คำสารภาพของเด็กขาย ภาค "ดินกะชล" ตอนพิเศษ ถวายเพล (8 กันยายน 2015)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: คำสารภาพของเด็กขาย ภาค "ดินกะชล" ตอนพิเศษ ถวายเพล (8 กันยายน 2015)  (อ่าน 400986 ครั้ง)

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
จิ้มๆ พี่ดิน

คิดถึงครับ

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5946
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +843/-16
รักเพื่อน...เพื่อนรัก
ชลคงรู้สึกแล้วซิว่า....ดิน กรูรักมรึงว่ะ  :impress3:

 :กอด1:ขอบคุณคับ คุณดิน +1 ปลอบใจให้ในความฝันเสมือนจริง หุหุ

mecon

  • บุคคลทั่วไป
วุ้ยยยยยยย ฝันแบบถึงพริกถึงขิงมากมายเลยคะ
อิอิ สงสัยจะเมาอย่างแรงเลยแยกไม่ออกว่าฝันหรือว่าเรื่องจริง
ส่วนพี่ชล ถ้าแบบ...ทำพี่ดินแบบนั้นจริงๆ คงเสียค.รู้สึกมากๆเลยอ่ะเนอะ
 :เฮ้อ: ชอบเขาข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง ก็แบบนี้แหละ ต้องทำใจ

 :L2: เป็นกำลังใจให้พี่ดินคะ

ออฟไลน์ kungyung

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1756
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-3
 :m25: :m25:ฝันหวาดเสียววววว

ออฟไลน์ amito

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-0
เรื่องน่าติดตามมากๆค่ะคุณดิน อยากรู้เรื่องแบบนี้มานานแล้ว

 :impress2:

เราขอภาคแรกได้มั้ยคะ อยากอ่านค่ะ

นะคะคนดี

 :impress2:

patz

  • บุคคลทั่วไป
โดนลักหลับจนได้

 :z1:

andy_kwan

  • บุคคลทั่วไป
เพ่ดินฝันเปียก อิอิ

tamtam

  • บุคคลทั่วไป
ช่างเป็นฝันที่น่าเพลียจริงๆนะคะ

ขอบคุณที่เล่าค่ะ

NuPaTT

  • บุคคลทั่วไป
โฮะๆๆ ฝันเปียกกกกก :haun4:

ออฟไลน์ DIN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +405/-0
สวัสดีครับ มีเวลา เพิ่งเขียนเสร็จ เลยเอามาโพสให้อ่านกันก่อนครับ

ก็ผมคิดถึงคนอ่านคนดีของผมนี่ครับ...

ดิน

................................................................

ตอนที่ 5 เพื่อน “งอน” เพื่อน


ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับไอ้ชลในตอนนั้น ผมไม่รู้หรอกครับ ว่ามันคิดอะไรกับผมหรือเปล่า (ถ้าจะให้ดีต้องให้มันมาตอบเองอ่ะ...หุ หุ) แต่ สำหรับผม... ไอ้ชลมันก็เป็นเพื่อน เหมือนไอ้แอ๊ด และอีกหลายๆ คน... เพียงแต่ดูเหมือนว่ามันจะสนิทกับผมมากที่สุด คอยเป็นห่วงเป็นไย รอผมทานข้าวอยู่เสมอๆ ทุกวันที่ผมมาทำงาน...

นานๆ วันเข้า ก็เป็นความเคยชิน... ที่ผมต้องเห็นมันอยู่เสมอๆ ถ้ามันยังไม่ได้ถูกจองไปกับลูกค้าตั้งแต่หัวค่ำ... ก็จะเห็นไอ้ชลนั่งอยู่ที่เก้าอี้ชุดใกล้กับประตูทุกวัน พอผมลงชื่อเสร็จก็ออกไปทานข้าวด้วยกัน

เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น ก็เริ่มเล่าเรื่องส่วนตัวให้อีกคนนึงฟังระหว่างทานข้าว...

ไอ้ชล เป็นหนุ่มจากอุบลฯ เข้ามาทำงานโรงงานแถวรังสิตกับพี่สาว ทำได้พักใหญ่ ก็เห็นว่า งานโรงงานท่าทางจะไม่รุ่ง อ่านหนังสือพิมพ์เจอประกาศรับสมัคร ก็เลยมาสมัครทำงานได้สองปีกว่าแล้ว มันอายุมากกว่าผมหลายปีอยู่เหมือนกันครับ

ส่วนผมก็เล่าให้มันฟังถึงความจำเป็นของตัวเองที่มาทำงาน แต่ผมก็บอกมันว่า ผมจะทำแค่เรียนจบ แล้วผมจะไปทำงานกลางวันแทน... มันพยักหน้า... “กูอวยพรให้มึงประสบความสำเร็จอย่างที่มึงหวังว่ะ ดิน...”

“เออ ดิน... กูจะถามมึงตั้งนานแล้วแต่ลืม... แล้วมึงมีแฟนป่ะ”

“มีดิ... น่ารักด้วยนะเว้ย...” ผมคุยโว เพราะ น้องษาของผมน่ารักจริงๆ นี่ครับ... แววตาของไอ้ชล มันวูบไปนิดนึง แล้วมันก็หัวเราะ ท่าทางเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง... ผมเลยต้องเปิดกระเป๋าสตางค์ เอารูปน้องษาทิ่เคลือบพลาสติคอย่างดี ที่พกติดตัวอยู่ตลอดเวลาออกมาให้มันดู

“เออ... น่ารักว่ะ...” มันรับไปดูอย่างพิจารณา เอ่ยพึมพัมเบาๆ ก่อนจะพลิกด้านหลังขึ้นอ่าน “อย่าให้รู้ว่าไปซนที่ไหนนะคะพี่ดิน... คิดถึงค่ะ...ษา”

“ท่าทางจะขี้หึงไม่เบานะ แฟนมึงเนี่ยะ...”

ผมหัวเราะอายๆ... ไม่เบาอย่างที่มันว่าจริงๆ แหละ ขี้งอนอีกต่างหาก... งอนทีไร ไอ้ดินแทบจะคลั่ง ใจแข็งอีกต่างหาก... แต่ทำไงได้ ไอ้ดินมันรักแล้วนี่นา

“เอาเรื่องเหมือนกันว่ะ...”

มันมองหน้าผม... ยื่นรูปคืนให้ ก่อนจะถามเบาๆ

“มึงได้น้องเค้าแล้วสิ...”

ผมพยักหน้าให้มันนิดนึง “ฮื่อ... แต่กูรักน้องเค้านะโว้ย... กูจะรีบเรียนให้จบ ทำงานเก็บเงินรอน้องเค้าเรียนจบ แล้วกูจะให้ป๊าไปขอน้องเค้าให้กู...”

มันนิ่งไปนิดนึง... “เออ... น้องเค้ารักมึงมาก... อย่าทำให้เค้าผิดหวังละกัน... แล้วที่มึงมาทำงานอย่างนี้ น้องเค้ารู้หรือเปล่า”

ผมส่ายหน้า... “อย่าให้เค้ารู้ดีกว่า อย่างน้อยเค้าจะได้มีความภูมิใจในตัวกูอยู่บ้าง”

“ท่าทางมึงจะรักน้องเค้ามากเหมือนกันนะ ดิน”

“ฮื่อ... นอกจากม๊ากู... น้องษาก็เป็นผู้หญิงคนที่สองที่กูรักว่ะ”

“กูอิจฉาน้องเค้าว่ะ...” มันบอกผม

“ทำไมวะ”

“ก็... กูดูออกว่า ท่าทางมึงเจ้าชู้ไปงั้นแหละ แต่มึงรักใครรักจริง... แล้วมึงบอกว่ารักน้องเค้ามาก...ทั้งๆ ที่ไม่จำเป็นต้องบอกกูก็ได้... แล้วกูก็ไม่รู้มึงจะโกหกกูไปทำไม... กูถึงบอกว่า อิจฉาน้องเค้าไง” มันอธิบายยืดยาว.... ก่อนจะพยักหน้าเรียกคนขายมาเก็บตังค์...

............................................................

ความสนิทสนมของผมกับไอ้ชลก็เป็นไปตามเวลาละครับ ผมมาทำงานก็ต้องเจอมันทุกครั้ง แล้วมันก็เป็นคนที่สนิทกับผมมากที่สุดแล้ว

ตอนนั้น... ผมไม่รู้หรอกครับ ว่ามันคิดอะไรกับผมบ้าง... เพราะดูเหมือนมันก็ทำตัวปกติเหมือนเพื่อนทั่วๆ ไป... สำหรับตัวผม... ไอ้ชลมันก็คือเพื่อนร่วมงานคนนึงที่มีความสนิทสนมมากกว่าคนอื่นๆ ไม่ได้คิดมากไปกว่านั้นเลยครับ

ยิ่งผมไม่ได้ทำงานทุกวัน... วันที่ไปเรียน ผมก็เจอเพื่อนๆ ที่มหา’ลัย เจอน้องษาแฟนผม... ที่หอก็มีเพื่อนที่ออกกำลังกายด้วยกัน... ไม่มีใครรู้ว่าผมทำงานพิเศษด้วยซ้ำ...

วันนึง ผมเข้ามาทำงาน... ไม่เห็นไอ้ชลนั่งอยู่ เหมือนเคย ว่าจะถามพี่รัตน์ แต่ก็...

“เฮ้ยดิน วันนี้มาทำงานเหรอ...”

ผมหันไป ไอ้แอ๊ดนั่นเอง... “ฮื่อ... ไงมึง” ผมพยักหน้าให้มัน... นอกจากไอ้ชลแล้ว ไอ้แอ๊ดก็เป็นอีกคนที่ผมสนิทใจที่จะคุยด้วย เพราะไอ้แอ๊ดมันขี้เล่น แล้วก็จริงใจดี

“เออ... มึงกินข้าวยัง” มันถามผม

“ยัง... มึงล่ะ”

“ยังเหมือนกัน... ไปกินข้าวกันเหอะ...” ไอ้แอ๊ดชวนผม

ตอนนั้น ผมไม่ได้คิดอะไรหรอกครับ คิดว่า ไอ้ชลมันคงไปกับลูกค้าตั้งแต่หัวค่ำเหมือนเคย ก็เลยไปกินข้าวกับไอ้แอ๊ด... อิ่มแล้วก็เดินเข้ามาใน พอกลับเข้ามาเจอไอ้ชล เห็นมันเงียบๆ ไป พอผมไปคุยด้วย มันก็เงียบไม่คุยกับผม ทั้งๆ ที่มันก็คุยกับคนอื่นดี... อะไรวะ....

ตอนแรกผมไม่ค่อยเข้าใจหรอกครับ คิดว่ามันมีปัญหาบางอย่าง ไม่ได้คิดถึงเรื่องแค่นี้... ก็เลยไม่ได้สนใจ แต่นานๆ ไปชักผิดปกติ เพราะพอผมเดินเข้าไปในกลุ่มตอนที่มันคุยกับเพื่อนๆ อยู่หน้าร้าน ไอ้ชลมันกลับเงียบเสียงลงกระทันหัน....

คนอื่นอาจจะไม่สังเกตุ แต่ ผมรู้สึกถึงความไม่ปกตินั้น

พอลูกค้าเริ่มเข้า... เด็กๆ ก็แยกกันเดินเข้าร้านไป... ไอ้ชลมันกำลังจะเดินตาม แต่ผมดึงแขนมันไว้

“เดี๋ยวสิ ชล... มึงคุยกะกูก่อน”

มันหันมา แต่ไม่สบตาผม... ถามเบาๆ

“มึงมีอะไร ดิน”

ผมส่ายหน้า... “กูไม่มีหรอก แต่มึงสิ...มี”

“กูก็ไม่มีอะไรนี่นา” มันยังไม่ยอมสบตาผม

“มึงโกหก...” ผมบอกมัน “ถ้าไม่มี แล้วมึงทำไมไม่มองหน้ากูวะ”

มันเงยหน้าขึ้นสบตาผม... น้ำใสๆ เอ่อขึ้นมาตามขอบตามัน... อะไรวะ... มึงร้องไห้ด้วยเหรอ...

“มึงแคร์กูด้วยเหรอ ดิน”

“มึงเป็นเพื่อนที่กูสนิทที่สุดในร้านนะ... ชล... มึงมีอะไรมึงพูดมา กูไม่ชอบอมพะนำ...” ผมพูดเสียงหนักๆ... จ้องตามัน

ไอ้ชลมันมองหน้าผม... พอมันเห็นสายตาดุๆ ของผม (มันบอกตอนหลัง) มันก็หลบตา...

“มึง... มึง... วันนี้... ทำไมมึงไม่รอกูกินข้าว...” มันพูดเบาๆ

ผมลืมตาโต อ้าปากค้าง... แค่เนี่ยะเหรอ... กูนึกว่าเรื่องใหญ่ เรื่องโต

“มึงโกรธกูเรื่องนี้เหรอ...” ผมถามมัน

“ฮื่อ... กูรอมึงทุกวัน... แต่วันนี้ กูไปธุระมาสาย... มึงไม่รอกูเลย” มันพูดพลางหลบตาผม ท่าทางมันคงอายด้วยแหละครับ เพราะ นึกๆ ดู... เพื่อนกัน ไม่รอกินข้าว... มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร...

ผมหัวเราะหึๆ โอบไหล่มันดึงเข้ามาหาผม เอามือยีหัวมันจนยุ่งไปหมด

“โอ๋ๆ... กูขอโทษ... ขอโทษคร๊าบ... วันหลังกูจะรอมึงกินข้าวทุกวันนะคร๊าบ...”

ไอ้ชลหัวเราะออกมาได้... ผมเห็นมันตวัดสายตามองผมนิดนึงเหมือนกับค้อน... แต่ไม่ได้พูดอะไร

ผมเหนี่ยวคอมันเข้ามาใกล้ กระซิบที่หูมัน... “คราวหลังมึงจะงอนกูเรื่องอะไร ช่วยบอกกูด้วยนะ มึงเงียบๆ แล้วกูจะรู้ไม๊ ว่ามึงงอนกูเรื่องอะไร... ดีนะที่มึงเป็นเพื่อนกู... ถ้าเป็นน้องษาแฟนกูงอนแบบนี้... กูจับปล้ำแล้วมึง”

“ไอ้บ้ากาม” ไอ้ชลด่าผม แต่ตัวเองหน้าแดง... ผมชะงักนิดนึง... เพราะนึกขึ้นมาได้ ว่า... ผมกับไอ้ชล ก็เคยมีอะไรกันทำนองเดียวกับน้องษาด้วยเหมือนกัน...

‘มันไม่เหมือนกันโว้ย... นั่นมันเป็นงาน แล้วไอ้ชลมันก็คงไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น...’ ผมบอกตัวเอง... ก่อนจะกอดคอไอ้ชลเดินเข้าประตูร้านไป...

.........................................

คิดถึงกันไหมครับ.... ผมน่ะมีเวลาว่างก็ต้องเข้ามาเขียน เวลาขับรถ ก็นึกถึงเหตุการณ์ตอน นู้นนนนนนน

พยายามจะเก็บรายละเอียดให้มากที่สุดอ่ะครับ คนอ่านจะได้ไม่เสียอรรถรสครับ...

ดิน
:L1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






tamtam

  • บุคคลทั่วไป
อื้อหือ คุณชลลึกซึ้ง และ น่ารักดีนะ

ขอบคุณนะคะ

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5946
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +843/-16
มิตรภาพ...
แค่เรามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน
มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว
เพราะ....ไม่รัก...ก็คงไม่แคร์
 :L1:

 :กอด1:ขอบคุณคับ คุณดิน ซาบซึ้งดีนะคับ +1 ให้กับความซาบซึ้งงงงงงง :impress3:

patz

  • บุคคลทั่วไป
แบบนี้ คงไม่ใช่เพื่อนงอนเพื่อนแล้วล่ะครับ ออกอาการคนแอบรักงอนคนถูกแอบรักมากกว่า อิอิ

ออฟไลน์ DIN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +405/-0
แบบนี้ คงไม่ใช่เพื่อนงอนเพื่อนแล้วล่ะครับ ออกอาการคนแอบรักงอนคนถูกแอบรักมากกว่า อิอิ

เอาจริงๆ แล้ว ไอ้ชลมันขี้งอนก็จริง แต่ก็ไม่ได้งอนแบบตีโพยตีพายอะไรหรอกครับ มันค่อนข้างใจเย็นด้วยซ้ำไป (กับคนอื่น)

ผมเองซะอีก... ที่ค่อนข้างใจร้อนกว่ามัน (ตอนนั้น) :serius2:

เด๋ววันหลังจะเอามาต่อให้อีกครับ

ดิน
 :L1:

andy_kwan

  • บุคคลทั่วไป
ชลแอบรักดิน ชัวร์ อิอิ

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
เพื่อนสนิทจริงๆ

คิดถึงพี่ดินนะคร้าบบบบบ


ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
เรื่องน่าติดตามมากๆค่ะคุณดิน อยากรู้เรื่องแบบนี้มานานแล้ว

 :impress2:

เราขอภาคแรกได้มั้ยคะ อยากอ่านค่ะ

นะคะคนดี

 :impress2:

ภาคแรกครับ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=5576.0

ลองอ่านภาคแรกก่อน แล้วจะเห็นภาพชัีดขึ้นนะครับ

mecon

  • บุคคลทั่วไป
มีงอนกันด้วยนะเนี่ย พี่ชลคงน้อยใจนั่นแหละก็ปกติเวลา
จะอยู่ด้วยกันก็น้อยแล้ว ขอแค่เวลานี้เท่านั้นแหละ ที่ได้อยู่กันตามลำพังบ้าง
ในใกล้ๆให้พออุ่นใจบ้างตามประสา คนรักเขาข้างเดียวอ่ะนะ
ยิ่งรู้ว่ามีคนที่พี่ดินรักและคิดจิงจังด้วยเนี่ย พี่ชลก็คงเพิ่มค.น้อยใจไปอีกเท่าตัวเป็นธรรมดา

สู้ๆนะคะพี่ดิน  :L2:

ออฟไลน์ Ak@tsuKII

  • Honeymoon
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3845
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-3
น่ารัก  พี่ชลน่ารัก  มีงอนด้วย   :o8:

ขอบคุณพี่ดินมากค่ะ   :pig4:

ปล  อยากจะรบกวนพี่ดิน หน่อยน่ะค่ะ  ถ้าอัพตอนใหม่  รบกวนพี่ดินช่วยอัพวันที่ที่หัวทู้ด้วยได้ไหมคะ o18

แบบว่าจะได้รู้  ว่าพี่ดินมาต่อเรื่องแล้วอะไรอย่างงี้ค่ะ  เพราะบางทีพี่ดินมาต่อเรื่องแล้วก็ไม่ทราบอ่าค่ะ ต้องเปิดสุ่มๆๆเอา   :sad4:

 :L2:  บวกหนึ่งค่ะ

kiss88

  • บุคคลทั่วไป
ดีใจจังพี่ดินมาต่อแล้ว พี่ชลน่ารักง่ะมีงอนด้วย >.<

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ DIN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +405/-0
น่ารัก  พี่ชลน่ารัก  มีงอนด้วย   :o8:

ขอบคุณพี่ดินมากค่ะ   :pig4:

ปล  อยากจะรบกวนพี่ดิน หน่อยน่ะค่ะ  ถ้าอัพตอนใหม่  รบกวนพี่ดินช่วยอัพวันที่ที่หัวทู้ด้วยได้ไหมคะ o18

แบบว่าจะได้รู้  ว่าพี่ดินมาต่อเรื่องแล้วอะไรอย่างงี้ค่ะ  เพราะบางทีพี่ดินมาต่อเรื่องแล้วก็ไม่ทราบอ่าค่ะ ต้องเปิดสุ่มๆๆเอา   :sad4:

 :L2:  บวกหนึ่งค่ะ

น้อมรับ ไปปฏิบัติครับ

ดิน

 :mc4:

mma419109

  • บุคคลทั่วไป
    เข้ามาอ่าน แล้วก็บอกว่าคิดถึงคุณดิน...

ออฟไลน์ amito

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-0
คนเรานี่น้อ แคร์เค้ามากขนาดว่างอน "เค้าไม่รอกินข้าว" น่ารักอะชล

บางทีเรื่องเล็กๆ ของคนบางคนก้อเป็นเรื่องใหญ่ของใครบางคนได้เหมือนกัน






ออฟไลน์ kungyung

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1756
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-3
พี่ชลมีงอนด้วยอ่ะ น่ารักจังเลยครับ

ปล..คิดถึงพี่ดินนะคร้าบบบบบบบบบบบ

ออฟไลน์ BaoBao

  • Moderator
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1509
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +485/-2
 :man1: คุณดิน ปีที่แล้วเพิ่งได้อ่านเวอร์ชั่นเก่า
วันนี้เพิ่งเจอภาคใหม่ โหยยยยยย ดีใจมากมาย คิดถึงคุณดินมากมาย  :pig4: ที่มาต่อคร่า

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
รอตอนต่อไปครับ

minilove

  • บุคคลทั่วไป

tamtam

  • บุคคลทั่วไป

ltahset

  • บุคคลทั่วไป
 :จุ๊บๆ:

^^
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ DIN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +405/-0
มาต่อนะครับ ขอโทษครับ ที่หายไปนาน แต่ก็ยังคิดถึงคนอ่านคนดีของผมนะครับ ไม่ได้คิดว่าจะหายไปเลยหรอกครับ...
 :3123:

ตอนที่ 6 ตัวอย่าง....

ตอนนี้ผมขอเล่าเรื่องอีกเรื่องที่ผมลืมเล่าในภาค 1 นะครับ จะว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องระหว่างผมกับไอ้ชล ก็ว่าได้ หรือจะบอกว่าเกี่ยวก็ได้เหมือนกันครับ เพียงแต่เรื่องมันเกิดขึ้น ก่อนที่เรื่องราวระหว่างผมกับไอ้ชลจะเลยเถิดไปมากกว่าครับ...

มิตรภาพระหว่างผมกับไอ้ชล เป็นไปอย่างราบรื่น... วันไหนที่ผมมาทำงาน ก็จะเจอไอ้ชลนั่งรออยู่แล้วเป็นปกติ... วันไหนไม่เห็นมัน ผมก็จะถามพี่รัตน์ หรือพี่ป้อม ว่าไอ้ชลออกไปแล้วรึเปล่า จนเป็นที่รู้กันว่า เราสองคนสนิทกัน แต่ก็ไม่มีใครผิดสังเกตุอะไร... (จริงๆ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรนี่ครับ)

ช่วงประมาณสามเดือนแรก ผมยังเป็นเด็กดีของพี่ปิ๊ก... ชนิดที่เรียกว่า ถ้าพี่ปิ๊กเข้าไปนั่งโต๊ะไหน ต้องมีชื่อผมเป็นอันดับต้นๆ ของการเชียร์ให้ลูกค้า ทำให้ผมค่อนข้างมีลูกค้าเยอะ

ส่วนพี่รัตน์น่ะ เสมอต้นเสมอปลาย เพราะพี่แกเอ็นดูผมเหมือนน้อง (ก็แกดูเอ็นผมเป็นคนแรกอ่ะ หุ หุ)

ส่วนใหญ่ถ้าผมไปกับลูกค้า ที่โรงแรมชั่วคราวแถวๆ นั้น พอเสร็จกิจ... แล้วร้านยังไม่เลิก ผมก็จะกลับมาที่ร้าน ซึ่งหลายๆ ครั้ง กลายเป็นกลับมารับลูกค้ารอบสองไปซะอีกแน่ะ... ทำไงได้...คนมันเป็นดาวนี่คร๊าบ....

แต่วันนี้ไม่ใช่อย่างที่เคย...

ผมได้ลูกค้าประมาณ สี่ทุ่มกว่าแล้ว.... ไปโรงแรมม่านรูดแถวๆ นั้นซึ่งมีอยู่สองสามที่...

ฟาดฟัน จนลูกค้าเสร็จกิจที่พึงประสงค์ไปแล้ว ก็ออกมาจากโรงแรม... ลูกค้าแวะส่งผมข้างถนนแถวนั้น ก่อนจะร่ำลากันไป (เหมือนคำพูดสมัยนี้แหละครั้บ “น้ำแตกแล้วแยกทาง” ยังไงยังงั้นเลย)

ดูนาฬิกาที่ข้อมือ... อีกสิบห้านาทีตีหนึ่ง เป็นเวลาที่ร้านปิด เข้าไปนั่งคุยกับพี่รัตน์ก่อนดีกว่า... ยังไงก็... เผื่อฟลุ๊ค

ผมกำลังเดินเข้าไปในซอย อีกไม่กี่เมตรก็จะถึงประตูร้าน... ผมก็เห็น จู่ๆ ประตูร้านก็เปิดออกอย่างแรง แล้วใครคนหนึ่งก็วิ่งออกมา... ผ่านผมไป พร้อมกับมีเสียงเรียกตามหลังออกมาจากในร้าน

“พี่เอก... พี่เอก...เดี๋ยวก่อน..”

ครับ... คนที่วิ่งออกไปคนแรก เป็นเด็กในร้าน ค่อนข้างรุ่นเก๋าหน่อย ชื่อ “เอก”... อยู่ที่นี่มาเกือบปีแล้วแต่มีคนบอกว่า เอกเคยทำที่อื่นมาก่อน... ส่วนคนที่วิ่งตามหลังออกมา เป็นเด็กที่เข้ามาทำงานก่อนผมไม่นาน แต่อายุน้อยกว่าผม ชื่อคม หรือ นิคม...

สองคนนี้เป็นที่รู้กันในร้านครับ ว่าอยู่กันแบบผัวเมีย... คืออยู่กินด้วยกันเลย วันไหนใครได้ลูกค้าก็แล้วไป แต่ถ้าไม่ได้ก็กลับไปนอนด้วยกันอยู่ดี... แรกๆ ผมก็งงกับการใช้ชีวิตคู่ของพวกเค้าเหมือนกันครับ แต่อยู่ไปๆ ก็ชิน

เอก เป็นเด็กรุ่นโต อายุเกือบสามสิบแล้ว รูปร่างหน้าตาดี (แต่... พี่รัตน์บอกว่า เป็น “น้องสาว” ครับ) มีลูกค้าติดใจเยอะ... เพราะเอกบริการได้อย่างถึงอกถึงใจ และมีอารมณ์ร่วมด้วยเสมอๆ ทั้งรับทั้งรุก...

ส่วนนิคม เป็นเด็กวัยรุ่น น่าจะประมาณสิบแปดสิบเก้า หน้าตาใสๆ มีลูกค้าชอบพอสมควร แล้วก็ “เอฟ” เหมือนกันด้วย (เอฟน่ะ ผมหมายถึง “Everything” นะครับ) แต่เวลาอยู่กับเอก ก็สรวมบทบาทเป็นตัวพระครับ

ทั้งสองคนเช่าหออยู่ด้วยกัน เหมือนสามีภรรยา... มาทำงานพร้อมกัน บางทีทั้งสองคนมีเรื่องระหองระแหงกัน ทะเลาะกันบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่ “เอก” ก็จะเป็นคนง้ออยู่เสมอๆ พี่รัตน์ กับพี่ปิ๊ก ก็รู้ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะยังไงทั้งสองคนก็ยัง “ขายได้” อยู่

วันที่ผมเดินเข้ามา เป็นวันที่ทั้งสองคนทะเลาะกัน จริงๆ น่าจะทะเลาะกันมาตั้งแต่ก่อนมาทำงานแล้ว แต่ ก็ยังไม่มีอะไร จนกระทั่งหลังเที่ยงคืนไม่มีลูกค้าแล้ว ทั้งสองคนซึ่งไม่ได้ลูกค้า (เน่า) ทั้งคู่ ก็เริ่มมีปากมีเสียงกันอีก

คือเริ่มจากวันก่อนที่เอกได้ลูกค้าไป ส่วน เจ้าคมไม่ได้ลูกค้า แต่ ก็ยังออกไปเที่ยวกับเด็กในร้านด้วยกัน แล้ว ไปปิ๊งเด็กผู้หญิงในเธค แล้วก็ไปนอนด้วยกัน ไม่กลับบ้านคืนนั้น...

เรื่องมันก็คงไม่มีอะไร ถ้าเมื่อวาน ไม่ได้เป็นวันตัดอ๊อฟ (จำนวนที่ออกไปกับลูกค้าใน 1 เดือน) แล้วเอกซึ่งเช็คจำนวนอ๊อฟ ของเจ้าคมอยู่ตลอด แล้วมาถามพี่รัตน์ตอนลูกค้าออกไปหมดแล้วว่าทำไมเจ้าคมไม่ได้รางวัล เพราะ ได้สิบห้า อ๊อฟพอดี

พี่รัตน์เอารายละเอียดออกมากางแล้วนับให้ดู แล้วก็บอกว่าเมื่อวานซืน เจ้าคมไม่ได้อ๊อฟ...

เท่านั้นเอง ก็เป็นเรื่อง เพราะ ดูเหมือนว่า เจ้าเอกจะระแวงเจ้าคมอยู่แล้ว ก็เลยอาละวาดใส่ เจ้าคม ทำท่าปรี่เข้าไปจะทำร้ายด้วย... เจ้าคมซึ่งเป็นเด็กวัยรุ่นเลือดร้อนอยู่แล้ว ก็เลยชกโครมเข้าให้ที่หน้าของเอก...

ถึงจะตัวใหญ่กว่า แต่เรื่องใจแล้ว ต่างกันเยอะ บวกกับจิตใต้สำนึกเอกเป็นสาวอยู่แล้วเลยวิ่งร้องไห้ออกไป โดยมีเจ้าคมที่สำนึกได้วิ่งตามไปติดๆ...

ครับ นั่นก็เป็นเหตุการณ์ ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปไม่กี่นาที...

พอผมเปิดประตูเข้าไป ร้านเปิดไฟสว่างเป็นสัญลักษณ์ ว่าบาร์ปิดแล้ว แต่ ทุกคนในร้านดูเหมือนจะยังตะลึงกับเรื่องเมื่อครู่ จับกลุ่มคุยกันไม่หยุด

ผมเดินเข้าไปหาไอ้ชลที่คืนนี้มันก็เน่าเหมือนกัน

“อะไรวะ ชล”

ไอ้ชลส่ายหน้า ยังไม่ได้พูดอะไร เสียงพี่ปิ๊กก็ดังขึ้นคับร้าน

“เป็นยังไงล่ะ...!!! เห็นตัวอย่างกันแล้วใช่ไม๊... อยู่ดีๆ ไม่ว่าดี ตั้งใจมาขาย แต่กลับมาเอากันเอง พี่บอกไว้ตรงนี้เลยนะ ว่า เรื่องอย่างนี้ พี่ไม่เข้าข้างใคร... แล้วก็ไม่สนับสนุนด้วย... ถ้าพี่ไม่รู้ก็แล้วไป... ถ้ารู้พี่ก็ไม่เอาไว้... ออกไปทั้งคู่นั่นแหละ อยู่ไปก็เดือดร้อน มองหน้ากันไม่สนิทเปล่าๆ...” พี่ปิ๊กเหลือบสายตากวาดมองไปทั่วร้าน

“กรูเข้ามาผิดจังหวะหรือเปล่าวะ ชล” ผมกระซิบถามมันเบาๆ

“อือ... ทำไมมึงไม่เสือกกลับบ้านไปเลย เข้ามาทำไมวะ”

ผมส่ายหน้า... ‘ก็กรูไม่รู้นี่หว่า ถ้ารู้กรูก็ไม่เข้ามาแล้วสิ...’ เสียงพี่ปิ๊กพูดต่อ

“ทั้งคนที่มีอะไรกันอยู่ หรือกำลังคิดจะมี...” พี่ปิ๊กพูดเหมือนรู้ “พี่เตือนไว้ก่อนเลยนะ ว่า... อย่าทำ... พี่ไม่เอาไว้แน่”

พี่ปิ๊กพูดต่อไปอีกหลายประโยค ซึ่งไม่น่าฟังทั้งนั้น พอพี่แกหยุดพูด ผมก็รีบยกมือไหว้ทั้งพี่ปิ๊ก พี่รัตน์ ก่อนจะเดินออกมาจากร้าน มีเด็กคนอื่นๆ เดินตามออกมา รวมทั้ง “ไอ้ชล”

มันเดินตามผมจนทัน ก่อนจะออกปากซอยด้วยซ้ำ พอผมหันไปเห็นว่าเป็นมัน ผมก็พยักหน้า... “พี่ปิ๊กพูดอะไรไร้สาระว่ะ... ใครจะไปเอากันเอง... แค่ขายก็จะซีดตายอยู่แล้ว...จริงไหมวะ”

ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไร จึงพูดไปอย่างนั้น... ทำเอาไอ้ชลที่ตอนแรกจะพูดอะไร กลับกลายเป็นพยักหน้าเฉยๆ แล้วหุบปากเงียบไปตลอดทาง

“กูกลับละ...”

ผมหันไปบอกมัน ก่อนจะโบกมือเรืยกรถตุ๊กๆ ที่วิ่งแต่ไกล มาจอด ผมก้มลงบอกสถานที่แล้วต่อราคาจนพอใจทั้งสองฝ่าย แล้วก้าวขึ้นไปที่เบาะหลัง

“โชคดีเว้ย ดิน” มันพยักหน้าให้ผม แต่สีหน้าไม่สู้ดีเท่าไร ผมคิดว่ามันคงอินเรื่องของไอ้เอก กับไอ้คม เพราะ ว่าไป ไอ้ชลมันสนิทกับไอ้เอกพอสมควรเหมือนกัน รู้เรื่องราวของมันกับไอ้คม สองคนพอสมควร ทำให้มันคิดมาก แต่ผมก็ยังไม่ได้คิดไปไกลถึงขั้นที่ว่า มันเอามาเปรียบเทียบกับตัวเองอยู่พอดี

.............................................................

หลังจากวันนั้น ไอ้เอกกับไอ้คมก็หายไป... เรื่องราวของมันสองคนเป็นเรื่องที่เอามาคุยกันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะซาๆ ไป

หลังจากนั้นอีก เดือนกว่า ก็มีคนบอกว่า ไอ้เอกไปทำงานบาร์โชว์แถวพัฒน์พงษ์ เป็นตัวนางซะด้วย ส่วนไอ้คมก็ไปทำงานอีกบาร์นึง แถวพัฒน์พงษ์เหมือนกัน (เป็นบาร์ที่มีการจัดงานประกวดทุกเดือนๆ ในตอนนั้น) แต่ไม่รู้เหมือนกันครับ ว่าทั้งสองคนยังอยู่ด้วยกันต่อหรือเปล่า....

ไอ้ชลเองก็ดูเหมือนจะเงียบๆ ไป บางทีผมก็ดูเหมือนมันจะถอยห่างจากผมไปพอสมควร จนผมเองรู้สึกได้... แต่ด้วยความไม่รู้สาเหตุ แล้วก็ไม่มีเวลามาคิดอะไรมาก เพราะเข้าสู่ช่วงของการสอบ ทำให้ผมห่างๆ จากการทำงานไปหลายวัน... เลยพักความคิดเรื่องของไอ้ชลไปก่อน...

กลับมาทำงานอีกทีผมก็ยังไม่ได้คิดอะไร จนกระทั่ง... เกิดเรื่อง...

.............................................................

เกิดเรื่องอะไร ยังไง เด๋วมาต่อตอนหน้านะครับ... หุ หุ (รับรองมีหื่นแน่ๆครับ จืดมาหลายตอนเด๋ว คนอ่านเบื่อซะก่อน) :fire:

.............................................................

ต้องบอกว่า เขียนตอนนี้ ออกมาด้วยความยากลำบาก ไม่รู้ว่าจะบรรยายอารมณ์ ยังไงดีเหมือนกันครับ อันนึงมันเป็นอารมณ์ของผมเอง ที่เรื่อยๆ ไม่นึกอะไร... อีกอันเป็นความคิดของไอ้ชล ที่ค่อนข้างลึกซึ้ง สลับซับซ้อน... มันเอามาเล่าให้ผมฟังตอนหลัง ผมเองยังอึ้งเลย ไม่รู้มันช่างจำอะไรกันขนาดนั้น... เฮ้อ... :เฮ้อ:

.................................................

เด๋วมาต่อให้วันเสาร์ครับ คนดี
ดิน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-11-2011 03:20:23 โดย DIN »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด