[ เ รี ย ล อั ล ฟ า ] #รอฟ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [ เ รี ย ล อั ล ฟ า ] #รอฟ  (อ่าน 593195 ครั้ง)

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3401
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #30 เมื่อ26-04-2018 15:28:13 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ความติ่งทีนวูล์ฟก็มานะนู๋รัน

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1958
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #31 เมื่อ26-04-2018 16:07:42 »

ทีมน้องรัน 5555   เป็นน้องที่ดี ตาถึงหาสามีได้สมกับพี่ชายได้สุดยอด

ออฟไลน์ itsgonnabeme

  • It's me, not you.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 264
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #32 เมื่อ26-04-2018 16:10:16 »

โอ๊ยยยยยย คุณเจ้ไม่ไหวแล้ว
ชอบมากชอบมากชอบมาก กรี๊ดดดดดดด

คือแบบมันดีย์อ่ะ มันใช่มาก
หลบๆซ่อนๆรู้สึกในใจกันไปก่อนนะลูก
คนอ่านตามดูแล้วเพลินมากจ้า

อยากบอกว่าถ้าพี่สงคือตัวท็อปที่โค่นเหนือลงจากบัลลังก์พระเอกแล้วล่ะก็ บัลลังก์นายเอกของคินตาก็อาจจะหล่นให้น้องรบเช่นกัน เจ้คิดว่านายเอกของหนูที่เจ้ชอบที่สุดคงจะเป็นน้องรบในไม่ช้า

เรื่องนี้ ถ้าใกล้ๆจะมีม่า หนูอย่าลืมเตือนเจ้นะ
เจ้จะพักร้อน เพราะเจ้ว่าเรื่องนี้เจ้อินหนักละ

รักหนูและรักตัวละครทุกตัวของหนูด้วย(><)

ออฟไลน์ arjinn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #33 เมื่อ26-04-2018 16:20:13 »

น้องรัน ไม่ใช่แค่ได้กันนะคะ แต่ได้กันแล้ว!!
 o13

ออฟไลน์ saccarrum

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #34 เมื่อ26-04-2018 16:34:29 »

ฮือออออ ชอบฟีลแบบนี้มากค่ะ ไม่รู้จะทีมใครเลยเนี่ย  :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13683
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #35 เมื่อ26-04-2018 16:58:07 »

 o13

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #36 เมื่อ26-04-2018 16:59:10 »

แซ่บเวอร์  :o8:

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #37 เมื่อ26-04-2018 18:02:18 »

ทีมรบนะ  ธนูเป็นแอลฟ่าเหมาะแล้วเท่มาก  แต่เราทีมรบที่เป็นเมียแอลฟ่า ที่ต้องแซ่บ รักษาภาพของหัวหน้า แก๊ง  อยากอ่านพาร์ทของธนูด้วย รอนะคด

ออฟไลน์ Tmeaw

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #38 เมื่อ26-04-2018 18:25:24 »

ชอบมากกกกก มาก มาก มาก สุดยอดมากค่ะ
อ่านแล้วแบบ เจอคนเนี้ยฟินเลย บอกตรงรักจุงเบย/meเต้น :z2:
เลิฟฟฟฟ เอารางวัลไรท์เตอร์ดีเด่นประจำปีไปเลยค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ มาดามพีพี

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #39 เมื่อ26-04-2018 19:03:56 »

ก็ว่าอยู่ชื่อเรื่องมาจากไหน ตอนแรกึดไปถึงนู่นนนน หน่วยซีลอะไรประมาณนั้น ที่ไหนได้ มนุษย์มาป่านี่ ฟินกว่าเยอะเลยอ่ะ...

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
« ตอบ #39 เมื่อ: 26-04-2018 19:03:56 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ มุมิมิ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 72
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #40 เมื่อ26-04-2018 19:22:11 »

ชอบบบบ เป็นเมียแอลฟาก็ดีนะคะพี่รบ55555

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #41 เมื่อ26-04-2018 19:28:06 »

คำแช่งของหนู มันเป็นจริงแล้วค่ะ 555 เขาได้กันแล้ว  :laugh:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #42 เมื่อ26-04-2018 20:00:37 »

ช้าไปแล้วจ้า เขาได้กันเรียบร้อยแล้ว  :hao6:

ออฟไลน์ Jelly_beam

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #43 เมื่อ26-04-2018 21:01:56 »

ช้อบบบบบบบบอยากเป็นเมียแอลฟ่าาาา

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3122
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #44 เมื่อ26-04-2018 22:15:26 »

โอ้ย น้องรัน หนูลูกกกก

โอเค เราก็ทีมน้องรัน ฮาาา

ออฟไลน์ PAiPEiPEi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #45 เมื่อ26-04-2018 22:47:11 »

เห็นชื่อเรื่องนึกว่าเป็นเเนวอัลฟ่า โอเมก้าท้องได้อะไรแบบนี้ เลยปล่อยผ่านไม่ได้อ่านจนไปเจอรีวิวในทวิต  เลยตามกลับมาอ่าน  ผลคือ พลีส!!!!   คุณเค้กช่วยมาต่อถี่ๆทีนะคะ  อยากอ่านต่อไม่ไหวแล้ว

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2448
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #46 เมื่อ27-04-2018 00:02:19 »

น้องรันลูก ใจเย็นนะ พี่ชายหนูเป็นเมียแอลฟาแล้วละ  :katai2-1:

ออฟไลน์ kredkaew26

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #47 เมื่อ27-04-2018 00:09:29 »

เรียบร้อยโรงเรียนนายธนูไปแว้ววววววว ^^

ออฟไลน์ cookie12ck

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #48 เมื่อ27-04-2018 02:22:25 »

แซ่บบบบบ :ling1:

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1672
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #49 เมื่อ27-04-2018 14:38:37 »

ชอบน้องรัน หนูทำดีมากลูกกก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
« ตอบ #49 เมื่อ: 27-04-2018 14:38:37 »





ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3050
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #50 เมื่อ27-04-2018 20:20:57 »

สนุกมากกกกกกกก อยากอ่านต่อแล้ว ไม่รอดมือแอลฟา :hao6:

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +228/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #51 เมื่อ27-04-2018 20:53:33 »

น่านนนนน ถูกใจ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #52 เมื่อ27-04-2018 21:41:54 »

กรี๊ดดดดดด หนักมากกกกก เพิ่งเข้าใจโมเมนท์สปาร์คมันเป็นแบบนี้นี่เอง แย่ละ อิธนูโดนเด็กลูกครึ่งฟันเหล็กเสกของดีใส่ละ มีความหลงเบาๆนะเนี่ยยยย วร๊ายยย ชอบๆๆๆๆ  :z3:

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-12
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #53 เมื่อ28-04-2018 16:02:28 »






EP.2





[ก้อง]


   ร้านแบล็คแพ็ค เวลา 23.10 น.

   อาทิตย์หน้าร้านของธนู หัวหน้าแก๊งผมจะเปิดแล้ว...แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญในตอนนี้ครับ

   ผมกับเพื่อนอีกสามคนซึ่งนอนกองระเนระนาดอยู่พื้นร้านที่ถูกเก็บโต๊ะเก้าอี้ไปจนหมด พร้อมใจกันมองดูเจ้านายของเราซึ่งมีห้องของตัวเองอยู่บนชั้นสอง มันขอตัวไปนอนตั้งแต่สี่ทุ่ม แต่ทว่าตอนนี้มันยังไม่ได้นอนเลย

   ธนูเอาแต่เดินไปเดินมา...ท่าทีเหมือนมีเรื่องเต็มตื้นในใจทำให้ข่มตานอนไม่หลับ

   “มันมีเรื่องกับพี่นทีป่ะวะ” การ์ดกระซิบถาม อ้างไปถึงพี่ชายคนละแม่ของธนูที่ห้ำหั่นกันมาตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ “ตอนกลางวันมันก็ยังอารมณ์ดีอยู่เลยนี่”

   “กูไม่เคยเห็นมันคิดมากเรื่องพี่นทีจนนอนไม่หลับแบบนี้นะ” ยุตั้งข้อสังเกต “กูว่าเป็นเพราะเรื่องอื่น”

   “ต้องเกี่ยวกับไอ้รบแน่ๆ” โฮมเอ่ย “มึงก็รู้รสนิยมธนูมัน...”

   “เฮ้ย รบมันตัวใหญ่นะ” ผมย้ำความจริงเรื่องนี้ ที่ผ่านมาเพื่อนผมอย่างธนูมันอาจจะควงหนุ่มตัวเล็กให้เห็นบ่อยก็จริง (ควงขึ้นห้องปุ๊บ...เสร็จกิจก็แยกกันปั๊บ) แถมยังไม่เคยชายตาแลมองเกย์รูปร่างสูงใหญ่เหมือนกัน

   “แต่ถ้าเทียบกับไอ้ธนูมันก็...” รบก็ตัวเล็กกว่าธนูอยู่หน่อยๆ ถึงแม้จะสูงเท่ากันก็เถอะ

   “เออว่ะ”

   “ต้องยอมรับนะเว้ยว่ารบมันหล่อ...น่ารักด้วยเวลาที่ยิ้มโชว์เหล็ก” โฮมยักไหล่ “งงดีเหมือนกันนะ จากที่เคยชิงดีชิงเด่น แย่งผู้ชายหุ่นดีๆ ตัวเล็กๆ กัน ทำไมจู่ๆ ธนูถึงสนใจรบขึ้นมาได้”

   “การ์ด!” เสียงของคนที่อยู่บนชั้นสองเพียงเสียงเดียวทำเอาเราสี่คนสะดุ้งกันหมด ทุกคนผงะทั้งๆ ที่นอนหงายกันอยู่ กลัวว่าธนูมันจะเพิ่งได้ยินสิ่งที่เราเพิ่งพูดกันไป

   “หวะ...ว่าไง” การ์ดรับคำตามแรงกระทุ้งสีข้างของผมกับโฮม

   ธนูวางมือสองข้างค้ำระเบียง ด้วยแสงไฟที่สว่างเพียงน้อยนิดทำให้ใบหน้าของมันภายใต้ความมืดแลดูน่าเกรงขาม

   เราทุกคนกลืนน้ำลายพร้อมกัน

   “รบเริ่มงานวันไหน”

   งง...งงกันเป็นครั้งที่สองของวัน

   เรื่องเจ้ารบอีกแล้ว...ที่ทำให้ท่านธนูของพวกผมเปลี่ยนไป

   “พะ...พรุ่งนี้” การ์ดตอบเสียงสั่น “จริงๆ กูบอกว่าอีกสามวันค่อยมาเริ่มงานก็ได้เพราะมันเป็นวันที่สิบห้าพอดี แต่รบมันไม่ยอม มันอยากมาทำความคุ้นเคยกับร้านก่อน ค่าแรงสามวันไม่ต้องคิดก็ได้”

   คนอย่างไอ้รบคิดเรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้เป็นด้วยเหรอวะเนี่ย...ผมคิดแค่ว่ามันเป็นเพลย์บอยที่วันๆ เอาแต่มองตูดผู้ชายร่างอ้อนแอ้นซะอีก

   “อืม” ธนูถอยกลับเข้าไปในห้อง “งั้นพรุ่งนี้พวกมึงตื่นเร็วหน่อยแล้ว”

   “ทำไมล่ะ” ผมคือหน่วยกล้าตายที่ถามธนูออกไปแบบนั้น

   หัวหน้าแก๊งมองมาหาผมพร้อมส่งสายตาราวกับต้องการด่าผมว่าผมดักดานเหลือเกิน

   “ก็ไอ้รบมันจะมา”

   พอพูดจบไอ้หน้าหล่อก็หายกลับเข้าไปในห้อง ทิ้งให้ผมกับคนอื่นๆ นอนมองหน้ากัน ก่อนที่พวกเราทุกคนจะเห็นพ้องต้องกันว่า...

   ระหว่างไอ้ธนูกับไอ้รบต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแล้วแน่ๆ







[รบ]


   ใครก็ได้ช่วยเอาน้องสาวผมไปเก็บเข้าลิ้นชักที

   “พี่ต้องฟอลไอจีแอลฟาของหนูเดี๋ยวนี้!” รันเขย่าแขนผม...อีกนิดมันก็คงจะปีนขึ้นมาตัวผมแล้วก็ทุบๆๆ ผมเข้าที่หัวแล้วล่ะมั้ง

   ทันทีที่น้องสาวผู้เป็นสาววายและสาวกของแอลฟา (ที่มันมโนขึ้นมาเอง) รู้ว่าไอ้ธนูสุดหล่อนั้นอยู่มอเดียวกันกับผมแถมยังเรียนอยู่คณะเดียวกันอีก มันก็มาบีบบังคับให้ผมไปฟอลโลว์ไอจีของไอ้ธนูซึ่งผมเคยส่อง แต่ก็ไม่เคยคิดจะไปกดติดตามอะไรใดๆ ทั้งสิ้น

   “ทำไมต้องฟอลด้วยฟะ” ผมโวยวาย “ไม่อยากติดตามก็คือไม่อยากติดตาม อย่ามาบังคับสิ”

   ยัยรันแสดงความเอาแต่ใจตั้งแต่เช้า ส่วนผมที่ต้องไปทำงานพิเศษรู้สึกอารมณ์บูดตั้งแต่เช้าเหมือนกัน สาเหตุก็เพราะยัยรันนี่แหละ...ไม่รู้ทำไมถึงเอาแต่คะยั้นคะยอให้ผมฟอลไอจีแอลฟา เอ๊ย ไอ้ธนูอยู่ได้

   น้องผมเป็นสาววาย เธอมาคุยกับผมนานแล้วว่าเธอเป็น...ทีแรกผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่หลังจากที่รู้ผมก็รู้สึกวูบๆ ในอกเหมือนกันนะ น้องบอกว่าน้องเป็นสาววายเพราะผม...เธอรู้มาตั้งแต่เด็กๆ แล้วว่าผมเป็นเกย์และก็ไม่ได้รู้สึกว่าผมแปลกแยกผิดแผกอะไร เพียงแต่ว่าเธอไม่เข้าใจว่าทำไมสังคมไทยถึงยอมรับเพศที่สามได้ยากขนาดนั้น ทำไมไม่เข้าใจความหลากหลายของมนุษย์ที่อยู่ด้วยกัน

   เมื่อเห็นผมและอยู่กับผมทุกวัน อีกทั้งยังรับรู้มาโดยตลอดว่าเพศทางเลือกในบ้านเมืองเราเป็นยังไง ยัยรันจึงได้มาประกาศตนกับผมว่าเธอเป็นสาววายผู้สนับสนุนความรักทุกรูปแบบบนโลกมนุษย์...และยังกระซิบบอกผมอีกด้วยว่าผมเป็นมนุษย์ที่หน้าตาดี ถ้ามีแฟนหน้าตาดีเหมือนกันก็คงจะดีไม่น้อย

   เธอคงฟิน...จนถึงขั้นขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

   นี่ถ้าเธอรู้ว่าผมกับไอ้ธนูเคยได้กันมาแล้วด้วย...เธอจะฟินจนดิ้นขนาดไหนกันนะ

   “พี่ไม่ชอบพี่ธนูเขาหรือไง” รันทำหน้าเบ้ เมื่อเห็นว่าผมไม่เล่นด้วย

   “ใช่ หมั่นไส้แม่ง” แม้จะผ่านคืนแบบนั้นกับแม่งมา...ผมก็ขอยึดความรู้สึกที่ผมเคยมีกับมันก่อนหน้านั้นไปก่อนก็แล้วกัน

   “ทำไมอ่ะ เพราะเขาหล่อกว่าพี่เหรอ”

   “ไม่ใช่” พี่หล่อกว่าเยอะเลยโว้ยยยย...ธนูมันหนุ่มหน้าสวย ไม่รู้เหรออออ

   เอ๊ะ หรือควรเรียกมันว่าหนุ่มหน้าคมดี...เพราะทุกอย่างบนหน้ามันคมกริบได้อย่างสมบูรณ์แบบ

   ...ช่างแม่งเหอะ

   “พี่เขาน่ารักมากเลยนะ เมื่อวานถ้าคนอื่นโดนหนูถามไปแบบนั้นคงมีด่ากันไปข้าง แต่พี่ธนูเอาแต่ทำหน้ายิ้มอ่ะ น่ารักมาก” รันบิดตัวจนจะเป็นเกลียว

   แทนที่จะสำนึกว่าถามแบบนั้นออกไปมันค่อนข้างรุกล้ำความเป็นส่วนตัว...ยัยน้องคนนี้นี่

   “ตกลงจะไม่ฟอลใช่มะ” ยังคงถามไม่จบไม่สิ้น

   “ไม่” ผมสวนกลับทันควัน “ไม่ชอบมัน...แถมไอจีไม่เห็นน่าสนใจตรงไหน มีแต่ดวงจันทร์ ดวงจันทร์ และก็ดวงจันทร์ แม่งคงเป็นแฟนคลับหลุมบนดวงจันทร์สินะ”

   “แสดงว่าเคยส่อง”

   “ก็ใช่น่ะสิ”

   รันหลุดขำตอนที่ผมเผลอยอมรับ ผมไม่สนใจสีหน้าล้อเลียนของน้องสาวตัวเอง เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินซีเรียลจุ่มนมที่เป็นอาหารเช้าของตัวเองอยู่ ผมต้องรีบจัดการธุระตัวเองให้เสร็จ เพราะร้านแบล็คแพ็คที่จ้างผมนั้นอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองมาก เรียกได้ว่าอยู่ในซอกในหลืบของชานเมืองกันเลยทีเดียว

   “ถ้าพี่ธนูโพสต์รูปตัวเองบ้าง...พี่รบจะกดฟอลโลว์พี่เขาใช่มั้ย”

   “ก็ไม่แน่” ผมตอบส่งๆ จะว่าไปก็ไม่เคยเห็นไอ้ธนูมันโพสต์รูปเซลฟี่หรือรูปตัวเองที่ไหนเลย มีแต่คนแอบถ่ายรูปมันลงเพจนั้นเพจนี้...

   ครับ ไอ้บ้านั่นเป็นฮอตกายของมอคนหนึ่ง มอผมมีแต่เพจฮอตกายน่ะ...ไม่มีเพจคิวต์บอย

   “งั้นหนูดีเอ็มไปหาพี่เขาแป๊บ”

   ผมไม่คิดว่าน้องจะทำจริงๆ...เพราะถ้าทำจริง ไอ้ธนูมันก็คงไม่บ้าจี้ตอบน้องผมหรอก มันเป็นคนหล่อที่ค่อนข้างเป็นตัวของตัวเองสูง ไม่ชอบเข้าสังคม ผมรู้เพราะผมเห็นมันอยู่แต่กับเพื่อนมัน ไม่เคยเห็นมันไปปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นนอกเหนือจากเพื่อนมันเลยสักคน ฉะนั้นมันคงไม่ตอบดีเอ็มใครง่ายๆ ผมคิดว่าผมคิดถู...

   “พี่เขาอยากคุมโทนไอจีให้มีแต่ดวงจันทร์อ่ะ พี่เขาถามว่าส่งเซลฟี่ให้ดูแทนได้เปล่า”

   เชี่ยยยยยยย ซีเรียลในปากแทบพุ่งออกมาใส่หน้าน้อง

   รันชูหน้าจอให้ผมดูว่าธนูมันตอบจริงๆ ผมอ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต้มบุญรันต้องสูงขนาดไหนนะถึงได้ทำให้คนร้ายกาจอย่างไอ้ธนูมาเอ็นดูขนาดนี้ได้

   
   runforyourlove :
   พี่ธนูคะ หนูชื่อรัน เป็นน้องสาวพี่รบนะคะ
   เราเคยเจอกันเมื่อวาน
   พี่น่าจะจำหนูได้
   ตอนนี้หนูกำลังบังคับให้พี่ชายหนูฟอลโลว์ไอจีพี่อยู่
   แต่พี่บอกว่าจะไม่ฟอลถ้าพี่ไม่โพสต์รูปพี่น่ะค่ะ
   พี่ช่วยโพสต์รูปพี่ลงไอจีหน่อยได้มั้ยคะ พลีสสสส



   ความกล้าของน้องสาวผมควรได้ลงกินเนสส์เวิร์ลเร็คคอร์ดส์ แต่ความขี้เล่นปนกวนประสาทของไอ้ธนูกลับมีมากกว่า...



   sagittarius :
   ยังไงดี ถ้าลงรูปพี่ในไอจีมันจะไม่คุมโทนรูปดวงจันทร์อ่ะดิ
   พี่เซลฟี่ส่งผ่านทางนี้แทนได้ป่ะ




   ผมแทบจะเอาเล็บข่วนหน้าตัวเอง...กูไม่เล่นกับน้องกู มึงก็เสือกเล่นกับน้องกูไปอีกเนอะ



   runforyourlove :
   พี่รบบอกว่าได้ค่ะ
   



   “พี่พูดตอนไหน!” ผมร้องลั่นใส่น้องสาว ก่อนจะแย่งโทรศัพท์ในมือรันมาเพื่อที่จะพิมพ์ตอบธนูไปว่าไม่ต้อง



   sagittarius
   /แนบรูปเซลฟี่




   ผมถึงกับชะงักมือตอนที่เห็นรูป...ธนูมันกำลังอยู่ร้านไหนสักร้านคล้ายร้านกาแฟ แถมยังถ่ายรูปชูสองนิ้วปิดปากตัวเองแบบคูลๆ อีกต่างหาก

   หล่อ...

   “อุต๊ะ ถึงกับตาค้าง” เสียงของรันทำเอาผมมีสติกลับคืนมา “กดฟอลเลยนะ พี่ธนูอุตส่าห์ยอมขนาดนี้แล้ว”

   ไอ้ธนูนี่แม่งก็...โว้ยยยย

   ผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาแล้วเข้าแอปไอจีจากนั้นก็กดฟอลไอจีที่มีความหมายของชื่อว่า ‘ราศีธนู’ นั่นอย่างจนใจ

   “ดีมาก น่ารัก” รันบีบแก้มผมแล้วบิดซะแรง “ได้กัน ได้กัน ได้กัน วู้!”

   พอสมปรารถนาแล้ว น้องสาวผมก็กระโดดโลดเต้นออกจากไปจากห้องทานอาหาร...ผมถอนหายใจก่อนจะมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์อีกที



   Sagittarius started following you.



   สิ่งที่ไอจีแจ้งเตือนทำเอาผมนิ่งชะงักค้างไปนานหลายนาที ตามองจ้องเขม็งไปที่จอ โดยเอาแต่มองข้อความที่แจ้งเตือนนั้น

   จากคนที่ไม่ชอบขี้หน้ากัน ตอนนี้กลายมาเป็นคนที่กดติดตามไอจีกันและกันซะแล้ว...

   แปลกแต่จริงที่ผมรู้สึกดีกับเรื่องนี้นะ





[ยุ]


   เชี่ยธนูเพิ่งยกมือถือขึ้นมาเซลฟี่

   เดี๋ยวก่อนนะ...ผมขอขยี้ตาแล้วมองดูอีกที!

   ไอ้การ์ดที่อยู่หลังบาร์เหมือนกันกับผมหันมาสบตา...สายตาของมันก็ดูเหมือนไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน

   ธนูมันไม่ชอบถ่ายรูป ไม่เคยชอบถ่ายรูป แต่ทว่าวันนี้...มันกลับยกมือถือขึ้นมาเซลฟี่เนี่ยนะ

   เหมือนมันจะรู้สึกตัวว่ามันกำลังโดนผมกับการ์ดมอง สายตาของมันตวัดมาที่พวกผม ผมกับไอ้การ์ดสะดุ้ง รีบทำเป็นขยันทำงานทันที

   ผมไม่อยากให้เช้านี้ของผมเริ่มต้นด้วยการถูกไอ้ธนูด่าน่ะ...ถูกหัวหน้าแก๊งด่าก็เหมือนถูกสาปแช่งไปตลอดทั้งวันเลยนะครับ เชื่อผมดิ




[รบ]


   ไอ้ร้านแบล็คแพ็คนั่นหายากกว่าที่คิด

   ยิ่งผมขับมาตามแมพที่แอดมินเพจให้ไว้...ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองหลงเข้าไปในป่าที่อยู่ชานเมืองนอกกรุงเทพฯ ไปไกลมาก...หรือแม่งจะเป็นร้านต้มตุ๋น หลอกผมไปค้ามนุษย์วะ นี่ผมชักจะกลัวๆ ขึ้นมาแล้วนะ

   กว่าจะหาร้านเจอก็เรียกได้ว่าสายกว่าเวลาเข้างานซึ่งก็คือเก้าโมงไปเกือบ...สี่สิบห้านาที

   ร้านเป็นอาคารสี่เหลี่ยมสองชั้น สวนรอบๆ ร้านถูกจัดวางด้วยโต๊ะเก้าอี้คละรูปแบบซึ่งโดยรวมแล้วจัดว่ามีสไตล์ ตอนนี้ร้านค่อนข้างเงียบซึ่งผมก็เข้าใจอยู่...ร้านยังไม่เปิดอย่างเป็นทางการครับ

   ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เตรียมตัวเตรียมใจว่าตัวเองอาจจะเจอเข้ากับรุ่นพี่สุดโหดหรือไม่ก็รุ่นเพื่อนที่ไม่ค่อยสนิท ก่อนมาที่นี่ผมก็ได้ทำการสืบแล้วสืบอีกว่าเจ้าของร้านนี้มันเป็นใคร แต่ไม่ว่าจะยังไงความลับก็ไม่หลุดออกมาง่ายๆ จะสืบให้ตายยังไงผมก็ไม่มีวันรู้ ฉะนั้นผมก็เลยตัดสินใจพุ่งชนแม่ง

   จะเป็นใครก็ช่าง...เงินช่วยแม่ของชู้ตนั้นสำคัญที่สุด ซึ่งล่าสุดผมได้ข่าวมาว่าท่านมีอาการทรงตัว

   ผมมองไปที่ประตูสไตล์เหมือนโรงงานแบบเท่ๆ ก่อนจะตัดสินใจผลักมันเข้าไปตามป้ายที่ขึ้นบอกว่า ‘Push’

   ทันทีที่ผมเข้าไป ผู้ชายสี่คนที่อยู่ในจุดต่างกันก็หันมามองผมกันหมด



   .



   .



   .



   กูช็อกแป๊บ



   การ์ดกำลังยกขวดเหล้า ยุกำลังยกเก้าอี้ โฮมกำลังกวาดพื้น ก้องกำลังจัดโต๊ะ

   และคนที่เด็ดสุด...ไอ้ธนู มันกำลังนั่งอยู่บนระเบียงชั้นสอง ผมหมายถึงบนระเบียงจริงๆ น่ะ

   ทุกคนมองผมเป็นสายตาเดียวกัน

   เชี่ยเอ๊ย...หันหลังกลับตอนนี้ดีมั้ยเนี่ยยยยยยยยย

   ผมคนเดียวโดดๆ Vs. แก๊งเอกดนตรีห้าคน ยังไงก็เสียเปรียบชัดๆ!

   “เอ่อ...มาคุยกันก่อน” การ์ดกระแอมเพื่อแก้บรรยากาศที่สุดแสนจะอึดอัด ผมเข้าใจดีว่าทำไมบรรยากาศมันเป็นแบบนี้ ไม่มีใครสักคนในนี้หรอกที่ชอบผมน่ะ

   แต่เดี๋ยวก่อน...พวกมันรู้ว่าผมเป็นใครแต่พวกมันก็ตกลงจ้างเนี่ยนะ

   แม้ผมจะงงแต่ผมก็เดินไปตามคำเอ่ยของการ์ดคนสวยที่ผมแอบปลื้ม (แต่ตอนนี้ไม่กล้าปลื้มแล้ว) การ์ดให้ผมนั่งรอที่โต๊ะเพราะมันกำลังไปเอาสัญญาออกมา

   ผมชักจะรู้สึกไม่ค่อยดี ยิ่งมองไปยังระเบียงชั้นสอง...ที่กำลังมีมนุษย์ประหลาด (?) จ้องมองลงมาอย่างลึกลับและก็น่ากลัว (?) ผมก็รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่ผิดพลาด

   กับคนอื่นๆ น่ะมันไม่เท่าไหร่หรอก...แต่กับไอ้ธนู คนที่ผมเคยมีอะไรด้วยนี่มัน...สู้หน้าลำบากจริงๆ

   แค่เห็นหน้าก็นึกไปถึงฉากนั้นแล้ว ความแซ่บของมันยังฝังหัวของผมอยู่เลย

   อา ไม่ได้...ผมเป็นหัวหน้าแก๊งเอกการแสดงเชียวนะ

   “โทษที” ผมตัดสินใจลุกขึ้นยืน “พวกมึงคงหาคนมาแทนกูได้ทันใช่มั้ย”

   การ์ดถึงกับผงะ มันเงยหน้าขึ้นไปมองไอ้ธนูราวกับมันคือคนที่ต้องตัดสินใจในเรื่องนี้

   ธนูกอดอก...แม่งนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างไม่กลัวตกลงมาขาหักแขนหักได้ยังไงกัน

   “เดี๋ยวกูจะช่วยหาคนมาแทนกูก็แล้วกัน” ผมพูดแล้วหันหลัง ตั้งท่าจะเดินกลับออกไป

   “หกหมื่น” เสียงไอ้ธนูดังมากพอที่จะทำให้เพื่อนมันอีกสี่คนที่เหลือถึงกับหยุดกิจกรรมทุกอย่าง

   ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนพูด ธนูพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่ทว่ากลับแฝงไปด้วยพลังอย่างน่าประหลาด

   มันรู้ใช่มั้ยว่าผมต้องการเงิน...

   “ถ้ามึงเซ็นสัญญาจ้าง...กูพร้อมโอนให้ตอนนี้เลย”

   ไม่ใช่แค่ผมที่ตกใจกับคำพูดของธนู...เพื่อนมันเองก็เช่นกัน

   ผมไม่เคยบอกใช่มั้ยว่าเงินซื้อผมไม่ได้น่ะ...

   เพราะว่าตอนนี้...เงินแม่งซื้อผมได้จริงๆ






[ มีต่อนะคะ ]
   








ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-12
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 1 _ p. 1 _ 2 6 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #54 เมื่อ28-04-2018 16:03:01 »





[การ์ด]


   ก่อนหน้าที่รบจะมาถึงสองชั่วโมง

   ‘พวกเอกการแสดงมีเรื่องกันว่ะ’ ทีมโซเชียลของร้านอย่างผมพูดกับเพื่อนๆ ที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น ยกเว้นเจ้าของร้านที่เอาแต่นั่งเต๊ะอยู่ที่เดิม...บนระเบียงชั้นสอง

   ครับ...ใครจะไปมีสิทธิ์ว่าหัวหน้าแก๊งที่เป็นเจ้าของร้านได้

   ‘เรื่องอะไร’ โฮมถามอย่างสนใจ

   ‘กำลังจะโดเนทช่วยกัน...ดูเหมือนแม่ไอ้ชู้ตจะเข้าผ่าตัดด่วน’ ผมอ่านรายละเอียดในโพสต์ของเพื่อนเอกอื่นแบบคร่าวๆ

   ‘กูเข้าใจแล้ว’ ก้องเอ่ยออกมาบ้าง ‘ก็คิดอยู่ว่าทำไมคนรวยอย่างไอ้รบถึงมาสมัครทำงานกับเรา ที่แท้ก็หาตังค์ช่วยคนในแก๊งมันนี่เอง’

   ‘แล้วมันรู้หรือยังว่าใครเป็นเจ้าของร้าน ใครทำงานในร้านนี้บ้าง’ ยุเลิกคิ้ว

   ผมกับเพื่อนอีกสามคนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมองไอ้ธนูที่นั่งอยู่ที่ประจำของมัน...มันทำหน้าครุ่นคิด จากนั้นก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมา

   ยังไงรบมันก็ต้องวิ่งหนีแน่เมื่อเห็นว่าแก๊งผมอยู่ในร้านนี้กันหมด...มันคนเดียวจะมาอยู่กับกลุ่มคนที่คอยเขม่นกันในมอได้ยังไง คงไม่มีใครใจกล้าหรือสะดวกใจมากพอที่จะอยู่หรอกมั้ง

   ไอ้ธนูมันกำลังคิดถึงความจริงเรื่องนี้อยู่มั้ยเนี่ย

   สองชั่วโมงถัดมาผมจึงได้รู้คำตอบ...

   มันใช้เงินมาล่อให้รบเซ็นสัญญาเป็นลูกจ้างชั่วคราวสามเดือนนี่เอง





[รบ]



   ผมควรทำประกันชีวิตเอาไว้

   ผมไม่รู้ว่าผมจะตายกับเรื่องไหนก่อน เรื่องที่ผมอึดอัดถึงขีดสุดกับเรื่องที่ว่าผมไม่กล้าสู้หน้าไอ้ธนู

   มันไม่ได้ง่ายอย่างที่ผมนึกภาพเอาไว้เลยสักนิดเลย...โอย อยากกลับบ้านไปเล่นหมากเก็บกับรันฉิบเป๋ง

   หน้าที่ของผมคือหน้าที่ทั่วๆ ไป เนื่องจากผมทำอาหารไม่เป็น (โฮมรับหน้าที่เป็นพ่อครัว) ชงกาแฟก็ไม่เป็น (ยุเป็นบาริสต้า) ผมจึงต้องยกของหรือไม่ก็ช่วยจัดร้านในจุดที่ยังไม่เสร็จ ฟังเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้สวยใช่มั้ยครับ...แต่เปล่าเลย ทุกอย่างมันเต็มไปด้วยความอึดอัด

   คนทำงานสี่คนอย่างไอ้โฮม ไอ้ยุ ไอ้ก้อง และก็ไอ้การ์ด...ทุกคนยังฝังใจเรื่องที่ผมเป็นหัวหน้าแก๊งที่พวกมันชังน้ำหน้า ซึ่งอันนี้ผมก็เข้าใจ แต่ผมจะต้องทำงานอยู่นี่สามเดือน มันจะเป็นอย่างนี้ทั้งสามเดือนไม่ได้ มันต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลง ไม่อย่างนั้นผมอกแตกตายแน่นอน

   “พวกมึง” ในฐานะที่เป็นผู้นำแก๊งอื่น...ผมยอมให้เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ได้ “กูมีเรื่องจะคุยด้วย”

   ทั้งสี่คนหยุดกิจกรรมทุกอย่าง หันมามองหน้าผมด้วยสายตา...นิ่งๆ ผมกล้าเอ่ยปากพูดเพราะผู้นำของสี่คนนี้มันไม่อยู่น่ะ ไม่รู้ว่ามันหายหัวไปไหน แต่ก็ดีแล้ว...ผมไม่มีธุระที่จะคุยกับมัน

   แม้แต่หน้ามันผมก็ยังไม่กล้ามองเลยเหอะ

   “กูไม่เคยต่อยหน้าพ่อมึงใช่มั้ย...” ผมไม่รอให้ที่เหลือตอบผมก่อนที่ผมจะพูดประโยคถัดไป “เพราะงั้นพวกมึงเลิกเหม็นหน้ากูก่อนสักสามเดือนก่อนได้หรือเปล่าวะ...เราต้องทำงานด้วยกันอีกยาวนะ”

    หรือพวกมันโกรธที่ไอ้ธนูให้เงินผมล่วงหน้ากันแน่นะ...งั้นผมพูดประเด็นนี้ด้วยเลยดีกว่า

   “ส่วนเรื่องเงินกูจำเป็นต้องใช้จริงๆ...ค่ารักษาแม่ไอ้ชู้ตแพงมาก กูกับเพื่อนก็กำลังหาทางกันอยู่”

   “เดี๋ยวก่อนนะ” ก้องเป็นคนที่เอ่ยออกมาก่อน “เงินที่ธนูเพิ่งให้มึง...มึงให้ไอ้ชู้ตเอาไปจ่ายค่ารักษาแม่มันทุกบาททุกสตางค์เลยเหรอ”

   “ใช่”

   “มึงไม่หักค่าแรงมึงเลยแม้แต่นิดเดียว?” การ์ดถามบ้าง

   “ถูก”

   พวกมันสี่คนมองหน้ากันอยู่นาน จนกระทั่งไอ้โฮมเป็นคนส่งเสียงทำลายความเงียบ “เดี๋ยวพวกกูจะช่วยด้วยอีกแรง”

   ดวงตาของผมเบิกกว้าง...ไม่คิดว่าแก๊งที่ไม่ชอบขี้หน้าผมกับไอ้ชู้ตอย่างแรงจะออกปากช่วยเหลือ ผมรู้สึกซึ้งใจปนอึ้งทึ่ง นี่เป็นมุมที่ผมไม่เคยได้สัมผัสจากแก๊งเอกดนตรี

   เห็นทีว่าผมจะได้เห็นอีกหลายๆ มุมที่ผมไม่ได้รู้มาก่อนแน่นอน

   บรรยากาศระหว่างผมกับสี่คนนั้นเปลี่ยนไปหลังจากวินาทีนั้น...

   ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเพราะสี่คนนั้นดูเหมือนจะเริ่มทำตัวสบายๆ ผมเริ่มถามว่าร้านเป็นยังไง เปิดกี่โมงถึงกี่โมง หยุดวันไหนบ้าง...ใครเข้ากะไหนอะไรยังไง

   คำตอบที่ผมได้รับกลับมามีแต่การไม่ได้วางแผนชัดเจนเชี่ยอะไรเลย    

   ร้านแบล็คแพ็คเป็นร้านที้ตั้งใจเปิดให้เป็นร้านกาแฟกึ่งบาร์ เปิดสิบโมงยาวไปจนถึงตีหนึ่ง มีดนตรีสดโฟล์คซองโดยที่พนักงานในร้านนี่แหละจะเป็นคนวนเวียนกันขึ้นไปร้อง (พวกนี้มีนัดซ้อมร้องเพลงกันตอนเย็นด้วยนะ) แน่นอนว่าการร้องเพลงไม่ได้อยู่ในหน้าที่ของผม ฉะนั้นการ์ดมันจึงบอกให้ผมทำหน้าที่การจัดการทั่วไป นั่นก็คือเสิร์ฟกาแฟ เสิร์ฟอาหาร เก็บโต๊ะ ปัดกวาดเช็ดถู เติมของ จัดของ เก็บขยะไปทิ้ง และก็เป็นแคชเชียร์ ไม่น่าจะมีอะไรอย่างอื่น

   ฟังดูเป็นหน้าที่ที่เหมาะสมกับเงินหกหมื่นในระยะเวลาการจ้างสามเดือนอยู่นะ...เอ๊ะ หรือมันมากเกินไปผมก็ไม่รู้หรอก

   สัญญาที่ผมเซ็นมันคาบเกี่ยวกับช่วงเวลาเปิดเทอมด้วย ซึ่งพอถึงตอนนั้นร้านคงจะเปลี่ยนไปอีกทิศทางหนึ่ง เพราะพนักงานกับเจ้าของต้องกลับไปเรียนชั้นปีที่สี่ รวมถึงผมด้วย

   เอาไว้พอถึงตอนนั้น...ค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน

   ร้านนี้เป็นของไอ้ธนูร้อยเปอร์เซ็นต์ การ์ดเล่าว่าคนที่ออกทุนให้คือพ่อของธนู มันมีมิชชั่นที่จะต้องทำให้สำเร็จนั่นก็คือเปิดร้านแข่งกับพี่ชายของมัน...ซึ่งได้ข่าวว่ามาว่าแข่งขันกันทุกเรื่องมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

   ผมขอรู้แค่นี้พอ...รู้สึกได้ว่าถ้ารู้มากไปกว่านี้จะเป็นผมเองที่รู้สึกแปลกๆ ผมรู้จักธนูในฐานะมนุษย์สุดหล่อที่น่าหมั่นไส้และเป็นหนุ่มที่ได้พรหมจรรย์ด้านหลังของผม...ถ้ารู้จักไปมากกว่านี้ ผมคิดว่าบางทีผมอาจจะ...

   ...หวั่นไหว

   เชี่ย...ทำไมต้องนึกถึงคำคำนี้เป็นคำแรกวะ

   “อู้เหรอ” เสียงมาก่อนตัว...เพื่อนสี่คนของธนูเคยชินกับมันมากกว่าผม ทุกคนรีบกุลีกุจอกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง ส่วนผมก็ได้แต่ยืนเอ๋อๆ ถือไม้ถูพื้นอยู่ในมือ ไม่กล้าหันกลับไปเพราะรู้ว่าถ้าหันไปคงจะเจอะเข้ากับหน้าไอ้ธนูเต็มๆ

   ผมทำงานร้านนี้มาเกือบสามชั่วโมงแล้ว...แต่ผมสบตาเจ้าของร้านรวมกันยังไม่ถึงครึ่งนาทีเลย

   ยอมรับแหละว่าป๊อด

   เห็นหน้าแล้วนึกถึงแต่เรื่องนั้นตลอดจริงๆ นะครับ

   กลิ่นของมันโชยเข้าจมูกผม...ทำให้ผมรู้ว่าธนูแม่งต้องเดินมาใกล้ๆ แน่ๆ แต่มันไม่ได้หยุดอยู่ใกล้ๆ ผม มันแค่เดินผ่านไปเฉยๆ

   “ไปยิมมาเหรอ” การ์ดถามเพื่อนมัน “ช่วงนี้ไปตอนกลางวันบ่อยนะ”

   “เสือกนะการ์ด” ธนูเชือดนิ่มๆ

   โห...มึงโหดกับเพื่อนมึงเกินไปเปล่า ผมหันไปมองทางหางตา การ์ดไม่ได้ทำหน้าเสียอะไร มิหนำซ้ำยังทำงานของมันไปเรื่อยๆ อีกต่างหาก

   “มองไร” มันหันมาเชือดผมด้วย

   ผมไม่กล้าสวนกลับเพราะมันคือเจ้านายผมในตอนนี้ ทำได้แค่ขมุบขมิบปากด่ากับไม้ถูพื้น จนกระทั่งผมเผลอสบสายตากับมันเข้า...มันหลุบสายตาลงต่ำแล้วตั้งใจมอง...สะโพกของผม

   ไอ้เวรนี่...

   ผมทำท่าจะชกมันผ่านอากาศ แต่แล้วในฉับพลันทันที...ผมเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้

   ผมต้องคุยกับไอ้ธนูเรื่องนี้ มันเป็นสิ่งที่เราสองคนเคยคุยกันมาก่อนแต่ไม่ว่าจะยังไงผมต้องคุยกับมันซ้ำอีกรอบ เรื่องที่ว่าผมกับมันเคยได้กันมาก่อนนั่นแหละครับ (พยายามพูดให้มันผ่านไปอย่างเร็วๆ...เพราะเผลอนึกถึงทีไรแล้วผมจะเขินทุกที)  เพื่อนของมันจะรู้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด เพราะมันเกี่ยวกับศักดิ์ศรีของผมล้วนๆ เลย

   มันจะบอกเพื่อนมันหรือยังวะ...ผมไม่เคยบอกใครเรื่องนี้เลยนะ

   เชี่ยแล้ว ผมชักจะกังวลแล้วนะเนี่ย

   ผมเริ่มใช้ความคิดว่าทำยังไงผมถึงจะเข้าถึงตัวไอ้ธนูได้...แต่เพื่อนของมันอยู่กันทุกจุดในร้าน ยังไม่มีช่วงไหนที่ผมสะดวกมากพอที่จะคุยกับธนูเลย

   เห็นทีคงต้องรอจนถึงช่วงเวลาที่ทุกคนไปซ้อมดนตรีกันหมด...

   แต่ถ้าธนูมันก็ต้องไปซ้อมเหมือนกันล่ะ...

   คงไม่หรอกมั้ง เจ้าของร้านอย่างมันจะปล่อยให้เด็กใหม่อย่างผมมาเฝ้าร้านอย่างเดียวได้ยังไง






[โฮม]


   ธนูแม่งเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด...

   มันไปยิมตั้งแต่เช้าไม่พอ (ไอ้บ้านี่ไม่ชอบไปยิมตอนกลางวันครับ) มันยังมาเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในร้านซะจนผมกับเพื่อนไม่เป็นอันทำการทำงาน ธนูมันเป็นเพื่อนเราก็จริง แต่เป็นเพื่อนที่เรายกมันขึ้นไปเหนืออีกระดับหนึ่งน่ะครับ ซึ่งก็ช่างมันก่อนเถอะ ประเด็นมันไม่สำคัญเท่ากับเรื่องที่มันทำตัวผิดปกติไป

   มันไม่เคยอยู่ติดร้านทั้งวี่ทั้งวันแบบนี้...ที่ผ่านมามันปล่อยให้ผมกับเพื่อนอีกสามคนอยู่จัดร้านกันเอง เพราะมันมัวแต่ออกไปนั่นไปนี่ ซึ่งเราก็ไม่ได้ว่าอะไรมันหรอกครับ มันเป็นเจ้าของร้าน เราเป็นแค่ลูกจ้าง แต่ในวันนี้...ซึ่งเป็นวันแรกที่พนักงานหน้าลูกครึ่งอย่างรบเข้ามาทำงาน ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าคนที่มักจะไม่อยู่ติดร้านอย่างกับมันกลับอยู่นานมากซะงั้น

   ไม่มีเหี้ยอะไรอย่างอื่นทำเรอะ

   เรียกได้ว่าแม้แต่จะอู้ผมกับเพื่อนยังไม่กล้า ประสาอะไรกับเวลาที่เราจะเอาไปสืบดูว่ามันกับรบมีอะไรกัน ทำไมจากที่เคยเหม็นขี้หน้ากันชนิดที่ว่าอยู่บริเวณเดียวกันนานเกินสามนาทีไม่ได้ กลายเป็นอยู่ใกล้ๆ กันนานหลายๆ ชั่วโมงได้

   มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ

   ถ้าจะให้สังเกตจริงๆ ล่ะก็...เพื่อนผมมันก็ไม่ได้มีอะไรผิดแผกไปเท่าไหร่ มันยังคงชอบนั่งส่องคนนั้นคนนี้อยู่บนระเบียงชั้นสองเหมือนเดิม คอยสั่งไอ้การ์ด คอยด่าไอ้ก้องอยู่เหมือนเดิม แต่มันก็มันดูอารมณ์ดีผิดปกติอยู่นะ เพราะมันด่าเพื่อนคนอื่นน้อยลงเยอะ มันจะแปลกก็ตรงนี้นี่แหละ

   คนที่น่าจับผิดอีกคนคงจะเป็นรบครับ

   เด็กใหม่ของร้านคนนี้...ทำไมถึงไม่กล้าสบตาท่านผู้นำของผมก็ไม่รู้

   เป็นภาพที่ตลกดีเหมือนกัน บางครั้งรบก็แอบมองธนู ทำท่าจะพุ่งตัวเข้าไปคุยด้วยแต่ก็หยุดชะงักกลางคัน มันชอบแอบมองธนูตอนที่เพื่อนผมหันหลัง ไม่กล้าประจันหน้า หรือแม้กระทั่งเดินผ่านในรัศมีสองเมตรครึ่ง

   เพิ่งเห็นว่ามันมีมุมน่ารักก็วันนี้นี่แหละ ปกติไอ้รบมันจะเชิดหน้าราวกับภูมิใจในความเป็นลูกครึ่งของมันนักหนา แต่พอมาวันนี้กลับเอาแต่ก้มหน้างุดตั้งแต่เห็นเงาให้ธนูมาตั้งแต่ไกล...ซึ่งนับว่าเป็นภาพที่หาดูได้ยากอย่างยิ่ง

   ไม่ได้มีแต่ผมที่คิดว่าสองคนนี้มีอะไรผิดปกติ...เพื่อนผมอีกสามคนที่เหลือก็คิดเหมือนกัน

   ถ้าธนูมันเป็นเพื่อนคนอื่นผมคงกล้าถามไปแล้ว แต่นี่มันคือท่านผู้นำ...ถ้าถามไม่เข้าหูผมกลัวว่าจะแดกหัวผมเอา    ไม่รู้สิครับ...แค่มันถลึงตามองพวกเราก็กลัวหัวหดกันแล้วอ่ะ ประสาอะไรกับการที่จะให้มันขู่หรือด่า

   ผมกับเพื่อนก็เป็นกันซะอย่างงี้...ไม่กล้าถามธนูแบบนี้ ชาติหน้าล่ะมั้งถึงจะได้คำตอบ





[รบ]


   ตอนสองทุ่มทางเริ่มใกล้จะสะดวก

   เป็นไปตามที่ผมคิด...พนักงานสี่คนทั้งหมดต้องไปซ้อมดนตรีเตรียมตัวรับการเปิดร้านกันหมด ยกเว้นอยู่หนึ่งคนนั่นก็คือเจ้าของร้านอย่างธนู ผมต้องหาอะไรมาทำแทบตายเพื่อฆ่าเวลารอให้คนอื่นๆ กลับไปหมด เพราะผมต้องการคุยกับไอ้เจ้าของร้าน

   เรื่องนี้มันสำคัญอย่างยิ่ง...แม้จะยังไม่กล้าสู้หน้ามัน แต่ถ้าจะให้ผมหลับตาคุยล่ะก็...ผมยอม ยังไงผมก็ต้องย้ำกับมันว่าห้ามมันเอาเรื่องคืนวันเกิดของผมไปบอกเพื่อนเด็ดขาด

   การที่ผมต้องมาหาอะไรทำฆ่าเวลาเพื่อรอคุยกับไอ้ธนูเนี่ย มันเป็นความน่าอายที่ผมอยากจะให้มันรีบผ่านๆ ไปเสีย ผมต้องเช็ดแก้วที่มันใสอยู่แล้วหลายสิบใบ เช็ดโต๊ะที่สะอาดอยู่แล้วหลายตัว รวมไปถึงเช็ดเก้าอี้อีกหลายตัวด้วย ซึ่งผมทำเกินกว่าเหตุไปมากจริงๆ (เช็ดวนไปเรื่อยอยู่นั่น) แต่โชคดีที่ไม่มีใครสังเกต

   ตอนที่สี่คนนั้นขับรถกันออกไปแล้ว...ผมค่อยๆ มองขึ้นไปยังระเบียงชั้นสอง ไม่มีมนุษย์ประหลาดอย่างธนูมานั่งพิงเสาชันขาข้างหนึ่งมองลงมาข้างล่างอยู่บนระเบียงอีกแล้ว สงสัยว่ามันจะอยู่ในห้องของมันแฮะ

   คำเตือนเรื่องหนึ่งที่ได้มาจากการ์ดก็คือ...ห้ามผมขึ้นไปยังพื้นที่ส่วนตัวของธนูเป็นอันขาด เพราะมันเป็นเพื่อนสนิท มันยังโดนด่าชนิดที่ว่าหงอไปหลายวัน

   ฉะนั้นผมจึงเลือกที่จะตะโกนเรียกให้มันโผล่หัวออกมาจากห้อง...

   “ธนู”

   ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆ

   “ธนูโว้ย!”

   ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

   “ไอ้ควายธนู!”

   ผมได้ยินเสียงคนถีบประตู...ธนูแม่งประทุษร้ายประตูเพื่อที่จะรีบมาดูหน้าคนที่เรียกมันแบบนั้น ซึ่งก็คือผมเอง

   “ไหนมึงลองพูดอีกทีดิ๊” ผมกระพริบตาสองที ไอ้ธนูก็ลงจากชั้นสองมาอยู่ที่ชั้นหนึ่งด้วยความไวแสง

   มึงหายตัวได้เหรอเนี่ย...

   มันจ้องหน้าผมด้วยความไม่ชอบใจ...ส่วนผมได้แต่กระพริบตา มองสบตาตุ๊กตาหมาป่าที่วางอยู่บนเก้าอี้

   “กูบอกว่าธนู...เฉยๆ” ผมแถ

   “เชื่อตาย” มันตีแก้มผมเบาๆ สองทีเสียงดังแปะๆ

   “ไอ้เหี้ยนี่” ผมชักโมโห จึงหันไปมองหน้ามัน หวังจะตาขวางใส่เต็มที่...แต่เมื่อเห็นว่ามันยืนอยู่ใกล้...มาก ผมจึงตวัดสายตากลับไปหาตุ๊กตาหมาป่าอีกครั้ง

   ไม่ได้การแล้ว...กลับบ้านไปต้องไปเตรียมตัวเตรียมใจสำหรับสบตากับไอ้บ้านี่ใหม่

   “ทำไม...เมื่อกี้มึงจะตีหน้ากูคืนเหรอ” เสียงของมันลดความโหดลงอย่างเห็นได้ชัด “คุยกับกูแต่ทำไมไม่มองหน้ากูล่ะ”

   มึงไม่ต้องรู้หรอก!

   “หันมาสิรบ”

   ผมกลืนน้ำลาย...ทำไมต้องมารู้สึกวูบวาบกับคำพูดเสียงอ่อนลงไปมากของมันด้วยนะ

   “หันมา...กูไม่กัดมึงหรอก”

   เอาวะ ไหนๆ ก็อยู่กันแค่สองคนแล้ว จะไปอายทำไมนักหนา

   ผมหันไปมองหน้ามัน...เพิ่งเห็นว่าดวงตาสีน้ำตาลสดใสของมันกำลังจ้องมาที่ผมด้วยสายตาที่มันไม่เคยมีให้ผมมาก่อน...ที่ผ่านมามันไม่เคยมองผมอย่างอ่อนโยนแบบนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

   คิดผิดคิดถูกที่หันมามองหน้ามันเนี่ย

   ผมตั้งท่าหันหน้าไปทางอื่น...แต่มือธนูมันไวกว่า มันคว้าคางผมเอาไว้ได้ทัน ไม่ยอมให้ผมละสายตาจากมันไปไหน

   “เป็นอะไรฮะ...ไม่ยอมมองหน้ากูทั้งวันเลย”

   เพราะมันทำให้กูนึกไปถึงเรื่องตอนนั้นไงไอ้บ้า...

   “เขิน?”

   แล้วมึงจะมาขยี้ทำไม

   “เปล่า!” ผมต้องสวนกลับไปในฐานะที่เป็นหัวหน้าแก๊งเอกการแสดง “กูก็แค่...รำคาญหนังหน้า”

   ธนูเกือบจะหลุดขำ มันปล่อยคางผมจากนั้นก็ถอยไปยืนห่างๆ

   “มีเรื่องอะไรจะคุยกับกู”

   “มึงบอกคนอื่นหรือยัง” ผมพูดไวมากซะจนอีกฝ่ายถึงกับต้องเลิกคิ้ว “บอกกูมาเดี๋ยวนี้นะ”

   “อะไรกันวะ...เห็นกูเป็นคนไม่รักษาคำพูดเหรอ”

   “ดี” ผมถึงกับโล่งอกไปเลยทีเดียว...

   “แล้วมึงล่ะ” มันถามย้อนกลับ “บอกคนอื่นไปหรือยัง”

   “ไม่บอก!” เสียงของผมดังขึ้นมาก “กูบอกกูก็เสียหายสิวะ...”

   “ทำไมต้องโวยวายเหมือนเป็นเรื่องที่อยากลืมด้วย” ธนูเริ่มชักสีหน้า “ได้กับกูมันไม่ดีเหรอ”

   “มึง...มึงเองก็ยังบอกเลยว่าห้ามกูเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่น” ผมเถียงเสียงอู้อี้

   “กูบอกแค่ว่า...ห้ามบอกเรื่องที่ใช้ปากให้” เสียงของมันก็เริ่มจะอู้อี้พอกัน “เรื่องอื่นมึงอยากจะบอกใครมึงก็บอกไป”

   “กูไม่บอกหรอกเว้ย”

   “ตามใจ” ธนูโบกมือปัดอย่างขี้เกียจจะเถียง “แล้วนี่จะกลับเลยใช่ป่ะ”

   “ใช่...จะให้อยู่หาพ่อมึงเหรอ”

   “นี่มึงพูดกับเจ้านายมึงแบบนี้เนี่ยนะ” อีกฝ่ายเลิกคิ้วสูง

   ผมหุบปากฉับ “ขอโทษครับ”

   ธนูส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะโบกมือไล่ให้ผมกลับบ้านไปได้แล้ว “พรุ่งนี้อย่ามาสายล่ะ”

   “เก้าโมงใช่ป่ะ”

   “จะมาตั้งแต่ตีสามกูก็ไม่ว่า...ขอแค่อย่ามาสาย”   

   ผมลอบมองไปที่ด้านหลังของมัน...มีชุดหมอนและที่นอนกองพะเนินสูง

   “เพื่อนมึงนอนนี่?” ผมถามอย่างสงสัย

   “ใช่”

   “มึงนอนข้างบน?”

   “ถูก”

   “งั้นกูไปล่ะนะ”

   ผมโบกมือลาเจ้านาย...แม้จะยังไม่กล้าสบตามันเท่าไหร่นัก แต่การได้คุยกับมันถือว่าผมรู้สึกเก้อกระดากน้อยลงไปมาก ต่อไปผมคงทำงานได้ง่ายขึ้นและคงทำใจลืมเรื่องคืนนั้นได้มากขึ้นเรื่อยๆ ...ผมหวังว่าอย่างนั้นนะ

   ตอนที่ผมหันหลังกลับไปมอง...ธนูแม่งกำลังทำในสิ่งที่ผมเกลียดนัก

   มันมองสะโพกผมอีกแล้ว!

   “มองตูดกูทำเหี้ยอะไรทั้งวัน...ไอ้สัด!” ขอด่าหน่อยเถอะ เพราะผมอดทนกับเรื่องนี้มาทั้งวันแล้ว

   “มองไม่ได้เหรอ” มันถามอย่างหน้าด้านๆ

   “ไม่ได้สิวะ”

   “แล้วถ้าจะขอจับล่ะ”

   “ก็ไม่ได้เหมือนกัน!” โว้ย...กำลังจะจบดีอยู่แล้วเชียว ทำไมไอ้ธนูต้องทำให้ทุกอย่างพัง

   “แต่กูเคยจับมาแล้วนะ”

   คำพูดของมันกำลังจะทำให้หน้าของผมแดง...ผมรีบถอยกรูดไปหลบอยู่ในมุมมืด เพราะไม่อยากให้มันเห็น

   “มึงจะไม่มีวันได้จับอีก”

   “จริงง่ะ” มันก้าวเท้าเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว ผมรีบตั้งสติแล้วรีบวิ่งหนีออกไปจากร้านซะ

   นี่แค่วันแรกนะ...ทำไมผมถึงได้รู้สึกเหนื่อยแบบนี้เนี่ย

   ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า ผมได้ยินเสียงหัวเราะร่วนของไอ้ธนูดังตามหลังผมมาด้วย






[การ์ด]


   23.21 น.

   “มึงได้ยินเสียงไอ้ธนูผิวปากอยู่ข้างบนป่ะ” ผมถามเพื่อนๆ

   “ได้ยิน” ยุ โฮม และก้องตอบพร้อมกัน

   “แม่งจะอารมณ์ดีไปไหนว้า”










To be continued




ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #55 เมื่อ28-04-2018 16:32:15 »

 :pig4:

ออฟไลน์ itsgonnabeme

  • It's me, not you.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 264
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #56 เมื่อ28-04-2018 16:42:50 »

โอ๊ยยยยยย แค่อ่านพาร์ทของก้องคุณเจ้ก็สติแตกแล้ว ขำมาก แบบนานๆทีจะได้อ่านมุมมองคนอื่นนอกจากตัวเอกบ้าง

ชอบการเล่าเรื่องของหนูนุ่นแบบนี้มาก
มีจากทั้งมุมมองของตัวเอกและเพื่อนๆ
มันได้อารมณ์ดีอ่ะ เลิฟเลยยยย

ไปอ่านต่อละ~

ออฟไลน์ Rumraisin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #57 เมื่อ28-04-2018 16:45:41 »

ชอบการใส่มุมมองของเพื่อนร่วมเหตุการณ์ลงไปด้วยจังค่ะ เหมือนได้รู้ว่าคนอื่นๆคิดยังไงบ้าง รบทำไมน่ารักจังเลย  :mew3: ธนูก็อาการเริ่มออกแล้ว รอตอนหน้าค่ะ ขอบคุณมากค่ะ :L2:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3401
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #58 เมื่อ28-04-2018 16:47:05 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

แหม่   แค่ได้จิ้มไปคืนเดียว  ถึงกับเลิกเขม่นเลยนะ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13683
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #59 เมื่อ28-04-2018 17:42:54 »

 o13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด