: : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: : : : บ้านไร่นี้มีรัก : : : โดยคุณ Haruka" . .  (อ่าน 182422 ครั้ง)

kYos

  • บุคคลทั่วไป
โอ้.. มีเพิ่มมาอีกคู่  อิอิ.. :kikkik:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ชอบจริงๆเลย เด็กโข่ง
 :haun4: :haun4: :haun4:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
มาต่ออีกนะเพ่กระต๊อบ นุกหนาน :yeb:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ เพื่อนกันแสดงความรักด้วยกำลังตุ๊บตั๊บ  :kikkik:  :kikkik:

ออฟไลน์ tsuyu

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
เข้ามาให้กำลังใจคนโพสค่ะ


inimeg

  • บุคคลทั่วไป
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่ 13)
" แสน..เดี๋ยววุ้นไปซื้อของที่ร้านตรงโน้นก่อนนะ...แสนรออยู่ตรงนี้ก็ได้แดดร้อน.."
สั่งเพื่อนรักที่เพิ่งหายไข้ดีไม่กี่วันให้รออยู่ในร่ม ...แสนดียิ้มรับและรออยู่ตรงนั้น รู้สึกดีกับชีวิตแบบชาวบ้านอย่างนี้ ถ้าเป็นได้ก็อยากมาอยู่ที่นี่นะ แต่ก็นั่นแหละ จะมาอยู่ได้ไงล่ะจริงมั้ย ทั้งญาติ ทั้งครอบครัวก็ไม่มีนี่ แสนดียิ้มออกมาอย่างเศร้าๆ..ในขณะที่รอเพื่อนรักซื้อของอยู่นั้น ก็มีชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามายังเขา พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจนัก แสนดีมองฝ่ายตรงข้ามอย่างชั่งใจ

" หวัดดีน้องสาว...ไม่ทราบว่ามายืนคอยใครเหรอ พี่เห็นยืนอยู่นานแล้ว.." หนึ่งในชายกลุ่มนั้นเอ่ยออกมา แสนดีเอ่ยตอบด้วย น้ำเสียงปกติ ..แต่ในใจเริ่มไม่พอใจเท่าไหร่นัก

" ขอโทษครับ ผมเป็นผู้ชาย.."

" เว๊ย...จริงหรือป่าว พี่ว่าไม่น่านะ ออกจะสวยขนาดนี้.." ไอ้คนเดิมทำหน้าตาและน้ำเสียงไม่เชื่อ อีกทั้งพวกเพื่อนๆของมันก็เช่นกัน ต่างวิจารณ์กันอย่างไม่เกรงใจแต่ละคำที่เข้าหูของเขาแทบจะทำให้คนหน้าสวยเข้าไปสอยพวกนั้นให้ร่วงทั้งหมดเสียให้ได้ พยายามทำใจนับเลขเข้าไว้ข่มจิตใจ

" ผมกับพวกคุณไม่รู้จักกัน ยังไงก็กรุณาออกไปเถอะครับ.."

" แหม...อย่าเพิ่งตัดสัมพันกันสิน้อง..ไป เดี๋ยวพวกพี่พาไปเที่ยว แถวนี้พี่รู้จักดี.." ไม่พูดเปล่า เดินเข้ามาใกล้เขามากกว่าเดิม.. จนได้กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ออกมาจากฝ่ายนั้น ..ทำให้แสนดีถึงกับต้องเบ้หน้าอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่..

" อย่าดีกว่าครับ..พอดีผมมากับเพื่อน ต้องขอตัว.." ว่าแล้วก็ตัดสินใจที่จะเดินหนีออกจากตรงนั้นซะ..ไม่อยากจะต่อคำมากไปกว่านี้ แต่ฝ่ายนั้นกลับยึดข้อมือของคนหน้าสวยเอาไว้แน่น.. ไม่ยอมให้ปฏิเสธไปง่ายๆ และนั่นเอง สติของคนหน้าสวยก็หลุด ทันที.. สลัดข้อมือได้ก็ผลักอีกฝ่ายให้ออกห่างอย่างแรง จนฝ่ายนั้นล้มไปนั่งกับพื้น

" เฮ้ย...สวยแล้วเล่นตัวนักเหรอวะมึง.." พูดเสร็จไอ้พวกบ้าก็เข้ามารุมเขาพร้อมกันมันที.. แต่ด้วยความเป็นมวยทำให้แสนดีนั้น รับมือกับพวกมวยวัดไม่ยาก

ถึงอย่างนั้นก็ได้แผลเหมือนกันเนื่องจากจำนวนคนที่ต่างกัน.. และเขาเพิ่งหายป่วยทำให้แรงยังไม่กลับมาดีนัก ...และก่อนที่เขาจะ เริ่มเสียเปรียบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา...

" หยุดนะ...!! " ทุกสายตาหันไปมองยังต้นเสียง... เมื่อเห็นเครื่องแบบเท่านั้น ..พวกอันธพาลก็ค่อยรามือและถอยร่นไ ปยืนรวมกัน ไว้ทันที แสนดีโล่งใจขึ้นมาเพราะถ้านานกว่านี้เขาต้องแย่แน่ ...

" ก่อเหตุทะเลาะวิวาทกันอย่างนี้น่ะอยากไปนอนมุ้งสายบัวกันใช่มั้ย.." เสียงเข้มเอ่ยออกมาอย่างกังวาน.. พวกอันธพาลต่างยืนตัวลีบ ไม่น่าซวยมาเจอสารวัตรคนใหม่นี้เลย.. ต้องไปกินข้าวแดงกันหมดแน่เลยงานนี้ ซวยๆ

"เป็นอะไรมากหรือป่าว..." หันมาถามคนหน้าสวยอย่างห่วงใย

" ไม่เป็นไรหรอก...ขอบคุณครับ.." แสนดีเอ่ยออกมาเสียงเบา พร้อมกับเช็ดเลือดที่มุมปาก .สงสัยว่าจะกินน้ำพริกไม่ได้หลายวันแน่เลย เก่งสังเกตเห็นว่าร่างเพรียวไม่เป็นอะไรมาก..นอกจากรอยฟกช้ำไม่กี่เท่าไหร่ก็โล่งอก...

" แล้วจะเอาไง...แจ้งความจับพวกนี้มั้ย.." ถามความเห็นจากอีกฝ่าย ..และแสนดีก็ไม่อยากให้เรื่องราวมันใหญ่โตไปกว่านี้

" อืม... อย่าเลยครับเป็นการเข้าใจผิดกันเท่านั้นเอง ให้มันแล้วกันไปดีกว่า.."

" ทุกคนได้ยินแล้วใช่มั้ย ..ทีหลังอย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกไม่งั้นชั้นจับยัดคุกทุกคนแน่.." เมื่อได้รับคำตอบจากปากของแสนดีแล้วก็หันไปบอกพวกที่ยืนหงอยอยู่ ..ทุกคนต่างยิ้มออกมาได้.. และยกมือขอบคุณเป็นการใหญ่ พร้อมกับสลายตัวไปจากตรงนั้นทันที

" แล้วทำอีท่าไหนล่ะถึงไปมีเรื่องกับพวกนั้นได้น่ะ.." เก่งถามอีกฝ่ายอย่างสงสัย แต่แสนดีก็ตอบกลับแบบไม่สนใจอะไร..

" ไม่ได้ทำไร..อยู่เฉยๆ.."

" สงสัยต้องโดนเข้ามาจีบแน่เลยช่ายปะ ทำใจเถอะนะอยากเกิดมาสวยก็งี้แหละ.." เก่งพูดแหย่ตามประสาคนปากไวอีกเช่นเคย ทำให้อารมณ์ของแสนดีนั้นขุ่นขึ้นมาอีก.. ตาคนนี้จะดีให้ตลอดไม่ได้เลยหรือไงนะ.. ไม่เข้าใจเลยทำไมต้องมาวุ่นวายกับตัวเขานักให้ตายสิ

" ผมขอบคุณที่สารวัตรเข้ามาช่วยในเรื่องนี้ แต่จะขอบคุณมากกว่านี้ถ้าไม่พูดวิจารณ์เรื่องของผม.."

" เฮ้อ...คนเราทำไมไม่ยอมรับความจริงก็ไม่รู้นะ.." แสร้งถอนหายใจออกมาเสียงดัง ลอบมองหน้าสวยที่เริ่มแสดงความไม่พอใจ ออกมา เขาชอบแบบนี้มากกว่า ..ที่เห็นฝ่ายนั้นต้องยิ้มๆ แต่เหมือนไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นจริง ฝืนๆชอบกล..

" ถ้าคุณอยากยืนบ่นบ้าบอคนเดียวก็เชิญ.. ผมขอตัว.." แสนดีไม่อยากจะต่อปากกับสารวัตรจอมกวนอีก

" แหม...จะรีบไปไหนล่ะ ผมไม่ช่ายพวกที่เข้ามาจีบคุณซะหน่อยไม่น่าโมโหเลยนี่จริงมั้ย ทำเป็นสาวขี้งอนไปได้.."

" นี่...คุณจะเอาไง มายวนผมทำไมนัก อยากรู้ว่าการที่ผมจะเป็นยังไงนี่มันหนักส่วนไหนของคุณล่ะ.."
เมื่อเห็นว่าฝ่ายนั้นไม่ยอมลดฝีปากลงเลย.. แสนดีก็เตรียมเอาเรื่องจริงๆบ้าง ไม่กลัวหรอกถึงเป็นสารวัตรก็เถอะ..ยอมคิดคุกแหละวะ ปากอย่างนี้น่าโดนมากกว่าไอ้พวกเมื่อกี้อีก.. หน้าเนียนนั้นบึ้งสนิท พร้อมกับกำมือแน่นบ่งบอกถึงอารมณ์ที่คุกรุ่นขึ้นมา..

" อืม...สีหน้าค่อยดีหน่อย ทำไมต้องคอยมาปั้นยิ้มตลอดดูแล้วตลกชอบกล ไม่กวนล่ะผมไปก่อนแล้วกัน.." แล้วเก่งก็ขอตัวออกไปทันที ทำให้แสนดีนั้นถึงกับปรับอารมณ์ตามไม่ทัน..ได้แต่ยืนมองตามไปอย่างไม่เข้าใจว่า.. คนนี้นั้นต้องการอะไรจากเขากันแน่.. แล้วรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สงมายังเขาอีกล่ะหมายความว่าอะไร...แสนดียืนคิดอย่างไม่เข้าใจของอีกฝ่าย...

----------------------
แสนดีนั้นนั่งหน้าบูดอย่างอารมณ์ไม่ดี ทำให้วุ้นที่เพิ่งออกมาจากห้องหลานสาวตัวน้อย.. ถึงกับขมวดคิ้วอย่างสงสัย.. ว่าเพื่อนรักเป็นอะไร..พักหลังๆ แสนดีมักจะทำสีหน้าได้หลากหลายอารมณ์..

ความรู้สึกของวุ้นรู้สึกดีที่เห็นเพื่อนไม่ต้องมาปั้นแต่สีหน้ายิ้ม.. เขารู้มาตลอดว่าบางครั้งเพื่อนแสนสวยของเขานั้น...มักจะฝืนในหลายๆเรื่อง และไม่ยอมบอกใคร รวมทั้งเขา ทำให้ลึกในใจนั้นวุ้นอดห่วงไม่ได้...

" เป็นอะไรไปเหรอแสน...ดูสิหน้าบูดเชียว.."

" โมโหคนบ้าๆน่ะไม่มีอะไรมากหรอก.."

" เอ...ใครน้า..กล้ามาทำเพื่อนที่น่ารักของวุ้นได้อ่ะ เดี๋ยววุ้นจัดการให้.."

" จะใครล่ะ ก็อีตาสารวัตรแหละ..กวนประสาทชะมัดเลย ไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้นะ.." แสนกระแทกเสียงออกมาอย่างหงุดหงิด เมื่อนึกถึงคนช่างกวนประสาท อีกทั้งปากก็ร้ายชอบกัดจิกเขาประจำ...

อาการของเพื่อนรักทำให้วุ้นอดขำออกมาไม่ได้.. ดูสิทำหน้าอย่างนี้แล้วดูน่ารักชะมัดเลย ..แสนจะรู้หรือป่าวน้า...สมแล้วล่ะที่พี่เก่งอยากแกล้งบ่อยๆน่ะ...

" อืม...แล้วนี่ไปไหนซะแล้วล่ะพี่เก่งอ่ะ.." วุ้นถามหาถึงตัวต้นเหตุ

" โน่น...เห็นว่าจะไปคุยกันเรื่องที่ไร่นี้มีปัญหาแหละ ที่พี่แวนและพี่ปืนก็ไปด้วย.." แสนดีบอกออกไป

" สงสัยคงมีอะไรคืบหน้าบ้างแล้วแหละนะ.." วุ้นพึมพัมออกมาเบาๆ..แล้วก็มองเพื่อนที่ยังไม่คลายความคุกรุ่น

" เลิกทำหน้าบึ้งได้แล้ว..ดูสิเดี๋ยวก็หน้าย่นหมดหรอก นะ...ยิ้มๆ อะ.." วุ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อเพื่อนรักเพื่อให้อารมณ์ดี ... อาการง๊องแง๊งของอีกฝ่าย ทำให้แสนดีอดยิ้มออกมาไม่ได้อีกนั่นแหละ... เพื่อนของตนน่ารักอย่างนี้ถ้าใครได้ไป.. ชีวิตต้องมีความสุขมากแน่นอน...

" วุ้นเราถามหน่อยเถอะ..อีตาพี่เก่งของวุ้นน่ะ ทำไมถึงชอบมาแหย่ให้เราโมโหทุกทีเลยอ่ะ ..หรือว่าเราไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือไงกัน .."

แสนดีลองเอ่ยถามเพื่อนรัก..ที่สนิทกับคนคนนั้นอย่างอดสงสัยไม่ได้... เพราะที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครกล้ามาทำกับเขาอย่างนี้ ถอยทัพไปตั้งแต่เขาวีนครั้งแรกแล้ว ..แต่อีตาพี่เก่งนี่ทนชะมัด..ไม่ว่าเขาจะว่าอะไร ก็มักจะยิ้มรับตลอด .. รอยยิ้มที่ไม่เคยมีใครให้อย่างนี้ นอกจากเพื่อนรักที่อยู่ตรงหน้า.. คนคนนี้มีให้ ไม่เข้าใจเลยว่ามันหมายความว่าไง

" ไม่หรอกแสน..อย่าคิดมากสิ ที่พี่เก่งแกมาทำอย่างนี้กับแสนน่ะ วุ้นว่าพี่เค้าสนใจแสนแน่เลย..." วุ้นอธิบายออกมาให้เพื่อเข้าใจ เพราะว่าพี่ปืนก็ทำอย่างนี้กับตนมาก่อน.. ไอ้อาการปากเสียซ่อมไม่หายนี่อ่ะเขาโดนมานักต่อนักแล้ว.. สุดท้ายเป็นไงล่ะก็ไปไหนไม่รอด.. วุ้นอดขำไม่ได้เมื่อนึกถึงชายคนรัก..

" บ้าเหรอ...จะมาสนใจเราทำไม..ไม่เห็นจะน่าสนตรงไหนเลย..วุ้นก็มั่ว.." แสนดีเถียงออกมาทันที ..แต่อาการเต้นแรงของหัวใจนี่สิ ทำให้เจ้าตัวสงสัยเหมือนกัน..ว่าทำไมถึงเกิดขึ้นมาได้..

เขาก็ยอมรับแหละนะถึงจะต้องหัวเสียแต่บางครั้ง..ก็สนุกที่ได้ต่อปากกับคนปากเสีย..ทำไมถึงสนุก เขาก็บอกกับตัวเอง ไม่ได้เหมือนกัน ความเหงาที่เคยรับรู้มาตลอด..ช่วงหลังๆนี้มักไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่..

" เชื่อเถอะ..แล้วคอยดูกันต่อไปแล้วกันว่าจะเป็นอย่างที่วุ้นว่าหรือป่าว..." เรื่องที่เขาคาดการณ์ ไม่พลาดแน่นอนเชื่อได้สิ.. แสนดีมองหน้าเพื่อนแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูไม่ได้..พลางคิดว่าถ้าเขากลับไปใช้ชีวิตเมืองกรุงเช่นเดิม..ความสุขที่มีอยู่ในตอนนี้ ยังจะคงหลงเหลือให้เขาสัมผัสได้บ้างอีกไหมหนอ..


TBC....
----------------
หุๆ อ๊าพ อ๊าพ อ๊าพ

กำลังใจล้นหลามอ่า.... ดีใจจังเรย...

kYos

  • บุคคลทั่วไป
มาต่อแร้ววว 555+
แหม้.. ละครหลังข่าวนี่มันดีอย่างงี้นี่เอง  :laugh5:
คู่นี้ก็น่าร๊ากก  :give2:

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
ติดละครหลังข่าวเรื่องนี้ซะแล้วจิ  :myeye:

ขอบคุณเพ่ต๊อบที่นำเรื่องราวดีดีแบบนี้มาให้อ่าน :yeb: :kikkik:
.

.
.
.
.

ลันลาทะเล

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
พี่เก่งกะพี่ปืนนี่มามุขเดียวกันเลยโน๊ะ :kikkik:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
 :laugh5:  แสนเก่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ คู่เก่งกับแสนท่าทางจะมันส์หยด  :kikkik:  :kikkik:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
เหอๆ คู่น้องแสนดีนี่ท่าทางน่ารัก  :kikkik:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
หุๆ ที่นี่ติดละครกันเยอะเลยแฮะ.... คริๆ

เอาล่ะ ไตเติ้ลละครจบแร้ว.....
__________________________________________

บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่14)
สารวัตรเก่งแจ้งเรื่องให้เพื่อนทั้งสองคือปืนและแวนให้ได้รู้ว่าตอนนี้..เขานั้นได้จับตัวคนร้ายที่มาลอบเพลิงในไร่ได้แล้ว และสืบถึงตัวการใหญ่ที่เป็นนาย..ปรากฏว่าเป็นเสี่ยทรงพลจริงอย่างที่แวนสงสัย..

ตอนนี้เขาได้ใช้หมายจับ เข้ารวบตัวของเสี่ยเรียบร้อย..รวมทั้งคดี เกี่ยวกับธุรกิจค้าไม่เถื่อนอีก.. ทำให้เสี่ยทรงพลดิ้นไม่หลุด คงต้องไปชดใช้กรรมในคุกนั่นแหละ ส่วนตัวลูกสาวนั้น หายตัวไปจากบ้านวันแล้วยังตามตัวไม่เจอทุกวันนี้

ทุกคนต่างโล่งใจในที่สุดปัญหาทุกอย่างก็ได้คลี่คลายลง.. ความยุติธรรมยังมีอยู่ในโลกนี้ ..คาดว่าอีกไม่นานพวกชาวบ้าน ที่ต้องโดนกดขี่จากคนพาล..คงจะลืมตาอ้าปากกันได้และกลับมาใช้ชีวิตที่สงบสุขเช่นเดิม..

ปืนชวนทุกคนไปเลี้ยงฉลองที่สามารถยุติเรื่องวุ่นวายต่างๆได้ที่บ้านของเขา..และทุกคนก็ตอบรับเป็นอย่างดี .. มีแต่แวนที่ต้องขอตัวเนื่องจากกำลังเห่อลูกและไม่อยากจะทิ้งให้ภรรยาอยู่เพียงลำพัง.. ทั้งที่ผู้เป็นภรรยาก็ไม่ได้ห้าม..

ตอนแรกแสนดีกะว่าจะปฏิเสธเพราะไม่อยากที่จะไปปะฝีปากกับอีตาสารวัตรจอมกวน ..แต่ก็ทนแรงตื้อของเพื่อนรักไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่อย่างที่เห็นนั่นแหละ.. วันนี้งดเครื่องดื่มที่เป็นแอลกอฮอล์ ..

อาหารถูกจัดนำมาเรียงกันมากมายและแต่ละอย่างน่าทานทั้งนั้น..ทั้งสี่ลงมือจัดการอย่างไม่รอช้าเนื่องจากน้ำย่อยในกระเพาะเริ่มจะทำงานแล้วเสียงช้อนกระทบจาน ปนกับเสียงหัวเราะเฮฮา หรือการหยอกล้อประสานกันไปเรื่อยดำเนินไปจนกระทั้งสิ้นสุดมื้อนั้น

วุ้นเอ่ยชวนปืนให้ออกไปเดินย่อย.. อ้างว่ากินจนแน่นท้อง.. ปล่อยให้แสนดีและเก่งอยู่กันเพียงลำพัง ..ความจริงแสนดีก็อยาก จะตามเพื่อนรักไปด้วยแหละ แต่ว่าก็ไม่อยากไปขัดคอคู่รัก.. เลยจำยอมต้องมานั่งปั้นหน้าเฉยอยู่อย่างนี้

เก่งมองคนหน้าสวยอย่างยิ้มๆ.. รู้ว่าฝ่ายนั้นไม่ได้ชอบใจสักเท่าไหร่ที่ต้องมาอยู่กับเขาอย่างนี้ แต่เขากลับชอบแฮะ .. และถ้าเขาเดาไม่ผิดวุ้น ต้องวางแผนอะไรไว้แน่เลย แหม ..ก็เล่นมาด้วยกันแต่เด็กไม่รู้ก็บ้าแล้ว

สายตาคมจ้องมองคนตรงหน้าอย่างเปิดเผย...ทำให้แสนดีเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีก โดยปกติแล้วเขาจะค่อนข้างใจเย็น แต่พอดับคนคนนี้แล้ว ห้ามไม่อยู่สักที ดูสิ อยู่มาจ้อง มามองทำไม เสียมารยาทชะมัดเลย แล้วยังยิ้มๆ อีก มองตอบแล้วยังไม่หยุดอีก อยู่ๆ แสนดีก็รู้สึกถึงความร้อนที่หน้า ..นี่เขาเขินกับสายตาของอีตาสารวัตรเหรอ สุดท้ายก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป..

" นี่...จะมานั่งจ้องกันทำไมนักมีอะไรจะพูดก็ว่ามา.."

" ทำไม..แค่อยากมองเฉยๆ ไม่ได้เหรอ.." ตอบด้วยน้ำเสียงยียวนตามประสา...

" ไม่ได้....."

" อืม..แล้วนี่จะกลับกทม.เมื่อไหร่ล่ะ..." อยู่ๆ ก็ถามออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย..แสนดีออกอาการกวนใส่ไปบ้าง

" ถามทำไม..."

" อ้าว...มองก็ไม่ได้ ถามก็ไม่ได้อีก แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะนี่ ฮึ.." ร้องออกมาอย่างเห็นขำ..แล้วดูสิมานั่งทำหน้าแดงใส่ รู้ตัวหรือป่าวว่ามันน่ารัก คงไม่รู้หรอกมั้ง หึหึหึ..

"กะว่าจะ.. กลับอาทิตย์หน้าแล้ว..." แสนดีตอบออกมาเสียงเรียบ...นึกใจหายเหมือนกัน เพราะเขาชอบที่นี่มาก แต่อย่างว่าแหละ มันไม่ใช่ที่ของเขานี่เนอะ ..พอคิดถึงตรงนี้แล้วหน้าสวยก็เศร้าขึ้นมาทันที เก่งจับสังเกตได้อย่างคนที่ใส่ใจ..

" เร็วจังเนอะ...น่าเสียดายจัง ..น่าจะอยู่นานกว่านี้อีกหน่อย.." เก่งเหมือนกับพูดลอยๆออกไปอย่างนั้น ..แสนดีมองหน้าอีกฝ่าย อย่างไม่เข้าใจ.. ทำไมต้องมาเสียดาย.. ก็เห็นหาเรื่องเขาตลอด ความจริงไม่มีเขาอยู่น่าจะดีไม่ใช่เหรอ..

" ทำไม...กลัวไม่มีคนให้กัดให้เหน็บแนมหรือไงกัน..."

" เปล่า...ผมคงคิดถึงแย่เลยอย่างนั้น.." ตอบออกมาหน้าตาเฉย

" บ้า เหรอ....."

" จริงนะ...แล้วจะมาเที่ยวอีกมั้ยล่ะ นานมั้ยกว่าจะมาอีก แล้วทำไงถึงจะได้คุยกันอีกล่ะ.." เก่งถามรัวเป็นชุด ทำให้แสนดีอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ..เพราะไม่รู้ว่าจะตอบคำถามไหนดีก่อน.. รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ออกมาจากใจ ทำให้เก่งมองอย่างหลงไหล.. อย่างนี้ดูดีกว่าเดิมเยอะเลย..

" ถามเยอะอย่างนี้แล้วผมตอบคำถามไหนดีก่อน" แสนดีพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ..

" งั้น..เมื่อไหร่เราจะได้คุยและพบกันอีกล่ะ...ขอคำตอบข้อนี้แล้วกัน..." เก่งเอ่ยพร้อมกับมองอีกฝ่ายด้วยสายตาอ่อนโยน.. ทำให้แสนดีนั้นต้องเสมองไปทางอื่นเมื่อรู้สึกอายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ..

เขายอมรับแหละว่าถึงแม้ว่าจะต้องมามีปากเสียง กับคนตรงหน้าบ่อยๆ แล้วทำให้ต้องหัวเสียหรือหงุดหงิดไปบ้าง... แต่ก็รู้สึกสนุกไปด้วยควบคู่กัน..ส่วนหนึ่งของจิตใจสัมผัสได้ถึงความเอาใจใส่ ความอบอุ่น ของอีกฝ่ายที่มอบให้ได้อย่างดี..

" ก็......เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ..." แสนดีพึมพัมออกไป พร้อมกับซ่อนรอยยิ้มน้อยๆ..บรรยากาศระหว่างสองคนเริ่มเต็มไปด้วยความอบอุ่นอ่อนหวาน..ที่เข้ามาเยือนโดยเจ้าตัวไม่อาจรู้ได้

ส่วนทางด้านของวุ้นนั้นก็จับตามองคนทั้งสองอย่างสนใจ.. โดยมีปืนยืนหน้างออยู่ข้างๆ ไอ้เรารึก็นึกว่าจะได้กุ๊กกิ๊กกันตามประสาคู่รักบ้าง..ดูสิ วุ้นไม่สนใจเขาเลย ..

เกิดอาการน้อยใจขึ้นมาทำทีเดินออกไปจากตรงนั้นเสีย... วุ้นหันไปตามเสียงเดินที่ค่อยๆห่างออกไป ..แล้วก็รู้ทันทีว่าร่างสูงนั้น ต้องเป็นอะไรบางอย่างแน่นอน.. ดูสิ.. เดินทื่อ ไหล่ห่อ คอตกไปอย่างนั้นอะ.. เลยพักการสนใจคู่ตรงหน้าพร้อมกับเดินตามปืนไป อย่างรวดเร็ว..มือบางเอื้อมไปรั้งอีกฝ่ายไว้

" พี่ปืนเป็นอะไรไปอีกล่ะ ฮึ..." ถามด้วยความห่วงใย.. แต่ก็ต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้เมื่อเห็นหน้าอีกฝ่าย ที่กำลังหงิกงอ แสดงความไม่ชอบใจออกมา ..แล้วอะไรอีกล่ะ ทำเป็นเมินไม่มองหน้าเขาซะอย่างนั้น งอนๆ อีกล่ะสิ ถ้าเป็นเด็กทำคงดูน่ารัก แต่นี่อะไรตัวออกโตดูแล้วขัดตาจริง ..แต่ก็นะน่ารักในสายตาเขานั่นแหละ ..วุ้นคิดในใจ..
" ว่าไงครับพี่ปืน...เป็นอะไรไหนๆบอกวุ้นซิ.." เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังปิดปากเงียบ วุ้นก็ง้อออกไปอีก..

" ก็วุ้นแหละ...ไม่สนใจพี่ เห็นแต่ใส่ใจแต่คู่นั้นอะ..."

" แหม...พี่ปืนก็...วุ้นแค่อยากให้แสนกับพี่เก่งลงเอยกัน.. และมีความสุขเหมือนกันคู่ของเราไง ..." เมื่อเห็นว่าร่างบางแคร์ตนอยู่บ้าง ทำให้ปืนเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาได้บ้าง

" เหรอ...พี่นึกว่าวุ้นจะเบื่อพี่แล้วซะอีกอ่ะ..."

" แหม...จะเบื่อได้ไง ดูซิออกจะรักขนาดนี้น่ะ เลิกน้อยใจได้แล้วนะ...เอ้าไหนยิ้มซิ...ยิ้มแล้วหล่อออก.."
วุ้นเข้าไปกอดเอวหนาเอาไว้อย่างประจบเอาใจ..พร้อมกับเอ่ยน้ำเสียงหยอกล้อ ทำให้ปืนต้องยิ้มพร้อมกับหัวเราะออกมาจนได้ สวมกอดร่างบางเอาไว้อย่างรักใคร่เต็มที่

เพราะว่าน่ารักอย่างนี้ไง ..เขาถึงไม่อยากจะปล่อยมือออกจากร่างบางนี้เลย.. และบางครั้งก็อดกลัวไม่ได้ว่าฝ่ายนั้นจะเลิกรักเขา เขาคงทำใจไม่ได้แน่ถ้าวันข้างหน้าจะไม่มีวุ้นอยู่ด้วย...จากนั้นบรรยากาศแห่งความอ่อนหวานของทั้งคู่ต้องสะดุดลง... เมื่อเสียงแหลมสูงที่คุ้นหูดังขึ้นมา..

" ช่างมีความสุขกันเหลือเกินนะ.." เสียงนั้นทำให้ทั้งปืนและวุ้นต้องผละออกจากกัน หันไปทางต้นเสียงทันที

" วดี...คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน..." ปืนเป็นฝ่ายเปิดปากถามออกไป...มองสาวร่างเพรียวที่ตอนนี้ไม่เหลือเค้านางพญาเหมือนแต่ก่อนเลย ผมเผ้ายุ่งเหยิง ..ดวงตาแห้งผาก แฝงไปด้วยความอาฆาต...

" ปืนคะ...วดีขอถามอีกครั้งว่าปืนจะรักวดีหรือไม่..." หญิงสาวเลือกที่จะไม่ตอบ..แต่กลับถามร่างสูงแทน..

" วดี...ไม่ว่ายังไงคำตอบก็ยังเหมือนเดิม.. ผมไม่ได้รักคุณ ..เกินกว่าความเป็นเพื่อนเลย.." ปืนย้ำคำตอบเดิมที่เขาเคยบอกกับญิงสาวไปแล้ว

" ไม่....คุณรักวดี แต่เพราะมีแก ไอ้เด็กเวรปืนเขาเลยเปลี่ยนไป ...เพราะแกคนเดียวที่เป็นมารความสุข..
ถ้าไม่มีแกซักคนปืนต้องเป็นของชั้นคนเดียว.."
วดีในตอนนี้ไม่หลงเหลือสติอีกแล้ว.. กรีดเสียงออกมาอย่างทนไม่ได้ ..หยิบวัตถุสีดำเมื่อมออกมาจากกระเป๋าอย่างรวดเร็ว.. พร้อมกับเล็งไปยังร่างบางก่อนที่จะลั่นกระสุนออกไปทันที.. ปืนที่คอยระวังอยู่ก่อนแล้วดึงร่างบางให้หลบออกมา... และเขาก็เป็นฝ่ายที่รับกระสุนแทน ..

เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้ทั้งเก่งและแสนดีที่นั่งอยู่รีบลุกขึ้นวิ่งไปยังต้นเสียงที่เกิด... ภาพตรงหน้าทำให้ทั้งคู่ต่างตกใจ .. ปืนทรุดลงไปนอนกองที่พื้น..พร้อมกับของเหลวสีแดงที่เริ่มซึมออก..เก่งรีบเข้าไปรวบตัวหญิงสาวตัวต้นเหตุทันที ..

" ไม่...!!..ไม่นะ...ปืน วดีไม่ได้ตั้งใจ ปืน ฮือๆๆๆ..." หญิงสาวร่ำไห้ออกมาอย่างเสียสติ..พร้อมกับพร่ำประโยคเดิมๆ ซ้ำไปมาอย่างนั้น เก่งโทรเรียกลูกน้องและรถพยาบาล ให้มายังที่เกิดเหตุ...พร้อมกับมองเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง..

" พี่ปืน...พี่ปืน ลืมตาสิพี่...อย่าเป็นอะไรไปนะ.." วุ้นร้องเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นไปด้วยความตกใจและเป็นห่วงชายคนรักอย่างที่สุด.. ดวงหน้าเข้มตอนนี้ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด..นอนหายใจรวยรินแผ่วๆ ..

หยาดน้ำใสๆไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่.. วุ้นกอดปืนเอาไว้ หัวใจเหมือนจะแตกสลายเสียให้ได้ ร้องไห้สะอื้นออกมาเหมือนเด็ก..จนแสนดีต้องเข้าไปปลอบ

" วุ้น...ไม่เป็นไรหรอก พี่ปืนต้องไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้วนะ.."

" แสน...ถ้า..ถ้าพี่ปืนเป็นอะไรไป วุ้น.. วุ้นจะทำยังไง.. วุ้นจะอยู่ได้ไง..." ร่างบางสะอื้นไม่หยุด น้ำตาไหลพรากอย่างไม่คิดจะเช็ดออกไป สองมือยังคงโอบประคองชายหนุ่มไม่ห่าง.. นึกขอพรจากพระอย่าให้พี่ปืนของเขาเป็นอะไรเลย.. แล้วเขาจะเป็นเด็กดีไม่ดื้อ .. ไม่เอาแต่ใจอีกแล้ว จะเชื่อฟังทุกอย่าง ....

" เด็กบ้า...อย่าคิดมากสิ.. ไม่มีอะไรหรอกเชื่อเรานะ..." แสนดีเอ็ดเพื่อนเบาๆ เมื่อเห็นว่าฝีกฝ่ายเริ่มคิดฟุ้งซ่าน..

ครู่หนึ่งรถพยาบาลก็แล่นเข้ามา พร้อมกับหน่วยพยาบาลที่เข้ามาดูผู้บาดเจ็บ.. จากนั้นก็เลื่อนย้ายคนเจ็บออกไปอย่างรวดเร็ว .. วุ้นจะตามไปด้วยแต่เก่งห้ามเอาไว้.. เพราะตอนนี้สภาพของร่างบางก็แทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว อยากให้กลับไปพักก่อน..

ซึ่งแสนดีก็เห็นด้วย..ประคองเพื่อนรักที่แทบจะสิ้นเรี่ยวแรงเอาไว้.. จากนั้นเก่งก็ให้ลูกน้องจัดการกับวดีต่อ.. ส่วนตนเองนั้น ก็พาทั้งสองหนุ่มกลับไปส่งยังไร่...

ใบหน้าที่มักจะมีรอยยิ้มอยู่เสมอเครียดเขม็ง..ด้วยความเป็นห่วงเพื่อนไม่น้อยกว่าร่างบาง..ที่ตอนนี้ผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย จากการร้องไห้อย่างหนัก...กับเหตุการณ์ที่ตึงเครียดและกดดัน..

แสนดีโอบกอดเพื่อนรักเอาไว้อย่างห่วงใย...ในตอนนี้เขาก็รู้สึกไม่ต่างจากสารวัตรเก่งนัก.. คือห่วงร่างสูงที่ตอนนี้ยังไม่สามารถรู้ได้ว่า จะเป็นอย่างไรบ้าง...


TBC.....

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :angry2: :angry2:  ใครปล่อยชะนีบ้ามาเนี่ยะ   :dont2: :dont2:อย่าเปนไรนะครับ  เด๋วกลายเปนละครโศก   :เศร้า1: :เศร้า1:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
พี่ปืนไม่ตายหรอกกระสุนแค่ถากๆ  :pigha2:




เป็นห่วงจัง :เฮ้อ:

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
นังมารร้ายแกตายซะเถอะ (อินเกินมั้ยงะ) :kikkik:

ปืนจะเปงไงนะ :myeye:


เพ่ต๊อบไม่มีเบื้องหลังละครหรอ คิคิ

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
อยากชมเบื้องหลังละครค๊าบบบบบบบบบบบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ อยากดูเบื้องหลังด้วยคน  :yeb:

kYos

  • บุคคลทั่วไป
ท่าทางจะหมดเรื่องร้ายๆแล้วนะเนี่ย.. :โหลๆ:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
เรื่องนี้นี่น้ำเน่าเนอะ...

แต่ช๊อบชอบอ่ะ :-[ :-[

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
หุๆ เบื้องหลังการถ่ายทำคงไม่มีครับผม.... เพราะผู้กำกับหนังไม่ได้ตัดต่อไว้....

อิอิอิ

แหม... ทำเป็นละครไปได้....
----------------------------------------
บ้านไร่นี้มีรัก...(ตอนที่15)


ชายหนุ่มร่างสูงที่นอนเหยียดยาวบนเตียงสีขาว กำลังหลับไหลอย่างไม่ได้สติ สีหน้าเริ่มมีสีเลือดบ้างแล้วแต่ก็ยังคงดูซีดเซียว ในสายตาของคนที่มาเยี่ยม.. วุ้นอาสามาเฝ้าปืนแทบทุกวันร่างกายที่บอบบางอยู่แล้วกลับบางลงไปอีก.. ทำให้คนอื่นๆนั้น นั้นอดห่วงไม่ได้เพราะกลัวว่าจะล้มป่วยต้องมานอนอยู่ที่โรงพยาบาลอีกคน

" วุ้น...พี่ปืนไม่เป็นอะไรมากแล้ว แป้งว่าวุ้นน่าจะพักบ้างนะ.." เพื่อนสาวแตะบ่าบอบบางอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นว่าวุ้นนั้น มักจะนั่งมองร่างของผู้เป็นพี่ชายตนไม่ยอมขยับไปไหนเลย

" ไม่เป็นไรหรอกแป้ง...เราไม่เหนื่อยอะไร.." ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย..

" นั่นแหละ...ยังไงก็ต้องพักบ้าง วันนี้แป้งเฝ้าเอง.."

" จริงด้วย...วุ้นกลับไปนอนบ้างเถอะนะ..เดี๋ยวเป็นอะไรไปอีกคนก็แย่เลย.. " แสนดีสนับสนุนคำพูดของแป้งอีกเสียง

" ไม่ต้องมาปฏิเสธเลย..ไปได้แล้ว แสนพาวุ้นกลับไปพักก่อนเถอะนะ.." แป้งชิงพูดก่อนที่วุ้นจะทันเอ่ยอะไรออกมาอีก .. วุ้นเลยจำใจต้องทำตามคำเพื่อน.. ทั้งที่เขาไม่อยากห่างจากปืนเลย.. รู้แหละว่าอาการไม่น่าเป็นห่วงแล้วเพราะหมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้ว ..แต่นี่ก็ไม่เห็นฟื้นมาเลย 3วันแล้วนะ ..อะไรจะหลับยาวนานขนาดนั้น...

" วุ้นไปก่อนนะพี่ปืน.. แล้วช่วงเย็นจะมาเยี่ยมใหม่นะครับ.." กระซิบบอกร่างสูงอย่างแผ่วเบา..ก่อนจะพาตนเองออกจากห้อง พร้อมกับแสนดี ..แป้งมองตามเพื่อนรักของตนอย่างเห็นใจ.. เป็นใครก็ต้องห่วงกันเป็นธรรมดาแหละคนรักทั้งคนนี่เนอะ..

นึกโมโหเล็กๆ กับพี่ชายที่มัวแต่หลับอู้...ไม่ยอมตื่นเสียที นี่ถ้าขืนยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมานะ.. สงสัยเราต้องมาเฝ้าเพื่อนรักอีกคนแน่ๆ เลย.. คิดได้ไม่เท่าไหร่ ร่างที่อยู่บนเตียงก็ส่งเสียงออกมาอู้อี้แทบฟังไม่ออก

แป้งรีบเข้าไปดูทันที..พร้อมกับกดสัญญาณเรียกหมอและพยาบาลให้เข้ามาดูอาการของผู้เป็นพี่..ดวงตาที่ปิดสนิทมาหลายวัน เริ่มเปิดออก..แสดงอาการมึนงง ออกมาเมื่อเห็นสภาพของสถานที่ที่ตนอยู่ไม่คุ้นตานัก.. แต่พอจะขยับตัวเล็กน้อยก็ต้องเจ็บแปล๊บ ขึ้นมาที่บาดแผลทันที..

" พี่ปืน...ฟื้นแล้วเหรอ.. อย่าเพิ่งขยับตัวพี่.." แป้งร้องออกมาอย่างดีใจและ..เข้าไปยึดให้อีกฝ่ายนอนนิ่ง ๆ ไว้ ...

" นะ...น้ำ ขอน้ำหน่อย..." เสียงทุ้มแหบแห้งเมื่อรู้สึกกระหายเหลือเกิน.. แป้งนั้นรีบจัดการให้กับผู้เป็นพี่ชายทันที .... เมื่อความชุ่มชื้นได้ผ่านลงคอไปแล้ว..ทำให้ปืนรู้สึกค่อยยังชั่วขึ้นมาก... สติเริ่มกลับมาอีกครั้ง

จำได้ว่าเขาเข้าไปบังลูกกระสุนให้วุ้น.. และหลังจากนั้นสติเขาก็ดับวูบไปเลย ..ตื่นมาอีกทีก็เห็นว่าตนเองมานอน ภายในห้องสีขาวนวลนี้แล้ว... วุ้น.. เมื่อนึกถึงคนรักก็เป็นกังวลทันที ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง...

" วุ้นล่ะ แป้ง....เป็นไงบ้าง..." ถามผู้เป็นน้องด้วยอาการร้อนรน ด้วยความเป็นห่วง

" วุ้นเพิ่งกลับไปเมื่อครู่นี้เอง.. ไม่เป็นไรหรอก ..แต่จะเป็นถ้าพี่ไม่ฟื้นขึ้นมาสักทีน่ะ.. ไม่ยอมหลับยอมกินเลยรายนั้น เฝ้าแต่พี่นั่นแหละ..แป้งต้องไล่แกมบังคับให้กลับไปพักถึงจะยอม.."

ผู้เป็นน้องพูดร่ายยาวยืดให้กับอีกฝ่ายได้เข้าใจ.. ปืนถอนใจออกมาอย่างโล่งอก... ที่ร่างบางผู้เป็นคนรักไม่ได้เป็นอะไร เขายอมเจ็บดีกว่าจะทนเห็นวุ้นเป็นอะไรไป... ครู่หนึ่งหมอที่เป็นเจ้าของไข้ก็เข้ามาตรวจอาการของปืน..ทำให้การสนทนา ระหว่างพี่น้องหยุดลงชั่วขณะ

" เอาล่ะ...ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ..ตอนนี้แค่มีอาการอ่อนเพลียบ้างเท่านั้น.. อีกอย่างบาดแผลก็สมานดีไม่ติดเชื้อ .. ไม่กี่วันก็คงออกจากโรงพยาบาลได้แล้วล่ะครับ... " หมอบอกถึงการตรวจที่เป็นที่น่าพอใจให้ทั้งคนไข้และญาติได้รับรู้... ก่อนที่จะขอตัวออกไปตรวจคนไข้รายอื่นต่อ...

" อีกไม่กี่วันก็วิ่งได้แล้วพี่ปืน..." แป้งเอ่ยแซวพี่ชาย และโล่งใจที่ผลการตรวจออกมาได้ด้วยดี..

" อืม...แล้วเรื่องของวดีล่ะเป็นยังไงบ้าง.." ปืนถามออกไปอย่างนึกห่วงเช่นกัน ถึงยังไงก็เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน.. แต่เพราะเขาไม่รับรักถึงทำให้เธอต้องทำอะไรที่ขาดสติอย่างนี้...

" รายนั้นนะเหรอ..ตอนนี้ต้องไปอยู่โรงพยาบาลบ้าแล้ว..เพราะพบว่ามีอาการผิดปกติทางจิตน่ะ..." แป้งบอกปืนเข้าใจ .. เธอมีโอกาสได้ไปดูมาครั้งหนึ่ง.. นึกสงสารวดีเหมือนกันทั้งที่เมื่อก่อนนั้นไม่ชอบขี้หน้าก็ตามที...

ปืนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ...หมดเวรหมดกรรมกันซักทีนะ.. ก่อนที่ความง่วงงุนจะเข้ามาอีก.. เปลือกตาเริ่มปิดลงอีกครั้งหนึ่ง จากฤทธิ์ยา.. จากนั้นก็หลับลงไปอย่างง่ายดาย

แป้งเดินเข้ามาเลื่อนผ้าห่มให้ผู้เป็นพี่..จากนั้นก็กลับไปนั่งที่เดิม ..รอเวลาที่เพื่อนรักจะมาอีกครั้งยามเย็น..เฮ้อ..หมดจากเรื่องคราวนี้แล้ว สงสัยต้องพากันไปทำบุญขนานใหญ่เลยแหละนะ..แป้งคิดออกมาอย่างเห็นสมควร..

------------------------------
อาการของปืนนั้นดีวันดีคืน.. เนื่องจากวุ้นนั้นมาคอยดูแลปรนนิบัติไม่ห่างเลยทีเดียว..ทั้งที่ร่างสูงไม่เป็นอะไรมากแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมห่างซะที.. และตอนนี้ก็กำลังป้อนอาหารให้กับคนเจ็บที่แกล้งสำออยอยู่...

ทำให้เก่งนั้นอดหมั่นไส้ไอ้เพื่อนตัวดีไม่ได้.. ส่วนแสนดีก็ยืนยิ้มกับภาพตรงหน้า.. ดูแล้วก็น่าอิจฉาทั้งคู่นะดูรักกันซะขนาดนี้ แล้วตัวเขาล่ะ ..จะมีกับเขาบ้างไหมคนที่จะมารักและดูแลกันอย่างนี้น่ะ..

" โห...ไอ้ปืน มึงแค่เจ็บเหมือนมดกัด แต่ทำตัวเป็นง่อยมือใช้การไม่ได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ.... " เก่งอดกัดตามประสาคนปากไวไม่ได้

" เงียบไปเลย.. อิจฉาละสิ มึง.." ปืนสวนกลับอย่างเร็วเช่นกัน

" เออ...ไม่มีแฟนมั่งให้มันรู้ไปโว๊ย...เอาไว้พี่ป่วยแล้ววุ้นมาดูแลพี่บ้างนะ.." เก่งพูดแหย่เพื่อนรักเนื่องจากรู้ว่า มันทั้งรักและหวงคน ร่างบางที่นั่งอมยิ้มอยู่ขนาดไหน..และก็จริง ปืนทำหน้าเข้มใส่เพื่อนรักทันทีประมาณว่า อย่ามายุ่งของๆ กู..

" ไม่ต้องเลยแฟนกู.. กูหวงเฟ้ย...มึงก็ให้แสนดูแลสิ มายุ่งอะไรกับวุ้นล่ะ.."

" พี่ปืน แสนเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ.." แสนดีร้องออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าตนโดนลากเข้าไปเกี่ยวด้วย..หน้าร้อนขึ้นมาเมื่อเห็นสายตาของเก่งที่มองมาอย่างมีความหมาย..

" อืม...นั่นสินะ เขาคงไม่ว่างมาดูแลกูหรอก ..ขนาดว่ากูจะพูดด้วยเขายังไม่สนเลย.." เก่งแกล้งตัดพ้อออกมาให้เพื่อนได้รับรู้ วุ้นนั้นกำลังกลั้นขำ..เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักกำลังทำหน้าไม่ถูก... ดูแล้วเป็นธรรมชาติ และน่ารักกว่าเดิมอีก..

" แล้วไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจล่ะไอ้เก่ง ...เขาถึงไม่ชอบขี้หน้ามึงอะ.." ปืนก็แสนจะเป็นใจให้กับเพื่อนเหลือเกิน.. แกล้งถามกลับไปสมแล้วที่เป็นเพื่อนรักกัน...ช่วยกันทำมาหากินน่าดูเลย..

" ไม่รู้เหมือนกัน...เฮ้อ...อย่างนี้กูคงแห้วอดได้แฟนแน่เลย ..หรือมึงว่าไงวะไอ้ปืน.." ถามเพื่อนแต่ตามองคนหน้าสวย... ที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำไปหมด...มือไม่พันกันวุ่นไม่รู้จะเอาไปวางไหนดี..

ก่อนที่จะทำตัวไม่ถูกไปกว่านี้.. แสนดีจึงต้องหาทางพาตัวเองให้หลุดออกจากสถานการณ์นี้เสียก่อน.. นึกเคืองเก่งที่ยังมาทำหน้าทะเล้นใส่เขาอีก... คนบ้าอะไร.. เพราะเป็นอย่างนี้แหละมั้งถึงไม่มีแฟนน่ะ

" เอ่อ....วุ้นเดี๋ยวเราเอาผลไม้ออกไปล้างให้นะ...ขอตัวก่อนแล้วกัน.." พูดเสร็จร่างเพรียวก็เดินลิ่วออกนอกห้องไปทันที ...ทำให้คนทั้งสามที่เหลืออยู่นั้นมองหน้ากันยิ้มๆ..

" เอ้า...ไม่ตามไปเหรอพี่เก่ง นั่น.. แสนเค้างอนออกไปแล้วน่ะ..."

" กูถามจริงเถอะ...มึงจริงจังกับน้องเค้าหรือว่าแค่ล้อเล่นหนุกๆวะ..." ปืนอดถามออกมาไม่ได้ อยากให้แน่ใจว่าวุ้นและเขา.. เข้าใจไม่ผิดกับความรู้สึกของเพื่อนรักคนนี้ ...และคำตอบที่ได้ก็ทำให้ทั้งปืนและวุ้นต่างยิ้มออกมาอย่าพอใจ..

" คนนี้น่ะ รักจริงหวังแต่งโว๊ย...ทั้งสวยทั้งน่ารักขนาดนี้ปล่อยไปก็โง่แหละมึง..กูขอตามไปทำคะแนนก่อนแล้วกันว่ะ.." พูดเสร็จ เก่งก็รีบเดินตามร่างเพรียวที่เพิ่งลี้ภัยออกไปทันที

เฮ้อ...ลงตัวกันซะที ก็ต้องมาลุ้นอีกทีแหละว่าแสนจะว่าไงกับเรื่องของพี่เก่ง... แต่เขาคิดว่าแสนก็ต้องมีใจให้บ้างแหละนะ... ไม่งั้นไม่แสดงอาการที่ไม่เคยทำออกมาอย่างนี้หรอก..

" เอ้า...ยิ้มไม่หุบแล้วนั้น.. เดี๋ยวก็เหงือกแห้งกันพอดีวุ้น.." ปืนเอ่ยแซวคนรักที่นั่งเหม่ออยู่.. ทำให้วุ้นต้องหันมาค้อนคมให้อย่างหมั่นไส้ คนบ้านี่ กำลังคิดอะไรเพลินๆเสียเส้นเลย..

" เอาไปกินเองเลยพี่ปืน...ถ้ามีแรงพูดมากอย่างนี้ได้น่ะ..." วุ้นส่งชามอาหารให้กับร่างสูงอย่างงอนๆ..

" ไม่เอา...อยากให้วุ้นป้อน.. ถ้าไม่ป้อนพี่ก็ไม่กินยอมอิ่มก็ได้..." ปืนอ้อนคนรักกลับ.. ทำให้วุ้นนั้นอดใจร้ายไม่ได้ .. คิดถึงตอนที่ปืนยังไม่ฟื้นขึ้นมาเขานั้นแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ ..ถึงตอนนี้เขาก็ไม่อยากที่จะขัดใจอะไรชายหนุ่มนัก... แต่ก็อดหมั่นไส้นิดๆ ไม่ได้..

" งั้นก็เงียบไปเลย เอ้า...อ้าปาก..." วุ้นร้องบอกอีกฝ่ายที่ยิ้มหน้าบาน.. พร้อมกับอ้าปากรับอาหารที่หนุ่มคนรักป้อนให้ .. เคี้ยวตุ้ยๆด้วยความอร่อย.. ทำให้วุ้นอดยิ้มออกมาไม่ได้.. คนตัวโตนี่ทำอะไรเหมือนเด็กก็น่ารักไปอีกแบบนึงนะ .. จากนั้นก็ตั้งใจป้อนอาหารต่อไป...บรรยากาศของคู่รักเริ่มมาเยือนอีกครั้ง...

ทางด้านของแสนดีนั้นกำลังล้างผลไม้อย่างเอาจริงเอาจัง..โดยไม่รู้ตัวว่าคนที่ตนกำลังนึกฉุนเฉียวอยู่นั้นเดินตามมาติดๆ.. ร่างเพรียวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงทุ้มร้องทักขึ้นมา..

" โห...ล้างอย่างนั้นผลไม้ไม่ช้ำหมดเหรอไงกัน.."

" ยุ่งน่า...ผมจะทำอย่างนี้ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับคุณเลยนี่.." ตอบสะบัดเสียงออกไป..

" จะถามนานแล้ว...ทำไมเสนไม่เรียกผมว่าพี่มั่งล่ะ ทีกับปืนเห็นเรียกได้.."

" ก็......มันไม่ชิน จะทำไม.." แสนดีอยากจะบอกว่า ..ทำตัวไม่เหมือนพี่เลยนี่ ทำตัวอย่างกับคนรุ่นเดียวกันอย่างนี้ .. ทำให้เขานั้นกระดากปากที่จะเรียกพี่น่ะ...อีกอย่างมันดูเขินปากชอบกลถ้าเรียกอย่างนั้น..

" อืม...ถ้าคบกันแล้วผมอยากให้แสนเรียกพี่เก่งนะ.. น่ารักดี.. อย่างเจ้าวุ้นกับไอ้ปืนไง ..." อยู่ๆเก่งก็พูดออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย..

" บะ...บ้า คุณพูดบ้าอะไรอีกนี่.. ไม่ตลกเลยนะ.." แสนดีชะงักมือพร้อมกับร้องออกมาทันที..

นับวันยิ่งไม่เข้าใจคนคนนี้มากขึ้น ต้องการอะไรจากเขากันแน่.. ทำไมต้องมาให้ให้เขิน.. ทำให้โมโห.. ทำให้หัวใจเต้นแรง .. ทุกวันนี้เหมือนกับว่าเขาไม่เป็นของตัวเองเลย.. หงุดหงิดนะ... จะเอายังไงกับเขากันแน่...

เก่งมองคนหน้าสวยที่ตอนนี้ดูก็รู้ว่ากำลังไม่ชอบใจนัก..แต่เขาก็ชอบนะที่คนตรงหน้าแสดงอารมณ์ที่ออกมาจากใจจริง ดูสิแก้มแดงเชียว น่ารักชะมัด คิดว่าเขาล้อเล่นหรือไงกันนะทุกวันนี้.. อยากได้มาเป็นแฟนใจจะขาด ต้องพูดตรงๆหรือไงถึงจะรู้เรื่อง ถึงจะยอมรับได้..

แสนดีถอยร่นไปข้างหลัง..เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายก้าวเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น.. ถอยจนไม่สามารถถอยออกไปได้อีกแล้ว..หัวใจเจ้ากรรมเต้นแรงอีกจนได้ .. ระยะห่างแค่ศอกทำให้เก่งได้กลิ่นหอมหวาน..จากร่างเพรียวที่ยืนก้มหน้านิ่งไม่มองหน้าเขาซะอย่างนั้น..

มือหนาดันคางมนของอีกฝ่ายให้เงยหน้าขึ้นมามองกัน ..แสนดีไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยอมปล่อยให้เก่งเข้ามาประชิดตัวมากขนาดนี้.. ดวงตาคมเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่าง...ทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธสัมผัสที่อ่อนโยนนี้ได้...

" ผมไม่ได้ล้อเล่น... ต้องให้บอกกันตรงๆใช่มั้ย...ได้....ผมรักและอยากคบหาเป็นแฟนด้วยนี่แหละใจจริงของผม .. รู้อย่างนี้แล้วก็เตรียมคำตอบไว้ด้วยแล้วกัน..ว่าแสนจะเอายังไง.. ผมจะไม่เร่งรัดนะแต่ถ้าผมทวงคำตอบอีกครั้งแสนต้องตอบให้ได้ล่ะ.."

หลังจากที่พูดข้อความที่ยืดยาวออกไป... เก่งก็ก้มลงมาแตะริมฝีปากร้อนกับเรียวปากบางอย่างแผ่วเบาทีนึง... ก่อนที่จะถอยตัวเองออกมาจากที่นั้นพร้อมรอยยิ้ม.. แสนดีถึงกับทรุดลงนั่งบนพื้นอย่างอ่อนแรง..

หน้าตาแดงก่ำ อีกทั้งมือไม้สั่นไปหมด..อะไรกัน เรื่องจริง..รัก..อยากเป็นแฟน..แล้วต้องให้คำตอบอีก..มาบังคับให้เขาต้องตอบ แล้วจะตอบว่ายังไงล่ะ โอ๊ย คนบ้า บ้าๆ ....ทำไมต้องทำให้ชีวิตเขายุ่งอย่างนี้ด้วยนะ..

ทั้งที่สมองคิดอย่างหงุดหงิด แต่ทำไม..หน้ามันจะยิ้มออกมาล่ะ ..ทำไมหัวใจถึงเกิดอาการอบอุ่นล่ะ...ไม่เข้าใจเลยทำไมมีแต่เรื่อง ที่เข้าใจยากอย่างนี้นะ ..แสนดีใช้เวลาอยู่ตรงนั้นพักใหญ่กว่าที่จะรวบรวมกำลังกลับคืนมาอีกครั้งได้..


TBC...

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :laugh5: :laugh5:  รู้สึกว่าคู่คุณพี่เก่งกับคุณน้องแสนดีเนี่ยะ  ง่ายกว่าคู่แรกตรึมเลยนะครับ :laugh5: :laugh5:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
รอลุ้นคู่แสนกะพี่เก่ง  :-[

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
หุๆ เบื้องหลังการถ่ายทำคงไม่มีครับผม.... เพราะผู้กำกับหนังไม่ได้ตัดต่อไว้....

อิอิอิ

แหม... ทำเป็นละครไปได้....
----------------------------------------

TBC...
อ้าวไม่มีหรอเพ่ต๊อบ นึกว่ามีเหมือนละครทั่วไป  :kikkik:

เมื่อไหร่คู่ของแสนกับเก่งจะลงเอยซะทีน้า :yeb:

meemewkewkaw

  • บุคคลทั่วไป
อ่านทันแล้วค๊าบบบบ :really2:

ตามอ่านด้วยคนเน้อ :yeb:

ปล.ปืนน่ารักมากมาย สเปคสุดๆ ผมรักเด็กโข่ง  :-[ :-[ :-[

 :give2:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
คู่แสนกับเก่งก็น่ารักง่ะ  :-[  :-[  :-[

RoosT

  • บุคคลทั่วไป
เหอๆ ละคร Y เป็นละครไม่ปกติ เลยไม่มีเบื้องหลังฉายนี่เอง วะฮ่าๆๆ   :kikkik:

คู่แสนกะเก่ง นี่แข่งกันเน่า กะ คู่ปืนกะวุ้น รึเนี่ย ก๊ากกกก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด