Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] ep.14 (23-3-19) P.18 Up 50%
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] ep.14 (23-3-19) P.18 Up 50%  (อ่าน 52217 ครั้ง)

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +335/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-03-2019 19:19:05 โดย memew »

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +335/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
Our love ผมท้องกับเพื่อน สารบัญ
«ตอบ #1 เมื่อ25-12-2018 12:11:44 »


Our Love #ผมท้องกับเพื่อน

'สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นได้เสมอ'
ผมเมา มันก็เมา เราเผลอมีอะไรกัน
แล้วหลังจากนั้นผมก็...

ต่อจากเรื่อง Love me #จับเพื่อนทำเมีย ค่ะ : ) https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=66432.0

สารบัญ
:: ep.1 :: ep.2 :: ep.3 :: ep.4 :: ep.5:: ep.6 :: ep.7 :: ep.8 :: ep.9 ::ep.10 :: ep.11 :: ep.12 :: ep 13 :: ep 14 ::


Start 25 ธันวาคม 2018

นิยายทั้งหมด :L2:
1. Hate Love ทาสแค้น : https://goo.gl/nwWsdb
2ฺ. Kiss love รักวุ่นวายนายสุดหล่อ : https://goo.gl/vbdhLK
3. Boyfriends [3P] : https://goo.gl/K4JVyr
4ฺ. Brother พี่ตัวร้ายกับนายตัวดี : https://goo.gl/93jMvE
5. Feel คนเจ้าอารมณ์ : https://goo.gl/xJFfUx
6. Love me จับเพื่อนทำเมีย : https://goo.gl/bpxsM5
ฺBooks&e-book : https://goo.gl/aJFpH5
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-03-2019 19:25:49 โดย memew »

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +335/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :


Our Love 1

ผมหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าโปรแกรมเล่นเพลงที่เคยดาวน์โหลดไว้ เลื่อนหาเพลงเพราะๆ เปิดเสียงเบาๆ ตั้งพิงกำแพง หยิบหนังสือเรียนที่อ่านค้างไว้มาเปิดอ่าน จดจ่อสมาธิทั้งหมดอยู่กับเนื้อหา นานๆ ครั้งถึงจะขยับปากกาไฮไลท์สีฟ้าในมือเพื่อขีดทับเนื้อหาที่ต้องการเน้นย้ำเอาไว้ทบทวนทีหลัง

ผ่านไปราวๆ ครึ่งชั่วโมงผมถึงได้เงยหน้าขึ้นเพราะเสียงเคาะประตู ผมหยิบที่คั่นมาเสียบหน้าที่อ่านค้างไว้ ลุกเดินไปเปิด

ด้านนอกมีผู้ชายคนหนึ่งมายืนอยู่ ผมเดาเอาว่าไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้มันต้องเคยหล่อเหลาเอามากแน่ๆ แต่ตอนนี้เนื้อตัวมันเปียกมะล่อก สีหน้าหม่นหมองดรอปความหล่อของมันให้หายไปราวๆ 10% มันโถมตัวกอดผมทันที

ดีนะที่ผมอยู่ชั้นบนสุดของหอพักสี่ชั้นนี้ นอกจากเพื่อนข้างห้องผมแล้วคนอื่นๆ แทบจะไม่เห็นหัวเห็นหาง ไม่งั้นคงมีคนเข้าใจผิดคิดว่าผมกับอดีตเดือนมหา’ลัยคนนี้เป็นกิ๊กกันแน่ๆ

มันร้องไห้ออกมาเสียงดัง น้ำตาไหลพราก ผมตกใจเพราะไม่เคยเห็นเพื่อนร้องไห้แบบนี้มาก่อน รีบรั้งมันออก

“เป็นไรมึง”

หน้าตาก็หล่อ แต่เสือกร้องไห้เป็นเด็กสิบขวบ

“ปิ่นเขาบอกเลิกกู”

ผมเลิกคิ้วสูง

“ทะเลาะกัน?”

มันพยักหน้า ผมถอนหายใจแรง ที่ไม่ตกใจเรื่องมันโดนปิ่นบอกเลิกเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ยินแบบนี้ ตั้งแต่มันคบกับปิ่นแก้วมา เล่นบอกเลิกกันแทบจะทุกๆ สองเดือน ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ นับเอาละกันครับว่ากี่ครั้งแล้ว แต่ไม่มีครั้งไหนที่เห็นมันร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้มาก่อน

“ครั้งนี้กูว่าปิ่นเขาเอาจริงว่ะ”

“ต่างกับครั้งที่แล้วๆ มายังไง” ผมพยายามลากร่างยักษ์ๆ ที่กำลังกอดผมอยู่เข้ามาภายในห้อง กันคนอื่นมาเห็นสภาพอันทุเรศทุรังของมัน

มันทำตัวไม่มีกระดูก ตัวก็ออกใหญ่ แทนที่จะช่วยกันออกแรงเดิน กลับกินแรงผม ปล่อยให้ผมลากมันอย่างทุลักทุเลจนไปถึงเตียง ผมผลักมันนั่งข้างเตียง มันยังยึดไหล่ผมเป็นที่พึ่งซับน้ำมูกน้ำตา ผมยืดแขนสุดกำลังดึงเอากล่องทิชชูบนโต๊ะมาวางข้างๆ ดึงทิชชูออกมาหลายแผ่น ซับน้ำตาให้ไอ้หล่อ

มันสั่งน้ำมูกดังพรืดเป็นที่อเนจอนาจใจแก่ผู้พบเห็น เสียแต่นอกจากผมแล้วคงมีแต่แมลงสาบกับจิ้งจกเท่านั้นที่ได้เป็นผู้ชมติดภาคสนามแบบนี้

ผมโยนทิชชูก้อนนั้นทิ้ง ดึงออกมาใหม่ซับน้ำตาให้มันต่อ

“มึงยังไม่ได้บอกเลยว่าทะเลาะกันรุนแรงแตกต่างกับครั้งที่แล้วๆ มายังไง ร้องไห้ทำไม เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็กลับไปง้อใหม่ได้”

มันส่ายหน้า เบะปากให้ความหล่อของมันดรอปหายไปอีก กูเสียดายหน้าตาดีๆ ของมึงว่ะ ขอร้องละ อย่าทำหน้าแบบนี้อีกได้ไหม

ผมได้แต่ขอร้องมันอยู่ในใจ ไม่อยากทำร้ายจิตใจมันเพิ่มอีก

“เราทะเลาะกัน ปิ่นบอกเลิก แล้วหันไปควงแบงค์ต่อหน้าต่อตากู มึงก็รู้ว่าไอ้นั่นมันทำตัวเป็นมดแดงแฝงมะม่วงมานานแค่ไหน คอยจ้องแต่จะเสียบ”

ผมนิ่งไป ปกติต่อให้ทะเลาะกันขนาดไหน ปิ่นไม่เคยใช้วิธีควงคนอื่นเพื่อประชดแบบนี้นะ

“กูว่าปิ่นอาจแค่โมโหเลยควงแบงค์ประชดมึง มึงใจเย็นก่อนละกัน ถ้าวันนี้ง้อไม่ไหว พรุ่งนี้ค่อยไปง้อใหม่”

มันเม้มปาก ยึดไหล่ผมเข้าไปกอดแน่น น้ำตาไหลอีกรอบ

ผมรู้ว่าภคินมันรักปิ่นแก้วมาก ต่อให้ทะเลาะกันขนาดไหน ทั้งสองก็ไม่เคยหามือที่สามมาแทรก การกระทำของปิ่นครั้งนี้คงทำร้ายจิตใจมันมาก

ภคินกับปิ่นปิ๊งปั๊งกันบนเวทีประกวดดาวเดือนมหา’ลัยตอนเราอยู่ปีหนึ่ง ทั้งคู่ได้เป็นเดือนกับดาวคู่กัน แฟนคลับก็พร้อมใจเชียร์ให้ทั้งคู่คบกัน ไม่เว้นแม้แต่ผมเอง

และพวกมันก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง สองเดือนหลังจากนั้นภคินก็จูงมือปิ่นแก้วมาบอกว่าคบกันแล้ว หน้าบานเป็นจานดาวเทียม

ผมกับภคินเป็นเพื่อนสนิทกัน คบกันมาตั้งแต่มอสี่ เรียนเตรียมมาด้วยกัน เพราะความชอบที่คล้ายกันจึงจับมือกันเข้ามหา’ลัยและคณะเดียวกัน ลงเรียนวิชาเดียวกันเกือบทุกตัว ดีไม่ดีอาจจับมือสมัครงานที่เดียวกันด้วย

แต่เห็นมันบอกว่าจะเปิดบริษัทเป็นของตัวเองทันทีหลังเรียนจบ ถ้าเดาไม่ผิด มันต้องลากผมไปเป็นลูกน้องหรือหุ้นส่วนด้วยแน่ๆ

ทิชชูหมดม้วนพอดี ผมปล่อยให้มันนั่งอยู่ที่เดิม ลุกไปเปิดตู้เก็บของ หนึ่งในเฟอร์นิเจอร์เก่าๆ ประดับรังนอนขนาดเท่ารูหนูของผม

นอกจากตู้เก็บของควบด้วยชั้นหนังสือก็มีเตียงที่ถูกไอ้หล่อนั่งอยู่ โต๊ะอ่านหนังสือ ตู้เสื้อผ้า ห้องน้ำในตัว ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ปีหนึ่ง หอนี้จะมีอยู่ 2 ขนาด ไซส์เล็กสำหรับอยู่คนเดียว ไซส์ใหญ่สำหรับ 2 คน ผมเลือกไซส์เล็กเพื่ออยู่คนเดียวจะได้มีสมาธิในการอ่านหนังสือ (ถ้าไม่ถูกเพื่อนบางคนมากวนใจละนะ)

แต่ผมเห็นไซส์เล็กบางห้องมีคนเข้าอยู่สองถึงสามคนแน่ะ คงต้องการประหยัดค่าใช้จ่าย หอราคาถูกและใกล้มหา’ลัยแบบนี้หายาก ส่วนใหญ่จะเต็มหมด

ส่วนคนที่กำลังร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่นี่พักอยู่คอนโดหรูริมน้ำ มันต้องขับรถมาเรียนทุกวัน (แต่ส่วนใหญ่จะมาเบียดเบียนนอนเตียงเดียวกับผมมากกว่า) แค่นี้คงเดากันออกแล้วใช่ไหมครับว่าฐานะของเราต่างกันแค่ไหน

…แต่เพื่อนกัน ฐานะไม่มีผลกับความสัมพันธ์…

ผมเปิดฝากล่องทิชชู หยิบม้วนใหม่มาบี้เพื่อดึงกระดาษแกนในออก จับยัดใส่กล่อง ปิดฝา ดึงแผ่นกลางๆ ผ่านรูขึ้นมา ดึงขึ้นมาอีกหลายแผ่นเพื่อซับน้ำตาให้คนที่กำลังร้องไห้

“กูเหนื่อยว่ะน่าน” มันพูดเสียงเนือย ทิ้งหน้าผากกับไหล่ผม

ผมรู้ว่าการทะเลาะกันมันไม่ใช่เรื่องสนุก เพราะงี้แหละ ผมถึงได้หลีกเลี่ยงการทะเลาะกับมันมาตลอด

“ไม่เป็นไร พักสักงีบก็มีแรงไปตามง้อต่อได้แล้ว ถึงจะชอบวีนชอบเหวี่ยงไปบ้าง แต่ปิ่นก็เป็นคนดี” ผมปลอบใจเพื่อน

“เขาไม่น่าทำร้ายกูด้วยการควงคนอื่นแบบนี้เลย ต่อให้ประชดก็เถอะ กูยังไม่เคยทำ”

ผมถอนหายใจแรง ตบหลังมันเบาๆ ปล่อยให้มันได้คร่ำครวญอย่างน้อยอกน้อยใจของมันไป จนน้ำตามันหมดแกลลอนแล้วนั่นแหละถึงได้หยุด

ดีที่มันหยุดก่อน ไม่งั้นผมจะเอาผ้าขี้ริ้วหน้าห้องน้ำมาซับน้ำตาให้มันแทน

ทิชชูหมดละ ในตู้ก็ไม่เหลือแล้วด้วย

“ไปอาบน้ำอาบท่าก่อนป่ะ หัวจะได้โล่งๆ ร้องไห้ตาปูดตาบวมหมดแล้ว”

“กูยังหล่ออยู่ไหม” มันถามมาตาใส

เอ่อ…มึงจะให้กูพูดความจริงหรือโกหกวะ 

“หล่อ” …หายไปครึ่งหนึ่งว่ะเพื่อน

อันหลังนี่ผมพูดอยู่ในใจ มันทำหน้าแช่มชื่นขึ้น ก่อนสลดลง

อย่าร้องไห้อีกนะมึง ไม่งั้นกูจะเอาผ้าขี้ริ้วหน้าห้องน้ำมาซับน้ำตาให้จริงๆ ด้วย

“ไป รีบไปอาบน้ำ หัวจะได้โล่งๆ คิดวิธีง้อปิ่นออก”

“กูเบื่อ กูไม่อยากง้อแล้ว กูเหนื่อย”

“นึกถึงเวลาที่มึงมีความสุขร่วมกันสิ พวกมึงคบกันมาสามปีกว่าแล้วนะ รู้ไส้รู้พุงกินตับกินไตกันไปจนถึงไหนต่อไหนแล้ว จะมายอมแพ้ง่ายๆ ได้ไง”

ผมยิ้มให้มันจางๆ

“มึงแค่เหนื่อย พรุ่งนี้ก็มีแรงสู้ใหม่ รีบไปอาบน้ำเถอะ กินอะไรมารึยัง เดี๋ยวกูทำให้”

มันส่ายหน้าไปมา

“กูยังไม่หิว”

“เย็นแล้ว กินอะไรสักหน่อย สมองจะได้แล่นๆ รีบไปอาบป่ะ จะทำยำถั่วพูให้กิน”

ตามันวาวขึ้นมาทันที เพื่อนผมเลี้ยงง่ายครับ ทำอะไรให้ก็กินหมด

“มีเบียร์ไหม”

ผมขมวดคิ้ว ไอ้ดื่มน่ะผมไม่อยากจะห้ามหรอก แต่คนเพิ่งอกหักมา กินเข้าไปจะไม่รู้สึกแย่กว่าเดิมรึไง ผมกะจะหาอะไรให้มันกินแล้วไล่เข้านอน หลับสักตื่นก็น่าจะมีแรงไปง้อแฟนได้แล้ว

“นะ สักกระป๋อง ย้อมใจ กูอยากลบภาพปิ่นควงแบงค์ออกไปจากหัวกู”

“หลับตาก็ลืมได้แล้วมั้ง ไม่งั้นก็ลิควิด กูมี”

มันมะเหงกผมเบาๆ

“กูไม่ได้พูดเล่น กูรู้สึกเหมือนหัวใจกูรั่วเลยว่ะน่าน”

“กูมีเทปใส รั่วตรงไหนบอกมา เดี๋ยวกูปะให้”

มันเขกหัวผมอีกรอบ หัวเราะด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ใจผมชื้นขึ้นมาหน่อย ถึงจะหัวเราะอย่างไร้อารมณ์แต่ก็ถือว่าหัวเราะได้แล้ว

“นะ กูอยากดื่ม” มันร้องขออีกรอบ

ผมถอนหายใจแรง เอาเถอะ ตามใจมันสักหน่อย คอแข็งแบบมันกินแล้วอาจทำให้เจริญอาหารและหลับสนิทขึ้นก็ได้

“เดี๋ยวกูไปซื้อให้ ของเก่ากูกินหมดแล้ว รีบไปอาบน้ำได้แล้วป่ะ”

มันพยักหน้าอย่างว่าง่าย ลุกขึ้นยืน ล้วงหยิบกระเป๋าเงินมายื่นให้ ผมรับมาถือ มองมันเดินตัวลอยๆ เข้าห้องน้ำไป ผมเปิดกระเป๋าออก ภายในบรรจุแบงค์ทุกเฉดสี แตกต่างกับกระเป๋าผมที่ภายในเต็มไปด้วยแบงค์สีแดงและเขียว ประทังชีวิตช่วงสิ้นเดือนด้วยเศษเหรียญ หยิบแบงค์พันออกมาใบเดียว วางกระเป๋าไว้บนโต๊ะ เดินออกจากห้องไป

เอาตามจริงแล้วถึงแม้ว่าผมจะไม่เคยขอความช่วยเหลือใดๆ จากเพื่อน แต่มันก็แอบช่วยเหลือผมอยู่เสมอมา อย่างของใช้ในห้องก็ได้ภคินนี่แหละคอยซื้อหามาให้ โดยเฉพาะพวกเครื่องครัวดีๆ โดยมันให้เหตุผลว่าผมจะได้มีอุปกรณ์ดีๆ มาทำอาหารให้มันกิน

ผมกะว่าถ้าเรียนจบแล้วไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงานจะไปทำข้าวแกงขาย ภคินเคยถามว่าทำไมผมไม่เรียนเชฟ ผมชอบทำอาหารก็จริง แต่ไม่อินกับการต้องไปขลุกอยู่ในครัวทั้งวันแบบนั้น ทำกินเองหรือทำให้คนในครอบครัวกินพอได้

แต่ถ้าช่วงไหนเงินขาดมือจริงๆ ผมจะรับทำข้าวกล่อง ลูกค้าก็มาจากเพื่อนๆ ในคณะนั่นแหละ ส่วนที่หอผมไม่ได้บอกใคร กลัวจะมีแต่คนมาเคาะห้องจนไม่ได้อ่านหนังสือ

ระหว่างทางกำลังจะลงบันได เพื่อนข้างห้องผมเดินสวนขึ้นมาพอดี 

พลกับฝุ่น

“ไง” พลทักผมทันทีด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ส่วนฝุ่นแค่พยักหน้าทักทายเท่านั้น “ลงไปซื้อของเหรอ”

“ใช่ ภคินอยากดื่ม เพิ่งถูกปิ่นบอกเลิกมา”

พลเลิกคิ้วสูง

“รอบที่เท่าไหร่แล้ววะ”

ผมหัวเราะ เรื่องที่คู่นี้รักๆ เลิกๆ เป็นเรื่องปกติไปแล้วครับ

“อยากจอยไหมล่ะ จะได้ซื้อมาเผื่อ” ผมโบกแบงค์เทาๆ ในมือ เอ่ยชวนอย่างมีน้ำใจ

พลมองหน้าฝุ่น

แต่ดูจากแววตาแล้ว ผมว่าพลน่าจะอยากกินคนข้างๆ มากกว่า

ผมอยากเตือนพวกมันเหลือเกินว่าเวลาเอากันให้เพลาๆ เสียงลงมาหน่อย เพราะเสียงมันดังทะลุมาที่ห้องของผม ดีว่าห้องข้างๆ อีกด้านเป็นของไอ้อู๊ดที่เช่าไว้ให้แมลงสาบอยู่ ส่วนตัวมันเองไปนอนค้างกับแฟนเป็นหลัก

ช่วงหลังๆ มานี่ผมถึงได้เปิดเพลงไปด้วยเวลาอ่านหนังสือ

ผมเลือกที่จะไม่พูดอะไร ถ้าเตือนไอ้พล คนอย่างมันคงแค่ยักไหล่แล้วบอกว่าพอถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆ ใครจะไปยับยั้งชั่งใจได้ ดีไม่ดีมันอาจจะพูดใส่หน้าว่าเสียงเมียมันออกจะเพราะ

ผมไม่ได้รังเกียจหรอกนะ ไม่ได้รู้สึกซู่ซ่าอะไรด้วย แต่แค่...เอิ่ม…

มันกระดากน่ะ

ส่วนฝุ่น ผมว่าไม่ต้องเตือนหรอก มันคงรู้ดีอยู่แล้วและพยายามระงับเสียงมาตลอด แต่ก็นะ โดนกระทิงเปลี่ยวอย่างไอ้พลขวิด ผมว่าอดทนไม่ส่งเสียงยากว่ะ ผมเข้าใจ (เวลาเอากันมันไม่ได้มีแค่เสียงครางอย่างเดียวด้วย) โดนขวิดแต่ละทีตัวแดงไปหมด (ตอนนี้ก็แดง) ผมเคยเห็นแฟนคลับพวกมันได้ภาพเอกซ์คลูซีฟเป็นรอย คิสมาร์กของฝุ่นด้วย

เห็นแล้วสงสาร

…ผมเลยช่วยแชร์ภาพนั้นไปให้กระฉ่อนยิ่งกว่าเดิม

หึๆ…เลว…

“ตามสบายเลย กูจะพาฝุ่นไปดูหนัง แค่เอาของขึ้นมาเก็บเฉยๆ”

ผมพยักหน้า

“งั้นกูไปละ บายนะฝุ่น”

ฝุ่นยิ้มให้ผมตามสไตล์ ผมโบกมือให้คนทั้งคู่ ก้าวลงบันไดไปในขณะที่พวกเขาเดินตรงไปยังห้อง ผมเข้ามินิมาร์ต คว้าตะกร้ามาถือ เปิดตู้แช่ หยิบเอากระป๋องเบียร์ยี่ห้อที่กินกันประจำใส่ลงไป ขนมขบเคี้ยวอีกนิดหน่อย ซื้อไข่ไปเพิ่มอีกแพ็ก เพราะของเก่าใกล้หมดแล้ว ของสดอื่นๆ ยังมีอยู่เต็มตู้เย็น

พอได้ของครบก็กลับห้อง ภคินออกมาจากห้องน้ำพอดี สภาพหน้าตาสะอาดสะอ้าน ยกเว้นดวงตาที่แดงก่ำ พันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า

ไม่ต้องคิดว่ามันจะหยิบเสื้อผ้าผมไปใส่นะครับ คนละไซส์ มันมาสิงห้องผมบ่อยจนมีเสื้อผ้าของมันอยู่เกือบครึ่ง แบรนด์เนมทั้งนั้น ราคาเสื้อมันหนึ่งตัวมีมูลค่ามากกว่าเสื้อผ้าผมทั้งตู้รวมกันเสียอีก

“นั่งเล่นรอไปก่อน ไม่เกินครึ่งชั่วโมงเสร็จ ถ้าหิวกินนี่รองท้องไปก่อน” ผมชูเม็ดมะม่วงหิมพานต์ให้ดู วางไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือให้เห็น

มันพยักหน้าซึมๆ

ผมเลิกสนใจสีหน้านั้น หอบหิ้วข้าวของไปนอกระเบียงเพื่อทำอาหาร เคาน์เตอร์ทำอาหารของผมประกอบขึ้นง่ายๆ จากโต๊ะพับตัวละไม่กี่ตังค์ เตาแก๊สปิกนิก ขอแค่มีหม้อกับกระทะผมก็สามารถรังสรรค์ทุกเมนูให้กินได้ (อ้อ ผมมีไมโครเวฟกับเครื่องอบด้วย ไอ้หล่อมันซื้อมาให้)

เสียงเครื่องครัวดังเคร้งคร้าง ผมเปิดพัดลมเพื่อไล่ให้ไอควันฉุนๆ ของเครื่องเทศอาหารไทยลอยออกไปนอกตึก ส่วนมันจะคลุ้งไปเข้าห้องคนอื่นหรือติดเสื้อผ้าใครบ้างก็ขออโหสิละกัน ชีวิตหอพักราคาย่อมเยาต้องทำใจ

ด้วยสกิลมือลิงระดับผม เพียงครึ่งชั่วโมงก็ได้อาหารมาสี่อย่าง เพียงพอต่อกระเพาะควายๆ ของคนในห้อง ผมยกกับข้าวใส่ถาดเพื่อนำไปเสิร์ฟก็เห็นพ่อตัวดีกระดกเหล้าเข้าปากอึกๆ

ผมมองงงๆ เพราะจำได้ว่าไม่ได้ซื้อเหล้ามาด้วย ซื้อแต่เบียร์ ไหงมีเหล้างอกเข้ามาได้

“เอามาจากไหน” เผื่อผมมีซุกไว้แล้วลืมเอง

“กูลงไปซื้อมาเมื่อกี้ กูเปลี่ยนใจอยากกินเหล้ามากกว่าเบียร์”

ผมไม่ท้วงอะไร อ้อยเข้าปากช้างไปแล้ว ให้ลากออกมาตอนนี้ เดี๋ยวจะโดนงวงมันฟาดเอา ผมวางอาหารลงตรงหน้า กับข้าวสี่อย่างพร้อมข้าวสวยสองจาน

“กินข้าวก่อน เดี๋ยวเหล้ากัดกระเพาะ”

มันทำท่าจะไม่กิน ผมเข้าใจครับ เวลานอยด์ๆ ต่อมอยากอาหารมันพลอยจะพังตามไปด้วย

“ถ้าไม่กิน กูจะไม่ทำอะไรให้มึงกินอีกแล้วตลอดชีวิตนะ”

มันรีบคว้าช้อนขึ้นมาตักกินทันที ผมหัวเราะหึๆ ในลำคอ มองคุณชายที่สวมใส่แบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่สามารถนั่งขัดสมาธิกับพื้นกินข้าวกับผมได้

คนอื่นมักมองว่าผมคบกับภคินเพราะมันรวย ส่วนมันถูกมองว่าคบผมไว้เป็นเบ๊ มีแค่ผมกับมันเท่านั้นที่รู้ว่าเราคบกับเพราะอะไร

…จิตใจหาใช่เงินทองไม่...

แม้บางครั้งต้องหวังพึ่งเงินในกระเป๋ามันบ้างก็ตาม แต่แลกกับกับข้าวที่ผมทำก็ถือว่าคุ้มนะ

กับข้าวฝีมือไอ้น่าน มีแต่คนอยากกิน

ตอนแรกผมจะกินเบียร์ แต่ต้องวางลงเพราะไอ้เพื่อนตัวดีชงเหล้ามาให้แทน ผมรับมาดื่มโดยไม่อิดออด หลังกินข้าวอิ่มผมก็เก็บจานชามไปล้าง ห้องผมเล็ก อาหารบางอย่างก็ต้องรีบทำความสะอาด ไม่งั้นกลิ่นจะติดเสื้อผ้าหรือที่นอนเข้า บนพื้นตอนนี้จึงมีแค่เหล้ากับกับแกล้มเท่านั้น

จากที่นั่งซึม มันก็เริ่มพร่ำเพ้อตัดพ้อน้อยอกน้อยใจเรื่องปิ่นอีกรอบ ต่อให้รักขนาดไหน แต่เรื่องนินทาแฟนให้เพื่อนฟังในวงเหล้านี่เป็นเรื่องสามัญของมนุษย์ผู้ชายนะผมว่า

ผมนั่งฟังเงียบๆ ส่งเสียงอือๆ ให้รู้ว่าผมยังฟังอยู่ ถึงจะปล่อยให้ถ้อยคำเหล่านั้นเข้าหูซ้ายย้ายไปหูขวาก็เถอะ

นิสัยผู้หญิง ขี้หึง ขี้บ่น ขี้วีน คิดเองเออเอง งอนโดยหาสาเหตุไม่เจอ มีอยู่ไม่กี่อย่าง วนลูปอยู่เรื่องเดิมๆ

เพราะงี้ไง ตั้งแต่เพื่อนผมมีแฟน ผมถึงไม่คิดจะมีบ้าง ถ้าคบแล้วต้องมานั่งทะเลาะกันแบบนี้ สู้อย่ามีเสียดีกว่า ผมกับฝุ่นเพื่อนข้างห้องน่าจะจับมือกันเป็นโสดไปจนเรียนจบ ถ้าไม่บังเอิญว่าฝุ่นโดนกระทิงเปลี่ยวอย่างไอ้พลสอยไปกินเสียก่อน

แต่ก่อนนิสัยไอ้พลมันแย่ ทั้งมักมาก ทั้งเจ้าชู้ แต่พอมันคบกับฝุ่นก็ปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น เลิกเจ้าชู้ รักเดียวใจเดียว ดูแลเอาใจใส่ฝุ่นดีมาก แต่เรื่องมักมากนี่ยังต้องปรับปรุง

“ปิ่นไม่น่าประชดกูแบบนี้เลยรู้ไหม แถมยังควงกับใครไม่ควง มาควงกับไอ้แบงค์ ปิ่นก็รู้ว่ากูไม่ชอบมัน”

มันบ่นเรื่องเดิมเป็นรอบที่เจ็ด ผมอือออตาม เรื่องมันไม่ชอบแบงค์ใครๆ ก็รู้ รายนั้นก็อดทนยอดเยี่ยม ผมรู้ว่าแบงค์ชอบปิ่นมาตั้งแต่สมัยประกวดเดือนมหา’ลัย แบงค์ได้เป็นรองเดือน ส่วนภคินได้เป็นเดือน

เดือนได้ปิ่นไป ตัวสำรองก็กินแห้วไปตามระเบียบ แต่แบงค์ไม่คิดจะยอมแพ้

ผมว่าบางทีที่แบงค์ไม่ยอมแพ้ไปอาจเพราะเห็นภคินกับปิ่นรักๆ เลิกๆ กันมาตลอด คงหวังว่าสักวันปิ่นจะเลิกกับภคินถาวรแล้วไปคบกับมันละมั้ง

ผมถอนหายใจแรง อย่างน้อยแบงค์ก็ได้รับรางวัลไปบ้างละ อดทนมาตั้งหลายปี เพิ่งมีปีนี้ที่ปิ่นเลือกควงมันเพื่อประชดภคิน

เอาตามจริงแล้วผมก็ชอบปิ่นนะ ปิ่นน่ารัก รักภคินมากด้วย อยู่กับภคินก็ดูมีความสุขดี ถึงจะเป็นความสุขที่ปะปนมากับความทุกข์เวลาพวกมันทะเลาะกันก็เถอะ

บางทีนี่อาจเป็นสีสันอย่างหนึ่งของการใช้ชีวิตคู่ก็ได้ (ดีพ่อแม่ผมไม่เป็นแบบนี้) 

“กูเหนื่อย กูเบื่อ ผู้หญิงทุกคนเป็นแบบนี้ไหมวะ”

ผมไม่ได้ตอบมัน แต่ผมว่าไม่เหมือนนะ นิสัยใครนิสัยมัน พวกรักสงบ ไม่ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาทก็มี

“น่าน” มันเรียกผมเสียงเบา ผมครางหือรับในลำคอ ต่อให้ผมกินน้อยกว่ามันแทบจะหนึ่งต่อห้า แต่ผมคออ่อนกว่ามันเยอะ

อยู่ๆ มันก็โถมตัวเข้ามากอดจนผมเสียหลักล้มลงไปนอนหงายที่พื้น หน้ามันซุกอยู่ที่ไหล่

เดาเอาว่ามันน่าจะหาที่ซับน้ำตาหรือน้ำมูกของมันนั่นแหละ ผมนอนนิ่งให้มันใช้เป็นที่ระบาย ลูบหลังปลอบใจเบาๆ หน้าที่ของเพื่อนคงทำได้แค่นี้

ผมขมวดคิ้วเพราะรู้สึกเหมือนมันเลื่อนจมูกจากไหล่มาที่ซอกคอ ผมยังนอนนิ่ง ตอนนี้คอผมคงเลอะไปด้วยน้ำมูกกับน้ำตาของมันตามไหล่ไปแล้ว

ไม่เป็นไร ก่อนนอนค่อยไปอาบน้ำอีกรอบก็ได้

“น่าน” มันยกหน้าขึ้นมาเรียกเสียงเบา มันไม่ได้ร้องไห้อย่างที่ผมคิดหรอกครับ แต่สายตาที่มองมาดูสับสนปะปนไปกับความเสียใจ 

ดีใจหน่อยที่มันไม่ได้เอาขี้มูกมาป้ายคอผมอย่างที่คิด

“มึง…อึก” คำพูดผมถูกกลืนลงคอทันทีทั้งที่พ่นออกมาได้แค่คำเดียว ตาโตมองเพื่อนสนิทที่เอาปากมันมาอุดปากผม

ยังไม่ทันได้ขยับตัวดิ้นรน ลิ้นร้อนๆ ก็บุกทะลวงเข้ามา พอตั้งสติได้ผมรีบผลักมันออก แต่มันยึดจับข้อมือผมไว้มือละข้างกดติดแนบพื้น เพิ่มสกิลบดขยี้เร่าร้อนกว่าเดิม

จูบแรกของกู!!



......................................................
To be con..
ตอนแรกค่ะ

พูดคุยในทวิตเตอร์แท็ก #หลบมาหวีดภคินน่าน

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +126/-4
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #3 เมื่อ25-12-2018 12:48:21 »

 :z1: :z1:

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #4 เมื่อ25-12-2018 22:18:21 »

 :pig2: :call: :pig2:

ออฟไลน์ Cyclopbee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 231
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #5 เมื่อ26-12-2018 02:10:46 »

ตอนแรกก็จูบกันแล้ววว

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #6 เมื่อ26-12-2018 03:36:51 »

 :hao3: :hao3: 

ออฟไลน์ PAtxxkMxxn

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #7 เมื่อ26-12-2018 08:47:30 »

 :o8:

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 970
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #8 เมื่อ26-12-2018 10:25:33 »

เอาล่ะะะะ  o18

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #9 เมื่อ26-12-2018 19:07:43 »

ภคิน ก็รู้ตัวนี่  :hao4:
เรียกชื่อก็ถูก เรียกน่าน.....ไม่ได้เรียกปิ่น ซะหน่อย
ไหง.......อยู่ๆ ก็มาจูบปากน่าน ดีพคิส........เฉยเลย  ยังไงๆๆ
ค้างงงงงงงงงงงง  :z3: :z3: :z3:

สงสัยฝีมือทำกับข้าวของน่าน
ได้ไปทำร้านขายข้าวแกงจริงๆ
ตอนเลี้ยงลูกคนเดียว  :hao3:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
« ตอบ #9 เมื่อ: 26-12-2018 19:07:43 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #10 เมื่อ26-12-2018 19:13:07 »

ไม่น่าจะจบแค่นะ  :hao6: :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ basza2x

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 813
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #11 เมื่อ26-12-2018 22:23:26 »

 :hao7: อยากอ่านต่อแล้ววววว อิอิ

ออฟไลน์ ป้าแก่

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #12 เมื่อ27-12-2018 05:22:36 »

มันค้างงงงงงงงงงง........

ออฟไลน์ wutwit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #13 เมื่อ27-12-2018 05:49:34 »

มาต่อได้แล้วคับ มีฝุ่นกับพลมาแจมด้วยบ้างก็ดีนะคับ คิดถึงๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #14 เมื่อ27-12-2018 07:51:17 »

เสียจูบแรกให้เพื่อนไปแล้ว
จะเสียอย่างอื่นด้วยเลยไหม  :z1:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-2
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #15 เมื่อ27-12-2018 10:08:00 »

เอาแล้วววววววววว
ติดตามจ้าาา

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-77
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #16 เมื่อ27-12-2018 10:11:54 »

 :pig4:

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #17 เมื่อ27-12-2018 11:43:05 »

อ้อยเข้าปากช้างแล้วลูก

ออฟไลน์ goldentime

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 158
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #18 เมื่อ27-12-2018 12:37:32 »

ปูเสื่อรอเด้อ :hao3:

ออฟไลน์ muiko

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-3
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #19 เมื่อ28-12-2018 00:46:40 »

รอตอนต่อไปค่าา  :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
« ตอบ #19 เมื่อ: 28-12-2018 00:46:40 »





ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 520
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.1 [25-12-2018]
«ตอบ #20 เมื่อ29-12-2018 15:08:01 »

 :impress2: :impress2: :impress2: :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +335/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #21 เมื่อ29-12-2018 19:28:05 »


CH.2

สมองผมพร่าเลือนไปหมด ผมเดาเอาว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ในกระแสเลือดตอนนี้ถึงทำให้ผมเคลื่อนไหวร่างกายเชื่องช้ากว่าปกติพอๆ กับสมอง

นี่เพื่อนผมเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นปิ่นแก้วอยู่หรือเปล่า

อยากขัดขืนห้ามปราม แต่ปากถูกปิดสนิท มือถูกกดติดพื้น ทำอะไรไม่ได้นอกจากใช้ร่างกายส่วนที่เหลือเพื่อดันมันออก แต่นั่นกลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม เพราะคล้ายกับผมกำลังบดเบียดเนื้อตัวเข้าหามัน

ร่างกายผมร้อนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์มาก่อนหน้า พอเจอสัมผัสแนบชิดแม้จะยังมีเสื้อผ้าอยู่ก็สามารถกระตุ้นให้ร่างกายร้อนขึ้นจนบางสิ่งไหวตื่น

…ของภคินเองก็เหมือนกัน

เราคบกันมานาน แก้ผ้าต่อหน้ากันก็หลายหน แต่ไม่เคยสักครั้งที่ผมจะรู้สึกอะไรนอกจากชื่นชมผสมอิจฉาที่มันมีรูปร่างดีกว่า

ภคินขยับท่อนล่าง จงใจบดเบียดน้องมันกับน้องผม ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นทำเอาผมเผลอตัวบดเบียดกลับบ้าง เครือครางในลำคอตอบรับ

ผมกับภคินเคยดูหนังโป๊ด้วยกันมาก่อน ว่าวด้วยกันก็หลายครั้ง แต่ไม่เคยสักครั้งที่จะถูกเนื้อต้องตัวกันแบบนี้   

ไม่ได้นะ นี่มันจะล้ำเส้นเกินไปแล้ว!!

สติสั่งผมให้ทำอะไรสักอย่างเพื่อห้ามปราม แต่ร่างกายกลับขยับเข้าหาอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งปาก ทั้งลิ้น รวมถึงท่อนล่างด้วย 

ภคินถอนปากลากต่ำลงไปที่ลำคอ งับเบาๆ จนผมต้องแหงนหน้าขึ้นตอบรับ ปากผมเป็นอิสระแล้ว แต่กลับคิดคำปรามไม่ออก ได้แต่แหงนเงยหน้าให้มันขบเม้มอยู่อย่างนั้น

ภคินเคยผ่านสนามรบมาแล้วตั้งแต่มอปลาย สูงยาวเข่าดีแบบมันมีเหรอจะไม่มีสาวๆ แวะเวียนเข้ามาถวายตัวให้ ดีแต่ว่ามันไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ที่ชอบฟันดะ หรือใครอ่อยหน่อยก็ไป

พอคบกับปิ่นแก้วมันก็มีปิ่นแก้วแค่คนเดียว (ปิ่นขี้หึงด้วย ลองมีสิ ผมว่าเพื่อนผมคงไม่ได้ตายดี) ในขณะที่ผมเมื่อเทียบสกอร์แล้ว มันเป็นร้อย ส่วนผมยังกินไข่ต้มอยู่

…แต่แปลกที่ร่างกายผมกลับตอบสนองต่อการสัมผัสของมันได้อย่างลื่นไหล 

ภคินปล่อยมือผมออก แทนที่จะผลักไสผมกลับเลื่อนมือไปโอบรอบลำคอมันแทน

มันล้วงมือผ่านชายเสื้อผมเข้ามาลูบไล้หน้าท้อง ก่อนบีบเบาๆ ยังติ่งไตเล็กๆ ข้างซ้าย ย้ายไปข้างขวาเหมือนไม่อยากให้น้อยหน้า
ตาผมลายไปหมด หูได้ยินแต่เสียงเครือครางของตัวเอง

สาบานได้ว่าผมไม่คิดจะส่งเสียงอะไรน่าอายแบบนั้นออกไป แต่สัมผัสจากมือและปากที่ผสานกันอย่างลงตัว พอๆ กับท่อนล่างที่ถูกบดขยี้ทำเอาผมควบคุมทั้งสติและร่างกายตัวเองไม่ได้

ตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นระเบิดเวลา และกำลังนับถอยหลังไปเรื่อยๆ คล้ายจะได้ยินติ๊ด...ติ๊ด…ติ๊ด…ดังอยู่ในหัว

แล้วก็…

บึ้ม!!

ผมไปถึงปลายทางโดยไม่ได้แตะต้องส่วนนั้นด้วยมือแม้แต่นิดเดียว ร่างกายสั่นสะท้านไปหมด กระตุกเกร็ง 

โอ้ว มิติใหม่ของการช่วยตัวเองหรือนี่


ผมหอบแฮก คาดเดาเอาว่าทุกอย่างน่าจะจบลงแล้ว ผมไม่รู้ว่าการเบียดเป้าเมื่อกี้ทำให้มันไปถึงด้วยหรือเปล่า   

แต่ผมเบาแล้ว หัวโล่งแล้ว พร้อมหลับเต็มที่ แต่ภคินมันไม่ยอมปล่อยให้ผมได้หลับอย่างใจคิด เลื่อนหน้าขึ้นมาจูบอีกรอบ

ร่างกายหลังเสร็จกิจใหม่ๆ ก็เหมือนของเล่นที่ถ่านกำลังจะหมด ตัวผมอ่อนปวกเปียก แรมในสมองก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน 

ผมพยายามประมวลผล

สงสัยว่าภคินมันยังไม่เสร็จ เพราะมันยังพยายามบี้เป้าผมอยู่ พอๆ กับมือที่ลูบไล้ไปทั่วและปากที่ยังไม่หยุดจูบ

แล้วนี่ผมควรจะนอนอยู่เฉยๆ ให้เพื่อนอาศัยเป้าบี้จนเสร็จหรือว่าควรจะผลักมันออกเพื่อให้ลุกไปชักว่าวดีๆ

ยังไม่ทันได้ตัดสินใจอะไร มันก็ยกหน้าขึ้น กระชากถอดเสื้อผมออกจากหัว แล้วก้มหน้าลงมาฟัดหัวนม

ครับ…ฟัดจริงๆ...

มันใช้ทั้งปากทั้งฟันและลิ้นนัวเนียอยู่ที่หัวนม ผมช็อกตาค้าง ไม่คิดว่าจะโดนผู้ชายฟัดนมแบบนี้ ซ้ำยังเป็นเพื่อนสนิทอีกต่างหาก

อยากบอกว่าหัวนมผมมีความรู้สึกด้วยครับ เกิดมาเป็นตัวเป็นตนไม่เคยแตะต้องมันเลยยกเว้นเวลาถูสบู่ เพิ่งรู้ว่าเวลาถูกทำแบบนี้
มันจะรู้สึกอะไรด้วย

จะว่ายังไงดี…

มันเปียกเพราะถูกน้ำลาย ร้อนเพราะถูกโพรงปากครอบครอง เสียวซ่านเพราะปลายลิ้นที่ตวัดไปมา แล้วก็เจ็บนิดๆ เวลาถูกดูดเหมือนหัวนมผมเป็นลูกอม   จูปาจุ๊บ เสียงดังจ๊วบจ๊าบ

แต่ความเจ็บนั้นมันมาพร้อมกับความเสียวซ่านที่ต่อให้ช่วยตัวเองยังไงก็ยังอธิบายความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูก

สัมผัสของมันทำให้ผมอ่อนแรง ส่วนทางกับบางสิ่งด้านล่างที่แข็งตัวขึ้นมาเรื่อยๆ

“ภคิน…” ในที่สุดผมก็ควานหาเสียงตัวเองเจอ เรียกมันด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

แล้วผมจะเรียกมันทำไม เรียกเพื่อห้ามปราม หรือเรียกเพื่อบอกให้มันรู้ว่าผมกำลังรู้สึกยังไง

พอได้ยินเสียงเรียกผม แทนที่จะหยุดมันกลับบดขยี้หัวนมผมแรงมากขึ้นจนผมชักกลัวว่ามันจะกัดหัวนมผมขาดติดปากไปด้วยหรือเปล่า

“อืม.. ภคิน พอแล้ว…” ผมครางห้ามปราม จับไหล่มันเพื่อดันออก แต่มันกลับจับสองข้อมือผมรวบตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว ปากยังตวัดเลียหน้าอกผมไม่หยุด

ยิ่งทำร่างกายผมยิ่งระโหยโรยแรง สวนทางกับความต้องการที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ จนเผลอจิกปลายเท้ากับพื้น

ผมตาโตอีกระรอกเมื่อกางเกงที่ใส่อยู่ถูกพรากหายไปพร้อมชั้นในตัวน้อย ผมมองตาม 

“ภคิน จะทำอะไร” โคตรทึ่งที่ผมยังมีสติถามมันกลับได้

มันไม่ได้ตอบอะไร ยกตัวขึ้น ถลกเสื้อออกจากหัว ขยับถอดกางเกงโยนทิ้งไปไกล   

ผมตาโต รีบขยับลุกนั่งหวังหนี แต่มันสอดมือเข้ามารอบเอว ดึงผมเข้าไปชิด แนบปากจูบอีกรอบ

ผมระทวยในอ้อมแขนมันทันที มันจับขาผมคาดเอว ยกพาผมไปที่เตียง

ไม่นะมึง!

ผมพยายามจะดันมันออก แต่รสจูบร้อนแรงละลายเรี่ยวแรงผมลงไปได้มากโข 

แล้วช่องทางน้อยๆ ของผมก็ถูกบุกโจมตีด้วยปลายนิ้ว ผมตาโตยิ่งกว่าเดิม ทุบไหล่มันแรง ก่อนเปลี่ยนเป็นบีบแน่น เผลอครางผ่านลำคอเพราะนิ้วนั้นสะกิดไปถูกบางจุดภายในเข้า

…ผมรู้ว่ามันคืออะไร

ถึงผมจะไม่เคยออกรบ แต่ก็ชอบศึกษาอะไรที่วัยรุ่นผู้ชายวัยเดียวกันควรรู้

จีสปอต
หรือที่เรียกกันว่าต่อมลูกหมาก จุดกระตุ้นอารมณ์เมื่อทำการสอดใส่ด้านหลัง บางคนจะรู้สึกมาก บางคนจะรู้สึกน้อย บางคนอยู่ลึก บางคนอยู่ตื้น 

เหมือนภคินมันจะรู้ว่ากดถูกจุดเข้าแล้ว มันถอนปากออก กดย้ำอยู่ตรงจุดนั้น ผมผวาครางเสียงดัง เผลอแอ่นสะโพกขึ้น ขยับแยกขาออกกว้างอัตโนมัติ น้ำตาพากันไหลพรากลงมาเป็นทางอย่างห้ามไม่อยู่

มันยังไม่หยุดกดย้ำ ในเวลาเดียวกันก็ค่อยๆ ส่งนิ้วเข้ามาเพิ่ม ขยับหมุนวน ถ่างขยาย ชักเข้าชักออกเพื่อให้ผมเกิดความเคยชิน น้ำตาผมไหลชุ่มที่นอน ปลายเท้าจิกเกร็ง

อยากให้มันหยุด แต่ในเวลาเดียวกันก็ไม่อยากให้มันหยุด น้องผมตื่นตัวเต็มที่เหมือนเมื่อกี้มันไม่ได้ถ่านอ่อน 

มันขยับนิ้วเข้าออกเร็วๆ อยู่อย่างนั้น ผมเคยดูหนังโป๊กับมันมาก่อน นึกภาพตามออกได้เป็นฉากๆ ด้านล่างเปียกชุ่มไปหมด ไม่รู้ว่าเลือดหรือว่าน้ำหล่อลื่นที่ร่างกายผลิตออกมาเองตามธรรมชาติ

แต่ไม่ได้กลิ่นคาวก็น่าจะอย่างหลัง

ผมอ้าปากครางรับทุกแรงกระแทก ดวงตาพร่าไปหมด ผมไม่รู้ว่าผมทำหน้าแบบไหนอยู่ แต่สีหน้าของภคินตอนนี้ได้อารมณ์สุดๆ มันถอนนิ้วออก ขยับเข้ามาใกล้ๆ จับน้องมันกดส่วนหัวเข้ามาทันที

“ภคิน…” ผมเรียกมันด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ใช้มือดันหน้าท้องมันไว้

ไม่ได้ เราจะทำอะไรกันมากกว่านี้ไม่ได้

มันจับสองมือผมมาแนบติดต้นขาผมเอง ขยับดึงน้องมันเข้าออกสั้นๆ เพื่อให้ผมสามารถปรับสภาพได้ ไม่นานหลังจากนั้นมันก็เข้ามาได้จนหมด

ผมอ้าปากค้างกับความอึดอัดที่ได้รับ ปลายเท้าชี้เกร็ง หลังจากนั้นมันก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วครับ บรรเลงอย่างเดียว 
ผมครางรับทุกจังหวะ ยิ่งน้องมันครูดไปถูกจีสปอต ผมยิ่งครางเสียงดัง   

“อืม น่าน ข้างในดีจัง” มันจับขาผมแยกกว้างยิ่งกว่าเดิม ขยับเข้าออกลึกขึ้น   

รู้สึกอัศจรรย์มากๆ ที่มันสามารถใส่เข้ามาได้ เพราะผมจำได้ว่าไอ้นั่นของมันใหญ่มาก

เสียงชื้นแฉะดังก้องไปทั่วทั้งห้อง   

“อืม สุดยอด น่าน รัดของกูใหญ่เลย” มันบรรยายสรรพคุณภายในของผม

อยากบอกว่าลีลาสะโพกของมันนี่อลังการมากครับ ถึงจะทำกันอยู่ท่าเดียว แต่สเต็ปโยกของภคินมีเยอะมาก ผมทำได้แค่บิดเร่าร่างกายด้วยความทรมาน ส่งเสียงครางปานจะขาดใจ กระทั่งมันเร่งความเร็วเพิ่มขึ้น

มันคงใกล้เสร็จแล้ว

“ไปพร้อมกันนะ กูอยากเสร็จพร้อมมึง”

…กูเองก็อยากเหมือนกัน…

พอมันบอกแบบนั้น ผมเลื่อนมือลงไปจับน้องผมทันทีหวังชักให้มันเสร็จเร็วๆ แต่ภคินมันเล่นบทโหด จับข้อมือผมขึงพรืดลงข้างตัว ขยับสะโพกเร็วขึ้นไปอีกจนท่อนล่างของผมลอยสูง 

ผมครางไล่ระดับเสียง พอๆ กับเสียงของเนื้อกระแทกเนื้อ กระทั่งในที่สุด ผมก็ฉีดพ่นออกมา ภคินเร่งจังหวะขึ้นไปอีก ไม่นานผมก็รู้สึกอุ่นวาบภายใน มันลดความเร็วลง เปลี่ยนจากกดมือผมมาจับสะโพก บดขยี้คล้ายจะรีดเร้นลูกๆ ของมันเข้ามาในตัวผม

ผมรู้สึกชาไปหมด ครั้งแรกว่าโล่งแล้ว ครั้งนี้โล่งยิ่งกว่า ดวงตาผมเหมือนถูกปกคลุมด้วยผ้าใบสีดำ

ได้ยินแว่วๆ เหมือนภคินมันเรียกชื่อ

แต่โทษทีว่ะเพื่อน กูง่วง เจอกันที่ทางช้างเผือก

ผมลืมตาตื่นอีกทีเมื่อแสงแรกของพระอาทิตย์แทรกผ่านม่านระเบียงเข้ามา ผมขยับตัวด้วยความเคยชินหวังลุก ก่อนเบ้หน้าเพราะความเจ็บระบมช่วงล่าง

“เจ็บ…”

ได้ยินเสียงขยับจากคนที่นอนอยู่ข้างๆ ผมหันไปมอง ภคินกำลังพยายามจะเปิดเปลือกตาของมันขึ้น ผมก้มมองสภาพตัวเอง เรานอนกันอยู่บนเตียง เนื้อตัวผมแดงเถือกไปหมด โดยเฉพาะที่นม ท่อนล่างจมหายไปกับผ้าห่ม โดยมีเพื่อนสนิทนอนอยู่ข้างๆ
ภคินดันตัวลุกนั่งช้าๆ ก่อนเบ้หน้าเพราะความแฮงค์ แต่พักเดียวมันก็ปรับสภาพได้ มองมาที่ผม

แล้วมวลความกระดากมากมายก็อบอวลขึ้นมาระหว่างเราทั้งคู่

“กูขอโทษ” มันสารภาพเสียงแผ่ว

ผมเม้มปากแน่น

ถามว่าโกรธไหม ก็โกรธนะ เพราะมันบังคับผม แต่ผมก็เข้าใจ มันกำลังเสียใจ กำลังสับสน แถมยังมีฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่วยกระตุ้นอีกต่างหาก ปกติผู้ชายเรามักถูกกระตุ้นได้ง่ายๆ อยู่แล้ว ยิ่งวัยพวกผมยิ่งไม่ต้องพูดถึง ขนาดผมเองที่ดื่มน้อยกว่ามันยังคล้อยตาม มันที่ดื่มมากกว่าและมีเรื่องให้คิดเยอะกว่า จะควบคุมยากขนาดไหน   

มันทำหน้ารู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม ผมถอนหายใจแรง

“ไม่เป็นไร กูเข้าใจ กูไม่ได้โกรธ”

มันทำหน้าดีใจขึ้นมาหน่อย

“แต่อย่าให้มีอีก อย่าลืมว่ามึงยังมีปิ่น”

มันหน้าสลดลง พอๆ กับผมที่รู้สึกผิดพอกันอยู่

ถึงเมื่อคืนปิ่นจะบอกเลิกมันแล้ว แถมยังควงผู้ชายคนใหม่ใส่อีก แต่ผมรู้นิสัยปิ่นดี ถ้าภคินไปง้อขี้คร้านจะรีบทิ้งแบงค์แล้วกลับมาคืนดีโดยเร็ว

“แล้วมึง…” สายตามันกำลังถามว่ามันต้องรับผิดชอบอะไรผมไหม ผมตบไหล่มันเบาๆ แล้วเบ้หน้า

แม่ง ขยับนิดขยับหน่อยก็เจ็บ รอบเดียวเองนะ ไม่คิดว่าจะเจ็บขนาดนี้

“เจ็บมากไหม!” มันถามเสียงตื่น รีบขยับเข้ามาใกล้ ผมยกมือท่าปางห้ามญาติใส่ทันที

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง กูไม่ใช่ผู้หญิง ท้องไม่ได้ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร แค่อารมณ์แมนๆ ชั่ววูบ ลืมๆ มันไปซะเถอะ”

มันทำหน้าลังเล

“มึงเพื่อนกู” ผมย้ำให้มันรู้

เพื่อนกัน ต่อให้มีอะไรคอขาดบาดตายมากกว่านี้ ผมก็จะไม่ยอมให้มันมาทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราพังลงเด็ดขาด
สำหรับผม ผมอยากเป็นเพื่อนที่อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุขที่สุด 

…แต่ต้องไม่ทำเรื่องแบบเมื่อคืนนี้อีกนะ…

เมื่อคืนถือว่าผิดคิวบู้ละกัน

“แล้วถ้ามึงท้องล่ะ” มันถามด้วยน้ำเสียงซีเรียส

ผมมองมันกลับด้วยสายตาจุดๆ มานาทีนี้ผมอยากฝืนสังขารเจ็บๆ ลุกขึ้นไล่เตะมันสักรอบ 

“มึงก็ต้องรับผิดชอบลูกในท้องกูซิวะ ถามโง่ๆ คิดอะไรไร้สาระ อยากเลี้ยงไหมล่ะ กำลังปวดขี้พอดี จะคลอดออกมาให้สักก้อนสองก้อน”

มันทำหน้าเหม็นใส่ทันที หัวเราะร่วน ผมขยับเพราะอยากเข้าห้องน้ำ มันรีบโดดผลุงลงจากเตียงมาช้อนอุ้มผมไว้ในอ้อมแขน

“เฮ้ย ทำอะไร!!” ผมร้องเหวอ รีบคว้าลำคอมันหมับกันร่วง

“พามึงไปอาบน้ำไง เมื่อคืนไม่ได้ทำความสะอาดให้เลย กูได้ยินว่ามันอาจทำให้ท้องเสียหรือไม่สบายได้ โทษทีนะ กูทั้งง่วงทั้งเหนื่อย หลับตามมึงไปติดๆ”

ผมไม่เคยศึกษาลึกขนาดนั้นด้วยสิ พยักหน้า ยอมให้มันอุ้มดีๆ เดินเข้าห้องน้ำไป

จริงๆ จะเดินเองก็ได้ แต่กว่าจะถึงคงทรมานน่าดู

มันวางผมลงใต้ฝักบัว จริงๆ ปวดฉี่ครับ มันน่าจะปล่อยผมลงใกล้ๆ โถส้วมมากกว่า แค่ฝ่าเท้าแตะพื้น บางสิ่งที่คั่งค้างอยู่ภายในก็พากันไหลพรากลงมาเป็นทาง ผมชะงักก้มมอง

…อื้อหือ โคตรเยอะ

ภคินเกาหัวหัวเราะแหะๆ หันไปหยิบฝักบัวมาเปิดน้ำปรับอุณหภูมิ ผมตัดสินใจฉี่ลงท่อที่ยืนคร่อมอยู่แทน ไม่อายมันหรอกครับ เราเคยแก้ผ้าต่อหน้ากันบ่อย เคยอาบน้ำด้วยกันสมัยเรียนร.ด.ด้วย

“มึงยืนอยู่เฉยๆ เดี๋ยวกูล้างให้”

“ไม่เป็นไร กูล้างเองได้”

“ล้างเองจะไปถนัดอะไร เอาออกไม่หมดปวดท้องนะมึง” มันขู่

“แล้วปล่อยข้างในทำไม” พอพูดจบผมก็ตาโต

“ฉิบหายละ!! มึงไม่ได้ใส่ถุง”

มันคิ้วขมวดมองผมงงๆ

“กูนอนกับปิ่นคนเดียวไม่ได้ไปมั่วกับใครนี่”

“บางทีกูอาจเป็นโรคอะไรบางอย่างก็ได้นะ เกิดไปติดปิ่นขึ้นมาทำไง”

มันชะงักไป หน้าสลดลง

“บางทีกูอาจไม่มีโอกาสได้ทำกับปิ่นอีกแล้วก็ได้”

“เดี๋ยวมึงก็ง้อสำเร็จ แต่ไงไปตรวจไว้ก่อนก็ดีนะ อย่าวางใจไป โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์มันเยอะ”

“มึงเคยนอนกับใครมาก่อนรึไง ถึงมีโรคได้”

ผมหน้าร้อนวาบ

“จะไปเคยที่ไหน เคยแต่กับแม่นางทั้งห้า”

มันยิ้มกรุ้มกริ่ม

“กูเป็นคนแรกของมึง”

ผมจิ๊ปาก

“เลิกพูดได้แล้ว เหยียบให้มิดนะภคิน กูไม่อยากให้มึงกับปิ่นมีปัญหากัน”

มันถอนหายใจแรง

“เอาตามจริงแล้วกูอยากให้มึงสลับกับปิ่นนะ บอกตามตรง อยู่กับปิ่นกูยังไม่มีความสุขเท่าอยู่กับมึงเลย”

“ตอนนี้มึงแค่นอยด์ หายนอยด์ขึ้นมามันก็อีกความรู้สึก เพื่อนกับแฟนยังไงก็แตกต่างกันอยู่แล้ว”

มันพยักหน้า

“ค้ำกำแพงไว้ กางขาออกด้วย”

รู้สึกกระดากขึ้นมาทันที แต่ผมก็ทำตามอย่างว่าง่าย ค้ำมือกับกำแพง กางขากว้างเสมอไหล่ ไอความร้อนวูบผ่านหน้าไป ผม
พยายามไม่คิดอะไร ย้ำเตือนตัวเองว่ามันเป็นเพียงเพื่อนสนิท

มันขยับเข้ามาใกล้ เปิดน้ำอีกรอบ แทรกนิ้วเข้ามา ผมสะดุ้งทันที มันชะงักมือไว้กับที่ 

“เจ็บเหรอ”

“อืม”

“งั้นเดี๋ยวกูเปลี่ยนเป็นน้ำเย็นให้ จะได้ทุเลาความเจ็บลง”

ผมพยักหน้ารับ มันถอนนิ้วออก หันไปกดปิดเครื่องทำน้ำอุ่น รอพักเดียวน้ำอุ่นๆ ที่ตกกระทบผิวก็เปลี่ยนเป็นเย็นฉ่ำ 

“ถ้าเจ็บก็บอกนะ กูจะได้เบามือลง”

“โอเค”

มันค่อยๆ แทรกนิ้วเข้ามาอีกรอบ เบามือลงกว่าเดิม อีกข้างก็ค่อยๆ ฉีดน้ำเข้ามาภายใน

“แค่บวมแล้วก็แดง แต่ไม่ฉีก ไม่มีเลือดด้วย”

ผมพอใจกับคำบอกนั้น พยายามสงบจิตสงบใจให้มันทำดีๆ ขยับแยกขากว้างขึ้น แอ่นสะโพกหน่อยๆ เพื่อให้มันทำได้สะดวกๆ
มันล้วงนิ้วลึกขึ้น ผมเผลอครางออกมาเบาๆ ภคินชะงักอีกรอบ

“เจ็บเหรอ”

“เปล่า” แต่ผมไม่ได้อธิบายว่ารู้สึกยังไงเมื่อกี้ มันขยับล้วงต่อ ก่อนนิ้วนั้นจะควานไปถูกจุดกระสันภายในเข้า

ผมเผลอครางออกมาอีกรอบ เสียงดังกว่าอีก ขาสั่นริก รีบยกมือปิดปาก กัดฟันแน่น หน้าร้อนวูบด้วยความอับอาย

“เสียวเหรอ”

“รีบๆ ล้างเข้าเถอะน่า” ผมเร่งเสียงสั่น

“อืม” มันตอบรับสั้นๆ แต่แทนที่จะหลีกเลี่ยงจุดไวสัมผัสกลับกดย้ำอยู่ตรงจุดนั้น ขาผมสั่นยิ่งกว่าเดิม หลุดครางออกมาอีกระรอก

“เสียวมากเลยเหรอ”

ผมหันไปมองตาขวาง รู้แล้วละครับว่าโดนแกล้ง

“ลองให้กูล้วงดูไหมล่ะ เผื่อจะได้คำตอบ เสร็จแล้วก็ปล่อย อ๊ะ..อ๊า…ภคิน อย่าแกล้ง”

มันไม่ฟังคำปรามผมเลย ขยับชักนิ้วเข้าออกครูดจุดนั้นอย่างจงใจ ผมครางอย่างห้ามไม่อยู่ แขนขาไร้แรงขึ้นมาดื้อๆ จนทรุดฮวบ มันทิ้งฝักบัวทันทีตวัดวงแขนโอบเอวผมดึงเข้าหาตัว     

“เลิกแกล้งกูสักที” ผมปรามมันเสียงขุ่น

“น่าน..เสียงของมึง…” มันพูดอู้อี้กับหัวผม

ผมขมวดคิ้ว ฟังอย่างตั้งใจว่ามันจะวิจารณ์อะไรเกี่ยวกับเสียงผม 

“ทำไม เสร็จแล้วก็เอามือออกไปสักที” 

“เสียงมึง” มันแนบปากเข้ากับหูผม กระซิบแหบพร่า



“มันทำให้กูตื่นว่ะ”



__________________
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ค่ะ
Tag ทวิต #หลบมาหวีดภคินน่าน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-12-2018 19:33:25 โดย memew »

ออฟไลน์ muiko

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-3
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #22 เมื่อ29-12-2018 20:56:01 »

ตายล้าา
สงสัยภคินจะไม่ได้กลับไปหาปิ่นละม้าง
แค่เสียงน่านก็ตื่นซะละ  :laugh:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-12-2018 23:52:37 โดย muiko »

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #23 เมื่อ29-12-2018 21:03:37 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-2
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #24 เมื่อ29-12-2018 21:12:50 »

ตามต่อจ้าาาาาาาาา


ออฟไลน์ Noname_memi

  • 7 or never, 7 or nothing
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1469
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #25 เมื่อ29-12-2018 22:03:29 »

ภคินแน่ใจนะว่าชอบปิ่นอะ กลัว  :ling3: กลัวม่าแบบพี่หมอกะน้ำฝน แง้

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #26 เมื่อ29-12-2018 22:41:36 »

ตายแล้วววววววววว

ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 941
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #27 เมื่อ29-12-2018 23:04:12 »

ปูเสื่อ..กินมาม่ารอ  o13

ออฟไลน์ ANIKI.

  • 兄貴
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #28 เมื่อ29-12-2018 23:24:45 »

ภคิณ..

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: Our love ผมท้องกับเพื่อน [Mpreg] CH.2 [29-12-2018]
«ตอบ #29 เมื่อ30-12-2018 00:03:54 »

 :rureadyอีกรอบไปสิรออะไร

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด