{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี - ( แจ้งข่าวตีพิมพ์ หน้า8 ) - 9.12.61
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: { yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี - ( แจ้งข่าวตีพิมพ์ หน้า8 ) - 9.12.61  (อ่าน 152190 ครั้ง)

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
ร้อนแรงมาก

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1129
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
เอ็นโซฮอตมากเว่อร์
พี่โปรดก็เอ็นดูน้องหนักจริงๆ

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:

ยอมง่ายไปนะหนู  อิอิ

ออฟไลน์ สีหราช

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-1

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5

ออฟไลน์ Mafiaziip

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
คุ๊ณณณณณณณณณณณณณณณ OMGGGGGGG

 :pighaun: :pighaun: :haun4: :haun4:

เหมือนดูพอร์นเลยค่ะ 555555555 เลือดแทบพุ่ง ไม่คิดว่าน้องจะมาทางนี้เลย แซบมากกกกกกก ชอบน้อง  :katai2-1: :กอด1:

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Swanlee

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-0




13



โลกนี้ไม่ต้องมีพระอาทิตย์ก็ได้นะ

เพราะแค่มีคุณโลกทั้งใบก็สดใสแล้ว



 

หัวข้อ: รอยคิสมาร์กจะหายภายในกี่วัน (18+)

พอดีพรุ่งนี้จะต้องไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ แต่เมื่อคืนแฟนดันทำรอยไว้ที่คออ่า T^T

อยากรู้ว่ารอยมันจะหายภายในกี่วันเหรอคะ แล้วๆๆ มีวิธีอะไรที่จะลบรอยได้มั้ยคะ

ปล. ตอนนี้รอยชัดมาก (รูปอยู่ด้านล่างนะคะT^T)



~ความคิดเห็นที่1

คอนซีลเลอร์ก็ปกปิดได้นะคะ แต่ต้องเลือกสีที่เข้ากับสีผิว ไม่งั้นคอลอยแน่



~ความคิดเห็นที่2

อุ๊ปปปส์!



~ความคิดเห็นที่3

เอาเหรียญขูดครับ



~ความคิดเห็นที่4

จริงๆ เอาว่านหางจระเข้ทาก็ได้นะ แล้วเอาผ้าเช็ดออก แต่มันจะหายช้า ตามคห.บนก็ได้นะ ไม่เคยลองแต่เห็นเพื่อนทำ ออกนิดเดียวเองอ่ะค่ะ ._.

 



ขมวดคิ้วหน้ายุ่ง แล้วสุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ





เอ็นดูเลิกเสิร์ชหาวิธีลบรอยจูบในอินเตอร์เน็ต เปลี่ยนมานั่งนวดขมับตัวเองแทน เขาชะเง้อคอมองรอยจ้ำแดงๆ ที่อยู่บนคอ มองรอยผ่านกระจกหน้าจอโทรศัพท์แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอีกครั้ง



ความจริงมันควรจะหายได้แล้ว แต่คุณชายทรงโปรดดันมาเติมรอยให้ชัดเจนมากขึ้นไปอีก



เอ็นดูนอนซมกับรสรักร้อนฉ่าที่เขามอบให้เมื่อสามวันก่อน นอนเมื่อยตัวอยู่หนึ่งวันเต็มๆ ปวดจนไม่อยากขยับไปไหนและสุดท้ายก็ต้องขาดเรียน



แต่ก็มีคุณชายเขาคอยดูแลตลอด



และตอนนี้คนที่เป็นสาเหตุของรอยจูบนี้ก็นั่งทำหน้าระรื่นชื่นใจอยู่ข้างๆ เอ็นดูนี่แหละ



ดูสิ ยังกล้ามายิ้มกริ่มใส่อีก



ไม่รู้ว่าคุณชายทรงโปรดไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน คืนนั้น...คนตัวสูงพักยกบนโซฟาได้แค่สิบนาที ก็อุ้มร่างของเอ็นดูไปล้างตัวในห้องน้ำ อือ นั่นแหละ คุณชายทรงโปรดไม่ปล่อยให้เอ็นดูอาบน้ำดีๆ หรอก



แทนที่จะจบแค่นั้น แต่ไม่ หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดต่อที่แพรทรี่ โต๊ะกินข้าว กลับมาที่เตียงนอน...แล้วจบที่พรมปูพื้นผืนสีน้ำตาล



“อาหารไม่อร่อยเหรอ”



อ้อ ลืมบอก เช้าวันนี้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเข้าครัวทำอาหารเองด้วย



“อร่อยครับ”



“ดูทำหน้า...” คนสูงกว่าเอียงหน้าหรี่ตามอง



เอ็นดูเลยเงยมองคนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ บ้าง ทรงโปรดพาดแขนโอบไหล่แคบ ระยะใกล้ชิดกันขนาดนี้สาบานสิว่าคุณชายทรงโปรดมองไม่เห็น...ว่าเอ็นดูกำลังเสิร์ชหาอะไรในโทรศัพท์ทั้งๆ ที่เขาก็ชะโงกหน้ามอง



“ผมบอกคุณแล้วใช่มั้ยครับ”



“อือ...” เขาครางรับ “บอกว่าอะไร?”



แล้วก็ทำเป็นแกล้งลืม



“พรุ่งนี้ผมต้องไปงานเลี้ยงกับคุณแม่ไงครับ”



“อือ”



“แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง” นิ้วชี้ลำคอขาวที่มีรอยช้ำตัดสีผิวขาวๆ



เอ็นดูไม่รู้ว่าคนปกติชอบทำรอยบนตัวตรงจุดไหนบ้าง แต่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่ทำแค่ที่คอ เขากลับเพิ่มรอยที่สันกรามด้านขวา ใต้คาง และจุดใกล้ๆ ติ่งหู แถมยังมีอีกสาม-สี่รอยที่เห็นชัดตรงลำคอจนเอ็นดูไม่รู้แล้วว่าจะหาวิธีอะไรมาปกปิดได้



โทษทรงโปรดคนเดียวไม่ถูกหรอก



เพราะเอ็นดูเต็มใจให้ทำรอยไว้เอง



รอยพวกนี้มันกระทบกันชีวิตประจำวันของเอ็นดูพอสมควร เพราะอย่างวันนี้ที่ไปเรียน เอ็นดูก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ ถูกมองจนทนไม่ไหวเลยต้องกลั้นใจหยิบผ้าพันคอที่เตรียมไว้ขึ้นมาพันรอบลำคอ



แล้ววันพรุ่งนี้เอ็นดูต้องไปงานเลี้ยงกับคุณแม่ ถึงจะแต่งตัวเรียบร้อย ใส่สูทผูกเนกไท แต่เชื่อเถอะ...ยังไงก็เห็นรอยจูบอยู่ดี



“ไม่เห็นเป็นไรเลย ใครๆ เขาก็รู้ทั้งนั้นว่าเราจะหมั้นกับพี่เดือนหน้า”



“หมั้นแล้วเกี่ยวอะไรกับรอยครับ”



คุณชายตัวสูงหัวเราะจนไหล่สั่น



“พรุ่งนี้คนต้องมองเยอะแน่ๆ เลย”



“ไม่ต้องไปไง”



“ครับ?”



“บอกคุณแม่ดีๆ ว่าเราไปไม่ได้ ท่านไม่บังคับหรอก”



“คุณพูดง่าย”



“คุยให้มั้ยล่ะ”



“คุยกับคุณแม่ยังไงก็ได้ครับ แต่กับคุณหญิงป้า...”



“อือ นั่นแหละ เดี๋ยวคุยให้”



ทรงโปรดไหวไหล่ ทุกอย่างที่เขาพูดออกง่ายดูง่ายดายไปหมด แต่เอาเถอะ...เอ็นดูก็ไม่อยากไปงานเลี้ยงทั้งที่ตัวเองยังไม่พร้อมแบบอยู่แล้ว เลยพยักหน้ายอมให้ทรงโปรดจัดการเรื่องงานของเย็นพรุ่งนี้แทน



“แต่ที่หลังอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ”



“อย่าทำอะไร” คนตัวสูงเอียงหน้าถาม เลิกคิ้วเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรไว้บ้าง เอ็นดูเลยชี้นิ้วไปที่รอยอีกครั้ง หน้ามุ่ยเปล่งเสียงอ้อมแอ้มบอกเขา



“ห้ามทำรอยที่คออีกนะครับ”



“อือ...” หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจ้องเอ็นดูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เป็นสายตาที่เอ็นดูเกลียดที่สุดเลย



เกลียดแต่ก็...รู้สึกดีที่ถูกมองแบบนี้



“นี่คุณ ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลย ห้ามก็คือห้ามนะครับ”



“ได้ เดี๋ยวไปทำที่อื่นแทน”



!!!



“บนตัวเรามีพื้นที่ให้ฝากรอยอีกเยอะ”



“คุณ!”



เอ็นดูร้องเสียงหลงเมื่อถูกร่างสูงขึ้นคร่อม และสุดท้ายก็พ่ายแพ้ตอนที่จมูกโด่งฝังลงบนแก้มกลม



เอ็นดูเบื่อเขาที่สุดเลย



เบื่อที่ชอบมาทำให้รู้สึกตัวร้อนหน้าแดง เขินตัวม้วน



เบื่อที่ควบคุมความรู้สึกของตัวเองไม่ได้สักครั้งที่อยู่ใกล้เขา



เบื่อที่เผลอไผลไปกับจูบหวานฉ่ำของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด เบื่อ...แต่ก็โหยหาแต่อ้อมกอดของเขาเพียงคนเดียว ดูย้อนแย้งดี แต่...อือ เอ็นดูเป็นแบบนั้นแหละ





*****





 

[แล้วนี่คุณได้กินข้าวหรือยังครับ]



“ทำธุระก่อน เดี๋ยวแวะกินใกล้ๆ คอนโด”



[คุณ มันไม่ได้สำคัญขนาดนั้นนะครับ กินข้าวก่อนแล้วค่อยไปหาคุณแม่ก็ได้]



“พี่มาถึงแล้ว ถึงเวลานัดพอดีด้วย”



[ทำไมไม่บอกก่อนล่ะครับ ผมนึกว่าคุณจะโทรไปคุยซะอีก]



ทรงโปรดอมยิ้มให้กับเสียงงุ้งงิ้งของน้องที่ดังผ่านโทรศัพท์ เขากำลังนึกภาพตามเสียง ป่านนี้เอ็นดูคงจะทำหน้ามุ่ยปากยู่อยู่แน่ๆ



ก็เขาเล่นบุกมาถึงโรงแรมที่คุณแม่ของน้องพักอยู่นี่น่ะสิ



“แค่นี้ก่อนนะเอ็นดู คุณแม่เรามาแล้ว”



[อ่า โอเครับ]



ทรงโปรดไม่ได้กดตัดสายแต่เขาเก็บโทรศัพท์ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงในตอนที่ร่างเพรียวสง่างามเดินตรงมาทางเขา ทรงโปรดยกมือไหว้อดีตนางงามที่ฉีกยิ้มมาแต่ไกล



ดอกไม้ช่อใหญ่ที่ทรงโปรดตั้งใจเลือกถูกยื่นให้คุณแม่ของน้อง มันเป็นกุหลาบขาวที่ทรงโปรดขับรถวนหาแทบทั่วทั้งกรุงเทพฯ เพื่อเอามาเยี่ยมผู้ใหญ่ ใช่ มันคือดอกกุหลาบที่อดีตนางงามอย่างคุณแอ้ นภัสรา วงศ์ประดิษฐ์ เคยให้นิยามไว้บนเวทีการประกวด Miss Universe ที่อเมริกาเมื่อหลายสิบปีก่อน



คุณแม่น้องเอ็นดูยิ้มกว้าง ดวงตาคู่สวยมองกุหลาบขาวในมือหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดก่อนยื่นมือออกไปรับ



“ขอบใจจ้ะชายโปรด เวลาเห็นดอกกุหลาบแม่นึกถึงตอนที่ยืนอยู่บนเวทีตลอดเลย”



อดีตนางงามจูบดอกกุหลาบเบาๆ “แต่มันก็ย้ำให้รู้ว่าแม่แก่แล้ว”



“ไม่เลยครับ คุณแม่ยังดูสวยอยู่ตลอดเวลา”



“ปากหวานจริงนะชายโปรด...ว่าแต่มาหาแม่ถึงโรงแรมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”



“เรื่องน้องครับ” ทรงโปรดผายมือให้คุณแม่ของน้องนั่งลงบนโซฟา “พรุ่งนี้เอ็นดูไม่สะดวกไปงานเลี้ยงครับคุณแม่”



“ทำไมล่ะจ๊ะ เอ็นดูมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”



ตั้งแต่มาถึงกรุงเทพฯ คุณนภัสราก็ยังไม่ได้ไปหาลูกชายสุดที่รักเพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องที่พักและต้องคอยดูแลคุณหญิงลักขณาที่อยากจะซื้อชุดราตรีใหม่ทั้งๆ ที่ชุดเดิมสั่งตัดเสร็จแล้ว เลยต้องเหนื่อยไปเดินห้างเป็นเพื่อนพี่สาวของสามี แถมยังไม่ได้อะไรติดมือกลับมาเพราะหม่อมราชวงศ์ลักขณาเกิดเปลี่ยนใจอยากใส่ชุดเดิม



“น้องไม่สะดวกครับคุณแม่”



“อืม...ไม่พร้อมยังเอ่ย ไม่สบายหรือว่า...”



“น้องไม่สะดวกออกงานเพราะร่างกายไม่พร้อมครับ” ทรงโปรดสบตาเรียวสวยของอดีตนางงามที่นั่งทำหน้าลุ้นว่าเขาจะพูดอะไรออกมา



เธอถอนหายใจก่อนยกมือขึ้นตบบ่าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเมื่อคุณแม่ของน้องส่งสายตาเหมือนคนรู้กัน



“มีอะไรพูดกับแม่ตรงๆ ได้เลยจ้ะชายโปรด”



“ผมกับน้องเล่นกันแรงไปหน่อยครับ”



“...”



“เอ็นดูกลัวว่าถ้าไปงานเลี้ยงทั้งๆ ที่ตัวยังมีรอย...กลัวจะถูกคนอื่นมองไม่ดีครับ”



คุณชายทรงโปรดสังเกตอาการของผู้หญิงตรงหน้า คุณแม่ของน้องนั่งนิ่งแถมแก้มสองข้างยังขึ้นสีแดงอีกต่างหาก ท่านเม้มปากสีแดงสดเล็กน้อย กระแอมไอก่อนยกมือพัดลมใส่หน้าเบาๆ



“โอเคจ้ะ แม่เข้าใจวัยรุ่น”



“ขอบคุณครับ” หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดยกมือไหว้



“ไม่ไปงานเลี้ยงก็ไม่เป็นไรจ๊ะ...ไว้เดี๋ยวแม่จะโทรคุยกับน้องอีกที”



“ผมต้องบอกคุณหญิงป้าด้วยมั้ยครับ”



“ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวแม่จัดการให้เอง ดีแล้วที่ชายโปรดมาบอกตรงๆ...แม่จะได้เบาใจ ตอนแรกก็นึกว่าเอ็นดูไม่สบายแล้วงอแงไม่ยอมไปหาหมอซะอีก” อดีตนางงามกลั้นยิ้มเขิน เธอตีความคำว่าเล่นของทรงโปรดออก



เช่นเดียวกับทรงโปรดที่นั่งคลี่ยิ้มก่อนเหลือบมองกระเป๋ากางเกงที่สั่นรัวเพราะโทรศัพท์ เขาเลยล้วงมือหยิบมันออกมาดูแบบผ่านๆ แล้วก็ต้องระบายยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าต้นเหตุที่ทำให้โทรศัพท์สั่นก็คือลูกชายของคุณนภัสรานี่เอง



N-Doo: คุณ เป็นยังไงบ้างครับ

N-Doo: ตอนนี้ฝนตกหนักนะครับ เมื่อกี้ผมออกมาดูหน้าคอนโด เหมือนน้ำจะท่วมด้วย

N-Doo: ถ้าเกิดว่าที่โรงแรมน้ำท่วมเหมือนกัน คุณให้ผมไปรับได้นะครับ

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”



“เชิญจ้ะๆ ขับรถดีๆ นะชายโปรด”



“ขอบคุณครับคุณแม่” ทรงโปรดยกมือไหว้คุณนภัสราอีกครั้งก่อนเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม



“ฝากเอ็นดูด้วยนะชายโปรด แม่มีลูกชายคนเดียว”



“ครับคุณแม่ ผมจะดูแลน้องอย่างดีเลยครับ”



เรื่องดูแลเอ็นดูเนี่ย ไว้ใจเขาได้เลย

 

“คุณแม่แค่โทรมาถามครับว่าโอเคดีหรือเปล่า...นี่คุณไปคุยกับคุณแม่ว่ายังไงเหรอครับ”



[คุยแบบที่ผู้ใหญ่คุยกัน]



เอ็นดูทำยู่ปากใส่คนที่นอนยิ้มให้ผ่านหน้าจอโทรศัพท์ หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเพิ่งเคลียร์งานเสร็จเลยมานั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ตอนแรกก็โทรคุยกันดีๆ อยู่หรอก แต่รายนั้นงอแงอยากเห็นหน้าเอ็นดู เขาเลยต้องยอมเปิดกล้องทั้งที่ยังแปรงฟันไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ



เอ็นดูเดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่จัดการเรื่องสุขภาพปากของตัวเองเสร็จแล้ว มือนุ่มขยับผ้าขนหนูผืนขาวที่วางอยู่บนศีรษะเบาๆ ซับเอาน้ำออกจากเส้นผมสีน้ำตาล



[อย่าทำหน้างอสิ]



“ดูคุณตอบสิครับ”



ทรงโปรดหัวเราะกลั้ว...ไม่รู้ว่าเป็นโรคจิตหรือไงถึงได้ชอบแกล้งเอ็นดู



[บอกคุณแม่เราไปว่าพี่เล่นกับเราแรงไปหน่อย]



“เล่นอะไรครับ”



“เล่นจ้ำจี้”



“นี่คุณ…อย่าพูดเล่นนะครับ” ขมวดคิ้วแน่นเมื่อทรงโปรดหลับตาแถมมุมปากยังยกยิ้มกรุ่มกริ่ม



[ไม่ได้พูดเล่น]



ยืนอมลมจนแก้มป่อง เอ็นดูอยากจะตัดสายทิ้งแล้ววิ่งไปร้องไห้ใส่หมอนตอนนี้เลยจริงๆ หน้าตาของทรงโปรดบ่งบอกว่าเขาไม่ได้พูดเล่นเลยสักนิด



คนผิวขาวเลยรีบวิ่งเข้าห้องแล้วล้มตัวลงบนเตียง เอ็นดูก้มหน้าซุกหมอนใบใหญ่  ร้องฮือออกมาเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของคนในสาย



ตั้งแต่คุยกันมา...หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่เคยโกหกเอ็นดูเลยสักครั้ง เขาขี้แกล้ง เจ้าเล่ห์ก็จริง แต่ทรงโปรดไม่เคยหลอกหรือยกเรื่องไม่จริงอะไรมาคุยกัน ใช่ เอ็นดูเชื่อเลยแหละว่าสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้คือความจริง



ในขณะที่เอ็นดูแทบดึงหูฟังออกเพราะไม่อยากได้ยินเสียงของเขาแล้ว คุณชายทรงโปรดกลับหัวเราะชอบใจที่เห็นคนผิวขาวดีดดิ้นตีขาอยู่บนที่นอน



อยากจะบ้าตายเพราะเขาแล้วเนี่ย : (



[คืนนี้จะนอนหลับมั้ยเรา]



“นอนไม่หลับเพราะคุณนั่นแหละ”



[ให้ไปกล่อมมั้ย]



อือ ดีจริงๆ



หม่อมราชวงศ์คนชอบฉวยโอกาสยิ้มกริ่มใส่กล้อง ไม่พอแค่นั้น...เขายังเลียริมฝีปากเหมือนเสือที่รอให้กระต่ายผงกศีรษะตกลง แต่ไม่ เอ็นดูไม่มีวันปล่อยให้เขามาทำอะไรแบบนั้นอีกแน่นอน



“คุณควรไปนอนได้แล้วนะครับ”



[ช่วยหน่อยสิ]



“ช่วยอะไรเหรอครับ”



เสียงทุ้มเปล่งออกมาเหมือนรำคาญอะไรบางอย่าง เอ็นดูเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาครบเครื่อง คนผิวขาวขมวดคิ้วเล็กน้อย ลืมเรื่องแสบๆ ที่คุณชายทรงโปรดทำไว้เมื่อกี้ไปเลย



[เดี๋ยวแคปให้ดู]



“ครับ”



ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีข้อความของคุณชายทรงโปรดส่งเข้ามา เอ็นดูกดสลับโหมดให้ขึ้นหน้าแชต พลางไล่สายตาอ่านช้าๆ ก่อนจะกดเข้าไปยังโหมดวิดีโอคอลล์เหมือนเดิม



 

จอมภพPP: มีเมียแล้วลืมเพื่อนเหรอมึง @Prod

จอมภพPP: มาหาเพื่อนบ้างดิวะ @Prod

Peach: ไอ้หม่อม คืนนี้ที่ร้านคนไม่เยอะ

Peach: มานั่งคลายเครียดบ้างก็ได้

 



“เพื่อนคุณคงคิดถึงคุณมาก”



เอ็นดูคลี่ยิ้มพลางหัวเราะ...คนตัวสูงที่อยู่ในสาย ส่งหน้าแชตในไลน์กลุ่มที่มีแต่เพื่อนสนิทกำลังคุยกันเรื่องการหายตัวไปจากผับของหม่อมราชวงศ์คนนี้ตั้งแต่มีว่าที่คู่หมั้น เอ็นดูเห็นว่าก่อนหน้าแชตนั้นพี่จอมภพกับพี่พีช...กระหน่ำแชตรุมทรงโปรด ตามตัวให้เขาไปนั่งเล่นที่ผับ



“ทำไมคุณไม่ไปหาเพื่อนบ้างล่ะครับ”



จำได้ว่าล่าสุดพี่พีชก็เพิ่งมาหาทรงโปรดถึงเพนต์เฮ้าส์ แต่เจ้าของห้องกลับเอาแต่คุยกับเอ็นดู แถมยังหนีเพื่อนมาหาเขาถึงห้องอีกต่างหาก



ป่านนี้เพื่อนงอนแย่แล้วมั้ง



[ถ้าพี่ไปเราจะโอเคเหรอ]



“...”



[แค่คราวก่อนพี่ก็เข็ดแล้ว ไม่อยากโดนเรางอนใส่อีก]



งอนเพราะรู้ว่ามีผู้หญิงเข้าใกล้ต่างหาก



ไม่ได้งอนเพราะไปผับสักหน่อย…



[นอนอยู่ในห้องคุยกับเราสบายกว่าไปนั่งหลังแข็งที่นั่นตั้งเยอะ]



“แต่เมื่อก่อนคุณก็ไปทุกวันไม่ใช่เหรอครับ”



[รู้ได้ไง]



“มีคนบอกมาครับ”



[ตอนนี้เลิกแล้ว มีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว]



ตุบ



ไม่น่านอนหงายแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นสูงๆ เลย เพราะตอนที่เสียงทุ้มนุ่มพ่นประโยคเมื่อกี้ออกมา เอ็นดูก็ถึงกับมือไม้อ่อนเผลอปล่อยโทรศัพท์หล่นโดนจมูกเต็มๆ



[เอ็นดู เขินเหรอ]



มือขาวหยิบโทรศัพท์ที่หล่นอยู่ข้างตัวขึ้นมา น้องยู่ปากทำหน้ามุ่ยใส่คนที่นึกจะพูดอะไรก็พูด แล้วแต่ละอย่างที่เขาพูดออกมาน่ะ มีแต่ทำให้หัวใจของเอ็นดูเต้นรัว



“เปล่าครับ...ผมง่วงแล้ว” เลยอ้อมแอ้มตอบ กลอกตาเลิ่กลั่กเพราะไม่กล้าสบกับตาคมของเขา “ถ้าคุณจะไปหาเพื่อนก็ไปเถอะครับ ผมไม่งอนหรอก”



บอกเอาไว้ให้ทรงโปรดรู้ว่าเอ็นดูไม่ใช่คนที่งอนพร่ำเพรื่อ



เอ็นดูไม่ได้อยากเป็นเจ้าของชีวิตของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเลยสักนิด เอ็นดูให้อิสระทรงโปรดเต็มที่ เหมือนกับที่ทรงโปรดให้เอ็นดู



[อือ ไม่ไปหรอก]



“คลายเครียดบ้างก็ได้นะครับ ทำงานหนักมาทั้งวันแล้วนี่ครับ”



แถมยังอยู่ดูแลเอ็นดูในช่วงที่ไม่สบายตัวอีกต่างหาก



[คุยกับเรานี่แหละคลายเครียด]



“คุณคลายเครียดเพราะได้แกล้งผมต่างหาก”



[อยากให้พี่ไปเหรอ]



“...ก็ เพื่อนคุณคิดถึงนี่นา ไม่อยากให้คุณคิดว่าผมบังคับไม่ให้คุณไปนะครับ”



[เราไม่ได้บังคับ]



“...”



[ที่ไม่ไปเพราะกลัวเราไม่สบายใจจริงๆ]



“แสดงว่าคุณอยากไปใช่มั้ยครับ”



คุณชายทรงโปรดหัวเราะ



[เราไปกับพี่มั้ยล่ะ]



“จะให้ผมไปทำอะไรครับ ผมไม่ได้ดื่มสักหน่อย”



[พาเมียไปอวดเพื่อน]



ขอซื้อได้มั้ยคำนี้



“ล้อเล่นกับผมอีกแล้ว”



[พูดจริง]



“เฮ้อ”



[ไปมั้ย]



“คุณอยากไปก็ไปสิครับ ชวนผมไปด้วยหมดสนุกพอดี”



[เราไปด้วยน่าจะสนุกกว่า]



“...”



[พี่จะได้อุ่นใจด้วย]



คนตื๊อเก่งทำหน้าออดอ้อนตามสไตล์คนเจ้าชู้ที่ใช้สายตากับสีหน้าแบบนี้หลอกสาวขึ้นเตียง อ้อ อย่างหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดทำสีหน้าแบบไหนสาวๆ ก็คงพร้อมพุ่งเข้าใส่อยู่แล้วแหละ



ดูเขาแพรวพราว เสน่ห์แรงขนาดนั้น



แต่เอาจริงๆ นะ พอคิดถึงเรื่องสาวๆ ทีไรหัวใจของเอ็นดูก็ระอุเป็นไฟทุกที



คนผิวขาวกัดริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยที่นัยน์ตาฉ่ำน้ำสบกับตาคมผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เอ็นดูเห็นว่าทรงโปรดเลิกคิ้ว มุมปากยกยิ้มรอคำตอบของเอ็นดู



“ไปก็ได้ครับ แต่คุณอย่าแต่งตัวหล่อมากนะ”



[ทำไม...หวงเหรอ]



“ครับ หวง”



[เปลี่ยนใจไม่ไปผับแล้วได้มั้ย ไปอยู่กับเราที่ห้องน่าจะมีเรื่องให้สนุกเยอะกว่าอีก]



เอ็นดูก้มหน้างุด ส่ายหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รับผิดชอบคำพูดของตัวเองแล้ว



ก็เขาอยากดูดีมากเกินไปทำไมล่ะ

















#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี









 

 


ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
เกลียดคุณชายโปรดจริง ๆ ชอบแกล้งน้องให้เขินแบบนี้ได้ไงค่ะ ปล่อยให้น้องได้พักหายใจหายคอบ้างค่ะคุณชายโปรดดดดดด

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6781
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
แต่งเลยค่ะจะหมั้นไปทำไม

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
เขินแทนน้องเลยอ่ะ
คุณชายโปรดขี้แกล้ง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
หวานกันเว่อวังจริงๆเลย อิจจนตาร้อนไปหมดแล้ว

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :hao6: ใช่ค่ะ...อยู่ห้องกับน้องน่าจะสนุกสมใจกว่า  :hao7:  :hao7:  :hao7:   :hao6:  :hao6:  :hao6:   o13

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:

ไม่น่าเชื่อว่าชายโปรดจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

ถึงกับหักดิบการไปเที่ยวผับแทบทุกคืนอย่างเมื่อก่อนได้เนี่ย

ออฟไลน์ Swanlee

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-0






14



เอาจริงๆ นะ

คุณทำให้ตาคู่นี้ของผม...มองอย่างอื่นไม่ได้นอกจากคุณ

 







คุณชายทรงโปรดในคราบไม่แตะแอลกอฮอล์ แต่นั่งกอดไหล่ว่าที่คู่หมั้นใช้ตาคมดุๆ จ้องพวกที่มองกระต่ายในอ้อมกอดทำเอาพีชกับจอมภพแทบสำลักน้ำ แทบดื่มแอลกอฮอล์ไม่ลง



นี่สรุปชวนเพื่อนมาผับเพื่อนั่งดูมันสวีทกับแฟนสองคนเหรอวะ



ไม่รู้หรอกว่าเป็นแฟนกันหรือยัง เพราะเวลาที่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดหลุดปากเรียกว่าเมียออกมาแต่ละทีเนี่ย เจ้าคนผิวขาวตัวดูนุ่มนิ่มก็หันมาตีไหล่กว้างของทรงโปรดทุกครั้ง



เอ้อ เมียกับแฟนมันไม่เหมือนกันนี่หว่า



“ถ้ากูไม่ได้ตาฝาด มึงเห็นรอยจ้ำๆ ที่คอน้องมั้ยวะB1” จอมภพเอาศอกสะกิดแขนเพื่อนที่เป็นเจ้าของสถานบันเทิง



“แสงมันนัวๆ อ่ะ แต่จากประสบการณ์กูว่าชัวร์”



“ว้าว...” จอมภพตาโตยกมือปิดปาก ทำตัวเป็นสาวน้อยที่ไม่ประสาเรื่องแบบนี้



ถึงเสียงเพลงในผับจะดังกลบเสียงคุยกันของจอมภพกับพีช แต่ปากที่ขยับอยู่นั่นน่ะ ไม่พ้นสายตาทรงโปรดหรอก



นี่ก็ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ชวนน้องออกมานั่งเป็นเพื่อนเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจว่าเขาไม่ได้เหลวไหล จากที่น้องต้องคอยหวงคอยดูว่าจะมีสาวๆ เข้าหาหรือเปล่า กลายเป็นว่าเขาเองนี่แหละที่ต้องตาหึงตามหวงจนหน้าหงิก



เอ็นดูนี่โคตรดึงดูดผู้ชายเจ้าชู้เลยจริงๆ



ถึงแม้ว่าทรงโปรดจะโอบจะกอดน้องไว้ แต่ไอ้พวกเจ้าชู้ทั้งหลายก็ยังไม่เลิกส่งสายตาหวานเยิ้มให้เอ็นดูอยู่ดี



หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดแทบอยากพาน้องกลับบ้านตอนนี้เลยด้วยซ้ำ



แล้ววันนี้เอ็นดูก็ดันใส่เสื้อคอกว้างที่เห็นไหล่ขาวๆ หมิ่นเหม่ ถูกใจไอ้พวกผู้ชายเลยแหละ มองกันตาเป็นมัน...สงสัยเหมือนกันว่าน้องไม่อายรอยที่คอแล้วหรือไง



หรือจงใจใส่เสื้อคอกว้างยั่วเขากันแน่



“กลับเลยมั้ย”



“เบื่อแล้วเหรอครับ”



สลับกันไปหมด



เอ็นดูต้องถามเขาสิ ว่ากลับเลยมั้ย ส่วนเขาก็ต้องถามกลับไปว่าเบื่อแล้วเหรอ แต่นี่กลายเป็นคนตัวสูงที่เริ่มถามเอง ดูเอาเถอะว่าเขามันขี้หึงขนาดไหน



“อือ เบื่อแล้ว”



“อ่า...เพราะว่าไมได้ดื่มหรือเปล่าครับ...เลยเบื่อ” เอ็นดูโน้มตัวหยิบขวดไวน์แล้วรินใส่แก้ว แต่น้องไม่ระวังตัวเลย ก้มทีคอเสื้อก็กว้างๆ ก็โหว่ลึกเห็นอกขาวปลั่งเหมือนน้ำนม เดือดร้อนคุณชายทรงโปรดต้องรีบรวบคอเสื้อแนบอกน้อง



“เอ็นดู พี่ไม่ดื่ม”



“ของชอบไม่ใช่เหรอครับ”



“ถ้าเมาแล้วใครจะขับรถกลับ”



“ผมไง”



แวบหนึ่งที่เห็นรอยยิ้มจากมุมปากคนผิวขาว เหมือนเอ็นดูพึงพอใจที่เห็นคนโตกว่ามีอาการร้อนๆ หนาวๆเพราะความยั่วเก่งของน้อง...ทรงโปรดหรี่ตาลง เอียงหน้ามองคนที่กำลังก้มหน้าก้มตารินไวน์ให้



เขาขยับตัวเข้าใกล้น้องมากกว่าเดิม โน้มหน้าลงตามอีกฝ่าย ใช้จมูกโด่งคลอเคลียแก้มขาวจนน้องเอียงหน้าหนี



“จะมอมเหล้าพี่เหรอ”



น้องตัวโคตรหอม...เขาถึงได้เผลอรังแกจนน้องแทบช้ำ



“ขี้แกล้งนะเรา”



“แกล้งอะไรครับ” ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่กลั้นยิ้มซะขนาดนั้น



“เอ็นดู ระวังจะไม่ได้นอนนะ”



“อะไรของคุณครับเนี่ย ผมอยู่เฉยๆ นะครับ”



คนผิวขาวเบี่ยงตัวออกจากแขนแกร่ง หนีจมูกโด่งที่คอยแต่จะฝังลงบนแก้มกับซอกคอตลอดเวลา หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดรุ่มร่ามมาก มือไม้ของเขาอยู่ไม่สุขเลยสักนิด



“เฮ้ยยยย สนใจเพื่อนหน่อยดิวะ”



“มีเมียแล้วลืมเพื่อนเหรอไอ้หม่อม”



เสียงแซวของจอมภพกับพีชทำเอาเอ็นดูต้องก้มหน้างุดหลบสายตาที่สองคนนั้นส่งมาหยอกล้อ ส่วนหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดน่ะเชิดหน้าตั้งแล้ว เขาดูภูมิใจเหลือเกินที่โดนเพื่อนแซวแบบนั้น



“ดื่มไปเลยนะคุณ...เลิกทำหน้าแบบนี้ด้วย”



หลังมือขาวกระแทกบนอกแกร่ง น้องช้อนตามองค้อนหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด



“สรุปเราจะมอมพี่จริงๆ ใช่มั้ย”



“ดื่มไปเถอะครับ”



แก้เขินด้วยการบังคับให้เขาดื่มแอลกอฮอล์ ซึ่งแน่นอนว่ามันเข้าทางทรงโปรดอยู่แล้ว...แต่เขากลับส่ายหน้าปฏิเสธ วันนี้เขาไม่อยากแตะแอลกอฮอล์จริงๆ



“ดื่มแทนพี่สิ”



“อะไรล่ะคุณ ไม่ใช่ของชอบผมสักหน่อย”



“แล้วทำไมคะยั้นคะยอให้พี่ดื่ม”



กระชับแขนรั้งเจ้าคนน่ารักเข้ามากอดไว้แน่นจนเพื่อนสองคนที่นั่งมองอยู่ห่างๆ เบือนหน้าหนีพร้อมกัน



“เห็นคุณทำหน้าบึ้ง เลยคิดว่าหงุดหงิดที่ไม่ได้ดื่ม...”



ทรงโปรดส่ายหน้าปฏิเสธ “พี่หน้าบึ้งเพราะมีแต่คนมองเรา...ถามจริงนะเอ็นดู”



“...”



“เก็บความน่ารักไว้ให้พี่ดูคนเดียวไม่ได้เหรอ”



น้องขมวดคิ้วพลางอมยิ้ม หรี่ตามองคนที่ชักจะงอแงไปกันใหญ่ก่อนหลุดหัวเราะออกมาเมื่อทรงโปรดก้มหน้าวางคางไว้บนไหล่ของเอ็นดู



น้องส่ายหน้า ใช้มือขวาบีบมือหนาเบาๆ ส่วนมือซ้ายยกขึ้นลูบท้ายทอยของคนตัวสูง ปลอบคุณชายตัวโตที่มีนิสัยขี้หึงขี้หวงมากเกินไปแล้ว



“งั้นกลับเลยมั้ยครับ”



“อือ กลับเลย”



“แต่คุณยังไม่ได้คุยกับเพื่อนเลยนี่นา”



“มาให้พวกมันเห็นหน้าก็พอแล้ว”



“อย่างนี้ก็ได้เหรอครับ”



“ได้สิ”



ทรงโปรดหลับตาลงพลางผ่อนลมหายใจรดลำคอที่มีกลิ่นหอมหวาน นี่ขนาดเขากอดน้อง แสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้...ไอ้พวกผู้ชายเจ้าชู้ยังมองกันอยู่เลย



หวงจริงๆ ว่ะ

ไม่อยากให้ใครเห็นเอ็นดู ไม่อยากให้เอ็นดูเห็นใคร



ยอมรับว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณชายทรงโปรดไม่เคยหึงหวงใครเท่านี้มาก่อน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมแล้วสุดท้ายถึงได้มาสยบแทบเท้าให้กับคนตัวนุ่มในอ้อมกอด



หรือเขาจะเป็นเสือสิ้นลายแล้วจริงๆ



หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเคยได้ยินที่พวกผู้ใหญ่ชอบพูดกัน...คนเจ้าชู้อย่างเขา ถ้าได้เจอของจริงเข้าสักวันคงตกหลุมจนหาทางออกไม่ได้



อือ น้องนั่นแหละคือของจริงที่เขาเจอ







*****







เอ็นดูมองตัวเองในกระจกหลังจากที่ถูกจับให้มานั่งเป็นตุ๊กตาราวสองชั่วโมงแล้ว ขัดใจกับเส้นผมสีน้ำตาลที่ปรกหน้า แม้ว่าจะถูกเซ็ตด้วยไดร์เป่าผมแล้วก็ตาม...แต่ผมที่ยาวขึ้นกว่าเดิมมันก็ทิ่มเปลือกตาอยู่ดี



หนีงานเลี้ยงสังสรรค์ได้ แต่คราวนี้หนีงานแต่งไม่ได้จริงๆ



เป็นงานแต่งครั้งที่สามของเพื่อนคุณหญิงลักขณา เอ็นดูจำได้ว่าเมื่อสิบปีก่อนตัวเองก็เพิ่งไปงานแต่งของคุณหญิงคนนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว



“เรียบร้อยค่ะน้องเอ็นดู”



“ขอบคุณครับ”



“ผิวน้องเอ็นดูนุ่มมากๆ เลยนะคะ เด้งๆ เต่งตึงยิ่งกว่าพวกดาราอีก”



คนถูกชมยิ้มแหย ไม่ใช่อะไรหรอก ก็พี่เขาดันพูดประโยคนี้เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่ที่จับใบหน้าของเอ็นดู พี่ตุ๊กติ๊กเป็นสาวประเภทสอง มีอาชีพเป็นช่างแต่งหน้าชื่อดังของเมืองไทยที่หม่อมราชวงศ์ลักขณาจ้างให้มาแต่งหน้าทำผมไปงานแต่ง



“พี่ขอถามหน่อยได้มั้ยคะ...น้องเอ็นดูมีแฟนแล้วใช่มั้ย”



“เอ่อ...ทำไมเหรอครับ”



คนถูกถามมองหน้าช่างแต่งหน้าผ่านกระจกด้วยสายตาเลิ่กลั่ก แต่แล้วพี่ตุ๊กติ๊กก็ต้องรีบเบิกตากว้าง รีบเม้มปากก่อนก้มหัวโค้งตัวให้เอ็นดู



“ขอโทษค่ะน้องเอ็นดู พี่มันปากเสียละลาบละล้วงเกินไป” พี่ตุ๊กติ๊กตบปากตัวเองจนเอ็นดูต้องยกมือห้าม



“ไม่เป็นไรครับพี่ตุ๊กติ๊ก ผมไม่ได้ถือสาอะไรเลยครับ”



“ไม่โกรธพี่ใช่มั้ยคะ”



เอ็นดูส่ายหน้า ส่งยิ้มกว้างให้พี่ตุ๊กติ๊ก “ไม่โกรธครับ”



“คือว่าาาา ตรงนี้อ่าาาา” นิ้วชี้พี่ตุ๊กติ๊กจิ้มลงบนท้ายทอยของเอ็นดู พี่เขาอมยิ้มเขิน บิดตัวกระสับกระส่ายไปมา “พี่กลบรอยคิสมาร์กให้น้องเอ็นดูที่ท้ายทอยแล้วนะคะ คึคึคึคึ”



พี่ตุ๊กติ๊กเดินหนีไปพร้อมกับเสียงหัวเราะประหลาดๆ ของพี่เขา ทิ้งให้เอ็นดูนั่งหน้าเหวอยกมือขึ้นกุมท้ายทอยของตัวเอง คนผิวขาวถอนหายใจ มองสีหน้างุ่นง่านของตัวเองในกระจก



ก็บอกแล้วว่าห้ามทำรอยที่คอ แต่ต้นเหตุของรอยนี้ฟังกันที่ไหน



เอาจริงๆ รอยเดิมมันหายไปตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้วแหละ แต่ว่า...เมื่อหลายคืนก่อนเอ็นดูดันพลาดท่าให้เขาแกล้งอีกจนได้ มันก็ตามอารมณ์...เล่นกัน จูบกัน ทรงโปรดเป็นฝ่ายปลุกความต้องการของเอ็นดู แล้วพวกเขาก็หวั่นไหวตามอารมณ์ของกันและกันไม่รู้ตั้งกี่รอบ



ฮื่อ ทรงโปรดทำให้เอ็นดูหน้าร้อนผ่าวอีกแล้ว



แต่ไม่รู้ตัวจริงๆ นะว่าเขาแอบทำรอยไว้ตอนไหน เพราะถ้ารู้เอ็นดูคงจะระวังตัวมากกว่านี้ และถึงแม้ว่าท้ายทอยขาวๆ จะมีเส้นผมสีน้ำตาลคลอเคลียอยู่ก็ตาม....แต่แล้วยังไงล่ะ วันนี้ก็มีคนเห็นรอยนั้นอยู่ดี



หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดน่าจะเป็นคนโรคจิต...ไม่รู้ทำไมถึงได้ชอบสร้างรอยไว้นักหนา



มันต้องแฟร์ๆ มั้ย เอ็นดูไม่ได้ทำรอยบนตัวเขานี่นา



“หิวหรือยังจ๊ะเอ็นดู”



แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อคุณหญิงลักขณาเดินฉีกยิ้มจากกรอบประตู เอ็นดูไม่รู้ตัวเลยว่าท่านเข้ามาตอนไหน ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูหรืออะไรเลยสักอย่าง



“ยังเลยครับคุณหญิงป้า”



คนตัวบางในชุดสูทดูดีสีขาวลุกขึ้นยืนก่อนยื่นมือไปรับคุณหญิงลักขณาที่เดินอยู่บนรองเท้าส้นสูง



“ตัวหอมจังเอ็นดู เอ...ไม่ได้ใช้น้ำหอมกลิ่นเดิมแล้วเหรอจ๊ะ”



ท่านขมวดคิ้วทำจมูกฟุดฟิดก่อนคลี่ยิ้มกว้างอีกครั้ง มือเรียวสวยของหม่อมราชวงศ์ลักขณายกขึ้นกุมแก้มกลมของหลานชาย “น้ำหอมชื่อกลิ่นอะไรจ๊ะ ป้าว่าหอมดี...เผื่อได้ซื้อมาใช้บ้าง”



“ความจริงมันไม่มีชื่อครับคุณหญิงป้า”



“อ้าว”



“มันเป็นกลิ่นที่คุณชายโปรดผสมให้น่ะครับ”



ผสมให้เอ็นดูโดยเฉพาะ มีเอกลักษณ์ และเป็นกลิ่นที่เมื่อสูดดมแล้วรู้สึกสดชื่น สบายใจ...



“ว้า...อย่างนี้ป้าก็ไม่มีสิทธิ์ใช้ด้วยใช่มั้ยเนี่ย”



“ถ้าคุณหญิงป้าอยากใช้ ไว้จะไปขอให้เขาผสมให้อีกนะครับ” พูดจบก็ก้มหน้างุดกลั้นยิ้มเขินเมื่อได้ยินเสียงคุณหญิงลักขณาหัวเราะ



“ป้าแค่หยอกเล่น ไม่เห็นต้องทำหน้าหวงขนาดนั้นเลย” จมูกรั้นถูกคุณหญิงป้าบีบเบาๆ “เจ้าเด็กหวงของ”



“...ไม่ได้หวงนะครับ”



“แหม...เมื่อกี้เราทำหน้างอใส่ป้า ไม่รู้ตัวเลยหรือไงจ๊ะ”



“จริงเหรอครับ ขอโทษนะครับที่เสียมารยาท”



“ตายๆๆ ไม่ต้องขอโทษป้าเลย” หม่อมราชวงศ์ลักขณาหัวเราะกลั้วเมื่อเห็นว่าหลานชายคนเดียวของตัวเองทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้



รู้ว่าหลานชายคนนี้กลัวเธอมาก แต่เอ็นดูคงไม่ทันได้สังเกตว่าตั้งแต่ที่ตัวเองมีว่าที่คู่หมั้น คุณหญิงลักขณาก็แทบจะไม่ได้เข้มงวดอะไรด้วยแล้ว...ไม่อยากไปงานเลี้ยงก็ไม่บังคับ ยกเว้นแต่งานนี้ที่สำคัญจริงๆ คุณหญิงลักขณาถึงได้ขอให้เอ็นดูมาร่วมงานด้วย



แค่อยากให้มาศึกษาดูเท่านั้นว่างานหมั้นงานแต่งเขาดำเนินงานทำพิธีกันยังไง



พอถึงคิวของตัวเอง...เอ็นดูจะได้ไม่เงอะงะมาก



“เสียดายจริงๆ ที่วันนี้ชายโปรดมาร่วมงานด้วยไม่ได้”



หม่อมราชวงศ์ลักขณาเอาแต่พูดถึงคนที่งานรัดตัว ใจจริงแล้วท่านอยากให้ทรงโปรดมางานแต่งงานด้วย จะได้เปิดตัวหลานเขยให้คุณหญิงคุณนายได้รู้จัก



อือ แต่ดีแล้วแหละที่เขามาไม่ได้ หัวใจของเอ็นดูจะได้หยุดพักบ้าง



โดนเขาหยอดตลอดแบบนี้ไม่ดีเลย เอ็นดูรู้สึกเหนื่อยที่ใจต้องเต้นแรง...แต่ขณะเดียวกันก็ชอบความรู้สึกนั้นมากๆ



ไม่ทันไรเอ็นดูก็ถูกเชิญเข้าไปในงาน แต่กว่าจะเข้ามาในห้องบอลรูมได้บอกเลยว่าต้องฝ่าสมรสุมคุณหญิงคุณนายที่พาลูกชายลูกสาวมาโชว์ตัว โชคดีที่ตอนนี้คุณแม่ของเอ็นดูอยู่ต่างประเทศ ถ้าเกิดว่าท่านมางานแต่งด้วยอีกคนคงได้รวมพลังกับหม่อมราชวงศ์ลักขณา พูดอวดเอ็นดูให้ทุกคนที่อยู่ในงานฟังไม่จบไม่สิ้นแน่นอน



พอโชว์ตัวเสร็จเรียบร้อยก็เข้าสู่ช่วงเวลาอิสระของเอ็นดู โดยปกติแล้วเอ็นดูจะเพลิดเพลินกับอาหารในงานเลี้ยงแทบทุกงาน แต่งานนี้เอ็นดูกลับเมิน...เปลี่ยนเป็นออกมาเดินเล่นข้างนอกแทนที่จะนั่งดูบ่าวสาวกล่าวอะไรต่างๆ บนเวที



คุณหญิงป้ากระซิบบอกเอ็นดูว่าถ้าอยากกลับก็สามารถกลับได้เลย แต่เอ็นดูไม่มีรถเพราะยังจอดซ่อมอยู่ที่ศูนย์ ตอนนี้เลยมายืนรับละอองฝนที่ระเบียงสวนหย่อมของโรงแรมแทน



ก็คงต้องรอกลับพร้อมคุณหญิงป้า แค่ไม่เข้าไปอยู่งานเท่านั้น



เอ็นดูมองวิวกรุงเทพฯ ตอนกลางคืนผ่านม่านฝนที่ตกลงมา...จู่ๆ ก็คิดถึงใครอีกคนที่ติดงานขึ้นมาอีกครั้ง ไม่รู้เลยว่าป่านนี้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจะเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้คุยกันตั้งหลายชั่วโมง เอ็นดูรู้สึกว่างเปล่าจริงๆ



ทั้งที่ผ่านมาในชีวิตไม่เคยมีคุณชายทรงโปรดเข้ามายุ่งเกี่ยว ตอนนั้นเอ็นดูรู้สึกเรื่อยๆ กับทุกอย่าง คิดว่าพอเรียนจบที่ไทย อาจจะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ไม่มีเรื่องอะไรให้วุ่นวายสับสนเท่าตอนสอบ...แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว คนคนนั้นทำให้เอ็นดูสับสนยิ่งข้อสอบยากๆ ซะอีก



คนผิวขาวเงยหน้า ยืนพิงกำแพงหน้ามองท้องฟ้าสีดำ ไม่มีหรอกหมู่ดาวระยิบระยับ มีแต่สายฝนกับแสงไฟของโรงแรมเท่านั้น เอ็นดูก้มหน้าคลี่ยิ้มให้กับตัวเอง...นอกจากหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด ก็ไม่มีอะไรน่ามองสำหรับเอ็นดูแล้วแหละ



กระทั่งเสียงฝนตกดังปนกับเสียงโทรศัพท์ร้องเรียกว่ามีคนโทรเข้า ดึงความสนใจให้เอ็นดูก้มหน้าหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง คนผิวขาวในชุดสูทขาวสะอาดขยับตัวหนีละอองฝน ฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือใคร



เอ็นดูกดรับ ยกโทรศัพท์แนบใบหู อมยิ้มรอฟังเสียงทุ้มนุ่มของปลายสาย



[คิดถึงกันมั้ย]



ดูประโยคแรกของเขาสิ...หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเก่งจริงๆ ที่ทำให้เอ็นดูกลั้นยิ้มไม่อยู่



“มีอะไรหรือเปล่าครับ” เอ็นดูเลี่ยงตอบคำถาม เพราะเดี๋ยวตอบไปหน้าก็แดงก่ำอีก



[บอกให้ชื่นใจหน่อย]



“ยังไม่เลิกงานอีกเหรอครับ”



[เอ็นดู...ไม่คิดถึงพี่เหรอ]



ถึงจะเกลียดน้ำเสียงอ้อนๆ...แต่เอ็นดูก็ยืนฟังไป อมยิ้มไป



เอ็นดูเดินออกจากระเบียงของโรงแรมกดลิฟต์เพื่อลงไปยังล็อบบี้ กดโทรศัพท์แนบใบหูให้แน่นขึ้นกว่าเดิมเพื่อฟังเสียงปลายสายหายใจ



ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหลายวัน มันก็ต้อง...คิดถึงสิ



“ครับ”



[ครับอะไร]



“ก็คิดถึง”



[คิดถึงใครเหรอ]



เขาก็เป็นซะอย่างนี้ไง...



“คิดถึงคุณครับ”



[ชื่นใจ]



“ได้แกล้งคนอื่นสนุกมากมั้ยครับ”



[เคยแกล้งซะที่ไหน ทำไมชอบใส่ร้ายพี่]



“คุณว่างแล้วหรือไงครับ เอาเวลาคุยกับผมไปทำงานต่อให้เสร็จดีกว่ามั้ย”



ยังได้ยินเสียงคุยกันของคนประมาณสามสี่คนอยู่เลย พอยกข้อมือมองนาฬิกาข้อมือก็พบกว่ามันดึกพอสมควรแล้ว แต่คุณชายทรงโปรดกับทีมก็ยังไม่ยอมวางมือจากงานสักที



[ตอนนี้เบรคอยู่เลยโทรมาหาเรา ขอกำลังใจหน่อยได้มั้ย พี่ล้าไปหมดแล้ว]



เลิกคิ้วพลางอมยิ้มตอนที่ได้ยินเสียงอ้อนๆ ของคุณชายทรงโปรดเป็นรอบที่สองของวัน เขาก็เป็นแบบนี้แหละ มีวิธีการพูดให้คนฟังหลงใหลและยอมทำตาม



“ไม่ให้หรอกครับ”



[เฮ้อ...งั้นไม่มีแรงทำงานแน่ๆ]



“เรื่องของคุณเลย”



[ทำไมใจร้ายเก่ง...ได้พี่แล้วทิ้งขว้างเลยเหรอ]



“นี่คุณ เลิกพูดแบบนี้เลยนะครับ...เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก”



[ไม่สน คนอื่นจะได้รู้ว่าเมียพี่เป็นคนใจร้าย]



“คุณ!” หายใจฟึดฟัดยืนกระแทกปลายเท้าลงบนพื้นคนเดียว เอ็นดูไม่ได้โกรธหรอกนะที่เขาไม่ยอมเลิกพูดคำนั้นสักที แต่กลับเขินจนตัวแทบม้วน...โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ตรงนี้เลยสักคน ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นเอ็นดูเต้นแร้งเต้นกาแน่ๆ



[เอาไงดีครับเอ็นดู พี่เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว]



ฟังจากน้ำเสียงแล้วท่าทางจะเหนื่อยจริงๆ เอ็นดูรู้สึกสงสารหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจับใจขึ้นมาเลยแหละ ถ้าอยู่ใกล้กัน...ป่านนี้เขาคงจะเข้ามากอด มาหอม เอากำลังใจจากเอ็นดูไปเต็มปอดแล้วแน่ๆ



ใช่ เอ็นดูก็ไม่ขัดขืนด้วย เพราะการได้ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา...ก็คือการชาร์จพลังของเอ็นดูเหมือนกัน



“จะให้ผมทำยังไงล่ะครับ...”



[มาหาหน่อยได้มั้ย]



“ให้ผมไปรบกวนเวลางานคุณเหรอ”



[กว่าเรามาถึงพี่คงสรุปงานเสร็จพอดี]



“...”



[เดี๋ยวพี่ให้คนไปรับ]



“ดึกแล้วนะคุณ รบกวนคนอื่นเปล่าๆ”



[งั้นเดี๋ยวพี่ไปรับเอง]



“ทำงานไปเถอะครับ เดี๋ยวผมนั่งแท็กซี่ไปหาก็ได้”



[รออยู่ที่นั่นแหละ ทำตามที่พี่บอกนะครับ เด็กดี]



“…ก็ได้ครับ”



ก็ยอมเขาอยู่แล้ว

ยอมมาตั้งแต่แรกแล้วด้วย







*****





 

เหมือนหัวใจจะหลุดออกจากอกทุกครั้งที่รู้ว่าจะได้เจอหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดในอีกไม่กี่นาที



เอ็นดูเดินตามพี่คนขับรถที่ทรงโปรดส่งมารับ ใช่ ตอนนี้เขาอยู่ในบริษัทที่เป็นตึกสูงใจกลางกรุงเทพแล้ว ไฟบนตึกถูกดับแทบทุกชั้น เหลือเพียงชั้นนี้ที่เปิดสว่างเพราะยังมีพนักงานบางส่วนนั่งทำโอทีอยู่



“คุณชายอยู่ในห้องนี้ครับ”



คนประหม่าสะดุ้งเล็กน้อย เอ็นดูชะลอเท้าเมื่อถึงหน้าห้องที่มีประตูสีกาแฟอ่อนปิดอยู่ คนเด็กกว่าก้มศีรษะเล็กน้อยพึมพำขอบคุณพี่คนขับรถ ก่อนยกมือเคาะประตูสอง-สามครั้ง เม้มปากยืนรอไม่ถึงนาทีประตูก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้อง



“นี่คุณ...ใจเย็นสิครับ”



ยังไม่ทันได้ยิ้มให้หรือทักทายสักประโยค คนตัวขาวก็ถูกมือหนาดึงเข้าห้อง หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดรั้งคนน่ารักเข้าสู่อ้อมกอดอบอุ่น ฝังจมูกลงบนพวงแก้มขาวซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ



ดีนะที่ปิดประตูแล้ว



“พอได้แล้วครับ”



“คิดถึง”



เขารู้ว่าเอ็นดูแพ้คำนี้ก็ยังจะขยันพูดออกมาอยู่ได้



“ใช้น้ำหอมที่พี่ผสมให้ใช่มั้ย”



คนตัวสูงเลิกทำรุ่มร่ามใส่เพราะเอ็นดูดันอกเขาออก หม่อมราชวงศ์เลยกุมมือขาวพาน้องเดินไปนั่งที่โซฟา เมื่อกี้ที่หอมแก้มเอ็นดูเขาได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ด้วย



“ใช่ครับ”



เอ็นดูคลี่ยิ้มตามเมื่อเห็นว่าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดระบายยิ้มกลบความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเขา มือขาวๆ ของคนน่ารักเลยยกขึ้นประคองกรอบหน้าของทรงโปรด หรี่ตามองก่อนทำปากมุบมิบ



ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หลงใหลใบหน้าหล่อเหลาครบเครื่องของเขา



ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ยอมให้เขามีอิทธิพลในชีวิต



ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หลงไปคิดถึงเขาจนไม่เป็นอันทำอะไร



ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รู้สึกกลั้นหายใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้กัน



เพราะว่าจะรู้ตัว...ในหัวของเอ็นดูก็มีแต่ภาพเขาลอยวนไปวนมาอยู่ตลอดแล้ว



“คุณหญิงป้าถามด้วยนะครับว่าน้ำหอมกลิ่นนี้ชื่ออะไร อยากไปซื้อใช้บ้าง”



“แล้วเราตอบคุณหญิงไปว่าอะไร” ทรงโปรดใช้นิ้วชี้แตะปลายจมูกโด่งสวยของน้อง



“ผมตอบไปว่าไม่มีชื่อครับ...เพราะคุณผสมให้”



“จริงๆ มันมีชื่อ”



“เหรอครับ” คนตัวบางเลิกคิ้วสงสัย ก็ไม่เห็นว่าที่ขวดจะมีชื่อน้ำหอมบอกนอกว่าชื่อแบรนด์นี่นา



เอ็นดูทำปากมุบมิบ ก้มหน้ามองมือขาวของตัวเองที่วางทับบนฝ่ามือหนาของทรงโปรด เอ็นดูตีฝ่ามือทรงโปรดเล่นเบาๆ



อือ นั่นแหละ อยู่กับทรงโปรดเอ็นดูเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด



อยู่กับทรงโปรดเอ็นดูจะงอแงยังไงได้ จะทำตัวเป็นเด็กยังไงก็ได้



อยู่กับทรงโปรดเอ็นดูสบายใจที่สุดแล้ว



หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดใช้นิ้วโป้งคลึงฝ่ามือน้องเบาๆ ส่วนมืออีกข้างเชยคางของคนน่ารักให้เงยขึ้นสบตา



ต่างคนต่างอุ่นวาบไปทั้งหัวใจเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของกันและกัน



ทรงโปรดยื่นหน้าให้หน้าผากชนกับหน้าฝากของน้องอย่างนุ่มนวล และปล่อยให้มันแนบชิดไว้ เขาคลึงเคล้าคางอีกฝ่าย กระซิบเสียงทุ้มบอกคนที่รอฟังชื่อน้ำหอมกลิ่นพิเศษกลิ่นนี้



“ชื่อกลิ่นว่า...กลิ่นหอมๆ ของหม่อมหลวงจิรา วงศ์ประดิษฐ์”



“...เหรอครับ ชื่อยาวจัง” เอ็นดูหัวเราะ



“มันมีอีกชื่อ”



“อีกชื่อคืออะไรเหรอครับ”



“พี่โปรดรักเอ็นดู”



“...”



“...”



“นั่นชื่อกลิ่นหรือประโยคบอกเล่าครับ”



“ทั้งสองอย่าง”



“...”



“เวลาที่เราหยิบมาใช้ จะได้รู้สึกเหมือนว่าพี่บอกรักเราอยู่”



“...”



“พี่โปรดรักเอ็นดู แบบนี้ชอบมั้ย”



“...”



“...”



“...ชอบครับ”



อือ...ก็ชอบทั้งชื่อกลิ่น ทั้งคนตั้งชื่อกลิ่นน้ำหอมนั่นแหละ















#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี













กลิ่นพี่โปรดรักเอ็นดูมันก็จะหอมฟุ้งหน่อย

อย่าเพิ่งเหม็นกลิ่นพี่โปรดรักเอ็นดูกันนะ :)


ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-2

ออฟไลน์ Dark_Sky

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ละมุนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มาต่อเรื่อยๆนะคะไม่อยากให้จบเลย
 :o8: :-[ :o8: :-[

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
โอ๊ยยย เขินตัวแตกมาก

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0
ภาพลักษณ์เรียบร้อยใสซื่อของเอ็นดูหายวับไปเลยกลายเป็นนางแมวยั่วสวาทเลย  :a5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1164
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
หอมนำ้หอมกลิ่นพิเศษมาก

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :hao3: หอมจนหยุดดมไม่ได้ใช่ไหมค่ะชายโปรด  :hao3:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
เหม็นกลิ่นความรักเสียจริง

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6781
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ว้าย หมั่นไส้ เหม็นความรักย่ะ

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
คนอ่านก็ไม่ไหวแล้ววว ฮืออ จะตายแลว้วว

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1909
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
มันคงเป็นน้ำหอมที่เขาหอมกันแค่สองคนสินะ  เพราะเรารู้สึก...เหม็นความรัก  5555

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5

ออฟไลน์ Mafiaziip

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
พี่โปรดหวานและอบอุ่นมากกกกกกกกกกกก ใจละลายแล้วค่าาาาาาาาาาาาา

 :กอด1: :กอด1: :กอด1: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4025
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
โอ้ยเหม็นกลิ่นความรักไปหมดดดดดด เอ็นดูเผ็ดกว่าที่คิด น้องควรจะใสๆ แต่อะไรคือชี้ไปที่โซฟาคะลูก คุณแม่จับตีเลย !

ออฟไลน์ theindiez

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 229
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
ถ้าพี่โปรดจะรุกขนาดนี้คนอ่านก็ขาดอากาศหายใจแทนเอ็นดูแล้วค่ะพี่ เขินไปหมดดด

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด