Beauty and the boy สวยๆเป็นผัว [อัพ*8ตอนพิเศษ {09/11/20}]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Beauty and the boy สวยๆเป็นผัว [อัพ*8ตอนพิเศษ {09/11/20}]  (อ่าน 51895 ครั้ง)

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี้ค่ะ
เรายังคงชอบการเขียน และการเดินเรื่องของคุณค่ะ

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
จบแล้ว สนุกมากๆเลยค่ะ

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0

ออฟไลน์ FaX

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ฮือ จบแล้วว ใดๆคือเริ่ดเด้อ เคมีนุ้ง 2 คนคือเข้ากัํนเข้สกัน ไม่มีอะไรแทรก อ่านทุกตอนขำทุกตอน ความสัมพันธ์ที่รักในตัวตนคนๆนัเน คือปริ่มง่าา ขอบคุณนิยายดีๆแบบนี้นะคะ  สวยๆก็เป็นเธอนะค๊าา มองบน 555

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-6
ในที่สุดความน่ารัก นิสัยแมนๆของน้องเอมก็เอาชนะอุปสรรคได้ มีความสุขกับผัวสวยๆอย่างเจ้ดานี่ซะที จริงๆก็เหมือนมีผัวสองคนเลยนะ สวยๆ แบบเจ้ดานี่ หรือเท่ๆแบบพี่ดาบอ่ะ 55555

ส่วนพาพวยน้านนน ก็หวังว่านางจะคิดได้และรักใครได้จริงๆ อาจจะเป็นจ๊อบก็ได้

ขอบคุณไรท์ค่ะ  :L2:

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-2
    • แฟนเพจ




Ask.fm


เรื่องจบไปแล้วววววจ้าาาาา ว่าแต่มีใครคิดถึงตัวละครทุกตัวจากเรื่อง #สวยๆเป็นผัว กันไหมคะ

ถ้ามี....มาค่ะ มาฝากคำถามถึงพี่ดาบ น้องเอม พี่เก้อ น้องเสือ น้องหยี อิฐ จูน เมฆ จั๊ม พาพวย ม็อบ หรือใครก็ได้ที่คุณคิดถึงกันเถอะค่ะ

แล้วแคทจะให้ทุกคนมาตอบคำถามเหล่านั้นน้าาาา มีใครคิดถึงกันไหมมมม มาาาา มาคอมเม้นท์คำถามไว้ข้างใต้ตอนนี้ได้เลยจ้า

เรื่องจบแล้ว แต่เราไม่ไปไหน เราจะอยู่!! ฉันไม่ออก ถ้าอยากให้ออกก็มาไ....แค่กๆ


 :mew1: :hao3:

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-2
    • แฟนเพจ
ตอนพิเศษ1

(เมฆจั๊ม)



เรื่องราวของเรามันจะไปไกลมากกว่านี้ได้ไหม จะเดินต่อไปมากกว่านี้ได้อีกหรือเปล่า

ในทุกช่วงเวลาที่คอยถามประโยคนี้กับตัวเองและกับตัวมัน

คำตอบที่ได้ก็คือ... “เราเป็นเพื่อนกันมันดีที่สุดแล้วมึง”



“มึง....กูง่วง”



((อย่ามาตอแหล กูรู้มึงยังไม่นอนหรอก ตอนนี้มึงก็คงนั่งแดกอะไรอยู่ล่ะสิ รีบมาไวๆ ไอ้ดาบรออยู่)) ปลายเสียงที่ดังออกมาแบบนั้น ทำให้ช้อนที่กำลังจะถูกยื่นเข้าปากถึงกับชะงักไป ได้แต่คิดในใจว่า ... รู้ดีจังนะมึง



“มึงอย่ามาเรียกมันว่าดาบ โปรดเรียกเพื่อนกูว่าดานี่”



((มึงกับมันนี่ประสาทพอกัน))



“พูดดีๆกับกูบ้าง ให้กูชื่นใจหน่อยมึงจะตายหรือไงห๊ะ”



((มึงรีบมา))



“แน๊ ... พี่เมฆอยากเจอน้องจั๊มล่ะสินะ เขินจังเลย กูอยากวิ่งไปบอกแม่เลยว่าจะมีผัวละนะ ผัวรวยด้วยจ้าประเด็น!”



((งั้นมึงไม่ต้องมาละ แค่นี้ล่ะ))



“สัดเมฆ! ให้กูมโนหน่อย ไข่มึงจะยานหรอวะ”



((ไร้สาระที่หนึ่ง ได้มึงเป็นเมียกูตายดีกว่า))



“กูขอให้มึงตายพรุ่งนี้เลยอิเมฆ เพื่อนเหี้ย!”



((ก็รู้นี่ว่ากูเหี้ย...เพราะแบบนั้นเป็นเพื่อนกับกูก็ดีที่สุดแล้ว))



ปลายสายว่าแบบนั้นออกมาด้วยเสียงจริงจัง ผมไม่ได้ตอบรับอะไรกลับไป เราต่างฝ่ายก็แค่วางสายกันไปในความเงียบ ...



ก็ใช่สิ สำหรับมึง กูก็เป็นแค่เพื่อนของมึงตลอดเวลาอยู่แล้ว...ก็แค่นั้น


.

.

.



“โอ้ยยยอิดอกกกกก กว่าจะมาได้นะคะ”



         เสียงสองที่ดังเข้ามากระทบหูของผม พร้อมๆกับท่าทางจีบปากจีบคอของคนที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีชิลๆ วันนี้มันใส่เสื้อสูธสีดำ แต่เป็นสูทแบบลำลองที่เผยโชว์อกแกร่งให้เห็นล่องอกล่ำๆของมัน บนไหล่ซ้ายมีขนเฟลอสีขาวหรูหราพาดอยู่บนนั้น ดวงตาคมๆของมันที่บนเปลืองตาวันนี้ก็ทาตาสีพีชพร้อมกรีดอายไลน์เนอร์มาด้วย ริมฝีปากที่ตอนนี้กำลังยกยิ้มมุมปากมามองกัน ทาลิปกลอสสีอ่อนๆยี่ห้อดังที่มันชอบใช้ และที่ขาดไม่ได้ก็คือข้างกายของมันที่มีใครบางคนนั่งอยู่ด้วย วงแขนแข็งแกร่งนั่นโอบรอบเอวของบางๆนั่นไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ เป็นภาพที่ตัดกันมากๆระหว่างความผัวและความสาวบนหน้าที่มันแต่งมา ... มันคือไอ้ดาบ ที่มีชื่อในวงการว่า ‘ดานี่’ เจ้าของผับแห่งนี้ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมหาลัย’ของผมกับไอ้เมฆ



“ก็กูบอกแล้วว่ากูง่วง” หย่อนตัวลงนั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับมันแล้วบอกออกไปแบบนั้น น้องเอมที่นั่งอยู่ข้างๆตัวของมันยื่นแก้วเหล้าใบใหม่ที่เจ้าตัวพึ่งชงเสร็จส่งมาให้ผม รับมาแล้วกระดกดื่มไปหนึ่งอก รสชาติขมปนหวานตัดกับความซ่าเล็กๆที่ปนมาอย่างลงตัว ฝีมือชงเหล้าเมียเจ้าของร้านไม่เคยแผ่วเลยจริงๆ



“เมียกูชงอร่อยสินะคะ” ไอ้ดาบว่าออกมาแบบนั้น พยักหน้าพร้อมยกนิ้วให้มันไปที น้องเอมยิ้มรับออกมาอย่างน่ารัก ส่วนทางเพื่อนกูก็ทำแค่ขยิบตาใส่ผมแบบภูมิอกภูมิใจ ก่อนจะหันไปกระชับวงแขนของมันที่วางสอดโอบเอวน้องเอมให้เข้ามาใกล้มากขึ้นอีก ใบหน้าหล่อคมของมันที่ค่อยๆเลื่อนเข้าไปหา ไม่รู้กระซิบอะไรข้างหูน้องมันถึงหน้าแดงขึ้นมา แต่เวลาต่อมา ไอ้ดาบก็หอมแก้มลงไปฟอดใหญ่แบบน่าไม่อาย ... กูไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เห็นเลยจริงๆครับ



“อิจฉา อิจฮาก็หาผัวสิคะมึง” ยังจะอุตส่าห์หันมาค่อนขอดกู



“ไม่ต้องท้ากูนะไอ้ห่าดาบ”



“ดานี่ค่ะอิดอก อยู่ร้านโปรดเรียกกูว่าดานี่คนสวย” แหกปากออกมาเสียงสองแล้วเอามือขึ้นเกี่ยวผมสีทองของมันมาทัดหู



“แล้วอยู่ไหนถึงจะเรียกมึงว่าดาบได้”



“อยู่บนเตียงสิวะ แต่เสียใจด้วยที่ซาลาเปาหน้าแป้นแบบมึงไม่มีสิทธิ์นั้น สิทธิ์ตกเป็นของมึงคนเดียวเลยนะควายน้อยของกู” ว่าแบบนั้นแล้วหันไปเอามือแตะปลายคางน้องเอมแบบหยอกล้อ ไอ้ห่านี่ก็เต๊าะเมียไม่พัก...เป็นพวกคลั่งรักอ่ะเนาะ



“โว๊ะ เจ๊าะแจ๊ะ”



“ทำท่าทีรำคาญกู เดี๋ยวมึงไม่ต้องนอนน้องเอม”



“ใครรำคาญเจ๊กันวะ” น้องมันบ่นออกมาเบาๆแบบนั้นด้วยหน้าที่ขึ้นสีหน่อยๆ น่ารักครับ เห็นแบบนี้แล้วก็ดีใจ เพราะในที่สุด เพื่อนผมคนนี้ก็ได้มีความรักดีๆกับเค้าสักที การได้เจอคนที่ยอมรับในตัวตนของเราได้ และรักเราแบบที่เราเป็น มันคงเป็นอะไรที่ดีที่สุดแล้วล่ะครับ



“ชะเง้อมองอะไรขนาดนั้นค่ะ มันไม่อยู่หรอกจ้า”



“กูเปล่ามองหาไอ้เมฆมึงอย่ามั่ว” ตอบมันออกไปแบบนั้น ไอ้ดาบก็ทำท่าซู้ดปากใส่ทันที รับรู้ได้เลยว่ากูพลาดอีกแล้ว เบิกตากว้างมากขึ้นเท่าไหร่ ก็ถูกจับได้มากเท่านั้น



“กูเปล่าพูดเลยนะคะ ว๊ายๆร้อนตัวหรอคะมึง ชอบมันแล้วทำไมต้องทำมึนอ่ะ”



“นี่กูยังมึนอีกหรอวะ อีกนิดนึงก็เป็นกูแล้วไหมที่กระโดดขึ้นคล่อมตักมันแล้วขย่มโยกเองอ่ะ”



“อู้ววว เป็นแซ่บว่ะ”



“มึงจะขย่มตักใครวะไอ้จั๊ม มึงอยากโดนตีหรอวะ” เสียงเข้มๆที่ดังมาจากทางด้านหลังของผม มองเห็นไอ้ดาบที่นั่งอยู่ตรงหน้า มันทำท่าปากยื่นปากยาวล้อเลียนนิดหน่อย กวนส้นตีนน้อยซะเมื่อไหร่ พอหันหน้าไปก็เจอเข้ากับคนที่คุณรู้ว่าใคร อะวาดา เคดาฟรา!! ลอร์ดโวลเดอมอร์ ถุย ตลกหรอกูเนี่ย



“อ้าวผัวเมฆ ยู้ฮูกูมาแล้วจ้า”



“ตลกหรอสัด” มันปรายตามามองผมดุๆ คือกูทำอะไรผิดหรอครับไอ้สัดเมฆ



“เอ้า หงุดหงิดอะไรของมึงอีกวะ”



“จะหงุดหงิดอะไร๊ สาวที่ไปด้วยกับมึงเมื่อกี้ไม่ถึงใจหรอคะอิเมฆขา” ....อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง ....



ไอ้ดาบพูดออกมาแบบนั้นแล้วหัวเราะคิกคัก ผมหันไปมองหน้ามันที่ก็ยังทำหน้านิ่งๆ มันทรุดตัวลงนั่งข้างๆผม ก่อนจะหันมามองหน้าผม



“สรุปยังไง มึงจะไปขย่มใคร”



“คือยังไม่จบประเด็นนี้หรออิผัว” ผมกรอกตาใส่ แล้วหันหนีไปหยิบแก้วที่วางไว้ก่อนหน้านี้มาดื่มต่อ รู้สึกยุบยิบในหัวใจกับเรื่องเดิมๆที่ว่า ไอ้เมฆแม่งก็มีคนนู้นคนนี้เข้าหามาตลอด รู้จักมันมาตั้งหลายปีทำไมยังไม่ชินสักทีวะไอ้จั๊ม แล้วไอ้สัดเมฆนี่แม่งก็วุ่นวายไม่เลิก มันที่เอื้อมมือมาคว้าต้นแขนของผมเอาไว้แล้วดึงเข้าไปหาตัว



“ไอ้จั๊ม”



“ดุกูทำไมอ่ะพ่อ อย่าบีบแขนกูแรงดิเดี๋ยวแขนบอบางของกูมันบอบช้ำหมดอ่ะ ช้ำแล้วมึงต้องรับผิดชอบนะ เป็นผัวให้กูเลยนะ กูพร้อมๆมากเลยนะมึง” บอกมันออกไปแบบนั้นเสียงร่าเริง แม้ว่าจริงๆตอนนี้จะเริ่มรู้สึกเจ็บๆที่ต้นแขนแล้วก็ตาม



“กวนส้นตีน” ว่าแบบนั้นแล้วสะบัดมือออกจากแขนผม



“ฉุนเฉียวแบบเสี่ยวๆเหมือนพระเอกสมัยก่อน ตบจูบๆงี้อ่ะเนาะ แต่ถ้ามึงจะจูบกูก็พร้อมยื่นหน้าให้ตบเลยนะๆ” ว่าแบบทีเล่นทีจริงแล้วกระแซะเข้าไปหาตัวของมัน ไอ้เมฆที่นั่งตัวตรงนิ่งแล้วปรายสายตามามองกันนิดหน่อย มันที่หลุดยิ้มออกมานิดๆ



“สัด เดี๋ยวมึงได้เจอ”



“อยากเจอจนตัวซีดตัวสั่นเลยจ้าพี่เมฆจ๋า” ยิ้มประจบมันไปหนึ่งที ไอ้เมฆที่หันหน้ามาหากันแบบนิ่งๆ ก่อนที่มันจะยกยิ้มแล้วเลื่อนหน้าเข้ามาหากัน แขนของมันทั้งสองข้างที่เลื่อนมาคล่อมทับกันไว้ในตอนนี้ ผมที่ได้แต่ตาเบิกขึ้นแล้วอ้าปากค้างนิดๆในตอนที่หน้าเห่อร้อนขึ้น ลมหายใจอุ่นๆของมันที่อยู่ใกล้กันมาจนรับรู้ได้



“ม...มึง...”



“อย่าเก่งกับกู เพราะเวลาที่มึงร้องอยู่ใต้ตัวกู ถ้าบอกให้กูหยุดกูก็ไม่ทำหรอกนะ บอกไว้ก่อนเลย”  ช้อนตามองสบกับสายตาของมันที่เหมือนจะไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลย สายตาที่ทำให้ผมรู้สึกว่าจะละลายอยู่ใต้ตัวมันแบบนี้ เหมือนอยากจะกินกันเข้าไปทั้งตัวแบบนี้น่ะ



“ถ้าไม่กล้าพอ ก็มึงอย่ามาพูดเล่นกับกู”



“ล...แล้วถ้ากูกล้า” ช้อนตามองสายตามัน มันที่มีสายตาอบอุ่นเอาไว้มองใครต่อใคร ... แต่สายตาแบบนั้น มันกลับไม่เคยเผื่อมาถึงผม ผมที่มันบอกว่าเราเป็น



“เป็นเพื่อนกันก็ดีที่สุดอยู่แล้วนี่มึง”



-TBC-

-------------------------------------------



เพื่อนกันไม่เป็นแบบนี้ เพื่อนกันไม่หวงกันนะรู้ยัง ... ไหนนนน ไหนใครถามหาเมฆจั๊มจ๊ะ ฮัลโหลลลล

บอกแล้วว่าจบแต่เราไม่จบ เราไม่ไป แคทจะอยู่ แคทจะสู้!!!

ฝากคนอ่านทุกท่านติดตามนิยายเรื่องนี้ และสนับสนุนหนังสือเล่มนี้ของแคทที่กำลังจะออกเปิดพรีในสิ้นเดือนนี้ด้วยเถอะค่ะ

แคทตั้งใจทำมากจริงๆ และก็ค่อนข้างเครียดกับมันมากๆ

แคทหวังว่าคนอ่านทุกท่านจะยังให้การสนับสนุนหนังสือกันต่อไปนะคะ แง้

ฝากแฮชแทค #สวยๆเป็นผัว ด้วยจ๊ะ


 :กอด1: :pig4:




ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:
สนับสนุนให้จั๊มไปโยกกับคนอื่น

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-6
จั๊มหาใหม่เถอะ เผื่อบางคนอาจจะรู้สึกอะไรบ้าง

อยากถาม น้องหยีจะมีผู้เป็นของตัวเองไหมคะ

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
เพื่อนอะไรกัน!

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-2
    • แฟนเพจ

ตอนพิเศษ2


นาฬิกาเดินบอกเวลาของมันไปเรื่อยๆ มีแต่เราที่ไม่เคยใส่ใจว่ามันล่วงเลยไปนานแค่ไหน แก้วแล้วแก้วเล่าที่ถูกยกเข้าปากไป โดยที่ไม่มีใครสนใจเวลา โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เราอยากเก็บมันไว้ให้นานที่สุด ก็มันจะผ่านไปไว แบบไม่มีใครได้ทันตั้งตัว … เหมือนกับช่วงเวลาของผมกับมันที่เดินทางมาด้วยกันนานมาก แต่ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ สุดท้ายเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดี “เป็นเพื่อนกันก็ดีที่สุดอยู่แล้วนี่มึง”



‘เพื่อนพ่อมึง ใครมันอยากจะเป็นวะ’



คำพูดนี้คือคำพูดที่ผมอยากจะพูดกรอกใส่หูมันดังๆ ใครอยากเป็นเพื่อนมึงไอ้สัด อยากจะจับแขนมันทั้งสองข้างเอาไว้แน่นๆแล้วเขย่าๆๆๆ แล้วตะโกนใส่หน้ามันแบบนั้น แบบที่ผมคิดในใจอยู่ตอนนี้ ...แต่สิ่งที่ทำได้ก็มีแค่ รอยยิ้มตอแหลและคำพูดดูดีที่บอกกับมันแบบทุกทีว่า  ก็นั่นแหล่ะ เพื่อนกันก็ดีที่สุดแหล่ะวะ ฮ่าๆๆ ได้แต่คิดแบบนี้อยู่ในใจ แต่เสือกหัวเราะออกไปแบบจะเป็นจะตาย ทั้งๆที่เรื่องแม่งก็ไม่ได้ตลกอะไรเลย สิ่งที่ตลกจะตายก็อาจจะมีแค่กูคนเดียวเท่านั้นแหล่ะที่น่าตลก เป็นเหมือนตัวตลกให้มึงปฏิเสธอยู่นี่มากี่ปีแล้วก็ไม่รู้ … ไอ้เมฆที่ปลายตามองผมทีนึงแล้วหันไปหาไอ้ดาบที่ตอนนี้มันก็นั่งโอบเอวแฟนมันอยู่ หมั่นไส้คนรักกันว่ะแม่ง



“เออไอ้ดาบ”



“ดานี่ค่ะอิเมฆหัวขวด สมองมึงนี่มีไหม ทำไมไม่จำคะ”



“น้องเอมก็นั่งอยู่ข้างๆมึงยังจะเป็นดานี่”



“เป็นใครไอ้เอมก็รักค่ะ ไม่อยากจะขิง”



“พอเถอะมึงขิงอยู่ แล้วมึงก็ดูไอ้จั๊มมันด้วยนะ กูจะไปก่อน” มันพูดออกมาแบบนั้นทำให้ผมต้องหันไปมองหน้ามันแบบไม่เข้าใจ แต่ในตอนที่เห็นมันลุกชึ้นยืนก็เข้าใจทุกอย่างได้ทั้งหมดแล้วว่ามันกำลังจะทำอะไร ผมกระดกเหล้าในแก้วตรงหน้าขึ้นดื่มอีกอึกหนึ่ง



“มึงจะไปไหน” ผมถามออกไปแบบนั้นพร้อมๆกับที่มือตัวเองก็เอื้อมออกไปจับข้อมือของมันไว้ เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำหัวกันอยู่ตอนนี้ ไอ้เมฆที่ก้มลงมาสบตากับผมเงียบๆ มันไม่ได้พูดอะไรออกมา เป็นความอึดอัดที่โรยตัวเงียบๆรอบตัวของเรา แม้ว่าในตอนนี้ เสียงเพลงในร้านจะดังแค่ไหน แต่เราก็เหมือนกับว่าไม่ได้ยินมันเลย



“มึงเรียกกูมาที่นี่นะ” ผมพูดออกไปอีก ไอ้เมฆที่ถอนหายใจออกมานิดหน่อย เป็นท่าทีประจำของมันเวลาที่ผมกำลังจะล้ำเส้นมัน



“ไอ้จั๊ม”



“ถ้ามึงจะไม่อยู่แล้วเรียกกูมาทำไมวะ”



“เพื่อนมึงไม่ได้มีแค่กูไหม ไอ้ดาบก็อยู่”



“แต่มึงเป็นคนเรียกกูมา”



“ถ้าเมาก็กลับไปจั๊ม กูว่ามึงชักจะพูดไม่รู้เรื่องแล้วนะ”



“กูไม่ได้เมา กูพึ่งแดกไปแค่นิดเดียวเองนะ”



“งั้นก็มีสติหน่อย อย่ามางี่เง่า มึงก็รู้ว่ากูจะไปไหน” มันบอกแบบนั้นแล้วเสหน้าหนี ด้านหลังของมันมีสาวชุดแดงที่ยืนรอมันอยู่ไกลๆในอีกโต๊ะที่มองเห็นกันได้ ... ก็แบบนี้ทุกทีไหม



“ไอ้เมฆมึงใจเย็น” เป็นไอ้ดาบที่พูดขึ้นมาแบบนั้น คราวนี้มันไม่ได้พูดออกมาด้วยเสียงสองเสียงสามแบบทุกที แต่เป็นน้ำเสียงนิ่งๆที่มันคงอยากให้เราสองคนเลิกทะเลาะกัน แต่ผมกับไอ้เมฆ เราสองคนไม่เคยทะเลาะกันเลยครับ ไม่เคยทะเลาะกันเลยจริงๆ ในทุกๆครั้งก็จบลงตรงที่เราสองคนเลือกจะเงียบแล้วปล่อยผ่านมันไป



“ไอ้จั๊ม ปล่อยมือมัน...แล้วมึงมาอยู่กับกูนี่มา” ไอ้ดาบว่าออกมาแบบนั้น แต่เป็นผมที่ยังคงจับมือมันแน่นๆแล้วมองมันอยู่แบบนี้



“จั๊ม”



“ถ้ากูไม่ปล่อย มึงจะทำอะไรกู” ผมเลือกถามมันออกไปแบบนั้น อยากจะลองทะเลาะกับมันดูสักครั้งนึงเหมือนกัน



“มึงขอให้กูมา แต่สุดท้ายมึงก็จะไปกับเค้า” ผมพูดออกไปแบบนั้น รู้สึกน้อยใจทั้งๆที่ก็พยายามจะทำเฉยๆแต่ความรู้สึก มันห้ามกันได้หรอวะ ทำแบบนั้นได้จริงๆหรอวะ



“มึงบอกกูสิว่ามึงไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ บอกกูสิว่าตอนมึงขับรถออกมาจากบ้าน มึงไม่รู้ว่าวันนี้กูจะไม่อยู่ต่อกับมึง...มึงตั้งสติหน่อยจั๊ม เราเป็นเพื่อนกัน”



“แล้วกูอยากเป็นกับมึงหรอ เพื่อนพ่อเพื่อนแม่อะไรของมึงกูไม่อยากเป็นเว้ย!” ผมที่ตะโกนออกไปแบบนั้น มองหน้าไอ้เมฆพร้อมๆกับที่ตัวเองก็กำมือแน่นขึ้น พยายามจะลุกขึ้นยืนทั้งๆที่ก็เกาะแขนเกี่ยวมันเอาไว้ รู้สึกโครงเครงหัวเป็นบ้าเลยว่ะ อาจจะมึนเหล้า แต่นั่นก็ถือเป็นเรื่องดีๆหรือเปล่าวะ เพราะถ้าเป็นปกติ ทุกช่วงทุกตอนผมแม่งก็ไม่เคยจะมีความกล้าอะไรเลยที่จะพูดกับมันแบบนี้ออกไป



“ก…กูว่ามึงเมามากแล้วว่ะ” มันมองหน้าผม แล้วพูดออกมาแบบนั้น



“ถ้ามึงไปกับเค้า”



“มึงจะทำไม…”



“กูก็จะไปบ้างเหมือนกัน”



“พูดเหี้ยอะไรของมึง” มันที่ขมวดคิ้ว ผมรู้ดีว่าการทำตัวแบบนี้ของผม เป็นสิ่งที่มันเกลียดมากที่สุด มันไม่ชอบคนพูดยาก และใช่ กูเป็นคนแบบนั้นแหล่ะ



“มึงคิดว่าจะทำอะไร ประชดปัญญาอ่อนอะไรของมึงก็เชิญเลย ถ้ามึงคิดว่าการทำตัวไร้ค่าแบบนั้นแล้วกูจะสนใจขึ้นมาล่ะก็…ตามสบาย”



“สัดเมฆ พอได้แล้ว” ไอ้ดาบที่ลุกขึ้นแล้วในตอนนี้ มันที่ตรงเข้ามาจะจับมือผมเอาไว้ แต่ผมเบี่ยงตัวหลบจากไอ้ดาบ แล้วยกมือขึ้นชี้หน้าไอ้เมฆแทน สายตาดุๆของมันที่ขมวดคิ้วเข้าหากันมองตรงมาที่ผมอย่างไม่สบอารมณ์ ผมยกยิ้มขึ้นนิดๆในตอนที่มองหน้ามันในตอนนี้



“กูไม่ได้หวังให้คนอย่างมึงมาสนใจหรอก แต่แค่ถ้าวันนี้มึงไป กูก็จะไป จะไม่อยู่เป็นไอ้ควายที่แอบรักเพื่อนแบบมึงไปตลอดอีกต่อไปแล้ว สัด!” พูดจบแบบนั้นแล้วผลักอกมันจนเซถอยหลัง ก่อนจะเดินก้าวผ่านมันไปแบบนั้น ได้ยินเสียงแว่วๆมาจากข้างหลังแต่ก็ไม่คิดจะสนใจแล้ว



“พี่จั๊มจะเป็นควายได้ไงวะ ควายมันกูนะพี่ดาบ”



“ชู่วว เงียบน่าอิหนู มึงจะอยากมาทวงคืนอิมเมจอะไรตอนนี้วะ”



“ควายน้อยที่ยิ่งใหญ่ ของเอมนะ”



“เออๆ ยกให้มึงคนเดียวเลยครับ ลูกควายของกู”

.

.

.



“กูว่าครั้งนี้มึงพูดแรงไปนะไอ้เมฆ” ไอ้ดาบที่ยกมือขึ้นตบไหล่ผม หันไปมองมันแบบเซ็งๆ



“แล้วมึงจะให้กูพูดว่าไง เพราะต้องพูดตามใจมันให้มันเสียใจต่อๆไปน่ะหรอวะ ถ้างั้นก็สู้ให้มันเจ็บตั้งแต่ตอนนี้ไปเลยไม่ดีกว่าหรือไงวะ”



“แล้วมึงมั่นใจ”



“มั่นใจเหี้ยอะไร”  ถามออกไปแบบนั้น เห็นไอ้ดาบหันไปมองหน้าน้องเอมแว๊บนึง คืออะไร ขิงกูหรอไอ้สัด คนยิ่งอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่นะแม่ง



“มั่นใจว่ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับไอ้จั๊มจริงๆ”



“สัดดาบ มึงก็น่าจะรู้ดี....”



“ไม่ต้องตอบกู ตอบใจตัวเองก็พอว่ามึงมั่นใจแค่ไหนที่จะเห็นภาพนั้น”  มันพูดแบบนั้นพร้อมๆกับชี้มือไปอีกทาง ผมขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่ในตอนที่หันไปมองก็เหมือนจะเข้าใจทันทีว่ามันหมายถึงอะไร ...



“สัด”  ไอ้จั๊มที่ยืนอยู่ตรงนั้น ในโต๊ะของผับชั้นล่างที่มุมๆหนึ่งของผับ มันที่เอนตัวทิ้งเข้าหาผู้ชายที่ผมไม่คุ้นหน้า สองแขนเรียวของมันที่คล้องคอของไอ้หน้าเหี้ยนั่น ฝ่ามือของไอ้เหี้ยนั่นที่โอบอยู่ที่เอวของไอ้จั๊ม ก่อนจะเลื่อนลงไปลูบไล้เค้นคลึงอยู่ที่ก้นกลมกรึงของมันอย่างจาบจ้วง ใบหน้าของคนทั้งคู่ที่เอียงเข้าหากันในตอนนี้



“เห้ยๆ มึงจะไปไหนไอ้เมฆ”



“มึงไม่เห็นหรอวะว่ามันกำลังทำเหี้ยๆประชดกู มึงจะปล่อยให้เพื่อนมึงไปยืนแรดอยู่แบบนั้นหรอวะ!”



“ไอ้จั๊มมันโตแล้วนะมึง มันทำอะไรมันรู้ตัว”



“รู้ก็เหี้ย กูจะไม่ปล่อยให้เพื่อนกูยืนแรดอยู่แบบนั้นหรอก!”



“ไอ้เมฆ…กูขอพูดตรงๆในฐานะของคนเป็นเพื่อนพวกมึงทั้งคู่นะ ถ้าไม่รู้สึกอะไร ก็ปล่อยมันไปเหอะว่ะ … ไอ้จั๊มมันพยายามกับเรื่องของมึงมามากพอแล้วนะ อย่าทรมานมันนักเลย”



ไอ้ดาบที่พูดออกมาแบบนั้นทำให้ผมได้แต่กัดกรามกำมือตัวเองแน่นๆ หายใจเข้าลึกๆแล้วข่มความรู้สึกตัวเองเอาไว้ … ก็แค่เพื่อนกัน อย่าไปล้ำเกินหน้าที่ … แต่พอหันหน้าไปมองภาพของคนที่กำลังกอดจูบดูดดื่มกันอยู่ข้างล่างนั่น ก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆว่า เพื่อนกันแล้วทำไม เพื่อนกันแล้วกูจะหวงจะไม่พอใจไม่ได้หรอวะ มันทำไม …. แล้วไอ้เหี้ยนั่นน่ะมันทำไม!!



“เพื่อนแล้วมันจะทำไมวะ” พูดแค่นั้นแล้วลุกขึ้นยืนแต็มความสูงก่อนจะก้าวขายาวๆเดินลงไปข้างล่าง ความรู้สึกในตอนนี้มีแค่กูต้องต่อยแสกหน้าไอ้เหี้ยนั่นให้ได้ในคืนนี้…และสัดจั๊ม เดี๋ยวมึงเจอกู



“ลูกควาย มึงว่าเพื่อนกันเค้าเป็นแบบนี้ไหมคะ”



“เพื่อนไม่เพื่อนไม่รู้ แต่นู่นนนลากออกไปแล้วโว้ยย”



“ลุกๆสิคะอิหนู ไปเสือกกันเร็ว วิ่งๆ”



“เรื่องเสือกขอให้บอกคู่กูเลยครับผม…รอกูด้วยสิโว้ยเจ๊”







             
รถหรูที่เคลื่อนตัวไปบนถนนด้วยความเร็ว บรรยากาศโดยรอบที่เงียบ ไม่มีใครพูดกับใคร มีแต่เสียงลมหายใจที่ฟังดูหงุดหงิดมากๆมาจากเจ้าของรถก็เพียงเท่านั้น … และผมไม่เคยคิดเลยว่าการที่ก้าวขึ้นมานั่งบนรถของมันในคืนนี้ จะทำให้เรื่องทุกอย่าง เปลี่ยนไปตลอดกาล … คุณคิดว่าเพื่อนกัน คำนี้มันอยู่ได้ตลอดไปถึงวันไหนกันนะ …

ระหว่างมิตรภาพ กับหัวใจของผม อะไรที่มันจะสูญเสียไปก่อนกัน



-โปรดติดตามต่อในเล่ม-

--------------------------------


https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScI0zsF9ednL6YFEUeCg18-fsEDdmj-T6sXknQjVnicHsjB0g/viewform[/url]

ออฟไลน์ jum1201

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 593
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
โอ้วววววเปลี่ยนเป็นคนรักซินะจั๊มมม ค้างงงง

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
 :เฮ้อ: :เฮ้อ: เบื่อพวกไม่ปากแข็งจริงจริ๊ง

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-2
    • แฟนเพจ

8ตอนพิเศษ
ที่จะทำคุณอมยิ้มจนแก้มตุ่ยไปพร้อมๆกัน



ตอนพิเศษ1 ควายน้อยก็คือควายน้อยอยู่ดีค่ะอิดอก (ดาบเอม)



              เมื่อพี่ดาบไม่อยากให้น้องเอมไปร้าน ... มันทำไม มันเป็นเพราะอะไร แต่ยิ่งห้ามเท่าไหร่ เด็กมันก็ยิ่งอยากตามไปด้วยอยู่ดี ก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆ อยากไปเรียนทำอาหารกับไอ้พี่โก้เอาใจอิเจ๊พี่มันแค่นี้ ไม่ได้ตั้งใจไปเผาครัวสักหน่อย (เหรอ) ทำไมต้องห้ามด้วย...



EX.



“มันจะไหม้แล้ว” ไอ้โก้มันบอกแบบนั้นแล้วตั้งท่าจะเอาตะหลิวลงไปคนซะเอง ไอ้เอมที่เอื้อมมือไปแย่งตะหลิวไอ้โก้ที่มันวางไว้ในกะทะ เพราะกลัวโดนไอ้แย่งไปทำ



“โอ๊ย!ร้อนๆ”



… ผมที่ขยับตัวเข้าไปหามัน แต่พอไอ้เอมร้องขึ้นมาแบบนั้นไอ้โก้ก็คว้าข้อมือของมันไปก่อน มันที่ดึงมือไอ้เอมไปที่ซิ้งค์ล้างจาน เอามือมันล้างน้ำให้ก่อน ส่วนตัวผมก็รีบเดินไปปิดเตาแก๊สให้แทน หันไปมองเห็นไอ้โก้ที่เอามือไอ้เอมไปลูบๆตรงรอยแดงๆนั่น แถมยังก้มลงไปเป่าให้อีก เกินไปไหมกูว่า ...



หลบจ้า หลบทางเท้าพี่ดาบด้วยจ้า





ตอนพิเศษที่2   ... พี่เก้อเป็นอะไร ทำไมไม่เอากูอีกแล้ว! (เก้อเสือ)

              ปัญหาที่แก้ไม่ตกของคู่พี่เก้อน้องเสือ เห็นจะไม่มีปัญหาไหนใหญ่เท่าปัญหานี้อีกแล้ว...เมื่อคนขี้เอาทำให้แฟนคิดมากจนนอนไม่หลับ น้องเสือต้องลากสองเพื่อนซี้ผู้แสนดีของพี่เก้อออกมากินเหล้าเพื่อปรับทุกข์ แล้วเรื่องสนุกมันถึงจะเริ่มจากตรงนี้


EX.


“เฮ้ออออ”


“เป็นอะไรหรือเปล่าอ่ะน้องเสือ ทำไมถึงชวนพวกพี่ออกมากินเหล้า แล้วไอ้เก้อล่ะ”


“เฮ้ออออ”


“หื้ม?”


“พี่...ผมน่าเบื่อหรอวะ”


“ห๊ะ”


“อะไรนะ” พี่เอมกับพี่หยีที่โพล่งออกมาพร้อมกันแบบนั้น ทั้งคู่ต่างมองหน้าผมแบบงงๆ ผมได้แต่ยกมือขึ้นเสยผมอย่างเซ็งๆ


“พี่เก้ออ่ะ...มันไม่เอาผมแล้ว”


“มันต้องมีเหตุผลของมันสิ”


“เหตุผลที่ว่านั้นก็คงจะเป็นเหตุผลของคนเบื่อกันน่ะสิวะพี่”


เหตุผลอะไรที่ทำให้พี่เก้อกลับมาไม่หืออือกับน้องเสืออีกแล้ว มาร่วมลุ้นเรื่องบนเตียง เอ้ย ปัญหาข้างๆเตียงของสองคนนี้ไปด้วยกันนะคะ




ตอนพิเศษ3 .... พี่จะรักควายน้อยไปทุกวัน [ดาบ เอม]

              คบกันมานานเป็นปี ถึงเวลาที่คนสวยแบบพี่ดาบจะพาน้องเอมไปเที่ยว การไปเที่ยวในครั้งนี้ของพี่ก็เพื่อน้องล้วนๆ ไม่ได้เกี่ยวกับที่อิเจ๊พี่มันจะอยากไปส่องหนุ่มริมทะเลเลยจ้า พูดกันตรงนี้เลยว่าเปล่า


EX.



“โทรมาทำห่าอะไรคะอิดอก รำคาญ”


[[นี่มึงพูดกับเพื่อนที่น่ารักแบบกู แบบนี้หรอห๊ะไอ้ดาบ]]


“ดานี่ค่ะอิดอก ดาบเดิบอะไร ได้ยินแล้วกูอยากพุ่งเข้ากล้องไปตบเลยนะคะ”


[[แหม่ น้องเอมไม่อยู่ข้างตัวนี่มึงไม่เป็นพี่ดาบเลยนะ ยังไง คือมานอนอาบแดดนี่คือส่องผู้ใช่ไหม กูจะฟ้องน้องเอมแน่]]


“อะไรคะ กูก็แค่มาอาบแดด ผิวจะได้สวยๆ เป็นสาวสุขภาพดีแค่นี้เองค่ะ”


[[ให้มันแน่เถอะ ถ้ามึงปากว่าตาขยิบ ระวังน้องเอมจะโดนงาบไปน้า]]


“ฝันค่ะอิดอก อิควายน้อยของกูคือนอนน้ำลายยืดอยู่ในห้องนู้นค่ะ ไม่มีทางได้ออกมาเห...ไอ้สัด!”


[[เอ้า มึงด่ากูทำไมวะไอ้ดานี่]]


เสียงของไอ้จั๊มไม่ได้ดังเข้ามาในหูแล้วตอนนี้ เพราะสายตาที่ดันบังเอิญไปมองเห็นร่างของใครบางคนที่กำลังเดินยิ้มแย้มอยู่กับชายชาวต่างชาติหน้าตาดีออกแนวจะเป็นญี่ปุ่น คาวาอี้เดสเน้มากๆ แต่ติดตรงที่ว่าไอ้คนที่ยิ้มร่าอยู่นั่น...มันเมียกูนี่



ตอนพิเศษ4 ถึงเวลาของชะนีจะมีที่เดิน (หยีX?)



              หลบหน่อยจ้า มันถึงเวลาที่หญิงสาวในเรื่องจะได้เฉิดฉายบ้างแล้วนะคะ สำหรับป้าหยีสายเผือกตัวชงให้คนนั้นคนนี้ได้กัน มันถึงเวลาที่ชะนีจะต้องมีที่เดินจ้า…เรื่องราวของหยีและชายหนุ่มที่เธอใฝ่ฝัน มันจะเป็นจริงหรือไม่ และระหว่างผู้ชายจีบก่อน กับผู้หญิงอ่อยก่อน อะไรมันจะเกิดก่อนกัน มาร่วมกันลุ้นให้กับความรักของคนทั้งคู่ด้วยกันค่ะ

Ex.


“น้องหยีนอกจากสวยแล้วยังจิตใจดีมากๆเลยนะ น้องเอมโชคดีจริงๆที่ได้หยีเป็นเพื่อน” เค้าว่าออกมาแบบนั้นพร้อมยิ้มนิดๆ เป็นรอยยิ้มอบอุ่นที่ยิ้มมาให้ทั้งหน้าทั้งตา … น่ารักอ่ะแม่ หยีว่าเฮียเค้าน่ารัก!



“แล้วเฮียสนใจอยากจะได้คนดีๆไปเป็นแฟนบ้างไหมอ่ะคะ”  พูดเลยว่าไม่ได้อ่อย แต่อร่อยมาก!!...



ตอนพิเศษ5-6 ... เมฆจั๊ม


              ระหว่างความสัมพันธ์ที่ถูกขีดเส้นไว้ที่คำว่าเพื่อน สุดท้ายแล้วมันจะเดินทางไปจบที่ตรงไหน จะเป็นเพื่อนกันต่อไป แล้วเก็บความรักที่มีอยู่ในใจไว้ดีกว่ากัน ... สุดท้ายแล้ว ทางออกของความสัมพันธ์นี้ จะจบลงที่ตรงไหน มาร่วมลุ้นให้เมฆและจั๊มไปด้วยกันนะคะ


Ex.


“กูอยากให้มึงเป็นเพื่อนกู”


“แต่กูไม่อยากเป็นเพื่อนมึง! ถ้าไม่รู้สึกรักรู้สึกชอบอะไรกับกูอ่ะ...”


“แล้วใครบอกว่ากูไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นกับมึง!”


“ห..ห๊ะ...”


 

ตอนพิเศษ7 ...ไม่ได้หึง แต่หึงมาก (เก้อเสือ)

           คนนิ่งๆที่ปากไม่ค่อยดี กี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็มีแต่เสือที่ไม่พอใจเวลาพี่เก้ออยู่ใกล้คนอื่น คบกันมานานปี มันจะมีสักครั้งไหมที่คนแบบพี่เก้อ จะหันมาหึงน้องเสือบ้าง สายแซ่บต้องมา ขอบอกว่าต้องหลีกทางให้คู่นี้จ๊ะ


Ex.


“แล้วสรุปมึงเป็นอะไรวะไอ้เก้อ เล่ามาเหอะ”


“กูแค่เซ็ง”


“เซ็งเรื่อง


“วันนี้ไอ้เสือไปหาเพื่อน”


.

.

.

“มึงเป็นเหี้ยอะไรวะ”


“มึงน่ะสิเป็นเหี้ยอะไร”


“กูทำอะไร กูไปทำอะไรให้มึง มึงถึงต้องมาทำตัวแบบนี้ใส่กูวะเก้อ”


“แล้วมึงออกไปทำอะไรกับมัน!”


“ก็กูบอกมึงแล้วไงว่ากูจะไปหาเพื่อน”


“เพื่อนเหี้ยอะไรของมึงต้องยืนให้มันโอบให้มันกอดวะเสือ!”


... “บางทีมึงก็อาจจะลืม ว่ากูที่เป็นแฟนมึงก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน”...





ตอนพิเศษ8  ผู้ชายในแบบดาบ ดลธีร์ (ดาบเอม)



              บทสรุปส่งท้ายของเรื่องราวระหว่างดาบและน้องเอมที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน ผู้ชายคนนึงที่เป็นคนสวยๆ แต่ในบางครั้งก็เป็นผัวให้ได้หวั่นไหวหัวใจ ผู้ชายในแบบของพี่ดาบ ดลธีร์ จริงๆแล้วเป็นแบบไหนกันแน่

Ex.



“ปกติกูก็ไม่ค่อยจะเป็นแฟนในแบบที่มึงจะอยากได้เท่าไหร่อยู่แล้ว ชอบแต่งหน้าชอบวี๊ดว๊ายพูดดีๆกับมึงก็ไม่ค่อยจะเป็น ขอโทษนะที่ทำให้ได้แค่นี้”

“พี่ดาบ”

“ว่างไครับ”

มาพบกับบทสรุปส่งท้ายของเรื่องราวความรักของเค้าทั้งสองคนและผองเพื่อนที่จะมารวมตัวกันในบทนี้ เชิญทุกท่านมาสัมผัสกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะไปด้วยกันกับพวกเค้า จนถึงตัวอักษรตัวสุดท้ายด้วยกันนะคะ



............



หนังสือยังสั่งจองและโอนเงินได้ถึงเดือนธันวาคมเลยนะคะ

ท่านใดต้องการสั่งซื้อสามารถทักทายมาหาแคทได้เลยที่แฟนเพจนิยายในFacebook >> YoghurtCattyค่ะ

ส่วนE-BOOK ออกหลังจัดส่งตัวเล่มแล้วเรียบร้อยนะคะ

ไม่อยากให้ทุกท่านพลาดบทสรุปของเรื่องราวในครั้งนี้

ขอบคุณและคิดถึงคนอ่านทุกท่านที่อยู่ด้วยกันมาเสมอจริงๆค่ะ

แคทขอฝากหนังสือเรื่องนี้ ไว้กับทุกท่านอีก1เรื่องนะคะ ^^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-11-2020 19:04:42 โดย Yoghurt »

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-6

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
สนุกดีค่ะ

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-6

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด