เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 13 เฮ้ยพี่! ผมท้อง
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 13 เฮ้ยพี่! ผมท้อง  (อ่าน 7817 ครั้ง)

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
** **







บทที่ 8 บนเตียงไม่ได้มีไว้คุยกัน   ​



“ไปไหนมา!”



​“ก็ไปหาเพื่อนไง”



“น้องพี พี่ขอโทษนะ พอดีคุยกันเพลินเลย”



ผมยังคงกอดอกจ้องไอ้พี่กับพี่แพท รุ่นพี่ปี 4 เพื่อนไอ้ พี่อิงที่คุยกระหนุงกระหนิงกันมาสองคน นี่เหรอวะเพื่อนที่ไปหา แม่งไปหาสาวชัดๆ พี่อิงโกหก พี่อิงผิดสัญญา



“พี ทำไมยังไม่หวัดดีแพทอีก”



“โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอกอิง คนกันเองทั้งนั้น เราไม่ถือ”



“แต่เราถือ พี!”



ไอ้พี่อิงกดเสียงต่ำทำให้ผมยกมือไหว้พี่แพทอย่างเสียไม่ได้ จริงๆ ผมเป็นคนมีสัมมาคาราวะนะ ไม่ได้แอนตี้โซตัส ผมยินดีไหว้รุ่นพี่ทุกคน แต่วันนี้มันแปลกๆ ผมอารมณ์เสียแปลกๆ ทำไมผมจะไม่รู้ตัวว่าตัวเองเปลี่ยนไป แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร... ยอมรับแมนๆ เลยครับว่าตอนนี้ผมหวงไอ้พี่อิงโคตรๆ



“เอ่อ อย่าดุน้องเลยอิง เดี๋ยวเราไปก่อนนะ บายจ้ะหนุ่มๆ”



พี่แพทคงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบขอตัวไปก่อน ถือว่าดีแล้วครับ เพราะถ้าเกิดพี่เขายังอยู่ ผมคงควบคุมตัวเองไม่ได้ ทำไมพาลแบบนี้วะ งงตัวเอง



“เลิกเรียนรึยัง แล้วนี่กินข้าวยัง”



“เลิกแล้ว แต่ยังไม่ได้กิน”



“อ้าว ทำไมไม่ไปกินกับเพื่อน”



“ก็จะรอกินพร้อมพี่ไงเล่า!”



“แต่พี่กินแล้วอะ ไปเจอเพื่อนตอนกินข้าวพอดี เดี๋ยวกูไปนั่งเป็นเพื่อนมึงก็ดะ...”



“ไม่ต้อง! ไม่หิว! จะกลับบ้าน!”   







คอนโด



ผมไม่ยอมให้ไอ้พีมันกลับบ้านครับ โดยใช้ข้ออ้างสารพัดทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน แต่ทุกอย่างนั้นทำภายใต้ความสงบ



ภายนอกผมดูเหมือนจะนิ่ง แต่ความจริงวันนี้เป็นวันที่ผมจับพลังการงอนของไอ้พีได้มากที่สุด แม่งเล่นสะบัดหน้าใส่ทุกห้านาที กูล่ะปวดคอแทน



พอมาถึงคอนโด มันก็เดินฮึดฮัดเข้าห้องนอนปิดประตูดังตึง แบบนี้ผมคงแกล้งตีมึนให้มันหายเองไม่ได้แล้วล่ะครับ ไอ้พีมันนอนหันหลังให้ทันทีที่ผมเปิดเข้าไป ผมเลยไปนั่งบนเตียงฝั่งที่นอนประจำ



“เป็นอะไร ไหนหันมาคุยกันดีๆ ซิ”



“เปล่า”



“มึงแน่ใจนะ”



“เออ”



“พูดเออกับผู้ใหญ่ เดี๋ยวตีปาก”



“หึ”



“สรุปจะไม่พูดใช่มั้ย”



“...”



“เพราะบนเตียงสำหรับกูมันไม่ได้มีไว้คุยกัน”   









P Part



แล้วไอ้พีก็แพ้ทางไอ้พี่อิงอย่างทุกที



แค่พี่มันเริ่มหนึ่ง คนที่สานต่อสองสามก็คือตัวเขาเอง อย่างว่าคนมันเคยๆ ร่างกายที่เข้ากันได้ดียิ่งกว่าน้ำมันกับไฟ ขอแค่สะกิดมันก็พร้อมลุกโชนขึ้นอยู่แล้ว



เกลียดไฟร่านในตัวเองจริงๆ เลย



ตอนนี้ผมเลยต้องนอนหอบแฮกๆ อย่างกับหมาหอบแดด ในขณะที่ไอ้ตัวต้นเหตุนอนเล่นผมของผมอย่างชิวๆ



"ทำไมวันนี้เหนื่อยไว รอบเดียวเองนะ"



"ไม่รู้"



ผมตอบติดเสียงจะตึงหน่อย งอนเรื่องเก่า ยังต้องมาเคืองเรื่องใหม่อีก พี่มันไม่เคยถนอมผมเลย (แต่ปกติก็ไม่เคยต้องการความอ่อนโยน) ถ้าผมไม่ดิ้นจนหลุดก็คงมีต่อยกสอง แต่วันนี้รู้สึกเหนื่อยแปลกๆ มันเพลียมากกว่าทุกวัน สงสัยต้องหาเวลาไปฟิตเนสแล้วล่ะมั้ง



"พี งอนอะไรพี่ ไหนบอกพี่สิคะ"



ไอ้พี่อิงมันเกลี่ยผมที่ปกหน้า ก่อนจะจ้องตา จ้องแบบที่ผมไม่สามารถหันหนีได้อีกแล้ว ยิ่งคำพูดคำจายิ่งทำให้ผมแพ้มันเข้าไปอีก ใครจะไม่ชอบคนพูดเพราะล่ะจริงมั้ย เข้าใจฟีลสาวน้อยที่แพ้ผู้ชายพูดคะเลย



เอ๊ะ แล้วทำไมกูต้องเปรียบตัวเองเป็นสาวด้วยวะ



"ก็พี่ทิ้งพีอะ"



"กูไปทิ้งมึงตอนไหนเนี่ย"



"ไม่ต้องมาพูดเลย แถมยังหนีไปกินข้าวก่อนอีก!"



"อ้าว"



"ไม่ต้องมาอ้าว!"



แค่คิดน้ำตาก็พาลจะไหลอีกแล้ว ฮึก ทำไมกูอ่อนไหวง่ายงี้วะ แม่งง



"โอเคๆ พี่ขอโทษ อย่าร้องนะ พี่แค่ไม่อยากให้คนอื่นมองพีว่าเป็นเด็กไม่น่ารักแค่นั้นเอง"



ดีแล้วไอ้พี่ที่มึงยอมแพ้ ไม่งั้นกูได้ร้องไห้จริงๆ แน่ ไม่มีคำพูดอะไรต่อจากนั้น ผมเพียงแต่หลับตาแล้วเขยิบเข้าไปซุกอกพี่มัน ผมชอบไออุ่นจากตัวคนที่รู้สึกได้จากการสัมผัส มันอุ่นกว่าผ้า แล้วมันก็อุ่นที่ใจด้วย



การเฟดตัวออกมาจากการเป็นนักศึกษาธรรมดามาเป็นนักแสดง ทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง อย่างแรกเลยคือสังคมใหม่ เพื่อนใหม่ ด้วยงานทำให้ผมจำเป็นต้องห่างจากกลุ่มเพื่อนสนิท ตอนแรกผมรู้สึกเคว้งคว้างมากครับ เพราะเข้ามาวงการใหม่ๆ เราก็ยังไม่รู้จักใคร โชคดีที่มีพี่อิงที่มาจากที่เดียวกัน ถึงความสัมพันธ์เดิมผมจะหมั่นไส้ความขี้เก๊กของเขาก็เถอะ พี่อิงเลยเป็นที่ยึดเหนี่ยวสำคัญในโลกใบใหม่ของผม



ขณะที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆ มือไอ้คนข้างๆ ก็วนเวียนมาลูบไล้ที่ต้นขาจนขนอ่อนแถวนั้นมันลุกเกรียว



มันจะเอาอีกแล้วไอ้พี่!



"พี่ อย่าสิ พีเหนื่อยนะ"



"หมดเวลาพักครึ่งแล้ว"



"ฮื่อ พักครึ่งบ้าอะไรล่ะ ไม่เอา เหนื่อยจริงๆ"



ไอ้พี่อิงเป็นคนดื้อเงียบ และถ้าจะเอา มันก็จะดื้อเอาให้ได้



"อะ ...เบาหน่อย"



ไปไงมาไงกลายเป็นมาผมนอนชันเข่าให้พี่มันเข้ามารังแกพีน้อยจนได้ แถมวันนี้ไอ้พี่มันยังแปลงร่างเป็นหมาบ้า กัดช่วงล่างผมจนเจ็บไปหมด



"จะให้เบาจริงเหรอ"



"ฮื่ออ อย่าแกล้งดิวะพี่"



ใครสั่งใครสอนให้ถามแบบนี้ตอนที่ลิ้นแตะตรงนั้นล่ะโว้ย! ผมดิ้นอีกครั้งเมื่อพี่มันเริ่มปฏิบัติการหยอกเย้าพีน้อยต่อ ผมขยำผ้าปูที่นอนแน่นเพราะพี่อิงเริ่มเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ช่องทางฉ่ำน้ำ ผมหอบหายใจเฮือกใหญ่เมื่ออีกคนเริ่มใช้อาวุธของมันถูไถที่ปากทางเข้าก่อนจะค่อยๆ กดแทรกเข้ามา



"เฮือก ยะ...อย่าเพิ่ง"



ผมรู้สึกเหมือนจะควบคุมตัวเองไม่ได้เลย บางอย่างกำลังตีขึ้นมาที่คอหอย พร้อมจะดันออก



"พี..."



"พี่อิงหยุด อุ๊บ!"



เท้าไปไวกว่าความคิด ผมยกเท้าถีบพี่อิงจนตกเตียง ก่อนจะลุกพรวดวิ่งไปโก่งคออ้วกในห้องน้ำ ผมจะไม่ยอมให้ผ้าปูที่นอนเปื้อนอะไรนอกจากคราบคาวโลกีย์เด็ดขาด เพราะกูเป็นคนซัก



"เฮ้ย! พีเป็นอะไรวะ"



"ไม่...รู้...อึก โอ้กกก"















ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3087
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-6

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :hao7: :hao7: :hao7:
เด็กมาแล้วววววววววววว

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 965
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
ท้องแล้ว.......อาการออก  :z3: :z3: :z3:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4124
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-2

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0


บทที่ 9 เธอก็อ้วก ฉันก็อ้วก



เมื่อวานผมอ้วก อ้วกแบบอิ๊บอ๋ายวายวอด จนต้องคลานมาขึ้นเตียง พี่อิงจะส่งผมไปโรงพยาบาล แต่ผมรู้สึกแค่ว่าผมอยากนอน ไม่อยากขยับ แล้วไม่ต้องนึกถึงเรื่องเรียกรถพยาบาลเลย นั่นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เกินไป



แต่อย่างกับปาฏิหาริย์ พอเช้ามาผมกลับตื่นขึ้นอย่างสดชื่น สงสัยจะนอนพอ กลับกันไอ้คนที่นอนข้างๆ ผมกลับนอนกระสับกระส่ายคล้ายคนไม่สบาย



“พี่อิง เป็นอะไรรึเปล่า”



ผมเขย่าพี่มันเบาๆ มันปรือตามองเล็กน้อยก่อนจะหลับลงอีกครั้ง



“ปวดหัวนิดหน่อย”



“วันนี้ไม่มีงานก็นอนพัก”



“มึงมีเรียนรึป่าว”



“มี 10 โมง”



“เดี๋ยวกูไปด้วย”



“เหยย จะไปทำไมเล่า นอนอยู่นี่แหละ”



ผมกดตัวมันลงก่อนจะลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปมอ ขนาดผมออกมาแต่งตัวแล้วไอ้พี่อิงก็ยังส่งสายตาเว้าวอนขอไปด้วย นี่ผมชักจะสงสัยจริงๆ แล้วนะว่ามันไปโดนของมารึเปล่า



“อยากไปด้วย”



“จะไปทำไม อยากไปหาพี่แพทรึไง”



เอ๊ะ ทำไมเสียงเราดูฉุนเฉียวขนาดนั้น



“ป่าว อยากอยู่กับมึง”



“บะ...บ้า เดี๋ยวตอนเย็นก็เจอกันแล้ว พี่นี่แปลกจริงๆ พีไปเรียนละ มีขนมปังอยู่ในครัว หายากินด้วย”



แอบรู้สึกผิดเหมือนกันนะที่ไม่ได้เตรียมข้าวปลาอาหารกับหยูกยาไว้ให้พี่มัน แต่ตอนนี้ผมจะสายแล้วครับ อีกอย่างเราก็โตๆ กันแล้ว มันคงดูแลตัวเองได้อยู่มั้ง



“เชี่ย กุญแจอยู่ไหนวะ”



ชีวิตดีๆ ของนักศึกษาในเมืองศิวิไลซ์คือถ้าทำเวลาพลาดไปเพียงแค่ห้านาที มีสิทธิ์ลุ้นรับเอฟได้เลยง่ายๆ เพราะคุณจะไม่มีทางรู้เลยว่าวันดีคืนดีวันไหนอาจารย์จะอรุณสวัสดิ์เราด้วยควิชต้นคาบ เพื่อดัดนิสัยนักศึกษาที่ชอบไปสาย และวันนี้ผมก็กำลังจะเป็นคนคนนั้น ปัดโธ่เว้ย! เอาไงดีวะ ห้องแม่งก็อยู่โคตรสูง



ผมตัดสินใจโบกแท็กซีเอาแทนการรอลิฟต์ แต่ไม่มีคันไหนจอดเลย ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจกลับขึ้นไปเอาก็มีรถ BMW สีขาวคันหนึ่งเทียบฟุตบาทมาตรงหน้าพอดี กระจกรถค่อยๆ ลดลง ปรากฏให้เห็นชายเจ้าของที่ทำให้ผมร้องเฮ้ยออกมาอย่างตกใจระคนดีใจ



“ไอ้แกรม มึงมาได้ไง”



แกรม เป็นเพื่อนนักแสดงรุ่นเดียวกับผม ตอนนี้มันกำลังดังเปรี้ยงปร้างเลยล่ะ



“กูมีถ่ายซีรีส์ที่มอมึงเลยขับผ่านมาเห็นไอ้หมายืนลนพอดี”



“หมาพ่อง กูติดรถไปด้วยดิ”



“เรียกกูว่าพี่แกรมสุดหล่อก่อน”



“พี่แกรมสุดหล่อขอน้องพีติดรถไปมอด้วยนะคร้าบ”



“มาเลยไอ้น้อง”



“มึงนะมึง เดี๋ยวโดนกูแฉแน่”





มหาวิทยาลัย



มีใครเคยบอกคุณมั้ยว่าพี่อิงน่ะดื้อกว่าผมล้านเท่า!



พอถึงช่วงเวลาที่อาจารย์เบรกให้ไปเข้าห้องน้ำ ผมเปิดไปเจอไอ้พี่อิงยืนพิงผนังหน้าห้องอยู่ดี แถมยังอยู่ในชุดเชิ้ตขาว กางเกงสแล็คดำ ดูแล้วน่าจะเอาชุดนักศึกษานั้นแหละมาใส่ เพียงแต่ไม่ได้ใช้หัวเข็มขัดของมหาวิทยาลัยเท่านั้นเอง



“พี่!”



“พี คิดถึง”



ขณะที่ผมกำลังช็อคอ้าปากค้าง ไอ้ตัวต้นเหตุก็พุ่งเข้ามากอดผมต่อหน้าต่อตาเพื่อนร่วมเซค (วิชานี้ประมาณร้อยคน) บางคนที่เป็นสาววายถึงกับเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดช็อตรัวๆ ไว้อย่างทันท่วงที



“เฮ้ยพี่! ป่วยแล้วจะตามพีมาทำไมเนี่ย”



“พี่ไม่เป็นไรสัก...อุบ”



“เห็นมั้ยยังไม่ทันขาดคำ บอกให้อยู่ห้องๆ”



“อ๊อก แค่กๆ”



“พี่นี่ชักจะติดพีเกินไปแล้วนะ”



“โอ้กกก”



พี่อิงวิ่งรุดไปห้องน้ำ โดยมีผมวิ่งตามไปติดๆ พี่มันเกาะขอบอ่างแล้วโก่งคออ้วกแต่ไม่มีอะไรออกมา ผมลูบหลังมันจนค่อยยังชั่ว พี่อิงถอยตัวมายืนพิงผนังห้องน้ำพลางหอบเล็กๆ



“อาหารเป็นพิษรึป่าว ไปกินอะไรมา”



“ไม่ได้ท้องเสีย”



“กระเพาะ ?”



“หึ กูไม่ได้ปวดท้อง



ผมขมวดคิ้ว แล้วอาการแบบนี้มันสามารถเป็นอะไรได้อีกวะ



“พี่ท้องเหรอ”





โรงอาหาร



“พี่จะกินอะไร”



“น้ำมะนาว”



“ข้าวล่ะ”



“ไม่หิว ไม่กิน”



“ไม่กินไม่ได้ เดี๋ยวก็เป็นกระเพาะหรอก กินเหมือนพีละกัน”



ผมส่ายหน้าแล้วเดินไปต่อแถวซื้อข้าวราดแกง ปล่อยให้พี่อิงนั่งอ่อนระโหยโรยแรงอยู่กับกลุ่มเพื่อนผม วันนี้พี่มันไม่ได้ไปหาเพื่อน อยู่ติดกับผมตลอด ด้วยความที่พี่มันเป็นเฮดว้ากเก่า เป็นเด็กกิจกรรม เลยเป็นที่รู้จักและโปรดปรานของอาจารย์ ฉะนั้นมันสามารถติดตามผมไปเข้าเรียนได้ทุกคาบ โดยที่ไม่มีใครว่า



“ไอ้หมา โทรไปก็ไม่รับ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นด้านหลัง เป็นไอ้แกรมที่มาส่งผมเมื่อเช้านี่เอง



“อ้าว ไอ้แกรม นี่อย่าบอกนะว่าถ่ายละครแถวคณะกู” ผมมองชะเง้อชะแง้มองหากองถ่าย แต่ก็ไม่ยักกะเห็นใคร



“ป่าวว กูมาหามึงอะ”



“มาหากู ? ทำไมวะ”



“ก็จะมากินข้าวด้วย ไม่ได้รึไง”



“มึงว่างเหรอ”



“ก็พักกินข้าว มาถิ่นมึงทั้งทีแนะนำสาวๆ มอนี้ให้หน่อยสิ”



ไอ้แกรมว่าพลางกระทุ้งแขนผม ไอ้ห่านี่เดี๋ยวจานข้าวกูก็คว่ำหรอก



“เสียใจว่ะเพื่อน แถวนี้พี่คุม” ผมยักคิ้วใส่ ก่อนเราทั้งคู่จะหลุดหัวเราะออกมา ไอ้แกรมให้ผมรอมันซื้อข้าวก่อนค่อยเดินกลับโต๊ะพร้อมกัน



เพราะความหล่อของเรา (โดยเฉพาะของผม) ทำให้เราตกเป็นเป้าสายตาของคนในโรงอาหาร จะว่าชินก็ไม่ใช่ จะว่าอายก็ไม่เชิง ถ้าเป็นกับพี่อิงนั่นผมใช้คำว่าชินได้เลย แต่กับคนอื่นนี่ก็รู้สึกแปลกอยู่หน่อยๆ



เอ๊ะ แต่ไอ้แกรมก็เพื่อนผมนะ ไม่ใช่คนอื่นสักหน่อย



“เออนี่แล้วมึงจะกลับตอนไหน กูไปส่งปะ”



“ไม่ต้องหรอก พี่อิงเอารถมา”



“พี่อิง ? มาด้วยเหรอ”



“อือ ตามมาทีหลังน่ะ”



ไอ้แกรมมีสีหน้างุนงง มันเองก็รู้จักพี่อิง รู้ด้วยว่าพี่อิงลาออกแล้ว



“มึงไม่ต้องงง เพราะถ้ามึงงง มึงจะงง”



“สัสพี กูงงกว่าเดิมอีก”



ไม่ทันขาดคำ คนที่พูดถึงก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังพร้อมกับเสียงที่เข้มกว่าปกติ



“พี ทำไมไปนาน”



“พี่อิง สวัสดีครับ”



“ไอ้แกรม...”













Linglom : พี่อิงของนว้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :hao7: :hao7: :hao7:
เค้าจะหึงกันป่าวอ่ะ :hao3:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +140/-6
แพ้ท้องแทนเมีย อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 965
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
สงสารรรร ยังไม่รู้ก็อดทนกันไปก่อนนะ  :laugh:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
ไอ้พี่อืง แพ้ท้องแทนพีไปแล้ว  :hao3:
พีเลยสบายโลด  :katai2-1:
แกรม ไม่ใช่หลงเสน่ห์พีนะ  o18
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
รอนะคะ..  :katai2-1:
รีบมาๆๆๆ..   :katai4:

ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 941
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ปูเสื่อรอเลย  :yeb:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4124
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-2

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5250
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
แพ้แทนไปอี๊กกกก

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-6
ตอนที่แล้วน้องติดพี่  ตอนนี้พี่ติดน้อง  :katai2-1:

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
หึงจนหน้ามืด555

ออนไลน์ sailom_orn

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
 :hao7: พี่น้องท้องชนกัน สายหื่นชอบ :hao3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg)บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #80 เมื่อ06-03-2019 20:14:18 »

บทที่ 10 P on a DIET



“เอาล่ะ เชิญๆ”



ตอนนี้พวกเราอยู่ในห้องประชุม ทางบริษัทเรียกนักแสดงจากซีรีส์มาประชุมกันเพื่อทำโปรเจ็คอะไรสักอย่าง ตั้งแต่พอจบซีรีส์พวกเราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน เพราะต่างคนต่างต้องไปสะสางภารกิจส่วนตัว อย่างผมก็ต้องมาจัดการเรื่องเรียน ต้องรีบเคลียร์คิวไว้รองาน ผมโชคดีหน่อยที่มีพี่อิงเป็นเลขาส่วนตัว (อย่าไปบอกพี่มันล่ะ เดี๋ยวโดนโบก)



“ฮ้าว ง่วงจัง”



“มึงเพิ่งตื่นนะ”



ไอ้พี่อิงดักคอผมที่กำลังอ้าปากหวอดๆ นี่ก็สามหาวแล้วครับ



“ก็มันง่วงอะ อยากกินกาแฟ แต่กินไม่เป็น”



 “ช่วงนี้นอนเยอะนะมึงอะ”



“ก็เพราะใครล่ะ ชอบสูบแรงอะ” ผมมองค้อนใส่ไอ้พี่ เลยโดนมันบีบแก้มเข้าให้ ฮึ่ย! ทำไมกูต้องเกิดมาเป็นคนมีแก้มด้วยวะ



“วันไหนไม่ทำมึงก็ขี้เซาเหอะ”



“ทำอะไรกันเหรอคร้าบบ ดูเพลียๆ นะเนี่ย” พี่ไบรท์โผล่มาจากด้านหลังเกาะคอผม สายตาล้อเลียนแบบปิดไม่มิดส่งมาจนผมต้องสบตา



“หูย หน้าซีดหน้าเซียวเลยนะพี ช่วงนี้หนักเหรอเรา”



ถ้าเกิดมันรู้ว่าสิ่งที่พวกมันแซวเป็นเรื่องจริง มันจะทำหน้ายังไงกันวะ



“เงียบได้แล้วเด็กๆ”



“คร้าบ”



“เร็วๆ นี้เราจะมีโปรเจ็คทัวร์คอนเสิร์ต 4 ภาค กรุณาไปเคลียร์งานส่วนตัวไว้ และที่สำคัญนะคะ กรุณาไปฟิตหุ่นกันมาด้วย โดยเฉพาะมึงไอ้พี”



“ห้ะ ผมอ้วนเหรอ”



“เออ ไปลดซะ!”

คอนโด



“พีอ้วนตรงไหนวะพี่ ไหนวงดิ๊”



ผมถอดเสื้อยืนมองหุ่นตัวเองในกระจก แค่ซิกแพคเอง ผมเดินจิ้มนมตัวเองไปหาพี่อิง ไปจิ้มของพี่มันดูก็ยังแข็งอยู่ อ้าวแล้วทำไมของเรามันนิ่มวะ



“ให้กูวิ่งรอบโลกยังครบรอบก่อนวงตัวมึงอะ”



“พี่อิง!”



“แต่กูว่าไปฟิตเนสก็ดีนะ กูว่ากูผอมไป”



อยากจะแหมให้ถึงดาวอังคาร ทำไมผมไม่มีโมเม้นต์นี้บ้างวะ แค่ยิ้มกูก็อ้วนละ



“ไม่ได้ไปนานแล้วขี้เกียจชะมัดเลย”



“ถ้าไม่อยากไป ลองวิธีอื่นมั้ยล่ะ”



“ไม่เอาลดอาหารนะ”



ยอมรับเลยว่าช่วงนี้ผมเห็นแก่กินมาก เวลาหิวมันก็หิวมากกว่าปกติ ผมไม่สามารถอดอาหารได้เลยครับตอนนี้



“เออไม่ลด เดี๋ยวให้กินเยอะๆ เลย”



“น่าสนใจว่ะ ทำไงอะ”



“ทำกันไง”









ฟิตเนส



“คิดไงชวนกูมาฟิตเนสเนี่ย แล้วพี่อิงล่ะ”



“กูไล่ไปนอกโลกแล้ว!”



“ทะเลาะอะไรกันมาอีกล่ะ”



“ไม่มีไรหรอก เรื่องไร้สาระ”



“เอ้อ กูเห็นเขาไร้สาระก็ตอนอยู่กับมึงนี่แหละ”



ผมแยกเขี้ยวใส่ไอ้แกรมที่กำลังหัวเราะรวน ตอนแรกพี่อิงจะมาด้วย แต่มีธุระด่วนเกี่ยวกับเรื่องเรียนเลยต้องขอตัวไป สงสัยวันนี้ผมต้องนอนคนเดียวซะแล้ว



โหวงๆ เหมือนกันแหะ



“มะ เริ่มวอร์มได้แล้ว”



ผมพยักหน้าและเริ่มวอร์มโดยการยืดแขน ผมนิ่วหน้าเล็กๆ เมื่อรู้สึกตึงๆ แถวหน้าอก สงสัยจะไม่ได้ออกกำลังกายนาน



“เป็นไรอะ”



“ไม่รู้ว่ะ มันเจ็บๆ แถวหน้าอก”



“เป็นอะไรมากรึป่าว”



“ไม่ๆ ตึงๆ นิดหน่อย”



พอวอร์มเสร็จ ผมก็เริ่มอบอุ่นร่างกายด้วยการเดินเบาๆ บนลู่วิ่ง ขณะที่ไอ้แกรมมันออกตัววิ่งเร็วไปแล้ว ผมยังเดินย่ำต๊อกๆ อยู่เลย เหมือนจะหนักตูด วิ่งไม่ไหว แต่ขนาดไม่ได้วิ่งผมยังรู้สึกเหนื่อยโคตรๆ เลย



“แฮ่กๆ”



“เหนื่อยอะไรขนาดนั้นวะ”



“ไม่...รู้ว่ะ กูขอพักไปสูดอากาศข้างนอกก่อน รู้สึกอากาศไม่พอ”



“เออๆ ถ้าไม่ไหวก็บอกนะเว้ย”



“มึงอย่าเวอร์น่า กูแค่ไม่ออกกำลังกายนานเฉยๆ”



ผมออกไปเดินเล่นนอกฟิตเนส บรรยากาศตอนเย็นทำให้ผมรู้สึกดี ปกติเวลานี้ไม่ทำงานก็นอน ไม่ค่อยได้มีเวลามาหย่อนใจแบบนี้หรอกครับ

ฟึบ!



“เฮ้ย!”



แมวสีดำวิ่งปรู๊ดมาจากไหนก็ไม่รู้พุ่งเข้าพุ่มไม้ ก่อนจะมีกลุ่มเด็กผู้ชาย 2-3 คน วิ่งตามมา ในมือถือหนังสติ๊กมาด้วย ไอ้เด็กพวกนี้วิ่งไล่แมวดำมาสินะ



“พี่ เห็นแมววิ่งมาทางนี้ปะ”



“อ๋อ วิ่งไปทางนู้นแล้ว”



ผมแกล้งชี้ไปไกลๆ ผมไม่อยากทะเลาะกับเด็กครับ แต่ก็ไม่อยากเห็นแมวโดนแกล้ง



“ขอบคุณครับพี่ ไปพวกเรา!”



ผมมองรอจนพวกเด็ก(เวร)วิ่งไปจนลับตา ก่อนจะแหวกพุ่มไม้หาแมว ปรากฏว่ามันยังอยู่ครับ นั่งสั่นอยู่ในหลืบเพราะไม่มีทางไป



“เหมียว ปลอดภัยแล้วนะ ไม่ต้องกลัวนะ”



ผมค่อยๆ ยื่นมือไปหามันเพื่อหวังจะลูบหัว พอเห็นว่ามันไม่ได้ตั้งท่าขู่อะไรเลยค่อยๆ อุ้มมันออกมา เจ้าเหมียวยังคงสั่นอย่างน่

าสงสาร ยังเป็นลูกแมวอยู่เลย



“วิ่งเตลิดมาแบบนี้จะไปหาแม่เจอได้ไงล่ะเนี่ย”



ผมไม่รู้จะพามันไปส่งที่ไหน ดูตามตัวมันมีรอยกัด รอยแผลเต็มไปหมด



“งั้นเดี๋ยวไปอยู่กับพีนะคุณสว่างไสว”



LingLom : ใส่รูปยังไงแว้


ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2939
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-4
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #81 เมื่อ06-03-2019 20:19:35 »

คุณพัีเตรียทเป็นคุงแม่ด้วยนะ มาแล้ววว

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3087
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-6
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #82 เมื่อ06-03-2019 21:23:50 »

 :L2: :pig4:
จะรู้ได้ไงนะ

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #83 เมื่อ06-03-2019 23:31:01 »

คุณสว่างไสว คุณพี น่าร้ากก
 :katai5: :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #84 เมื่อ06-03-2019 23:47:21 »

 :hao4: ตั้งชื่อเรียกยากจังเลยอ่ะ..... :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #85 เมื่อ07-03-2019 03:18:42 »

ขอเกลียดชื่อแมวได้มั้ย555

ออฟไลน์ theindiez

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #86 เมื่อ07-03-2019 03:48:47 »

เบบี๋จะมาเเล้ววว

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #87 เมื่อ07-03-2019 05:41:20 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4124
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-2
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #88 เมื่อ07-03-2019 07:40:20 »

 :pig4:

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5250
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #89 เมื่อ07-03-2019 08:29:37 »

ตั้งชื่อแมวน่ารัก 555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด