TricksOfLove ไม่โหดแบบกู ก็เอามึงไม่อยู่สิครับ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: TricksOfLove ไม่โหดแบบกู ก็เอามึงไม่อยู่สิครับ  (อ่าน 630 ครั้ง)

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เรื่องราวที่เกิดจากความคึกคะนอง ความผิดพลาด ความเข้าใจผิด ความเสียใจ และความรู้สึกผิด ความรู้สึกแปลกๆที่นับวันยิ่งมายิ่งมากมาย...ก่อเกิดความรู้สึกลึกๆที่ไม่อยากปล่อยวางในกันและกัน

______________________________________________________
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยาย ชายรักชายแนว เมะXเมะ
อาจมีเนื้อข้อความถ้อยคำหยาบคาย รุนแรงบางช่วง
เค้าโครงเรื่องแต่งขึ้นจากจินตนาการของไรท์เท่านั้น
ชื่อบุคคลและสถานที่ในเนื้อเรื่องไม่มีอยู่จริงแต่อย่างใด
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
______________________________________________________


โปรย

______________________________________________________

เพทาย : กูไม่ชอบผู้ชาย

.........................

มาร์ติน : กูไม่คิดจะอยู่ข้างล่างให้ใคร


______________________________________________________


PT:: กูสนใจมึง

MT:: กูไม่ใช่เกย์

PT:: กูก็ไม่..

MT:: แต่มึงสนใจกู?

PT:: ก็ใช่..อาจแค่อยากลอง

MT:: ไม่ลองกับเพื่อนมึงล่ะ

PT::. กูไม่ได้สนใจมัน

MT:: กูไม่คิดจะอยู่ข้างล่างให้ใคร

PT:: มึงไม่กล้า?

MT:: มากไปละมึงน่ะ

PT:: อ่อ..มึงกลัว

MT:: ที่ไหน เมื่อไหร่ มึงว่ามาเลย
______________________________________________________
ไรท์:: มา!!!!!
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-10-2021 12:47:24 โดย SweetWasabi »

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Chapter01

"ติน คืนนี้ออกมั้ยวะ?" ธีร์ที่เดินมานั่งโซฟาตัวข้างๆถามขึ้น

"พวกไอ้เท็นว่าไง" คนถูกถามเงยหน้าจากหนังสือในมือขึ้นมองเพื่อน

บ๊อกเซอร์ตัวเดียว สงสัยจะพึ่งตื่น และที่ตื่นก็คงเพราะเพื่อนโทรปลุกชวนไปสังสรรค์สินะ

"มันก็ให้มาชวนอ่ะ ไปป๊ะ"

"ใครเลี้ยง" เออเนาะ ให้มาชวนยังจะมาทำเป็นถามอีก

"ไอ้ห่า งกสัส"

"กูจน.." ตินตอบกลับ ก้มหน้าลงอ่านหนังสือในมืออย่างไม่ใส่ใจอย่างไม่ใส่ใจ

"ถุยเถอะ จนบ้านป้ามึงอ่ะ" เท็นเดินมาดึงหนังสือออกจากมือตินทิ้งลงบนโต๊ะ ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม

"มาไงวะ"

"ขับรถมาไง"

"เหี้ย" ธีร์สบถ

"กูเลี้ยง" โซลที่เดินตาหลังเท็นเข้ามาพูดขึ้น พร้อมกับมองหน้าติน

ตินยกยิ้มหน่อยๆ ก็อีหรอบเดิม คำว่าชวน คือการบังคับกลายๆนั่นแหละ ประมาณว่า กูชวนไปงั้น แต่มึงต้องไป

"คิดว่ากูจะตอบว่าไงล่ะ?"

"ไป!" ประสานเสียงอย่างรู้กัน สัส

"เออ" ตินตอบรับ ก่อนจะลุกเดินเข้าห้องเพื่อไปแต่งตัว

ธีร์หันมาคุยกับพวกเท็นต่อถึงแพลนเที่ยวครั้งนี้

"มึงจะไปสภาพนั้นหรอธีร์" ตินหันกลับมาถามคนที่มัวแต่คุย แล้วเปิดประตูเข้าห้องไปโดยไม่คิดจะรอคำตอบใดๆจากเพื่อน

"กูแต่งเร็วกว่ามึงละกันน่า" ตะโกนไล่หลังเพื่อนแล้วรีบเดินเข้าห้องไปแต่งตัว





ณ บาร์ Xxx

กลุ่มชายหนุ่มเชื้อสายเอเชียนั่งดื่มกันกำลังได้ที่แต่ยังไม่ทันได้เมา โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงตินก็สั่นแจ้งเตือนว่ามีสายโทรเข้า

หน้าจอโชว์หรา

..Mintra..

"ฮัลโหล..." กดรับแล้วรีบกรอกเสียงทักทาย รับช้าไม่ได้สายนี้ เดี๋ยวเป็นเรื่อง

"ติน!!.." ปลายสายเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงร้อนรน น้ำเสียงแบบนี้..หรือจะมีเรื่อง

"หืม? มีเรื่องอะไรรึเปล่า?" ถามดักไว้ก่อนครับ ร้อยเปอร์เซ็นต์คือมีแน่...

ตินเดินปลีกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนเพื่อไปคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำ

"หม่าม๊าจะให้มินหมั้น ไม่เอา มินไม่หมั้นนะติน ไม่เอาคู่หมั้นนะ!" น้ำเสียงร้อนรนรีบละล่ำละลักบอกราวกับกลัวว่าคนในสายจะกดตัดสายทิ้ง

ห๊ะ? หมั้น? เรื่องอะไรอีกละวะ..

ตินได้ยินชัดเจนทุกคำ แต่เพราะก่อนหน้านี้สถานการณ์ที่บ้านเขาดูปกติซะจนไม่เหมือนว่าจะมีเรื่องอะไรแบบนี้เกิดขึ้น เขาเลยไม่อยากเชื่อเรื่องที่น้องสาวกำลังเล่า หรือจะเป็น เอพริลฟูลส์เดย์ แต่นี่ไม่ใช่เดือนเมษา...

มินตราคือน้องสาวแท้ๆของติน แต่ที่มินไม่เรียกเขาว่าพี่เพราะอยากเหมือนเพื่อนๆเขา

"มินว่ามันดูสนิทกันดี เหมือนตินกับเพื่อนไง!"

นั่นคือเหตุผลที่มินบอกเขา ดีนะไม่เรียกเขา เหี้ยติน ตามพวกไอ้เท็นไอ้ธีร์...

"ใจเย็นๆ..มินคุยกับแม่ดีรึยัง?" ตินพยายามปลอบ

"ม๊าใจร้าย มินจะหนีไปอยู่กับติน มินไม่หมั้นนะ นะติน มินจะอยู่กับติน มินอยากไม่อยู่ที่นี่แล้ว!!" เออ เอาเข้าไป..

"มินใจเย็นๆก่อน.."

"งือออ ติน มินไม่เอาไม่หมั้นนะ ฮึ่ก! ไม่เอาคู่หมั้นนะ"

"..." ผมอยากจะบ้าตาย..

"ติน.. มิน.. มินจะจองตั๋วไปเมกา ให้มินไปอยู่กับตินนะ นะติน ฮึ่ก"

"มิน.. ชิท! เดี๋ยวพี่กลับ! เคนะ หยุดร้องนะครับ" ตินพูดปลอบจนมินคลายสะอื้นจึงกดวางสาย

เฮ้อ.. คงต้องกลับไทยสินะ

ตินถอนหายใจ เสียงสะอื้นนั่นบาดใจเขาซะเหลือเกิน.. อยากจะกลับไปกอดปลอบซะเดี๋ยวนี้เลย





เมื่อคุยกับน้องสาวเสร็จ ตินนิ่งคิดไปสักพัก มือกดเข้าหน้าเว็บสายการบินหาไฟลท์ที่เร็วที่สุดแล้วกดจอง

เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าแล้วยกมือขึ้นลูบหน้าบ่งบอกถึงความหนักใจ ก่อนจะเดินเข้าบาร์ไปหาเพื่อน

"เห้ยเป็นไรวะหน้าเครียดๆ โดนสาวปฏิเสธเหรอไอ้หล่อ" ธีร์ทักกวนๆ เมื่อเห็นสีหน้าเพื่อน

"กูต้องกลับไทยว่ะ" เพื่อนจ้องตินราวกับจะถามว่า ..นี่มันเรื่องโจ๊กปะเพื่อน..

"ห้ะ? มึงจะกลับไทย?" ธีร์ทวนคำที่เพื่อนพึ่งบอกไปหน้าเหวอๆ เท็นกับโซลมองตินนิ่งคล้ายกับจะใช้สายตาถามว่า มึงเอาจริงดิ่

"เออ"

"เอาจริงหรอวะ" ธีร์ถามย้ำ

"อืม" ตินตอบรับในคอ ยกวิสกี้ดื่มรวดเดียวหมดแก้ว

"แน่ใจนะ?" โซลถามย้ำ

ตินพยักหน้ารับ

"บินวันไหน" เท็นถามเผื่อกะวันเวลาเพื่อไปส่งเพื่อน

"จองตั๋วไว้แล้ว อีก3ชั่วโมงเครื่องออก"

"ห๊ะ?!" เสียงสอดประสานของความอึ้งปนความงุนงงในการตัดสินใจของเพื่อน

อะไรมันจะปุบปับยังงี้วะ...

ตินถอนหายใจอีกรอบ

...ต้องมีบางอย่างผิดพลาด...

แม่เขาแทบจะไม่เคยบังคับลูกๆเลย ทำไมอยู่ดีดีถึงได้มีเรื่องหมั้นหมาย มันอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด หรือถ้ามันจริง เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าเพราะอะไร

แม้ตินไม่ค่อยอยากจะกลับไทยนักก็เถอะ แต่ทำไงได้ล่ะ เขาตกปากรับคำมินไปแล้ว อีกอย่างน้องสาวเขาก็ดูตื่นตูมขนาดนั้น ถ้าเกิดหอบของหนีมาอเมริกาจริงก็วุ่นเขาแหละ

ไม่ใช่ว่าเขามีปัญหาครอบครัว พ่อแม่ตัดหางปล่อยวัด หรือใดใด เขาเพียงแต่ยังไม่พร้อมเข้าไปบริหารบริษัทกับพ่อเขาก็เท่านั้น แต่ทำไงได้ งั้นก็ถือโอกาสไปเที่ยวพักสมองซะเลยละกัน..

______________________________________________________

ไรท์:: เป็นกำลังใจให้ไรท์ คอมเม้นท์ติชมมาได้เลยค่าา

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Chapter02

Thailand

00.00 Am.

...Trrrrr...

เสียงสั่นเตือนจากมือถือดังขึ้นภายในห้องที่เงียบสนิทปลุกตินให้ตื่นได้ไม่ยาก เขางัวเงียเอื้อมมือคลำสะเปะสะปะตามทิศทางตำแหน่งที่มาของเสียงก่อนจะกดรับสายและกรอกเสียงแหบพร่าลงไป

"ฮัลโหล.."

"เหี้ยติน @&$©$&@...มึงอยู่ไหน?" ตินเหมือนสติเลือนหายไปวูบนึง จนจับใจความประโยคยาวๆนั่นแทบไม่ได้

"ใคร?.." เขาพยายามดึงสติไว้ทั้งที่ใจอยากจะหลับ

"กูเพลิง พี่มึงไงไอ้ห่า ไม่เจอกันไม่กี่ปี มึงเล่นลืมกูเลยหรอ.." ปลายสายว่ากลับไม่จริงจังนัก

"เพลิง.. พี่รู้เบอร์ผมได้ไง" ตินลุกขึ้นมานั่งในความมืด เขาลูบหน้าไล่ความง่วงงุนออกไป สติเริ่มแจ่มชัดมากขึ้น

"เก็บได้แถวทองหล่ออ่ะ กะเทยแจกมา.." ตินส่ายหน้า คงเป็นไอ้ธีร์ เพราะคนเดียวที่เขาโทรหาตั้งแต่เปิดใช้เบอร์คือมัน

"..พี่มีไรว่ามาเลย ยกเว้นชวนกินเหล้านะตอนนี้ผมเจ็ตแล็กมาก" เสียงเพลงที่ดังตามสายมาเบาๆ ตินเลยรีบดักทางรุ่นพี่คนสนิท เพราะรู้กันว่ามีโอกาสเมื่อไหร่ชวนกันไปแต่ร้านเหล้า

"มึงเห็นกูเป็นคนยังไง.. ไอ้นี่" เสียงเพลงแบบนี้ก็ต้องอยู่ร้านนั่งชิลล์สักที่นั่นแหละ..

"กูจะโทรมาถามเรื่องคอนโด มึงหาได้ยัง"

ไอ้ธีร์คงให้พี่เพลิงหาให้สินะ เขาไม่อยากเข้าบ้านเพราะต้องฟังพ่อบ่นเรื่องบริษัท ถึงพ่อจะไม่ได้บ่นเขาจริงจังนัก(?)แต่เจอหน้าทีไรก็พูดถึงบริษัททุกที เลยวานให้เพื่อนช่วยหาคอนโดราคากลางๆให้

ถึงคอนโดสมัยนี้จะเยอะก็เถอะ แต่ราคาขายก็เกินจริงไปมากไง เฟอร์นิเจอร์ราคาถูกเกรดต่ำใช้แปปๆพังก็ไม่คุ้ม ซื้อเสร็จอาจต้องรื้อแต่งใหม่อีกเสียเวลา ถึงเขาจะไม่มีความรู้ด้านอสังหา การทำธุรกิจก็ต้องเก็งกำไรนั่นคือความจริง

"ยัง... พี่มีเหรอ?" ตอนนี้ตินเช็คอินที่โรงแรมในเครือของบ้านไอ้ธีร์ รอได้คอนโดถึงจะเช็คเอ้าท์

"ระดับกูมีสิครับ ..ของเพื่อนกูเอง มันพึ่งทำเสร็จตกแต่งเรียบร้อย เฟอร์นิเจอร์เกรดเอ กูเป็นคนพามันไปเลือกเองกับมือ ห้องกว้าง สองห้องนอน ห้องนอนใหญ่ห้องน้ำในตัว ข้างนอกหนึ่ง ทีวี ตู้เย็น ไมโครเวฟพร้อม ขาดแค่เครื่องครัว ราคาแพงหน่อยนะ ..แต่ย้ายเข้าอยู่ได้เลย"

โฆษณาซะกูไม่กล้าซื้อ... ตินคิด

แต่ก็น่าสนนะ...เข้าอยู่ได้เลย

"ดีขนาดนั้นทำไมเพื่อนพี่ขายล่ะ..พึ่งตกแต่งเสร็จไม่ใช่เหรอ"

"หึหึ.. มันแต่งเข้าบ้านเมีย" เพลิงตอบกลับขำในที

"ย้ายเข้าได้เลยสินะ.." ตินพึมพำ เขาไม่ชอบอยู่โรงแรมนานๆเหมือนกัน เพราะยังไงซะโรงแรมก็คือที่ของสาธารณที่ผู้คนเวียนกันใช้ ทำอะไรไม่สะดวกนัก

"งั้นผมขอดูห้องก่อน นัดเพื่อนพี่ได้เลย"  คุยสัพเพเหระ นัดเวลากันสักพักตินก็วางสาย

เขาดูเวลาที่ตั้งไทม์โซนใหม่เรียบร้อย พึ่งจะตีหนึ่งกว่า เขากดลดแอร์ลงอีกก่อนจะล้มตัวลงนอนต่อเพราะยังไม่ชินกับอากาศเมืองไทย ที่นอนหลับไปได้เพราะความเพลียทั้งนั้น





หลังจากนัดดูคอนโดและตกลงทำสัญญาซื้อขายกันเรียบร้อยแล้ว เขาจึงยืมรถเพลิงขับกลับบ้าน บรรยากาศรถติด และอากาศที่แม้จะเปิดแอร์ในรถก็ยังรู้สึกถึงความร้อนได้ ทั้งบ้านกับคอนโดก็ไม่ได้ไกลกันนักกว่าจะถึงบ้านเขาติดแหงกอยู่บนถนนร่วมชั่วโมง บรรยากาศเล่นเอาเมื่อยกันไปเลย ตินคิดก่อนจะเลี้ยวเข้าประตูบ้านที่มีลุงยามเปิดให้  เพราะเขาไม่ได้อยู่ไทยเลยไม่ได้ถือรีโมทประตูติดไว้

บ้านเขาไม่ได้ถือว่าใหญ่มากถ้าเทียบกับบ้านไอ้ธีร์ แต่พื้นที่รอบบ้านถือว่ากว้างพอสมควร มีสวนหลังบ้านที่กว้างพอให้มีบ่อปลาคาร์ฟ ศาลาน้ำ ต้นไม้ให้ร่มเงา และสวนดอกไม้เล็กๆของแม่เขา

ตินจอดชะลอรถจอดหลังออดี้แต่งสปอร์ต เล่นเอาซะซีวิคพี่เพลิงหมองไปเลย

"รถใครวะ.." เพราะมินคงไม่ขับรถแบบนี้แน่ พ่อแม่เขายิ่งไม่ใช่สายแต่งรถเข้าไปใหญ่ ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ ก็พอดีกับชายหนุ่มในชุดนักศึกษากับหญิงวัยกลางคนที่ดูอายุน่าจะมากกว่าแม่ของเขาขึ้นรถคันหน้าแล้วขับออกไป ตินเคลื่อนรถไปจอดแทนที่ที่รถคันหรูจอดเมื่อครู่ก่อนจะลงจากรถเดินเข้าบ้านไป...

ตินเข้าบ้านมาก็เจอน้องสาวเขาที่เดินหน้านิ่วคิ้วขมวดออกมาจากห้องทานข้าวไม่สนใจสิ่งรอบข้าง และไม่มีทีท่าว่าจะเห็นเขา จนอยากจะถามว่านี่เขาตัวเล็กขนาดนั้นเลยหรอ..

"ทำไมหน้าบึ้ง?" ตินทัก

มินได้ยินเสียงคุ้นหูดังขึ้นรีบหันมามองต้นเสียงตาโต

"ติน!" มินวิ่งเข้ากอดร่างหนาตินอย่างเต็มรัก พอมีตินอยู่ด้วยมินก็อยากงอแงเล่าทุกเรื่องราวแม้แต่เรื่องไม่เป็นเรื่องให้ตินฟังเสมอ

ตินขำกับท่าทีของมิน รับร่างเล็กเอาไว้พร้อมสวมกอดหลวมๆราวต้องการจะปกป้องไม่ให้มีอะไรมากล้ำกรายคนในอ้อมแขนได้

มือยีหัวคนในอ้อมกอดเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

"มาได้ไง? มาตอนไหน? มาถึงเมื่อไหร่? ทำไมไม่บอก? กินไรมายัง?" มินรัวคำถามทันทีหลังจากกอดจนหายคิดถึง

"มาถึงไฟลท์เมื่อคืน กระทันหันเลยไม่ได้บอก มีไรให้กินบ้าง?" ตินตอบกลับ เขาคิดถึงกับข้าวเมืองไทยฝีมือแม่มาก เมื่อสายเพียงจิบกาแฟตอนทำสัญญาไปกะว่าจะเก็บท้องมากินที่บ้านนี่แหละ

"คุณหนูมินตรา เอะอะอะไรกินคะ..?" เสียงหญิงวัยกลางคนดังตามหลังมาจากห้องที่มินเพิ่งเดินออกมา ทำให้ตินกับมินหันไปมองตามทิศทางของเสียง มินกลับมายิ้มร่าเริงทันทีแล้ววิ่งกลับไปทางเดิมที่พึ่งเดินจากมา ตินมองยิ้มๆก่อนจะเดินตามเข้าไป

"ม๊า!! คุณชายมาร์ตินกลับมาแล้ว!" เสียงใสบ่งบอกอารมณ์ต่างจากเมื่อครู่คนละขั้วนัก

พอตินเดินพ้นโถงทางเดินมาแทบล้มทั้งยืน คนเป็นแม่โถมตัวเข้ากอดลูกชายแน่น ตินกอดตอบหลวมๆ จนคนแม่หายคิดถึงจึงคลายอ้อมกอด

สองปีกว่าที่ตินไปเรียนต่างประเทศ นอกจากจะไม่ได้กลับมา โทรคุยกันก็ยังน้อยเพราะปัญหาด้านไทม์โซน

"แม่จะจับมินหมั้นเหรอ" ตินยิงเข้าประเด็นทันที แม่ผละออกเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าว ตินเดินตามไปนั่ง

"ที่กลับมาเพราะเรื่องนี้งั้นสิ? ..แม่ไม่ได้จะจับหมั้น แต่ถ้าไม่มีคนดูแลกิจการ มันก็ช่วยไม่ได้" แม่พูดจบหันมามองลูกชายยิ้มๆ  นี่กะเอามินมากดดันเขาสินะ...

"ผมไม่ได้จะทิ้งกิจการซักหน่อย รอผมจบโทก่อนไม่ได้เหรอ?" ตินต่อรอง เพราะเขาตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าต่อโทจบก็จะกลับมาช่วยงานพ่อ

"ก็ได้.." มินยิ้มกว้างทันที นี่แหละแบคของมินตรา..

"งั้นเรื่องหมั้น แม่จะยกเลิกให้ใช่มั้ย" ตินถาม มินรอคำตอบด้วยใจคาดหวัง

"แม่ก็ไม่ได้บังคับนี่ แค่ให้ดูดูกันไปก่อนเผื่อน้องแกจะปลื้มคนนี้"  แม่เขาย้ำจุดประสงค์ชัดเจน

ตินส่ายหัว มินทำหน้าเอือมๆ นี่แหละแม่เขา ไม่บังคับที่บังคับ

ไม่บังคับให้หมั้น แต่ก็ยังต้องไปเจอกันบ่อยๆ

"เออเจ้าตินกลับมาก็ดีแล้ว เดือนหน้าพ่อกับแม่แพลนว่าจะไปเที่ยวมัลดีฟระลึกความหลังกันสักหน่อย"

เอาแล้วไง...เกริ่นมาแบบนี้แล้วงานเข้าเขาสิครับ

"ฝากเข้าไปสอดส่องบริษัทด้วยนะ!" แม่พูดจบเดินเข้าครัวที่ต่อกับห้องทานข้าวสั่งแม่บ้านสองสามประโยคแล้วโทรคุยกับพ่อเขาโดยไม่รอฟังคำตอบเขาเลย

...ไม่บังคับที่บังคับ...


______________________________________________________

"ผมชื่ออชินะฮะ พี่...?"

"มาร์ตินครับ.."

...........

"ขอโทษฮะ"

"ไม่เป็นไรครับ คราวหลังก็ระวังหน่อย"

...........

"ขอคอนแทคท์ได้มั้ยครับ ผมสนใจพี่"

"..ถามไรหน่อย กูเหมือนชายนิยมชายนักเหรอวะ?"

.....
______________________________________________________

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 ไรท์ทอล์ค

นิยายเรื่องนี้ไรท์แต่งไว้ค่อนข้างนานแล้วค่ะ
โดยตอนเดิมแต่งทิ้งไว้ 16 ตอน ภาษา ณ ตอนนั้นยังดูเด็กมาก
ได้โอกาสเลยหยิบมาแก้ไขใหม่ซะเลยละกัน!!

ฝากติดตามและส่งคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ได้นะคะ
 :mew1:

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
TOL Chapter 03


[ PT ]

Trrr..

มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายโดยไม่ได้ดูชื่อคนโทร

"เห้ยทาย วันนี้ร้านเดิมนะเว้ย!"  เสียงฟินซ์ดังตามสาย อีกไม่กี่วันที่มหาลัยเขามีกิจกรรม พวกเขาคงเจียดเวลาไปตระเวนราตรีทุกคืนไม่ได้แล้วเพราะไอ้ฝนคงตามเก็บรายตัวแน่ๆ สวยซะเปล่าแต่โหดซะเพื่อนแขยงเลย

"เออ กี่โมง.." เพทายดับบุหรี่ที่ดูดหมดมวนแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทอดสายตามองดูสระว่ายน้ำตรงหน้า ร่างสูงโปร่งแต่ไม่ได้ดูผอมเลยเพราะมีกล้ามเนื้อกำลังดีในกางว่ายน้ำ

เขากำลังคิดถึงช่วงยุ่งๆเวลามีกิจกรรมมหาลัย ที่จริงพวกเขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยทุกครั้งที่มีกิจกรรมมหาลัย แต่ไอ้ฝนบอกว่า

"ถึงพวกมึงจะว่างงาน แต่ได้โปรดโผล่หน้าหล่อๆมาให้รุ่นน้องเห็นบ้าง เดี๋ยวรุ่นน้องคิดว่าตายห่ากันหมดแล้ว"

"สามทุ่มครึ่ง กูไปนอนละ เจอกันตอนดึกเพื่อน" ไอ้ฟินซ์ตัดสายไปโดยที่เพทายยังไม่ได้ตอบรับคำด้วยซ้ำ

ทายวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียงนอนริมสระก่อนจะกระโดดลงน้ำ

ได้สองรอบเขาก็ขึ้นจากสระมานอนลงบนเก้าอี้อาบแดด ตอนนี้ไม่มีแดดแล้ว แสงอาทิตย์เริ่มหายไปทีละนิด ทายจุดบุหรี่ดูดอีกมวนก่อนจะพักสายตา...





[ MT ]

ตินนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆในผับดังย่านทองหล่อ ยิ่งดึกคนยิ่งเยอะ ยังดีที่พี่เพลิงให้เขายืมรถไว้ใช้ชั่วคราว คงต้องหาวันเอาไปคืนแล้วไปเอารถที่บ้านมาใช้  กลับไทยรอบนี้เขากะว่าจะมาพักผ่อนสมอง

แต่ความบังเอิญก็เกิดขึ้น.. บังเอิญว่าเขากลับมาพอดีในช่วงที่พ่อกับแม่บังเอิญมีแพลนไปเที่ยวมัลดีฟเดือนหน้า(?)  บังเอิญมากที่เดือนหน้าคืออาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงพอดิบพอดี(?)

...มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว...

ดื่มไปได้สักพัก ตินก็เริ่มคิดว่าเขาจะไปไหนต่อดี เขาก็นึกได้ว่าจะต้องไปเอากระเป๋าที่โรงแรม การเดินทางตอนดึกไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่เพราะการจราจรไม่ได้ติดขัดมากเหมือนตอนกลางวัน

ตินรู้สึกได้ถึงแรงสะกิดที่ไหล่เลยหันไปมอง

"ขอนั่งด้วยคนนะฮะ ..." เป็นเด็กหนุ่มร่างเล็กกว่าเขาคนนึงพร้อมส่งรอยยิ้มหวานอย่างเป็นมิตรมาให้ ตินเลิกคิ้วนิดๆ แต่เพราะไม่ได้คิดมากอะไรเลยพยักหน้ารับแบบไม่ใส่ใจ ด้วยเพราะที่ที่เขานั่งเป็นบาร์เครื่องดื่มไม่ใช่โต๊ะส่วนตัว ..สงสัยที่คงเต็ม ตินคิดแต่ไม่ได้พูดอะไร

"ผมชื่ออชินะฮะ พี่...?" เด็กหนุ่มแนะนำตัวพร้อมรอยยิ้มหวาน

..ขนลุก.. ความรู้สึกแปลกๆอย่างเดียวที่ตีขึ้นมาของตินทำให้เขาหน้าตึง ไม่ใช่เขารังเกียจ เพศสภาพที่สามหรืออะไรเพราะไอ้ธีร์เพื่อนเขาก็เป็นไบ เขาเจอมันคั่วหนุ่มต่างชาติตัวเล็กบ่อยๆจนชินแล้วแต่นั่นไม่เคยอยู่ในสมองของเขาเลย พอมีคนเข้าหาเขาทำนองนั้นอยู่ๆเขาก็รู้สึกขนลุกแปลกๆ

"มาร์ตินครับ.." ว่าพลางยกเหล้าดื่มรวดเดียวหมดแก้วก่อนจะส่งสัญญาณให้บาร์เทนเดอร์ชงให้ใหม่

ถ้ากูมากับเพื่อนคงรู้สึกดีกว่านี้ ตินคิด

"ผมไม่คุ้นหน้าพี่เลย พึ่งมาเที่ยวที่นี่หรอครับ?" อีกฝ่ายชวนคุยอย่างเป็นมิตร เมื่อเห็นว่าตินเอาแต่นั่งเงียบขมวดคิ้ว

"ใช่ครับ..." ตินคิดหาทางหลีกเลี่ยงบรรยากาศกระอักกระอ่วนที่เป็อยู่ ถ้าเป็นสาวเขาคงอุ้มขึ้นรถกลับโรงแรมละ..

"เอ่อ พี่คงอยากอยู่คนเดียว ถ้าสนเพื่อนเที่ยวเมื่อไหร่โทรหาผมได้นะครับ.." เด็กหนุ่มร่างเล็กวางนามบัตรทิ้งไว้ก่อนหายไปท่ามกลางกลุ่มนักตระเวนราตรี ทั้งที่ใจจริงก็อยากสานต่อกับหนุ่มหล่อตรงหน้าแต่ท่าทีเขาชัดเจนว่าไม่ชอบใจนัก...

ตินเหลือบมองก่อนจะสบถอย่างขัดใจ

"ชิท!.." หรือกูสุงสิงกับไอ้ธีร์เยอะไปวะ ตินคิดไปนั่น

บาร์เทนเดอร์เหลือบมองลูกค้าหนุ่มนิดๆ เพลงในผับเสียงดัง เขาได้ยินที่พวกเขาคุยกันไม่ถนัดนักแหละอีกอย่างคือเขาไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง  ลูกค้าหนุ่มคนนั้นเขาดูดีในแบบผู้ชายทั่วไปไม่ได้เหมือนพวกชายรักชายเลย แต่เพราะความหล่อเข้มของเขาเลยดึงดูดให้คนเข้าหาได้ง่าย บาร์เทนเดอร์คิด

ตินหยิบแก้วที่สั่งล่าสุดขึ้นกระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะวางแก้วแล้วลุกไปห้องน้ำ ด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

ผู้คนเบียดเสียด ยิ่งทางเดินไปห้องน้ำคนยิ่งเยอะ

ปึ่ก!

"ขอโทษฮะ!" ตินตกใจ มองคนในอ้อมแขนงงๆ เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก เด็กหนุ่มในอ้อมแขนไม่รู้มาจากไหน ไม่รู้ใครชนใครก่อน ตินผละออกทันที่ได้สติ

"ไม่เป็นไรครับ คราวหลังก็ระวังหน่อย.."

ตินบอกไม่รอคำตอบรับใด เขาเดินจากไปท่ามกลางฝูงคน พอถึงห้องน้ำเขาก็เอาน้ำล้างหน้าให้อารมณ์เย็นขึ้น

ตินกลับมาที่เคาท์เตอร์บาร์ ที่ๆเขานั่งมีไม่มีคนนั่งต่อเพราะมีป้ายตั้งจองเอาไว้ บาร์เทนเดอร์ก้มหัวให้เขานิดๆเป็นนัยว่าจองไว้ให้เขา

ลูกค้าดื่มหนักกระเป๋าหนักแบบนี้ไม่ได้หาเจอง่ายๆได้ทุกวัน เพราะที่ตินสั่งเป็นเหล้านอก ราคาชาร์จต่อช็อตถือว่าแพงอันดับต้นๆ แถมเขายังได้คอมมิชชั่นจากการเชียร์ขายเหล้านอกอีกด้วย

ตินไม่ใช่คนเลือกกินเหล้า เพราะทุกครั้งที่ไปผับจะเป็นเพื่อนเขาจัดการเสมอ เขาแค่ติดยี่ห้อมาเท่านั้น

ตินนั่งที่เดิม สั่งเหล้าเหมือนเดิม ก่อนจะหยิบมือถือมาดู ไอ้ธีร์โทรสไกป์มา1สายไม่ได้รับ ตินกดโทรกลับแต่ไม่ติด เขาเลยเก็บมือถือ

"พี่ครับ.."

ตินหันไปมองคนเข้ามาทักเป็นหนุ่มรูปร่างสูงเพรียว

"ครับ?" ตินตอบรับงงๆ เพราะจำไม่ได้ว่าเขารู้จักกันเหรอ

"ขอคอนแทคท์ได้มั้ยพี่ ผมสนใจพี่.."

ตินขมวดคิ้วอีกที เริ่มหงุดหงิดอีกรอบหลังจากอารมณ์สงบมาได้กว่าสิบนาที

"..ถามไรหน่อย กูเหมือนชายนิยมชายนักเหรอวะ?"

ตินกดเสียงต่ำ เขาพยายามกดอารมณ์ที่คุกรุ่นแล้วมองอีกฝ่ายนิ่ง

"ป่าว ไม่ค่อยเหมือน แต่พี่หล่อ.." อีกฝ่ายตอบพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ

"พี่ไม่ใช่เกย์" ตินประกาศชัด แล้วหันมาดื่มโดยไม่สนใจอีกฝ่ายอีก


[ PT ]

"มองเข้าไป สนใจก็ไปสานสัมพันธ์เลยสิวะ" อินที่เห็นเพื่อนจิบเหล้าไปมองคนในผับไปเรื่อย เอ่ยแซวยิ้มๆ

"ไอ้ฟินซ์ล่ะ" ทายเปลี่ยนประเด็นอย่างไม่ใส่ใจ พลางมองหาเพื่อนอีกคน

"มึงเห็นมันมั้ยล่ะ ไม่เห็นก็คือไม่เห็น.." อินตอบกวนๆก่อนจะรินวอดก้ากระดกเพียวๆ

"ไอ้สัสกวนตีนนะมึง บอกไม่เห็นก็จบ" ทายว่าไม่จริงจังนัก

"พี่อิน ผู้หญิงคนนั้นฝากนี่มาให้" เด็กเสิร์ฟที่ค่อนข้างสนิทกันวางแก้วพร้อมกระดาษที่เขียนเบอร์โทรไว้

"ใครวะนัท" อินถามก่อนจะมองสบตากับทาย อินยกยิ้มกวนๆอย่างจะประกาศศักดาว่า เห็นมั้ยกูไม่ต้องทำอะไรเหยื่อก็มามอบ จนทายนึกหมั่นไส้

"โต๊ะนั้นน่ะพี่.." ว่าพลางชี้ให้ดู ทายกับอินมองมองตามทิศทางมือที่นัทชี้พบว่าเป็นสาวที่ทายนั่งมองเมื่อกี้

"สัสอิน แย่งซีนกู" ทายว่าเพื่อนไม่จริงจังนักส่ายหัวยิ้มๆ

เขาแค่มองไปเรื่อยตามประสาผู้ชายที่มีความรู้สึกไวต่อสัดส่วนสตรีที่ดึงดูดสายตา ยิ่งสาวๆที่โชว์ทรวดทรงองเอว หน้าอกหน้าใจ ก็จะมองนานหน่อย ถ้าใครเห็นแล้วไม่รู้สึกก็คงเสื่อมไปแล้วล่ะ เสียดายก็แต่ดรายมาตินี่แก้วนั้นที่ลอยมาวางอยู่ตรงหน้าไอ้อิน

"กูหล่อกว่าไง หึหึ" อินขำในคอ ยกแก้วขึ้นสูงแสดงความสนใจชัดเจนแล้วดื่มรวดเดียวหมดแก้ว

"เออไอ้เดือนคณะ" ทายทนหมั่นไส้ไม่ไหว ผลักหัวเพื่อนไปทีนึง

อินขำอย่างอารมณ์ดี อย่างน้อยคืนนี้เขาก็ไม่เหงาแล้ววะ อินคิด

"ในรถมึงมีถุงยางปะวะ"

ทายหันขวับมามองเพื่อน

"ไอ้สัสมันของใช้จำเป็นปะวะ ไม่ติดไว้วะ"

"กูซื้อติดรถไว้แล้ว แต่เมื่อวานใช้รถพอดี" อินขำ มันไม่ได้จะอวดข่มเขาใช่มั้ย... ทายคิด

"เผื่อกูต้องใช้ มึงแวะเซเว่นเอาดิ่"

"มัวแต่แวะกว่าจะถึงสวรรค์ มึงไม่ต้องเผื่อหรอก กูนี่ได้ใช้แน่ๆ" ทายส่ายหัวโยนกุญแจรถให้เพื่อน

"คุยไรกันอยู่วะ" หินซ์เดินเข้ามานั่งลงอีกฝั่ง

"ทำไมพึ่งมาวะ" ทายถามกลับโดยไม่สนใจคำถามของเพื่อน เขาริินวอดก้าแล้วส่งแก้วให้ฟินซ์

"ฟังมัมเทศน์.." รับแก้วจากทายมาดื่มอึกใหญ่ ก่อนบอกเล่าเรื่องราวพลางเบะปากแล้วยิ้มนิดๆเมื่อคิดถึงแม่ของตน

เพื่อนๆเขาต่างรู้กันดีเมื่อแม่เขาเริ่มออกปากบ่น ต้องมีอีกหลายต่อหลายเรื่องพ่วงต่อๆกันมาเป็นขบวน เพราะพวกมันเคยเจอมาหมดแล้ว เผลอๆเทียบกันแล้วแม่เขาอาจบ่นยาวกว่าขบวนรถไฟซะอีก

______________________________________________________

"ถูกใจรึไง?"

"เปล่า ..เขาหล่อดี"

........

"กูสนใจมึง"

"กูไม่ใช่เกย์"

.......

..อาจจะเพราะเมา..

สัมผัสชุ่มชื้นในปากนั่น ก็ไม่ได้ต่างจากผู้หญิงเลย มีเพียงแค่ความดุดันช่ำชองเท่านั้นที่บ่งบอกว่าที่เขาจูบอยู่นี่มันคือผู้ชาย

______________________________________________________
ตอนหน้า NC ดิบๆนะคะ  :katai5:

รี้ดลองเดากันดูมั้ย ว่าใครรุกใครรับ หรือจะผลัดกันรุกดีนะ  :hao6:

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
TOL Chapter05 [NC18+]

"ดรายมาตินี่2ครับ" ทายนั่งลงเก้าอี้ที่ว่างข้างเป้าหมายยิ่งมองดูใกล้ๆ ยิ่งยืนยันได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้ดูดีจริงๆนั่นแหละ..

บาร์เทนเดอร์เสิร์ฟเครื่องดื่ม ทายเลื่อนอีกแก้วไปตรงหน้าคนที่นั่งข้างๆที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง เหมือนมีบรรยากาศไม่น่าพึงใจรอบตัว ไม่แปลกใจที่เก้าตัวที่เขานั่งจะว่างอยู่

".." ตินมองแก้วที่ถูกเลื่อนมาให้งงๆจึงหันไปมองชายเจ้าของแก้วที่ส่งยิ้มทักทายแล้วยักคิ้วข้างเดียวนิดๆส่งสายตาไปที่แก้ว ...ปีนเกลียว ไอ้นี่มันเด็กกว่าเขาแน่ๆ

"เพทายครับ"

"มาร์ติน.." ตินตอบกลับ สองคนก่อนเป็นเกย์นั่นคือสิ่งที่เขาคิดว่าเขาดูออกแน่ๆ แต่คนๆนี้ดูยังไงก็ผู้ชายแแมนๆคนนึง.. อาจจะมาเที่ยวคนเดียวแบบเขาก็ได้ ตินไม่คิดมาก ยกแก้วที่อีกคนส่งให้ขึ้นดื่มเงียบๆ

"มาคนเดียวเหรอครับ" ทายถามต่อ หมอนี่มันอีคิวมีปัญหารึไง ถามคำตอบคำ

"ครับ.."

".." ทายนิ่งไปนิด เขายกแก้วมาตินี่ขึ้นดื่ม กำลังคิดว่าจะชวนคุยยังไงต่อ

"..ไปไหนต่อมั้ยครับ" ทายเปิดห้วข้อ เขาไม่ใช่คนที่จะชอบนั่งในที่ที่บรรยากาศอึมครึม

"มีอะไรพูดมาตรงๆเลยดีกว่า.." ตินถามเสียงเรียบ

ตินไม่เชื่อว่าผู้ชายคนนึงจะเลี้ยงเครื่องดื่มใครโดยปราศจากสิ่งที่ต้องการ ไม่สานสัมพันธ์ก็ต้องเป็นธุรกิจ สถานการณ์ตอนนี้ตัดอย่างหลังออกไปได้เลย

"ก็ดี..กูสนใจมึง" ทายบอกความต้องการ มันจริงที่สนใจ เพราะสะดุดตาคนนั่งข้างๆจริงๆ ถ้าหมอนี่เป็นผู้หญิงเขาคงเข้ามาสานต่อนานละ

"กูไม่ใช่เกย์" ตินตอบกลับเสียบนิ่งพยายามข่มอารมณ์ที่คุกรุ่นอีกรอบลง ผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่

"กูก็ไม่.." ทายตอบ แต่กูต้องได้มึง.. ทายต่อในใจ

"แต่มึงสนใจกู?" ตินทวนคำอีกคนก่อนหันไปมอง ..หมอนี่มันต้องการอะไรจากเขากันแน่

"ก็ใช่.. อาจจะแค่อยากลอง" ..ก็น่าสนใจดี ทายยกยิ้ม

"ไม่ลองกับเพื่อนมึงล่ะ" ..อยากลอง ไอ้เด็กนี่!

"กูไม่ได้สนใจมัน..  กูสนใจมึง" ทายย้ำชัดพยักหน้ารับคำตัวเองว่าสนใจจริงๆหันไปสั่งเครื่องดื่มมาดื่มต่อ

"กูไม่คิดจะอยู่ข้างล่างให้ใคร.."  ..กวนตีน ตินตอบตาฉายแวววาบแวบนึงก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว

"ไม่ลองไม่รู้ หรือ.. มึงไม่กล้า?" ทายเหยียดยิ้ม

"มากไปละมึงน่ะ.." ..อวดดี

"อ่อ.. มึงกลัว" ทายว่าราวกับไม่จริงจังนัก แต่ท่าทีกลับท้าทาย

"ที่ไหน.. เมื่อไหร่.. มึงว่ามาเลย!" ..ปากเก่ง เขาอยากรู้นักนอกจากปากเก่งมันจะเก่งได้เหมือนปากสักกี่น้ำ

"สะดวกที่ไหน?"

"คอนโดกู" ตินไม่ใช่คนอารมณ์ร้อน แต่ไม่ชอบโดนท้าทาย ยิ่งไอ้เด็กปากดีนี่ เขาจะสั่งสอนให้เข็ดหลาบเลย



[PT] ..เหยื่อติดเบ็ด ก็ต้องรีบจับ เดี๋ยวสะบัดตัวหลุดไปซะก่อน

[MT]..จะสั่งสอนเด็กปากเก่งอวดดีให้สิ้นลาย



 ร่างของตินถูกดันติดผนังทันทีที่ประตูห้องถูกปิด ทายจู่โจมประกบจูบริมฝีปากได้รูป ตินเปิดปากให้ความร่วมมือโดยดี ลิ้นร้อนของทายสอดเข้ากวาดกระหวัดเข้าต้อนลิ้นอีกคน มือเรียวของทายประคองท้ายทอยตินเข้ารับสัมผัส มืออีกข้างสอดเข้าในเสื้อลูบไล่ตั้งแต่หน้าท้องขึ้นสู่หน้าอกแบนราบ มอบจูบเร่าร้อนตอบกลับ

..ไม่เลว.. ตินคิด ตวัดลิ้นตอบรับสัมผัสของอีกคน สองมือจับเอวหนาในแบบของผู้ชาย เลื่อนมือข้างนึงลูบไล่ตามแผ่นหลังดันร่างหนาพอๆกันไว้ มืออีกข้างปลดกระดุมถอดเสื้ออีกฝ่ายออก พร้อมมอบจูบที่เร่าร้อนพอกันตอบกลับไป

อาจจะเพราะเมา..สัมผัสชุ่มชื้นในปากนั่น ก็ไม่ได้ต่างจากผู้หญิงมากนัก มีเพียงแค่ความดุดันที่ช่ำชองเท่านั้นที่บ่งบอกว่าที่เขากำลังบดจูบอยู่นี่มันคือผู้ชาย..

"อื้มม.." ทายครางในคออย่างพอใจ ไล่ต้อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นร้อนของติน มือบีบเค้นหน้าอกที่แบนราบที่สัมผัสไม่เหมือนผู้หญิงอย่างมันมือ ปากบดจูบไม่ห่างอย่างเอาแต่ใจ

"ฮึ่มม.." ตินครางรับสัมผัสร้อนแรง รับรู้ได้ถึงรสคาวเลือดในปาก เคลื่อนพาร่างหนาของทายเข้าสู่ห้องนอนทั้งบดจูบต่อไม่ลดละไม่ผละออก ตินดูดเม้มปากล่างของทายอย่างหนักหน่วง ทายปลดกระดุมเสื้อของตินด้วยมือเดียว มืออีกข้างสัมผัสกระตุ้นตุ่มไตที่บนอกแบนราบ

"อื้มม.." ตินครางรับในคอ เสื้อที่ถูดทายปลดกระดุมถูกถอดออกอย่างให้ความร่วมมือ ดันร่างทายลงบนเตียงแล้วตามคร่อมทันที ทายพลิกตัวคร่อมกลับซุกหน้าไซร้ปากขบเม้มดูดทำรอยเรื่อยลงมาจนถึงอกแกร่ง

ตินลูบหน้าท้องแน่น เลื่อนลงปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงออก มือลูบบีบเค้นแกนกายอีกคนที่พองคับเป้ากางเกง

"อ่าาาส์.." ทายปล่อยครางพอใจสัมผัสที่ตินมอบให้ ความรู้สึกอยากปลดปล่อยค่อยๆหลั่งไหลมารวมกันที่หน้าท้อง ทายเลื่อนมือลงปลดกระดุมกางเกงติน ปากครอบเม้มดูดเม็ดอกเล็กลิ้นตวัดเขี่ยจนแข็งเป็นไต

"ฮึ่มม...สสสส" ตินซี๊ดปากด้วยความเสียว มือรูดซิบรั้งเอวกางเกงร่างหนาที่คร่อมร่างเขาอยู่ให้ร่นลงก่อนพลิกตัวกลับขึ้นคร่อมอีกฝ่ายแล้วถอดกางเกง ตินเข้าคร่อมร่างทาย โน้มหน้าลงกัดซอกคอ เลื่อนใบหน้าลงกัดเม้มตามเนื้ออก มือเขี่ยเม็ดอกเล็ก

"อื้ออ.." ทายครางในคอ เกร็งหน้าท้องด้วยความเสียวซ่าน มวนในท้อเพิ่มมากขึ้น ตินเองก็ไม่ต่าง ทายล็อคคอตินพลิกคร่อม ถอดกางเกงตินออกดันขาแกร่งแยกออกจากกัน ตินใช้ขาเกี่ยวเอวสอบของทายพลิกตัวอีกฝ่ายลงแล้วขึ้นคร่อม

"จะเล่นมวยปล้ำไว้วันหลัง.." ตินว่าแววตาฉายวาบ ดันขาทายที่จะถีบเขาออกจับยกขึ้นพาดบ่าโน้มตัวลงหาร่างหนาของทาย เท้าแขนค้ำตัวล็อคอีกฝ่ายไว้ใต้ร่าง ตินจับแกนกายที่แข็งขืนเข้าจ่อจะดันช่องทางด้านหลังที่ขมิบถี่รัว ความอยากของตินพุ่งขึ้นอย่างข่มไม่อยู่

"สัส!.. " ทายสบถ ใจเต้นรัวเร็วในอกเหมือนจะทะลุออกมา ..เขากำลังเสียท่า ทายชักขาจะถีบไหล่กว้างแต่โดนอกแน่นของติน ทายออกแรงถีบแต่กลับไม่แรงมมากเพราะท่วงท่าที่ทำให้ออกแรงไม่ถนัด

ปึ่ก!

"ชิท!.." ตินผงะ ทายรีบคว้าโอกาสดันตัวออกห่างจะลุกไปลงจากเตียง ตินคว้าเอวสอบของทายไว้ได้ออกแรงดึงรั้งเป็นผลให้ทายล้มคว่ำลงกับเตียง ตินสอดแขนเข้ายกเอวสอบของคนใต้ร่างขึ้นเขาจับแกนกายเข้าจ่อที่ช่องทางด้านหลังะยายามดันแต่ไม่เข้า ทายเริ่มดิ้นรนหาทางหนีแต่คนที่คร่อมอยู่ฟาดมือลงก้นเขาราวจะติงให้อยู่นิ่งๆ

...ยอมก็หมาแล้ว!! ทายพยายามดิ้นให้ตัวเองหลุดจากวงแขนที่โอบรัดรอบเอวเขาไว้

ตินรั้งเอวทายล็อคไว้แน่น มืออีกข้างสอดเข้ากอบกำแกนกายอีกฝ่ายรูดชักเบาๆ ทายนิ่งกึกจากสัมผัสของมือร้อนความเสียวซ่านเริ่มออกันอีกครั้ง มือหนาของตินคล้ายรู้งานมอบสัมผัสหวาบหวามจนได้เสียงครางต่ำในคอที่เหมือนจะพยายามสกัดกั้นเอาไว้ เขาเร่งเร้าจังหวะการชักแกนกายร่างหนาของทายเริ่มเกร็งเพราะสัมผัสจากคนอื่นมวนในท้องหนาแน่นพร้อมปลดปล่อย ตินคลายแขนที่ล็อคเอวหนาออก ผ่อนมือที่ปรนเปรอท่อนเอ็นแข็งขืน ทายที่เกือบจะเสร็จอยู่รอมร่อเหมือนโดนดึงให้ร่วงตกจากสวรรค์ที่เใกล้เพียงเอื้อมมือแตะ ตินรีบใช้นิ้วสอดเข้าช่องทางด้านหลังดันนิ้วเข้าเพื่อเปิดทาง

"อึ่ก!..เหี้ยย " ช่องทางด้านหลังของทายตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาถี่ระรัวโดยไม่ได้ตั้งใจ ทายขืนตัวจะให้หลุด มือข้างที่ชักแกนกายก็คว้าล็อคเอวเขาไว้

"ตอดถี่เชียวนะมึง.." ตินกล่าวด้วยถ้อยคำหยาบโลน ขยับนิ้วเข้าออกกระตุ้นสัมผัส

"ตอดพ่อง!!.." ทายสบถด่า เกิดอาการเกร็งช่องทางด้านหลังรัดนิ้วของตินแน่นขึ้นไปอีก เขาขืนตัวออกวงแขนแกร่งก็รั้งกลับ ปลายนิ้วที่สอดเข้าลึกให้สัมผัสอึดอัด

"ปากดี..จากนี้ก็เก่งให้เหมือนปากล่ะ" ตินถอนนิ้วออก ทายรีบขืนตัวจะหนี แต่วงแขนของตินก็ทำหน้าที่ได้ดีเกินไป ตินจับแกนกายจ่อกดเข้าแทนที่นิ้ว วงแขนรั้งเอวคนใต้ร่างยกขึ้นเผยให้ช่องทางเด่นชัด ไม่มีรีรอ ไม่มีคำกล่าวเตือน เขาดันแกนกายเข้าช่องทางที่ขมิบถี่ พยายามได้แค่ส่วนหัวเพราะคนด้านล่างเกร็งตัวด้วยความตกใจ มือข้างที่ล็อคเอวเลื่อนกอบกุมแท่งร้อนแล้วรูดชักนำอีกคนเข้าสู่ความกระสันเสียว ช่องทางด้านหลังพลันรับเป็นจังหวะตินดันแกนกายเข้าจนมิดได้ในที่สุด

"อึ่ก!" ทายเผลอกัดปากตัวเองจนเลือดซิบ ..มันจุก แน่นไปหมด ความรู้สึกเหมือนตัวร้าวจากช่องทางด้านหลังแผ่ไปทั่วตัว แขนขาหมดแรงขืนต่อ ทายฟุ่บตัวหลงเหลือเพียงบั้นท้ายที่ลอยอยู่ได้เพราะวงแขนแกร่ง

"อื้มม.. ตอดชิบ!" ตินครางอย่างพอใจในความเสียวที่ช่องททางข้างหลังตอดรับระรัวและแน่นขึ้นจนเขาเริ่มอึดอัด

".." ทายตั้วสติได้ก็ขืนตัวจะดิ้นหนี แต่เหมือนเรี่ยวแรงที่เคยมีหายไปจากความรวดร้าว จนขายังจะทรงตัวไม่ไหว อาการเจ็บเริ่มแผ่ซ่านร้าวตามสันหลังเข้าสู่สมอง ทายใช้ศอกเท้ากับเตียงจะขืนตัวหนี แต่ตินใช้มืกดหลังอีกฝ่ายจนอกแน่นแนบลงกับเตียง

"นอนนิ่งๆยอมรับสภาพไป" ตินที่กดหลังทายลงกับเตียงแล้วเริ่มขยับเอวเอวออกและดันเข้าใหม่

"อึ่ก!.. เหี้ย! ปล่อยกู!.." ทายจุกไปหมด ความอึดอัดคับแน่นเริ่มหายไปตามจังหวะการขยับแทนที่ด้วยความจุกเสียด เขาพยายามจะยันตัวขึ้นแต่ติดที่โดนกดแผ่นหลังอยู่

..สัสขยับไม่ได้..

"อื้ม.. ตอดดีกว่าที่คิดอีก.." ตินเริ่มเร่งจังหวะขึ้นขยับหนีจากความอึดอัดคับแน่นที่ตอดรัดเข้าหาความเสียวซ่านที่โอบแกนกาย สะโพกสอบขยับโถมเข้าใส่ มือเลื่อนมาจับรั้งสะโพกแกร่งสวนเข้ารับแท่งร้อน

"อ้ะ!..อึ่ก!..สัส!" ทายขืนตัวออกห่างทันทีที่ตินปล่อยเอวเขาจนแกนกายเกือบหลุดออกจากช่องทาง แต่ตินไวกว่ารีบรั้งเอวแน่นเข้าหาตัวแท่งร้อนแทงเข้าลึกจนทายนิ่วหน้า

"ฮึ่มม!..จิ๊" ตินจิ๊ปากอย่างขัดใจ ..ดื้อดึงจริง ตินเริ่มหงุดหงิด จับล็อคสะโพกแน่นไว้ขยับกระแทกแกนกายเข้าเน้นและเร่งจังหวะขึ้น

"อ่ะ..อ่าาส์" ทายเผลอครางด้วยความเสียวที่ตีขึ้นมาพร้อมความจุก

"อื้มม.." ตินครางรับในคออย่างพอใจเมื่อได้ยินเสียงที่บ่งบอกว่าอารมณ์ร่วมของอีกฝ่าย เขาไม่ผ่อนปรนโถมสะโพกกระแทกเข้าแกนกายเข้าในช่องทางตอดรัดอย่างหนักหน่วง เสียงเนื้อกระทบกันดังแทรกความเสียวที่เพิ่มขึ้น มีเสียงหอบกระเส่าของทั้งสองร่างสอดประสานในห้องเงียบ

"อ่ะ ..อ่าาาส์" เสียงทายดังออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ส่งผลให้อีกฝ่ายเร่งเร้าจังหวะกระแทกช่องทางที่ตอบรับแกนกายเขาเหมือนเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำยามต้องลม

"อืออ.." ทายเม้มปากแน่น ถึงอย่างนั้นก็สกัดกั้นเสียงในคอไม่ได้

"อ่าา.. สสสส!.." ตินซี๊ดปาก หมู่มวนไหลรวมวนที่หน้าท้องอย่างรู้สึกได้ เขากระแทกกระทั้นช่องทางคับแน่นอย่างไม่อาจหยุดไหว ...อีกนิดเดียว

"อ่าาส์ อ้ะ!" ความกระสันเสียวที่แทรกความความจุกเสียดมาทักทายจนไม่อาจกลั้นเสียงไหว

"ฮึ่มมม.." ตอนขบฟันแน่นจนสันกรามขึ้นรูปนูนเด่นชัด สะโพกสอบโถมแรงเข้าใส่ช่องทางที่ตอดรัดถี่รัวไม่คิดผ่อนพัก

"อ่ะ อืออ" ทายปลดปล่อยน้ำรักจากสัมผัสแปลกใหม่ออกมาทิ้งตัวลงหอบหนัก สมองโล่งวาบ

"อื้มม!" สวรรค์รำไรใกล้เพียงเอื้มคว้า ตินขยับสะโพกกระแทกท่อนร้อนเข้าใส่ถี่ๆก่อนถอดออกมาปล่อยข้างนอกด้วยความเคยชิน.. เกือบไม่ทัน เขาพลันนึกได้ว่าคนที่เขาโถมใส่เป็นผู้ชาย

ชิท!..ถุงยาง ..ลืมซะสนิท

".." ทายที่ดึงสติคืนมาได้ยันตัวจะลุกขึ้น

หมับ! มือรั้งท่อนแขนคนที่ลุกขึ้นได้ไว้เร็วเท่าความคิด

"ไปไหน"

"กลับ!" ทายสะบัดแขนหลุดจากมือแกร่ง

บรรยากาศแปลกๆเริ่มเข้าครอบคลุม
______________________________________________________

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
ชอบครับ

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
TOL Chapter06

Trr...Trrr...Trrr

"อืม.." ตินครางรับในคออย่างงัวเงีย

"อรุณสวัสดิ์..ตื่นได้แล้วไอ้เพื่อน" ปลายสายทักกลับทันที

"มีไรโทรปลุกแต่เช้า.." น้ำเสียงหงุดหงิดนิดๆ

"สัสมาเปิดประตูเลยกูเอากระเป๋าเสื้อผ้ามึงมาให้ละนี่" ปลายสายโวยกลับ

"แปป.. มาถึงตอนไหน" ตินถามกลับ ลุกเดินไปหยิบกางเกงบนพื้นขึ้นมาสวมลวกๆก่อนจะเดินออกไปเปิดประตูให้ธีร์

ทันทีที่ประตูเปิดออก ธีร์กดตัดสายพลางโผล่หน้ามองสำรวจรอบห้องอย่างสนใจ ..คอนโดสวยนี่หว่า.. ธีร์คิดพอหันมามองคนที่ยืนจ้องตัวเองอยู่

"กูถาม.."

"คอมึงไปโดนสาวที่ไหนฟัดมาวะ?" ธีร์ถามพลางมองร่องรอยตามคอและหน้าอกของเพื่อน

"แบบนั้นก็ดีดิ่" ตินชะงักไปนิดแล้วตอบเพื่อน ลากกระเป๋าเข้าไปเก็บในห้อง ก่อนจะเดินออกมานั่งกับเพื่อนที่โซฟา

"งั้นยุงกัดมึงเหรอ..ดูยังไงก็รอยคิสมาร์ค" ธีร์ประชดกลับ

ตินไม่ตอบส่ายหัวยิ้มๆเขาหมายถึงถ้าเป็นผู้หญิงก็ดีดิ่ แต่เขาไม่คิดจะอธิบายอยู่แล้ว ไม่ใช่เรื่อง

"พวกไอ้เท็นกับไอ้โซลล่ะ จะมาวันไหน" ตินถามกลับ เพราะพวกเขานัดกันไว้ว่าจะกลับมายกก๊วนเพราะนานมากแล้วที่ไม่ได้กลับมาเจอเพื่อนๆที่ไทย

"มาแล้วนะมันส่งข้อความมาบอกละ กูส่งโลเคชั่นให้แล้วเดี๋ยวคงตามมาที่นี่ ว่าแต่ กูค้างคอนโดมึงได้ปะวะไม่มีที่ให้ไป" ธีร์เอ่ย ทั้งที่บ้านมันก็หลังใหญ่ โรงแรมในนเครือก็หลายที่ ยังบอกไม่มีที่ไป

"มีอีกห้อง" ตินบอก ธีร์ส่งยิ้มกว้างให้เพื่อนลากกระเป๋าข้าวของเข้าห้องไปเก็บอย่างกลัวเจ้าของห้องจะเปลี่ยนใจ

"กูจะออกไปซื้อของเข้าห้อง มึงไปด้วยมั้ย" ตินเดินไปยืนพิงกรอบประตูห้องที่ธีร์พึ่งหายเข้าไป

"เอาดิ่ กูจะไปซื้อของใช้เหมือนกัน" ธีร์ที่กำลังเปิดกระเป๋าเดินทางหันมาตอบรับ

ตินกลับไปแต่งตัวที่ห้อง ก่อนที่พวกเขาจะออกไปซื้อของที่ห้างใกล้ๆคอนโด ตินซื้อพวกน้ำเปล่าและของเผื่อใช้มาติดไว้ที่คอนโด เผื่อเพื่อนเขามาค้าง ธีร์ได้ของใช้ตัวเองบางส่วนและวิสกี้มาสามขวด เมื่อได้ของที่ต้องการพวกเขาจึงกลับมาพักผ่อน


______________________________________________________



"ทาย ทำไมเดินแบบนั้นล่ะลูก" ทายที่กำลังเดินเข้าครัวจะหาอะไรกินชะงักก่อนจะหันไปมองแม่ที่นั่งอยู่โซฟารับแขกกำลังมองมาที่เขาด้วยสีหน้าเป็นห่วง

"ทายลื่นตกบันไดก้นกระแทกพื้นนะแม่" ทายบอกยิ้มเจื่อนๆส่งไปให้

"เมาล่ะสิเรา คราวหลังก็ระวังหน่อย กินให้มันพอดีมีสติรู้ไหม" แม่เอ่ยด้วยความเป็นห่วง

"คร้าบบ ทายหิวจังเลย มีไรกินบ้างครับ" ทายเปลี่ยนเรื่องเนียนๆ เดินเข้าครัวไปหาข้าวกิน

คนเป็นแม่อดส่ายหัวเบาๆไม่ได้

"คุณทายจะกินอะไรดีคะ เมื่อเช้าป้าต้มโจ๊กไว้จะรับไปก่อนมั้ย" สมจิตป้าแม่บ้านที่อยู่บ้านเขามาตั้งแต่เขาจำความได้หันมาถามเขายิ้มๆ

"โจ๊กก็ได้ครับ ง่ายดี"

"ให้ป้าขึ้นโต๊ะให้มั้ยคะ" สมจิตวางงานที่กำลังทำเดินไปหยิบถ้วยตักโจ๊ก

"กินนี่ดีกว่าครับ" ทายตอบก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ค่อยๆทิ้งตัวลงนั่งไม่ให้ใครผิดสังเกต

ทายนั่งกินโจ๊กจนหมดถ้วยแล้วเดินออกมาจากครัวแม่เขาก็ไม่อยู่แล้ว ทายจึงขึ้นห้องไป เขาอดหงุดหงิดไม่ได้ แค่ขยับตัวนิดหน่อยก็เสียดช่องทางด้านหลังไปหมด ทายค่อยๆนั่งลงบนเตียงก่อนจะล้มตัวลงนอน เขาพลันขบกรามแน่นให้ความรวดร้าวช่วงล่าง

..อย่าให้กูมีโอกาสได้เอาคืนเถอะ กูจะคืนให้อย่างสาสม..

Trrr... Trrrr... Trrr

..ฟินซ์..

"มีไร" ทายกดเสียงข่มอารมณ์หงุดหงิดที่มีแต่น้ำเสียงก็ไม่ได้ออกมาดีนัก

"นอนอยู่หรอวะ... ว่าจะชวนออกคืนนี้"

"อืม.. กำลังจะนอน.." ทายพยุงตัวลุกจะพิงหัวเตียง ..เชี่ย! ขยับทีนี่สะเทือน  แม่งเอ้ย! ทายนิ่วหน้า พาลให้เขาหงุดหงิดขึ้นไปอีก

"ตัดเยื่อใยซะไม่มี เออ แล้วเมื่อคืนถึงไหนกันวะ" ฟินซ์ถามแซวเพื่อน

"ไม่รู้" ทายตัดรำคาญ จะให้เขาตอบยังไง ไปรุกเขาแต่โดนเขาซะเอง คิดแล้วยิ่งหงุดหงิด ถ้าเป็นก่อนหน้าเขาคงกระโดดน้ำให้อารมณ์เย็นขึ้นแล้ว นี่แค่ลุกเดินนั่งยังลำบากไม่ต้องเอ่ยถึงไปว่ายน้ำเลย

"อ่าว มึงไม่เอาแล้วรึไง?" ฟินซ์ถามงงๆ แต่อย่างว่า ผู้ชายที่ดูไม่น่าจะชอบผู้ชายที่ไหนจะมาเล่นด้วยถ้ามีผู้ชายมาจีบ ไม่ต่อยสวนก็บุญแล้ว เป็นเขาคงประทานฝ่าเท้าเป็นของแถมให้ด้วย

"ไม่ มึงมีอะไรอีกมั้ย กูจะนอน.." ทายตัดบทเพื่อนด้วยน้ำเสียงแข็งๆ เขาหยิบบุหรี่มาจุดสูบอัดควันเข้าคลายความตึงเครียดในหัว

"เออสัส ไม่มีไรละครับ กูไม่กวนเวลานอนมึงละ" สงสัยจะง่วงจริงถึงหงุดหงิดขนาดนั้น..

ทายกดตัดสาย ดูดเอาควันเข้าเผาปอดหนักๆพ่นบางส่วนออกทางจมูกอย่างข่มอารมณ์ เขาดูดติดกันไปอีกสองมวนถึงข่มตาหลับลง


______________________________________________________


ตินตื่นขึ้นมาก็เกือบห้าโมงแล้ว เขาจึงเดินออกมาหาน้ำดื่ม เจอธีร์นั่งอยู่โซฟาตายังบ่งบอกถึงความง่วงงุน เขาเดินตรงไปที่ตู้เย็นโดยไม่ได้เอ่ยทักอะไรเพื่อน

"ตินกูถามจริง มึงนี่ชอบซาดิสม์หรอวะ ถ้าบอกว่าผู้หญิงทำกูว่าคนนี้เซ็กส์จัดน่าดูเลยว่ะ  รอยขนาดนี้บอกว่าผู้ชายทำกูก็เชื่อ แต่นั่นไม่ใช่สเปคมึง.." เสียงธีร์ถามอย่าสันนิษฐานไปเรื่อย

"อืม แบบนั้นไม่ใช่สเปคกูหรอก.." ตินตอบพลางนึกถึงเหตุการณ์ในคืนที่ผ่าน

เขามีอารมณ์เพราะจูบดุดันที่ดูช่ำชองนั่น หรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้อ่อนไหวง่ายกันนะ...

"โหยย สาวที่ฟัดคอมึงจนเป็นรอยได้ขนาดจะเป็นคนยังไงวะ กูนึกสภาพไม่ออก.." ธีร์ทำท่าครุ่นคิดจนตินอยากจะเตะเพื่อนตัวเองสักป้าบ

...อออด.

เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นดึงสติคนในห้องให้หันไปมอง

"สงสัยพวกนั้นมาถึงแล้วมั้ง" ธีร์เด้งตัวลุกไปเปิดประตู

"ไงพวกมึง ปรับตัวกันได้แล้วดิ่" เท็นถาม เดินตามธีร์เข้ามา

"กูยัง" ธีร์ตอบ เพราะเขายังสับสนเรื่องเวลาและมีอาการเจ็ตแล็กอยู่บ้าง

"เชี่ยย ไอ้ตินแอบซุ่มว่ะ มาไม่กี่วันรอยขนาดนี้เลยหรอ ดุจัดเลยนะมึง" เท็นทักตินทันที ตินหัวเราะในคอเบาๆ ไม่ต้องเดาก็พอรู้ว่าระหว่างหน้าเขากับรอยที่ตัวอะไรเด่นกว่ากัน..

"กูพึ่งถามมันเสร็จเนี่ย ไม่ยอมแชร์สิ่งดีดีกับเพื่อนเลยไอ้สัส" ธีร์ทำหน้างอนๆใส่เพื่อนจนแม่แต่โซลเองที่เงียบตั้งแต่เดินเข้ามายังอยากจะโปกเข้าสักป้าบ

"อยากเห็นหน้าคนทิ้งรอยให้มึงว่ะ ท่าจะเซ็กส์จัดน่าดู" โซลเปรย

"เออ กูก็อยากเจอ รอยขนาดนี้ไม่รู้จักมึงมาก่อนนี่กูคงคิดว่าโดนปล้ำมานะเนี่ย ห่า" เท็นว่าขำๆ ตินส่ายหัวไม่คิดจะพูดอะไร ..ก็เกือบโดนปล้ำจริงนั่นแหละ

"ติน.. เชี่ยติน!" เสียงธีร์ปลุกเขาจากภวังค์ความคิด

"ว่า.."

"คืนนี้ดริ้งค์ปะ" ธีร์ถามความเห็น

"ก็เอาดิ่ ชวนพวกพี่เพลิงมาด้วย"

"พวกมึงล่ะ?" ธีร์หันไปถามเท็นกับโซล

"เออ แต่ขอกลับไปนอนก่อน" โซลบอก

"นอนนี่แหละ นั่นห้องกู กูคงไม่นอนแล้ว กูโทรนัดพี่เพลิงก่อนถึงเวลาเดี๋ยวกูปลุก" ธีร์บอกเสร็จก็เดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง

​​​​​"เออ งั้นพวกกูไปนอนก่อนนะ เพลียว่ะ" เท็นว่าพลางบิดตัวไล่ความเมื่อย

"เออ ผ้าขนหนูของใช้เอาในห้องกูนะ อยู่ในลิ้นชักตู้เสื้อผ้านั่นแหละ"

เมื่อเพื่อนหายเข้าห้องไปแล้ว มีเพียงเสียงไอ้ธีร์ยังคงดังแว่วมาจากระเบียงห้องโถง

เขากลับมาคิดถึงเรื่องเมื่อคืน ที่ผ่านมาเขาไม่ได้มีอาการชอบผู้ชาย ไม่เคยรู้สึกดีที่ได้ใกล้ชิดด้วยซ้ำ เพียงแต่เหตุการณ์เมื่อคืนมันเกินคาด สัมผัสเมื่อคืนที่ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกรังเกียจ มันทำให้เขารู้สึกตื่นตัวเสียด้วยซ้ำ หรือว่าเขาจะเป็นเกย์... ตินพลันขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะส่ายหัวปัดความคิดเหล่านั้นให้ตกไป..

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด