออกมา..อย่าหาทางเลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว จึงพยักหน้ารับโดยดี.. ปืนจูงมือนิ่มมาเรื่อย จนถึงรถยนต์ที่จอดอยู่..เมื่อทั้งคู่นั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว วุ้นก็อดถามออกมาอีกไม่ได้..

" แล้วพี่ปืนจะพาวุ้นไปไหนกันล่ะ.."

"ก็จะพาไปเที่ยวฟาร์มไง..เห็นว่าไม่ได้ไปซะนาน จะพาไปดูลูกสีนิลด้วย.." เอ่ยบอกคนที่นั่งข้าง พร้อมกับออกรถทันที ระหว่างทางนั้นทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมาก..เพราะดูเหมือนว่าวุ้นกำลังเพลินอยู่กับธรรมชาติข้างทาง.. จัดการไขกระจกรถ เพื่อให้สายลมเย็นมาปะทะหน้าเนียน..เรียกรอยยิ้มสดชื่นออกมาจากริมฝีปากเรียวงามได้ ..ดวงตาคู่สวยเป็นประกาย..

ปืนนั้นแอบมองหน้าอีกฝ่ายมาตลอด ..นึกเอ็นดูกับความน่ารักนั้น.. ลักยิ้มที่บุ๋มตรงแก้มเนียน.. ที่ปรากฏขึ้นเมื่ออีกฝ่ายแย้มยิ้มนั้น ทำให้คนน่ารักยิ่งน่ามองขึ้นไปอีก..

ปืนนึกขำตัวเองเหมือนกันที่เพิ่งมารู้สึกแบบนี้ แต่ความจริงเขาก็ว่าวุ้นน่ารักมาตั้งแต่เด็กแล้ว..ที่เขาชอบแกล้งอีกฝ่าย.. คงเพราะว่าเห็นตัวเล็กเหมือนเด็กผู้หญิงก็เป็นได้.. เลยให้ติดเป็นนิสัยมาจนป่านนี้ ..

" เอ้า..ยิ้มอยู่นั่นแหละไม่เคยเห็นต้นไม้เลยหรือไงเด็กกรุง.." ปืนอดแหย่ไม่ได้ และก็ได้รับค้อนคมมาจากหน้าเนียน

" พี่ปืน ..ไม่พูดก็ไม่ได้ว่าเป็นใบ้หรอก..บรรยากาศเสียหมด.." วุ้นหน้าบึ้งขึ้นมาทันที เข้ามานั่งเรียบร้อยกอดอกแน่นอย่างไม่ชอบใจเท่าไรนัก ..พี่ปืนนี้ผีเข้าผีออก เดี๋ยวก็พูดดีด้วยตอนนี้มากัดอีกแล้ว ..อะไรนักหนาตามไม่ทันแล้วนะ.. ท่าทางของวุ้นเรียกเสียงหัวเราะของปืนออกมาจนได้..เออเหมือนเด็กๆ ไม่มีผิดเลยแฮะ..

" ก็แค่ถามนิดเดียวเอง.. ทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ.."

" ไม่ได้โกรธ ซะหน่อย.." วุ้นสะบัดเสียงตอบและปืนก็ยังคงไม่เลิกตื้อถามต่อไป

" อืม.. แล้วทำไมไม่ยิ้มล่ะงั้นก็.."

" ยิ้มทั้งวันก็บ้าแล้วพี่ปืน.." วุ้นยังไม่เลิกอาการงอน ..หน้าตาอย่างนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ..แต่จะให้ดีจริงหน้าตอนยิ้มก็ดีที่สุดแหละนะ ปืนคิดขำๆ..

" หน้างออย่างนี้เดี๋ยวไม่น่ารักนะ.."

" เชอะ..ใครจะสนล่ะไม่น่ารักก็ไม่เห็นเป็นไรเลย..ทำไมวุ้นจะเป็นอย่างนี้แหละ.." ไอ้พี่ปืนบ้า ชอบกวนโมโหชะมัดรู้งี้ไม่นั่งรถมาด้วยหรอก.. อย่าหวังเลยจะพูดดีด้วยง่ายๆ วุ้นคิดอย่างเคืองๆ..

" นี่รู้มั้ย..เจ้าโทนตัวโปรดของวุ้น มันมีลูกแล้วนา.." แล้วปืนก็เปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อหันเหความสนใจของวุ้น.. เขารู้ทางเด็กคนนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว.. และก็ได้ผลร่างบางที่นั่งหน้าบูดบึ้งเมื่อครู่นี้หายไปทันที.. รีบหันกลับมาพูดกับปืนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นแทน ปืนถึงกับต้องกลั้นยิ้ม ..ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีวุ้นก็ยังเป็นเด็กวันยังค่ำ หลอกง่ายจริงๆ..

" จริงเหรอ..แล้วน่ารักมั้ย ตอนนี้โตมากหรือยัง วุ้นอยากเห็นเร็วๆจัง.."

" เหมือนแม่มันเลย ..พยศซะ ..ใครก็เอาแทบไม่อยู่.."

" อืม...พูดแล้วก็คิดถึงมันนะเจ้าโทน.. ไม่ได้ขี่มันซะนานไม่รู้ว่าจะยอมให้วุ้นขี่เหมือนเดิมหรือป่าว.." เรียวปากบางยิ้มออกมา เมื่อนึกถึงม้าคู่ใจที่เมื่อก่อนนั้นได้ขี่มันบ่อย.. ที่มันชื่อโทนก็มาจากว่าเป็นลูกม้าเพียงตัวเดียวที่คลอดออกมา..จากนั้นแม่มันก็ตาย ถึงเป็นม้าตัวเมียก็ตามแต่มีท่วงท่าสง่ากว่าม้าตัวผู้บางตัวอีก.. ลำตัวสีน้ำตาลเข้มทั้งตัว ..แถมยังดื้อสุดๆ อีกต่างหาก

" ไม่ต้องห่วงหรอก ..เพราะตอนนี้คนอื่นนอกจากพี่นะไม่มีใครเอามันอยู่หรอก.."

" เหรอ..วุ้นอยากเจอมันเร็วๆจัง.." ร่างบางกำลังยิ้มอย่างดีใจและดูเเหมือนว่าจะลืมเรื่องขุ่นใจออกไปหมด.. ปืนมองแล้วก็อดยิ้ม ออกมาไม่ได้ ..พร้อมกับเร่งความเร็วขึ้นอีกเพื่อจะได้ไปถึงที่หมายภายในเวลาไม่นานนัก...
เมื่อมาถึงที่วุ้นเปิดประตูรถลงยืนมองอย่างทึ่ง.. เขาไม่มาเสียนานฟาร์มในตอนนี้ต่างจากเมื่อสมัยก่อนมาก..พื้นที่กว้างตอนนี้มีสิ่งก่อสร้างเพิ่มขึ้นมามากมายกว่าแต่ก่อน อีกทั้งพวกคนงานก็เพิ่มตามาาด้วยสมแล้วกํบเป็นฟาร์มที่มีชื่อ

ทุกคนต่างทักทายผู้เป็นนาย... อีกทั้งคนเหล่านั้นส่งสายตาสนใจมายังวุ้นด้วย..ก่อนที่ปืนพาวุ้นไปยังคอกที่เก็บเจ้าโทนก็พาไปดูลูกม้าตัวเล็กที่เพิ่งออกมาดูโลกไม่กี่วัน.. วุ้นยิ้มออกมาได้เมื่อเห็นภาพลูกม้าสีดำสนิทเหมือนกับตัวแม่..กำลังเดินเหยาะๆ เคียงกันไป..

" นั่นเหรอลูกของสีนิล...เหมือนแม่มันเปี๊ยบเลยเนอะ.." วุ้นร้องออกมาอย่างตื่นเต้น.. ปืนพยักหน้ารับก่อนเที่จะเอ่ยชวนไปดูอีกที่หนึ่ง

" อื้ม..งั้นไปทางโน้นดีกว่านะ ไปดูเจ้าตัวดีกันมั่ง.." วุ้นเดินตามร่างสูงไปโดยดี.. และก็ยิ้มเยือนออกมาอีกเมื่อเจอเจ้าเพื่อนยาก.. รีบเข้าไปหามันทันที..

ม้าโทนเมื่อเห็นก็ส่งเสียงร้องพร้อมกับเอาหัวมาถูกับมือของร่างบาง..ที่เอื้อมไปแตะมันอย่างสนิทสนม.. กิริยานั้นทำให้คนงาน ที่อยู่ภายในนั้นมองอย่างทึ่งเพราะนอกจากผู้เป็นนาย..แล้วม้าตัวนี้จะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้นัก ..ไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มหน้าหวานจะสามารถสนิทกับมันได้..

" ยังเหมือนเดิมเลยเนอะ เจ้าโทน..เอ๊ะ นั่นลูกมันใช่มั้ย ถอดแบบแม่มันเลย.." วุ้นหันไปมองม้าอีกตัว ที่กำลังรุ่นๆ ปืนพยักหน้ารับ

" วุ้นจะลองขี่มั้ยล่ะ พี่ว่าถ้าขี่แม่ได้ ลูกมันก็น่าจะยอมให้วุ้นขี่นะ.."

" อืม...ก็ได้ น่าสนุกดีเหมือนกันเห็นว่าพยศเหมือนแม่มัน.." วุ้นตอบรับแววตาเป็นประกาย เขาเป็นพวกชอบอะไรที่ท้าทาย อย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว..

" เอ่อ...จะดีเหรอครับเจ้านาย ไอ้ทิมมันทั้งดื้อ ทั้งพยศเลยนะครับเดี๋ยวคุณหนู เธอจะบาดเจ็บเอา.." หนึ่งในคนงานที่ดูแล้วม้า.. ร้องบอกผู้เป็นนายออกมา เนื่องจากว่าเป็นห่วงสภาพของคนที่ดูบอบบางนี้

" ไม่เห็นไรหรอก ทั้งม้าทั้งคนดื้อเหมือนกันคงคุยกันรู้เรื่องแหละ.." ปืนบอกออกมาพร้อมกับหัวเราะเห็นขำ ทำให้วุ้นมองค้อน ให้อย่างหมั่นไส้ ดีๆ กันอยู่แขวะกันอีกแล้วไอ้พี่ปืนบ้านี่..

จากนั้นคนงานก็จูงมาหนุ่มออกมาจากคอก... ม้าหนุ่มส่งเสียงไม่ค่อยพอใจนัก วุ้นรับเชือกมาจากคนงานที่ทำหน้าไม่ค่อยแน่ใจนัก แล้วเขาก็ลงมือสื่อสารกับมัน..มือบางแตะเบาๆ อย่างอ่อนโยน พร้อมกับพูดเพื่อทำความคุ้นเคยกับมัน..

จากนั้นไม่นานม้าตัวนั้นก็สงบ.. ครู่เดียวก็ยอมให้วุ้นขึ้นไปนั่งบนหลังซะแล้ว ..เรียกความทึ่งของเหล่าคนงานอีกครั้ง หน้าเนียนยิ้มเยือนออกมาตนเห็นลักยิ้ม.. ทำให้คนอื่นๆอดยิ้มตามกับความน่ารักนั้นไม่ได้.. วุ้นบังคับม้าให้วิ่งเหยาะ ไปเรื่อยๆ ปืนยืนมองพักหนึ่ง..ก่อนที่จะละสายตาจากภาพตรงหน้า ..เข้าไปสะสางงานที่ลูกน้องนำมาให้ตรวจ..

ตอนนี้วุ้นกำลังสนุกอยู่กับการควบไอ้เจ้าทิม.. กำลังดีเหมือนแม่ไม่มีผิดอยาจะแกร่งมากกว่าเสียอีก ..ใครว่าเป็นเด็กดื้อ เป็นเด็กดีต่างหากล่ะ.. ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ขี่ม้านานแล้ว แต่ว่าวุ้นก็ยังไม่ลืมทักษะ

เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มซึมออกมาเมื่อแสงแดดเริ่มแรงขึ้น.. วุ้นไม่สนใจยังคงเพลิดเพลินอย่างนั้น ..ครู่หนึ่งรถเก๋งสีแดงเพลิงก็วิ่งเข้ามา จอดเทียบอย่างเร็ว..ร่างเพรียวที่คุ้นตาก้าวลงมาอย่างมั่นใจ ชุดที่ใส่นั้นสีสดไม่แพ้กับรถเลย..

วุ้นมองอย่างขำๆ นี่ถ้ามีควายสักตัวจะปล่อยให้ขวิดซะนี่..แล้วหันไปมองหาชายหนุ่มที่เป็นเป้าหมายของสาวนางนี้ ไม่เห็น สงสัยจะเข้าไปออฟฟิตล่ะมั้ง ..

วุ้นค่อยๆเลื่อนตัวลงจากหลังม้า..แล้วก็ส่งมันให้กับคนงานที่รอรับอยู่ ..พร้อมกับตบหลังมันอีกครั้งอย่างชมเชย.. เดินออกมาเรื่อยๆ พยายามไม่สนใจผู้หญิงหน้างิ้ว..ที่เมื่อเห็นเขาก็ตรงรี่เข้ามาทันที เฮ้อ..สงสัยเราต้องเตรียมแคะขี้หูอีกแล้วล่ะมั้ง วุ้นคิดอย่างเซ็งๆ..

TBC.........
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-04-2007 19:19:10 โดย กระต๊อบ »

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
 :-[ :-[ :-[

คู่วุ้นกะพี่ปืนนี่น่ารักอ่า  :give2: :give2: :give2:


ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :13223: :13223:ลุ้นให้คุณวุ้นเข้าสู่โหมดต่อสู้ :laugh5: :laugh5:  มารร้ายชุดแดงมาแย้ว :angry2: :angry2:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
มารออ่านต่อ ช่วงนี้ยังไม่มีมารผจญดิ :laugh3:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ชอบจริงๆเลยคู่กัดแบบนี้
 : 222222: : 222222: : 222222:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณครับ  มาเป็นกำลังใจให้ครับ

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
คิดเหมือนเรย์คุง กัดกันได้มันส์ดี อิอิ  :kikkik: :kikkik: :kikkik:

รอ ร๊อ รอ ตอนต่อปายยยย อิอิ

คนโป๊ดสู้ๆๆๆๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด