{ เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10  (อ่าน 38637 ครั้ง)

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 29 28/12/20 p.9
«ตอบ #270 เมื่อ28-12-2020 21:23:37 »

ครูซต้องน่ารักขนาดไหน..มีแต่คนรุมรัก..กกกกกน้อง    :impress2:

ออฟไลน์ yumyai_fishery

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 29 28/12/20 p.9
«ตอบ #271 เมื่อ08-01-2021 22:33:07 »

รอตอนใหม่ เป็นของขวัญวันปีใหม่อยู่นะคร้าบ

ออฟไลน์ Foggy Time

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 905
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +226/-1
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10
«ตอบ #272 เมื่อ09-01-2021 01:09:43 »

ตอนที่ 30


“ต่อให้นายฆ่าดิออน ผมก็ไม่รักนายหรอก”

คนพูดนี้ต้องสวยขนาดไหนถึงพูดประโยคนี้ได้เนี่ย

ผมคิดขำๆ ทั้งๆ ที่สถานการณ์ตอนนี้คือเลวร้ายมาก เลวร้ายจนผมอยากกัดลิ้นตายแต่ก็ยังตายไม่ได้เพราะลูกสามผัวหนึ่ง ฉะนั้นผมเลยต้องหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์ตอนนี้ให้ได้

[ … ]

ดเวนจ้องหน้าผมนิ่ง พลังและแรงกดดันมหาศาลยังคงแผ่ออกมากดดันผมไม่หยุด

ให้ตายเหอะ ถ้าผมเคลียร์ไม่ได้ มันต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน ต่อให้ระดมคนมาทั้งสมาคมกว่าจะจัดการดเวนได้ก็คงจะต้องมีคนเจ็บมั้งอ่ะ พวกผู้อาวุโสงี้ พ่อผมงี้ ก็กระดูกลั่นกร็อบๆ กันหมดแล้ว จะให้ลงมาช่วยทุบดเวนก็เกรงว่าจะเป็นการทรมานสังขารกันเกินไป

ฉะนั้นน้องครูซจึงต้องจัดการให้จบตอนนี้เลย

“ไปชอบคนอื่นได้แล้ว”

ผมหน้าบูดและเริ่มปวดขาเพราะยืนนานเกินไป

“เออ แล้วเรื่องครองโลกอ่ะ ผมไม่เอาด้วยหรอกนะ นายไปชวนคนอื่นเหอะ”

วันๆ แค่เรื่องในสมาคมผมก็ปวดหัวเกินพอละ

[ ..ทำไมถึงได้ชอบมันนัก ]

ดเวนขมวดคิ้วมองผมด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“ก็ชอบแบบนี้อ่ะ”

ผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมไม่มีใครปลื้มใจที่ผมได้ดิออนเป็นผัวสักคน

“ทีนายยังมาชอบแวมไพร์กากๆ อย่างผมเลย”

แถมยังเป็นแวมไพร์ที่ไร้สาระแล้วก็ย้วยไปวันๆ อีก มีอะไรให้น่าแย่งตรงไหน ถึงผมจะน่ารักก็เถอะแต่ผมว่าผมก็เป็นค้างคาวที่น่าจับไปปิ้งอยู่ดี

[ ... ]

“คือถ้านายจะซึ้งเรื่องสมัยเด็ก ผมก็เข้าใจนะ แต่มันก็นานแล้วอ่ะ ผมลืมไปหมดแล้ว”

เอ๊ะ ถ้าผมเคยช่วยมันก็แปลว่าผมทวงบุญคุณมันได้สิ!!!

มาแล้วทางรอด ขอบคุณน้องครูซที่ช่วยน้องครูซ
   
“ไม่ๆ ถ้านายจะซึ้งอ่ะก็ถูกแล้วเพราะนายติดหนี้บุญคุณผม”
   
[ ....... ]
   
ดเวนมองผมงงๆ เหมือนไม่เข้าใจว่าผมกำลังพล่ามอะไร
   
ไม่รู้อ่ะ สู้ด้วยกำลังไม่ได้ก็ต้องสู้ด้วยเล่ห์ด้วยกล คุยได้รีบคุยก่อนที่มันจะคลุ้มคลั่งจนถึงจุดที่คุยไม่รู้เรื่องแล้วทำคฤหาสน์ของสมาคมแวมไพร์ถล่มเพราะพลังของมัน
   
คือไอ้หลังที่อยู่กันตอนนี้มันก็เป็นคฤหาสน์ไม่กี่แห่งที่ยังเหลือรอดจากการเผาของพวกวาติกันไง ถ้าพังเพราะอะไรไร้สาระแบบนี้คงน่าเสียดายแย่เลย แล้วผมก็ไม่อยากหาที่นอนใหม่ด้วย
   
“นายติดหนี้บุญคุณผม ดเวน ผมเคยช่วยชีวิตนาย ฉะนั้นรอบนี้นายต้องทำตามความต้องการของผมเป็นการตอบแทน”
   
[ ... ]
   
ผมมองมันที่ยังนิ่งไม่ตอบรับแล้วถอนหายใจเซ็งๆ แบบพอมันเอาแต่เงียบแบบนี้ผมก็รับมือไม่ถูกไง แต่มันอยู่นิ่งๆ แบบนี้ก็ดีจะได้ไม่เอาดาบจิ้มผัวผมอีก
   
“ถ้านายชอบผมจริงๆ นายจะเคารพการตัดสินใจของผมนะ ดเวน”
   
ผมขมวดคิ้ว ฮอร์โมนที่แปรปรวนทำให้อารมณ์ของผมขึ้นๆ ลงๆ ไวเป็นพิเศษ
   
“เรื่องตอนนั้นที่นายพยายามจะจับผมทำเมีย นายก็ยังไม่ขอโทษผมเลย นี่ยังจะมาฆ่าคนที่ผมเลือกอีก มันเกินไปรึเปล่า”
   
แน่นอนว่าผมไม่เคยบอกดิออนเรื่องนี้เพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ารับรู้เท่าไหร่ คือผมตอนนั้นเอาตัวรอดออกมาได้ก็ไม่ได้อะไรแล้ว แต่ถามว่ายังเคืองไหมก็เคืองอ่ะ
   
[ ... ]

“เงียบทำไม นายก็อายุจะพันปีแล้ว ยังจะมาทำตัวเป็นเด็กไม่ได้ดั่งใจแบบนี้อีกเหรอ ผมไม่ใช่แม่นายนะถึงต้องมานั่งตามใจนายอ่ะ”
   
ได้ทีผมก็ขู่แง่ง พูดละอารมณ์ก็ขึ้น ถึงตอนนี้ไม่มีปัญญาใช้พลังทุบก็ขอปากดีไว้ก่อนแล้วกัน
   
“เลิกทำตัวเป็นเด็กสักที กับแค่ยอมรับความจริงมันยากตรงไหน”
   
ผมหน้าบูดมากขึ้นเพราะดเวนมันเหมือนจะไม่พอใจผม แรงกดดันที่มีอยู่แล้วดูจะมากกว่าเดิมคล้ายจะกดดันให้ผมหยุดพูด
   
“เอาสิ รับความจริงไม่ได้ก็ฆ่าผมเลย”
   
และในชั่วพริบตาที่ผมพูดจบปลายดาบก็จ่อที่คอผมทันที
   
ผมสบตากับนัยน์ตาสีแดงเรืองรองแล้วแค่นเสียงหัวเราะ
   
“ขี้ขลาด”
   
[ หุบปาก!! ]
   
ผมเหยียดยิ้มใส่มัน ไม่สนใจเลือดที่ค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากบาดแผลที่คอ
   
“ถ้าผมตายนายก็ต้องอยู่โลกห่วยๆ นี้คนเดียวนะ”
   
[ !! ]
   
มันเบิกตากว้างเหมือนเพิ่งสำเหนียกได้ว่าดาบของมันอาจจะทำให้ผมตายได้ก็กระวนกระวายรีบเก็บคืน
   
ผมเหลือบมองดิออนนิดหน่อยเพราะรู้ว่ามันน่าจะเป็นห่วงผมและรู้สึกผิดที่ไม่สามารถปกป้องผมได้ ซึ่งพอผมสบตามันก็เป็นไปอย่างที่ผมคิดจริงๆ
   
โอ๊ย ผัวผมซึมมาก ช่วยด้วย
   
แต่ก็ดีหน่อยที่มันไว้ใจผม ปล่อยให้ผมเป็นกอบกู้สถานการณ์อันเลวร้ายนี้
   
เอาจริงคำว่าคอขาดบาดตายคือไม่เกินจริงเลยสำหรับเมื่อกี้ คือแบบคอผมเกือบขาดละ แต่ไม่ขาดหรอกเพราะผมไม่ปล่อยให้มันฆ่าผมได้หรอกนะ
   
ก็แบบว่าลูกสามผัวหนึ่งอ่ะ ใครจะไปยอมตายง่ายๆ กันล่ะ
   
ผมยกมือขึ้นกุมคอตัวเองพยายามห้ามเลือดแต่ก็ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ เพราะมือผมก็ยังเลือดทะลักอยู่ไปกุมคออีกก็คือชุ่มไปทั้งมือซึ่งมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรสักนิดนอกจากความอุ่นใจที่ว่าได้พยายามทำอะไรสักอย่างแล้ว
   
ผมขมวดคิ้วเพราะถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ ผมเป็นลมหรือต้องเป็นอะไรสักอย่างแน่ เพราะร่างกายผมช่วงท้องคือย้วยเกินทน ใครจะไปรู้ว่าอีกห้านาทีผมอาจจะเป็นลมก็ได้
   
“พอได้แล้ว ดเวน อย่างน้อยๆ ถ้านายหยุดตอนนี้ผมจะยังยอมเป็นเพื่อนนายนะ”
   
คือตุบตับกันขนาดนี้ผมอยากจะไล่มันไกลๆ จากชีวิตแหละ แต่พอเห็นสีหน้าเหมือนโลกถล่มของมันก็ใจร้ายไม่ลง ไม่รู้ว่าช่วงชีวิตที่ผ่านมาของมันเป็นยังไง วัยเด็กของมันอาจจะเลวร้ายจนมีแค่ผมที่เคยดีกับมัน มันเลยฝังใจกับผมขนาดนี้อ่ะ
   
[ … ]
   
“นายอยากโดนผมเกลียดเหรอ”
   
คนที่โดนแวมไพร์ที่รักสันติที่สุดอย่างผมเกลียดนี่ควรพิจารณาตัวเองนะเอาจริง
   
“ผมมีคนรักแล้ว ดเวน”
   
ผมขยับเข้าไปให้หามันแล้วใช้มืออีกข้างที่ไม่เลอะเลือดลูบหัวมัน เพราะแววตาสั่นระริกของมันทำให้ผมแอบนึกถึงตัวเองตอนที่ยังไม่มีใครยอมรับพลัง
   
“นายไปชอบคนอื่นเถอะนะ”
   
ผมไม่รู้ว่ามันไปเข้าร่วมกับพวกโกสต์ได้ไง แต่มันก็คงมีเหตุผลของมันแหละ
   
[ …เป็นข้าไม่ได้จริงๆ เหรอ ]
   
“ถ้าได้ก็ได้ไปตั้งนานแล้วไหม ผมเจอนายก่อนดิออนอีก”
   
ผมพูดติดตลกเพราะถ้าตรงสเป็คเดี๋ยวผมก็ชอบเองแหละ แต่จะพัฒนาเป็นความสัมพันธ์ระยะยาวไหม ผมก็ไม่รู้ ถ้าตอนนั้นดิออนไม่รอผมแล้วตัดสินใจลืมไปผมจริงๆ ผมกับมันก็คงไม่ได้กลายเป็นแฟนกันอ่ะ
   
แบบผมก็ไม่เข้าใจรสนิยมตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงเลือกวาติกันมากกว่าแวมไพร์ด้วยกันเอง แต่เหตุผลใหญ่ๆ ก็คงเป็นเพราะดิออนหล่อแหละ ตอนนี้ก็ยังหล่ออยู่ ชอบมาก
   
“หรือจะเป็นน้องก็ได้นะ นายอายุพอๆ กับน้องผมเลย”
   
จะเป็นอะไรก็เป็นเถอะ อย่างเดียวที่ห้ามเป็นคือผัว
   
[ ... ]
   
ดเวนมันคอตกลงนิดหน่อยแต่ก็ยอมลงให้ผม มันสลายดาบของมันแต่โดยดีไปพร้อมๆ กับพลังมหาศาลของมันในห้องจนผมสามารถกลับมาหายใจหายคอได้เต็มปอดอีกครั้ง
   
“...เจ็บไหม”
   
ดเวนที่คืนเป็นร่างมนุษย์ปกติจ้องแผลของผมแล้วถามผมเสียงเบา
   
“นิดหน่อย”
   
แน่นอนว่าผมโกหก เลือดทะลักขนาดนี้ไม่เจ็บก็แย่ละ
   
ผมยิ้มแห้งๆ แล้วปล่อยให้ดิออนช่วยประคองผม คือสภาพมันยับพอกันแหละ แต่ผมเป็นยับแบบที่ว่าอาจจะเป็นลมตอนไหนก็ได้ไง
   
“ขอโทษ”
   
“...อื้อ”
   
ผมพยักหน้าเบาๆ ไม่ชินเท่าไหร่กับท่าทางรู้สึกผิดของมัน แบบปกติผมจะเจอดเวนแบบที่มันมั่นใจในตัวเองแล้วก็ทิฐิสูงเสียดฟ้าตลอดไง เอาจริง ผมก็แอบเผื่อใจแล้วด้วยซ้ำว่ามันอาจจะเผลอพลั้งมือฆ่าผมจริงๆ
   
“..ขอโทษสำหรับทุกเรื่องเลย”
   
ดเวนมองผมนิ่ง
   
“หลังจากนี้ฉันจะไม่ยุ่งกับนายแล้ว สบายใจได้”
   
“...”
   
เกินคาดแต่ก็ดีมาก ถ้าเป็นไปได้ผมก็ไม่อยากสร้างศัตรูเก่งๆ อย่างดเวนไว้หรอกนะ
   
“ส่วนแก”
   
ดเวนหันไปมองดิออนตาขวาง
   
“ถ้ายังไม่อยากตายก็อย่าทำให้ครูซร้องไห้อีก แล้วก็อย่าปล่อยให้หนีออกมาเที่ยวช่วงท้องด้วย โลกข้างนอกมันไม่ได้มีแค่โกสต์ที่ต้องระวังนะ”
   
ผมยิ้มแห้งเพราะรู้สึกเหมือนด่าผมมากกว่า แต่จะให้ทำได้ไงได้อ่ะ พอผมอารมณ์แปรปรวนมากๆ ผมก็ควบคุมตัวเองไม่ได้อ่ะ ล่าสุดก็เพิ่งหนีออกจากสมาคมไปนั่งร้องไห้แถวบ้านเพราะงอนดิออนด้วยเรื่องไร้สาระ
   
แต่ให้ตายเถอะ เรื่องที่ผมงี่เง่ามันดังไปถึงข้างนอกเลยเหรอวะ แต่หูตาของพวกโกสต์ก็เยอะแหละ ไม่งั้นคงไม่อยู่มานานขนาดนี้ได้หรอก
   
“…”
   
ดิออนไม่ตอบแต่หน้าบูดกว่าเดิม สีหน้ามันเหมือนอยากจะวางมวยกับดเวนอีกรอบ จนผมต้องกอดแขนมันไว้ไม่ให้มันวู่วาม คือถ้าทุบกันจริงผัวผมแพ้แน่นอน ไม่คุ้ม
   
แค่ซึมแค่นี้ก็เกินพอแล้วไหม จะไปหาเรื่องอีกทำไมเนี่ย
   
“รักษาตัวด้วย”
   
ดเวนมองผมนิ่งๆ ก่อนที่มันจะถอยหลังและปล่อยให้ความมืดในห้องกลืนกินไป และทุกอย่างก็กลับคืนสู่ความปกติอีกครั้ง ไฟตรงลานประลองที่ดับไปติดๆ ดับๆ กลับมาสว่างเหมือนเดิม
   
“..รอดแล้ว”
   
น้ำตาผมจะไหล สมาคมไม่ถล่มแล้วยังเคลียร์จบอีก อย่างน้อยไอ้งานกระชับมิตรของสมาคมก็ไม่ล่มวะ ถึงจะไม่รู้ก็เหอะว่ายังมีอารมณ์เบ่งใส่กันอีกไหม แต่เอาเหอะ แค่ผัวผมไม่โดนตี ผมก็ดีใจจะแย่ละ
   
ผมยังไม่ทันจะคุยกับดิออน อยู่ๆ ก็มีอะไรไม่รู้ไวๆ สีดำๆ บินมาแปะใส่หน้าแถมยังมีตั้งสองอันด้วย!
   
กี้ๆๆๆ
   
“...”
   
ผมแกะออกมาดูก็พบว่าเป็นค้างคาวสองตัวที่กอดกันแล้วสะอื้นไม่หยุด
   
“แผลนิดหน่อยเอง ไม่เจ็บๆ”
   
โอ๊ย ขนาดการ์วินยังร้องไห้เลย ช่วยด้วย ว่าแต่ทำไมถึงไม่ยอมคืนร่างมนุษย์กันเนี่ย
   
“พี่!!”
   
รอบนี้เป็นน้องผมที่วิ่งหน้าตื่นตามเข้ามา พอเห็นมันสภาพเลือดทะลักของผมมันก็แตกตื่นกว่าเดิม
   
“ดูลูกให้พี่หน่อย”
   
ผมยัดก้อนค้างคาวสองตัวใส่น้อง
   
“พวกโกสต์ถอนตัวไปหมดแล้วใช่ไหม”
   
“ไปสักพักแล้ว มีแต่ลานประลองที่พี่อยู่ที่ผมเข้าไปไม่ได้”

น้องผมซึมลงนิดหน่อยแล้วยื่นขวดเลือดให้ผม ซึ่งผมก็รับมาซดทันทีเพราะตาเริ่มพร่าแล้ว พอผมกินจนหมดขวดแผลของผมถึงสมานและเลือดก็หยุดไหลสักที
   
นวัตกรรมแวมไพร์นี้มันสุดยอดไปเลย
   
ผมคิดด้วยความเบิกบาน แต่ก็ยังยืนไม่ไหวอยู่ดี แบบคือข้างนอกมันเหมือนหายนะแต่ข้างในมันก็ยังไม่ได้หายขนาดนั้นอ่ะ ต้องนอนพักฟื้นเยียวยาสักพักแหละ
   
“พี่ไหวไหม”
   
ทำไมทุกคนถึงทำหน้าเหมือนผมกำลังจะตายเนี่ย
   
“กลับไปดูแลแขกเถอะๆ พี่ไม่เป็นไร”
   
ผมสะบัดมือไล่ชิ่วๆ แล้วซุกกับตัวดิออน จริงๆ ก็อยากจะปลอบลูกอีกสองสามคำแหละ แต่ไม่ไหวละ ดิออนเอาผมไปเก็บที
   
“เดี๋ยวผมดูแลเอง”
   
ผมซุกหัวกับอกดิออนตอนที่ถูกมันอุ้ม ปฏิเสธที่จะรับรู้เรื่องอะไรอีก ซึ่งมันก็รู้ใจผมรีบพาผมกลับห้องแล้วถึงค่อยเรียกหมอตามมาดูที่ห้องทั้งอาการของผมกับมัน
   
และด้วยความเป็นแวมไพร์ที่อึดกว่าแมลงสาบ (แต่สามารถแห้งตายเพราะแดด) ทำให้ผลออกมาคือไม่เป็นอะไรมากเท่าไหร่ แค่ต้องซดเลือดสูตรเข้มข้นไปอีกสามสี่วันเพื่อกระตุ้นการสมานแผลของร่างกาย ส่วนผมก็ต้องกินยาบำรุงไปอีกหลายอาทิตย์เพราะเสียเลือดมากแถมร่างกายก็อ่อนแอด้วย
   
“ซวยชะมัดเลยเนอะ”
   
ผมบ่นงึมงำตอนที่หมอออกไปแล้วเหลือแค่ผมกับดิออนสองคน ซึ่งตอนนี้มันก็พาผมมาอาบน้ำแล้วสระผมให้ผมอยู่
   
“อืม”
   
ดิออนตอบเรียบๆ แล้วดึงแก้มผม
   
“ลูกสามคนแล้ว ยังจะหาคนมาแย่งได้อีกนะ”
   
ผมหัวเราะคิกคัก
   
“ก็ผมน่ารักอ่ะ ช่วยไม่ได้”
   
“...”
   
ดิออนหัวเราะในลำคอแล้วดึงมือผมไปจูบแล้วงับเบาๆ เหมือนมันเขี้ยว จริงๆ ผมว่ามันน่าจะอยากจับผมฟัดเลยแหละ แน่นอนว่าถ้ามันฟัดผม รอบนี้ผมได้ตายจริงแน่ แล้วมันก็อาจจะตายตามผมด้วยเพราะโดนพ่อผมทุบ
   
“ทำไมตอนนั้นนายถึงรอผมอ่ะ”
   
ผมถามมันด้วยความสงสัย แบบตอนนั้นมันยังเป็นมนุษย์อยู่ เวลาเป็นสิบปี นานขนาดนั้นเป็นผมคงรอไม่ไหวอ่ะ
   
“ก็อยากรอ”
   
“ตั้งหลายปีเลยนะ ถ้าเกิดผมไม่กลับมาล่ะ”
   
ผมดึงมือมันมางับบ้าง น่าเสียดายนิดหน่อยที่พอเป็นแวมไพร์แล้วมือมันก็ไม่อุ่นแล้ว แต่มือคู่นี้ก็ช่วยเช็ดน้ำตาผมมาตั้งหลายร้อยปีแหละนะ
   
“ก็รอไปเรื่อยๆ จนตายมั้ง”
   
ดิออนใช้มืออีกข้างลูบหัวผมเบาๆ (ที่ตอนนี้ฟองฟอดมาก)
   
“เพราะมีแค่นายเท่านั้นที่จะเอาฉันออกจากตรงนั้นได้”
   
“...”
   
โหย ฟังแล้วสงสารผัวเลยอ่ะ แต่ก็จริงของมัน ถ้าไม่ใช่ผม ใครจะเอามันออกจากตำแหน่งหัวหน้าตระกูลวาติกันได้อ่ะ ต่อให้มันไม่อยากเป็นแต่มันก็คงไม่มีทางหนีหูตาของพวกวาติกันพ้น แล้วอีกอย่างนะ แวมไพร์ที่เป็นมิตรกับทุกอย่างบนโลกใบนี้อย่างผมก็ไม่ได้หาได้ง่ายๆ ด้วย
   
“ดีแล้วที่นายยอมหนีตามผม”
   
ผมหัวเราะคิกคัก รู้สึกชอบประโยคนี้เป็นพิเศษ มันต้องขนาดไหนอ่ะถึงหนีตามกันได้ มันรู้จักผมไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ แต่ใจง่ายหนีตามผมแล้วอ่ะ
   
“ฉันก็คิดว่าตัดเองตัดสินใจไม่ผิดเหมือนกัน”
   
มันยิ้มแล้วทำท่าจะก้มลงมาจูบผมแต่ผมเอามือยันหน้ามันไว้เลย
   
“อาบน้ำเสร็จก่อนค่อยจูบ”
   
ไม่ใช่อะไร ฟองเข้าตาผมแล้ว แสบมาก
   
“...หึ”
มันหลุดหัวเราะออกมาแล้วส่ายหน้าเบาๆ เหมือนจนใจ
   
“ห้ามขำ”
   
ผมบ่นอุบงอนๆ แต่ก็ไม่ได้งอนอะไรมากมาย ปล่อยให้มันอาบน้ำผมต่อและเตรียมหลับคาอ่าง จริงๆ ก็อยากจูบมันแหละ แต่เลือดทะลักไปเยอะขนาดนั้นก็ปล่อยให้ผมพักเถอะ แค่ผมไม่เป็นลมจนถึงตอนนี้ก็ได้ดีแค่ไหนแล้ว
   
เฮ้อ
   
เกิดเป็นน้องครูซนี้มันลำบากจริงๆ เลย แต่ผัวดีขนาดนี้ก็ถือว่าคุ้มแหละนะ
   
----

สวัสดีปีใหม่นะคะ  :mc4: ช้าไปเก้าวัน 55555555

@yumyai_fishery  เม้นตอนกำลังจะอัพพอดีเลยค่ะ 55555

ปล. ตอนหน้าน่าจะจบแล้วค่ะ   :sad4:

ออฟไลน์ yumyai_fishery

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10
«ตอบ #273 เมื่อ09-01-2021 21:10:13 »

แล้วก็กลับมาอ่านตอน 3 ทุ่มค่ะ...รักที่สุดเลย สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ :L1:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10
«ตอบ #274 เมื่อ09-01-2021 23:39:41 »

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังค่า  :mc4:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: { เรื่องสั้น } VAMPIRE PROBLEM ;w; ### 30 9/1/21 p.10
«ตอบ #275 เมื่อ13-01-2021 09:35:19 »

ลูกสามแล้วยังเสน่ห์แรงอยู่เลยครูซ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด