Faculty of Love . 2 : เมื่อหินผาจรดสายน้ำ l ครั้งที่ "21" [END] l P.23 07-04-63
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Faculty of Love . 2 : เมื่อหินผาจรดสายน้ำ l ครั้งที่ "21" [END] l P.23 07-04-63  (อ่าน 53722 ครั้ง)

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
น้องเดียร์ ต้องเล็กๆ บางๆ ใสๆ แน่เลย ขนาดปีสี่ละยังมาเป็นพี่เนียนที่ค่อดเนียนอ่ะ  น่าร้ากกก  :o8:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
น้องเดียร์ๆ ใช้เครื่องสำอางค์ยี่ห้อไรอ่ะ บอกบ้างซิ  :mew3:

ออนไลน์ fc_fic

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2637
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-7

ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
น้องเดียร์น่ารัก

ออฟไลน์ SuPeRDonGDanG

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
เย้ย กันต์เดียร์ภาค 2 อิอิ

หินผากับสายน้ำ รออ่านต่อนะคะ ค่าตัวพี่หินแพงจังเลยค่ะ ออกมาแค่ชื่อนิดเดียว

ออฟไลน์ เสพศิลป์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 282
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
เห้ย คู่แบบนี้ที่รอคอยคือเราอ่าน พี่ไอ น้องอุ่นละชอบมาก ละก็ชอบสไตล์คู่แบบ พี่พฤก กะตาหมอหื่นด้วย เราชอบแบบตัวเอง ตัวไม่ต่างกันมากอะ แล้วพอเป็นคุณคนเขียนก็ยิ่งชอบค่ะ ชอบฟิลกู็ดแบบพี่ไอ น้องอุ่น รอค่ะ มาต่อไวๆนะคะ

ออฟไลน์ sira_nann

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 227
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1

ออฟไลน์ fangiily

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +741/-12

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #เมื่อหินผาจรดสายน้ำ ด้วยนะคะ
ไม่ขออะไรมาก คอมเมนต์ให้กำลังใจกันหน่อยก็ดีจ้า
อย่าเป็นนักอ่านเงาเลย คนแต่งหมดกำลังใจเนอะ







ครั้งที่ | “1”






❖ ❖ ❖ ต่อค่ะ 70% ❖ ❖ ❖






เพื่อน ๆ คนอื่นทยอยเดินออกจากอาคารไปแล้วแต่สายน้ำ แบงก์ แล้วก็ตั้มยังคงนั่งเล่นอยู่เพื่อรอให้ทุกคนออกกันไปก่อนจะได้ไม่ไปออกันแน่นตรงด้านหน้า



“ไง ยังไม่กลับกันเหรอ” เสียงทักเรียกให้พวกเขาทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะรีบยกมือไหว้เมื่อเห็นว่าเป็นใคร



“พี่เดียร์...”



เดียร์ทิ้งตัวลงนั่งด้วยไล่มองหน้าทั้งสามคนก่อนจะยิ้มออกมา “ขอโทษทีนะ ไม่ได้ตั้งใจจะหลอกหรอกจริง ๆ นะ ไม่โกรธกันนะ”



สายน้ำยิ้มให้กับรุ่นพี่ตรงหน้า “ไม่โกรธหรอกครับ ผมเข้าใจในสิ่งที่พวกพี่ต้องการจะสื่อครับ”



แบงก์กับตั้มเองก็พยักหน้ายืนยันกับคำพูดของเพื่อนใหม่ “ใช่แล้วล่ะครับ พวกผมไม่ได้โกรธอะไรพี่เลย”



เดียร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ค่อยยังชั่วหน่อย เอาจริงก็กังวลตลอดแหละเพราะไม่อยากจะโกหกเท่าไหร่ พี่เองก็เลี่ยงเป็นพี่เนียนมาตลอด แต่ปีนี้โดนขอร้องกึ่งบังคับก็เลยต้องมา”



“แต่ผมก็แอบตกใจนะตอนพี่แนะนำตัว ตอนพี่แนะนำตัวว่าอยู่ปีสี่ผมยังไม่อยากจะเชื่อเลย พี่หน้าอย่างเด็กเลยอ่ะ” ตั้มว่า สีหน้าดูตกใจจริง ๆ ที่คนคนนี้แนะนำตัวว่าอยู่ปีสี่แล้ว หน้ายังเด็กกว่าปีหนึ่งเสียอีก จึงไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาจะไม่คิดว่าอีกฝ่ายคือพี่เนียน



“ขอบใจนะ อ่ะ... พี่ต้องไปแล้วล่ะ ยังไงก็กลับกันดี ๆ นะ เอาไว้เปิดเทอมเจอกันใหม่” เดียร์พูดขอบคุณก่อนจะทำตาโตรีบลุกขึ้นโบกมือลาน้องทั้งสามคน “ยินดีต้อนรับนะ แล้วเจอกัน เบอร์ เฟซ ไลน์พี่มีอยู่แล้วเนอะ มีอะไรทักได้ตลอดเลยนะ”



พูดจบเจ้าตัวก็รีบเดินไปทันทีให้พวกเขาทั้งสามคนมองตาม ก่อนจะเห็นว่ารุ่นพี่คนนั้นเดินไปสะกิดใครอีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอาคาร พูดอะไรกันไม่รู้ก่อนจะพากันเดินออกไป สายน้ำมองตามไปจนแทบจะลับสายตา เขารู้สึกคุ้น ๆ คนที่ยืนอยู่ข้างรุ่นพี่หน้าเด็กคนนั้น แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้เสียงของแบงก์กับตั้มก็เรียกความสนใจของเขากลับมาก่อน



“เออ กูก็ลืมถามมึงทุกทีว่ะ ที่มึงบอกว่ามึงเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ แล้วนี่พักที่ไหนวะ ย้ายกลับกันมาหมดบ้านเลยหรือเปล่า” แบงก์ถาม พวกเขากำลังจะแยกย้ายกันกลับบ้าน



“อยู่คอนโดน่ะ พอดีแม่มีคนรู้จักอยู่ที่นี่เลยวานให้เขาช่วยหาคอนโดให้ อยู่ใกล้ ๆ มหา’ลัยนี่แหละ ถัดไปแค่สองสามป้ายรถเมล์เอง” สายน้ำตอบคำถามเพื่อน



“คอนโดไหนวะ ใกล้มากไหม แล้วมีปล่อยให้เช่าป่ะวะ กูกับไอ้ตั้มก็กำลังหาหอพักอยู่ ไม่อยากไปกลับบ้านทุกวัน” แบงก์ถามด้วยความสนใจทันที บ้านเขากับตั้มอยู่ใกล้กันแค่คนละซอยเท่านั้น ถึงแม้จะไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก แต่เดินทางในเมืองหลวงแบบนี้ก็ไม่ต่ำกว่าชั่วโมงเหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่วันหยุด ตอนรถไม่ติดใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ



เขากับตั้มเลยคิดอยากจะหาหอพักอยู่ด้วยกัน พอได้ยินว่าสายน้ำอยู่คอนโดไม่ไกลก็ชักจะสนใจถ้ามีให้เช่าก็น่าจะโอเค จะได้อยู่ใกล้ ๆ กันด้วยเลยทั้งกลุ่ม



“เดี๋ยวกูถามให้นะ ไม่แน่ใจว่าปล่อยเช่าหรือเปล่าแต่ห้องก็ยังไม่เต็มหรอกเพราะเป็นคอนโดเพิ่งเปิดใหม่”



“เค ๆ กูฝากด้วยนะ แล้วนี่มึงกลับไง ให้พวกกูไปส่งไหม กูเอารถมา” ตั้มถาม



“ไม่เป็นไร ตั้งใจจะแวะที่อื่นหน่อยพวกมึงกลับกันเลย ส่วนเรื่องห้องเดี๋ยวถามให้แล้วจะไลน์บอกนะ”



“เออ ๆ เจอกันโว้ย ถ้าว่าง ๆ ก่อนเปิดเทอมอยากนัดก็ได้ตลอดนะ พวกกูสองคนก็ไม่ได้ไปไหนหรอก”



“เออ เจอกัน”



ล่ำลากันเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายกัน แบงก์กับตั้มเดินแยกไปอีกทางเพื่อไปยังลานจอดรถ ส่วนสายน้ำเดินไปยังจุดที่ให้บริการยืมรถจักรยานของมหาวิทยาลัย แลกบัตรเรียบร้อยก็คว้าจักรยานมาคันหนึ่งก่อนจะเริ่มลงมือปั่น



สายน้ำเพิ่งกลับมาอยู่ประเทศไทยได้แค่ไม่กี่เดือน พอมาถึงก็ทำเรื่องเข้าเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย แล้วก็ต้องปรับตัวอีกหลายอย่างแม้ว่าเขาจะเคยอยู่ประเทศไทยมาก่อนแต่ก็หลายปีมากแล้ว และตอนนั้นเขาก็อยู่เชียงใหม่ด้วย ไม่ใช่ในเมืองหลวงแบบนี้ หลาย ๆ อย่างเลยดูแปลกใหม่ไปหมด เขาอยากสำรวจทุก ๆ อย่าง สถานที่แถวคอนโดเขาก็สำรวจจนมั่นใจว่าเขาไม่มีทางหลงแน่นอน และไหน ๆ วันนี้รุ่นพี่ก็ปล่อยเร็วพอมีเวลาเหลือเขาก็อยากจะสำรวจมหาวิทยาลัยที่เขาจะต้องเรียนไปอีกห้าปีสักหน่อย



สองขาออกแรงปั่นจักรยานไปตามเส้นทาง ที่มหาวิทยาลัยของเขามีเส้นทางจักรยานด้วย เพราะนักศึกษาจำนวนไม่น้อยที่ใช้จักรยานในการสัญจร สายน้ำเลยค่อนข้างวางใจว่าเขาจะไม่โดนรถมอเตอร์ไซค์หรือว่ารถยนต์สอยร่วงไปก่อนจะได้เริ่มเรียน



เพราะต้นไม้เยอะเต็มสองข้างทาง ยิ่งบวกเข้ากับช่วงเวลาในตอนนี้ทำให้การปั่นจักรยานของสายน้ำดูรื่นร่มมากทีเดียว ลมเย็น ๆ พัดผ่านมาให้รู้สึกสบาย สายน้ำแวะจอดตามข้างทาง ยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปอาคารตรงหน้าแล้วก็อมยิ้มอย่างชอบใจ



สายน้ำปั่นจักรยานวนกลับมาที่อาคารของคณะอีกรอบ จอดจักรยานอยู่ฝั่งตรงข้ามใต้ต้นไม้ในจุดทีมองเห็นได้ชัด แล้วเขาก็นั่งมองอาคารนั้นอยู่แบบนั้น มีหลายครั้งที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูป ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อได้รูปภาพที่สวยถูกใจแล้ว นั่งมองอาคารอยู่แบบนั้นจนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีส้มเป็นสัญญาณบอกว่าอีกไม่นานพระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้าแล้ว เห็นแบบนั้นเขาจึงละสายตาจากป้ายชื่อคณะกลับมาที่จักรยานของตัวเอง เพื่อนำจักรยานไปคืน



แวะซื้อของกินที่ตลาดหน้ามหาวิทยาลัยก่อนจะขึ้นรถเมล์เพื่อกลับไปยังคอนโด เขาไม่มีใบขับขี่ในประเทศไทย ตอนแรกตั้งใจจะซื้อจักรยานมาปั่นแต่ถนนใหญ่ก็น่ากลัวเกินไป เลยต้องอาศัยรถโดยสารสาธารณะไปก่อน เอาไว้ชินกับถนนหนทางและการขับรถของคนแถวนี้ก่อนค่อยว่ากันอีกที อีกอย่างการขึ้นรถโดยสารก็ไม่ได้ลำบากอะไรนัก เพราะคอนโดอยู่ไม่ไกลรถติดมาก ๆ ก็แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น



ใช้เวลาไม่นานรถโดยสารก็จอดสนิทอยู่ที่ป้ายรถเมล์ สายน้ำลงจากรถก่อนจะเดินกลับไปที่คอนโดซึ่งอยู่ใกล้กับป้ายรถเมล์มาก ส่งยิ้มทักทายพนักงานต้อนรับของคอนโดแล้วตรงไปขึ้นลิฟต์เพื่อขึ้นมาที่ห้อง ห้องพักขนาดสามสิบห้าตารางเมตรใหญ่พอสำหรับการอยู่คนเดียว หนึ่งห้องนอนใหญ่ หนึ่งห้องนอนเล็กที่ตอนนี้เขาปรับเป็นห้องทำงาน ห้องอ่านหนังสือไปแล้ว หนึ่งนั่งเล่น หนึ่งห้องน้ำ และครัว ทุกอย่างถูกจัดเป็นสัดส่วนเอาไว้อย่างลงตัว



สายน้ำเดินเอาของกินที่ซื้อมาไปเทใส่จานก่อนจะยกมานั่งกินที่โซฟาหน้าโทรทัศน์ เปิดช่องที่ฉายภาพยนตร์ดูไปกินมื้อเย็นไปจนอิ่มแปล้ ก็หยิบโทรศัพท์มากดเล่น มีข้อความจากพ่อกับแม่ที่อยู่ที่ต่างประเทศส่งมา เขาเข้าไปกอดตอบข้อความกลับไป ไล่ตอบข้อความที่ค้างเอาไว้จนหมด ก่อนจะเปลี่ยนไปเข้าเฟซบุ๊ก ดูการเคลื่อนไหวของเพื่อน ๆ ในโลกออนไลน์ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเพื่อนที่ต่างประเทศเกือบทั้งหมด แต่เพื่อน ๆ ในคณะก็มีอยู่หลายคนเหมือนกัน แลกเฟซบุ๊กกันเอาไว้ตอนที่รวมกลุ่มทำงานกัน



♪~~



เสียงแจ้งเตือนเรียกสายตาของสายน้ำที่กำลังจดจ่ออยู่บนจอโทรทัศน์ให้หันกลับมามอง เป็นการแจ้งเตือนว่ามีคนกดไลค์แล้วก็คอมเมนต์ในรูปภาพที่เขาเพิ่งโพสต์ลงไป สายน้ำยิ้มขำกับข้อความของเพื่อน ๆ ที่มาคอมเมนต์ เลือกกดถูกใจแต่ไม่ได้โต้ตอบอะไร ก่อนจะวางโทรศัพท์เอาไว้ที่โต๊ะตามเดิม



ก่อนที่หน้าจอจะดับลงอัตโนมัติตามที่ตั้งเอาไว้ หน้าจอก็สว่างขึ้นอีกรอบเพราะมีการแจ้งเตือนให้เห็นถึงรูปที่เจ้าของเครื่องเป็นคนโพตส์ ซึ่งเป็นภาพของอาคารเรียนของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่มีฉากหลังเป็นท้องฟ้าที่ส้มทอง ที่เขากดถ่ายเอาไว้ก่อนจะกลับ รวมไปถึงแคปชั่นที่ใส่เป็นภาษาอังกฤษสั้น ๆ ด้วยว่า



Never let go of your dream.







“รอนานไหมวะ ไอ้ตั้มแม่งช้า” เสียงทักพร้อมกับมือที่วางบนไหล่เรียกให้คนที่กำลังเล่นโทรศัพท์ให้เงยหน้าขึ้นมอง แบงก์กับตั้มยืนส่งยิ้ม ยักคิ้วให้



“ไม่นานหรอก ไปกันเถอะ” สายน้ำพูดยิ้ม ๆ เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงของตัวเองก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินตามเพื่อนอีกสองคนไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปยังชั้นลานจอดรถ



มหาวิทยาลัยเปิดเทอมมาได้สองสัปดาห์แล้ว พวกเขาเริ่มคุ้นชินกับการเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกับสมัยตอนเรียนชั้นมัธยมศึกษา อีกทั้งพวกเขายังรู้สึกสนิทกันมากขึ้น เนื่องจากว่าแบงก์กับตั้มเองก็ย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันกับสายน้ำ มีเจ้าของห้องปล่อยเช่าพอดีแถมราคาก็ไม่ได้แพงมากอยู่ด้วยกันก็หารกันออก



เวลาไปเรียนพวกเขาก็มักจะไปพร้อมกัน ไปรถของแบงก์บ้าง ตั้มบ้าง สลับกันไปแล้วแต่วัน โชคดีที่พวกเขามีเรียนเหมือนกันทุกวิชาเลยทำให้สะดวกเวลาไปไหนมาไหนด้วยกันแบบนี้



ใช้เวลาไม่นานรถของตั้มก็เลี้ยวเข้าสู่รั้วของมหาวิทยาลัย วนหาที่จอดรถตรงลานจอดใกล้ ๆ กับอาคารของคณะ เมื่อดูเวลาแล้วว่ายังเหลือพอสำหรับมื้อเช้าพวกเขาทั้งสามคนจึงเดินไปยังโรงอาหาร ยังพอมีโต๊ะว่างให้นั่ง แบงก์นั่งรออยู่ที่โต๊ะ ส่วนสายน้ำกับตั้มก็ไปซื้อข้าวซื้อน้ำมาให้



“ทำไมมึงถึงย้ายกลับมาเรียนที่นี่ว่ะ” ตั้มถามขึ้นมาเมื่อพวกเขากลับมานั่งรวมกันที่โต๊ะแล้ว



สายน้ำเงยหน้ามอง ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเหมือนเป็นเชิงถามกลับว่าหมายถึงเขาเหรอ



“ก็มึงน่ะสิ!” ตั้มว่าพลางมองค้อนกับอาการกวนประสาทของเพื่อนใหม่ที่มันไม่ได้ตั้งใจจะกวนแต่ดูแล้วมันโคตรจะกวนเลย



สายน้ำหัวเราะขำเมื่อเห็นเพื่อนค้อนตาคว่ำใส่ แต่ก็ยอมเอ่ยปากบอกถึงเหตุผลของคำถามนั้น “ส่วนหนึ่งก็คิดถึงประเทศไทยนะ ตอนเด็ก ๆ ก็เกิดแล้วก็โตที่เชียงใหม่ตลอด พอย้ายไปอยู่ที่นู้นก็เลยรู้สึกอยากกลับมาที่นี่อีก”



“แล้วทำไมไม่เข้ามหา’ลัยที่เชียงใหม่ล่ะวะ เคยอยู่ไม่ใช่เหรอ” แบงก์ถามบ้าง เพราะคิดว่ามันคงจะนึกถึงจังหวัดบ้านเกิดตัวเองมากกว่าเมืองหลวงที่มันไม่เคยมาแม้แต่จะเที่ยวแบบนี้เลย



“ก็... อยากลองเปลี่ยนบ้าง”



แต่สองคนทำหน้าไม่เชื่อเต็มที่กับคำตอบของสายน้ำ “กูเดาว่ามึงตามใครมามากกว่าอยากลองเปลี่ยนว่ะ”



“กูเห็นด้วยกับไอ้ตั้ม ถ้าสมมติเป็นกูนะ กูคงอยากกลับไปที่เชียงใหม่มากกว่า”



สายน้ำส่ายหน้า ลุกขึ้นยืนพลางหยิบจานข้าวที่กินเสร็จแล้วขึ้น พร้อมคว้ากระเป๋ามาสะพาย “มั่วแต่พูด ไปขึ้นเรียนได้แล้วเดี๋ยวก็สายหรอก”



พูดจบก็เดินออกมาเลย ทำเอาอีกสองคนต้องรีบคว้ากระเป๋า คว้าจานข้าวเดินตามทันที บทสนทนาที่คุยกันค้างเอาไว้ก็ถูกลืมเพราะมีเรื่องอื่นให้หยิบยกขึ้นมาพูด ยิ่งเมื่อมาถึงห้องเรียนแล้วก็ยิ่งมีเรื่องให้คุยกันใหม่เนื่องจากรุ่นพี่ปีสองฝากเพื่อนในชั้นปีมากระจายข่าวว่าวันนี้ขอให้ทุกคนไปรวมตัวกันในตอนเย็นเพราะว่าพี่ ๆ จะหาตัวแทนประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัย



คราวนี้บทสนทนาของสาว ๆ ที่นั่งอยู่ด้านหน้าเลยกลายเป็นเรื่องของรุ่นพี่เดือนคณะในแต่ละปี แถมยังหันมาชวนหนุ่ม ๆ พูดคุยในเรื่องนี้กันอย่างออกรส



“ดาวคณะเราปีที่แล้วก็พี่บาร์บี้ไง ที่ตัวเล็ก ๆ สวย ๆ ที่ชอบอยู่กับพี่แซนดี้ พี่แวนดี้น่ะ” เพื่อนในชั้นคนหนึ่งพูดขึ้นเมื่อได้ยินคำถามที่ว่าปีที่แล้วใครได้เป็นดาวคณะ



สายน้ำแม้จะไม่ได้ร่วมแสดงความคิดความเห็นแต่ก็นั่งฟังอยู่ตลอด แล้วก็นึกไปถึงพี่ผู้หญิงที่เจอในวันแรกของการมาปฐมนิเทศ แล้วก็ได้แต่พยักหน้ากับความคิดเห็นของเพื่อนคนอื่น ๆ ที่บอกว่าพี่บาร์บี้คนนี้สวยน่ารัก



“แล้วรู้ไหมว่าคณะเราน่ะมีเหนือเดือนด้วยนะ”



“จริงเหรอ คืออะไรน่ะเหนือเดือน”



“ก็คนที่สมควรได้เป็นเดือนมากกว่าเดือนไง”



“ก็แล้วอย่างนั้นทำไมไม่เป็นเดือนไปเลยล่ะ”



“ก็เพราะพี่เขาไม่ยอมเป็นไง เลยเป็นเหนือเดือนแทนไง”



สายน้ำนั่งฟังแล้วก็นึกขำปนทึ่งในการหาข้อมูลของเพื่อนผู้หญิง ไม่รู้ว่าไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน แล้วเรื่องที่เอามาพูดนั้นจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะสนใจกับหัวข้อนี้จึงพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนกระทั่งอาจารย์เดินเข้ามาในห้องนั่นแหละ วงสนทนาถึงได้แตกฮือไปคนละทิศคนละทาง



วิชาประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม เนื้อหาอัดแน่นตั้งแต่ต้นคาบตลอดจบชั่วโมงการเรียนเกือบสามชั่วโมง โชคดีที่เรียนวิชานี้ในตอนเช้า ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเรียนวิชานี้ในตอนบ่ายหลังจากที่กินข้าวอิ่ม ๆ จะน่าหลับขนาดไหน



นี่ขนาดเป็นตอนเช้า แบงก์กับตั้มยังเผลอสัปหงกไปหลายรอบเลย สายน้ำเองก็หาวไปหลายครั้ง กว่าจะหมดชั่วโมงก็ทำเอาล้าไปไม่น้อยเลย ได้ชีทปึกหนาและการบ้านให้ทำรายงานอีกคนละหนึ่งเล่ม ยังดีที่ว่ากำหนดส่งนั้นคืออีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ไม่ใช่อาทิตย์หน้า ทำให้ไม่ต้องรีบเร่งมากนัก



“เหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงก่อนที่พี่เขาจะนัด พวกเราจะเอายังไงดี หาไรกินแถวนี้แล้วกลับห้อง หรือไปห้างกันดี” ตั้มถามระหว่างที่เดินออกจากห้องเรียน



“ไปห้างก็ได้นะ กูว่ากลับห้องแล้วจะขี้เกียจออกมา แต่จะให้นั่งอยู่นี่ก็น่าเบื่อ ไปเดินเล่นดีกว่า กูอยากดูรองเท้าอยู่พอดีด้วย” แบงก์เสนอความคิด ซึ่งทั้งสายน้ำแล้วก็ตั้มไม่ได้เอ่ยขัดอะไร สรุปตามนั้น



ห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก มีรถไฟฟ้ามาถึงพวกเขาทั้งสามคนเลยเลือกที่จะมาด้วยรถไฟฟ้าแทน ส่วนรถของตั้มก็จอดเอาไว้ที่มหาวิทยาลัยก่อน เมื่อมาถึงพวกเขาก็เลือกร้านสำหรับมื้อกลางวันในทันที ยืนให้แบงก์กับตั้มเถียงกันสักพักก็จบลงที่ร้านปิ้งย่างที่มีมังกรสีเขียวยืนต้อนรับอยู่ด้านหน้า



"แบงก์ ตั้ม สายน้ำ!” ก่อนจะได้เดินเข้าไปในร้าน เสียงเรียกชื่อพวกเขาทั้งสามคนก็ดังขึ้นให้พวกเขาชะงักหันไปมอง



พากันยกมือไหว้เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนเรียกพวกเขา “พี่เดียร์ สวัสดีครับ”



“ไง พวกเรา มากินข้าวกันเหรอ หนีเรียนมาป่ะเนี่ย” เดียร์เดินยิ้มเข้ามาหาทักทายอย่างเป็นกันเอง



“ไม่ได้หนีครับ วันนี้มีเรียนแค่ครึ่งวันพวกผมเลยมาหาอะไรกินกัน แล้วพี่ล่ะครับ มาคนเดียวเหรอ” แบงก์ตอบคำถามของรุ่นพี่ที่เมื่อวันปฐมนิเทศเนียนมาเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน ก่อนจะถามกลับเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินมาคนเดียว



“มากับเพื่อนน่ะ นั่นไงมาพอดี” เดียร์ตอบพลางหันกลับไปมองหาเพื่อนตัวเองก่อนจะกวักมือเรียก “มึง นี่ไง... น้อง ๆ ปีหนึ่งที่กูเล่าให้ฟังอ่ะ นี่เพื่อนพี่เอง ทัช กับ หินผา”



“สวัสดีครับ” ทั้งสามคนยกมือไหว้ก่อนจะพากันแนะนำตัวทีละคน



“หวัดดีทุกคน ตอนปฐมนิเทศเจ้านี่ไปป่วนไว้เยอะเลยสิ” รุ่นพี่ที่ชื่อทัชว่ายกมือชี้ไปทางอดีตพี่เนียน ให้คนโดนกล่าวหามองค้อนยกมือชกไหล่เพื่อนไปที “อะไรมึง มาชกกูทำไม กูพูดเรื่องจริงนะโว้ย”



“ดูมันดิ!” เมื่อเถียงเพื่อนทัชไม่ได้ก็หันมาหาอีกคนแล้วฟ้อง หินผาไม่ได้ว่าอะไรนอกจากยกมือยีผมเพื่อนตัวเล็กเล่น



“เลิกเล่นแล้วไปคุยกับน้องให้จบก่อน น้องมันจะได้ไปกันต่อนี่คงไม่กล้าเดินไปไหนแล้วเนี่ย”



ได้แต่ยิ้มแหยกับคำพูดของรุ่นพี่เพราะก็เป็นเรื่องจริง จะเดินเข้าร้านตรงหน้าก็ไม่กล้าเพราะกำลังยืนคุยอยู่กับรุ่นพี่ปีโตกว่าตั้งหลายปี



“เอ่อ... โทษที ๆ จะกินข้าวกันสินะ ไปเถอะ ๆ เอาไว้เจอกันใหม่นะ”



“ครับพี่ สวัสดีครับ” ทั้งแบงก์กับตั้มยกมือไหว้รุ่นพี่ทั้งสามคนก่อนจะหันเพื่อเดินเข้าไปในร้านอาหาร แต่เพื่อนอีกคนกลับยืนนิ่งไม่ยอมขยับจนแบงก์ต้องหันมาเรียก



“น้ำ ไอ้น้ำ! ไอ้สายน้ำ!”



สายน้ำสะดุ้งหันไปมองเพื่อนหน้าตาเหลอหลา ก่อนจะรีบหันมายกมือไหว้รุ่นพี่ตรงหน้า “เอ่อ... สวัสดีครับ”



เจ้าตัวชะงักไปเมื่อไล่สายตามองรุ่นพี่ทีละคนมาจนถึงคนสุดท้าย ก่อนจะหลุบตาลงแล้วเดินตามเพื่อนเข้าไปในร้าน แอบยกมือขึ้นลูบหน้าอกตัวเองสองสามที พ่นลมหายใจออกมาเพื่อบังคับให้ตัวเองกลับมาเป็นปกติ ไม่ใช่หัวใจเต้นแรงแบบเมื่อกี้อีก



“เป็นอะไรเปล่าวะ” ตั้มอดที่จะถามไม่ได้เมื่อเห็นว่าเพื่อนใหม่ของเขาดูแล้วจะมีอาการแปลก ๆ เหมือนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว



“ป เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่นึกอะไรไปเรื่อย ๆ เฉย ๆ น่ะ” สายน้ำส่ายหน้าปฏิเสธ



“มึงเคยมีเรื่องกับเพื่อนพี่เดียร์หรือเปล่าวะ มึงดูแปลก ๆ ตั้งแต่แยกกับพวกพี่เขาแล้ว”



“ไปกันใหญ่แล้ว! ไม่ได้มีเรื่องอะไร กูจะมีได้ยังไงล่ะอย่างลืมสิว่ากูเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ รู้จักพวกมึงเป็นคนแรกเลยเนี่ย” สายน้ำว่าขำ ๆ กับความคิดของเพื่อน



“เออว่ะ กูก็ลืมไปว่ามึงเพิ่งมาอยู่กรุงเทพฯ ไม่มีอะไรก็ดี กินเถอะเดี๋ยวจะได้ไปเดินที่อื่นกันต่อ มึงเคยมาห้างนี้หรือยังวะ”



“ยัง เคยไปอีกห้างที่มันเลยคอนโดไปน่ะ แต่ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจจะไปพอดีนั่งรถเลยป้ายคอนโด รู้อีกทีไปโผล่ที่ป้ายหน้าห้างแล้ว” เล่าไปก็หัวเราะไป แม้ตอนเกิดเหตุการณ์นั้นใจจะแอบหวิวไปบ้างก็เถอะเพราะเผลอหลับไปตอนขึ้นรถ ตื่นมาอีกทีก็พบว่าเลยป้ายคอนโดมาแล้วจึงรีบกดกริ่งเพื่อลงในป้ายต่อไป เหมือนกับหายตัวได้ รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในที่ ที่ไม่เคยมาแล้ว



หลังจากจัดการกับอาหารเซ็ตใหญ่ไปสองเซ็ต ปิดท้ายด้วยขนมหวานแล้วก็พากันเดินลูบท้องออกจากร้าน เพราะอีกสองคนไม่มีของอะไรที่อยากดูเป็นพิเศษ เลยปล่อยให้แบงก์เดินนำไปยังร้านขายรองเท้าที่เจ้าตัวอยากจะดู



ระหว่างที่แบงก์กำลังลองรองเท้าอยู่สายน้ำก็เดินดูไปรอบ ๆ อย่างสนใจ จนกระทั่งเจอเสื้อยืดลายกราฟิกสวยสะดุดจึงไปเดินเข้าไปดู หวังจะหยิบมาดูก็เป็นจังหวะเดียวกับที่มีอีกคนหยิบตัวที่แขวนอยู่ข้างกัน สายน้ำไล่สายตาขึ้นมองก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นใคร



“พี่หินผา”



“อ้าว... น้อง... สายน้ำใช่ไหม” อีกฝ่ายทำหน้านึกก่อนจะพูดชื่อเขาออกมาเหมือนกับไม่แน่ใจว่าตัวเองจำถูกหรือเปล่า



“ครับ ใช่ครับ พี่เรียกผมว่าน้ำก็ได้ครับ”



“อือ ชอบเสื้อแบรนด์นี้เหมือนกันเหรอ” หินผาชวนคุยมองไปยังมือของรุ่นน้องที่ถือเสื้อยืดแบรนด์เดียวกันกับในมือของเขา



“อ่อ... ก็ครับ ลายสวยดีครับ” ใจจริงก็อยากจะบอกว่าไม่รู้จักหรอกแบรนด์นี้ แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วเออออตามไปก็คงไม่เป็นไร อีกอย่างลายเสื้อของแบรนด์นี้ก็สวยจริง ๆ อย่างที่เขาพูด



“พี่ก็ชอบนะ แบรนด์คนไทยแถมบางรุ่นถ้าเราซื้อแล้วก็เหมือนได้ทำบุญด้วยเพราะเขาเอารายได้ไปบริจาคให้กับโครงการต่าง ๆ น่ะ พี่เลยชอบซื้อ”



“เหรอครับ แล้ว... มีรุ่นไหนบ้างเหรอครับที่พี่ว่า”



“คงต้องถามพี่พนักงานแล้วล่ะ” พูดจบหินผาก็เดินไปหาพนักงานประจำเคาน์เตอร์ก่อนจะเอ่ยถาม ไม่นานก็เดินกลับมาพร้อมกับพนักงาน



“ตอนนี้จะมีสองตัวนี้ครับที่เข้าร่วมโครงการอยู่ มีสองสี สีขาวกับสีดำ” พนักงานหยิบเสื้อตัวที่ว่าส่งให้หินผาดูทั้งสองตัว อีกคนก็รับมาแล้วหันมาส่งให้กับสายน้ำ



ลายรูปหน้าเสือแต่เป็นแบบกราฟิก ดูสวยแล้วก็เท่ไม่น้อย สายน้ำเหลือบมองคนพี่ที่ดูเสื้อในมือก่อนจะหันไปส่งให้พนักงานพร้อมบอกไซซ์ของตัวเองไป



“อ่า... ของผมไซซ์เอ็มครับ” พอพนักงานหันมามอง สายน้ำเลยเผลอบอกไซซ์เสื้อของตัวเองไป เลยกลายเป็นว่าจากที่ตั้งใจจะเดินดูไปเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ได้เสื้อมาหนึ่งตัว



“แล้วนี่เพื่อนไปไหนกันหมดแล้วล่ะ” หินผาถามระหว่างรอพนักงานคิดเงิน



“ดูรองเท้ากันอยู่ครับ ผมมาเดินดูเสื้อแล้วเดี๋ยวค่อยเดินกลับไปหาเพื่อนอีกทีน่ะครับ” สายน้ำตอบคำถาม นึกอยากจะถามกลับเหมือนกันว่าเพื่อนของอีกฝ่ายอยู่ไหนหมด ทำไมถึงได้มาเดินอยู่คนเดียว แต่พนักงานก็เดินเอาถุงใส่เสื้อมาส่งให้เสียก่อน



สายน้ำรับมา เอ่ยขอบคุณพนักงานไป แล้วจึงหันมาลารุ่นพี่ปีสี่ ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับแล้วเดินแยกไปอีกทาง



“ไง... ได้รองเท้าไหม”



“ได้ กำลังรอคิดเงินอยู่ ว่าแต่มึงหายไปไหนมาเนี่ย” แบงก์เงยหน้าขึ้นมาตอบคำถาม



“ไปเดินดูเสื้อตรงนั้นมา” ชูถุงในมือให้เพื่อนดู



เดินดูของกันต่อหลังจากที่แบงก์ได้รองเท้ามาแล้ว จนกระทั่งใกล้ถึงเวลานัดของรุ่นพี่ พวกเขาถึงได้พากันไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อกลับไปที่มหาวิทยาลัย แวะเอาของไปเก็บที่รถก่อน แล้วจึงตรงไปที่อาคารของคณะ สถานที่ที่รุ่นพี่นัดหมายในเย็นนี้






❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

ฟางมีตังค์จ่ายค่าตัวพระเอกของเราแล้วนะ

พี่หินผาออกมาแล้วจ้า แม้จะยังน้อยนิดก็ตามที ฮา...

พระเอกฟางแต่ละเรื่องที่ค่าตัวแพงเนอะ กว่าจะออกมาได้จนแทบลืมว่าอ้าว... นี่พระเอกเหรอ ฮี่ ๆ

วันนี้ไม่ได้พาพี่หินผามาคนเดียว เกี่ยวคอพาทัชกับพี่น้องเดียร์มาด้วยนะ คงได้เจอสองคนนี้เรื่อย ๆ แหละค่ะ ไม่ต้องห่วงน้า

#เมื่อหินผาจรดสายน้ำ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-02-2019 23:16:22 โดย fangiily »

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
สายน้ำดูจะเหมือนเคยรู้จักกับหินผามาก่อนเลย

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

พี่กันต์แอบโผล่มาแต่ในนาม

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2961
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
ว้าววว สามปีผ่านไป ตอนแรกอ่าน นึกว่าสายน้ำเป็นรุ่นเดียวกัน
ที่ไหนได้ พี่เดียร์เนียนข้ามไปหลายปีเลยนะคนเรา

สายน้ำมาตามหาใครไหม หรือมาตามหาฝันอะไรหรือเปล่า

เพื่อนกลุ่มนี้คือความลงตัวนะ กลุ่มเล็กแต่ได้ใจ สายน้ำมีเพื่อนแล้ว
รอเจอหินผานะคะ ได้ยินแต่ชื่อ ยังไม่โผล่ออกมาให้พบเจอ

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
ทำไมเหมือนหินจะไม่รู้จักน้ำหว่า  :o10:

ออฟไลน์ SuPeRDonGDanG

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
จ่ายค่าตัวพี่กันต์เพิ่มอีกคนได้ไหมคะ 555555
เย้ เจอกันแล้ววววว รออ่านๆๆๆๆค่ะ

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1830
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
หินผาคงเป็นสาเหตุที่น้องน้ำตัดสินใจมาเรียนที่ไทยแน่ๆเลย :-[

ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
สายน้ำรู้จักหินผาตอนที่กลุ่มน้องเดียร์ไปออกค่ายตอนปี1ใช่ใหม


ออฟไลน์ เสพศิลป์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 282
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
ค่าตัวเท่าไหร่ค่ะ หินผา บอก บชพี่มา

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
สายน้ำต้องรู้จักพี่หินมาก่อนแน่ๆเลย
ส่วนคุณเหนือเดือนมาแต่ชื่อ5555​ คิดถึงพี่กันต์

ออฟไลน์ ChabaSri

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
น้องสายน้ำนี่รู้จักพี่หินผามาก่อนแน่เลย

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
สายน้ำมาเรียนที่นี่เพราะหินผา

ออฟไลน์ fangiily

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +741/-12

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #เมื่อหินผาจรดสายน้ำ ด้วยนะคะ
ไม่ขออะไรมาก คอมเมนต์ให้กำลังใจกันหน่อยก็ดีจ้า
อย่าเป็นนักอ่านเงาเลย คนแต่งหมดกำลังใจเนอะ







ครั้งที่ | “1”






❖ ❖ ❖ ต่อค่ะ 100% ❖ ❖ ❖






รุ่นพี่ปีสองฝ่ายสันทนาการยืนอยู่ด้านหน้า ส่วนน้องปีหนึ่งก็นั่งเรียงแถวตอนลึก โดยผู้หญิงนั่งข้างหน้าและผู้ชายนั่งข้างหลัง



แซนดี้กับแวนดี้ยืนถือโทรโข่งกันคนละอัน ประกาศเรียกน้อง ๆ รวมแถวจนกระทั่งทุกอย่างเรียบร้อยจึงได้เริ่มพูดถึงจุดประสงค์หลักในการเรียกรวมในวันนี้



“เอาล่ะค่ะน้อง ๆ ทุกคน ที่พี่เรียกรวมวันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมาก นอกจากเรื่องใหญ่เรื่องสำคัญค่ะ” แวนดี้เริ่มพูด “ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้ามหา’ลัยของเราจะมีกิจกรรมต้อนรับน้อง ๆ ชั้นปีหนึ่งทุกคณะ คืองาน เฟรชชี่เดย์ เฟรชชี่ไนท์ ค่ะ”



“เฟรชชี่เดย์ก็จะเป็นการเข้าฐานกิจกรรมของแต่ละคณะ ส่วนเฟรชชี่ไนท์ก็จะมีงานสำคัญค่ะ มีทั้งคอนเสิร์ต แล้วก็... ประกวดดาวเดือนค่ะ” แซนดี้พูดต่อ



“และนี่แหละค่ะเรื่องใหญ่เรื่องสำคัญของเรา วันนี้เราจะมาเฟ้นหาดาวเดือนของคณะกันค่ะ น้อง ๆ น่าจะพอรู้แล้วเนอะเพราะพี่ให้เพื่อน ๆ ไปกระจายข่าวกันแล้ว”



“ก่อนจะหาตัวแทน เรามาทำความรู้จักกับพี่ดาวเดือนคณะของเมื่อปีที่แล้วกันก่อนดีกว่าค่ะ”



รุ่นพี่ผู้หญิงผู้ชายสองคนเดินมายืนอยู่ตรงหน้าในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ ก่อนที่ผู้หญิงจะเริ่มแนะนำตัวก่อน “สวัสดีค่ะน้อง ๆ พี่ชื่อบาร์บี้นะคะ เป็นดาวคณะของปีที่แล้วค่ะ”



“สวัสดีครับ พี่ชื่อกรครับ เป็นเดือนคณะปีที่แล้วครับผม” อีกคนแนะนำตัวบ้าง “เดี๋ยววันนี้พี่ ๆ จะให้น้องส่งตัวแทนดาวเดือนออกมานะครับ แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาเลือกกันอีกทีว่าใครจะได้เป็นนะครับ”



กิจกรรมการเลือกเฟ้นดาวเดือนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์เริ่มต้นขึ้นแล้ว หลายชื่อถูกเอ่ยออกมาจากเพื่อนในชั้นปี หนึ่งในนั้นมีชื่อของสายน้ำอยู่หลายเสียง แม้แต่แบงก์กับตั้มก็พากันตะโกนชื่อเขาออกไปด้วย



สุดท้ายสายน้ำก็ได้ออกไปยืนอยู่ด้านหน้าร่วมกับเพื่อนอีกหลายคน ที่ถูกเสนอชื่อออกมา



“เราจะคัดเลือกกันยังไงดีคะพี่กร ยัยบี้” แซนดี้ที่เกาะแขนของกรไม่ปล่อยเอ่ยถาม



“เดี๋ยว ๆ ทำไมสองมาตรฐานงี้ ทีกรเรียกพี่ ละทีฉันนี่เรียกอะไร” บาร์บี้โวยวายออกมา แต่ไม่ได้จริงจังมากนักเพราะรู้ว่าเพื่อนแค่แกล้งเล่นเท่านั้น



แซนดี้ทำเป็นสะบัดผมใส่ไม่สนใจจะตอบคำถาม หันมาทำตาปิ้ง ๆ ใส่คนข้างกายแทน



กรหัวเราะขำก่อนจะตอบคำถามของแซนดี้ “เลือกจากการตอบคำถามดีไหม”



“อย่างนั้นถามว่าอะไรดี เอาเป็นว่า... ระหว่าแซนดี้กับบาร์บี้ใครสวยกว่ากันดีไหม”



“จะบ้าเหรอ!!” เสียงของรุ่นพี่ปีสองหลายคนหลุดออกมาพร้อมกันจนคนคิดคำถามทำหน้ามุ่ยเหมือนงอน



“ก็ได้ ๆ ไม่ถามก็ได้ เพราะรู้คำตอบอยู่แล้วว่าแซนดี้สวยกว่า”



“พอย่ะพอ เลิกมโนได้แล้ว” แวนดี้เอ่ยขัด “คำถามที่จะถามมีคำถามเดียว ขอแค่ให้น้องตอบตามความจริงนะคะ ไม่โกหกกันเนอะ ถึงแม้ว่าถ้าน้องโกหกจะไม่มีใครรู้ แต่ใจน้อง น้องรู้เองเนอะ ส่วนคำถามที่พี่จะถามน้อง ๆ ก็คือ... วันนี้น้องทำความดีอะไรแล้วบ้างคะ”



“เริ่มจากน้องผู้หญิงฝั่งนู้นก่อนเลยค่ะ”



คนแรกเริ่มจากแนะนำตัวตามที่พี่ ๆ บอกก่อนจะตอบคำถาม ซึ่งเจ้าตัวก็อ้ำอึ้งตอบไม่ถูกอยู่สักพักจนแซนดี้ยกตัวอย่างขึ้นมาถึงได้ตอบคำถามนั้นได้



การตอบคำถามไล่มาเรื่อย ๆ ทีละคน มีคำตอบตลก ๆ บ้าง คำตอบจริงจังบ้างสลับกันไปเรียกรอยยิ้มเสียงหัวเราะได้ จนกระทั่งมาถึงคนสุดท้ายที่ถูกเลือกมาชิงตำแหน่งเดือนคณะ



“เอาล่ะค่ะ มาถึงคนสุดท้ายแล้วเนอะ อุ๊ยตาย... เนื้อคู่ของแวนดี้น่ะเอง” แวนดี้กับแซนดี้เดินสัมภาษณ์มาจนถึงสายน้ำ “ตัวเองแนะนำตัวหน่อยสิคะ”



สายน้ำยิ้มขำกับท่าทางของรุ่นพี่ ก่อนจะแนะนำตัว “สวัสดีครับ ผมธารา วิลกินสัน ครับ ชื่อเล่น สายน้ำ ครับผม”



“อุ้ย! เป็นลูกครึ่งเหรอคะ”



“เปล่าครับ” เจ้าตัวตอบแค่นั้น ไม่ได้ขยายความเพิ่มอะไร สองรุ่นพี่ที่ทำหน้าที่สัมภาษณ์ก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรเช่นกัน



“งั้นมาที่คำถามนะคะ ระหว่างพี่แซนดี้กับพี่แวนดี้ น้องสายน้ำอยากได้ใครคะ”



“ไอ้สมศักดิ์! อย่าแทะโลมน้อง!” เสียงตะโกนดังมาจากด้านข้างให้เจ้าตัวหันไปมองค้อนที่บังอาจเรียกชื่อจริงของตัวเอง แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นพี่โตกว่าเลยไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไปแม้จริง ๆ แล้วจะสนิทกันก็ตามที



“อ่ะ ๆ ไม่เล่นแล้วก็ได้ค่ะ คำถามที่ว่า วันนี้น้องทำความดีอะไรแล้วบ้างคะ”



“อือ... วันนี้บังเอิญว่าผมไปเดินที่ห้างครับ ระหว่างที่เดินดูเสื้ออยู่ก็เจอรุ่นพี่คนหนึ่ง เขาเล่าให้ฟังว่าเสื้อแบรนด์นั้นดียังไง” สายน้ำเริ่มเล่า พลางนึกไปถึงเรื่องที่ห้างสรรพสินค้า



“ดียังไงคะ”



“เสื้อของแบรนด์นั้นบางรุ่นเป็นเสื้อการกุศลครับ รายได้จากการขายเสื้อได้นำเข้ามูลนิธิต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งสร้างโรงพยาบาล ซื้อเครื่องมือแพทย์วนไปเรื่อย ๆ ครับ แล้วผมก็ได้ซื้อเสื้อยืดมาตัวหนึ่ง เท่ากับว่า... วันนี้ผมได้ร่วมบริจาคเพื่อซื้อเครื่องมือแพทย์ไปครับ”



“บราโว่!” แซนดี้กับแวนดี้พากันปรบมือหลังจากที่สายน้ำพูดจบ



“จบรอบตอบคำถามแล้ว ต่อจะไปเป็นรอบคะแนนโหวตจากพี่ ๆ น้อง ๆ ในที่นี้นะครับ เดี๋ยวพี่ปีสองช่วยแจกกระดาษให้น้องหน่อยครับคนละสองแผ่น แล้วให้น้อง ๆ เขียนชื่อคนที่อยากให้เป็นดาว แล้วก็เป็นเดือนลงในกระดาษนะครับ ชื่อดาวแผ่นหนึ่ง ชื่อเดือนแผ่นหนึ่งนะครับ” กรพูดขึ้นต่อ ก่อนที่รุ่นพี่ปีสองจะเดินแจกกระดาษให้กับทุก ๆ คน



ใช้เวลาไปพอสมควรสำหรับช่วงเวลาการโหวตแล้วก็นับคะแนนกัน สุดท้ายก็ได้ผลโหวตมาอยู่ในมือของกรและบาร์บี้ อดีตเดือนและดาวของคณะ



“พี่ประกาศก่อนเนอะ สำหรับดาวคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ปีนี้ได้แก่...” บาร์บี้เริ่มพูด เสียงกลองทัดดังรัวเป็นจังหวะเพื่อเพิ่มความตื่นเต้น “น้องน้ำรินค่ะ! ปรบมือให้เพื่อน ๆ หน่อยค่ะ”



สายน้ำหันไปมองคนที่ได้เป็นดาวคณะ อีกฝ่ายเป็นผู้หญิงตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก โดยเฉพาะเวลาที่เจ้าตัวยิ้ม ดู ๆ แล้วเหมือนพวกเน็ตไอดอลเลย



“ส่วนเดือนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ปีนี้....” กรพูดต่อหลังจากที่เสียงปรบมือแสดงความยินดีให้กับดาวคณะเงียบลงแล้ว รุ่นพี่กลองรัวกลองทัดอีกรอบ “ได้แก่... น้องสายน้ำครับ!”



เจ้าของชื่อทำหน้างง หันไปมองรุ่นพี่ที่ประกาศชื่อของเขาอย่างไม่แน่ใจว่าเขาได้ยินถูกไหม จนกรต้องพยักหน้ารับ แล้วพูดให้ฟังอีกรอบสายน้ำถึงได้เดินออกไปยืนเคียงข้างน้ำรินดาวคณะ มีเสียงเป่าปาก เสียงร้องจากรอบ ๆ ดังมาเป็นระลอก



หลังจากได้ดาวเดือนของคณะเรียบร้อยรุ่นพี่ก็ปล่อยให้น้อง ๆ แยกย้ายกันไป ส่วนสายน้ำกับน้ำรินอยู่คุยกับรุ่นพี่ต่ออีกนิดเพื่อที่จะได้นัดวันเวลาคุยเรื่องการประกวดในทีหลัง



“ไอ้แบงก์ พวกเรานี่น่าจะดังแล้วว่ะ มีเพื่อนเป็นเดือนคณะด้วย” ทันทีที่สายน้ำเดินไปหาเพื่อนทั้งสองคนที่รออยู่ ตั้มก็รีบพูดทันที



“เออว่ะ เดือนคณะเลยนะโว้ย วู้ว! เพื่อนเราไม่ธรรมดาว่ะ” แบงก์ก็ตอบรับกันดี



“เพ้อเจ้อละพวกมึง ไปกลับกันดีกว่า” สายน้ำส่ายหน้ากับเสียงแซวของเพื่อนทั้งสองคน



เขาไม่ได้ดีใจ หรือเสียใจอะไรกับการได้รับเลือกให้เป็นเดือนคณะ แต่ในเมื่อได้ตำแหน่งนี้มาแล้วก็คงต้องเต็มที่สักครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อคณะของเขาเอง







สายน้ำเดินออกจากห้องน้ำ มือยกขึ้นใช้ผ้าขนหนูขยี้ผมที่เปียกชื้นของตัวเองไปด้วย ก่อนจะเดินไปตากผ้าเอาไว้ที่ราวแขวน ในจังหวะนั้นสายตาก็หันไปเห็นถุงช้อปปิ้งที่ได้มาแบบไม่ได้ตั้งตัวและไม่ได้ตั้งใจ คว้าถุงเดินกลับมานั่งที่โซฟา แล้วหยิบเสื้อที่ถูกพับอยู่ในถุงนั้นออกมา



เสื้อยืดคอกลมสีขาว ที่กลางตัวเสื้อมีลายกราฟิกรูปหน้าเสือสีดำทองสกรีนเอาไว้ แล้วก็นึกไปถึงอีกตัวที่รุ่นพี่คนนั้นซื้อไป เป็นลายเดียวกันแบบนี้เลย แต่แค่สีเสื้อเป็นสีดำ และสีของหน้าเสือเป็นสีขาวทอง ดูไปดูมาก็เหมือนกับเสื้อคู่



สายน้ำจัดวางเสื้อผ้าที่พับให้เป็นลายชัด ๆ เอาไว้บนโต๊ะกลมสีขาวข้างโซฟา หยิบต้นไม้ในโหลแก้วมาวางไว้ใกล้ ๆ กัน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดเข้าสู่หมวดกล้อง แล้วเลือกมุมถ่ายเสื้อตัวนั้นจนได้รูปที่พอใจ



เปลี่ยนเป็นเข้าแอปเฟซบุ๊กแทน จัดการโพสต์ภาพมุมสูงของเสื้อตัวที่ซื้อมาลงไปพร้อมแคปชั่นเป็นภาษาอังกฤษ



Good things can come.

From unexpected places.




นี่แหละมั้ง... คำตอบของคำถามที่ตั้มถามเขาไว้ ที่คิดว่าเขาตามใครสักคนมาที่นี่



ไม่ผิดจากที่เพื่อนใหม่ของเขาคิดหรอก...



เขาตามใครบางคนมาที่นี่จริง ๆ







❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

อุ๊ย ๆ สายน้ำตามใครมานะ

ตอนนี้มีหลายคนที่เดากันว่าสายน้ำกับหินผาเจอกันตอนไหน อะไร ยังไง

แต่ฟางจะยังไม่เฉลยค่ะ รออ่านเอาเนอะ เดี๋ยวจะได้รู้ว่าเขาสองคนเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า แล้วเจอกันตอนไหนเนอะ ^^

ยังไงก็รักแล้วก็เอ็นดูสายน้ำด้วยนะคะ น้องหล่อนะ แต่น้องก็น่ารักด้วย บรรยากาศรอบตัวน้องเหมือนที่มีคนเมนต์บอกเลยค่ะ จะละมุน ๆ หน่อย ๆ เนอะ พอ ๆ กับพี่หินผาค่าตัวแพงของเราเลย ฮี่ ๆ

#เมื่อหินผาจรดสายน้ำ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

จากปฐมบท  ก็เดาได้แหละว่าสายน้ำต้องตามหินผามาเรียนที่นี่แน่นอน

แต่ต่อมเผือกหรือต่อมอยากรู้ก็ถามต่อว่า  แล้วสายน้ำเคยเจอหินผามาก่อนเนี่ย  เจอตอนไหน เหตุใดจึงประทับใจจนถึงขั้นหอบผ้าผ่อนตามมาเรียนในรั้วเดียวกันขนาดเน้

ออฟไลน์ SuPeRDonGDanG

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
สงสัยพี่หินจะค่าตัวแพงมากจริงๆ รอบนี้ไม่ออกเลย จบตอนแล้วมาแค่ 2 ครั้ง
รอตามอ่านอยู่นะคะ สู้ๆ  o13

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
อยากเจอพี่ฮาร์ทททททททท  :sad4:

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1830
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
มีความเสื้อคู่อ่ะ แค่น้องเอาเสื้อมาถ่ายรูปนี่เรามโนไปถึงตอนที่เขาใส่คู่กันแล้วค่ะ :-[

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
พระเอกเราค่าตัวแพงมากเลย

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-6
น้องสายน้ำตามใครมานะ  :hao4:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
ได้เป็นเดือนคณะด้วย​  คงมีไรสนุกๆรออยู่

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
เสื้อคู่เนอะ สายน้ำ ใจเราบอกว่าคู่ มันก็คู่อ่ะ  o18

ออฟไลน์ tiger2006

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 237
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

ออฟไลน์ fammykiki

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 337
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด