[ เ รี ย ล อั ล ฟ า ] #รอฟ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [ เ รี ย ล อั ล ฟ า ] #รอฟ  (อ่าน 587056 ครั้ง)

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #60 เมื่อ28-04-2018 17:44:40 »

สอบติดแล้วจะมาอ่านนะคะ ชอบมากๆเลยเรื่องนี้

ออฟไลน์ bigbeeboom

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #61 เมื่อ28-04-2018 17:59:28 »

โอ้ยยยย ซึนดีแท้จ้า น่าติดตามมากๆ :)

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1978
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #62 เมื่อ28-04-2018 18:12:14 »

สนุกมาก  ติดตามจ้า

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #63 เมื่อ28-04-2018 18:17:16 »

อารมณ์ดีหรือเฮี้ยน5555555 ถ้านี่เป็นลูกน้องจะสยองมากแบบหัวหน้าถูกผีเข้าหรอ 555

ออฟไลน์ skysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #64 เมื่อ28-04-2018 18:21:11 »

น่าติดตามมากๆ ชอบบบบบบบบบ
ขำรบกับธนู ไหงคนที่เกลียดขี้หน้ากันจะตายชัก ผ่านคืนนั้นไปคืนเดียว เปลี่ยนไปเลย 555
เจอคนรู้ใจกันขนาดนี้ เจอคนที่ทำให้อารมณ์ดีแบบไม่รู้ตัว เจอคนที่ทำให้ทำเรื่องที่ไม่ค่อยทำ
เป็นใครจะปล่อยเขาไปใช่มั้ย ธนู
ทั้งธนูและรบ จริงๆก็นิสัยดีกันทั้งคู่ ก่อนหน้านี้เป็นเพราะทิฐิและอะไรหลายๆอย่าง
หลังจากนี้แหละ... ความรักล้วนๆ 55555
ธนูดูสนใจรบโคตรๆ ส่วนรบก็หวั่นไหวแน่ๆ
ชอบมุมมองการเล่าเรื่องของเพื่อนแต่ละคนแบบนี้อยู่เหมือนกัน ตลกดี 555
ฮาที่เพื่อนทุกคนแอบกลัวธนู
นิสัยแบบธนูขี้หึง ขี้หวงแน่ๆ รอติดตามค่าาาา

ออฟไลน์ arjinn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #65 เมื่อ28-04-2018 19:04:25 »

สนุกดี

ออฟไลน์ itsgonnabeme

  • It's me, not you.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 264
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #66 เมื่อ28-04-2018 19:20:29 »

เพิ่งมีเวลามาอ่านต่อ
เห้ยทุกคนแกงค์ธนูน่ารักมาก
ดูเอ๋อๆเผือกแบบเผือกในใจหน้ามึน

น้องรบก็น้าาา คิดเยอะ
คิดเยอะขนาดนี้ต้องรู้ตัวได้แล้วนะว่าถูกใจเค้าน่ะ
ธนูยังรู้ตัวไวเลย

ชอบเรื่องนี้มากเลย
เป็นคอมเมดี้ที่แบบสบายใจและมีเนื้อหาสาระ

สู้ๆนะหนูนุ่น เจ้นับวันรอตอนใหม่ล้าวววว

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #67 เมื่อ28-04-2018 20:24:46 »

เอ้าตกลงแนวแอลฟาจริงๆเหรอคะ คล้ายก่อนบอกไปว่าเป็นโอเมก้า ฮ่าๆๆ แต่แอลฟาแบบนี้ก็น่าสนนะคะเนี่ย อันนี้ไม่รู้ว่าคุณเค้กจะแต่งแนวอิงแอลฟาหรือจะแต่งเป็นแฟนตาซีแบบมีมนุษย์หมาป่าด้วย แต่ก็ถือว่าเป็นแนวที่เราไม่เคยอ่านจากคุณเค้กเลย น่าติดตามค่ะ

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1571
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #68 เมื่อ28-04-2018 21:01:29 »

เรื่องนี้มันดีเด้อออออ ชอบเรื่องแนวนี้ด้วยแหละแบบไม่ถูกกันแต่พอเกิดมานอนด้วยกันงี้แต่ก็ไม่ได้ทะเลาะใหญ่โต แก้แค้นไรงี้ น่ารักกก ชอบตอนธนูกระตือรือร้น ชะเง้อ มองสะโพกรบ55555556  แหมพี่จ๋า ชอบความรบเขินธรูด้วย คุณเอ้ย ทำไมน่าเอ็นดูได้ขนาดนี้นะ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #69 เมื่อ28-04-2018 21:12:27 »

เขินนนนนนอ่ะ แอบมองตูดกัน แอบส่องไอจีกัน งืออออ  :-[  จีบจริงๆสักทีเลยเถอะค่าาา รันและสหายขอร้องงงง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
« ตอบ #69 เมื่อ: 28-04-2018 21:12:27 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ma-prang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #70 เมื่อ28-04-2018 23:23:05 »

ชอบพาร์ทเพื่อนอ่ะ ตลกดี 5555

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #71 เมื่อ28-04-2018 23:31:49 »

ฮาาาาา ทำไมเพื่อนๆ ดูผวาการอารมณ์ดีของธนูขนาดนั้นล่ะ

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2448
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #72 เมื่อ28-04-2018 23:44:25 »

นตอนธนูกับรบคุยกัน มันน่ารัก  :-[

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 974
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #73 เมื่อ29-04-2018 01:09:35 »

หมั่นไส้การมองตูดของธนูมาก555555555

ออฟไลน์ WilpeR

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-2
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #74 เมื่อ29-04-2018 01:13:32 »

เนื้อเรื่องฮาแตกต่างจากชื่อเรื่องพอควรเลย 5555

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 596
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #75 เมื่อ29-04-2018 01:21:32 »

 :hao7: ชอบบบอะ...คลั่งไคล้....ติดตามเรื่องนี้สุดๆ  :hao7:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #76 เมื่อ29-04-2018 01:45:17 »

ได้รู้จักเพื่อนของธนูแล้ว พาไปรู้จักเพื่อนของรบบ้างซิ  :m5:

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1672
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #77 เมื่อ29-04-2018 04:19:35 »

เฮ้อออ ดีอ่ะ ชอบบบบ คิดว่าเพื่อนๆแก็งค์เอกดนตรีจะต้องหลอนความอารมณ์ดีของธนูไปสักพัก

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1958
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #78 เมื่อ29-04-2018 05:21:05 »

คือมันดีงาม

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #79 เมื่อ29-04-2018 06:27:13 »

รบน่ารัก ตามใจน้อง ชอบแก๊งของธนู นินทาหัวหน้าแก๊ง ได้เห็นมุมของหัวหน้าแก๊งและคนที่หมายปอง ธนูไปไหนไม่รอดแลัว ดูเหมือนจะชอบแกล้งรบด้วยซิแกล้งให้เขิน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
« ตอบ #79 เมื่อ: 29-04-2018 06:27:13 »





ออฟไลน์ angel_Z4

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 808
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #80 เมื่อ29-04-2018 06:47:16 »

ธนูรบFCเคอะ แอร๊ยยย :hao7:

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3050
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #81 เมื่อ29-04-2018 21:52:36 »

ชอบที่ได้อ่านในมุมของเพื่อนคนอื่นนะ แต่ละคนตลกดี รบนี่พอเสียเอกราชแล้วให้ฟีลต่างออกไปเลย น่ารักอ่ะ ธนูมองแต่ก้นรบ :hao6:

ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 449
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #82 เมื่อ29-04-2018 22:47:52 »

สนุกอ่ะ น่าร๊ากกกกกกกก

อ่านไปยิ้มไป :-[ o18

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3736
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #83 เมื่อ30-04-2018 00:09:13 »

ชอบๆ ธนูดูจะเจ้าเล่ห์ไม่เบา

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2877
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #84 เมื่อ30-04-2018 00:17:14 »

รบหลบหน้าเพราะเขิน เพราะอายก็ไม่แปลกนะ
แถมโดนจ้องซะขนาดนั้น

แต่ธนูคะ ทำไมอารมณ์แปรปรวนแบบนี้ล่ะ
กับเพื่อนน่ะเข้มจัง กับรบทำไมระทวย

แล้วดูแต่ละคนเก็บความสงสัยไว้ซะไม่มิด 55555

ออฟไลน์ awfsp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #85 เมื่อ30-04-2018 16:33:49 »

ชอบ มุมมองของเพื่อนธนูมากเลย

ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 988
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #86 เมื่อ30-04-2018 22:31:06 »

เขินแทนเลยอ่ะนฟินๆ ลอยๆ

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-12
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #87 เมื่อ01-05-2018 15:08:07 »

EP.3




[รบ]







   “วู้! แอลฟากดไลค์รูปหนูด้วยล่ะ”

   “...”

   “เนี่ย ดูสิ ไลค์อีกแล้ว”

   “...”

   “กรี๊ดดดด หรือพี่เขาจะเป็นแฟนคลับหนูกันน้า”   

   “...”

   “เอ๊ะ นี่กะมาเรียกร้องความสนใจกันป่ะเนี่ย ไลค์เยอะไปเปล่า”

   ตอนแรกผมก็ไม่สนใจหรอก...แต่หลังๆ ผมชักจะสนใจขึ้นมาแล้ว ไอ้บ้าธนูนี่แม่งมายุ่งอะไรกับน้องสาวผม

   “มันทำอะไร” เมื่อความอดทนในตอนเช้าของผมหมดลง ผมจึงหันไปถามยัยรันที่เอาแต่เล่นโทรศัพท์อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากผม    

   “กดไลค์รูปไอจีหนูไง”

   “ไหน”

   ผมรับมือถือจากมือน้องมาดู...ไอ้ธนูมันกำลังกระหน่ำไลค์รูปของน้องสาวผมจริงๆ ด้วย แม้กระทั่งรูปกล่องดินสอคิตตี้ มันก็กด!

   มันจะเกินไปแล้ว

   ผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเข้าแอปไอจีอย่างหงุดหงิด ก่อนจะทักดีเอ็มไปหาเจ้าของไอจีราศีธนูอย่างรวดเร็วด้วยความหัวร้อน

   spartanwarrior :
   มึงอย่ามายุ่งกับน้องกู!

   
   เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้นี่เองว่าธนูมันชอบเล่นไอจีตอนเช้าน่ะ เพราะมันอ่านไวและตอบไวมาก

   sagittarius :
   แค่กดไลค์เอง


   spartanwarrior :
   น้องกูฟินเกินไป...กูรู้สึกไม่ดี


   sagittarius :
   ยังไง


   spartanwarrior :
   เหมือนมึงจะพรากผู้เยาว์


   sagittarius :
   แดดดี้มึงพามึงคิดแบบนั้นเหรอ


   ผมหน้าบึ้งใส่โทรศัพท์

   sagittarius :
   โห หน้าอย่างบูด


   เชี่ย...แม่งรู้ได้ไง
   
  spartanwarrior :
   มึงตั้งกล้องในบ้านกูเหรอ

   sagittarius :
   น้องมึงเพิ่งถ่ายส่งมาให้กูดูอ่ะ


   “รัน” ผมทำเสียงตำหนิใส่น้อง ยัยรันทำหน้าไม่รู้เรื่อง...ร้องเพลงภาษาอังกฤษที่ไม่รู้ว่าเพลงนั้นเป็นเพลงอะไร ในมือถือโทรศัพท์ซึ่งเป็นหลักฐานได้อย่างดีว่ามันเพิ่งแอบถ่ายผมส่งให้ไอ้ธนูดูจริงๆ

   นี่กวนตีนเหมือนพี่ชายใช่มั้ยเนี่ย... (เอ๊ะ ด่าเข้าตัวเองทำไม)   
   
   sagittarius :
   น้องมึงชงโคตรหนักอ่ะ


  spartanwarrior :
   มึงก็ไม่จำเป็นต้องเล่นด้วยก็ได้


   ผมแทบจะทุบโทรศัพท์กับโต๊ะตัวเองอยู่แล้ว จะทำอะไรให้ธนูมันก็รู้เห็นหมดเพราะมันมีน้องสาวผมเป็นสปาย ผมมองรันด้วยสายตาคาดโทษ แต่น้องไม่หวั่นกลัวสายตาของผม...เพราะน้องรู้ว่าผมไม่มีวันโกรธน้องอย่างจริงจังได้สักที
   
   sagittarius :
   สนุกดี


   หน้าจอยังแจ้งเตือนเป็นข้อความในไอจีอยู่ แต่ผมไม่สนใจที่จะตอบแล้ว...

   sagittarius :
   เฮ้ย กูไม่เล่นกับน้องมึงก็ได้


   ข้อความนี้ทำเอาผมสนใจหน้าจอมากขึ้น...แต่ผมก็ยังหยิ่ง ไม่หยิบมันขึ้นมาปลดล็อกจอแล้วพิมพ์ตอบอยู่ดี

   sagittarius :
   รบ

   sagittarius :
   ...

   sagittarius :
   ไอ้รบ


   ผมแอบหัวเราะขำ...รู้สึกดีใจที่อย่างน้อยเช้านี้ผมก็มีเรื่องอะไรบางอย่างที่ชนะไอ้ธนูได้บ้าง

   sagittarius :
   มีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ


   “รัน!” ผมหันไปร้องใส่น้องดังมากจนเชื่อว่าแดดดี้ที่รดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านต้องได้ยินแน่ๆ “เลิกถ่ายรูปพี่ส่งไปให้มันดูสักที!”








[ การ์ด ]



   วันนี้เฮียธนูเขาอารมณ์ดีแต่เช้า

   โชคเป็นของผมกับเพื่อนทุกคน ไม่มีใครโดนไอ้ธนูด่าเลยสักคน จริงๆ แล้วช่วงนี้อารมณ์ของมันดีอย่างง่ายดายมากและก็น่าสงสัยเป็นอย่างยิ่ง แต่ถึงอย่างนั้น...ผมกับคนอื่นๆ ก็ยังไม่รู้สาเหตุอยู่ดีว่าเพราะอะไร

   ทันทีที่ตื่นขึ้นมา ธนูมันก็หายไปแล้ว รู้อีกทีก็คือตอนที่มันกลับมา...มันไปยิมกลับมาเรียบร้อยแถมยังกลับมาก่อนเก้าโมงอีกด้วย ไม่รู้ว่าแม่งรีบผิดปกติเกินไปเปล่า

   “มองเหี้ยไรการ์ด”

   ผมสะดุ้งเมื่อพ่อเจ้าประคุณหันมาตวาด...

   “ช่วงนี้มึงอารมณ์ดีนะ” ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด ก็ต้องกล้าพูดกับมันมากที่สุด ผมลองรวบรวมความกล้าพูดหยั่งเชิงดู
 
   “ปกติกูต้องเป็นยังไง” หน้าตึงๆ ของมันมองผมด้วยสายตาที่น่ากลัว...แม่งเอ๊ย ไม่น่าท้วงมันเลย

   “ก็...โหดกว่านี้ สิบเท่าร้อยเท่า” ผมพูดความจริง “ตั้งแต่วันที่มึงหายไปทั้งคืนคืนนั้น...มึงก็เปลี่ยนไปเลย”

   “กูอาจจะกลับไปนอนบ้านกูก็ได้” มันยักไหล่

   “ไอ้ธนู” ผมส่งยิ้มแห้งๆ ให้มัน “มึงไม่ได้กลับบ้านมาหลายปีแล้วนะ...แถมมึงยังอยู่กับพวกกูคนใดคนหนึ่งตลอด มีแค่คืนนั้นคืนเดียวที่มึงไม่ได้อยู่กับพวกกู”

   “มึงเอาเวลาไปสังเกตไอ้โฮมเถอะว่ามันทำกับข้าวอร่อยขึ้นหรือยัง”

   ไอ้ธนูเฉไฉไปเรื่อยแบบนี้แสดงว่าคืนนั้นของมันมีความลับชัวร์ๆ

   “กูพอจะนึกออกอยู่ลางๆ” ผมลองแหย่มันต่อไป “วันนั้นมึงบอกว่ามึงจะไปจัดการพวกเอกการแสดงให้...ตอนที่พวกมันตามมาตอแยกูหลังสอบไฟนอล”

   “เหี้ยการ์ด” ธนูชักทำสีหน้าหงุดหงิด

   “โอเค...กูไม่ถามต่อแล้วก็ได้” ผมยอมแพ้ในที่สุด “แต่ถ้ามันมีอะไรจริงๆ มึงบอกพวกกูได้นะเว้ย...พวกกูจะได้ช่วย”

   “กูอยากจะบอกว่า...รีบทำร้านให้เสร็จซะ ร้านจะเปิดวันมะรืนนี้แล้ว”

   ไม่ว่าจะทำยังไงแม่งก็ไม่ยอมพูดว่ะ...ผมเองก็อยากจะมีความกล้าในการง้างปากของมันดู แต่ถึงมีผมก็คงตายซะก่อน เพราะคนอย่างไอ้ธนูคงไม่ยอมให้ใครไปทำอะไรกับปากมันง่ายๆ หรอก

   ผมลอบสบตากับเพื่อนอีกสามคนที่แอบฟังอยู่ห่างๆ เริ่มคิดอะไรบางอย่างได้ในใจว่าถ้าเข็นเอาจากฝั่งของธนูไม่ได้ ก็ต้องเข็นเอาจากฝั่งของรบ

   แม้จะยังไม่สนิทกัน แต่ดูเหมือนว่าฝั่งนั้นน่าจะปูดความลับได้ง่ายกว่า

   ครับ...ผมยอมรับว่ารบมันน่ากลัวน้อยกว่าไอ้ธนูเยอะเลย







[ รบ ]


   วันนี้ผมมาตรงเวลาเด๊ะๆ

   ผมนับดูจำนวนรถที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถ...แม่งมีทั้งหมดหกคัน ไม่รวมรถของผม นั่นก็หมายความว่าแก๊งที่อยู่ในร้านแบล็คแพ็คขณะนี้มีรถกันคนละคัน เดาว่ามอเตอร์ไซค์บิ๊กไบก์ (เจ้าแดงไบเล่ที่สุดแสนจะเท่ของธนู) กับรถสำหรับขนของนั่นน่าจะเป็นของไอ้ธนู นอกนั้นก็เป็นรถของเพื่อนๆ มันทุกคน

   แม้จะนอนอยู่ในที่เดียวกัน...แต่พวกแม่งก็ยังใช้รถคนละคันเนอะ

   ตอนอยู่บนรถผมได้คุยกันกับพวกเพื่อนๆ เรื่องแม่ของชู้ต ตอนนี้ชู้ตสามารถจ่ายค่ารักษาแม่ได้ส่วนหนึ่งแล้วซึ่งนับว่าเป็นข่าวดีมาก ผมโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง...อย่างน้อยตอนนี้ชู้ตมันก็คลายความกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายลงไปได้ แค่มันเครียดเรื่องอาการของแม่ ผมก็คิดว่ามันก็ใช้พลังใจไปเยอะแล้ว มันไม่ควรจะต้องมากังวลเรื่องอะไรอีก

   มีเพื่อนๆ หลายคนถามผมว่าผมไปหาเงินมาจากไหน รอดพ้นจากแดดดี้มาได้ยังไง (พ่อผมมีชื่อเสียงเรื่องความเค็มนิดหน่อย) ผมก็บอกพวกมันไปตรงๆ ว่าช่วงนี้มีงานพิเศษทำ แต่ไม่ได้ไปเป็นเด็กเจ๊หรือเด็กเสี่ยที่ไหน อย่าได้กังวลไป...

   ถ้าร้านเปิดเมื่อไหร่เดี๋ยวเพื่อนๆ ผมมันก็รู้เอง...ร้านนี้ดังจะตายในหมู่เด็กคณะศิลปกรรมศาสตร์ ซึ่งแน่นอนว่าต้องพากันเฮละโลมาอุดหนุนพวกเอกดนตรีสุดหล่อพวกนี้ ไอ้พวกนี้มันมีแฟนคลับกันทุกคนเลย ผมจำได้...

   ตอนที่ผมเข้าไปในร้าน...ทุกอย่างยังเหมือนเมื่อวาน เพื่อนสี่คนของไอ้ธนูยังคงทำงานเหมือนเดิม ส่วนไอ้ธนู...มันก็นั่งอยู่ระเบียงที่เดิมโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะตกลงมาแขนหักขาหักหรือเปล่า

   ผมเผลอสบตามันนานขึ้น...แต่ก็แค่นิดหน่อยเท่านั้น ผมไม่มีธุระจะคุยอะไรกับมันจึงหันไปคุยกับการ์ดแทนว่าวันนี้มันจะให้ผมทำอะไร...

   วันนี้การ์ดสอนผมเรื่องเมนูเครื่องดื่มและอาหารในร้าน...ผมจำเป็นต้องจำให้ได้อย่างขึ้นใจ เพราะจะได้ให้ข้อมูลลูกค้าถูก นั่นคือโปรแกรมในตอนเช้าทั้งหมดของผม

   ส่วนโปรแกรมในตอนบ่าย...วันนี้พวกเราจะถ่ายรูปโปรโมตลงเพจกัน

   ทั้งหมดทั้งมวลที่ผมเล่าไปนั้น...ไอ้ธนูมีบทบาทน้อยมาก มันเป็นเจ้าของร้านประเภทที่ไม่ทำห่าอะไรเลย หนำซ้ำแม่งยังใช้สายตาบัญชาการอยู่บนระเบียงชั้นสอง ไม่ยอมลงมาช่วยงานเพื่อนเลยสักนิดเดียว

   แต่จะให้ด่ามันก็ไม่ถูก...นี่คืองานจ้างที่แท้จริง ไม่ใช่งานกลุ่มส่งคุณครู มันจะทำอะไรก็เรื่องของมันครับ ในเมื่อมันเป็นเจ้าของทุกอย่างแม้กระทั่งเม็ดดินจำนวนหนึ่งเม็ดที่อยู่ใต้ร้านนี้

   จะว่าไปมันก็ดีแล้วล่ะที่คนอย่างธนูจะไม่มาป้วนเปี้ยนอยู่ในบริเวณที่คนอื่นเขาทำงาน มันเป็นบุคคลประเภทที่ว่าแม้แต่เพื่อนมันทั้งสี่คนยังต้องกลัวและเกรงใจมัน ประสาอะไรกับผมที่เป็นหัวหน้าแก๊งอีกเอกหนึ่งก็จริง แต่ก็อยู่ในถิ่นของธนูนี้อย่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว

   อ้อ...และผมก็ยังไม่กล้าสบตามันมาก...เหมือนเดิม

   “ยุ กูขออเมริกาโน่” เจ้านายบัญชาการมาจากชั้นบนของร้าน “เข้มๆ เลย กูง่วง...”

   ผมที่กำลังท่องเมนูอาหารอยู่ลอบมองขึ้นไป...จากนั้นก็สบตาเข้าอย่างจังกับไอ้ธนู

   ไอ้เชี่ยนั่นแม่งชอบมองสำรวจลำตัวผม...เมื่อตะกี้มันก็ยังทำ!

   สายตาของมันชอบบ่งบอกอาการหื่นอย่างเห็นได้ชัด...ผมรู้ดีเพราะผมผ่านเรื่องแบบนั้นกับแม่งมา เพื่อนมันทั้งสี่คนไม่มีทางรู้หรอกว่ามันชอบทำตาแบบนั้นเวลาที่มีอะไรกับใครสักคนน่ะ ซึ่งก็...เป็นสายตาที่ทำให้คนอื่นเขาใจเต้นระรัวได้

   มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลยแม้แต่น้อย

   ผมสะดุ้งเมื่อจู่ๆ การ์ดคนน่ารักก็เข้ามาอยู่ใกล้ๆ ผม...มันเหลือบมองธนูที่หายกลับเข้าไปในห้องแล้ว

   “ถามไรหน่อยสิ” การ์ดกระซิบ “วันสอบไฟนอลที่ไอ้ธนูบอกจะไปจัดการพวกมึง...มันทำอะไรบ้างวะ”

   ผมนี่แทบจะสำลักอากาศเลยทีเดียว “หา”

   “มันแปลกไปตั้งแต่ตอนนั้นอ่ะ พวกกูไม่สบายใจเลย”

   ใครจะไปตอบออกไปได้....มีแต่ผมที่มีแต่เสียกับเสีย ไม่เหมือนไอ้ธนูที่คงจะมีแต่ได้กับได้

   “แปลกไปในทางที่ดีขึ้นหรือแย่ลง” ผมถามกลับ

   “ดีขึ้น...มั้ง มันทำตัวให้น่าอยู่ใกล้ๆ มากขึ้น”   

   “ที่ผ่านมาแม่งแย่มากเลยเหรอ” ธนูเอ๊ย การทำตัวของมึงนี่ก็นะ...ทำคนอื่นเขาลำบากปรับตัวเข้าหามึงไปหมด

   “โหดสัดอ่ะ...ด่าได้ก็ด่า เตะได้ก็เตะ” การ์ดทำท่าขนลุก “ช่วงนี้มันเบาลงไปเยอะ ไม่รู้มันแอบพวกกูไปนั่งสมาธิหรือเปล่า”

   เท่าที่เคยได้ยินมา...ไอ้ธนูมันก็โหดอย่างนั้นจริงๆ นั่นแหละ มันเป็นนักศึกษาเอกดนตรีที่โคตรไม่น่าเข้าใกล้ ความฮอตในหมู่สาวๆ จึงไม่ค่อยมากนักเมื่อเทียบกับเพื่อนๆ ของมันซึ่งทำตัวอย่างกับคนของประชาชน

   แต่ถ้าจะให้พูดจริงๆ ล่ะก็...ธนูมันฮอตมากนะครับ ในกลุ่มเกย์ควีนตัวเล็กๆ น่ะ

   ผมรู้เพราะผมสุงสิงกับคนพวกนั้น บางคนที่ผมเคยนอนมาด้วยแล้วก็เคยนอนกับธนูมาก่อน หรือบางคนที่เคยนอนกับธนูมาก่อนก็เคยนอนกับผม...

   แต่จะว่าไปผมก็รู้สึกว่าผมห่างหายจากเรื่องบนเตียงไปนานเหมือนกัน วันนี้โทรหาใครสักคนให้มาเจอกันหลังเลิกงานดีมั้ยนะ

  “ช้าจังวะยุ!” เหี้ย...ผมสะดุ้งจนตัวโยน

   บาริสต้าที่ชงกาแฟให้ไอ้ธนูอยู่ถึงกับเกือบทำเครื่องดื่มในมือกระฉอก...เสียงธนูแม่งดังเหมือนสายฟ้าฟาดมาก แม่งพูดกับเพื่อนแบบปกติไม่ได้หรือไง

   “ตกลงมึงจะบอกกูมั้ยเนี่ยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่” การ์ดยิงคำถามใส่ผมต่อไป

   “ไม่มีอะไร กูกับเพื่อนก็โดนธนูต่อยหน้าคนละที...มันก็เท่านั้นแหละ” ผมตอบส่งๆ

   “การ์ด ยุ มาช่วยทางนี้หน่อยเด๊ะ” ก้องเรียกเพื่อนมันทั้งสองคน การ์ดมองผมอย่างจับผิด ขณะที่ยุส่งแก้วอเมริกาโน่เย็นมาให้ผม

   “ช่วยเอาไปให้ธนูมันหน่อยนะ” ยุส่งสายตาขอความช่วยเหลือ

   เฮ้ยยยย...ทำไมต้องกู

   ผมรับมาถืออย่างงงๆ ไม่ได้คิดว่าจะเป็นคนเอาไปให้ธนูมันหรอก แต่เมื่อยุกับการ์ดมันออกไปช่วยงานก้องไวมาก ผมจึงต้องจำใจไปเสิร์ฟกาแฟให้เจ้าของร้านเขา

   จำได้ว่าห้ามขึ้นไปชั้นสองเด็ดขาด...ธนูมันหวงรังของมันอย่างกับงูจงอางหวงไข่ ผมจำคำนี้ของการ์ดได้ จึงได้แต่ยืนจ้องมองบันไดที่ไม่ได้มีหลายขั้นเท่าไหร่นัก

   “ธนู...กาแฟได้แล้ว” ผมร้องบอกมันไปก่อน

   “ไอ้รบเหรอ” มันร้องตอบผมแบบนี้ “ขึ้นมาสิ”

   “การ์ดบอกว่ามึงบอกว่าห้ามขึ้นไปชั้นสองสุ่มสี่สุ่มห้า”

   นี่ผมพูดอะไรของผมน่ะ...ไอ้ธนูมันถึงกับสตันไปเลยมั้ง

   “กูเรียกมึงให้ขึ้นมาก็แปลว่ากูอนุญาตแล้วสิวะ...น้องมึงยังฉลาดกว่ามึงอีกมั้ง”

   รู้สึกอยากบีบแก้วกาแฟมันให้แตกแล้วส่งให้มันแดกทั้งอย่างนั้น...แต่ก็ทำไม่ได้ในเมื่อมันเป็นนายจ้าง ผมกลอกตาเบาๆ ก่อนที่จะเดินขึ้นไปยังชั้นสอง สถานที่ที่แม้แต่เพื่อนสนิทของมันอย่างการ์ดยังไม่เคยได้ก้าวเท้าขึ้นมา

   ผมตกใจกับรูปดวงจันทร์เต็มดวงที่แปะอยู่ข้างหน้าประตู แม่งเป็นหลักฐานที่ยืนยันเป็นอย่างดีว่าธนูมันเป็นติ่งดวงจันทร์ตัวพ่อ
คนบ้าอะไรชอบดวงจันทร์ขนาดนั้นวะ...

   มือของผมเตรียมเคาะประตู...แต่ธนูมันก็พูดออกมาก่อนว่าให้ผมเข้าไปข้างในได้ ผมค่อยๆ แง้มประตูให้เปิดออก ภาพแรกที่ผมเห็นก็คือห้องพักในขนาดที่กว้างกว่าที่ผมคิดเอาไว้ มีเตียงนอน โต๊ะทำงาน ทีวี และอุปกรณ์ใช้ชีวิตปกติ ผมนึกว่ามันจะดูเป็นที่พักชั่วคราวมากกว่านี้ซะอีก

   ธนูนั่งเกากีต้าร์โปร่งอยู่บนเตียง...ผมมองมันอย่างไม่ค่อยกล้ามองเท่าไหร่ เท่าที่ผมรู้...ธนูมันเรียนเอกกลองชุดครับ และผมก็ไม่คิดว่ามันจะเล่นกีต้าร์ได้เก่งขนาดนี้ เพราะเพลงที่มันเกากีต้าร์อยู่นั้นเป็นท่วงทำนองเพลงคลาสสิกที่เกือบจะพูดได้ว่าแม่งจะขั้นเทพเกินไปแล้ว

   “วางไว้บนโต๊ะนั่นแหละ” มันหยุดเล่น ถือกีต้าร์เอาไว้อย่างนั้นแล้วมองผม

   ผมทำตามที่มันสั่ง...บนโต๊ะของมันมีหนังสือเรียนเกี่ยวกับดนตรีอยู่เต็มไปหมด

   “ถ้าจะมองขนาดนั้นมึงหยิบขึ้นมาดูเลยก็ได้”

   “เปล่ามองสักหน่อย”

   “อยากดูก็ดูดิ...ไม่ได้ว่าอะไร”

   มึงพูดเองนะ...อย่ามาด่ากูทีหลังล่ะว่ากูละลาบละล้วงของของมึง

   ผมหยิบหนังสือเรียนของธนูขึ้นมาดูอย่างสนใจ

   “เหนื่อยป่ะ...ทำงานกับกู” ธนูถาม ผมได้ยินเสียงมันวางกีต้าร์ จากนั้นก็เป็นเสียงฝีเท้าเพราะมันกำลังเดินมาหยิบกาแฟที่อยู่ใกล้ๆ ผม

    กลิ่นของมันโชยเข้าจมูก...ความร้อนจากร่างกายของผมส่งผ่านมาทั้งอากาศซึ่งมันไม่ได้สัมผัสผมโดยตรง แต่ผมก็รู้สึกถึงมัน
ทำไมรู้สึกคุ้นอย่างนี้...ทั้งๆ ที่ผมกับมันทำเรื่องอย่างนั้นกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเองนะ

   “ไม่อ่ะ...ขอบใจนะที่ให้เงินล่วงหน้า”

   “เขาช่วยกันทั้งคณะ กูไม่ช่วยคงจะดูแล้งน้ำใจไปหน่อย”

   ผมรู้สึกว่ามันยังไม่ขยับตัวห่างผมไปไหน จึงลองหันไปมองดู...มันยืนอยู่ใกล้ๆ โอบรอบผมที่นั่งอยู่ไว้กลายๆ โดยใช้แขนค้ำโต๊ะเอาไว้อยู่

   “ไปไกลๆ” ผมดันหน้ามันออกไปเบาๆ

   “จับหน้ากูเลยเหรอ” มันชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ

   “เออ”

   “กล้านะ”

   “ก็เดี๋ยวเพื่อนมึงจะมาเห็น”

   “ไม่มีใครขึ้นมาที่นี่”

   “กูลงไปทำงานต่อดีกว่า”

   “เดี๋ยว” ไอ้ธนูมันยังยืนอยู่ที่เดิม...ล็อคตัวผมให้นั่ง ไม่ยอมให้ผมขยับไปไหน

   “อะไรอีกล่ะ”

   “มึงไปทำอะไรมา ทำไมเข้ากับเพื่อนกูได้”

   คำถามแค่นี้มันถึงกับต้องล็อคตัวผมเอาไว้เลยเหรอ... “ก็แค่พูดออกไปตรงๆ ว่าต้องทำงานด้วยกันอีกยาว อย่าทำให้บรรยากาศมันอึดอัดทุกวันจะดีกว่า”

   “ปกติพวกนั้นไม่ค่อยชอบมึงเท่าไหร่” มันพูดนิ่งๆ

   “กูก็ไม่ค่อยชอบพวกนั้นเหมือนกัน” ผมสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “แต่พวกนั้นออกเงินช่วยแม่ชู้ต...ตอนนี้กูก็เลยรู้สึกดีกับพวกนั้นขึ้นบ้างแล้ว”

   “ดี”

   “...”

   “กูไม่อยากเห็นมึงกับเพื่อนกูทะเลาะกัน” มันถอยหลังกลับไป “ถ้าเข้ากันได้...กูก็สบายใจ”

   “ทำไมพวกนั้นต้องกลัวมึงขนาดนั้นด้วย” ผมสบโอกาสจึงได้ถามในสิ่งที่ผมสงสัย

   “ไม่รู้ พวกมันกลัวกันไปเอง” มันตอบ “เพื่อนมึงก็กลัวมึงไม่ใช่เหรอ”

   “แค่เกรงใจ...ไม่ได้กลัวจนหัวหดแบบพวกเพื่อนๆ ของมึง”

   “เราอยู่กันแบบนี้ มึงอย่ามาถามให้มันมาก”

   “โอเคๆๆ” ผมยกมือยอมแพ้อย่างขอไปที จากนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมลงไปข้างล่าง “ห้องมึงน่าอยู่นะ”

   “ตรงไหนวะ...เหมือนที่หลบภัยของพวกเข้าสังคมไม่ได้มากกว่า” เสียงของมันดูไม่ใส่ใจ มันหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเกาอีกรอบ

   “ก็นั่นแหละที่ทำให้มันน่าอยู่”

   “...”

   “สมัยนี้สังคมแม่งก็เรื่องเยอะเกิ๊น...มีที่หลบภัยบ้างมันก็ดีเหมือนกันนะ”

   ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้ผมพูดออกไปแบบนั้น อาจเป็นเพราะผมรู้สึกได้มั้งว่าห้องของธนูมันดูเป็นห้องที่มันใช้ชีวิตมาโดยตลอดจริงๆ นั่นก็หมายความว่ามันไปเรียนมหา’ลัยจากที่นี่ มันอาจจะไปเรียนมัธยมจากที่นี่ด้วยก็ได้เพราะผมเห็นชุดนักเรียนเก่าๆ ของมันสองสามชุดห้อยอยู่ในตู้

   ความโดดเดี่ยวของมันสื่อถึงผมผ่านข้าวของที่อยู่ในห้อง...

   มันแปลกที่มันยอมให้ผมเข้ามาสัมผัส...








[ มีต่อนะคะ ]





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-05-2018 15:50:57 โดย Chiffon_cake »

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-12
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 2 _ p. 2 _ 2 8 . 0 4 . 1 8
«ตอบ #88 เมื่อ01-05-2018 15:08:30 »








[ยุ]


   ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าท่านหัวหน้าของเราจะยอมมาถ่ายรูปโปรโมตลงเพจด้วย

   ที่ผ่านมาไอ้ธนูยืนกรานว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็จะไม่ยอมให้มีรูปของมันลงเพจเด็ดขาด แต่ดูเหมือนความคิดของมันจะเปลี่ยนไป อีกทั้งยังยอมใส่เสื้อยืดสีดำซึ่งเป็นเสื้อทีมของพนักงานร้านอีกต่างหาก

   แม้จะน่าแปลกใจ...แต่ผมกับเพื่อนอีกสามคนก็ไม่อยากถามมันให้มากความ มันยอมถ่ายรูปก็เป็นบุญแก่พวกเราคนทำร้าน (ที่ไอ้ธนูจ้าง) มากแค่ไหนแล้ว...

   มันจ่ายให้ผมกับเพื่อนอย่างงามเลยทีเดียว แถมยังบอกอีกว่าเปิดเทอมแล้วจะมาทำงานหรือไม่ก็ไม่ว่า แต่ต้องหาคนมาแทนให้ได้ซึ่งเรื่องนั้นพวกเราคิดวางแผนกันไว้แล้วครับ อาจจะเปิดรับสมัครพนักงานประจำสักหน่อย แล้วก็สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาเข้ากะ

   ธนูมันออกแค่เงิน...นอกนั้นมันก็ปล่อยให้พวกเราทำงานกันเอง ซึ่งก็ดีแล้วล่ะ...อย่าให้ไอ้ธนูมันได้ลงมือทำเองเลย ผมกลัวว่าร้านมันจะไม่ได้เรียกว่าร้าน แต่จะเรียกว่าความพังพินาศย่อยยับมากกว่า

   “กูต้องถ่ายด้วยเหรอ” ผมได้ยินเสียงรบคุยกับการ์ดอย่างไม่ค่อยแน่ใจ การ์ดมันสนิทกับรบมากที่สุดแล้วมั้ง ซึ่งพอมองไปแล้วก็เป็นภาพที่สวยงามดีเมื่อสองคนนี้มันยืนอยู่ด้วยกัน

   “ถ่ายสิวะ มึงก็เป็นพนักงานร้านนะ” การ์ดตอบ

   “เพื่อนกูเห็นคงช็อกแน่” รบถอนหายใจ “แต่ก็เอาเถอะ...ถ้าช่วยร้านได้กูก็ช่วย กูได้เงินมาแล้วนี่”

   ไอ้รบถอดเสื้อตัวเองออกกะทันหันเพราะต้องการเปลี่ยนเสื้อ ไอ้บ้านี่หุ่นดีมากแถมผิวก็ขาวมาก ผมรู้สึกอยากวิ่งเข้าไปในยิมตอนนี้เลย ระหว่างที่ผมกำลังรู้สึกอิจฉาหุ่นมันอยู่นั่นเอง...ก็มีคนปิดประตูของร้านเสียงดังปั้ง

   ฝีมือไอ้ธนูนี่เอง เมื่อตะกี้มันนั่งมองผมถ่ายรูปไอ้โฮมกับไอ้ก้องอยู่บริเวณที่นั่งใกล้ๆ ประตูร้าน ตอนนี้เราทุกคนกำลังใช้สวนรอบๆ ร้านเป็นโลเกชันในการถ่ายรูปโปรโมตร้านในส่วนแรกอยู่...

   “เชี่ย ประตูจะพังป่ะวะ” ก้องกระซิบกับโฮม

   “มันเป็นเหี้ยอะไร” โฮมกระซิบตอบกลับ

   “พร้อมแล้ว” รบที่เปลี่ยนชุดเสร็จส่งเสียงมุ่งมั่น

   เราทุกคนถ่ายกันจนครบยกเว้นไอ้ธนู...มันยังไม่มีรูปในสวนเลย   

   “การ์ดมึงไปตามพ่อมึงมาหน่อยดิ๊” ผมที่ตรวจรูปในกล้องส่งเสียงบอกเจ้าตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม

   “แป๊บ” การ์ดเดินไปตามคำบอก “ไม่รู้ว่าพ่อกูจะกินหัวกูหรือเปล่า...เมื่อตะกี้ไม่รู้ทำไมจู่ๆ แม่งอารมณ์ขึ้น”

   “กูไปเองดีกว่า” ผมได้ยินเสียงรบอาสา

   เพื่อนตัวเล็กของผมทำสายตาบ่งบอกว่ารบคือนักบุญผู้ช่วยชีวิตมันอย่างแท้จริง...









[รบ]


   ผมได้ยินว่าธนูหงุดหงิด

   แม้จะรู้มาว่าเวลาที่ธนูมันโมโหหรือขุ่นเคืองอะไรมา...ต้องอยู่ห่างจากรังสีอำมหิตของมันอย่างน้อยห้าเมตรเป็นอย่างต่ำ ผมรู้มาก่อนตอนที่ผมยังไม่ได้มาเป็นพนักงานที่นี่ด้วยนะ...ไอ้บ้านั่นน่ากลัวจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ

   ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร แต่ผมก็ไม่อยากให้การ์ดเป็นคนที่โดนมันพาลใส่ ถ้าใครสักคนจะเป็นคนโดน ผมคิดว่าคนคนนั้นน่าจะเป็นผมนี่แหละ

   ไม่รู้สิ...ผมรู้สึกสงสารเพื่อนไอ้ธนูมากที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของมันในทุกๆ สถานการณ์ ยังไงตอนนี้ผมกับพวกนั้นก็ลงเรือลำเดียวกันหรือทำงานร้านเดียวกันแล้ว...ผมอยากแบ่งเบาในเรื่องที่ผมพอจะแบ่งเบาได้น่ะ

   หลังจากที่อาสา...การ์ดทำสีหน้าขอบคุณผมมาก นั่นทำให้ผมรู้สึกว่าผมคิดถูกแล้วที่ผมตัดสินใจแบบนี้

   ผมเปิดประตูเข้าไปในร้าน (ประตูที่ยุบอกว่าไอ้ธนูมันเกือบจะทำพังเมื่อตะกี้) สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะมองไปที่ระเบียงที่นั่งประจำของธนูก่อนเป็นอันดับแรก

   มันอยู่จริงๆ ด้วย...

   พอมันเห็นผม...มันก็เดินกลับเข้าไปในห้อง...เฉย

   งงเลยสาด

   “ธนู...เพื่อนตามให้ไปถ่ายรูป” รู้สึกเหมือนคุยกับเด็กประหลาดยังไงก็ไม่รู้ จะเดินเข้าไปหาในห้องก็ไม่ได้อีก แม่งเรื่องเยอะฉิบเป๋ง “ได้ยินกูมั้ยเนี่ย”

   “ขึ้นมา” มันเรียกผม

   เวรกรรม...ทำไมถึงเป็นมนุษย์ที่เอาใจยากแบบนี้

   ผมขึ้นไปหามันอย่างเหนื่อยหน่าย นึกอยากถามเหมือนกันว่าแม่งเป็นเหี้ยอะไร

   พอผมเข้าไปในห้อง ธนูก็เดินมาปิดประตูตามหลังผม

   “เป็นอะไรเนี่ย” ขอผมโวยหน่อยเถอะ ผมแม่งไม่เข้าใจเจ้านายคนนี้เลยว่ะ

   “มึงห้ามถอดเสื้อแบบนั้น” มันเดินไปเดินมา...ทำท่าหงุดหงิดงุ่นง่าน

   “หา”

   “ถ้าจะเปลี่ยนชุดก็ไปเปลี่ยนในห้องน้ำ”

   “อะไรวะ...คนกันเองทั้งนั้น” แม้จะเป็นเกย์...แต่ก็ใช่ว่าผมจะไม่ได้เป็นเพศชายสักหน่อย

   “กู...ไม่ชอบ”

   “เหี้ยไรของมึง”

   “ไม่ชอบ...ที่ตัวกูเองที่รู้สึกแบบนี้” มันทำสีหน้าสับสน ลมหายใจของมันดูหอบแรงมากคล้ายกับว่ามันกำลังโมโหจริงๆ แต่ก็พยายามควบคุมตัวเอง

   ผมไม่ค่อยเข้าใจอาการที่มันกำลังเป็นอยู่ตอนนี้

   “...”

   “ต่อไปห้ามทำแบบนั้นอีก”

   “บ้าไปแล้ว” ผมอดที่จะรำพึงไม่ได้

   “กูเป็นเจ้านาย” มันใช้คำศักดิ์สิทธิ์...ถามจริง เวลาที่บังคับอะไรผมไม่ได้ ทำไมแม่งต้องชอบหงายการ์ดเจ้านายขึ้นมาไฟต์ทุกที

   ...เฮ้อ แล้วผมจะเอาอะไรไปสู้กับแม่งได้ฟะ

   “ก็ได้ๆ” ผมยกมือยอมแพ้ “ต่อไปจะไม่ไปเปลี่ยนชุดต่อหน้าเพื่อนมึงอีกแล้ว”

   ลมหายใจของมันผ่อนเบาลง...ผมทั้งแปลกใจทั้งรู้สึกขำ ปกติแล้วคนมีมาดอย่างไอ้ธนูมันจะหลุดแบบนี้ให้ผมดูง่ายๆ ที่ไหนกัน

   “หวงหรือไง” ผมลองแหย่มันดู

   “ไม่ใช่” มันสวนกลับทันควัน “ก็แค่ไม่ชอบ”

   “ก็นั่นแหละหวง” ผมถอนหายใจ “ก่อนมาเจอมึงกูแก้ผ้าให้คนอื่นดูมาเยอะนะ”

   ผมรู้สึกว่าผมกำลังทำผิดพลาด คนประหลาดอย่างไอ้ธนูที่สงบลงเริ่มกลับมากลายเป็นไม่สงบอีกครั้งหนึ่ง

   “ไม่ต้องบอกให้กูรู้ก็ได้” เสียงของมันเย็นชามาก

   “ก็แค่ต้องการย้ำเตือนอะไรสักหน่อย” ผมไม่กล้าสบตามัน...รู้สึกอึดอัดแปลกๆ ในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ เหมือนมันผิดจากความรู้สึกในใจไปหมดยังไงก็ไม่รู้

   “หลังจากที่มีอะไรกับกู มึงไปนอนกับคนอื่นมาแล้วกี่คน” ธนูเลิกคิ้วถาม

   ผมกลืนน้ำลาย...คำตอบที่แท้จริงคือไม่ แต่ผมรู้สึกว่าธนูมันกำลังสบประมาทผม คำถามของมันเหมือนเป็นคำถามที่มันรู้คำตอบดีว่าผมลืมเรื่องคืนนั้นของผมกับมันไม่ลง ซึ่งนั่นมันก็จริง

   ผมไม่อยากให้มันรู้สึกชนะแบบนั้น...

   ให้ตายเถอะ เมื่อตะกี้ผมยอมรับว่าผมรู้สึกดีที่มันทำท่าเหมือนมันหวง แต่ถ้าจะให้คิดจริงๆ ล่ะก็...เราทั้งคู่ไม่ได้เป็นอะไรกัน

   เราไม่มีสิทธิ์หวงกันและกันด้วยซ้ำ

   ผมต้องการย้ำความชัดเจนในเรื่องนั้น...อย่างน้อยก็กับตัวเอง ไม่ใช่กับธนู

   “สามคน” ผมกลั้นหายใจตอบ

   ธนูทำสีหน้าเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด...ก่อนจะโบกมือไล่ผม

   “บอกเพื่อนว่ากูไม่ถ่ายแล้ว”

   ผมทำภารกิจไม่สำเร็จ

   นอกจากจะไม่ทำให้ธนูมันหงุดหงิดน้อยลงแล้ว...ผมยังทำให้มันหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิมอีก

   การหายไปของมันตลอดทั้งบ่ายในวันนั้น...เป็นหลักฐานบ่งบอกได้เป็นอย่างดี







[ก้อง]


   ฝ่ายกรรมกรอย่างผมว่างงานแล้ว

   ผมมองดูไอ้ยุกับไอ้การ์ดเถียงกันเรื่องแต่งรูป สลับกับเล่นไพ่กับไอ้โฮมและก็ไอ้รบ ตอนนี้ร้านเริ่มจะเป็นรูปเป็นร่าง พวกเราจึงพอมีเวลาว่างที่จะพักผ่อนบ้าง

   ถ้าจะถามถึงไอ้ธนูล่ะก็...มันหายไปตั้งแต่ตอนที่มันฝากรบมาบอกเราทุกคนว่ามันไม่ถ่ายรูปแล้ว

   ไอ้บ้านี่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ฉิบเป๋ง...แต่นี่แหละคือมัน คือไอ้ธนูตัวจริง

   สงสัยมันคนเดิมจะกลับมาแล้ว

   ที่แปลกๆ ไปก็คือไอ้รบครับ...มันคอยหันไปมองประตูตลอดว่าจะมีใครกลับมาหรือยัง ผมไม่ใช่คนช่างสังเกต แต่ผมรู้สึกได้จริงๆ ว่าไอ้รบมันรอใครสักคนกลับมาจริงๆ

   คนคนนั้นก็น่าจะเป็นลูกพี่ผมนี่แหละ

   ผมไม่ใช่พวกสงสัยอะไรแล้วจะถามอย่างการ์ด แต่ผมเป็นพวกชอบมองดูอยู่ห่างๆ เพราะผมคิดว่าผมเห็นภาพชัดมากกว่า

   ที่ประหลาดก็คือ...รบยังไม่ยอมกลับบ้านจนกระทั่งเกือบถึงเวลาเที่ยงคืน มันถึงยอมกลับ

   และที่ประหลาดกว่านั้นก็คือ...ธนูมันกลับมาประมาณตีสอง

   “หายไปไหนมา” การ์ดถามอย่างเป็นห่วงท่านหัวหน้า

   “เสือก” คำตอบของท่านหัวหน้าของเราก็ช่างน่ารักน่าชังเหลือเกิน...

   แม้จะเห็นภาพชัดเจน...แต่ผมก็ไม่รู้จริงๆ ว่าสิ่งเหล่านี้มันคืออะไร







[รบ]


   ผมกำมือแน่นมากตอนที่น้องสาวผมส่งเสียงในเช้าวันถัดมา

   “จิ้นมากเลยอ่ะ...ดูสิ”

   นี่ผมต้องตีกันกับน้องตลอดทุกเช้าเลยใช่มั้ย แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็นหลักสำคัญในเช้าวันนี้ครับ

   ผมผลักมือถือของน้องไปทางอื่น...ทันทีที่ผมเห็นว่าสิ่งที่น้องโชว์ผมคือภาพในไอจีที่ไอ้ธนูมันถูกติดแท็ก เจ้าของไอจีคือเด็กหน้าหวานซึ่งผมยังไม่เคยกินมาก่อน มันชื่อว่าเคน...เด็กปีสองคณะมนุษยฯ

   ในรูปเป็นรูปที่ธนูกำลังยกแก้วขึ้นดื่ม โอบหลังเคนกลายๆ โดยเอามือพาดไปที่โซฟา รอบๆ ตัวทั้งคู่คือเพื่อนๆ ของเคนที่เรียนอยู่มอเดียวกันกับผมนี่แหละ ผมคุ้นหน้าคุ้นตาคนเหล่านั้นดี

   เมื่อวานผมรอจนเกือบจะเที่ยงคืน...ธนูมันก็ยังไม่กลับมา นั่นหมายความว่ามันต้องไปต่อกับไอ้เด็กหน้าหวานนี่อย่างถึงไหนถึงกันสินะ

   ผมบังคับตัวเองให้ไม่รู้สึกอะไร...ไม่ได้

   ไฟในตัวของผมกำลังลุกลามแผดเผาไปทั่ว...รู้ดีว่านี่คือชีวิตปกติของไอ้ธนู มันชอบผู้ชายหน้าหวานตัวเล็กๆ เหมือนกันกับผม และมันก็มีสิทธิ์ที่จะไปนอนกับคนแบบนั้นกี่ร้อยกี่พันคนก็ได้...มันเป็นเรื่องของมัน

   เรื่องที่ผมควรจะใส่ใจให้มากก็คือความรู้สึกตัวเองในตอนนี้

   แม้จะรู้ว่าไม่ใช่ธุระกงการอะไรของผม...แต่ผมก็รู้สึกอยากต่อยหน้าไอ้ธนูแทบบ้า

   นี่คือคนที่เพิ่งบอกไม่ให้ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าเพื่อนมันเนี่ยนะ

   “แม่งเอ๊ย” ผมกำหมัดแน่น ก่อนจะดุน้องสาวที่กำลังจะยกโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมารายงานสถานการณ์ต่อแอลฟาของมัน “ไม่ต้องถ่ายรูปพี่ส่งให้มันดูนะ!”

   รันเก็บโทรศัพท์ของตัวเองลงพร้อมกับทำหน้าจ๋อยๆ

   วันนี้ผมน่ากลัว...ผมรู้ดี เพราะผมกำลังหัวร้อน...หัวร้อนเป็นอย่างมาก

   ไอ้ควายธนู มึงจะเล่นเกมกับกูใช่มั้ย







to be continued



ทำไมพี่เขาชอบตีกันแบบนี้ล่ะคะ  :katai1:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13696
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: [ เ รี ย ล แ อ ล ฟ า ] _ Ep. 3 _ p. 3 _ 0 1 . 0 5 . 1 8
«ตอบ #89 เมื่อ01-05-2018 15:45:12 »

 :เฮ้อ:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด