เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 21 โกหก 19/05/19
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 21 โกหก 19/05/19  (อ่าน 14284 ครั้ง)

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9980
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-79

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
มารอจ้า

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +142/-9

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0


บทที่ 5 พี่อิงมีลูกแมวเหมียว





นี่ผมเป็นใครนะ





ผมเปรียบเสมือนนักแสดงที่ยังไม่รู้บทของเรื่อง ไม่รู้ว่าจะต้องเล่นเป็นตัวละครไหน รู้แต่เพียงว่าตอนนี้ผมกำลังทำทุกอย่างไปตามความต้องการ





หรือจริงๆ มันคือสัญชาตญาณนะ





ช่างมันเถอะ





“อย่าเพิ่งตื่นนะ”





“อะ...อื้อ”





ผมจ่อแก่นกายตรงจีบทางเข้าที่มีหางแมวคาไว้ ช่องทางถูกเบิกจนชุ่มฉ่ำ ตอนนี้ขนที่หางบริเวณโคนเปียกจนลู่เรียบไปหมด ผมเลยกระตุกมันออกแล้วเสียบของตัวเองเข้าไป





สวบ





“อ๊าา ไอ้พี่อิง!!!”





พีเบิกตาโพลงเมื่อถูกบุกรุกอย่างรุนแรง ผิวขาวที่ถึงแม้จะมืดก็ยังมองเห็นได้โดยง่ายปรากฏรอยแดงเป็นจ้ำๆ หลังจากที่สำรวจตัวเองคร่าวๆ ไอ้พีก็หันมามองค้อนผมใหญ่ แถมยังลงโทษผมด้วยการรัดกันแรงๆ อีกต่างหาก





“อา พี...แมวน้อย อย่ารัดแน่นครับ พี่ขยับไม่ได้”





“ฮึ่ย! แมวบ้าไรของพี่วะ โอ๊ย! เอาออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ”





“แน่ใจเหรอพี”



“ใช่!”





“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วน่า”





“ไม่เอา เดี๋ยวแม่รู้”





ผมไม่ต่อล้อต่อเถียงอะไรต่อ แต่ไม่มีความแน่นอนใด ๆ หยุดนิ่งอยู่กับที่ ทั้งความคิดที่แจ่มชัด เป็นอิสระ เราทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าต้องการอะไร อย่างที่ปากบอกมันว่าไม่ แต่ร่างกายกลับประเคนเอวใส่ไม่หยุด





ห้วงอารมณ์บางอย่างกัดกลืนเราไว้ และมันก็ยากที่จะหลุดพ้น





“พี เป็นแมวให้พี่หน่อย”





ผมอุ้มแมว เอ๊ย อุ้มพีขึ้นมาให้เป็นฝ่ายนั่งทับตัวผม โดยมีแกนสลักเชื่อมเราทั้งสองไว้ พีเชิดหน้าครางลั่นก่อนจะรีบตะครุบปากตัวเองเพราะเผลอตัว ก่อนจะทุบหลังผมที่แกล้งเขา





“ฮื่อ ไม่เอา ไม่เล่น เร็วๆ สิพี่ อ๊า”

เราอยู่ในท่าที่แม้จะไม่ขยับตัวก็เสียวอยู่แล้วเพราะลึก ทว่านั่นแหละคือสิ่งที่เร่งเร้าให้คนข้างบนแทบคลั่ง จนยอมกลายเป็นบางอย่างตามที่คมคุมเกมต้องการ



ถ้าการเอาแต่ใจคือคุณสมบัติของอิง การไม่อดทนต่อความต้องการใดๆ ก็เป็นคุณสมบัติของพีเช่นกัน



เข้ากันได้ดีเกินไป



“พี...อย่าเอาแต่รัดพี่สิคะ”



“พี่ก็ขยับสักทีสิวะ ฮึ่ย”



“อยากให้พี่ขยับต้องทำยังไงคะ”



ผมพรมจูบไปตามลาดไหล่ขาว ความขาวนวลที่ต้องแสงไฟจากข้างนอกทำให้ผมรู้สึกถูกมอมเมา รู้ว่าการทำแบบนี้จะทำให้เกิดรอย แล้วพีก็จะบ่น อาจจะมีปัญหาไปถึงเสื้อผ้า แต่ตอนนี้ใครจะไปทนได้ล่ะ แมวน้อยของผมยั่วออกขนาดนี้ เอาไว้ถ้ามันมีปัญหาจริงๆ เดี๋ยวผมจะไปขอโทษสไตล์ลิสเองละกัน



พีเม้มปาก นั่นแปลว่าเขากำลังชั่งใจ ไม่ยากเลยสำหรับผมที่รู้ดีว่าต้องทำยังไงถึงจะสยบแมวดื้อได้ เพราะผมรู้จักร่างกายเขาดีกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ



“อ๊าา พี่มึง! อย่าแกล้งดิวะ อะ อือ”



ผมงับติ่งหูเบาๆ สอดลิ้นร้อนเข้าไปแหย่จนรู้สึกได้ว่าขนแถวต้นคอเขาลุกชัน พีอ่อนระทวยเป็นขี้ผึ้งลนไฟ มือมันลูบที่หลังผมเบาๆ เป็นสัญญาณว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่ผมต้องการแล้ว



“แมวน้อย”



“อือ...”

.

.

.

“อะ อ๊า อา พี่...งื้อ เหมียว~”**

P Part



ไอ้พี่อิง ไอ้พี่เหี้ยยยยยยยยมม!



ถ้าแม่ไปมาเรียกไปกินข้าว มันก็คงต่อยกสองยกสาม ถึงกระนั้นแม้ข้างนอกจะมีแม่คอยร้องเรียก มันก็ยังอุตส่าห์ใช้จังหวะนั้นตะบี้ตะบันจนปล่อยลูกๆ นับล้านตัวเข้ามาในตัวผมจนได้



พอเสร็จสมอารมณ์หมายมันก็สะบัดตูดลงไปทำหน้าที่ลูกที่ดี(แทนผม)ไปช่วยแม่เตรียมสำหรับอาหาร ในขณะที่ผมต้องมายืนคว้านลูกมันออกจากก้นเนี่ย ผมเลยอาบน้ำแม่งเลย ไม่รู้ลงไปช้าจะยังเหลืออะไรให้กินรึเปล่า



เมื่อออกมาจากห้องน้ำ สิ่งที่ทำให้ผมต้องปวดหัวต่อก็คือสภาพเตียงที่เละเทะยิ่งกว่าหมาฟัดกัน ไหนจะครานน้ำอะไรต่อมิอะไรที่เลอะเทอะไปหมด คืนนี้นอนไม่ได้แน่ ผมเลยจัดการดึงผ้าปูที่นอนออกเพื่อนำไปลงเครื่องซัก นี่ปกติผมไม่เคยทำอะไรอย่างนี้เลยนะเว้ย แต่ตั้งแต่ที่ผมกับมันเอากัน (เออแม่ง ขอพูดตรงๆ เลย) ผมก็กลายเป็นมือซักระดับเหรียญทอง ถ้าเกิดไม่เหนื่อยจนสลบไปจริงๆ ผมต้องเปลี่ยนผ้าปูก่อนครับ



ผมเดินหอบผ้าปูลงบ้าน เดินตาขวางผมไอ้พี่ที่นั่งยิ้มแป้นอยู่บนโต๊ะกินข้าว ดูท่าจะคุยกับครอบครัวผมอย่างถูกคอ ใช่เส่ ไอ้พี่อิงมันเป็นลูกรักเน้



“มาซักผ้าอะไรตอนนี้ล่ะพี”



“ก็มันสกปรกอะแม่”





“แปลกคนจริงๆ มานึกขยันอะไร เร็วๆ พี่เขารอกินข้าวกันนานแล้วเนี่ย”





โอ้โห โดนไปอีกดอก ข้อหาทำลูกรักแม่รอกินข้าว





“คร้าบๆ แป๊บนึงนะครับคุณท่านทั้งหลาย”





แค่เดินเฉยๆ ก็เสียดด้านหลังอยู่แล้ว นี่ยังต้องมาสับขาไปซักผ้าอีก หึย อย่าให้ถึงตาผมบ้างนะ ด้วยความโมโหผมเลยกระแทกตัวนั่งลงเก้าอี้อย่างแรง ลืมไปเลยว่าเพิ่งผ่านศึกมาหมาดๆ





“โอ๊ย!”





“เป็นอะไรตาพี ร้องเสียงดัง ตกใจหมด”





“มะ...มดกัดเฉยๆ แม่”





“แล้วนี่มีงานอีกวันไหน จะไปไหน ทำไมไม่เห็นบอกพ่อ”





“มะรืนนี้ไปจีน ผมลืมบอกอะ แหะๆ ขอโทษครับ”





“ขี้หลงขี้ลืมจริงๆ เลย ยังไงแม่ฝากดูน้องด้วยนะอิง”







“ได้ครับคุณพ่อคุณแม่ ผมจะดูแลให้อย่างดีเลย (:”











​#ผมท้อง







image





LingLom : พี่อิงมีความร้ายอะะ ชอบแกล้งน้องง ยิ่งกว่าฝากปลาย่างไว้กับแมว

ไม่นึกว่าจะมีคนรอ งุ้ยยย ขอบคุณนะคะ

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
นึกภาพน้องใส่หางแมวแล้ว วรั๊ยยย :o8:

ออฟไลน์ ashbyipcet

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
น้องท้องแกมารับผิดชอบเลยนะถ้าไอ้พี่มันหนีตายย  :angry2: :angry2:

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
นายคนนี้ ถ้าน้องท้องแล้วไม่ดูแลนะ  :m16:

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0

ออฟไลน์ Noina_Pn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9980
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-79

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8017
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-11
หื่นมากกกกกก.........ไอ้พี่อิง  :z1: :pighaun: :haun4:

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
ขยันแบบนี้ เด็กน้อยคงมาไว 5555

ออฟไลน์ jing2880

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
    • m88a
หื่นอ่ะพี่อิง

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
ไอ้พี่หื่นนนนนน

ออฟไลน์ Noina_Pn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1

ออฟไลน์ aommyga40

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0
บทที่ 6 คุณเกลียดผมเหรอ

ตอนนี้เราอยู่บนเวทีที่จีนแล้วครับ ตามสคริปต์คือร้องเพลง สัมภาษณ์ เล่นเกมกับผู้โชคดี
สรุปไอ้พี่อิงมันมุ่งมั่นเอาเพลงมีแฟนยังจริงๆ ครับ  ไม่ว่าผมจะสรรหาเพลงอื่นมาแค่ไหน มันก็ยืนยัน นอนยันจะเอาจนได้ (จะเอาทุกอย่างเลยไอ้พี่คนนี้!)

ทำไมผมถึงไม่อยากร้องเพลงนี้น่ะเหรอครับ ก็คุณลองมาเป็นเป้านิ่งให้มันแทะโลมทางสายตาสัก 2 ชั่วโมงดูเซ่
เกือบคลานเข่าเข้าไปหาหลายรอบละ

ยิ่งดูยิ่งมองยิ่งหลง
เธอมีเวทมนต์ใช่ไหม
เธอคงเสกคาถาสะกดใจ
ทำให้ฉันหลงรักเธอ


แดกกูเข้าไปเลยมั้ยล่ะพี่

ตอนนี้กิจกรรมดำเนินมาจนถึงช่วงท้ายแล้วครับ เป็นสัมภาษณ์เล็กๆ น้อยๆ เป็นการตบท้าย ซึ่งทางบริษัทได้พกพิธีกรมาเองด้วยครับ เพื่อการชงที่เข้มข้น จะลงทุนกันไปไหนครับพี่!

เอาล่ะ เอาใจช่วยผมด้วยนะ ดูสายตาไอ้พี่อิงสิ ชั่วร้ายฉิบหาย!


Eing Part

ผมรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่บริษัทให้พี่ดิวมาเป็นพิธีกรด้วย

“การเจอกันครั้งแรกของพวกคุณเป็นยังไงครับ”

“โห คำถามนี้เป็นคำถามที่ผมเลี่ยงตอบมาโดยตลอดเลยนะเนี่ย”

“คุณจะได้ตอบมันวันนี้แหละครับพี”

ไม่ใช่แค่แฟนคลับหรอกที่กำลังลุ้นกับคำตอบ ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน

“ก็ไม่ค่อยชอบหน้าเท่าไหร่อะ”

“คุณเกลียดผมเหรอ”

“ไม่ได้เกลียด แต่ถ้าเกลียดแล้วได้กัน เกลียดก็ได้”

ไอ้พีมันร้าย

“พูดงี้กลับห้องเลยป่ะ”

และผมเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน (:


กะว่ากลับมาห้องจะจัดการไอ้ตัวดีสักยกสองยก กลายเป็นว่าผมต้องมานั่งลูบหลังมันที่เอาแต่อ้วก ไม่ใช่ว่าเมานะครับ พวกเรายังไม่ทันได้แตะแอลกอฮอล์สักคำ พีมีสีหน้าไม่ดีตั้งแต่อยู่หลังเวที หน้ามันซีดจนทุกคนยกเลิกการไปกินข้าวนอกสถานที่ แล้วกลับโรงแรมแทน

“พี ไหวมั้ย ไปโรง’บาลมั้ย”

“ไม่เอา ไม่ไป ยากอะพี่ นี่ไม่ใช่เมืองไทยนะ”

“งั้นก็ต้องกินข้าวก่อนจะได้รับพักผ่อน”

“ไม่เอาอะ ไม่อยากกินข้าวผัด อยากกินอะไรเปรี้ยวๆ”

“กูจะไปหาจากไหนมาให้มึงวะดึกขนาดนี้”

ผมขมวดคิ้วพลางตอบกลับ พอโดนดุไอ้พีมันก็เริ่มเบะ นั่นทำให้ผมต้องลูบหน้าลูบตาตั้งสติแล้วหันไปคุยกับมันใหม่ ต้องพยายามเข้าใจว่าน้องมันป่วย

“พี ตอนนี้มีแค่ข้าวผัด ถ้าไม่กินก็จะไม่มีแรง เข้าใจมั้ย”

“เข้าใจแต่ไม่กิน มันเหม็น จะอ้วกอะ”

“อย่าเรื่องมากดิวะ”

ผมเผลอดุมันอีกแล้ว ปกติผมใจเย็นกว่านี้ แต่พอเห็นมันป่วยแล้วงอแงไม่ดูแลตัวเองแล้วมันทำให้หงุดหงิดได้ง่ายๆ ผมหลุดการควบคุมเพราะมันคนเดียว

“ฮึก”

“เฮ้ย ร้องไห้ทำไม”

“ก็คนมันจะอ้วกอะ ไม่อยากกินข้าว ฮึก อุบ”

ตึง!

ไม่ทันขาดคำร่างขาวก็ลุกพรวดวิ่งไปโก่งคออ้วกที่ห้องน้ำ ระหว่างทางก็ชนเก้าอี้อย่างแรงจนกระเป๋าเดินทางของผมที่เปิดอยู่หล่นลงพื้น ของใช้ส่วนตัวบางส่วนกระเด็นออกมา ถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปโผล่ออกมาจากที่ซ่อนราวกับฮีโร่ช่วยชีวิต

“พี! มีมาม่ารสต้มยำ กินมั้ย”

“กิน!”

ใครจะไปคิดว่ามาม่าจะช่วยหยุดสงครามได้ ผมพนันหมดตัวเลยว่าถ้าไม่มีมาม่าซองนี้ ผมกับไอ้พีต้องได้ทะเลาะกันแน่ๆ หนึ่งล่ะตอนนี้ผมหัวร้อนแล้ว สองคือไอ้พีพอมันป่วยแล้วจะโคตรงี่เง่าเลย

โชคดีที่ห้องพักมีกระติกน้ำร้อนอยู่ ผมจัดการต้มมาม่าให้ไอ้ตัวแสบที่ออกมาจากห้องน้ำด้วยท่าทางอิดโรย ครั้นพอได้กลิ่นมาม่าที่ผสมเครื่องปรุงแล้วมันก็ลุกมาเกาะโต๊ะมองผมตาแป๋ว ไอ้ความเกรี้ยวกราดเมื่อกี้หายวับไปกับตา

“หอม”

“กินซะจะได้พัก เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องกลับแล้ว”

“พี่กินด้วยกันมั้ย ยังไม่ได้กินอะไรไม่ใช่เหรอ”

“รอมึงอิ่มก่อน กูค่อยกิน กูไม่ค่อยหิวหรอก”

จ๊อก

...ซะเมื่อไหร่




สนามบิน

“โห กินเยอะไปปะพี่ กลับไปน้ำหนักขึ้นแน่”

ผมตวัดตาดุไอ้พีที่นั่งบ่นว่าผมกินจุอย่างนั้นอย่างนี้ ก็เพราะใครกันล่ะแย่งผมกินข้าว เมื่อคืนพีไม่ได้จบแค่มาม่า พอผมแกะกล่องข้าวผัดมันก็มานั่งข้างๆ มองตาปริบๆ

“ชิมหน่อยดิ”

“ไหนว่าเหม็นไง”

“ตอนนี้หอมแล้ว”

ผมยื่นกล่องข้าวให้ไอ้พี แต่มันส่ายหน้าแล้วอ้าปากแทน อะไรกัน จะอมให้ตอนนี้เหรอ ผมก็เขินเหมือนกันนะเนี่ย

“ป้อนข้าวผมสิ เดี๋ยวนะ นี่พี่คิดอะไรหื่นๆ อยู่ใช่มะ”

“ก็นึกว่าจะตอบแทนด้วยการ...”

ผัวะ!

“ไอ้พี่! มึงนี่หื่นจริงๆ เลย”

พีตบหลังผมจนไหล่สั่น ผมคิดว่ามันเขินนะ

“อะๆ กินข้าวครับ”

พีสามคำ ผมหนึ่งคำ เวียนไปอย่างนี้จนหมดกล่อง ถึงจะไม่อิ่มก็ต้องทนครับ เพราะดึกขนาดนี้แล้ว ออกไปหาอะไรกินไม่ได้ ส่วนไอ้คนที่บอกว่าไม่หิวน่ะเหรอ พอซัดเสบียงแล้วมันก็เข้านอนทันที คอยดูเถอะ ถ้าเป็นกรดไหลย้อน ผมจะฟาดให้
แล้วคืนนั้นก็หลับไปพร้อมเสียงท้องร้องทั้งคืน

“พี่จะเอาอะไรปะ ผมจะไปร้านค้า”

“กาแฟสักแก้ว”

“ไม่ได้ เมื่อเช้าก็กินไปแล้วแก้วนึง”

“เอ้า แล้วจะถามกูเพื่อ”

“ก็เอาอย่างอื่นสิ”

ผมโบกมือไล่ไอ้เด็กกวนประสาทให้มันไปพ้นๆ อยากซื้ออะไรก็ซื้อมาเหอะ ตอนนี้ผมอยากนอนอย่างเดียว ในเมื่อไม่ได้กาแฟก็คงต้องงีบเอา ผมหยิบหมวกมาใส่ปิดตา เสียบหูฟังแล้วหลับตาพักผ่อน

เวลาน่าจะผ่านไปสักสิบนาที ยังไม่พอจะทำให้หลับดีก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรกลมๆ มาจ่อที่ปาก ก่อนสิ่งนั้นจะถูกยัดเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว

“เหี้ย! เปรี้ยว!”

“ห้ามคายนะ เสียของ! อร่อยจะตาย”

ไอ้พีมันปิดปากผมบังคับให้อมลูกอมที่มีรสชาติเปรี้ยวจี๊ด ผมมองมันตาเหลือก จำใจต้องทนจนกว่ารสเปรี้ยวจะกลายเป็นรสหวาน ไอ้พีมันถึงยอมปล่อย

“ผมเห็นพี่ง่วงไงเลยหาอะไรมาปลุก”

พียังยิ้มกว้างไร้การสำนึก ผมมองดุก่อนจะหันไปเห็นถุงขนมที่มีแต่ซองโทนสีเขียวเหลืองเต็มไปหมด
นี่มันคอลเลคชันมะนาว

“ไม่ใช่ห่วงกูละ ซื้อมานี่มึงอยากแดกล้วนๆ เลย”

มันทำตาโตพลางพึมพำว่าผมรู้ได้ไง

“แดกอะไรอย่างกับแพ้ท้อง”




LingLom :  :katai5:

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
อาการมาแล้ววว  o18

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8017
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-11
ไอ้พี่อิง เล่นกล....เสกเด็กเข้าท้องพีเรียบร้อยแล้ว   :z3:

ออฟไลน์ Cream.mt

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :L1:รอจ้าาาา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
อุ้ยยท้องละเหรอ?

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-5
ท้องซะแล้วล่ะมั้งเนี่ย อาการออกซะขนาดนี้

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0



บทที่ 7 อะไรๆ ก็พี่อิง
[/b]





ตั้งแต่กลับมาจากจีน อะไรๆ ก็ดูเปลี่ยนไป





ไอ้พีมีอาการคุ้มดีคุ้มร้าย ไม่ใช่ผีเข้าแต่ก็เหมือนอยู่ ถึงเราจะสนิทกัน (ทั้งทางกายและทางใจ) แต่ก็ไม่ได้ตัวติดกันตลอด แต่ตอนนี้มันกลับหน้ากลับหลังไปหมด ไอ้พีเกาะติดผมหนึบ หนึบชนิดที่ว่าจะเข้าห้องน้ำก็ยังต้องเปิดประตูทิ้งไว้





พีมันขี้งอน ถ้าเทียบกับผม แต่ก่อนก็งอนเอง หายเอง เพราะประสาทการรับรู้เรื่องพวกนี้ผมมีต่ำมาก มันบ่นให้ผมบ่อยๆ ว่าผมไม่รู้เลยว่ามันงอน จนมันขี้เกียจจะงอน มันบอกนั้นแหละผมถึงรู้ ก็ผมเรียนโรงเรียนชายล้วนมา เด็กผู้ชายมันไม่ค่อยมีอารมณ์มุ้งมิ้งกันนี่ครับ 





ถือได้ว่าพีเป็นคนแรกที่เปิดประสบการณ์ใหม่ให้ผมหลายอย่าง ผมมีแต่เพื่อนผู้ชาย แต่เพื่อนทุกคนไม่มีใครเป็นแบบพี มันเป็นผู้ชายจริงๆ ครับ แต่ก็เป็นคนที่ทำให้ผมคิดว่าผู้ชายคนนึงมันขี้อ้อนได้ขนาดนี้เลยเหรอ





ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียว อยากมีพี่น้องมาแต่ไหนแต่ไร ผมเลยดีใจไม่น้อยที่ได้มาใช้ชีวิตร่วมกับพี อะไรๆ ก็ดูจะลงล็อกไปได้ดี





เข้ากันได้ดีเกินไป...





จนกลายเป็นพี่น้องท้องชนกัน





“พรุ่งนี้มึงมีเรียนมั้ย”





“มี แต่ไม่อยากไปอะ”





“ได้ไง ขาดเรียนบ่อยเดี๋ยวก็ไม่จบหรอก”





“รอจบพร้อมพี่ก็ได้”





ผมถอนหายใจ (ในใจ ออกเสียงไม่ได้เดี๋ยวมันงอนอีก) ผมกับพีเรียนคณะเดียวกัน ผมเป็นรุ่นพี่มัน แต่พอได้เข้าวงการบันเทิงเลยทำให้ผมค้นพบสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆ ผมเลยตัดสินใจลาออกไปเรียนที่ใหม่ ในคณะที่จะสานต่อความฝันของผมได้ ผมจะเริ่มเรียนปี 1 ใหม่ในปีการศึกษาหน้าครับ ตอนนี้ผมเลยว่าง ทำหน้าที่นักแสดงอย่างเดียว ในขณะที่ไอ้พีมันเรียนใกล้จะจบ แต่ด้วยฮอต (ไม่ได้โม้นะ) ของเราทั้งคู่ตอนนี้ ทำให้งานเข้ามามากมาย จนมันต้องขาดเรียนบ่อยๆ นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมเป็นห่วงมาก





“อย่างอแงน่า”





อ้าวแม่ง แค่นี้เบะแล้ว





“ทำไมถึงไม่อยากไปเรียน ไม่คิดถึงเพื่อนเหรอหื้ม”





“ก็คิดถึงแต่อยากอยู่กับพี่”





“เฮ้อ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้กูไปด้วยละกัน”







มหาวิทยาลัย





“โอ้โห ไอ้พี นี่มึงอินเกินเรื่องปะเนี่ย”





ผมโดนไอ้กัส เพื่อนในกลุ่มแซว จริงๆ มันคงอยากจะพ่นความหยาบคายออกมามากกว่านี้ตามประสาเพื่อน แต่คงเกรงใจไอ้พี่อิง เพราะพี่มันเป็นอดีตเฮดว้ากครับ ถึงจะผ่านห้องเชียร์มานานแต่ก็ต้องยอมรับว่าพี่อิงยังคงความน่าเกรงขามไม่หาย ก็อย่างที่บอกไปตอนไปจีนแหละครับว่าตอนแรกผมไม่ค่อยชอบหน้าพี่มัน ดูเก็กๆ แต่พอได้มาสนิทกันแล้ว...เออ มันก็เก็กนั้นแหละ





แต่พี่มันก็ดีนะครับ แค่ไม่ชอบให้น้องลามปาม แต่ชอบให้ลวนลาม แค่กๆ





“เรียนถึงไหนกันแล้วครับ ยังไงพี่ฝากเราช่วยดูไอ้พีหน่อยนะ”





“พี่อิงขอขนาดนี้ ชาตี้ทำให้เต็มที่อยู่แล้วค่ะ” เพื่อนสาวสองในสาขาที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ยื่นหน้ามายิ้มหวานให้ไอ้พี่อิง





“หยุดเลยไอ้ชาติชาย นอมึงจะทิ่มหน้าพี่กูอยู่แล้ว”





“อ๊าย! อิพี! กูบอกให้เรียกชาตี้! ไม่เจอกันแป๊บเดียว ปากคอเราะร้ายขึ้นนะยะ!”





“พี่ใคร ใครก็หวงปะวะ”





“แค่พี่เหรอ”





ไอ้กัสเหมือนรอจังหวะแซวมาทั้งชีวิต มึงเก็บกดใช่มั้ย แค่กูไปทำงานมึงจำเป็นต้องเก็บทุกเม็ดเลยเหรอ แล้วไอ้พี่เนี่ยอะไร แทนที่จะปฏิเสธบ้าง มานั่งยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่นั่นแหละ





“อีกสิบนาทีจะถึงเวลา ขึ้นไปได้แล้ว”



 “พี่ไปด้วยสิ” ผมเกาะแขนพี่อิงไปโดยไม่รู้ตัว



“วิชาขุ่นแม่ กูขอบายว่ะ”



ผมหน้างอแต่ก็จำเป็นต้องยอม เพราะขุ่นแม่โหดจริง เคยไปสอนที่ต่างประเทศอยู่หลายแห่ง ไปที่ไหนก็ไปดุที่นั่น เรียกว่าดุข้ามทวีป ผมไม่เคยเห็นนักศึกษาคนไหนกล้าเล่นโทรศัพท์มือถือในคาบแกสักคน แล้วพี่อิงที่รู้จักขุ่นแม่ดีไม่ต่างกัน ไม่มีทางยอมเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงแน่นอน



นี่กูมาเรียนหรือมารบ



“เลิกเที่ยง พี่จะรอพีใช่มั้ย”



“เออ เดี๋ยวกูไปหาเพื่อนบ้าง คงอยู่แถวนี้แหละ”



“โอเค ห้ามไปไหนไกลนะ”



“เออ”



“ห้ามกินข้าวก่อนนะ”



“เอออ ไปได้แล้ว”



“พูดไม่เพราะ”



ผมเบะปาก ไอ้เพื่อนตัวดีก็ดึงแขนเสื้อยิกๆ แต่ผมยังไม่ยอมไป จนกว่าจะคุยกับพี่อิงรู้เรื่อง



“โอเคๆ พี่จะรอพีอยู่ตรงนี้ อย่าดื้อนะคะ”





12.00 น.



ไหนบอกว่าจะรอไง



ไอ้พี่บ้า! ไอ้พี่เหี้ยม!



 ทันทีที่เลิกเรียนผมก็รีบควักโทรศัพท์มาโทรหาพี่อิงแต่ไม่มีคนรับ ที่ใต้คณะก็ไม่มี





“เฮ้ย! ไอ้พี น้องแอนมาหาอะ”





ไอ้กัสกระทุ้งสีข้างให้ผมสนใจผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังโบกไม้โบกมืออย่างดีใจ ผมเบือนหน้าหนีเพราะไม่รู้สึกสนใจเลยสักนิด





“ไม่หา จะรอพี่อิง”





“พี เด็กมึงที่อยู่คณะวิทย์มาดักมึงอยู่โรงอาหารว่ะ”





“ไม่ไป จะกินกับพี่อิง”





“น้องก้อยจอดรถรอมึงอยู่หน้าตึกอะ”





“ไม่ จะกลับกับพี่อิง”





“พี่เขามีธุระรึเปล่า”





“ธุระอะไร ทำไมต้องผิดสัญญาด้วย พี่อิงแม่งนิสัยไม่ดี ฮึก”





“แล้วมึงจะร้องไห้ทำไมเนี่ยไอ้พี โอ๊ย! กูจะบ้า”







LINGLOM : ความเป็นกุลสตรีเนี่ย ไม่เหลือแล้วนังคลแฬด ใช้ร่างกายให้คุ้มนะพี นี่อิจฉามาก TT

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
้เกลียดการด่าว่านังคลแฬด 55555
สตั๊นนานมากกว่าจะเก็ต  :m20:

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
ท้องแล้วชัวร์ งอแงสุดด

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
งอแงมาก กลัวพี่อิงจะไม่เข้าใจ  :hao5:

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
ช่วงนี้งอแงบ่อย555

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9980
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-79

ออฟไลน์ Tinton

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด