OH!! Bad Guy รักร้ายๆของผู้ชายในคุก!! [by Silence_Serin] บทส่งท้าย Update 30.09.54
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: OH!! Bad Guy รักร้ายๆของผู้ชายในคุก!! [by Silence_Serin] บทส่งท้าย Update 30.09.54  (อ่าน 1761647 ครั้ง)

ออฟไลน์ ~l3aml3ery~

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 683
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0
มาติดตามด้วยคนเน้อ

:m15:

 :bye2:

paulla

  • บุคคลทั่วไป
ชอบ ชอบ แวะมาเจิมเรื่องใหม่คับ :mc4:

ออฟไลน์ beernp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
มารออ่านแล้วนะครับ

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3

ออฟไลน์ porpeppe

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
มาฝากตัวเป็นแฟนอีกคนหนึ่ง..นะขอรับ

 :L2:

อยากอ่านแนวนี้มานานแล้วอ่า o13

รออยู่เน้อ

มาต่อไวๆนะขอรับ

 :monkeysad:

ออฟไลน์ หนุ่มร้ายนายหรู

  • ตกลงคบกันในฐานะไรวะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-1

ออฟไลน์ จุ๊บจิ๊บจ๊ะจ๋า

  • ฝนตก. รถติด.
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-4
จิ้ม :z13:เรื่องใหม่

พี่โตแมนมาก :กอด1:

เท่ห์สุดๆ

 :really2: :really2:

[H]a[N]m[E]i[I]

  • บุคคลทั่วไป
กรี๊ดดดดด
เพิ่งตามอ่านเรื่องนี้
พี่โตขาาเท่โคดดค่ะพี่คะ

เนื้อเรื่องน่าสนใจมากค่ะ
แค่เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว
แอบยอมรับว่าตอนที่แ่ม่กับน้อง
แล้วก้ตอนที่แม่กับเนมที่ศาลเสียน้ำตาไปหลายปี๊บ
สะเทือนใจได้อีกค่ะ
แต่แอบหมดห่วง
เพราะเนมมีขาใหญ่อย่างพี่โตคอยคุม
แอร๊ยยยยย
ว่าแต่แอบสงสัย
แล้วเมฆเค้าจะไม่มาระรานเนมหรอเนี่ยยย
พี่โตโอ๋ซะขนาดนั้น อิอิ
ขอกรี๊ดดดังๆอีกที
พี่โตเท่โคดดดดดด :m19:
+1ไปเลยค่ะ
ชอบมากกก

ออฟไลน์ arty136

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-2

ออฟไลน์ yunchun

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 614
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
แอบมาดันเล็กน้อย คริคริ

ชอบมากๆเลยอ่า  :bye2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






LifeTime

  • บุคคลทั่วไป
มาทำให้อยากละโรยเกลือรอซะงั้น... :z3:
สงสัยคนแต่งต้องไปทัวส์เรือนจำ เก็บรายละเอียด  :jul3:

morrian

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามาเกาะขอบสนามรอด้วยคนนะค้าบ

รอคนแต่งอย่างใจจดจ่อ  :m15:

บวก 1 ให้เป็นกำลังใจครับผม

ออฟไลน์ porpeppe

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
รอๆๆ

และยังคงรอต่อไป


DexTunG

  • บุคคลทั่วไป
แวะมาทักทายและรอตอนต่อไปครับ














 :undecided: :undecided:

ออฟไลน์ หนุ่มร้ายนายหรู

  • ตกลงคบกันในฐานะไรวะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-1

ออฟไลน์ jeaby@_@

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1179
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +454/-3
หนุกมากกกกกกกกก
เเหวกเเนวสุดๆ
อ่านไปได้หนึ่งตอน เเทบเมนท์ไม่ทัน

เเต่งดีมากเลยค่ะ

เยี่ยม o13


ออฟไลน์ art

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
สนุกมากมาย
นายเอกน่ารักคอดดดด :oo1:

ออฟไลน์ katte

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-0
.

.


.

 o22   ขอสักนิด     รีพลายทำสะดุ้งค่ะ   เอ่อ ทางเราไม่ได้มีเจตนาดอง(เเต่เมิงจงใจชิมิ...)


ช่วงนี้สอบย่อย หลายวิชาค่ะ ชีวิตเด็กมัธยม เอาเเน่ไม่ได้ T.T  โปรดจงอภัยอิชั้นเถิดดดดด
:o12:


เเต่ก็ต้องขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่  เอาไป สองตอนเลยจ้า ^^



ปล.ป้าไรท์เตอร์ มิได้ไปรับประสบการณ์ตรงหรอกค่ะ  เเต่ป้าแกป่วย อันเนื่องมาจากวัยที่สูงขึ้นเรื่อยๆ เห่อๆ


.

.


.



.


.

Imprison 6: นอน+เลื้อย!!!




             ตามตารางเวลาการใช้ชีวิตประจำวันในเรือนจำแห่งนี้และทุกๆแห่งในประเทศไทย เมื่อถึงสามทุ่มตรงเปะๆก็เป็นเวลาที่ทางกรมราชทัณฑ์และสำนักทัณฑวิทยา ได้กำหนดไว้ในหนังสือ “คู่มือการใช้ชีวิตในเรือนจำ“ที่ผมได้รับเอกสารมาให้ศึกษากำหนดไว้ว่าเป็นเวลาปฎิบัติศาสนกิจก่อนนอน ซึ่งหมายถึงเมื่อทำเสร็จแล้วก็เป็นเวลานอนนั่นเอง ไอ้เอกสารที่ผมไม่ได้ภูมิใจแม้แต่น้อยที่ได้เอามาใช้ในชีวิตประจำวันตอนนี้กำลังอยู่ในมือผม พร้อมๆกับสายตาที่มองไปโดยรอบ....อืม...
...พบกับความจริงอย่างนึงเลยล่ะ..ว่ามัน...


     ก็น่ะ...อย่าให้ผมพูดเลยว่ามันเป็นไง เอาเป็นว่ามันก็เหมือนๆกับเอกสารทางราชการส่วนใหญ่แล้วกันครับที่..ดูดี...และ...สวยงามน่ะนะ... เอาเป็นว่าพูดมากไม่ได้ครับ เดี๋ยวเจ้คนเขียนจะโดนซิวไป ’รับประสบการ์ณตรง‘แล้วนำมาถ่ายทอดให้ได้รู้กัน ซึ่งผมว่าเจ้แกคงไม่ปลื้มเท่าไหร่นัก..


ผลั่ว !!!



      “มึงนั่งอ่านคู่มือลวงโลกนั่นทำห่าอะไรว่ะ !!! “ หมอนเน่าๆอันนึงเขวี้ยงมาใส่หัวผมเต็มๆพร้อมกับคำพูดไร้ซึ่งความเห็นใจมนุษยชาติเหมือนเดิม แต่..พี่ครับ..ไอ้ความหมายในประโยคนั่น...ประเดี๋ยวได้ซวยหมากันหมดหรอก..



      “..เอ่อ..นี่ครับ...” ผมซึ่งไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมีปากเสียงรึอะไรกับคนๆนี้ได้เลยทำได้แต่ยื่นหมอนเน่าๆอันนั้นคืนเจ้าของ กำลังคิดอยู่เลยว่าจะบอก ‘ขอบคุณครับที่เขวี้ยงมา’ ดีรึเปล่า


     “ แล้ว...” ผมมองไปรอบๆห้องขังที่มีคนอยู่ประมาณยี่สิบกว่าชีวิต บางคนนั่งจับกลุ่มคุยอะไรกันจ้อกแจ้กอยู่บางคนก็หันหน้าเข้าหามุม หลายคนเอาเศษผ้ามาปูทำท่าจะนอนกันแล้ว


      “..อะไร..มึงน่ะ..ที่นอนโน่น..เห็นที่น้องใหม่มั้ย..เชิญเลยไป....” ไอ้คุณพี่โตว่าพลางหยิบเศษผ้าหนาๆมาปูมั่งพลางถีบผมไม่ให้ขวางทางผ้าที่ใช้ปูด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน...ผมก็ยืนทำหน้าเอ๋อๆงงๆต่อไปแต่ในใจกำลังเดือดปุด อยากกระโดดขาคู่ไซต์คิกใส่ไอ้คนแรมน้อยตรงนี้จริงว้อยยยยยยยยย



    ...เอาคนอื่นมาเป็นเมียแล้วไม่รับผิดชอบ...เห้ย !!! ไม่ช่ายๆ ..ทำคนอื่นเขาเสียหายแล้วไม่ดูแลให้ตลอดรอดฝั่งต่างหาก


    “...ไอ้ห่านี่จะขวางอีกนานมั้ย?..มึงไปนอนหน้าสวมโว้ย..ไม่ต้องมาทำหน้าโง่ๆใส่กู....”ไอ้คุณพี่โตคนนี้นี่...ผมไปหลงคิดว่าเป็นคนใจดีคอยช่วยเหลือคนอื่นไปได้ยังไงกันน่ะ...


...ทั้งที่ความจริงแล้วมันโคตรเกรียนเลยน่ะเว้ยยยยยยยยยยยย...



     หึหึ คราวนี้คงต้องทำความเข้าใจกันตัวเองซะใหม่ ว่าเกรียนจริงมันไม่ได้อยู่ในเกมส์ออนไลน์ แต่อยู่ในคุกต่างหาก..
เกรียนจริงๆด้วย...



     ผมคิดพลางมองดูเส้นผมที่งอกออกจากหนังหัวไม่มากนักของคนตรงหน้า นี่สิน่ะ ของจริง เกรียนทั้งนิสัย และเกรียนทั้งลักษณะภายนอก..



คิดแล้วอยากให้ไอ้พวกเด็กเกรียน และติ่งหูทั้งหลายได้มาเห็นจริงๆ...



     เอ่อ..แล้วพล่ามเรื่องเกรียนมาหลายบรรทัดแล้ว ตกลงไรท์เตอร์นี่มีความแค้นกับพวกนี้สิน่ะ เล่นซะเป็นคุ้งเป็นแควเลยว่ะเจ้


“...สาดนี่...มึงอย่ามาทำหน้าแบบนี้ใกล้ตีนกูได้มั้ย เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว...” ไอ้คุณเกรียนตัวจริงยังพล่ามต่อไป ผมเริ่มรู้ล่ะ ว่าเวลาที่คุณพี่โตสุดที่รักของคนอ่าน(เชอะ)พูดมากจริงๆนี่ คงเป็นเวลาบ่นสิน่ะ


...เห็นแล้วอยากตบให้เกรียนแตกจริงๆ...

(เนม สันดานแกโผล่แล้วอ่ะ เก็บหางซะมั่ง/ นังปุ้ย)



“..ว่ะ !!! ยังมาทำเงียบอีก.อยากโดนรึไง...”

 “..โหพี่..ใจเย็นๆ..เด็กใหม่ก็เงี้ยะ...” ไอ้คุณพี่โวยพยายามปลอบพร้อมรั้งปลายเท้าที่กำลังจะปฏิบัติการ์ณไว้อย่างยากลำบาก ส่วนผมก็ได้แต่หลบปลายตีนแบบเสียวๆ นี่สันดานพี่แกโผล่แล้วใช่มั้ย หล่อๆดูดีเป็นสุภาพบุรุษแค่ตอนสองตอน ก็เกรียนแตกแล้วสิน่ะ...ว่าแต่เจ้คนเขียน เลิกเหอะมุกนี้ ผมขี้เกียจเล่นว่ะ



    “..มันไม่รู้น่า ตอนเย็นพี่ก็โอ๋มันปานนั้น คงได้ใจล่ะสิ...เห้ย !! ไอ้เนม...ไปนอนซะ..คืนนี้มึงต้องนอนตรงนั้นห้ามพูดมากห้ามเถียง ถึงเป็นเด็กพี่โตก็ไม่ได้รับการยกเว้นโว้ย “ บอกง่ายๆเลยก็ได้ว่าผมต้องไปนอนตรงนั้นจริงๆ..


    ผมพยักหน้ารับพลางหลบตีนไอ้คุณพี่โตที่พุ่งมาหาอีกรอบอย่างแหยงๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนในห้องขัง..ดูเอาเถอะ พระเอกบ้านไหนเขาถีบนางเอก เห้ย !! พระเอกอย่างผมมั่ง


      เดินผ่านสารพัดตีนที่จะยื่นมากลั่นแกล้งแบบมึนๆ แต่เพราะผมไม่ใช่นางเอกบ้านทรายทอง ดาวพระศุกร์หรือจำเลยรักอะไรประมาณนั้นเลยไม่ได้จะมาร้องไห้กระซิก เท้าของผมเดินข้ามมั่ง ฝ่ามั่ง แอบเหยียบหัวแม่ตีนมั่งไปตามเรื่อง ก็ขนาดไอ้พระเอกเมื่อกี้มันยังถีบผมเลย จะหวังพึ่งอะไรอีกล่ะ..ชริ.(สรุปคือแกงอนสิน่ะ/ไม่ใช่ว้อยยยย )



     “...............” ผมมายืนอยู่ ณ ที่นอนของตัวเองคืนนี้ หน้าห้องน้ำครับพื้นที่กว้างกว่าปกติเพราะไม่มีใครอยากใกล้ สภาพและกลิ่นนี่ทำเอาผมแทบจะเป็นลม ถ้าผมยังสามารถหลับได้ท่ามกลางกลิ่นแบบนี้เนี่ยคงไม่ใช่มนุษย์แล้วล่ะ


     “...เป็นเด็กเชี่ยพี่โตแล้วคิดว่าใหญ่นักเรอะมึง..ระวังเผลอล่ะ..กุเสียบมึงแน่...” เสียงกระซิบสยองขวัญของใครสักคนข้างๆทำอาผมที่กำลังจมจ่อกับความสวยงามของสถานที่และกลิ่นหอมของอโรมาเธอรีพีได้สติ หันขวับมองคนพูด โอเค ถ้าจะขู่ฆ่าผมไม่ว่า..แต่...พอพูดถึงคำว่าเสียบนี่..จะลูบก้นผมไปหาพระแสงดาบคาบค่ายที่ไหนครับ...



    “.....” ผมประดิษฐ์รอยยิ้มแบบเหยๆส่งไปให้พร้อมกับพลิ้วตูดหนีมือสุดสยองนั่นอย่างรวดเร็ว ผ้าห่มเน่าสุดที่เลิฟของผมยังอยู่ในมือ..สายตานักโทษหลายคนมองผ้าในมือผมแบบเหยียดๆ ปกติพวกที่มาใหม่คงมีแต่ของดีๆสิน่ะคงเพราะมันไม่ใช่ของใหม่มั้ง เลยมีแต่คนทำหน้าแบบนั้น แต่ผมกอดผ้าห่มน้องเน่าของตัวเองไว้แน่น ก้มหน้าหลีกหนีกลิ่นแห่งความจริงไปสู่อีกโลกหนึ่งอย่าสมบูรณ์แบบ...


...โลกที่มีพ่อ แม่ และน้องสาวของผมรออยู่...


...กลิ่นหอมไอแดด และกลิ่นของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่คุ้นเคยทำให้ผมสบายใจอย่างประหลาด มันโอบล้อมราวกับว่านี่คือที่เดิมของเรา..


    ผลั่ว !!!


     หมอนแข็งๆปาใส่หัวผมอีกรอบ ทำเอาผมต้องหลุดจากความฝันอันแสนสวยงามอย่างช่วยไม่ได้ ตาของผมเริ่มออกอาการ ขวาง อย่างเห็นได้ชัด..


    “...เผอิญว่ากูอยากได้ที่นอนมึงน่ะ..ลุกไปซะ...” ใครสักคน...ผู้ชายคนหนึ่งที่มีใบหน้าเหี้ยมๆหื่นๆ มองตรงมาทางผม คำพูดแรกออกจะน่าฟัง แต่ประโยคหลัง มันหาเรื่องกันชัดๆ..


    “......” ผมกอดน้องเน่าไว้แนบอก ไม่พูดไม่จา แต่ท่าทางไม่ยอมแต่โดยดีทำเอาไอ้พี่คนนั้นมีสีหน้าโมโห กระชากเสื้อสีน้ำตาลเครื่องแบบประจำคุกแรงๆ จนหน้าแทบคว่ำ


    “..อยากตายใช่มั้ย...”


  “...ผม......” ผมเม้มปากแน่น แต่ไม่อยากให้ของไปเลยมันเป็นของที่แม่เย็บให้ มันสำคัญกับผม สำคัญจนไม่อยากยกให้ใครได้ไป


    “...มึงอยากลองดีกับกูใช่มั้ย.ไอ้เด็กใหม่..”


ตุบ !!!


    นึกว่าเป็นเสียงหมัด ผมเสียววูบจนต้องหลับตาปี๋ แต่ไม่ใช่มันเป็นหมอนอีกอันที่ผมคุ้นเคยดี และมาจากผู้ชายคนเดิมที่คงรู้กัน ทำไมใครๆชอบปาหมอนใส่หัวผมนักเนี่ย


     “...ปล่อย....” ไอ้คุณพี่โตที่คงจะคืนฟอร์มเดิมแล้วนอนแผ่บนที่นอนของตัวเองที่เป็นฟูกสูง สายตาไม่ได้มองมาทางนี้เพียงแต่พูดลอยๆแต่ทำเอาเสียงจ้อกแจ้กเงียบกริบ..


      “..เอ่อ....” มือที่กำคอเสื้อผมสั่นระริก แต่ยังไม่ยอมปล่อย มองผมสลับกับไอ้คุณพี่โตอย่างลังเล..


    “..มึงจะทำอะไรเด็กกู ...ไอ้เก่ง....” ไอ้คุณพี่โตหันมาส่งสายตาเย็นยะเยือกใส่ผู้ชายคนนั้น น่ากลัวจนผมยังกลืนน้ำลายเอื้อก..


    “...โทษทีพี่..นึกว่าไม่เอามันแล้ว..เห็นไล่มานี่ก็เลย....” ไอ้คนที่ชื่อเก่งแก้ตัวพลางปล่อยมืออกมาจากคอเสื้อของผมอย่างรวดเร็ว...


      “...มันเป็นเด็กกู...ที่ไล่ไปนอนโน่นก็ตามธรรมเนียม..พรุ่งนี้มันก็จะย้ายที่..” ไอ้คุณพี่โตว่า พลางขยับเปลี่ยนท่าจากนอนเอาแขนหนุนหัวแผ่ไม่เกรงใจชาวบ้าน มาเป็นลุกขึ้นนั่งแล้วมองหน้าผมและผู้ชายอีกคนอย่างเฉียบขาด..
  


 “...อย่าให้กูพูดอีกเป็นครั้งที่สอง...”


        ทันทีที่พี่โตพูดเสร็จ ผู้ชายคนนั้นก็ตัวสั่นรีบลุกไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงผมที่กอดผ้าห่มน้องเน่าและทำหน้าเอ๋ออยู่ตามลำพัง ก่อนจะสังเกตเห็นหมอนของไอ้คุณพี่โตที่ตกอยู่ปลายเท้าจึงเอื้อมมือไปเก็บวางน้องเน่าลงและเดินเอาไปยื่นให้ พลางคิดว่าจะ ‘ขอบคุณครับที่เขวี้ยงมา‘จริงๆดีมั้ย

      ผลั่ว !!!


   ทันทีที่ยืนไปให้อ้าปากจะพูดอะไรซักอย่าง ครั้งที่สามภายในคืนเดียวและจากผู้ชายคนเดียวทำเอาผมเริ่มอารมณ์บูด อยากรู้จริงๆว่าหัวผมนี่กลายเป็นที่ซ้อมเป้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ นึกว่าเลิกเกรียนแล้ว..แต่ท่าจะเป็นไปไม่ได้สิน่ะ..


    “..ไปได้แล้ว มายืนโง่อะไรแถวนี้..” ด่าผมแล้วตั้งท่าจะถีบส่งอีกรอบแต่ผมพลิ้วกายเดินออกมาก่อนแถมคราวนี้ยังมีแต่คนแหวกทางให้ราวกับโมเสสเดินฝ่าทะเลแดง แต่เปลี่ยนเป็น ไอ้เนมฝ่าทะเลตีนในคุก เท่านั้นเอง


    “......” ผมกลับไปนั่งทำหน้ามึนบนผ้าปูนอนที่แม่เย็บให้ หมอนน้องเน่าและผ้าห่มน้องเน่าถูกนำมากอดมีเพียงสายตาแป๋วๆมองไปยังผู้ชายที่เอนตัวลงนอนอีกครั้ง ไม่วายปรายตามาทางผมพร้อมกับพูดออกมาอีกรอบ..



     “ขยันทำหน้าโง่จริงๆน่ะมึง...” โอ้ยยยยยยย นี่เขาเรียกแอ๊บแบ้วคร้าบบบบบ


        ขี้คร้านจะบอกเทรนด์ใหม่ของวัยรุ่นแถวสยามให้ลุงเกรียนผู้มีนิเวสสถานอยู่ในคุกฟัง ผมเลยได้แต่เอนตัวลงนอนช้าๆบนฟูกนอนบางๆที่แม่เย็บให้ ความแข็งของพื้นคอนกรีตแทรกเข้ามาจนแทบไม่รู้สึกเลยว่านอนอยู่บนผ้า กลิ่นเหม็นๆที่โชยมาทำเอาผมต้องเบือนหน้ามาอีกฝั่ง หลบศอกของคนที่นอนข้างๆ แล้วได้สบตากับไอ้คุณพี่โตที่อยู่อีกฝั่งแต่หันมาทางนี้พอดีแล้วชะงัก ก่อนจะเอาน้องเน่ามาคลุมหัวแบบไม่กลัวร้อน เพราะขี้เกียจจะได้ยินลุงแกบ่นว่าผมทำหน้าโง่ๆใส่อีก..


...ชิ....ก็บอกแล้วไงว่าแอ๊บแบ๊ว...


.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......


       ขวับ....



ผมขมวดคิ้ว ขยับตัวไปทางซ้าย..



       ขวับ...



แต่ก็ต้องหันมาทางขวาแทบไม่ทันเมื่อกลิ่นเหม็นๆโชยเข้าจมูก เอาน้องเน่าปิดไว้แทบไม่ทัน..



     พรึ่บ...


    ผมสะบัดผ้าห่มน้องเน่าแบบรำคาญไม่น้อย จะให้ไม่รำคาญได้ยังไงล่ะครับ ก็ยุงน่ะสิมันมาตอนผมทั่วตัวราวกับจะต้อนรับน้องใหม่ ทั้งที่คลุมผ้าห่มทั้งตัวก็ยังอุตส่าห์มุดมาจนได้ แถมอากาศในคุกนี่มันไม่ได้ติดแอร์คอนดิชั่นน่ะครับจะได้เย็นสบาย เพราะงั้นตอนนี้ ผมเลยอยู่ในสภาพเหงื่อแตกซ่กๆ คันคะเยอเกาไอ้แผลจากยุงกัดไปทั้งตัว อย่าถามเลยว่าได้หลับมั่งรึเปล่า ถึงจะไม่มียุงและอากาศก็ไม่ได้ร้อนบรรลัยก็หลับไม่ลงครับ เพราะไอ้คนข้างๆดันกรนใส่ผมซะดังสนั่นแบบนี้..
  


 โว้ยยยยยยยยย..


  ไอ้เนมแอบครวญครางในใจครับ บ่นแบบนันสตอป จะบ้าตายอยู่แล้ววววว.....


       หมับ...


หือ???

     วูบ....


เห้ย!!!


    จู่ๆความรู้สึกบางอย่างก็เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว ผมรู้สึกหนักไปทั้งตัวเหมือนโดนใครทับ มือสากๆร้อนๆของใครไม่รู้สอดเข้ามาในผ้าห่มพลางดึงน้องเน่าออกจากตัวผมช้าๆ...


...ผมหลับตาปี๋ทันควัน...ไม่น่ะ..นี่ผมกำลัง...


..ผมกำลังโดนผีอำ !!!!


       ฮือๆเขาว่าในคุกผีเยอะจริงๆด้วย เพราะผมไม่ได้ไหว้พระก่อนนอนใช่มั้ย เพราะผมมาใหม่ใช่มั้ย ผมเลยต้องโดนดีแบบนี้...



   เฮือก !!!


คราวนี้ผมสะท้านเยือกไปทั้งตัว มือสากๆของผีตัวนั้นลากไปมาบนตัวผมสักพักก็สอดเข้าไปตรง...ตรง...


...กางเกง !!!!!


  คราวนี้ไม่สนผีหน้าไหนทั้งนั้น ผมลืมตาพรึ่บขึ้นทันทีผีบ้านไหนกันมันมาลวนลามคนแบบนี้เนี่ย...แต่พอผมลืมตาขึ้น กลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งนอนทับผมอยู่ในแสงสลัว เงาตะคุ่มนั้นไม่เห็นหน้าชัดเจน แต่ไม่ใช่ผีที่ผมกลัวพอตกใจจนจะอ้าปากร้อง มือหนากลับปิดปากผมไว้แน่น..


     “...เงียบซะถ้าไม่อยากถูกหักคอตาย...” เสียงกระซิบนั้นเย็นยะเยือกชวนหนาวไขสันหลัง...แสงสลัวของไฟตรงทางเข้าทำให้ไม่สามารถเห็นรูปร่างหน้าตาชัดเจน ผมเห็นเพียงแววตามาดร้ายและท่าทีคุกคามเท่านั้น...


     “ อื้อ....” ผมร้องออกมาเมื่อมือหนาอีกข้างลากลงไปตามสะโพก ผมเบิกตาโพลงร้องออกมาทันทีพยายามดิ้นอย่างสุดความสามารถ แต่แขนของผมกลับถูกหัวเข่าของหมอนี่กดเอาไว้


    “...ฮื้อ...อื้อๆๆ..” ผมร้องในลำคออย่างอู้อี้พยายามดิ้นอย่างสุดความสามารถ ฝ่ามือนั้นลามไปถึงสะโพกแล้ว แรงบีบเค้นนั้นยิ่งแรงขึ้นชวนขยะแขยง..ผมยิ่งดิ้นแรงขึ้นๆ แต่ผมที่ได้รับก็ยังเหมือนเดิมไม่มีใครรู้สักคน


    “..ฮื้อ !!!!! “ ผมร้องออกมาทันทีที่มือหนาแทรกเข้าไปถึงปากทางเข้าด้านหลัง พยายามเค้นแรงมาสู้อย่างจริงจังแต่เหมือนไม่มีผล น้ำตาเริ่มคลอเบ้า ไม่เอาน่ะ...ผมไม่อยากโดนปล้ำ ไม่อยากโดนข่มขืนในสภาพแบบนี้..ใครก็ได้..ใครก็ได้ช่วยด้วย...


     “...มึงจะหุบปากดีๆหรืออยากให้กูปิดให้...” เสียงกระซิบชวนแขยงนั้นมาพร้อมกับริมฝีปากที่พยายามจาบจ้วงไปทั่วใบหน้า ผมหลับตาปี๋ เม้มปากแน่น สะบัดหน้าหนีอย่างขยะแขยง


   ..ไม่เอา...ใครก็ได้ช่วยด้วย...ไอ้พี่โตช่วยด้วย...
   ...โธ่เว้ยยยยยยย ถ้าให้โดนข่มขืนแบบนี้ สู้ไปเป็นเมียไอ้พี่โตไม่ดีกว่าเรอะ !!!


  ผลั่ว !!!!!


     หมอนเน่าๆอันเดิมปลิวฟ้าวมาถูกหัวไอ้หื่นที่คร่อมผมอย่างรวดเร็ว แม้จะรู้สึกว่าทำไมมันออกมาบ่อยนักแต่ก็ดีใจเหลือเดกินที่เห็นมัน พอๆกับร่างของใครสักคนเดินมาดึงไอ้หื่นนี่ออกจากตัวผมพร้อมกับชกหน้าจนมันกระแทกลงกับพื้น..


    “..พะ...พี่....พี่โต....” ผมระล่ำระลักเสียงสั่นเมื่อเห็นหน้าของคนที่ช่วยชีวิต(เวอร์จิ้น)ตัวเอง ไอ้คุณพี่โตคว้าตัวผมมาใกล้พลางช่วยลูบหัวลูบหลังผมอย่างรวดเร็วจนผมอดสะอื้นในลำคอไม่ได้ ข้างหลังได้ยินเสียงสหบาทาผลั่วะผละไม่ขาดสาย ครั้นอยากจะไปร่วมวงแก้แค้น เขากลับลากผมออกมาก่อนพลางจูงมือพาเดินมายังที่นอนของตัวเอง...


    ผมทรุดตัวนั่งลงบนฟูกของพี่แกที่สูงลิ่วแถมหนานุ่มกว่าอย่างเห็นได้ชัดด้วยความสบายตูด พอจะรู้ว่าตอนนี้คนทั้งห้องตื่นแล้ว แถมห้องข้างๆก็โผล่หน้ามาดูกันสลอน ไอ้พี่โตลูบหัวยุ่งๆของผมช้าๆเลยมาลูบหลังผมเบาๆ...ผมที่เพิ่งรู้ตัวว่าเนื้อตัวสั่นระริก...



   “...ไม่เป็นไรแล้ว...ไม่ต้องร้องไห้...” ว่าพลางลูบแก้มผมเบาๆ ผมยกมือสั่นเทาลูบแก้มตัวเองช้าๆ...ไม่ยักรู้เหมือนกันว่าตัวเองร้องไห้ออกมาเมื่อไหร่ ขยี้ตาแรงๆมองฝ่าความมืดสลัวเลือนรางไปยังกลุ่มคนที่ยังรุมตื้บไอ้หื่นนั่นด้วยความเมามันส์อยู่อย่างเคียดแค้น


...คอยดูเถอะ..แค้นนี้ต้องชำระ


     “...มีคนตื้บมันแทนแล้ว..ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลยน่ะมึง...” ไอ้คุณพี่โตว่าพลางขยี้หัวผมเหมือนเอ็นดู..ใช่ครับในสายตาคนอื่นมันคงเป็นความเอ็นดูอาดูรอย่างหาที่สุดมิได้แต่ความจริงจากผู้ถูกกระทำอย่างผม มันคือการตบหัวหลังจากลูบหลังชัดๆ



     “........” ผมไม่พูดไม่จาได้แต่ลูบหัวตัวเองที่คงปูดเป็นลูกมานาวอย่างเคียดแค้นในใจ ซี้ดดดดดดด เจ็บเป็นบ้า ซาดิสต์สิน่ะ ซาดิสต์ใช่มั้ย?? ผมรู้ทัน..



     “..หึ....ไม่พูดแต่แอบด่ากูในจะล่ะสิ..กูรู้หรอก...” เอ่อ...ครับ ไปแอบอ่านใจผมตอนไหน..
     “........” ถึงจะรู้ แต่ผมก็แอ๊บเนียนไม่พูดต่อไป ใครจะทำไม..



         ไอ้คุณพี่ทินเดินเอาผ้าห่มน้องเน่า หมอนน้องเน่า และจะเป็นที่นอนเน่าด้วยแน่นอนมาให้ผม พลางขยับที่นอนของตัวเองข้างๆไอ้คุณพี่โตให้ห่างออกไปพลางหันไปบอกคนอื่นขยับด้วย..
หือ???? อะไรกัน..



    “...อย่างมึงนอนที่เดิมคงไม่พ้นโดนเสียบตูดอีก..เปลี่ยนมานอนที่นี่ล่ะดีแล้ว ส่วนที่นอนมึงให้ไอ้นั่นนอน..” ว่าพลางชี้ไปยังไอ้หื่นที่โดนตื้บ ผมมองตามก่อนจะเบิกตาค้าง นั่นมันไอ้คุณเก่งที่มาหาเรื่องผมเรื่องที่นอนนี่ โดนตีนรุมตื้บไม่พอยังถูกย้ายนิเวสสถานไปริมห้องน้ำอันเป็นที่เดิมของผมอีก ผมเบิ่งตามองคิดจะสงสาร แต่เปลี่ยนใจ...



....ใครบอกให้พ่อจะมาข่มขืนตูล่ะเฟ้ย...


   “...ผมยังไม่ได้โดนเสียบตูดซะหน่อย...” เมื่อนึกได้เลยออกปากเถียง ยังไม่โดนว้อย แค่เกือบๆ...คิดแล้วยังขนลุกไม่หาย...



    “..เออ..กูรู้..ก็ดูอยู่นี่...” พูดเสร็จผมก็หันไปมองหน้าทันที..นี่รอดูจนคนอื่นเกือนโดนแล้วไปช่วยเนี่ยน่ะ...สาบานเถอะว่าไอ้หมอนี่เป็นพระเอก...



    “..สัด...อะไรๆ ไม่ต้องมามองหน้าช่วยไปแล้วยังจะมา...เอาผ้าปูนอนมึงมาปูได้แล้ว..จะได้หลับซักที เสียเวลาจริงๆ...” คำแรกสถบกับตัวเองเหมือนเสียทีที่ถูกจับไต๋ได้ แล้วเปลี่ยนมาทำหน้าเข้มสั่งผมทันควัน ผมหันไปมองหน้าอย่างเฉยชา..ทำเนียนสิน่ะ เนียนเปลี่ยนเรื่องไปซะฉิบ..



   “..มึงจะปูไม่ปู เดี๋ยวลากไปยัดในห้องน้ำซะเลย...” ได้ทีก็ขู่ผมใหญ่ ไม่ได้รู้เลยใช่ไหมว่าความรู้สึกของผู้ชายที่เพิ่งจากบ้านมาแล้วเกือบโดนข่มขืนเนี่ยมันเป็นยังไง..


..เสียขวัญอยู่น่ะเฟ้ย !!! เข้าใจมั้ย..



    “..............” แต่เพื่อความอยู่รอดของชีวิตและทรัพย์สิน ผมเลยได้แต่เออออไปตามเรื่อง เอื้อมมือไปเอาที่นอน(น้องเน่า)แสนจะบางของตัวเองไปปูข้างๆไอ้คุณพี่โต เห็นความแตกต่างของที่นอนแล้วอยากจะร้องไห้ขึ้นมาตงิดๆ ก่อนจะวางหมอน(น้องเน่า)แล้วกอดผ้าห่ม(น้องเน่า)แนบอกอีกครั้ง



    “..เดี๋ยวก่อน....” จะนอนแล้วเพราะเห็นคนอื่นเขานอนกันหมด ไอ้คุณพี่โตก็คว้าแขนผมไว้แล้วออกแรงบีบแรงๆ ทำให้ผมต้องหันมาสบตา



    “...ครับ?...”



    “ แขนเป็นอะไร...” ถามพลางลูบรอยแดงเป็นปื้นบนแขนผมอย่างงงๆ ผมมองตาม ก่อนจะถอนใจไม่ใช่รอยที่ถูกบีบรึทารุณอะไรแต่เป็นแค่รอยยุงกัดเท่านั้นแหละครับ เพราะผมเป็นคนผิวขาวมันเลยเห็นชัดแค่นั้นเอง...



    “..ยุงกัดน่ะครับ...” ผมตอบไปตามตรง..


    “...อ้อ..นึกว่าเพราะโดนไอ้เก่งเลื้อยซะอีก...แล้วทำไมไม่เตรียมยาทาอะไรมาด้วยบ้าง..” บ่นๆพลางเอื้อมหยิบขวดโลชั่นกันยังมายื่นให้ผม ทำเอาผมทำตาโต ไม่นึกว่าพี่แกจะใจดีให้ใช้แต่พอจะเอื้อมมือเปิดขวด พี่โตแกกลับยื้อไว้แล้วเปิดฝาทาตรงแขนให้อย่างรวดเร็ว...



“..............” โดยไม่สนใจท่าทางงวยงงของผมเลยแม้แต่น้อย


     ทาไปบ่นไปจนเสร็จ ไอ้ความแสบคันที่คอยรบกวนทุเลาลงมากแล้วก็ทำเอาผมเริ่มง่วง หนังตาแทบปิดคุณพี่โตเอาขวดยาทากันยุงไปเก็บพลางมองหน้าผมที่ตาเหลือแค่เสี้ยวแล้วถอนใจ กดหัวผมไปชนอกตัวเองดังตุบ..


   “...ขอโทษที่ปล่อยให้มึงโดนเลื้อย..นอนซะแล้วอย่าโวยอะไรมาก พวกมันยังจ้องมึงอยู่...” กระซิบบอกให้ผมงงไปพลางดันผมลงไปนอนข้างๆ ไอ้เนมที่มึนไม่หายได้แต่คว้าผ้าห่มน้องเน่ามากอดแนบอก ให้ความอุ่นนุ่มและกลิ่นที่ผมรักปลอบประโลมหัวใจที่อ่อนล้าของตัวเอง..


    ..พลันรู้สึกได้ถึงแขนหนาที่พาดเอวทำเอาผมสะดุ้งเฮือก..
  “ อย่ากลัว..ทำแบบนี้ไม่มีใครกล้ามาเลื้อยกับมึงอีกแน่...” ไอ้คุณพี่โตว่า ขณะที่ผมก็ขมวดคิ้ว..ไอ้เลื้อยนี่..มันคืออะไรกัน..



   “...เลื้อยคืออะไรอ่ะ...” ผมเงยหน้าไปสบตาถามด้วยความอยากรู้
   “..ก็อย่างที่มึงโดนวันนี้ไงไอ้โง่...” ว่าพลางทุบหัวผมอีกรอบ..และขอย้ำว่าไม่ได้เบาแม้แต่น้อย...ทำท่าจะเตะผมอีกทีแต่ผมไหวตัวทันงอตัวให้พ้นรัศมีเสียก่อน..



   “..หึ...หลับซะไม่ต้องมาทำหน้าโง่ๆอวดชาวบ้านเขา..” บ่นใส่หัวผมไม่เลิก แต่ใจความนั้นชวนเคืองซะจริงๆ
..ก็บอกแล้วไง...ว่าแอ๊บแบ้ว..ไม่ได้โง่...



      คิดพลางก้มหน้าซุกผ้าห่มน้องเน่าต่อ กลิ่นคุ้นเคยนั้นชวนให้ผมคิดถึงบ้านจนกระบอกตาร้อนผ่าว คงจะร้องไห้ออกมาแล้ว ถ้ามือหนาจะไม่ลูบเส้นผมบนหัวเบาๆอย่างปลอบประโลมจนผมสามารถหลับตาลงอย่างเป็นสุข...
ป้าบ !!!


     “...ไอ้ขี้แยเอ้ย...” เสียงก่นดังขึ้นข้างหู พร้อมกับขาผมที่สั่นระริกเมื่อโดนเจาะยางเข้าให้..ไอ้ความซึ้งความนับถือที่เกิด


ขึ้นมันแทบจะลอยหายไปกับสายลม..


...สุดท้ายแล้ว..ผมก็ต้องโดนถีบจนได้สิน่ะ...
ชิ...จำไว้เลย...



.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......

ภาษาไทยในเรือนจำ วันนี้ขอเสนอ..
เลื้อย – การเข้าหานักโทษขณะหลับเพื่อมีเพศสัมพันธ์

 เกือบโดนเลื้อยแล้วสิน่ะเนมเอ้ย...
ว่าแต่ตอนนี้นี่..
ไปหมดเลยสิน่ะ...
ทั้งสันดานนายเอก
ทั้งนิสัยพระเอก
สรุปคือพวกแกไม่มีใครเป็นคนดีกับเขาจริงๆหรอก เหอๆ










« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-11-2009 19:43:32 โดย katte »

ออฟไลน์ katte

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-0
Imprison 7: Away  Eating  ซะเถอะ !!!!!



 
  ท่ามกลางฝันหวานอันไม่เป็นรูปเป็นร่างของผม สติรับรู้อันสะลึมสะลือสำเหนียกได้ถึงเสียงกรีดร้องของอะไรสักอย่างชวนสยองขวัญ พลันความเคลื่อนไหวรอบกายก็เริ่มขึ้น ทว่าความเหนื่อยอ่อนทั้งกายและใจทำให้ผมไม่นึกอยากจะลืมตาอยากจะนอนนิ่งๆแบบนี้ไปนานๆ..



ผลั่ว !!!



   สิ่งนั้นคงเป็นได้แค่ความคิดอันไม่มีวันเป็นจริงของผม ไอ้หมอนบ้าที่ผมโดนมันเล่นเอาไม่ต่ำกว่าสามครั้งในคืนเดียวฟาดหน้าผมรับอรุณอีกแล้ว ทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจไอ้โรคความดันต่ำนี่เล่นงานสิน่ะ พอตื่นเช้านอนไม่พอเข้าหน่อยหน้ามืดกันไปเลยทีเดียว ..แต่ตอนไปตรวจสุขภาพก่อนเข้ามาพำนักที่นี่ ไอ้เครื่องตรวจกลับบอกว่าผมปกติดีแถมยังสุขภาพดีเหมืนนักกีฬาที่ออกกำลังกายทุกวัน..เอาเข้าไป..



     ช่างเถอะ..ตอนนี้คงไม่ใช่เวลาจะบ่นเรื่องอุปกรณ์ตรวจสุขภาพอันไม่มีแม้แต่คุณภาพของหน่วยงานใด ผมมองหน้าตัวการที่ฟาดหน้าซะจนต้องตื่นด้วยดวงตาหรี่ปรือ ทว่าเต็มไปด้วยความงุนงงปนข้องใจไอ้คุณพี่โตเกรียนเจ้าเก่ามองหน้าผมตอบแบบไม่หวั่นเกรง แถมยังออกอาการเผด็จการเต็มอัตรา..






    “..อย่ามานอนกินบ้านกินเมือง กริ่งปลุกดังแล้ว ไปอาบน้ำล้างหน้า..เร็วๆ !!!“ ข้อความนั้นทำเอาผมแอบเบ้หน้า แต่การเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นรอบกายก็ใช่ว่าจะเมินเฉยได้ ผมจึงจำต้องสะบัดน้องเน่าออกแล้วพับเก็บท่ามกลางเสียงสวดบ่นต่างๆนาๆจากไอ้คนรอ ..อืม..ไอ้คุณพี่โตคนนี้..ตอนแรกๆผมนึกว่าเงียบๆขรึมๆ..แล้วนี่มันอะไรกันฟ่ะ..
...สรุปคือความจริงพี่แกปากมากใช่มั้ย ???..     




 
      “..พี่โต..ไอ้เด็กนี้มันจะเอื่อยเฉื่อยอีกนานมั้ยพี่..แมร่ง...เพิ่งจะเจอคนมานอนคุกคืนแรกแล้วหลับได้หน้าตาเฉยแบบมันคนแรกนี่ล่ะ..”   เสียงบ่นของไอ้คุณพี่ทินดังเข้าหูทำเอาผมที่กำลังคว้าแปรงสีฟันกับขันน้ำชะงัก ..
..ใครว่าผมไม่กลัวฟร่ะ นี่กลัวอยู่น่ะ นี่ตูกลัวน่ะเนี่ย !!!!!!!!!





     ใครมานอนคุกคืนแรกแล้วจะไม่กลัวกันบ้างล่ะว่ะครับ ไอ้ตัวผมนี่ก็กลัวแทบตายคิดกังวลไปต่างๆนาๆ แล้วไง พอได้มาอยู่จริงๆก็มีแต่เรื่องจนไม่มีเวลากลัวแล้วว้อย     



       ผมหน้าบึ้ง ทำท่าจะพูดอะไรไปสักอย่างแต่ว่าจิตสำนึกฝ่ายรักตัวกลัวตายก็กระซิบให้หุบปากเพื่อความปลอดภัยส่วนบุคคล ไอ้เนมเลยเลือกที่จะเก็บของแล้วเดินต้อยๆตามท่านๆทั้งหลายไปอาบน้ำแปรงฟันตามคำสั่ง ทั้งที่หนังตามันเปิดแค่ครึ่งเดียวจนเกือบจะสะดุดนั่นสะดุดนี่ท่ามกลางเสียงก่นด่าของพรรคพวกไอ้คุณพี่โต..
..ตกลงว่าทั้งแกงค์เนี่ย มันปากมาก พูดมากเหมือนกันไม่มีผิดสิน่ะ..





    หลังจากอาบน้ำล้างหน้าผมเดินตามบรรดาท่านๆทั้งหลายไปจนถึงลานกว้างๆแห่งหนึ่ง ที่พี่กิตบอกว่าใช้ออกกำลังกาย อ้อ..ไอ้คุณพี่กิตนี่ก็เป็นสมุนมือขวาของปีศาจ(ฮ่าๆ)คนนึงเหมือนไอ้คุณพี่ทินนี่แหละครับ แต่พี่แกเป็นคนพูดพอดีๆ ไม่พูดมากชอบโวยเหมือนไอ้คุณพี่ทินแก หน้าตานิ่งแฝงความน่ากลัวจนผมยังขนลุก




    นักโทษในชุดคอสตูมเดิมตลอดชาติก็เริ่มมารวมตัวกันแล้ว พูดถึงชุด..หงะ...ผมแอบดมรักแร้ตัวเองนิดหน่อย..เหม็นนิดนึงเนอะ..เพราะผมได้ชุดแค่ชุดเดียว ตอนบ่ายโน่นถึงจะได้อีกชุดนึงเพราะผมยังต้องไปพบจิตแพทย์ ไปกรอกใบประวัติ และที่สำคัญที่สุด...ไปตัดผมมมมมมมมมมมมม...




     คิดพลางยกนิ้วเกี่ยวกับเส้นผมของตัวเอง ผมนุ่มๆระต้นคอแบบเทรนด์เกาหลีที่อุตส่าห์ไว้รอเข้ามหาลัยจะต้องมาโดนตัดฉับๆๆๆๆๆ จนเหี้ยนเตียน กลายเป็นเกรียนภายนอกแบบนี้เหรอเนี่ย....



    โฮก..ไอ้เนมจะบ้าตาย เสียดายว้อยยยยย อุตส่าห์ไว้ผมจนยาวได้ขนาดนี้แล้วเชียว..


เฮ้อ...แต่ก็น่ะ...ไอ้คนที่ทำความผิดแบบผม ไอ้คนติดคุกหัวโตแบบผม..จะมีสิทธิ์เรียกร้องอะไรได้ล่ะ..


     และเพราะเห็นผมหน้าซึมกะทือไป แถมยังถอนหายใจเฮ้อๆแบบคนไร้กะจิตกะใจจะมีชีวิตอยู่ ใบหน้าของไอ้คุณพี่กิตจึงโน้มเข้ามาหาแล้ว...


...จะ...จะ....จะจ้องกันทำม้ายยยยยยยยยยยยยยยย...



      ผมสะดุ้ง ทำหน้าเหวอผงะไปทันที..ก็จู่ๆใบหน้านิ่งๆของไอ้คุณพี่กิตก็ชะโงกมาหา จ้องหน้าผมนิ่งๆไม่พอพี่แกยังเอื้อมมือมาบีบคางไอ้เนมแรงๆทีหนึ่ง...จอร์จ !!!


...นี่...นี่มัน....มัน...



มันซาดิสต์กันทั้งก๊กเลยเว้ย !!!!





   ผมเบ้หน้ารีบบิดคางตัวเองออกจากนิ้วมือที่บีบแน่นอย่างไม่พอใจ ใครจะพอใจกันล่ะครับจู่ๆมาบีบคางกันให้เจ็บเล่นๆจะบอกว่าหยิกหยอกเล่นกันขำๆก็ขอบอกว่าไม่ขำครับพี่น้อง..



   “............” บีบคางคนอื่นแล้วไม่พูดไม่จาอีกต่างหาก..อะไร..อะไร..อะไร...ทำแบบนี้เพื่ออะไรครับ.????
   ผมทำหน้าเหวอใส่ไอ้คุณพี่กิตที่พอบีบคางคนอื่นแล้วก็เดินดุ่มๆไปเรียงแถวเอ็กเซอร์ไซต์ตอนเช้าอย่างงวยงง..นี่มันอะไรกันว่ะครับ..



    “..ทำหน้าโง่ๆอะไรของมึงอีกล่ะ..” นี่ก็อีกคน ทักมาทีชวนสะดุ้ง ว่าให้คนอื่นทำหน้าไม่ฉลาดอีกแล้ว.เดี๋ยวปั๊ด!!!...กลัวซะเลยนี่..แหะๆ (ก็คนอย่างผมจะเอาอะไรไปสู่กับเค้าล่ะคร้าบ)



    “...” ผมได้แต่ส่ายหน้าวืดอย่างจนใจ มีไอ้คุณพี่โตคนถามมองมา แล้วก็เบือนหน้าหนีสีหน้าท่าทางประหลาดๆ เหมือนมีอะไรในใจ..




...กำลังจะสงสัย แต่พอดีเพลงเริ่มซะก่อน พร้อมๆกับที่ทั้งแถวเริ่มขยับไปตามผู้นำ..เอ้า..เต้นก่อนเถอะแล้วค่อยคิด !!!


       จากที่เสียเหงื่อไปไม่น้อยกับกิจกรรมกายบริหารรอบเช้า (คิดอะไรอยู่ครับ..คิดอะไร..)เสียงจ้อกแจ้กจอแจในโรงอาหารที่เต็มไปด้วยเหล่านักโทษก็มาเยือนเมื่อก้าวเท้าไปเชยชมโรงอาหาร เหมือนผมจะลองถามตัวเองดูเหมือนกันว่าเหตุใดเมื่อวานกรุถึงไม่ได้แดรก..เอ่อ...แต่ก็ช่างเถอะครับ ปล่อยๆมันไปซะเถอะยังไงมันก็ผ่านไปแล้ว คิดซะว่าผู้คุมเค้าหวังดี อยากให้เราลดน้ำหนัก..แม้ว่าผมจะมีแต่ก้างก็เหอะน่ะ..



     “..วันนี้มีไรกินว่ะ...” ไอ้คุณพี่น้อต หนึ่งในสมุนของพญามารถามขึ้นมาพลางเดินแกว่งๆไปหาแม่ครัวที่กำลังตักอาหารใส่จานหลุม..ให้กับนักโทษเป็นรายๆอยู่..



     “..โห....ฆ่าแล้วเผาว่ะพี่..แมร่งมาแปลกชิบ..” ไอ้คุณพี่น้อตบ่น..ว่าแต่ว่า..ฆ่าแล้วเผา ..ฟังแล้วไอ้เนมหันขวับไปมองหน้าไอ้คุณพี่โตทันที..นั่นมันคดีของไอ้คนที่ทำหน้าเหี้_ยมอยู่ตรงนี้รึเปล่าพี่..หยึย..



     “..เออว่ะ..ไปกินกันเถอะ..ชักช้าเดี๋ยวนายแมร่งด่าเอา..” บ่นๆกันแล้วลากคนไปกินข้าวผมเลยเดินเนียนๆไปต่อแถวตามท่านๆทั้งหลาย อุปกรณ์ของกินน่ะเหรอครับ..ก็ช้อนคันนึง (ไม่มีส้อม..เซ็งห่าน) กับจานหลุม อลูมิเนียมที่จับดูยังไงมันก็เยิ้ม..ลื่นมือไม่มีเสียง..ปี๊ด...เหมือนในโฆษณาน้ำยาล้างจานแถวประเทศไหนซักที่ แต่มันก็ไม่ได้ส่งเสียงแบบนั้นจริงๆหรอกน่ะ กับไอ้จานสะอาดๆน่ะ เคยทดลองลูบแล้วให้มัน..ปี๊ด..ขึ้นมั้ยครับ..เคยทำ แต่ผลออกมาคือโดนแม่ด่าชิบหายวายป่วง..



   เอาเถอะๆ สรุปง่ายๆคือ ความสะอาดของจานหลุมอลูมิเนียมนี่เรียกว่าอยู่ในขั้นติดลบ.. จานที่มีหลุมใส่ข้าว..กับกับสองสามอย่างอยู่ในมือของผมถูกยื่นมาตรงหน้าแม่ครัว แม่ครัววัยกลางคนเหลือบมามองหน้าผมนิดหน่อย พลางถอนหายใจเฮือก เอาทัพพีตักข้าวอันมโหฬารโขกกับจานหลุมของผมแรงๆสะบัดข้าวแดงเหนียวๆให้ตกลงไปแบบขำๆ ก่อนเดินจากไปยังได้ยินแกบ่นพึมพำ...หน้าตาก็ดี ท่าทางก็เรียบร้อย แต่ใจเลวเหมือนยักษ์มาร...



    ...ผมฟังแล้วแอบถอนหายใจเฮือก...ก็ไม่ได้จะแก้ตัวหรอกน่ะครับ..คงเพราะพูดไปก็ฟังไม่ขึ้นอยู่ดี ไอ้ผมก็รู้ตัวดีแม้ไม่อยากจะยอมรับน่ะ ว่ามันไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ไม่ใช่ไอ้เนม เด็กน้อยเตรียมเอนท์ผู้มีความฝันยาวไกล..ไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อน..



    ..กลายเป็นคนคุก..เพราะฆ่าคนตาย..เพราะทำผิดกฎหมาย...

.....ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย ไม่รับเข้าศึกษา เพราะผมทำเรื่องเสื่อมเสีย...


...เพื่อนฝูงหายหน้า..พากันรังเกียจ..



    ผมเข้าใจดี ว่าตัวเองต้องการอะไร ผมรู้ดี ว่าคนที่ทำความผิดแบบผมต้องอยู่ในสังคมแบบไหน..มันช่วยไม่ได้หรอกน่ะ ที่คนเข้าจะพากันรังเกียจเดียดฉันท์ ไม่เชื่อถือ ดูแคลน..มันเป็นเรื่องปกติ...

....แต่ใครล่ะ ...ที่จะอยากยอมรับมัน....


    “..ยืนเหมอหาพ่_ง มึงรึไง..เดินๆไปได้แล้วไอ้สัด !! “ เหอะ..พอคนเขากะลังเศร้าก็เสือกมาด่าขัดอารมณ์กันซะงั้น แล้วมาบ่นว่าผมไม่เศร้าไม่อะไรเล้ย..แหม..คนน่ะครับไม่ใช่ควายเหล็ก..เชอะ !!!


     “.....” ผมเงียบแล้วเดินไปแต่โดยดี รอลุ้นอาหารเช้าด้วยอารมณ์เซ็งนิดหน่อยถึงปานกลางและอาจจะลามไปมาก(อะไรของมึง..)  ก่อนจะมองอาหารในถาดของตัวเองเงียบๆ...


   “.....” ผ่านไปสามสิบวินาที ผมก็ยังงวยงง พยายามเพิ่งพินิจพิจารณาด้วยสติและไอคิวของตัวเองว่า ไอ้นี่ มันคืออะไร???


     เหลือบตามองคนร่วมโต๊ะที่นั่งโซ้ยกันอย่างเมามันส์ไม่ลืมหูลืมตาชนิดที่ว่ากลัวจานข้าวบินหนี เทียบกับผมที่ยังมองอาหารตรงหน้าราวกับจะปลงรึอะไรซักอย่างนี่ช่างแตกต่างกันยิ่งนัก..อะน่ะ...ก็ผมเพิ่งเข้ามา ใช่จะทานข้าวแดงจนสมองเสื่อม(พูดไปนั่น มีประโยชน์กว่าข้าวขาวๆที่กินกันอยู่ทุกวันนี้อีก )เหมือนลุงๆผู้มีชั่วโมงบินมากอย่างท่านทั้งหลายซักหน่อย..



     “..มองอะไรของมึง..จะรอให้ข้าวมันบินเข้าปากรึไงว่ะ..” ไอ้คุณพี่ทินจอมโวยอันดับหนึ่งของเดอะแกงค์ร้องถามเมื่อผมยังเอาแต่พิจารณาอาหารตรงหน้าไม่เลิก ช้อนสแตนเลสเปื้อนข้าวแดงนิดหน่อย (อี๋ย์) ยกขึ้นมากวักไอ้..อะไรสักอย่างในจานผมไปกินหน้าตาเฉย เคี้ยวๆไปพร้อมกับพูดไปด้วย..(อย่าครับพี่..อย่า...ผมไม่ได้อยากรับน้ำอะไรขนาดนั้น)



     “..รีบๆกิน...หายากน่ะเว้ย...มึงนี่โชคดีชิบหาย พอเข้ามาก็เจอ แกงจืดส้นคอมแบตกับฆ่าแล้วเผาเลย..” เอ่อ.... ไอ้เนมนั่งทำหน้างงกว่าเดิม ยกช้อนของตัวเองมาแกว่งๆกวัดๆดูไอ้ซุปกิมจิเบื้องหน้า คือมันมีผักเขียวๆ (ที่ผมกระเดะคิดไปเองว่าเป็นอาหารเกาหลี )ลอยอยู่บนน้ำใสๆใสมากจนผมนึกว่าเป็นน้ำซุปข้าวมันไก่..ใส..ไร้สิ่งเจือปน..ครับ..ไม่มีอะไรจริงๆ เกือบคิดว่าน้ำล้างช้อนแล้ววุ้ย !!



    พื่อพิสูจน์หลักฐานต่อไป ไอ้เนมจึงขมวดคิ้วแล้วเอาช้อนสับไอ้อะไรสีแดงๆในอีกหลุมหนึ่งของจานเขาๆ แล้พบว่ามีเนื้อสีขาวลอกออกมาจากโครงนิดหน่อย..นิดหน่อยจริงๆ..
   ..แล้วไอ้สองอันนี้มันคืออะไร...ไอ้แกงจืดส้นคอมแบตกับฆ่าแล้วเผานี่คือไอ้พวกนี้เรอะ..(..คือผมไม่กล้าพูดว่าอาหาร ยังอุตส่าห์คิดว่าตัวเองจะเข้าใจผิดจุดประสงค์ไป )



     “...กินไปซะ..เร็วๆ...”



โป๊ก !!!!
   ด่าไม่พอยังจับหน้าผากโขกกับโต๊ะดังเปรื่องจนชาวบ้านเข้าหันมามองกันใหญ่ ผู้คุมที่ยืนแถวนั่นเลยเดินถือปืน (แบกปูนไปโบกตึก..: ใครขำว่ะ/เนม )พร้อมๆกับเดินเข้ามาหา..


    “..มีอะไร !! สุรกิต..กินข้าวดีๆไม่ได้รึไง !! “


    “..ขอโทษครับนาย..เพื่อนผมหยอกเด็กใหม่เฉยๆ.. “ ไอ้คุณพี่ซัน (หนึ่งในสมุนจอมปีศาจเกรียนแห่งเดอะคุกๆ อีกเช่นเคย ) บอกผู้คุม พร้อมกับจิกหัวผมขึ้นมาแล้วโปรยยิ้ม หัวเราะแหะๆ...


   “...” ผู้คุมไม้พูดอะไรแล้วเดินไปที่อื่นต่อ ขณะที่จำเลยผู้ถูกกระทำอย่างผมได้แต่อ้าปากค้าง อยากร้องลั่นให้คุณผู้คุมมาช่วยผมทีเถอะ เพราะตอนนี้ผมชัดเจนกระจ่างแจ้งแล้ว..ว่าไอ้แกงค์นี้มันเป็นยังไง..



..ไอ้คนที่ผมนึกว่าเป็นคนดี มาช่วยเหลือผมไว้ตั้งแต่แรก..
....ไอ้พรรคพวกที่คอยแนะนำ คอยลอมหน้าล้อมหลัง..
....ไอ้คนดีๆทั้งหลายนี่..นี่มัน..มัน...มัน....
...มันก็แค่หากระสอบทรายมารองมือรองตีนน่ะสิเว้ย !!!...


   ไอ้เนมฟุบหน้าลงกับโต๊ะอีกรอบอย่างไม่แยแสโลกา อยากจะร้องไห้คร่ำครวญขอย้ายที่ย้ายแดนย้ายมุมให้ไปไกลๆจากผู้ประสงค์ดีแต่หวังร้ายทั้งหลาย เผื่อว่าชีวิตที่มืดมนจะอึมครึมลงน้อยกว่านี้..


...ซวยที่มาติดคุกไม่พอ ซวยที่มาเจอเรื่องประหลาดๆไม่พอ ยังต้องมาซวยโดนซ้อมเป็นกระสอบทรายอีกเรอะ !!...
  ..ไม่เห็นขำเว้ยยยยย เดี๋ยวปั๊ดโดดกัดหูซะเลยนี่ !!!...



      ขณะที่ผมหน้าบูดบึ้งมึนกึ่มกึ่งงอนอยู่นั้น ชุดสีกากีแสนงาม (อย่าขำ มันมีอยู่สีเดียว) ที่อยู่บนตัวใครสักคนก็นั่งลงข้างๆผม พร้อมกับจานซุปกิมจิและเอ่อ..อะไรซักอย่าง..ในนั้น พร้อมกับเสียงฮือฟังไม่ชัดในวงไอ้คนซาดิสต์พวกนี้(ชิ)ดังขึ้น..
พร้อมกับประโยคนึง ที่แม้จะแสนเบา แต่กลับชัดเจนในหัวผมแบบไม่น่าเชื่อ..


“...เห้ย !! เมียเก่าไอ้พี่โตมาแล้ว..”



.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......



ภาษาไทยในเรือนจำ วันนี้ขอเสนอ..
แกงจืดส้นคอมแบต – แกงจืดหัวไชเท้า
ฆ่าแล้วเผา – ไก่ปิ้ง

    อ้างอิง นายวิชาติ บูรณะประเสริฐสุข มหาบัณฑิตจากคณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พื่อนำเสนอในวิทยานิพนธ์ เรื่อง "ลักษณะภาษาสแลงของผู้ต้องขังและความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพและสติปัญญาของผู้ต้องขังกับพฤติกรรมทางภาษา ศึกษากรณีเรือนจำกลางคลองเปรม"


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-11-2009 19:44:19 โดย katte »

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-3
กร๊ากกกกกกกกก ฮากับชื่ออาหาร ถ้าไม่มีเฉลยตอนท้ายจะไม่รู้เลยนะเนี่ยนะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ •ผั๑`|nกุ้va’ด•

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-69
ฆ่าแล้วเผาพอนึกออกว่า มันต้องเป็นอะไรปิ้งๆย่างๆแน่นอน แต่ แกงจืดส้นคอมแบต - -. คิดได้ไงค่ะ อืม.....

โอ้วววว แฟนพี่โต ออกตัวมาแล้ว รออ่านต่อไปค่ะ โย่ๆ

ออฟไลน์ yunchun

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 614
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
อ๊ากกหนุกๆๆ 555+ พี่โตเกรียนได้ใจงับ
แต่วาดูห่วงเนมมากๆเลยนะเนี่ย
เมฆจะออกแล้ววหุหุ กิตแอบชอบเนมป่าวเนี่ยเหอะๆ
มาแรกก้อทำแบบนั้นเลยนิ หุหุเนมเสน่ห์แรงเจงๆ
ฆ่าแล้วเผา ชื่อแนววว 555

ออฟไลน์ ┗◎┗◎

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +734/-7
เอาแล้ว เมียเก่าโตโผล่มาแล้ว

งานนี้มีตบตี เฉือดเฉือนกันป่าว  :laugh:

ออฟไลน์ chocolate_ness

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
อยากอ่านต่อ ชอบมากๆ

เนมนี้แอบฮาดีอ่ะ

แต่ช่วงแรกๆที่อ่าน แอบน้ำตาไหลเป็นปี๊บๆกินใจมากก

มาต่ออีกนะค่ะ มาเร็วๆน้า :impress2:

ออฟไลน์ beernp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

mecon

  • บุคคลทั่วไป
เกือบแล้วอิหนู สดๆใหม่ๆแหมเนื้อมันหอมสำหรับเสือผู้หิวกระหายทั้งนั้น
รอดมาได้ก็ดีแล้วอิหนู ถึงจะโดนหมอนตีหัวหลายหนก็เหอะ..แต่อกพี่โตก็อุ่นชิมิคะ :กอด1:
ขอนิดส์...ขำหมอนเน่ากับผ้าเน่าอ่ะ......น่ารักมากกกกกกกส่งนผ้าปูของแม่ถึงไม่นุ่นไม่นิ่มอะไร
แต่เป็นของแม่อ่ะนอนแล้วเหมือนแม่กอดตลอดเวลาแบบนี้ก็อุ่นใจนะ  :monkeysad: คงคิดถึงแม่แย่เลย
ส่วน...เมียหลวง...นุ้งเมฆ แหมหน้าตาภายนอกไม่สามารถบอกอะไรของคนๆนั้นได้เลยนะ
ที่แท้เมฆก็เป็นสายควบตำแหน่งเมียอิพี่โตนี่เอง ....เจอศึกหนักแล้วนังหนู

+1 คะ

hene2526

  • บุคคลทั่วไป
เมียเก่าปะทะเมียใหม่...นัดนี้ใครจะชนะ

ออฟไลน์ nidnoi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 596
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-0

ออฟไลน์ หนุ่มร้ายนายหรู

  • ตกลงคบกันในฐานะไรวะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-1
หนุกๆ :laugh: :laugh:
ว่าแต่ทำไมพี่โตซาดิสด์ดีแท้
ชื่ออาหารก็สร้าสรรค์โคตร

ออฟไลน์ thaitanoi

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด