: : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: : : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .  (อ่าน 182421 ครั้ง)

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ ไปหาว่าที่พี่เขยก่อนนะปืน แล้วค่อยมาสวีทต่อ  :-[  :-[

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
แหมๆ นายปืน อยากเป็น พ่อ(ทูนหัว) ของน้องวุ้นใจจะขาดแล้วสินะ วะฮ่าๆๆ

ว่าแต่ สองพ่อลูกนั่นจะทำอะไรปืนเป่าเนี่ย งิส์ๆๆๆ

........

สุขสันต์วันสงกรานต์คร๊าบบบบบ   :สงกรานต์1: :สงกรานต์2: :สงกรานต์1:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :o  :o ปฏิเสธสองพ่อลูกไปแล้ว  อย่างนี้ต้องเริ่มระวังภัยแล้วนะครับ   :โหลๆ: :เฮ้อ: 

ว่าแล้วก็ลุ้นต่อว่าเมื่อไหร่ปืนจะพูดจริงๆจังๆกับน้องวุ้นซะที :give2: :-[ :give2: :-[

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
และแล้วก็ตอบตัวเองได้
แต่ไม่ชอบตัวอิจฉาเจงๆ ให้ตายเตอะ
 :13223:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
เล้าเป็ดก็ติดละครหลังข่าวกันแฮะ...
ฮิฮิ

------------------------------
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่ 9)

" อ้าว...มาแล้วเหรอวะไอ้ปืน.." แวนเงยหน้าขึ้นมาเห็นเพื่อนรักที่เดินเข้ามาหาพอดี.. ปืนทรุดดลงนั่งเก้าอี้อีกตัวใกล้กับชายหนุ่ม

" เออ...เพิ่งแวะไปดูวุ้นมาน่ะ.. แล้วก็เลยมาหามึง.."

" แหม..อะไรมันจะห่วงกันนอกหน้านอกตาอย่างนั้นวะ.." แวนอดแซวปืนด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้..เห็นแกล้งกันไปแกล้งกันมาแต่เด็ก ไหงมาห่วงกันนอกหน้านอกตาอย่างนี้ได้ล่ะ..

" น้องมึงทั้งคนไม่ห่วงบ้างหรือไงวะ...เป็นพี่บ้าอะไร.."

" ไอ้ปืน ..น้องกูแค่ข้อเท้าแพลงนะ.. ไม่ได้โดนรถชนอาการปางตาย วุ้ย ..มึงนี่วิตกจริตชะมัด.."
แวนถึงกับหัวเราะออกมา..กับอาการห่วงเกินเหตุของเพื่อนรัก.. เป็นเอามาแฮะไอ้ปืน..

" ปากเหรอนั่นที่พูดไม่สร้างสรรเลย..แช่งน้องตัวเองได้ไง.." ปืนนิ่วหน้าทันทีเมื่อเห็นว่าไอ้เพื่อนตัวแสบ เอ่ยอะไรออกมาอย่างไม่เป็นมงคล..โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับร่างบางด้วยแล้ว..

" ไอ้ปืน.. กูกับมึงก็เป็นเพื่อนกันมานานมาก.. ถามจริงเถอะ.. คิดยังไงกับน้องกูกันวะ บอกให้กูแน่ใจหน่อย.." แวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาทันที

" ก็ถ้ากูบอกว่า ไม่ได้คิดเล่นๆ กับวุ้นน่ะ มึงจะว่าไรหรือป่าว.." มองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตาจริงจัง ไม่มีแววว่าจะล้อเล่น .. แวนถอนหายใจออกมาพร้อมกับยิ้มน้อยๆ

" เอ้อ..กูอาจจะเป็นพี่ที่แปลกก็ได้ว่ะที่ยอมให้เพื่อนเข้ามายุ่งกับน้องตัวเอง ยิ่งเพื่อนอย่างมึงแล้วด้วย.."

" กูจริงใจกับวุ้นจริงๆ ว่ะ.. เชื่อกูเถอะ.." ปืนยืนยันความมั่นคงอีกครั้ง แวนตบบ่าเพื่อนรักอย่างเชื่อใจเพราะรู้ว่า ถ้าไม่จริงจังแล้ว ปืนไม่มีทางออกปากอย่างนี้แน่นอน..

" เออ...กูก็ไม่ได้ว่าอะไร.. ยังไงก็จำคำของมึงที่บอกกูไว้แล้วกัน.." ถ้ามึงทำให้วุ้นเสียใจล่ะก็ เพื่อนรักก็เถอะ กูเอาตาย หึหึหึ..

" แล้วมึงมีเรื่องไรหรือป่าววะ..ที่จะคุยกับกูนอกจากเรื่องของน้องมึงน่ะ"

" อ้อ..กูจะถามว่ารู้เรื่องสารวัตรที่ย้ายมาใหม่หรือยัง.." แวนเอ่ยออกมาเมื่อนึกขึ้นได้..

" รู้..ว่ามีย้ายมาแต่ไม่รู้ว่าใครว่ะ.." ปืนทำสีหน้าสงสัยเพราะว่าเขาไม่ได้ติดตามข่าวสารสักเท่าไรนัก..

" จะใครก็ไอ้เก่ง ไงล่ะ ..เพื่อนซี้ของเราน่ะ.." แวนบอกออกมาพร้อมรอยยิ้ม.. ปืนได้ยินชื่อเพื่อนรักอีกคนที่คุ้นหู.. ก็ร้องออกมาอย่างเหลือเชื่อทันที..

" เฮ้ย.. จริงอ่ะ งั้นก็ดีสิวะ..คิดถึงมันชะมัดเลยไม่ได้เจอกันตั้งนาน.." ปืนนึกถึงเพื่อนรักอีกคนที่ไปเป็นสารวัตรอยู่ที่อื่น และตอนนี้กำลังจะย้ายกลับมา เพื่อนเขาคนนี้ค่อนข้างเป็นคนตรง..และไม่ยอมก้มหัวให้กับผู้มีอิทธิพลหรือเห็นแก่เม็ดเงิน จากที่ย้ายไปก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน.. ปืนนึกดีใจที่เพื่อนกลุ่มเดียวกันจะรวมตัวกันได้อีกครั้ง..
" กูก็เหมือนกันแหละ.. ว่าจะชวนมาดื่มซะหน่อย นานที.." แวนเอ่ยบอกกับปืนและก็ได้รับการสนับสนุนเต็มที่..จากชายหนุ่ม

" เออ..เอาไงก็ได้กูพร้อมเสมอแหละ....."

" แล้วเดี๋ยวมึงจะไปไหนต่อหรือป่าววะไอ้ปืน.."แวนถามอีกฝ่ายที่เริ่มสนใจกับกองหนังสือในตู้..

" ไม่อ่ะ...วันนี้ขอพัก เดี๋ยวตอนเย็นจะเข้าไปหาวุ้นอีกที.. ตอนนี้กูขอสิงที่นี่แล้วกันว่ะ.." ปืนบอกอีกฝ่ายให้เข้าใจ พร้อมกับก้มหน้าอ่านหนังสือในมืออย่างสนใจ.. เป็นอันจบการสนทนาเพียงเท่านั้น..

แวนส่ายหน้าน้อยๆ ท่าจะเป็นเอามากไอ้ปืน ..จะรู้ตัวมั้ยนี่ว่าตัวเองเปลี่ยนไปขนาดไหน คิดแล้วขำว่ะ.. คนที่มีผู้หญิงข้างกายไม่ขาด จะต้องมาตายน้ำตื้นกับหนุ่มหน้าหวาน..ผู้เป็นน้องชายของเขา เอ ..แล้วแม่ วดีที่เกาะติดหนึบเป็นปลิงล่ะ .. ป่านนี้ไม่เต้นแล้วเหรอไง ..คิดแค่นั้นแวนก็หันไปสะสางงานบนโต๊ะที่ทำค้างต่อให้เสร็จ
-----------------------------------------


เสียงหัวเราะเฮฮาครื้นเครงดังขึ้นบริเวณแคร่หน้าบ้านของแวน ..เมื่อเพื่อนสามคนมารวมตัวกันได้ ไอ้เก่งเพื่อนซี้อีกคนในกลุ่ม หัวเราะร่วนเมื่อเพื่อนรักทังสองต่างแย่งกันเล่าเรื่องโจ๊ก ..

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน.. เพื่อนทั้งสองก็ยังคงเหมือนเดิม ทำให้เขารู้สึกดีและอบอุ่นใจ..เมื่อได้กลับมาบ้านเกิดของตนอีกครั้ง.. ภรรยาสุดที่รักของแวนยกเครื่องเคียงกับแกล้มออกมาให้ทั้งสามหนุ่ม. บริการอย่างดี..แวนกุลีกุจอแย่งรับไม่อยากให้ภรรยา มาเหนื่อยกับความสนุกของเขา..


" พิณ...ทำไมยกออกมาเองล่ะ เหนื่อยป่าว ๆ..เดี๋ยวพี่ทำเอง.."

" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ.. นานๆที เรื่องแค่นี้เอง.." เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนโยนมาทางสามีที่ขี้ห่วงเกินเหตุ

" โห...อะไรมันจะหวานกันไม่สร่างอย่างนี้วะไอ้แวน.." เก่งเอ่ยแซวอย่างอดไม่ได้..อะไรมันจะหวานกันขนาดนั้นฟะ.. อิจฉาโว๊ย

" ถ้าพวกมึงอิจฉาล่ะก็..หาให้ได้อย่างกูดิ แล้วจะรู้ว่าความสุขเป็นไง.." แวนพูดเกทัพ ไอ้เพื่อนทั้งสองคนที่เป็นลูกคู่กันดีนัก .. อายุก็ใช่น้อยกันแล้ว..แต่ไม่เห็นพวกมันจะคิดเป็นฝั่งเป็นฝาสักทีเลย..

" เอา เถอะว่ะ..กูยังสนุกอยู่อีกอย่างไม่อยากให้เอาคนอื่นมาลำบากด้วย.."

" แล้ววุ้นล่ะพิณไปไหนเหรอ.." หันไปถามภรรยาเมื่อไม่เห็นหน้าน้องรักตั้งแต่เริ่มตั้งวงกันนี่แหละ..

" อยู่ในครัว.. เดี๋ยวก็คงออกมาค่ะ.. งั้นตามสบายแล้วกันนะพิณขอตัวแล้วกัน.."พิณบอกออกไปพร้อมกับเอ่ยขอตัว.. ปล่อยให้พวกคนหนุ่ม..ทั้งโสดและไม่โสดสนุกกันเต็มที่ไม่อยากเข้าไปขัด..

" เดินระวังนะ ..ง่วงก็นอนก่อนได้เลยนะพิณ.." แวนสั่งกำชับอีกครั้ง จนทั้งปืนและเก่งสายหน้ากับเพื่อนรักคนนี้
ครู่หนึ่งเสียงหวานใสก็ดังขึ้นมา.. วุ้นพาตัวเองเข้ามาหาพี่ชายพร้อมกับจานกับแกล้มที่เหลือ ..ตอนนี้อาการเจ็บที่ข้อเท้าหายดีเป็นปกติแล้ว ..จึงเดินเหินคล่องเหมือนได้อย่างเคย

" พี่แวนได้แล้วครับ..."

" ไงวุ้น..สบายดีมั้ย จำพี่ได้หรือป่าว..." เก่งเป็นคนเอ่ยถามออกมา.. วุ้นยิ้มหวานรับทำไมเขาจะจำไม่ได้ล่ะ ก็พี่เก่งน่ะใจดีกับเขามาก.. ไม่เคยแกล้งเขาเลย..อีกทั้งคอยดูแลเขามาเหมือนกับพี่ชายคนหนึ่ง..ไม่เหมือนกับพี่ปืน ที่ชอบแกล้งเขา..

" สวัสดีครับพี่เก่ง..ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับนี่.." เอ่ยทักอย่างสนิทสนม ..ทำให้ปืนนั้นเกิดอาการไม่พอใจขึ้นมา ไม่รู้สิไม่ชอบให้วุ้นไปทำหน้าน่ารักใส่ใคร.. แล้วเสียงหวานๆนี่อีก ไม่พอใจเฟ้ย ..กระดกเหล้าลงคอด้วยอารมณ์ที่เริ่มขุ่น..

" ไม่เจอกันนานโตขนาดนี้แล้ว.. ว่าตอนเด็กน่ารักแล้วนะ ตอนนี้น่ารักกว่าเดิมเยอะเลยว่ะ.." เก่งชมอีกฝ่ายซึ่งๆหน้า .. เขารู้สึกเอ็นดูน้องเพื่อนคนนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว..เนื่องจากเขาเป็นคนที่ไม่มีพี่น้อง ..เป็นลูกโทนคนเดียว .. จึงค่อนข้างใส่ใจวุ้นเป็นพิเศษ..ตามประสาคนอยากมีน้อง..

" พี่เก่ง.. อย่ามายอวุ้นเลย ตัวเองก็ยังหล่อเหมือนเดิมเลยน้า.." วุ้นหัวเราะออกมา ก่อนที่จะชมอีกฝ่ายกลับเช่นกัน.. ทำให้เก่งถึงกับหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ.. เอื้อมมือไปขยี้ศีรษะร่างบางเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวไม่ได้

ปืนมองเพื่อนตาเขียวปั๊ด ..ไอ้เก่งมึงจะมากไปแล้วกูยังไม่เคยทำสนิทขนาดนี้เลย ..ไม่รู้ว่าปืนกระดกน้ำสีเหลืองอำพันลงคอไปกี่แก้วแล้ว แวนลอบมองเพื่อนรักอย่างขำๆ ..ท่าจะหึงจัดเลยไอ้ปืน ..ดูซิว่ามึงจะทำไงต่อไป ..ไอ้เก่งเอ๊ย.. พายุจะลงมึงแล้วไม่รู้ตัวเลย

" แหม..ไอ้น้องคนนี้มันพูดถูกใจโว๊ย.." ไอ้เก่งหัวเราะร่วน ไม่ได้ดูปฏิกิริยาของเพื่อนรักอีกคน ที่นั่งกินเหล้าเงียบๆ .. ไม่พูดไม่จาอะไรออกมานานแล้ว..ทั้งที่เมื่อกี้ออกจะเฮฮาหนุกหนานกัน..

แต่วุ้นสังเกตุเห็นว่าปืนแปลกไป.. เอ..เป็นอะไรนะ.. ทุกทีต้องกัดเขาทุกทีแต่นี่..อะไรกินเหล้ายังกับน้ำแหนะ .. แล้วหน้าตาบูดบึ้งที่แสดงออกมาอีก.. ใครไปทำอะไรให้อีกล่ะ ดูสิ ..ไม่มองมาทางเขาด้วย เอ๊ะ.. แล้วทำไมเราต้องไปแคร์ด้วยล่ะนี่ วุ้นเริ่มคืนสติกลับมาเมื่อรู้ตัวว่าใส่ใจอีกฝ่ายมากไป...

" เอ้ย.. ไอ้ปืนมึงจะเอาให้เมาเลยหรือไงวะ ชงไปกี่แก้วแล้วนี่.." แวนเอ่ยท้วงออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักดื่มหนักไปแล้ว
" แค่นี้เองเรื่องเล็กโว๊ย..กูคอทองแดงอยู่แล้วอย่าห่วงเลย.." ใบหน้าเข้มเริ่มแดงขึ้นมาด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

" เดี๋ยวคืนนี้ก็ขับรถกลับไม่ไหวหรอกมึง..."

" จะยากอะไร ก็ค้างกับมึงไง เช้าค่อยว่ากันอีกที..แต่ ถ้ามีคนไม่อยากให้กูค้างกูก็คงต้องกลับล่ะนะ.." ปรายตาไปมองร่างบาง ที่นั่งมองเขาอยู่ตาไม่กระพริบ ..ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเป็นอะไรไป

" มึงก็บ้า...ใครจะคิดงั้นวะ..เอ้าพอได้แล้วโว๊ย.." แวนยึดแก้วเหล้ามาจากมือเพื่อนเมื่อเห็นว่าฝ่ายนั้นไม่มีทีท่าจะหยุดกิน.. เก่งมองเพื่อนอย่างเริ่มไม่เข้าใจเหมือนกัน.. มันเป็นบ้าอะไรวะ ..เหมือนคนกำลังจะอกหักแล้วกินประชดชีวิตงั้นแหละ .. เมื่อกี้ก็ดีๆอยู่นี่หว่า.. งง โว๊ย.. มองนาฬิกาข้อมือของตนเองก็เห็นว่าถึงเวลา..ที่ตนน่าจะกลับได้แล้วเนื่องจากพรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีก..
" เฮ้ย...กูเห็นทีต้องขอตัวกลับแล้วว่ะ ..พรุ่งนี้มีงานอีกเยอะ.." เอ่ยปากบอกกับเพื่อนรักทั้งสอง

" เออ ๆ..กูเข้าใจว่ะ ไว้ค่อยเจอกันใหม่วันหลัง.." แวนตอบกลับ พร้อมกับปืนที่พยักหน้ารับเช่นกัน เก่งหันไปทางร่างบาง.. พร้อมกับเอ่ยลาเช่นกัน..

" วุ้นพี่ไปก่อนนะ.. ไว้จะแวะมาคุยด้วยใหม่.."

" ครับพี่เก่ง.. วุ้นเดินไปส่งแล้วกัน.." จากนั้นวุ้นก็เดินคู่ออกไปพร้อมกับเพื่อนรักของพี่ชาย ..โดยมีสายตาคมมองตามไปอย่างน้อยใจ ทีกับเขาไม่เห็นว่าจะใส่ใจอย่างนี้เลย.. แวนมองอาการของเพื่อนรักออก เอื้อมมือมาแตะบ่าเบาๆ..

" ไอ้ปืน..มึงอย่าคิดมากเลยว่ะ ก็รู้อยู่ว่าไอ้เก่งมันไม่ได้คิดอะไรกับน้องกูหรอก .."

" เออ...กูรู้..ก็แค่น้อยใจวุ้นนิดหน่อยทีกูไม่เห็นเป็นงี้บ้างเลยวะ.." ปลายเสียงตัดพ้ออย่างเห็นได้ชัด แวนอดขำไม่ได้ อะไรวะตัวก็ออกโต..ไหงช่างคิดเล็กคิดน้อยอย่างนี้..

" ก็ปากมึงแหละ ..ขยันกัดขยันจิกเหลือเกินนี่ ต้องใช้เวลาหน่อยล่ะมึง.." ไม่รู้จะทำไงได้แต่พูดปลอบใจเท่านั้น..

" รู้แล้ว...ทำไงได้รักไปแล้วนี่หว่า.." ปืนพูดออกมาอย่างปลงๆ..

" ไป...ขึ้นบ้าน คืนนี้ค้างมันที่นี่แหละ.. กูไม่ปล่อยให้มึงกลับหรอก.." แวนดึงเพื่อนให้ลุกตาม เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มไม่ไหว นั่งโงนเงน..อีกทั้งตาปรือแทบจะหลับให้ได้แล้วตอนนี้ เฮ้อ..พอเหล้าเข้าปาก มีอะไรก็พูดออกมาหมดเลยนะ ถ้าวุ้นมันมาได้ยิน จะทำหน้ายังไงนะ อยากรู้จริงเลย..จากนั้นแวนก็พยุงเพื่อนรักให้ขึ้นเรือนไปอย่างทุลักทุเล
อยากรู้เหรอว่าวุ้นจะทำหน้ายังไง ก็ทำหน้าเหวอนะสิ..วุ้นเดินไปส่งเก่ง และได้ทันกลับมาได้ยินประโยคเด็ดจากปากของชายหนุ่ม คู่กัดของตนเอง.. เท้าบางที่จะก้าวชะงักลงทันทีจากนั้นก็เสียมารยาทแอบฟังผู้เป็นพี่และเพื่อนคุยกันเรื่องของตัวเขาเอง

หัวใจที่เต้นปกติตอนนี้เต้นแรง..เหมือนกับว่าจะกระเด็นออกมาจากอกเสียให้ได้ ..มือไม้แข้งขาสั่นไปหมด..และก็ต้องทรุดลง นั่งกับพื้นอย่างที่ไม่มีเรี่ยวแรง..

เป็นไปได้ยังไงกันล่ะ.. ก็เห็นชอบแกล้งชอบแหย่ ..ไม่นึกว่าชายหนุ่มนั้นจะรู้สึกกับตนเองเกินกว่าความเป็นพี่ .. วุ้นคิดทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา..ทั้งความเป็นห่วงเป็นใย ความเอาใจใส่ที่มากกว่าแต่ก่อน..เป็นเพราะว่ารักเขางั้นเหรอนี่..

ที่ทำเพราะชายหนุ่มนั้นรักเขาเพิ่งเข้าใจในตอนนี้นี่เอง.. ริมฝีปากเรียวบางเผยรอยยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ อีกทั้งความร้อน ที่เพิ่มขึ้นบนใบหน้านั่นอีก..บ่งบอกว่าเจ้าตัวรู้สึกดีแค่ไหน

แล้วตัวเขาละรู้สึกยังไงกับชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนรักพี่ชายคนนี้.. ยังตอบไม่ได้.. แต่บอกได้เพียงว่าไม่รู้สึกรังเกียจ กลับรู้สึกหัวใจพองโตอีกต่างหาก.. อบอุ่นและมีความสุข

อาการอย่างนี้แปลว่าเขาจะรู้สึกตรงกับชายหนุ่มใช่หรือป่าวนะ.. อืม..ก็เขายังเด็กกับเรื่องแบบนี้ ยังไงก็มาทำให้เขารู้ตัวเร็วๆ .. ก็แล้วกันนะพี่ปืนจอมแสบ.. วุ้นคิดอย่างขำๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นจากตรงนั้น.. เดินหัวเราะอย่างอารมณ์ดีขึ้นเรือนตามหลัง ชายหนุ่มทั้งสองที่เพิ่งขึ้นไปไม่นาน..

TBC...

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
มาลุ้นต่อคืนนี้ปืนเมาด้วย แต่จะได้นอนห้องวุ้นปะ  :kikkik:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
กร๊าก หนึ่งมารอแต่ฉากมุดมุ้งอ่ะดิ
 :pighaun: :pighaun: :pighaun:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ คืนนี้มีลุ้นแฮะ  :laugh3: ปืนนอนที่ไหนละนี่  :-[  :-[

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
มุดมุ้ง มุดมุ้ง มุดมุ้ง :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: 

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
แหม๋ เรย์ก็รอฉากนี้ด้วยเหมือนกันมิใช่เร๋อ  :pigha2:


ทำไมวันนี้ละครมาช้าจัง ติดรายการพิเศษปะ  :seng2ped:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
สงสัยเจอถ่ายทอดสด ละครเลยงดออกอากาศ  : 222222:  : 222222:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
เมื่อวานมีคลื่นแทรกนิดหน่อย... ถ้าไปอ่านอีกกะทู้จะรู้ว่าทำไม (คริๆ ชวนไปอ่านกันหน้าด้านๆ นี่แล่ะ)

เอาล่ะครับ วันนี้ก็มาอีกตอนเช่นกัน....

หุๆ ไม่อยากให้จบเร็วอ่ะครับ เดี๋ยวเล้าเงียบ.... ต้องค่อยๆ หยอด
-------------------------------------------------------------------------------

บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่10)

" วุ้น...มาช่วยพี่หน่อยสิ.." เสียงเรียกของผู้เป็นพี่...ทำให้วุ้นที่กำลังจะเดินเข้าห้องของตนเองชะงักเล็กน้อย...ก่อนที่จะก้าวไปตาม
เสียงเรียกนั้น..

" มีอะไรเหรอพี่แวน.."

" ช่วยหาผ้าชุบน้ำมาให้ทีสิ.. จะเอามาเช็ดให้ไอ้ปืนมัน..ดูซินอนหลับไม่รู้เรื่องเลย.." แวนเอ่ยก่อนที่วุ้นจะพยักหน้ารับ.. แล้วก็เดินไปจัดการให้ทันที..ครู่หนึ่งอ่างน้ำใบเล็กและผ้าสะอาดก็ถูกนำเข้ามาในห้อง..

" เดี๋ยววุ้นจัดการเอง.. พี่แวนไปนอนเถอะ ท่าจะไม่ไหวแล้วเหมือนกันนี่.." วุ้นบอกเมื่อเห็นว่าพี่ชายตนก็ตาแทบจะปิดแล้วเช่นกัน..

" เอางั้นเหรอ งั้นพี่ฝากด้วยแล้วกันนะ.." แวนขอตัวเพราะรู้ตัวว่าตอนนี้ก็แทบจะล้มทั้งยืนแล้ว.. จากนั้นวุ้นก็หันมาสนใจร่างสูง ที่นอนเหยียดยาวบนเตียง..ที่เริ่มกระสับกระส่ายเหมือนกับว่าไม่สบายตัวนัก.. วุ้นจัดการนำผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ตามใบหน้า.. และลำคอเพื่อไล่ความร้อนให้อีกฝ่ายสบายตัวขึ้น.. เสียงอือออดังออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม...

" ไม่รู้จะกินทำไมนัก..ดูสิเมาซะไม่รู้เรื่องเลย.." วุ้นอดบ่นออกมาไม่ได้..มือบางเลื่อนไปปลดกระดุมให้อีกฝ่ายเพื่อที่ว่าจะได้เช็ดผ้า ได้สะดวก แผงอกล่ำที่เผยออกมาทำให้วุ้นหน้าแดงขึ้นมา.. นึกว่าตัวเองทำไมต้องมาอายด้วยก็ผู้ชายเหมือนกัน.. พยายามปัดความคิดของตนเองและก็จัดแจงต่อไปจนเสร็จ..เล่นเอาวุ้นต้องปาดเหงื่อเลยทีเดียว..

ดวงหน้าหวานเพ่งพินิจหน้าเข้มของคนที่นอนอยู่อย่างพิจารณา..ถ้าเป็นเวลาปกติล่ะก็ไม่มีทางหรอกที่เขาจะมาจ้องอย่างนี้ได้น่ะ น่าอายตายเลย ..เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก แกล้งกันมาก็ตั้งนานพอโตก็ยังเหมือนเดิม.. แต่ทำไมความรู้สึกลึกซึ้งในใจเพิ่งจะเกิดนะ..

มือบางเอื้อมไปปัดปอยผม..ที่หล่นลงมาระยังหน้าผากของอีกฝ่ายอย่างเบามือ.. ครู่หนึ่งคนที่นอนหลับสนิทอยู่ก็ลืมตาตื่นขึ้นมา มองร่างบางที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยอาการ งง ๆ..รอยยิ้มดีใจเผยออกมา ..พร้อมกับเอื้อมมือไปดึงอีกฝ่ายลงมาอยู่ในอ้อมกอด..

" อืม...ฝันดีจังเลยเรา.. วุ้นมาหาถึงในฝันแน่ะ" อ้อมกอดนั้นรัดร่างบางเอาไว้แน่น..วุ้นตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกในทีแรก.. นี่พี่ปืนคิดว่าตัวเองฝันเหรอบ้าจริงเลย..

แล้วร่างบางในอ้อมกอด..ก็พยายามดันตัวเองให้หลุดพ้น..ซึ่งไม่ว่าจะออกแรงมากเท่าไหร่ก็ไม่หลุดเสียที.. สุดท้ายต้องมานอนหายใจ เหนื่อยหอบ..คนอะไรแรงเยอะชะมัดเลยคิดอย่างเคืองๆ ..ไม่กล้าที่จะส่งเสียงดังออกมามากนัก..เนื่องจากตอนนี้ก้ดึกมากแล้ว เดี๋ยวคนอื่นที่นอนหลับไปก่อนแล้วจะแตกตื่นกัน..

" พี่ปืน..ปล่อยวุ้นนะ.." พูดเสียงลอดไรฟันออกมาเบาๆ แต่ว่าปืนก็ไม่มีทีท่าว่าจะทำตามนั้น.. กลับพลิกร่างบางมาอยู่ใต้ร่างตัวเอง ซะอย่างนั้น..

" ขนาดในฝันยังมาดื้อกับพี่อีก..พี่ไม่ยอมหรอกนะวุ้นผิดเองที่เข้ามาน่ะ.." ดวงตาคมปรือมองร่างบางที่ตอนนี้ใจเต้นแรง อีกทั้งหน้าเริ่มร้อนขึ้นมา..วุ้นยังคงพยายามดิ้นไปมาทั้งที่รู้ว่าเสียแรงป่าว..

" พี่ปืน..นี่ไม่ใช่ฝันเฝินอะไรนะ..นี่เรื่องจริง ปล่อยเร็วๆเลย.." วุ้นทำเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ.. แต่ดูเหมือนว่าเสียงของวุ้น จะไม่ได้เข้าไปในโสตประสาทของปืนเลย ..

สายตาของร่างสูงจับจ้องริมฝีปากบาง..ที่ขยับไปมายามเอ่ยวาจาอย่างหลงไหล.. จากนั้นก็ไม่รอช้าที่จะก้มลงไปหาเพื่อลิ้มลอง วุ้นตกใจไม่นึกว่าจะโดนอีกฝ่ายกระทำจาบจ้วงอย่างนี้..

ริมฝีปากร้อนของอีกฝ่ายทำให้วุ้นสติแทบหลุด..เนื่องจากไม่เคยให้ใครได้มาล่วงล้ำได้ขนาดนี้.. จุมพิตที่รุนแรงในทีแรก แปรเปลี่ยนเป็นจุมพิตที่อ่อนหวานและเรียกร้อง..ทำให้วุ้นถึงกับอารมณ์คล้อยตามร่างสูงที่มีประสบการณ์มากกว่า ...

อาการดิ้นรนเริ่มหยุดไป..มือบางเอื้อมไปโอบรอบคอของปืนไว้เมื่อไหร่ไม่รู้.. ปืนแทบจะคลั่งเสียให้ได้กับการตอบสนอง.. ที่ไร้เดียงสาของร่างบาง..

วุ้นเผยอปากให้ปืน..เข้ามาสำรวจความหอมหวานในโพรงปากร้อน..ได้ตามใจชอบ เรียกเสียงครางเบาๆในลำคออย่างพอใจ ออกมาจากทั้งสองฝ่าย..

อา.. ช่างเป็นฝันดีอะไรอย่างนี้หนอเขาไม่อยากจะตื่นเลยให้ตายสิ.. ปืนคิดอย่างดีใจ ..เมื่อรับเอาความหวานมาจนพอใจแล้ว.. ก็เงยมามองคนน่ารักที่เขามีใจให้.. วุ้นนอนหายใจเหนื่อยหอบ..อีกทั้งหน้าตาและริมฝีปากก็แดงไม่แพ้กัน ดวงตาหวานเยิ้ม จนปืนอดใจที่จะกดริมฝีปากลงซ้ำอีกหลายครั้งไม่ได้..

" พะ...พอแล้วพี่ปืน.." เสียงหวานใสเอ่ยท้องออกมาแผ่วเบา..ถ้าขืนมากกว่านี้เขาต้องขาดใจแน่เลย

" อืม..ก็ใครใช้ให้วุ้นน่ารักล่ะ.. ดูซิหวานออกขนาดนี้.. ถ้ากินได้พี่ก็อยากจะกินตอนนี้เลย.. แต่ไม่ดีกว่า
ถึงในฝันก็เถอะขอแค่นี้นะ ..แค่นี้.. อย่าห้ามพี่เลยวุ้นคนดี ..พี่ออกจะรักขนาดนี้แม้ในฝันอย่าใจร้ายกับพี่เลยนะ.."

เสียงของปืนที่เอ่ยออกมาแทบไม่ต่างอะไรกับเสียงกระซิบ.. ล้มตัวลงไปนอนกอดร่างบางที่นอนนิ่งไม่ไหวติง .. พร้อมกับหอมแก้มเนียนอย่างรักใคร่ ..

คำสารภาพตรงๆที่ออกมาจากปากของปืนนั้น.. ทำให้วุ้นอายจนไม่รู้จะวางหน้ายังไงแล้วดี..ได้ซุกหน้าที่ร้อนผ่าวกับอกกว้างนิ่ง หัวใจนี่ก็ไม่รู้จะเต้นแรงไปถึงไหนนะ...

ครู่หนึ่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอก็ดังขึ้นจากร่างสูงที่กอดเขาอยู่ ..ริมฝีปากยังคงยิ้มค้างอย่างนั้น.. วุ้นพยายามดันตัวออก แต่ก็ไม่เป็นผลอีกเช่นเคย ..เงยหน้ามองร่างสูงก็อดยิ้มออกมาไม่ได้..

คนอะไรแยกไม่ออก..อันไหนฝันอันไหนเรื่องจริง..เราก็บ้าทำไมต้องไปรู้สึกดีด้วยก็ไม่รู้ ..รักเหรอ..เขารักพี่ปืนปากเสียคนนี้เหรอ.. วุ้นหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ..ทำไมเป็นอย่างนี้ได้นะ..

ไม่รู้ล่ะถ้าพี่ปืนไม่ยอมบอกรักตอนเวลาปกติ...ก็เขาก็จะทำเป็นไม่รู้อย่างนี้แหละ.. เอาคืนมั่งที่แกล้งเขามาตั้งแต่เด็ก วุ้นคิดออกมาอย่างเด็กซน ..แล้วก็ยอมนอนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนที่อบอุ่นนั้น ...อ้าปากหาว ก่อนที่จะหลับตาลงด้วยความง่วงงุนเช่นกัน.. จากนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทราตามร่างสูงไปทันที...
แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาในห้อง..ทำให้ปืนต้องปรือตาตื่นอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก.. อาการปวดหัวเข้ามาจู่โจมทันที.. ทำให้ถึงกับต้องนิ่วหน้า อืม.. เช้าแล้วเหรอวะนี่ เอ.. แล้วทำไมแขนหนักๆนี่อะไรทับอยู่ฟะ...

ปืนมองที่แขนอันหนักอึ้งของตนเอง..ก็ต้องตะลึงตื่นเต็มที่เมื่อเห็นด้วงหน้าหวานที่กำลังหลับพริ้มอย่างไม่รับรู้อะไร.. เฮ้ย.. วุ้นมาได้ไงวะนี่ ปืนนอนงง.. จับต้นชนปลายไม่ถูก..

นี่เมื่อคืนเขาเมาจนไม่รู้เรื่องถึงขนาดนี้เลยเหรอ.. จำได้แค่ฝันดีเท่านั้นเอง..ปืนถือโอกาสมองหน้าเนียนที่หลับไหลไม่ได้สติ..เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาอย่างเอ็นดู..หน้าตอนหลับนี่เหมือนเด็กๆเลย น่ารักจริง..เผลอใช้นิ้วเกลี่ยแก้มนุ่มอย่างเบามือ ..

วุ้นเริ่มขยับตัวและบิดไล่ความเมื่อยขบ...ลืมตาด้วยอาการงัวเงียเช่นกัน พอหันไปเจอสายตาคมที่จ้องมองมาอย่างยิ้มๆ .. ก็ทำให้สติกลับมาเต็มที่..ทะลึ่งพรวดลุกขึ้นมานั่งทันทีอย่างตกใจ..ปืนก็ลุกขึ้นมานั่งตามเช่นกัน รู้สึกถึงอาการชาที่แขนเล็กน้อย ..แต่ที่ปวดมากเห็นจะเป็นศีรษะนี่แหละ..

" ว่าไง..ยังตื่นไม่เต็มตาเหรอไงวุ้น นั่งมึนเชียว.." ปืนเป็นฝ่ายเอ่ยหยอกล้ออกไปก่อน..

" เอ่อ...ป่าว..งั้นวุ้นไปก่อนแล้วกันนะ.." ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรมาเลยขอตัวเลี่ยงออกไปซะอย่างนั้น.. แต่ก็ช้ากว่าปืน.. ที่เอื้อมมือหนาไปรั้งเอาไว้ก่อนที่วุ้นจะลุกออกไป...

" เดี่ยวสิ..จะรีบไปไหน ..แล้วทำไมถึงมานอนกับพี่ได้ล่ะ ฮึ.."

" ก็...ก็..พี่ปืนเมาแล้ว.. แล้ววุ้นก็เช็ดตัวให้..แต่พี่ปืนคงติดหมอนข้างมั้ง ไม่ยอมปล่อยวุ้น..เอ่อวุ้นง่วง ก็เลยเผลอหลับไป ก็เท่านั้นแหละ.." วุ้นพยายามเรียบเรียงคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก...

และเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนด้วยแล้ว.. หน้าเนียนตอนนี้ก็แดงซ่านขึ้นมาทันที.. หลบสายตาคมที่มองมาอย่างค้นคว้า.. ปืนนึกถึงความฝันที่แสนหวานที่เหมือนกับเรื่องจริง.. และเริ่มไม่แน่ใจว่าตนแค่ฝันไปจริงๆนะเหรอ..
" แล้วพี่ได้ทำอะไรวุ้นบ้างหรือป่าว.." ถามออกไปตรงๆ อย่างที่ใจนึก..ยิ่งทำให้ความร้อนที่หน้าเนียนเพิ่มมากขึ้นไปอีก ร่างบางนึกขัดใจ.. พี่ปืนนี่ก็บ้ามาถามอะไรกันตอนนี้..ทีตอนทำไม่ถามบ้าชะมัดเลย..
" บะ...บ้าเหรอ พี่ปืนเมาขนาดนั้น...จะทำไรวุ้นได้ .." พยายามพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติไม่มีอะไร แต่สำหรับปืนที่โตด้วยกันมา แต่เด็กแล้วมันดูผิดสังเกตอีกทั้งอาการหลบหน้าหลบตาอย่างนี้ด้วยต้องมีอะไรแน่เลย.. เอ ..แล้วเขาจะอยากรู้ทำไมนะ ทำไงได้ล่ะ ก็หน้าตาของวุ้นตอนนี้..น่ารักน่าแกล้งนี่นาช่วยไม่ได้..

" จริงอ่ะ..แล้วทำไมต้องหน้าแดง.. แล้วหลบหน้าพี่ด้วยล่ะ.."

" เอ๊ะ...พี่ปืนนี่ยังไงนะบอกว่าไม่มีอะไร ก็ไม่มีสิ..ปล่อยได้แล้ววุ้นจะได้ลุกเสียทีนี่สายมากแล้วนะ.." เริ่มขึ้นเสียงมาบ้าง .. คนอะไรมาจี้อยู่นั้นแหละ.. แค่นี้ก็อายจะตายอยู่แล้ว..

" ก็ได้..แต่เมื่อคืนพี่ฝันดีชะมัดเลยแฮะ อยากฟังป่ะ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง.." ปืนยังไม่หยุดแหย่ร่างบางที่ตอนนี้แทบจะนั่งไม่ติดที่แล้ว..

" ไม่เอา.. ไม่อยากรู้หรอก ปล่อยเร็วเข้า ลุกกันซะที.." วุ้นพยายามแกะมือหนาที่จับตนเอาไว้ ..ไม่เอาแล้วถ้าอยู่นานกว่านี้.. เขาต้องตายแน่เลย..เลือดไปเลี้ยงที่หน้ามากจนเวียนหัวไปหมดแล้ว ..

ปืนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้..กับความน่ารักที่ได้เห็นจากร่างบาง.. แกล้งพอประมาณแล้วกันเรา คราวหลังค่อยว่ากันอีกที .. จำใจปล่อยมือออก.. ทำให้วุ้นถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก..และด้วยความเร็วปืนฉวยโอกาสหอมแก้มเนียนอย่างอดใจไม่ไหว..

" เมื่อคืนฝันดี...แต่ว่าสู้ของจริงอย่างนี้ไม่ได้หรอก..." กระซิบเสียงเบาก่อนที่จะลุกเดินตัวปลิวออกไป..ปล่อยให้วุ้นนั่งอึ้ง กับการกระทำที่รวดเร็วนั้น.. ไอ้พี่ปืนบ้า.. บ้าๆ เมื่อคืนยังไม่พออีก คนอะไรนี่.. หน้าเนียนบูดบึ้งก็จริง.. แต่ทำไมมันเหมือนจะยิ้มออกมาเสียให้ได้ก็ไม่รู้สิ.. หลังจากที่นั่งสงบสติแล้ววุ้นก็ลุกตามออกไปบ้างเช่นกัน..
แวนตื่นลุกขึ้นมาก่อน ..กำลังนั่งจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์.. เหลือบไปเห็นเพื่อนรักเดินยิ้มหน้าบานออกมา..ไอ้ปืนนี่ถ้าจะบ้า เมื่อคืนเมาเหมือนคนบ้า.. ทีเช้ามาระรื่นเชียว อดส่ายหัวอย่างออกมาอย่างอ่อนใจไม่ได้

" ไง...กาแฟซักแก้วมั้ยวะไอ้ปืน.." เอ่ยถามเพื่อนรักที่มาทรุดนั่งตรงหน้า..

" ไม่เป็นไรว่ะ...ยังไงเดี๋ยวกูขอกลับก่อนแล้วกัน..ป่านนี้พวกลูกน้องห่วงกันแย่แล้ว เจ้านายหายไปทั้งวัน.." ปืนพูดกลั้วหัวเราะออกมา

" เออ..กูก็ว่าจิบกาแฟเสร็จก็จะเข้าไร่เหมือนกันว่ะ.."

" อืม...กูไปล่ะ.." ปืนเอ่ยลาพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ..แวนเอ่ยแซวก่อนที่เพื่อนจะเดินจากไป

" แล้วไม่ไปบอกวุ้นก่อนเหรอ..ว่ามึงจะกลับแล้วน่ะ.."

" อย่าเลยว่ะ.. กูว่าเขาไม่พร้อมจะออกมาเห็นหน้ากูตอนนี้หรอก..." พูดเสร็จก็เดินหัวเราะออกไป.. โดยมีสายตาของแวน ที่มองตามไปอย่างไม่เข้าใจอีกเช่นเคย.. อะไรของมันวะ.. แวนจิบกาแฟไปจนหมดถ้วยแล้วก็ออกไปทำงานของตนบ้างเช่นกัน..

TBC...

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :o :o :o  ได้จูบน้องวุ้นไปเต็มๆแล้วยังคิดว่าฝันไปอีกเหรอคับพี่ปืน   :angry2: :angry2: :angry2:

เด๋วก็ไม่เชียร์ต่อซะเลยนี่ :fox2: :fox2: :fox2:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
เกือบมุดมุ้งสำเร็จเลย  :pigha2:

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
โอ้ย แซ่บหลายเด้อมันส์ มีทุกรส อ่านตั้งแต่ตอนแรก-ตอน10เลย :yeb:

พี่ต๊อบมาต่อเร็วๆน้า :kikkik:


ปล.อ่านเรื่องนี้ไป ฟังเพลงเวลากับคน2คน คลอตามไป เง้อสุขจัง :myeye:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ งานนี้ไม่ต้องมุด ก็มาให้กอดถึงที่  :kikkik:  :kikkik:

kYos

  • บุคคลทั่วไป
 :loveu: ตามมาติดละครหลังข่าวด้วยอีกคน  :give2:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ว้าๆๆๆ ดื้อไม่ยอมรับตัวเองแบบนี้ ต้องจับสำเร็จโทษ
คิกคิก

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






inimeg

  • บุคคลทั่วไป
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่ 11)

เสียงโทรศัพท์มือถือทำให้วุ้นสะดุ้งตื่นออกมาภวังค์.. เมื่อรับมาดูก็พบว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนรักที่เรียนด้วยกัน..
กรอกเสียงหวานลงไปทันที...

" สวัสดีครับ ..คุณแสนดี มีอะไรให้รับใช้ครับ.." เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกอีกฝ่าย ทำให้ปลายสายถึงกับต้องหัวเราะออกมา..

" อะไรนะ..ตอนนี้อยู่ที่ท่ารถแล้ว..โอเคๆ รอนะเดี๋ยววุ้นออกไปรับ.." เมื่อได้รับประโยคจากปลายสายทำให้วุ้นต้องร้องออกมา
ก่อนที่จะกดวางโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว..ร่างบางรีบหากุญแจรถยนต์ก่อนที่จะขับออกไปทันที..

ครู่หนึ่งรถก็มาจอดยังที่หมาย ..วุ้นลงมาพร้อมกับสอดส่ายสายตาหาร่างที่คุ้นตา.. แล้วก็เจอจนได้ รอยยิ้มบางเผยออกมา
เมื่อทั้งคู่มองเห็นกัน วุ้นรีบเดินตรงเข้าไปหาทันที..

" มาได้ไงนี่แสน..ไม่ยอมบอกก่อนเลยนะ.." พูดพรางเข้าไปช่วยเพื่อนหิ้วกระเป๋าใบโต

" กะมาทำให้วุ้นแปลกใจเล่นไง.. อีกอย่างพอดีงานพิเศษหมดจ๊อบพอดี เราว่างไม่อยากอยู่หอคนเดียว เลยมาหาวุ้นดีกว่า..คิดถึงจะตาย"

รอยยิ้มหวานอย่างประจบ..ส่งมายังวุ้น ทำให้ร่างบางอดหัวเราะออกมาไม่ได้..แสนดีหรือทีเรียกสั้นๆว่า แสน
เพื่อนรักของตนนั้นสนิทกันมาตั้งแต่เริ่มเข้ามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย..

ทุกวันนี้แสนดีต้องทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียน..เนื่องจากไม่มีครอบครัวที่จะมาส่งเสียให้.. เพื่อนรักของตนนั้นเข้มแข็ง
และน่านับถือ.. ซึ่งขัดกับรูปร่างหน้าตาที่ดูสวยกว่าผู้หญิงบางคน..

รูปร่างผอมบางเหมือนนางแบบ อีกทั้งหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต ริมฝีปากแดงเรื่อ ไม่ว่าใครก็ต้องมองเหลียวหลัง..
กับเพื่อนคนนี้วุ้นต้องใช้คำว่าสวยเลยทีเดียวแหละ..ทั้งสองยืนสนทนากันโดยไม่ได้รู้เลยว่าตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าผู้คน
ที่เดินผ่านไปมา.. เนื่องจากชมชอบในความสวยของคนหนึ่ง ส่วนอีกคนก็น่ารักใสๆ..

" อืม..ผมยาวจนรวบได้แล้วนี่แสน.."

" ก็ใช่สิ.. เรารำคาญจะตายแต่ว่าจะตัดก็เสียดายตังค์น่ะ.." แสนเอ่ยออกมาขณะที่ขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว..

" แต่วุ้นว่า ..แสนไว้ผมยาวก็ดีนะ..ดูสวยหวานไปเลยแหละ.." เข้าประจำที่คนขับแต่ยังคงห่วงคุยกับเพื่อนรักอยู่

" พอเลย..แค่นี้เราก็รำคาญสายตาของคนรอบข้างจะแย่แล้ว...เซ็งชะมัด.." ทำสีหน้าเบื่อหน่ายออกมาอย่างเห็นได้ชัด..
ทั้งที่น่าจะชินแล้วแต่พักหลังๆนี่มองกันเยอะจัด..ทำให้เกิดอาการอย่างที่เห็น วุ้นอดขำออกมาไม่ได้

" โถ่...เกิดมาสวยก็ทำใจเถอะนะ .." เอ่ยล้อเลียนเพื่อนรักอย่างสนุก จนแสนดีต้องถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ
กับคนตัวเล็กที่ไม่ยอมโตเสียที..

" ครับๆ..พ่อคนน่ารัก..จะออกรถได้หรือยังล่ะ เพื่อนคนนี้อยากอาบน้ำมากเลย ร้อนเหนียวตัวไปหมดแล้ว.."

" โอเค..งั้นเรารีบไปกัน.." จากนั้นวุ้นก็ขับรถเคลื่อนออกมาไปอย่างรวดเร็วตามบัญชาของเพื่อนรัก..โดยไม่ทันรู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่ง
ที่มองตามไปอย่างเคียดแค้น..และรอเวลาที่จะลงมือกับร่างบางที่เพิ่งจากไป..
แสนดีออกมาจากห้องน้ำด้วยความสบายตัว ..ใช้ผ้าซับผมที่เปียกไปเรื่อยอย่างเบามือ อีกทั้งเริ่มลงมือจัดข้าวของให้เข้าที่ ..
วุ้นให้เขามานอนห้องเดียวกัน ซึ่งเขาก็ไม่ขัดอยู่แล้ว..

ความจริงก็รู้สึกเกรงใจเพื่อนรักเหมือนกันที่ตนมารบกวน.. แต่เนื่องจากเขาเป็นคนที่ไม่มีเพื่อนมากนัก..และคนที่เข้าใจเขา
ทุกอย่างก็มีแค่วุ้นเท่านั้น.. เลยทำให้ต้องออกเดินทางมาหาอย่างที่เห็นนั่นแหละ

สภาพครอบครัวอันอบอุ่นที่ตนสัมผัสได้นั้น..ทำให้ไม่น่าแปลกเลยที่วุ้นเพื่อนรักจะโตมาเป็นคนที่อ่อนโยนและมีน้ำใจ..
ครอบครัว..เมื่อนึกถึงคำนี้ทำให้หน้าสวยนั้นเศร้าลงทันที ..

เขาไม่รู้จักหน้าตาพ่อแม่ จำความได้ก็เติบโตมาจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า..เขาต้องดิ้นรนมาคนเดียว ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วย
ต้องดูแลตัวเอง ..นึกดีใจที่ตนนั้นไม่หลงเดินไปในทางผิด และสุดท้ายก็ยังมีเพื่อนที่ดีอยู่ข้างกายอย่างทุกวันนี้..

คิดได้ดังนั้นแสนดีก็ยิ้มออกมาได้อีกครั้ง.. หลังจากที่จัดการเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว ..แสนดีก็ออกไปสบทบกับวุ้น..
ที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่คนเดียว ..แต่มีสองหนุ่มแปลกหน้านั่งอยู่ด้วย..

" อ้าว ..มาแล้วเหรอแสน..นั่งๆ เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักนะ นี่พี่ปืน แล้วก็พี่เก่ง เป็นเพื่อนรุ่นพี่..เล่นด้วยกันมาแต่เด็ก.."

วุ้นเอ่ยออกมาเสียงเจื้อยแจ้ว ..แสนดียกมือไหว้ทักทายทั้งคู่อย่างมีมารยาท ..สายตาของสองหนุ่มนั้นเหมือนกันคือตะลึง
กับหนุ่มหน้าสวย ..ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นผู้ชาย ..ขนาดว่าวุ้นน่ารักแล้ว.. แต่เพื่อนคนนี้จัดว่าสวยมากเลย.. และแสนดีก็ต้อง
ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจอีกเช่นเคย.. ไม่ว่าใครก็ออกอาการอย่างนี้ทั้งนั้น ถึงชินแล้วแต่ก็รำคาญ..

" เอ้า...พวกพี่ไปจ้องเพื่อนวุ้นจนจะจืดหมดแล้ว..วู้" วุ้นร้องออกมาเมื่อเห็นว่าหนุ่มทั้งสองต่างก็ตาค้างไม่กระพริบ..
เขาก็พอจะเข้าใจหรอกนะ ..แต่รู้สึกไม่ชอบใจที่เห็นปืนก็เป็นด้วยอีกคน.. ไหนว่ารักเขาไง.. ทีนี้ล่ะมาทำตะลึง ..
หน้าเนียนออกอาการบึ้งตึงอย่างห้ามไม่อยู่.. และคนอย่างปืนทำไมจะมองไม่รู้.. นึกขำในใจดูทำหน้าสิเหมือนเด็ก ๆ อีกแล้ว
จะน่ารักไปถึงไหนนี่วุ้น...

" เพื่อนวุ้นนี้ผู้ชายแน่เหรอ สวยเกินไปหรือป่าวนี่.." เก่งผู้เป็นพวกเถรตรงก็เอ่ยขึ้นมาทะลุปล้อง หน้าตาเฉยอย่างนั้นแหละ
ทำให้แสนดีไม่ค่อยพอใจนัก..ที่คนแปลกหน้ามาวิจารณ์ตัวเขา

" เฮ้ย...ไอ้เก่งมึงก็พูดไรวะ..น้องเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ..ไอ้นี่.." ปืนเอ่ยขัดเพื่อนรักออกมา..เมื่อเห็นว่าคนหน้าสวยเริ่มอารมณ์ขุ่น..
และวุ้นเองก็รู้เช่นกัน ..ก็เพื่อนรักของตนเกลียดจะตายไป..กับคนที่มาพูดเกี่ยวกับเรื่องรูปร่างหน้าตา.. เห็นตัวบางๆ อย่างนี้
เคยซัดไอ้พวกปากเสียหยอดน้ำข้าวต้มมาแล้ว.. โถ่ ..พี่เก่งพูดตรงไม่เลือกเวลาเล้ย..

" อ้าว.....ก็เรื่องจริงทำไมกูจะพูดไม่ได้วะ.." เก่งยังไม่รู้ตัว แต่ว่าแสนดีเริ่มกำมือแน่น

" ครับ ถึงจะเป็นเรื่องจริง แต่ผมก็ไม่เห็นว่าจำเป็นต้องให้คนที่ไม่รู้จักอย่างคุณมาพูดวิจารณ์นี่จริงมั้ย..." แสนดีเอ่ยออกมาบ้าง
หลังจากที่นั่งนิ่งฟังมานาน.....

" คนเรานี่ก็แปลกนะ.. ไม่ค่อยยอมรับความจริง.. งั้นคงต้องทำบุญมากๆ แล้วล่ะ แล้วก็ขอพรว่าชาติหน้าให้เกิดมาหน้าตาสมชาย ดีมั้ย.."
ไอ้เก่งตัวดียังคงไม่เลิกแหย่..ทั้งปืนและวุ้นมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำไง ไอ้นี่มันวอนหาเรื่องชะมัดเลย..

" ถ้าเป็นได้ผมขอชาติหน้าไม่รู้จักคนอย่างคุณดีกว่ามั้งครับ.." แสนดีตอกกลับไปแบบไม่รักษามารยาท พร้อมกับเอ่ยขอตัวกับเพื่อนรัก
และชายหนุ่มอีกคนกลับเข้าไปด้านในทันที.. ปกติเขาเป็นคนอารมณ์เย็นนะ.. แต่ทำไมตอนนี้รู้สึกอยากตั้นคนตรงหน้าก็ไม่รู้...
เมื่อเห็นว่าคนหน้าสวยเดินลับตาเข้าไปแล้ว..วุ้นก็หันมาเล่นงานตัวต้นเหตุทันที ..

" พี่เก่ง..ทำไมไปพูดแหย่แสนเขาอย่างนั้นอ่ะ..ดูสิเดินไม่พอใจเข้าไปแล้ว.."

" แหม..อย่าคิดมากน่า พี่ก็แค่หนุกๆเอง.."

" มึงสนุก แต่อีกฝ่ายเขาไม่หนุกด้วยนะเฟ้ยไอ้เก่ง.." ปืนสนับสนุนร่วมกับวุ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักมันเล่นไม่รู้จักเวลา..

" บ๊ะ..แล้วทำไมคุณๆ สองคนต้องมารุมกระผมด้วยล่ะแหม ..ช่วยกันทำมาหากินเชียวนะ.."

" พี่เก่งไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ.." วุ้นเริ่มเน้นเสียงและหน้าแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเก่งหันมาเล่นงานตนแทน..

" โอเค...ต่อไปพี่จะพยายามไม่ยั่วแหย่เขาอีก พอใจหรือยังครับ คุณวุ้นผู้น่ารัก.." เก่งพูดหยอกคนน่ารักพร้อมกับเอื้อมมือ
ไปจับแก้มเนียนอย่างหมั่นเขี้ยว.. ปืนเห็นก็เริ่มอารมณ์ขุ่นขึ้นมาทันที.. ไม่ชอบใจอย่างมาก ก็เขาหวงนี่นา..
และเร็วเท่าความคิด มือหนาก็เข้ามาจับมือเพื่อนรักให้หลุดออกมาจากพวงแก้มนิ่มนั้น.. เก่งมองหน้าปืนอย่างพอจะเข้าใจ..
เพราะได้มีโอกาสคุยกับแวนถึงรู้ว่าปืนนั้นมีใจให้กับวุ้น.. ทั้งที่รู้แต่ก็อดแกล้งไม่ได้.. เห็นเพื่อนทำหน้าอย่างนี้แล้วตลกดี..

" เป็นอะไรของมึงไอ้ปืน ทำหน้าเหมือนจะฆ่ากู.." แซวเพื่อนรักอย่างเห็นขำ..

" พูดแต่ปากก็พอ.. มืออย่าจับเดี๋ยวของจะเสียโว๊ย .."

" อ๊ะ...ทำไม กูก็เล่นกับวุ้นมาแต่ไหนแต่ไรนี่ ไม่ใช่เพิ่งมาเป็น.. ทำไมมึงต้องไม่พอใจด้วยล่ะ วุ้นยังไม่เห็นว่าเลยเนอะ.."
หันไปขอความเห็นจากร่างบาง..ที่นั่งมองการกระทำของชายหนุ่มหน้าเข้มอย่างไม่เข้าใจเช่นกัน อย่างที่พี่เก่งพูดแหละก็เล่นอย่างนี้
ตั้งนานแล้วทำไมพี่ปืนต้องมาไม่ชอบด้วยล่ะ..

" เอ่อ...นั่นมันตอนเด็ก แต่นี่โตๆกันแล้ว ..มันไม่ดี.." ปืนไม่รู้จะตอบเพื่อนรักอย่างไร.. เพราะเขาก็ยังไม่พูดความในใจ
กับร่างบางอย่างเป็นทางการ.. เริ่มอายเหมือนกันเมื่อเพื่อนรักตัวดีใช้สายตาล้อๆ เหมือนรู้.. แต่ประมาณว่าถ้ามึงไม่พูดให้เคลียร์
กูก็จะแกล้งมึนไม่รู้ซะอย่างนั้น ..เป็นเพื่อนที่ดีมาก..

" อ๊ะ...ก็ได้..แต่ได้เวลาที่ต้องกลับแล้วว่ะกูต้องไปก่อนล่ะงานอีกแล้ว..พี่ไปก่อนนะวุ้นแล้วไว้จะแวะมาอีก.." เก่งดูเวลาแล้ว
เห็นสมควรต้องไปเสียทีบอกเพื่อนรักพร้อมกับร่างบางที่นั่งอยู่...ก่อนลุกจากไปยังไม่วายเอื้อมมือมาดึงแก้มนุ่มของวุ้นเล่นอีกครั้ง
ก่อนที่จะเดินหัวเราะจากไปอย่างเร็ว.. ก่อนที่ไม่รู้ว่าอะไรจะลอยละลิ่วมาโดน.. จากความไม่ชอบใจของเพื่อนตน..

" พี่ปืนเป็นอะไร..ทำไมต้องทำหน้าบึ้งด้วยล่ะ.." วุ้นเอ่ยถามออกมาเมื่อตอนนี้ได้อยู่กันตามลำพังกับหนุ่มหน้าเข้ม..

" วุ้นอ่ะ...ทำไมต้องให้ไอ้เก่งมาถูกเนื้อต้องตัวด้วยล่ะ..พี่ไม่ชอบอะ.." ปืนหน้างอหนักไปอีก..ออกอาการงอแงเหมือนเด็ก...
วุ้นอยากจะขำออกมาแต่ก็ยั้งไว้ ก่อนทำหน้าซื่อไม่เข้าใจที่ชายหนุ่มพูด..

" แล้วทำไมพี่ปืนถึงไม่ชอบด้วยล่ะฮึ.."

" ก็.......โถ่.. นี่วุ้นไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันนี่.." ร้องออกมาอย่างไม่รู้จะทำไง.. ตอนนี้เขาก็เริ่มอายเหมือนกัน ที่อายุมากแล้ว
ต้องมาหัวปั่นกับเรื่องความรัก ..

" อ้าว...ก็พี่ปืนไม่เคยบอกอะไรวุ้นนี้ จะให้วุ้นเข้าใจว่าไงล่ะ " ยังแกล้งไม่รู้ต่อไป ทั้งที่หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นอย่างตื่นเต้น..
ปืนเงียบไปนิดนึงเหมือนกับว่ากำลังใช้ความคิด..ว่าจะพูดดีหรือไม่พูดดี ถ้าไม่พูดไม่มีทางที่ร่างบางจะเข้าใจอะไรง่ายๆ ..
แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดแล้วอีกฝ่ายจะรับไม่ได้ ..โอ๊ย ..ปวดหัวชะมัดเลย เอาไงดีวะเรา...

และในที่สุดเหมือนกับปืนตัดสินใจได้..มองหน้าเนียนด้วยสายตาจริงจัง.. จนวุ้นต้องเป็นฝ่ายหลบสายตาคมเสียเอง.
สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มเอื้อมมือมาคว้ามือบางไปจับไว้อย่างถือวิสาสะ.. แล้วปืนก็ต้องอมยิ้มเมื่อได้รับรู้ถึงความชื่นเหงื่อ..
และความเย็นจากอีกฝ่าย.. ที่แท้ก็ตื่นเต้นไม่แพ้เขานี่เอง.. เหมือนเด็กที่โดนจับผิดได้วุ้นได้แต่นั่งหน้าแดงอย่างนั้น ..

" เอ่อ..พี่อยากบอกว่า...พี่รักวุ้นนะ..." ตัดสินใจสารภาพออกไปตรงๆ..เฝ้าดูปฏิกิริยาจากร่างตรงหน้า ที่ตอนนี้ก้มหน้านิ่ง..
มีแต่ความเงียบเท่านั้นในตอนนี้ ทำให้ปืนเริ่มใจไม่ดีเหมือนกัน..

" วุ้น...เอ่อ แล้ววุ้นจะว่าไงบ้างล่ะ..." เอ่ยทำลายความเงียบด้วยอาการไม่แน่ใจนัก.. จะอกหักตอนอายุมากหรือป่าวนี่เรา..

" แล้ว...แล้วจะให้วุ้นว่าอะไรล่ะ.." วุ้นเอ่ยออกมาเบาๆ หลังจากที่นั่งเงียบ..

" ก็...บอกพี่ให้รู้ว่าวุ้นรู้สึกยังไง จะตอบรับพี่หรือว่าไม่..พี่จะได้รู้ว่าจะวางตัวเองในสถานะไหน.." ปืนเอ่ยออกไป ถ้าวุ้นไม่ตอบรับ
เขาก็จะวางตัวเป็นพี่ชายเหมือนดังเช่นแต่ก่อน.. ถึงแม้ว่าจะยากก็ตามแต่เขาก็ไม่อยากไปสร้างความลำบากใจให้คนที่เขารัก

วุ้นเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้า.. มีริ้วรอยแห่งความไม่สบายใจปรากฏให้เห็น.. ไม่อยากเชื่อคนที่เฮฮาขี้แกล้งอย่างพี่ปืน
จะมาเป็นอย่างนี้ได้ก็เพราะเขา ..

" อืม..พอดีวุ้นก็ไม่ใช่คนใจร้าย ตอบรับแล้วกัน ไม่อยากให้คนแก่ไปนั่งเสียใจที่บ้านคนเดียว.. " น้ำเสียงทะเล้นของวุ้นทำให้
ปืนนั้นยิ้มกว้างออกมาได้ทันที งั้นก็แปลว่า วุ้นตกลงแล้วสินะ..

" แปลว่าวุ้นรักพี่.. แล้วก็รับพี่เป็นแฟนแล้วใช่ป่ะ..บอกชัดๆให้พี่แน่ใจหน่อยเถอะ นะ นะ.." ปืนออกอาการอ้อนอีกฝ่าย ..
พร้อมกับหอมมือบางที่ตนยึดไว้.. ทำให้วุ้นอายได้อีกเช่นเคย ..

" ถ้าไม่รัก..ก็ไม่ปล่อยให้มาทำอย่างนี้ได้หรอก พี่ปืนนี้ก็จะเอาไรอีก.. "

" โอ๊ย...ดีใจที่สุดเลย " ปืนร้องออกมาอย่างเก็บอารมณ์ไม่อยู่.. เหมือนเด็กๆ ที่ได้ของเล่นถูกใจก็ไม่ปาน จนทำให้วุ้นอดหัวเราะ
ออกมาไม่ได้ ..บางทีคนตัวโตก็มีมุมที่น่ารักเหมือนกันนะนี่..

" เออ..ไหนๆ ก็จะเป็นแฟนกันแล้ว.. วุ้นจะบอกพี่ปืนเอาไว้เลยแล้วกัน.. ว่าวุ้นออกจะเป็นคนขี้หึงและหวงของที่เป็นของตนเองมาก
ดังนั้นอย่าให้รู้ว่ามีใครมาเจ๊าะแจ๊ะกับพี่ปืน หรือว่า พี่ปืนไปเจ๊าะแจ๊ะกับใครอีก..วุ้นขอเตือนไว้นะ อาจมีเลือดตกยางออกกันบ้างล่ะ..
รู้อย่างนี้จะถอนตัวก็ยังไม่สายนะครับ.. "

วุ้นบอกกับอีกฝ่ายพร้อมกับส่งรอยยิ้มเย็นมาให้.. ทำให้ปืนถึงกับเสียวหลังวาบ..กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ...
ไม่นึกว่าลูกแมวที่เขาเคยแกล้งมาแต่เด็ก..โตขึ้นจะกลายเป็นเสือไปซะได้ ..ไอ้ปืนเอ๊ย.. ถ้ารักชีวิตล่ะ
ก็อย่าเสี่ยงไปทำให้อีกฝ่ายโกรธเชียวล่ะ.. ไม่งั้นตายลูกเดียว..

" ใครจะเปลี่ยนใจล่ะ.. ก็รักไปแล้วนี่คร๊าบ.." ปืนทำเสียงอ่อนให้กับวุ้นอีกครั้ง.. แล้วคู่รักคู่ใหม่ก็นั่งคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุข..
โดยไม่รู้เลยว่าอีกไม่นาน.. พายุกำลังจะพัดผ่านเข้ามาในชีวิตของทั้งคู่..


TBC...
แง่มๆ ขอบคุณทุกรีพลายนะครับ ที่เป็นกำลังใจให้ ตามไปอ่านงานของผมบ้างนะครับ...

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
มีคุณแสนดีเพิ่มมาอีก1คน คงจะสนุกน่าดูตอนต่อไป :yeb:

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ลุ้นคู่พี่ปืนกับน้องวุ้นไปแล้วคู่นึง :-[  :laugh3: :-[  ตอนนี้สงสัยต้องลุ้นคู่พี่เก่งกับน้องแสนดีอีกคู่ละมั้งคับ :interest: :haun5: :interest:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
ต่อไปก็ลุ้นคู่ของเก่งกะแสนดีต่อ  :give2:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
ยังคงเป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมครับ

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
 :laugh3: :laugh3: :laugh3:

มาตามอ่านละครหลังข่าวหลังจากหายไปหลายวัน

น้องวุ้นมุดมุ้งพี่ปืนซะแร้ววววววววว

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ แฮปปี้ไปคู่นึงแล้ว  :เชิป2:  :เชิป2:
รอลุ้นอีกคู่ดีกว่า  :kikkik:  :yeb:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
อุๆ ชอบคู่เก่งแสนอ่ะ น่าร้ากกกกกกกกกกกกกก ที่สุดเลย
------------------------------------------------------------------------

บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่12)

เสียงเรียกโวยวายดังมาจากด้านล่างทำให้แวนต้องออกมาดู.. ก็เห็นว่าเป็นพวกคนงานที่เป็นลูกน้องของเขา หน้าตาตื่นกันมา ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้..

" ว่าไง ..มีอะไรกันเหรอ.." รีบถามออกไปเมื่อลงมาจากข้างบนแล้ว.. ตามมาด้วยภรรยาและวุ้นที่ต้องออกมาดูอย่างสนใจเช่นกัน.. พิณรู้สึกเจ็บหน่วงๆที่ท้องมาตั้งแต่เมื่อกลางวันแล้ว.. และตอนนี้อาการเจ็บนั้นก็เริ่มกลับมาอีก. แต่ก็ยังแข็งใจเพื่อรอฟังพวกข้างล่างว่ามีเหตุอะไรกัน..

" เกิดเรื่องใหญ่แล้วนาย.. ท้ายไร่เราโดนไฟไหม้ครับ.." หนึ่งในคนสนิทเขาเอ่ยออกมา

" อะไรนะ...มันเกิดเรื่องอย่างนี้ได้ไงกัน.." แวนถามออกมาอย่างร้อนใจ

" ไม่ทราบครับ...ไอ้เด่นมันเห็นแล้วก็รีบตามคนอื่นๆให้ไปช่วยดับไฟกัน ผมเลยรีบมาตามนายให้ไปดู.."

" เออๆ...งั้นเรารีบไปกัน.." แวนบอกอย่างรีบร้อนออกมา.. และตอนนั้นเองอาการเจ็บท้องของพิณก็หนักขึ้น..จนไม่สามารถยืนไหว ต้องทรุดลงนั่งกับพื้น.. เหงื่อเริ่มซึมออกมาทั่วใบหน้า ..วุ้นที่อยู่ใกล้สุดตกใจพร้อมกับดูอีกฝ่ายอย่างห่วงใย

"พี่พิณเป็นอะไรพี่....เจ็บท้องเหรอ.."

" อื้อ...สงสัยว่า.... จะ..คลอดแล้วล่ะมั้ง..." บอกออกมาด้วยน้ำเสียงขาดเป็นห้วงๆ รับรู้ได้ว่าอีกไม่นานชีวิตใหม่จะถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว แวนที่กำลังจะออกไปกับคนงานถึงกับชะงัก.. พร้อมกับรีบวิ่งขึ้นมาดูผู้เป็นที่รักด้วยความเป็นห่วง..

" พิณ...เป็นไรมากมั้ย..รอก่อนนะ เดี๋ยวพี่เอารถออกเราไป รพ.กัน.." บอกด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก พร้อมกับโอบภรรยาเอาไว้

" มะ..ไม่ เป็นไร พี่ไปดูไร่เราก่อนเถอะ.."

" อย่าพูดบ้าน่า...นี่มันเมีย และลูกพี่ทั้งคนนะไม่ห่วงได้ไงล่ะ..." บอกออกมาทันที พิณนิ่วหน้า เม้มปากแน่นข่มความเจ็บปวด.. และรับรู้ถึงอาการน้ำเดินแล้ว.. วุ้นมองพี่ทั้งสองแล้วก็เสนอความคิดของตนออกมา..เพราะถ้ารอนานกว่านี้ไม่ดีแน่เด็กอาจเป็นอันตราย รวมทั้งแม่ด้วย..

" เอางี้นะ.. พี่แวนไปส่งพี่พิณ แล้วเดี๋ยววุ้นไปดูไร่เอง ตกลงนะ...เร็วเข้าพี่เดี๋ยวได้คลอดคาเรือนหรอก.."
เร่งพี่ชายที่ยังมัวนิ่งไม่ยอมขยับ.. สุดท้ายแวนก็ช้อนตัวภรรยา พร้อมกับพาลงมายังรถยนต์ที่จอดไว้ด้านล่าง..ก่อนปิดประตูก็หันไป กำชับน้องชายอย่างห่วงใยอีกครั้ง..

" ดูแลตัวเองด้วยนะวุ้น..." วุ้นยิ้มรับจากนั้นแวนก็รีบบึ่งรถออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อแข่งกับเวลา.. เสียงเอะอะด้านล่าง.. ทำให้แสนดีงัวเงียออกมาดู.. เขาไม่ได้สติมาตั้งแต่หัวค่ำ เนื่องจากกินยาแก้ไข้เข้าไป ..เมื่อรู้ว่าตนเองอาการไข้เล่นงาน..

" มีอะไรกันเหรอวุ้น.." เอ่ยถามเพื่อนออกไปทันที วุ้นหันมามองทางต้นเสียง

" แสน อยู่บ้านนะเดี๋ยววุ้นมาเกิดเรื่องที่ไร่นิดหน่อยน่ะ.."

" เกิดอะไร...เดี๋ยวแสนไปเป็นเพื่อนนะ.." รีบบอกออกไปอย่างเป็นห่วง

"ไม่ต้องหรอก.. แสนไปพักเถอะไม่มีอะไรใหญ่โตหรอก...เดี๋ยววุ้นก็กลับมาแล้ว นะ.." กำชับกับผู้เป็นเพื่อนรัก .. พร้อมกับออกไปกับพวกคนงานที่มาตามด้วยอาการรีบเร่ง.. ดีที่พ่อและแม่ไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ไม่งั้นคงได้ตกใจกันน่าดู

เขาไม่ยอมให้ไร่ที่เสมือนกับเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและครอบครัวเขาต้องมาล่มสลายไปเป็นอันขาด ..หน้าเนียนนั้นเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด ตอนนี้หัวใจเขาแล่นไปถึงไร่นานแล้ว..และในเวลาไม่นานวุ้นก็มาสมทบกับพวกคนงานอีกกลุ่ม.. ที่ตอนนี้ยืนรอผู้เป็นนายอยู่..

" เป็นไงบ้าง..." วุ้นเอ่ยถามอย่างร้อนใจ..

" ไม่เป็นไรมากแล้วครับคุณหนู...พวกเราช่วยกันดับไฟได้หมดแล้ว ดีที่ไม่ลุกลามไปมาก.." หนึ่งในคนงานกลุ่มนั้นเป็นผู้ตอบออกมา เมื่อได้ฟังวุ้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ..จากนั้นก็ถามถึงความปลอดภัยของพวกคนงาน ที่ช่วยเหลือกันเต็มที่อย่างห่วงใยเพราะอยู่ด้วยกันมานานจนเหมือนกับเป็นครอบครัวใหญ่..

" งั้นก็ดีไป...แล้วมีใครเป็นอะไรหรือป่าว .."

" ไม่มีครับคุณหนู แต่ว่าผมเจอไอ้นี่ในที่เกิดเหตุครับ.." พูดออกมาพร้อมกับนำของที่ตนเจอออกมา.. ปรากฏว่าเป็นแกลลอนน้ำมัน พร้อมกับไฟแช็คอีกอัน.. วุ้นขมวดคิ้วอย่างสงสัย มันมาได้ไงนี่.. อย่าบอกนะว่าไฟไหม้ที่เกิดนั้นมาจากการวางเพลิงน่ะ..

" แล้วพวกเราเห็นใครแปลกหน้าเข้ามาในไร่บ้างล่ะ..." ถามออกไปอย่างสงสัย

" ผมเห็นรถยนต์มาเวียนใกล้ไร่เราหลายรอบ..แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรครับ.." คนงานคนเดิมเป็นคนบอกออกมาอีก ... วุ้นใช้ความคิดว่าอย่างหนัก ..พูดถึงไร่เขาก็ไม่ได้ไปขัดผลประโยชน์กับใคร ..ต่างคนต่างอยู่กันมาแบบไม่มีปัญหามาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ แล้วนี่มันอะไรกัน ใครช่างกล้าอย่างนี้นะ..

" เอาล่ะ..ขอบใจทุกคนมากนะ แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ" วุ้นบอกกับทุกคนออกไป...เมื่อเห็นว่าวันนี้เหนื่อยกันมามากแล้วหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายไปหมดแล้ว..วุ้นยังคงยืนใช้ความคิดอยู่ตรงนั้นอย่างสงสัยพักหนึ่ง..

ไม่เป็นไรเอาไว้ปรึกษาพี่แวนแล้วกัน..ก่อนที่จะเก็บหลักฐานเอาไว้แล้วพาตนเองกลับบ้านเช่นกัน.. และตอนนี้มีเรื่องให้นึกถึงอีกเรื่องก็คือพี่สะใภ้ และชีวิตใหม่ที่จะลืมตาดูโลก ในคืนนี้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง....
จากนั้นครอบครัวของวุ้นก็มีสมาชิกตัวน้อยเพิ่มมา..เป็นผู้หญิงเสียด้วยสมใจทุกคนเลยแหละ...วุ้นเพิ่งกลับมาจากเยี่ยมพี่สะใภ้.. โดยมีปืนอาสาขับรถให้ ..ส่วนแวนนั้นยังคงคอยเฝ้าภรรยาที่รักไม่ห่าง.. ยิ้มหน้าบานไม่หุบเมื่อได้เห็นลูกสาวผู้น่ารักน่าชังตัวน้อย..

" วุ้นเป็นอะไรเหรอ..พี่เห็นทำหน้านิ่วบ่อยๆ.." ปืนเอ่ยถามเมื่อสังเกตความแปลกไปของร่างบางผู้เป็นคนรัก...

" อืม...มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะพี่ปืน..."

" บอกพี่ได้มั้ย..เผื่อว่าเราจะได้ช่วยกันคิดไงล่ะ.." ปืนเสนอตัวแล้ววุ้นก็เลยตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับปืนได้รับรู้... ความจริงแล้วเขากะจะบอกกับผู้เป็นพี่ชายก่อน...แต่เห็นว่าฝ่ายนั้นยังวุ่นกับสมาชิกใหม่...เลยไม่ได้เล่าอะไรโดยละเอียดนัก.. และเมื่อปืนได้รับรู้เรื่องทั้งหมด.. คิ้วเข้มก็ขมวดขึ้นมาอย่างใช้ความคิดทันที

" พี่ว่านี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ..เอางี้มั้ยลองปรึกษาไอ้เก่งดูเผื่อมันจะช่วยสืบให้เราได้.." ปืนแนะความคิดให้กับวุ้น.. และวุ้นเองก็คิดว่าเห็นสมควรจึงพยักหน้ารับ.. เป็นอันตกลงที่จะขอความช่วยเหลือจากสารวัตรเก่ง..

ปืนกดมือถือหาเพื่อนรักทันที ..และได้รับการตอบรับจากปลายสายว่า..กำลังขับรถมาที่บ้านวุ้นพอดีอีกไม่นานก็คงถึงแล้ว .. เมื่อสื่อสารกันเรียบร้อยแล้วก็วางสายไป..

" ว่าไงพี่ปืน...พี่เก่งเขาว่างปะ.."

" มันกำลังมา...เดี๋ยวถึงแล้วล่ะ เอ..มันมีเรื่องอะไรต้องมานี่นักหนานะ หรือว่าติดใจวุ้นอ่ะ.." ปืนออกอาการกระบวนเหมือนเด็กทันที ทำให้วุ้นต้องดุออกมาอย่างอดไม่ได้.. คนอะไรคิดแต่เรื่องบ้าบอ

" พี่ปืนนี่ก็บ้า...คิดอะไรฟุ้งซ่านไม่รู้เรื่อง.."

" ก็แหม..พี่หวงนี่ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับแฟนพี่อ่ะ.." ร่างสูงงอแงพร้อมกับดึงมือบางไปกุมเล่นซะอย่างนั้น..ทำให้วุ้นต้องตีเข้าให้อย่างอดหมั่นเขี้ยวไม่ได้.. ตัวออกโต แต่ชอบมาทำเด็ก.. วัยกลับตอนแก่หรือไงนะพี่ปืนนี่

"เลิกบ้าไปเลย.. ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นนะ.."

" ก็ได้...รอเสร็จเรื่องแล้วพี่ค่อยเอาจริงล่ะนะ.." ปืนบอกกับวุ้นด้วยความมุ่งหมาย พร้อมกับส่งสายตาวิ้งวับมาให้ทำให้วุ้นอดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้.. แต่ยังไม่ทันพูดอะไรอีกรถยนต์ที่คุ้นตาก็เคลื่อนเข้ามาจอดอย่างรวดเร็ว ..พร้อมกับสารวัตรเก่งที่ตอนนี้แต่งตัวเต็มยศลงมาจากรถ เดินมาหาทั้งคู่ที่นั่งอยู่พร้อมหน้าด้วยรอยยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี...

" ว่าไง...มานั่งจู๋จี๋กันไม่ห่างเลยนะ.." เอ่ยแซวออกมาตามประสาคนปากไวเช่นเดิม แต่สายตานั้นก็มองอีกคนที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย..

" ป่าวซะหน่อยพี่เก่งก็...มีเรื่องจะปรึกษาพี่น่ะ.." วุ้นทำสีหน้าจริงจังออกมา...

" อะไร.. หรือว่าเรื่องแต่งงาน เมื่อไหร่ล่ะพี่ขอเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวนะ.." ยังไม่หยุดหยอกอีกฝ่าย..เรียกเสียงหัวเราะออกมาจากเพื่อนรัก ที่นั่งอยู่ด้วยได้ ..แต่วุ้นนั้นได้แต่หน้าแดงอย่างเดียว.. สมแล้วที่เป็นเพื่อนกันปากอย่างนี้ล่ะนะถึงเป็นโสดกันทั้งคู่ ...แล้วก็ปรายตา ไปมองหน้าอีกคนที่หัวเราะไม่เลิก.. ทำให้ปืนต้องชะงักเสียงทันทีเพราะโดนสายตาพิฆาตส่งมา..

" เรื่องซีเรียสนะพี่.. อย่าเพิ่งล้อเล่นสิ.." น้ำเสียงบ่งบอกว่าเริ่มงอนขึ้นมาแล้ว ..ทำให้เก่งเลิกแกล้ง และหันมาถามเรื่องสำคัญที่อีกฝ่ายจะเอ่ยบอก..

" เอาล่ะ ไม่แกล้งแล้ว..พูดมาได้เลยพร้อมรับฟังครับ.." เอ่ยเอาใจร่างบาง จากนั้นถ้อยประโยคต่างๆ.. ก็หลุดออกมาจากปากของร่างบางอีกครั้ง ..สุดท้ายเมื่อจบเรื่องแล้วเก่งก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ สีหน้าเริ่มจริงจัง.. เพราะเขารักครอบครัวนี้.. ไม่ต่างกับครอบครัวของตนเองและเมื่อรู้ว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอย่างนี้...เขาก็คงนิ่งนอนใจไม่ได้เป็นอันขาด..

" ตกลงแล้วพี่จะคอยสืบดูให้..อย่าห่วงเลย..แต่ยังไงช่วงนี้ก็ให้ทุกคนระวังตัวเอาไว้มั่งนะ.." เก่งบอกออกมาอย่างเป็นห่วง

" ครับพี่เก่ง..ขอบคุณพี่มาก เอาไว้วุ้นจะบอกพี่แวนเรื่องนี้อีกครั้ง.." เก่งพยักหน้ารับ พร้อมกับเอ่ยถามถึงอีกคนทันที..

" อืม...แล้วเพื่อนสุดสวยของเราไปไหนซะล่ะไม่เห็นเลย.."

" อ๋อ..แสนเขาไม่ค่อยดีนะพี่จับไข้ วุ้นเลยให้นอนพักในห้อง.."

" แล้วเป็นอะไรมาหรือป่าวล่ะ พาไปหาหมอมาหรือยัง.." น้ำเสียงแสดงออกมาอย่างห่วงใยอย่างที่ตนไม่รู้ตัว.. ทำให้ปืนเพื่อนรักอดแซวออกมาไม่ได้.. มันยังไง ยังไงอยู่นา ..ปกติไอ้เก่งไม่ใช่พวกที่จะใส่ใจกับเรื่องอะไร หรือใครง่ายๆนี่หว่า..

" อะไรวะไอ้เก่ง...ออกอาการห่วงมากไปหรือป่าว.."

" ก็...ไม่เห็นมีอะไรนี่หว่า..แหม เดี๋ยวเขาเกิดป่วยตายคาบ้านแล้วจะทำไงกันล่ะใช่ป่ะ.." ยังไม่วายปากดี..ทั้งที่ใจอดห่วงไม่ได้.. ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม อาจจะเพราะดวงตาที่แฝงไว้ด้วยความเศร้า ล่ะมั้งทำให้เขาติดใจถึงตอนนี้..

" โห...พี่เก่งปากไม่เป็นมงคลเลยอ่ะ.. เพื่อนวุ้นแค่เป็นไข้ไม่ได้เจ็บหนักอีกไม่กี่วันก็วิ่งได้แล้ว.."

" นั่นสิ.. ปากอย่างนี้ไงถึงไม่มีใครเอาน่ะ..." ปืนสนับสนุนขึ้นมาทันที..

" โถๆ...ไอ้คุณปืน..ปากมึงล่ะดีเหลือเกินแหละ..เพาะเลี้ยงตัวไรไว้เยอะแยะกูยังไม่บ่นเลย... ไม่รู้ว่าวุ้นไปตกหลุมมันได้ไง.. ต้องไปฉีดยากันบ้าเอาไว้นะ..." เก่งพูดออกมาด้วยความชอบใจพร้อมกับหัวเราะเสียงลั่น...

ปืนเงื้อเท้าขึ้นมาจะประเคนให้อีกฝ่ายด้วยความรัก..แต่เก่งก็หลบฉากได้ทัน.. จากนั้นคนเป็นเพื่อนทั้งสองต่างก็แสดงความรักกัน ด้วยกำลังตุ๊บตั๊บ.. จนวุ้นอดหัวเราะออกมาไม่ได้.. เหมือนเด็กไม่รู้จักโตกันทั้งคู่ นี่ถ้ารวมพี่แวนด้วย ครบเซ็ตเลย เด็กโข่ง..


TBC.....

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
มารร้ายเริ่มแผลงฤทธิ์แล้วเหรอครับ :o :o  ต้องให้คุณพี่ปืนแล้วก็คุณพี่สารวัตรช่วย :haun5: :haun5:  ค่าตอบแทนคือคุณน้องวุ้นกับคุณน้องแสนดีชะมะคับ :loveu: :pighaun: :loveu:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
มารอวันที่พี่เก่งบอกรักน้องแสน  :haun5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด