เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 13 เฮ้ยพี่! ผมท้อง
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 13 เฮ้ยพี่! ผมท้อง  (อ่าน 7920 ครั้ง)

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 968
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #90 เมื่อ07-03-2019 09:41:24 »

โดนสั่งลดน้ำหนักอีก กลัวลูกหลุดดดดดดดด  :ling1:

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: เฮ้ยพี่! ผมท้อง (mpreg) บทที่ 10 P on a DIET
«ตอบ #91 เมื่อ07-03-2019 11:41:03 »

รอนะคะ

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0

บทที่ 11 คุณสว่างไสว



“ไอ้พี! มึงไปเอาแมวมาจากไหนเนี่ย”



ไอ้แกรมหน้าเหวอเมื่อเห็นผมอุ้มคุณสว่างไสวขึ้นมาหน้าประตูฟิตเนส ผมกวักมือเรียกให้มันออกมาหา เพราะเอาสัตว์เข้าไปไม่ได้



“เก็บได้หน้าตึก”



“มึงใช้คำว่าเก็บได้ ?”



“เออดิ”



ตอนแรกไอ้แกรมมันก็เล่นกับแมวดีครับ ไอ้นี่มันเป็นคนรักแมว แต่เวลาถ่ายรูปทีไรเหมือนแมวไม่รักมันทุกทีเลย พอผมบอกว่าจะเลี้ยงคุณสว่างไสวมันก็นิ่งไป นึกว่าจะดุซะอีก แต่ถ้าเป็นพี่อิงล่ะก็คงดุแน่ๆ (ใช่ มึงโดนแน่ๆ ไอ้พี)



“เอาดิ”



“เฮ้ย! ไม่ห้ามเหรอ”



“ก็มึงอยากเลี้ยง อีกอย่างกูก็รักแมว” มันว่าพลางลูบหัวแมวดำน้อย คุณสว่างไสวเองก็ดูเหมือนจะชอบสัมผัสของไอ้แกรมไม่น้อย หลับตาพริ้มเชียว



“แต่กูว่าพี่อิงต้องไม่ยอมแน่เลยว่ะ”



“เออก็ลองดูก่อน มีไรค่อยปรึกษากันอีกที”







“ไม่ ให้ เลี้ยง!”



“ทำไมเล่า! พี่ไม่สงสารคุณสว่างไสวเหรอ”



“กูต้องสงสารตัวเองก่อน กูแพ้ขนแมว”



“แต่พี่ก็เล่นกับแมวได้นี่ ยังถ่ายรูปกับแมวให้พีถ่ายอยู่เลยอะ”



“นั่นมันแค่แป๊บเดียวมั้ยไอ้พี นี่เอามาอยู่ด้วย ขนเต็มห้องพอดี”



“แต่คุณสว่างน่าสงสารนะ”



“ยังไงก็เลี้ยงไม่ได้”



“ก็ได้ งั้นจะเอาไปให้ไอ้แกรมเลี้ยง”



“ดีมาก”



“แล้วพีก็จะย้ายไปอยู่กับแกรม!”



“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะพี!”



“ไม่หยุด พี่ใจร้าย!”



กริ๊ก!



ไอ้พีพ่นไฟใส่ผมเสร็จแล้วก็วิ่งหนีเข้าห้องไปพร้อมกับล็อกประตูเสร็จสรรพ เดี๋ยวนะ มึงบอกว่ามึงจะย้ายไปที่อื่น แต่เข้าห้องขังตัวเองไว้นี่คืออะไร ที่สำคัญคือขังกูด้วย เพราะกุญแจรถอยู่ในนั้น



พี่ว่าพีควรกินปลา



เมี้ยว



และที่สำคัญกว่านั้นคือทิ้งแมวไว้กับผมด้วย!



“ไอ้พี! มาเอาแมวมึงไปด้วยสิวะ!”



 เงียบกริบ ไร้สัญญาณตอบรับ ทิ้งไว้เพียงคนแพ้แมวกับแมวหนึ่งตัวที่กำลังเดินพันแข้งพันขาเขา และเขาคนนั้นก็คือผมเอง



“สว่างไสว นี่ชื่อมึงเหรอ” ผมอุ้มไอ้แมวดำเจ้าปัญหาขึ้นมามองหน้า มันร้องเบาๆ เหมือนจะตอบว่าใช่



“ถ้ามึงทำกูจาม กูเฉดหัวมึงออกไปแน่”



เมี้ยว



“ยังจะมาทำตาแป๋วอีก แม่มึงงอนแล้วเนี่ย เพราะมึงแท้ๆ เลย”



“สรุปงานนี้กูต้องง้อเหรอวะ”





P Part



ไอ้พี่อิงแม่งใจร้าย



ผมนอนปาดน้ำตาพลางคุยไลน์กับไอ้แกรม ก่อนหน้านี้ผมวิ่งอ้วกไปแล้วรอบนึง เดี๋ยวนี้ร่างกายผมไม่สู้ดีเท่าไหร่ เหนื่อยง่าย อารมณ์เหวี่ยงเป็นไวกิ้งเลย โกรธง่าย พอโกรธมากๆ ก็จะอ้วก



PP : พี่อิงไม่ให้เลี้ยงจริงๆ ด้วยว่ะ



G : แล้วมึงทำไงอะ



PP : กูบอกว่ากูจะหนีไปอยู่กับมึง



G : เฮ้ย! เอาจริงดิ



PP : เออดิ มึงสะดวกปะล่ะ



G : มันก็ได้อยู่ แต่กูไม่คิดว่ามึงจะมาได้ว่ะ



PP : ทำไมวะ



ก๊อกๆ



“พี เปิดประตูให้พี่หน่อย”



“ไม่!”



“โอเค พี่ยอมแล้ว ยอมให้เลี้ยงก็ได้ เปิดประตูมาคุยกันดีๆ พี่ได้ยินนะว่าพีอ้วกอะ”



ผมชั่งใจแป๊บนึงก่อนจะยอมเปิดประตูให้พี่มัน กลายเป็นว่าคุณสว่างไสววิ่งปรู๊ดเข้ามาก่อนจะตามมาด้วยเจ้าของห้องอีกคน



“พี่ยอมให้เลี้ยงแมวจริงปะ”



“กูมีทางเลือกด้วยเหรอ”



“มีสิ อีกทางก็คือให้พีไปอยู่กับแกรมไง”



“เดี๋ยวจะโดนไอ้ตัวดี”



ผมดีดหน้าผากไอ้พีทีหนึ่ง มันลูบหน้าผากป้อยๆ ก่อนจะลุกไปเล่นกับแมว ผมสังเกตท่าทางที่กึ่งเดินกึ่งเซของมันอย่างไม่ค่อยสบายใจ พีดูอ่อนเพลียกว่าปกติ ทั้งๆ ที่เรายังไม่ได้เริ่มซ้อมกันเลยด้วยซ้ำ แล้วแบบนี้จะไหวรึเปล่า



“พี่อิง ดูคุณสว่างสิ ขี้อ้อนมากเลยอะ”



“มันก็นิสัยแมวมั้ยล่ะ”



“ไม่นะ แกรมบอกว่าแมวบางตัวอะหยิ่งมาก แต่บางตัวก็ขี้อ้อนมาก”



“อะไรก็แกรมๆ”



“แกรมเป็นพ่อแมวนี่นา”



“มึงว่าไงนะ”



“ก็แกรมมันเลี้ยงแมว มันก็เป็นพ่อแมวไง”



“แมวตัวนี้อยู่ในห้องกู มึงก็เป็นของกู เพราะฉะนั้นพ่อแมวก็ต้องเป็นกู”

Eing Part



หลังจากน็อคไอ้พีไปด้วยร่างกายและจิตใจ งานหนักก็ตกอยู่ที่ผม ตอนฟัดกันอะไรๆ ก็ดูเป็นใจ แต่พอเสร็จสิ้นภารกิจเท่านั้นแหละ ไอ้พีก็หลับไปตามสภาพ ส่วนผมที่กำลังจะพักผ่อนตามไปติดๆ กลับต้องชะงักเพราะไอ้ลูกแมว สว่างไสวอะไรนั่นน่ะดันตื่นมาร้องแง้วๆ ไม่ยอมหยุด แถมยังปีนขึ้นเตียงมาอีกต่างหาก ช่วงนี้ไอ้พีมันไม่ค่อยแข็งแรง ผมอยากให้มันพักผ่อนเต็มที่ ผมเลยจัดการอุ้มไอ้ตัวเล็กออกไปข้างนอก



“หยุดร้องสิ เดี๋ยวแม่มึงก็ตื่นหรอก”



เมี้ยว เมี้ยว



ผมเกาหัวจนปัญญา จับคุณสว่างไสวไว้ที่ตักแล้วเกาหัวให้มันเคลิ้ม มันจะได้ไม่ไปกวนหน้าห้องนอน อีกมือหนึ่งก็เปิดกูเกิลหาวิธีเลี้ยงแมว ผลที่ได้คือมันอาจจะหิว และแน่นอนว่าที่ห้องผมไม่มีอาหารแมว

อ๊ะๆ คนเลี้ยงแมวมือใหม่ เลือกอาหารดีๆ นะคะ แมวเด็กกับแมวโตกินไม่เหมือนกันน้า



อ๊ะๆ พ่อง งานละเอียดอีกกู



ไอ้พีนะไอ้พี หายดีเมื่อไหร่จะจับมาเตะสักป้าบ









นี่เป็นเจ้าป่าจริงๆ นะ







LingLom : ก็แพ้แมวไง แพ้แม่แมวอะ พี่เขาเก้วกาดมากเว่อออ ประกาศศักดาเว่อ สิ่งโตเจ้าป่าสุดๆ เออนี่ห้องเขานะ นี่ก็คนของเขา คุณสว่างจะไปเป็นแมวคนอื่นไม่ได้












ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
วงวารคนแพ้แม่แมวว

ว่าแต่จะไปรอดมั้ยเนี่ยน้องพี

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 338
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
FC น้องสว่างไสว

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
โอยยยยคุณสว่างไสว น่ารักกก

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2528
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
งานนี้จามปอดหลุดแน่ 555

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 968
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
คิดว่าซ้อมเลี้ยงลูกนะ 555555555555

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :m20:แพ้แม่แมว...แหมมมมมมม

ออฟไลน์ yodrak

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
55555555
สนุกมากค่ะ  :katai2-1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
พี ตั้งชิ่อแมวซะ เลิศเลอ โดดเด่น  :m20:
ชื่อแมวตัวอื่นคงไม่ซ้ำแน่ๆ
แล้วคนแพ้ขนแมวก็เลี้ยงไป เปิดหาวิธีเลี้ยงอีก   :laugh:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6
สุดท้ายก็ยอมเป็นพ่อแมว


 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4125
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-2

ออฟไลน์ Noina_Pn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 262
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0





บทที่ 12 ไม่สู้ดี





“โอ้กกก”



“ไหวปะเนี่ย”



“อึก อ้วกก”



“ให้มันได้อย่างนี้สิ”



ผมลูบหลังไอ้พีที่กำลังเกาะขอบชักโครกโก่งคออ้วกตั้งแต่ตื่น นึกโกรธตัวเองที่ชะล่าใจลืมซื้อพวกของแก้คลื่นไส้มาไว้ติดบ้าน เพราะเห็นสองสามวันมานี้ไอ้พีไม่ได้มีอาการอะไร



“มีเรียนมั้ย”



“มี เรียนขุ่นแม่ด้วย”



“ซวยเช็ด”



เป็นอันรู้กันดีครับว่ายังไงก็ขาดไม่ได้ มันต้องมีสักวิชาล่ะน่าที่ต่อให้คุณตาย คุณก็ต้องเข้าฝันเพื่อนให้เอาเถ้ากระดูกคุณเข้าเรียนด้วย



“ดีขึ้นยัง”



“หมดไส้หมดพุงแล้ว”



“ล้างปากก่อน ไปนอนพัก เดี๋ยวปลุก”



ไอ้พีพยักหน้าเกาะแขนผมเดินเตาะแตะไปที่นอน บนนั้นมี(ไอ้)คุณสว่างไสวนอนขวางอยู่ ผมโยนหมอนใส่เพื่อไล่มันหนี เลยโดนไอ้พีหันมาค้อนใส่ กูทำเพื่อมึงมั้ย...



“พี่อะ เดี๋ยวคุณสว่างเจ็บ”



“หรือจะให้กูโยนมึงแทน”



“ทำไมพี่ไม่อ่อนโยนกับน้องเลยอะ”



“กูไม่จับแมวมึงบินลงหน้าต่างก็ดีแล้วไอ้พี นอนไป”



คุณสว่างไสวคงรู้ว่ากำลังเป็นที่พูดถึง มันเลยโดดขึ้นเตียงมาเคลียขาผม ก่อนจะนอนตรงกลางระหว่างผมที่นั่งอยู่กับไอ้พีที่กำลังนอน พีมันรวบตัวแมวดำเข้ามากอด แต่กระนั้นมือก็ยังจับมือผมไว้ไม่ปล่อย



“อยู่แบบนี้ก่อนนะ ทำไมคุณสว่างมีกลิ่นเหมือนพี่เลย”



“ก็มันอยู่ห้องเรา”



“ไม่ๆ มันหอมกว่าวันแรก พี่อาบน้ำให้มันเหรอ”



“...”



ผมหันหน้าหนี ไม่อยากจะยอมรับ เดี๋ยวไอ้พีมันคิดว่าผมเต็มใจ ก็แค่คิดว่าถ้าจะอยู่ร่วมกันก็ควรจะอาบน้ำเฉยๆ



“ฮั่นแน่ เริ่มหลงรักคุณสว่างแล้วล่ะซี่”



“บ้านมึงเหอะ กูแพ้ขนแมว”



“แต่พี่ยังไม่จามเลยนะ”



“...”



“เฮ้ย! อย่าไปไหนสิ รอให้พีหลับก่อนค่อยไป กลิ่นพี่หอม”



“กลิ่นไอ้สว่างก็กลิ่นเหมือนกูไม่ใช่รึไง ก็นอนกอดมันไปดิ”



“เหมือนแต่ก็ไม่เหมือน ยังไงก็ชอบพี่มากกว่าอยู่ดีน่า”

.

.

.


มหาวิทยาลัย


P Part



“โห ไหวปะเนี่ย”



ไม่แปลกที่ไอ้กัสมันจะทักแบบนี้ สภาพผมแย่มาก พี่อิงต้องพยุงเดินแทบตลอด แต่วิชาขุ่นแม่เป็นวิชาที่สำคัญมาก ห้ามขาด ห้ามลา ห้ามสาย และที่สำคัญคือห้ามตาย! คือไม่ว่ายังไงก็ต้องขุดเอากายหยาบมาให้จงได้ พอพี่มันวางผมไว้กับกลุ่มเพื่อนได้ มันก็เดินไปซื้อน้ำมะนาวมาให้ผมโดยอัตโนมัติ เพราะเท่าที่สังเกตมาถ้าวันไหนผมคลื่นไส้หนัก หากได้กินน้ำมะนาวจะช่วยให้ดีขึ้น



อ้อ แล้วที่สำคัญ การได้ดมกลิ่นพี่อิงเยอะๆ ก็ช่วยได้ดีเหมือนกัน นี่เลยเป็นเหตุที่พี่อิงต้องอยู่ติดผมตลอดเวลา



“บริการดีอย่างกับเมียท้อง ตุ๊ดอิจฉาค่ะ” อิชาตี้ทำท่าอิจฉาตาร้อน



“ท้องบ้าอะไร”



“เอ๊า! อย่าทำเป็นเล่นไปอิพี ถึงผู้ชายจะมีเปอร์เซ็นน้อยกว่าผู้หญิง แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ท้องกัน อย่างรุ่นพี่เราที่อยู่คณะวิศวะก็มีนะ แต่เขาจบไปแล้ว”



“กูไม่เห็นรู้เรื่องวะ”



“มึงเคยรู้ไรบ้างอะพี”



พี่อิงกลับมาพอดีก่อนที่ผมกับอิชาตี้จะวางมวยใส่กัน พวกเราเริ่มลงมือกินข้าว ในขณะที่กำลังกินอยู่นั้น เสียงนักศึกษาโต๊ะข้างหลังก็ดังขึ้นเรียกความสนใจผมกับไอ้พี่ได้เป็นอย่างดี เพราะอาการของคนในกลุ่มนั้นที่คุยกันมันเข้าเค้ากับอาการผมเหลือเกิน



“แก อาการแบบนี้มันคนท้องชัดๆ”



“แต่แกเรากับพี่เขาเป็นผู้ชายนะ”



“เลยไม่เคยป้องกันใช่มะ งั้นก็มีสิทธิ์ ทางที่ดีไปตรวจดีกว่า”



“เออนั่นดิ อย่ามานั่งลุ้นเลย”



โอ้โห ไอ้คนนั้นความคิดเหมือนกูเลย แล้วนี่กูต้องไปตรวจรึเปล่าวะ



บ้าน่า! เพ้อเจ้อว่ะ เราอาจจะแค่นอนน้อย



“เฮ้ย! ใกล้เวลาละ ขึ้นเรียนเหอะ” ไอ้กัสมันเร่งพลางเก็บกระเป๋าไปด้วย



“อยากให้พี่อิงขึ้นเรียนด้วย”ผมหันไปมองพี่อิง ไม่รู้เหมือนว่ามองด้วยสายตาแบบไหน ไอ้พี่มันเลยเอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ



“วิชานี้ไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวกูเดินถ่ายรูปเล่นในมอรอ โอเคมั้ย”



“ก็ได้”



พี่อิงถอดเสื้อกันหนาวมาคลุมไหล่ผม ก่อนจะพูดประโยคสั้นๆ แต่ดาเมจสุดๆ



“ตัวกูไปด้วยไม่ได้ งั้นมึงเอาเสื้อกูไปกอดแทนละกัน”

ห้องซ้อมที่บริษัท



“เดินหน้า 1 2 3 เอ้า! 4 หมุนซ้าย”



“เอาใหม่ พีไวกว่านี้หน่อย”



“ครับๆ”



ผมพยักหน้าตอบกลับอย่างเหนื่อยหอบ นี่เราเพิ่งซ้อมเพลงแรก แถมเพิ่งถอดท่าได้แค่ครึ่งเพลงเท่านั้น ทุกคนยังดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ในขณะที่ผมใกล้ร่วงลงทุกทีๆ มันต้องเป็นเพราะผมโดนดูดพลังตอนเรียนขุ่นแม่แน่ๆ



“พัก 5 นาที ไอ้พีมันจะตายแล้วนั่น”



ผมยกมือไหว้ขอบคุณพี่สอนเต้น ก่อนจะลากสังขารไปนั่งหอบมุมห้อง ผมทรุดตัวนอนตักไอ้พี่อิงทันที ทำไมทุกคนดูไม่เหนื่อยเลยอะ



“ไหวมั้ย”



“อือ ไหว แต่ขอพักแป๊บ”



ไอ้พี่อิงมันก้มหน้าถาม พลางเกลี่ยผมที่เปียกเหงื่อให้พ้นหน้า



“อ้อนหลัวเก่ง” (ไอ้พี่ไบรท์)



“อิจฉาก็ยอมเป็นเมียน้องเบียร์ดิ” (พี่วิว)



“แบบที่มึงยอมไอ้ปลาวาฬปะ” (ไอ้พี่ไบรท์)



“ยังไม่ยอมเว้ย!” (พี่วิว)



“พวกพี่ไปเถียงกันที่อื่นได้ปะ ไอ้พีมันจะพักผ่อน”



“หูย ผัวดุว่ะ ไปก็ด้ะ” (ไอ้พี่ไบรท์)



ผมหลุดหัวเราะออกมาถึงแม้จะหลับตาอยู่ พี่อิงก็คือพี่อิง ดุทุกคน แม้คนนั้นจะอายุมากกว่า แต่ก็นะ อย่างไอ้พี่ไบรท์ก็สมควรโดนอะ ฮ่าๆ



“หมดเวลาพัก มาซ้อมต่อค่ะ ต้องไปฟิตร่างกายกันมาเยอะๆ นะ”



“คร้าบบบ”



พี่อิงงัดตัวผมขึ้น ผมตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติก่อนจะลุกไปยืนข้างพี่อิง



“เดินหน้า 1 2 3 เอ้า! 4 หมุนซ้าย”



ผมกะพริบตาถี่เมื่อเหงื่อเม็ดเป้งไหลเข้าตา แต่เพียงแค่หลับตาแป๊บเดียว พลันโลกทั้งโลกก็ดับมืดลงทันตา

“เฮ้ย! พีเป็นลม!”







LingLom : แน่ใจอ่อว่าพีี่อิงไม่อ่อนโยน หรือเพราะหล่อนชอบแบบลุนแลงงง










ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 968
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
พาไปหมอด่วนๆๆๆๆ

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
หืมมม.. :katai1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
 อิง พาพีไปครวจร่างกายได้แล้ว  :z3: :z3:  :z3:

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2350
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-6
รู้ได้แล้วกลัวลูกหลุด  :3123:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2939
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-4
คุณแม่แพ้ท้องหนักมากกกก

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-5
ตรวจดูเลยจะได้รู้สักที

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
ไม่ไหวแล้ววว

ไปตรวจเร็วว  :z3: :z3:

ออฟไลน์ yodrak

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ขุ่นแม่ !!! อย่าหมุนแรง
เห็นมั้ย เป็นลมเลย
 :katai5:

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :katai5: มาแล้วๆ..หาหมอเลย

ออฟไลน์ Noina_Pn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 262
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1740
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0
เตรียมตัวค่ะขุ่นแม่ :heaven

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
ไปตรวจด่วนเด้อออ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ LingLom

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
** **

บทที่ 13 เฮ้ยพี่! ผมท้อง



“ตอนนี้คุณพีรภัทรตั้งครรภ์ได้ 2 เดือนแล้วครับ”



บ้าน่า



ฝันไปแน่ๆ



ทว่าภาพตัวเองอยู่ในชุดคนไข้ นอนแบ็บอยู่บนเตียง โดยมีเสาน้ำเกลือตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ข้างๆ ยิ่งตอกย้ำความจริงที่ว่าที่นี่คือโรงพยาบาล



และนี่ก็คือของจริง!



“พี่ เมื่อกี้หมอว่าไงนะ”



ผมกะพริบตาปริบๆ เรียกสติ เผื่อว่าที่เป็นอยู่นี่คืออาการสะลึมสะลือเลยทำให้ได้ยินว่าผมท้อง



“ไอ้พีอย่าสะบัดหัวสิ มึงเพิ่งฟื้นนะ เดี๋ยวก็วูบอีกหรอก”



“พี่อิงล่ะ”



“ตื่นมาก็ถามหาผัวเลยนะ”



“พี่...”



ผมชะงัก ปกติทุกคนชอบล้อผมกับพี่อิงว่าเป็นผัวเมียกันจนผมชิน ผมยังตอบโต้ทุกคนได้อย่างสนุกสนาน แต่ตอนนี้...ผมพูดไม่ออกว่ะ



“ฮึก พี่...ผมท้องจริงเหรอพี่”



ผมโผกอดพี่พลอย ผู้จัดการส่วนตัว ซึ่งพี่เขาก็รับกอดไว้แล้วลูบหัวผมเงียบๆ เราสองคนตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก



“ใจเย็นๆ ก่อน ทุกอย่างมันต้องมีทางออก”



“ทำไมต้องผมวะพี่”



“มึงเสียใจที่ท้องกับไอ้อิงเหรอ”



“ป่าว แต่ทำไมต้องตอนนี้”



แล้วไอ้คนที่ทำผมท้องมันไปไหนวะ



“ไอ้อิงมันมีธุระด่วนเรื่องเอกสาร เสร็จแล้วจะตามมา”



“ฮึ”



ผมส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่รู้ตัว



“มึงอะ ต่อไปนี้ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ”



“ครับ พี่พลอย...พี่ไม่โกรธผมเหรอ”



“โกรธ”



“ฮือ”



“แต่มันเกิดขึ้นแล้วจะทำไรได้วะ กูทั้งโกรธ ทั้งอิจฉา ทั้งเป็นห่วงมึง กูทำลูกแทบตายไม่มาเกิด ไอ้ทำเล่นๆ หัวๆ แบบมึงเนี่ยมาไวจัง บอกเคล็ดลับหน่อยดิ๊”



ผมยิ้มพลางกอดเอวอ้อนพี่พลอย พี่แกพยายามมีลูกมาหลายปีแต่ก็น้องก็ยังไม่มา ขนาดทำกิฟท์แล้วก็หลุดไปตั้งสองครั้ง



ผมควรดีใจที่มีลูกทันใช้สินะ



“นี่กูถามจริง มึงทำกันยังไงวะ”



พี่พลอยจับไหล่ผมแล้วจ้องหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง พี่เป็นผู้หญิงที่โคตรห้าวอะ ผมเลยกล้ากอดแกไงครับ เหมือนกอดพี่ชายอะ



“บ้า พี่ถามไรเนี่ย”



“กูถามจริงๆ”



พอโดนจ้องแบบนี้มันก็ยากจะหลบตา ผมจะตอบยังไงวะเนี่ย ฮื่อ ไอ้พี่อิงแม่งอยู่ไหน



“ผมก็...นอนเฉยๆ อะ”



เฉยๆ ก็ขึ้นเอง



เฉยๆ ก็เอ้าดอร์



“จริงดิ”



“โอ๊ยพี่ ผมก็เขินนะเว้ย”



“หน้าอย่างมึงไม่น่าอะ อยู่คนเดียวได้ปะ เดี๋ยวกูต้องเอาเรื่องนี้ไปประชุมด่วน”



“พี่ อย่าเพิ่งบอกพี่อิงนะ”



“เร็วหน่อยนะ กูกลัวมีคนหลุดเดี๋ยวโป๊ะแตก”



“โอเคฮะ”



“เดี๋ยวอีกสักพักไอ้อิงจะมารับมึง รีบเคลียร์ล่ะ เดี๋ยวงานเข้าแน่มึง”







คอนโด



“เป็นลมเพราะพักผ่อนน้อยจริงเหรอวะ”



“อือ”



“มึงนอน 8 ชม.ต่อวัน 10 ชม.ต่อคืน แบบนี้เรียกน้อยเหรอ”



“บอกว่าน้อยก็น้อยดิ พี่ไม่เชื่อพีเหรอ!”



หงุดหงิด!



ว่าจะตะล่อมเข้าเรื่องแล้วค่อยบอก แต่ไอ้พี่อิงมันยังกวนประสาทผมไม่เลิก ไม่บอกแม่งแล้ว!



ไอ้พีนี่มันดาวพระศุกร์โคตรๆ แต่เป็นแบบพระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรก อาทิตย์กระแทก จันทร์กระถืบ



“ไม่เชื่อก็ออกไปนอนข้างนอกเลยไป”



“เฮ้ยเดี๋ยวดิ กูแค่ล้อเล่นเอง”



“ไม่เล่น! ออกไป! พีจะนอนคนเดียว!”







Eing Part



ปัง!



ไอ้พีปิดประตูใส่หน้า



ลงกลอน (ใช้ศัพท์โคตรโบราณเลยผม) ตอนนี้เลยได้แต่ยืนงงอยู่หน้าห้อง ผมแค่แหย่นิดๆ หน่อยๆ เอง แต่ดันลืมไปว่าช่วงนี้ไอ้พีมันอารมณ์ร้ายแถมแปรปรวนยิ่งกว่าดินฟ้าอากาศเสียอีก ยกตัวอย่างที่เห็นบ่อยๆ เลยคือบางทีก็ติดผม แต่พอห้านาทีต่อมาก็หาว่าผมนั่งเบียดมันทำไม อึดอัด



อ้าว ผิดไปอีก



ผมเดินไปหยิบกุญแจสำรองมาเปิดห้อง อยากจะไม่สนใจอยู่เหมือนกันแต่ก็อดห่วงไม่ได้ ยังไงก็น้องทั้งคน อยากจะเข้าไปดูว่ามันเป็นยังไง



“พี กูเข้าไปนะ”



ไม่รอให้มันตอบ ผมเปิดเข้าไปเจอไอ้พีนั่งร้องไห้กอดแมวดำอยู่ ไอ้สว่างไสวเหมือนรอโอกาสนี้มานาน พอประตูเปิดมันก็รีบหนีออกไปทันที นั่นยิ่งทำให้ไอ้พีหน้ามุ่ยยิ่งกว่าเดิม



ขนาดแมวที่ตัวเองเก็บมาเลี้ยงยังไม่เข้าข้างเลยว่ะ สงสาร ฮ่าๆ



“เข้ามาทำไม”



“ก็เข้ามาดูไง เล่นใหญ่เดี๋ยวก็เป็นลมอีกรอบหรอก”



“เหอะ ก็เพราะใครล่ะ”



“เถียงได้ขนาดนี้แสดงว่าหายดีแล้วใช่มั้ย”



ผมนั่งลงบนเตียงก่อนจะยกมือทาบหน้าผาก แล้วเลื่อนมาจับซอกคอเพื่อเช็กอุณหภูมิ ไอ้ตัวดีนั่งบ่นแต่ก็ยอมอยู่นิ่งๆ ให้ผมจับนั่นจับนี่ 



รู้ตัวอีกทีผมก็จับไปถึงไหนต่อไหนแล้ว



“แมวน้อย”



“ฮื่อ ไม่ใช่ คุณสว่างอยู่นอกห้อง”



“แมวของพี่สว่างกว่านั้นอีก ...ขาวมาก”



“โอ๊ย! พี่ อย่ามาหื่นตอนนี้ได้มั้ยเนี่ย”



ไอ้พีมันพยายามปัดป้อง แต่คนที่ห่างหายจากการออกกำลังกายอย่างมัน กับผมที่เล่นเวทเทรนนิงอยู่ทุกวัน แถมเรื่องบนเตียง หลังๆ มานี่ก็เป็นผมนี่แหละที่ออกแรงเองตลอด ในขณะที่มมันรับบทนอนเฉยๆ จะไปเทียบแรงกันได้ยังไง



“ไม่เอา อย่า...”



คำว่า อย่า สวนมาพร้อมกับมือที่ลูบแผ่นหลังผมอยู่



คนอย่างไอ้พี ไม่เคยอยู่เหนือการควบคุม



“พี ไม่ไหวแล้วค่ะ”



ผมพรมจูบไปตามขาอ่อน ขาขาวพาดไหล่อย่างคุ้นเคย ขณะที่เรากำลังเดินไปถึงจุดสำคัญ ผมกำลังจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในตัวมัน จู่ๆ ไอ้พีก็ดีดตัวขึ้นแล้วถีบผมออก



“เฮ้ยพี่อิงพี่! อย่า!”



“อะไรของมึงเนี่ยไอ้พี!”



“ผม...ผม...”



“ถ้าเรื่องไม่สำคัญ มึงสวยแน่”



“ผมท้อง!”













THE LINGLOM : ต๊องแย้วววว

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด