รักแล้วบอก ชอบแล้วจีบ #อ้อนรักเสือดุ ► บทส่งท้าย -จบแล้ว- (18.5.18)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รักแล้วบอก ชอบแล้วจีบ #อ้อนรักเสือดุ ► บทส่งท้าย -จบแล้ว- (18.5.18)  (อ่าน 197909 ครั้ง)

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
น้องอ้อนค่ะ...ถ้าเป็นไปได้...รีบไปลงเรียนplubic speaking 101 ด่วนค่ะ...หลังจากนั้นค่อยลงเรียนวิชา...ล่า(พี่) เสือค่ะ  :katai1:... น้องนี่อึนมาก...จนพี่จะอึนไปด้วยแล้ว...
ชอบค่ะ  o13

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
น้องหมีอึนได้โล่ห์มากจ้า

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
 :ruready จะจีบติดอีกนานไหมเนี่ย

ออฟไลน์ Mafiaziip

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
น้องอ้อนน่าน่ารักน่าเอ็นดู รู้สึกหลงแล้ววววววว  :กอด1:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ Daramin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
หมีอ้อนตอนหล่อ ดาเมจแรงมากกกกกกกกกกกก
 :mew1:

ออฟไลน์ uyong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
ชื่อแต่ละคนนี่อ่านไปขำไป :katai4:

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ caffeine_0258

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
เป็นเรื่องที่เอ็นดูพระเอกมากเลย ทำไมน้องอ้อนถึงได้มึนได้เอ๋อได้เด๋อถึงขนาดนี้ ส่วนพี่เสือดุก็แมนมาก55555

ออฟไลน์ merizel-rada

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 91
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-0
รักแล้วบอก ชอบแล้วจีบ
ตอนที่ 5




(Onrak : Part)


   “อ้อนรัก”

   “...”

   “น้องอ้อนรัก”

   “...”

   “น้องอ้อนคะ !” เสียงเรียกดังๆ ทำให้ผมที่ตอนแรกมองไปที่ประตูห้องต้องหันกลับมาทางเดิมพลางมองไปที่พี่ผู้หญิงหน้าตาจัดจ้านที่ตอนนี้กำลังกำลังพยายามจับใบหน้าของผมให้หันไปหา ซึ่งตัวเองก็ได้แต่มองกลับไปที่เธอนิ่งๆ ก่อนจะเห็นว่าสีหน้าของอีกคนแดงขึ้นกะทันหัน “น้องอ้อนอย่าจ้องพี่แบบนั้นสิคะ”

   “...”

   “โอ๊ย พี่จะเป็นลมแล้ว ~”

   “พารามั้ย”

   ผมถามออกไปเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าดูเหมือนอาการจะไม่ค่อยดีนัก ซึ่งเธอก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อที่ผุดซึมขึ้นมาแล้วเป็นฝ่ายหันหน้าหนีไป

   เป็นอะไร...

   “ไอ้อ้อน กูมารับแล้ว”

   ในที่สุดเสียงที่ผมรอคอยก็ดังขึ้น ตัวเองเลยรีบลุกขึ้นยืนแล้วมองไปที่เพื่อนสนิทสองคนของตัวเองที่เดินเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ ผมที่กำลังจะรีบก้าวเท้าเดินเข้าไปหาทั้งสองคนก็ต้องหยุดนิ่งเมื่อโดนใครคนหนึ่งฉุดแขนไว้แล้วลากไปอีกทาง ผมเลยได้แต่มองไปทางพวกมัน

   ช่วยด้วย...

   และอีกฝ่ายก็ได้แต่มองกลับมาแล้วโบกมือให้ ผมเลยรู้ตัวว่าตอนนี้คงไม่มีทางหนีไปจากตรงนี้อีกแล้ว

   “น้องอ้อนจ๊ะ ถึงคิวถ่ายวิดีโอแนะนำตัวแล้วจ้า”

   “ผมยังไม่ได้คิด”

   “แนะนำไปเลยจ้ะ ยังไงก็ได้ที่เป็นตัวเอง พี่รู้ว่าสาวๆ ทุกคนต้องรอการแนะนำตัว และอยากทำความรู้จักกับน้องแน่ๆ”

   “ไม่ได้คิด...”

   “พูดไปเลยจ้า พูดไปเลย แต่อย่าลืมให้ครบสองนาทีน้า”

   คำพูดนั่นทำให้ผมถึงกับเงียบไปก่อนจะคิดสิ่งที่ตัวเองจะพูดต่อจากนี้

   “ได้”

   “ดีมากเด็กดี”

   “พูดไปเลย”

   “ใช่จ้ะ พูดไปเลย ~”

   ...

   พูดไปเลย...






   ‘สวัสดีครับ...ชื่ออ้อนรัก...ชื่อจริง อ้อนรัก ชื่อเล่น อ้อนรัก...นามสกุล รัตนจิตไพทูล เรียนวิศวะโยธา มีหมากับแมวหนึ่งตัว...เอ่อ...อาศัยอยู่ที่คอนโดนธาเนี่ยนห้องหนึ่งสามสองหก...เบอร์โทร...เบอร์โทรแม่...ศูนย์แปดสามห้าหกศูนย์หกสามหนึ่งแปด...’

   “...”

   ‘ส่วนเบอร์ผม...จำได้แค่ศูนย์เก้าแปด...ตอนนี้มีเพื่อนสองคนชื่อ...ป่านกับเพลง เพลงเป็นผู้ชาย...’

   “เดี๋ยวนะ ไอ้เหี้ยอ้อน...”
เสียงของคนที่นั่งดูคลิปอยู่พูดทักขึ้นมาในขณะที่กดหยุดวิดีโอทำให้ผมที่นั่งส่องโซเชียลอยู่เช่นกันต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง

   “อะไร”

   “แนะนำตัวเหี้ยอะไรของมึงเนี่ยถามจริง”

   “คิดไม่ออก”

   “ทำไมมันดูไร้สาระปัญญาอ่อนแบบนี้วะ”

   “ดูให้จบ”

   ไอ้เพลงมันมองหน้าผมพลางส่ายหัวก่อนที่ไอ้ป่านจะเป็นคนเอื้อมมือมากดวิดีโอเพื่อเล่นต่อ

   ‘มีคนที่ชอบหนึ่งคนชื่อ...’

   “เสือ”

   ไอ้เพลงและไอ้ป่านต่อประโยคที่ถูกตัดไปเพราะครบสองนาทีของผม ซึ่งตัวเองก็ไม่ได้สนใจนักก่อนจะหยิบหูฟังขึ้นมายัดใส่หูโดยที่มือก็เลื่อนดูสโพสเก่าๆ ของใครคนหนึ่ง

   เสือ ไม่ดุ

   ผมไล่อ่านสเตตัสมากมายของเขาที่โพสไว้ตั้งแต่หลายปีก่อนอย่างไม่เบื่อโดยหวังว่านี่จะทำให้ผมรู้จักเขามากขึ้น แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นอย่างที่คิดซักนิดเมื่อมันไม่สามารถบ่งบอกอะไรที่เป็นตัวของพี่เสือได้เลย และผมเองอยากรู้จักเขาผ่านตัวจริงมากกว่า แต่ดูเหมือนจะมีเพียงแชทสีฟ้าเท่านั้นที่ทำให้ผมสามารถกล้าพูดกับเขาได้อยู่หลายประโยค

   ก็รู้ว่าตัวเองสื่อสารไม่เก่ง

   แต่อยากคุยแบบออกเสียงมากกว่าอ่ะ...

   “เฮ้อ...”

   “คิดถึงพี่เสือหรือไง”

   “...”

   ผมไม่ได้ตอบคำถามของไอ้เพลง แต่สีหน้าผมก็คงแสดงออกได้เป็นอย่างดี ก่อนที่อีกฝ่ายจะแย่งโทรศัพท์ไปจากมือของผมแล้วมองสิ่งที่อยู่บนหน้าจอ

   “ส่องขนาดนี้ทำไมไม่ไปหาพี่เขาเลยวะ”

   คำพูดของไอ้เพลงทำให้ผมชะงักกึกก่อนจะทำตาโต

   พรึ่บ !

   “เดี๋ยวมานะ”

   “เฮ้ยๆ เดี๋ยวไอ้เหี้ยอ้อน !”

   ผมที่ลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างกะทันหัน ก็โดนคนที่นั่งขนาบข้างกระตุกแขนให้นั่งลงเหมือนเดิมอย่างรวดเร็วแล้วพูดออกมาพร้อมกัน

   “มึงเรียนอยู่ !!”

   “...”

   ...

   จริงด้วย...

   “นายอ้อนรัก มีอะไรหรือเปล่า” เสียงของอาจารย์ที่กำลังเลื่อนสไลด์อยู่หน้าห้องพูดถามขึ้น ใบหน้าโหดๆ ภายใต้กรอบแว่นทำให้ผมถึงกับขนลุก ก่อนจะพยายามเรียบเรียงคำพูดของตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อที่จะทำให้คนตรงหน้าไม่โมโห “ว่าไงนายอ้อนรัก เธอสงสัยอะไรกับการสอนของฉันหรือเปล่า !”

   “เปล่าครับ”

   “...”

   “แค่ลืมว่ากำลังเรียนอยู่...”

   “ว่าไงนะ !!”

   “นั่นไง”

   “ไอ้เชี่ยอ้อนนนนน ~!”

   เสียงบ่นเบาๆ ของคนที่นั่งขนาบข้างทำให้ผมต้องหันไปมองก็ทำให้รู้ว่าคำพูดที่ผมพยายามจะพูดออกมานั้นมันคงจะดีไม่พอ

   “ขอโทษครับ ขอพูดใหม่...”

   “...”

   “ลืมว่าเรียน”

   “...”

   “ลืม...”

   ผมหยุดคำพูดของตัวเองเมื่อคราวนี้อาจารย์ตรงหน้าแกทำหน้าโมโหสุดขีด ซึ่งผมก็หันไปมองคนสองคนที่อยู่ข้างๆ โดยตอนนี้ไอ้เพลงกำลังพูดเบาๆ ว่าให้ผมหุบปาก ส่วนอีกคนก็กุมขมับตัวเองไปเรียบร้อย ก่อนที่ผมจะส่งสายตาแบบเดิมๆ ไปหาคนที่ตอนนี้สบตากับผมอยู่

   ‘ไอ้เพลง ช่วยด้วย...’

   และมันก็ได้แต่ส่ายหัวเบาๆ เท่านั้น

   “ผมขอเรียง...”

   “อ้อนรัก ตามครูออกมาเดี๋ยวนี้ !!”

   เฮือก !





      

   “เป็นไงบ้างมึง”

   “บ่น”

   ผมตอบออกไปแค่นั้นเพราะไม่รู้จะพูดยังไง ก่อนจะเดินนำสองคนที่ทำหน้างงส่งมาให้ในขณะที่เดินตามมา ทั้งคู่ก็ต่างถามขึ้นเป็นเสียงเดียวกัน

   “มึงรอดออกมาได้ไงวะ”

   “อาจารย์บอกว่าปวดหัว...”

   “...”

   “ที่คุยกับกู”

   ผมพูดเสียงเบาพลางก้มหน้าลงและหยุดเดิน แต่กลับทำให้สองคนนั้นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

   “ฮ่าๆๆๆ ไอ้อ้อน มึงแม่งเจ๋งว่ะ” ไอ้ป่านมันพูดพลางเข้ามาตบไหล่ผมอย่างเต็มเหนี่ยว ตัวเองที่สะเทือนตามแรงของผู้หญิงร่างเล็กแต่แรงเยอะสุดๆ นั่นเลยได้แต่หันไปมองแล้วพูดเบาๆ

   “เจ็บ”

   ตามด้วยไอ้เพลง

   “กูควรดีใจมั้ย ที่มีเพื่อนแบบนี้”

   “อยากไปหาพี่เสือ”

   “อย่าเปลี่ยนเรื่อง”

   “จะไปหาพี่เสือ”

   ผมพูดขึ้นโดยพยายามไม่สนใจสองคนที่ตอนนี้ยืนทำหน้าเอือมระอาอยู่ก่อนจะเป็นคนเดินนำเข้าไปในโรงอาหารคณะนิเทศศาสตร์ แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวเข้าไป ก็โดนผู้หญิงหน้าตาดีที่เข้ามาขวางไว้ซะก่อน

   “สวัสดีน้องอ้อนรัก”

   “สวัสดี...”

   “พี่ชื่อณิชานะ เป็นดาวนิเทศเมื่อปีที่แล้ว วันนี้สนใจไปนั่งกินข้าวกับพี่หรือเปล่า”

   “...”

   “ไม่ตอบงั้นพี่ถือว่าตกลงนะ”

   “ไม่”

   ผมตอบออกไปทันทีเมื่อผู้หญิงตรงหน้าเข้ามาควงแขนผมและกำลังจะพาเดินไปอีกทาง

   “หืม...”

   “ไม่ตกลง ที่ไม่ตอบเพราะไม่ตกลง” ผมส่ายหัวรัวๆ

   “...”

   “ไม่ไป”

   “น้อง...”

   “เพลงป่าน ช่วยด้วย”

   ในที่สุดผมก็หันไปขอความช่วยเหลือจากคนที่คาดว่าน่าจะเดินตามมา แต่ดูเหมือนจะต้องผิดหวังเมื่อตอนนี้กลับไม่มีใครอยู่กับผมซักคน พอมองไปรอบๆ ก็เห็นว่าทั้งคู่ตอนนี้กลับเดินไปซื้อข้าวกันเรียบร้อย โดยไม่หันมาสนใจผมซักนิด

   เดี๋ยวนะ...

   ช่วยด้วย...

   “มาคนเดียวนี่น้องอ้อน ไปนั่งกับพี่เถอะนะ โต๊ะพี่เพื่อนเยอะ รับรองน้องต้องสนุกแน่ๆ”

   “ไม่”

   ส่ายหัว

   “มาเถอะน้า เดี๋ยวพี่เลี้ยงขนม”

   “ไม่ชอบกินขนม”

   “เอ่อ งั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงทุกอย่างเลย”

   “...”

   “น้องอ้อนรักอยากกินอะไรบอกพี่ได้เลยนะ พี่จะจัดการหาให้ทุกอย่าง”

   “จริงดิ”

   “จริงสิ” ผู้หญิงตรงหน้าทำตาโตพลางขยับเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น ตัวเองเลยได้แต่คิดสิ่งที่อยากกินแล้วค่อยๆ พูดออกไป

   “อยากกินข้าว”

   “...”

   “กับพี่เสือดุ”

   “เหยดดดดด ไอ้น้องอ้อนรักนี่หว่าาาา”

   อยู่ๆ เสียงที่ดังโหวกเหวกของใครบางคนก็ดังขึ้นทำให้ผมที่อาศัยช่วงนั้นหนีออกมาจากการควงแขนของคนข้างๆ ก็หันไปมองผู้ชายหน้าตาดี ที่ผมจำได้ว่าเป็นเพื่อนกับพี่เสือดุ

   “พี่...”

   “ตามใจ กูชื่อตามใจ”

   “พี่เสือ”

   ผมพยายามชะเง้อหน้ามองหาใครบางคนผ่านร่างคนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะต้องผิดหวังเมื่อไม่เห็นคนที่ผมอยากเจออยู่เลย ตัวเองเลยกลับมาสนใจคนที่ชื่อตามใจอีกครั้ง

   พร้อมกับเสียงสบถเบาๆ

   “ไอ้ห่านี่ ไม่สนใจกูเลย...”

   “พี่เสือดุ”

   “ไอ้เสือดุของมึงมันก็...อ้าว !” อยู่ๆ พี่ตามใจที่หันกลับไปด้านหลังก็ต้องร้องออกมาเสียงดัง “ไอ้เหี้ยเสือ ไปไหนแล้ววะ !”

   “อยู่นี่ๆ อยู่นี่เว้ย !”

   “...”

   “ไอ้เหี้ยเสือ อย่าหนี !”

   อยู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายอีกคนตะโกนมาทำให้ผมต้องมองไปทางต้นเสียงก็เห็นว่ามีผู้ชายสองคนกำลังลากตัวพี่เสือมาทางพวกผมที่ยืนอยู่ ซึ่งคนที่โดนลากเข้ามาก็ทำท่าจะโวยวายแต่เมื่อเขาหันมาสบตากับผมคนตรงหน้าก็หยุดชะงักแล้วเปลี่ยนเป็นพูดทักทายขึ้นแทน

   “งะ...ไง...”

   “อะไรอร่อย”

   “...”

   “ที่นี่อะไรอร่อย”

   ผมชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของคนรอบข้าง เพราะรู้ตัวอีกทีปากก็พูดบางอย่างออกไปแล้ว ก่อนที่คนที่ผมพูดด้วยจะมองมาแบบไม่เข้าใจแล้วหันไปมองทางเพื่อนของตัวเอง

   ซึ่งพวกเขาก็กำลังหัวเราะกันเบาๆ

   ทำไม...

   “ตอบมันไปดิวะ” อยู่ๆ พี่ตามใจก็เดินเข้าไปตบไหล่พี่เสือจนผมที่มองตามก็พยายามจะไม่พูดอะไรออกมาอีก เพราะยิ่งพูดดูเหมือนจะเป็นพี่เสือเองที่พูดกับผมน้อยลง

   แต่ก็อยากพูดอ่ะ...

   “ไม่ตอบเว้ย !”

   “...”

   “แต่เดี๋ยวพาไปเลย” คำตอบของคนตรงหน้าทำให้ผมที่ตอนแรกยืนนิ่งๆ ก็ต้องทำตาโตเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ ตามด้วยเพื่อนของพี่เสือพากันส่งเสียงแซว คนโดนแซวเลยได้แต่เดินเข้ามาแล้วกระซิบผมเบาๆ “เก็บอาการหน่อยมึง”

   “แหนะๆ ไอ้เสือออ ~”

   “พวกมึงนี่พูดมาก กูไปหาข้าวแดกละ !”

   คนที่เดินเข้ามาหาผมพูดขึ้นพลางชี้หน้าเพื่อนตัวเองทั้งสามคนที่ตอนนี้มองมาด้วยสายตาล้อเลียนอย่างหมายหัว ก่อนจะเดินนำออกไป ผมที่ยืนนิ่งมองการกระทำของเขาก็ต้องตกใจเมื่อคนที่เดินออกไปแล้วหันกลับมาพูดกับผมอีกครั้ง

   “มาดิ ไม่มามึงหากินเองนะไอ้ของอร่อยน่ะ”

   “...”

   “อ้อนรัก !”

   ผมที่ตอนนี้ยิ้มไม่หุบอย่างไม่อายสายตาคนรอบข้างที่มองเมื่อตั้งสติได้ก็รีบก้าวตามคนที่เดินนำออกไปอย่างรวดเร็วโดยที่ตอนนี้ผมไม่จำเป็นต้องมองหาใครอีกแล้ว เพราะคนที่ผมอยากเจอที่สุดตอนนี้ก็มาอยู่ใกล้ๆ ผมแล้ว

   “ร้านนี้อร่อย กูชอบกินฉู่ฉี่”

   “...”

   “อ้อนรัก”

   “...”

   “ไม่ตอบงั้นกูสั่งให้เลยนะเว้ย” คนพูดพูดออกมาหลายประโยคพลางหันมาขมวดคิ้วใส่ผม แล้วก็หันกลับไปส่องกับข้าวราดแกงตรงหน้าอีกครั้ง

   ถ้าผมไม่ตอบเขาจะพูดเยอะๆ ใช่มั้ย

   ไม่ๆ ต้องรีบเรียบเรียงคำพูดที่จะทำพี่เสือไม่ปวดหัว

   เรียบเรียง...

   “อ้อนรัก ตอบ !”

   “อะไรก็ได้”

   “...”

   และดูเหมือนการพยายาม ‘เรียบเรียง’ ของผมจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เมื่อปากมันดันพูดในสิ่งที่ใจคิดและต้องการออกมาซะแล้ว

   “แค่อยากกินข้าวกับพี่”

   อยากอยู่ใกล้พี่

   อยากพูดคุยกับพี่

   และอยากเป็นคนที่ ‘ใช่’ สำหรับพี่

   แค่นั้น สิ่งที่ผมต้องการจากเขามีแค่นั้น

   พี่เสือดุ

.

.

.

.

อ้อน แล้วรัก

รักแรกของผม

เมื่อซักครู่

-----------------------------------
วันนี้มาในแบบมุมมองของอ้อนรักเนอะ เผื่อใครๆ จะอยากรู้จักน้อง ฮ่าๆ
ขอบคุณสำหรับทุกๆ คอมเม้นท์จ้า   :-[

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :hao3: เริ่มหัดพูดแล้วค่ะน้องอ้อนรัก

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
ถ้าพูดไม่ทัน เรียงคำพูดไม่ทัน ใช้การกระทำแทนเลยแล้วกัน  o18

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3324
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
555 อ้อนรักเป็นคนชัดเจน..น่าเอ็นดู   o13 o13 o13

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
เสือจ๊ะ ยาพาราซักแผงมั้ย  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2099
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ตามใจนี่คิดอะไรกับจั๊มรึเปล่าคะ ~_~ //ข้าสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง// อ้อนรักมาอยู่บ้านเรามั้ย... มีน้ำมีขนม มีของอร่อย มีตุ๊กตาเสือ...

ออฟไลน์ Daramin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

ออฟไลน์ kunt

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-1
รู้สึกถึงมนุษย์มึน อ้อนรักคงจะพ่วงมากับอ้อน_ีนใช่ไหม สงสารคู่สนทนา

ออฟไลน์ uyong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
โคตรมึน ฮา
น่าสงสารตอนเรียกให้เพื่อนช่วย แต่เพื่อนไม่เคยช่วยเลย หนีหายตลอด ฮา

ออฟไลน์ punnicha

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
อ้อนรักคนขี้มึนนน น่าร้าก :-[

ออฟไลน์ merizel-rada

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 91
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-0
รักแล้วบอก ชอบแล้วจีบ
ตอนที่ 6



   ผมที่ตอนนี้กำลังนั่งเล็มข้าว ขอย้ำว่า ‘เล็ม’ ข้าวอยู่ตรงข้ามกับไอ้อ้อนรักสองคน โดยที่เพื่อนรักหักเลี่ยมโหด (แบบเหี้ยๆ) ที่เหลือมันแยกย้ายกันไปนั่งกันอีกที่ซึ่งร่วมถึงเพื่อนของไอ้อ้อนรักด้วย ผมมองคนที่ตอนนี้นั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยตรงข้ามก็ต้องวางช้อนลง ไอ้หมีที่ตอนแรกนั่งกินเงียบๆ เมื่อมันเงยหน้าขึ้นมาเห็นผมมันก็หยุดชะงักแล้ววางช้อนลงบ้าง

   “กินต่อดิ กูว่าจะหามุมถ่ายรูป”

   “ถ่าย”

   “กินต่อ”

   มันได้แต่มองมาด้วยใบหน้าสงสัย แล้วหยิบช้อนมาจัดการกินของตรงหน้าต่อ โดยที่สายตาก็เหลือบขึ้นมองผมอยู่เสมอ ก่อนที่ผมจะคว้ากล้องมาแล้วยกขึ้นถ่ายภาพกินข้าวของไอ้อ้อนรักไว้หนึ่งภาพ

   “ไม่ต้องห่วง กูไม่เอาไปทำอะไรแปลกๆ”

   “อืม...”

   “อร่อย...หรือเปล่าวะ”

   ไอ้อ้อนรักมันชะงักอีกครั้งก่อนจะพยักหน้า ผมเลยพยักตามก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าแชทสีฟ้าโดยตอนนี้คนตรงข้ามก็จัดการกินข้าวต่อแล้ว

   
   สำปวดเหือ : เอาไงดีวะ

   
   ผมถามเข้าไปในแชทกลุ่ม ไม่นานไอ้สามหน่อที่นั่งดูสถานการณ์อยู่ไกลๆ ก็อ่านจนครบแล้วตอบกลับมา

   
   กี่กาหลง : ก็ถามไปตรงๆ เลยดิวะ

   คามตวย : เออ ถามไปเลย มึงจะรออะไรวะ

   จ๊าวตูดรั๊ม : อืม

   
   ผมอ่านไอ้คำยุยงของพวกเพื่อนตัวเองก็ต้องขมวดคิ้ว ก่อนจะตั้งใจพิมพ์กลับไปอีกครั้ง


   สำปวดเหือ : กูไม่รู้จะเริ่มถามยังไงว่ะ มันดูแปลกๆ แล้วไอ้หมีเองก็เหมือนไม่พร้อมพูดยังไงไม่รู้

   จ๊าวตูดรั๊ม : หมี ?

   กี่กาหลง : อะไรคือหมี

   คามตวย : อย่าบอกนะว่าที่มึงโพสบ่นๆ ถึงหมีนี่คือ...

   คามตวย : ไอ้อ้อนรัก

   สำปวดเหือ : อะไรของพวกมึงเนี่ยยย กูให้ช่วยเว้ย อย่ามานอกเรื่อง

   สำปวดเหือ : งอน

   คามตวย : แหนะๆ ไอ้ห่าเสือ พวกกูไม่ยุ่งก็ได้ แต่มึงก็รีบๆ ถามออกไปเลย พวกกูก็อยากรู้ ไม่งั้นกูจะเดินเข้าไปถามให้เองเลยนะ

   กี่กาหลง : รอเสือก

   จ๊าวตูดรั๊ม : เสือดุสู้ๆ

   สำปวดเหือ : เออ พวกแม่ง ไอ้พวกเผือกเอ๊ย !


   ผมพิมพ์แชทอย่างคับอกคับใจก่อนจะวางโทรศัพท์ลงข้างจานและเมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่ามือหนาของคนตรงข้ามเข้ามาใกล้จนกระทั่งมันสัมผัสกับใบหน้าของผม พร้อมกับใช้นิ้วเรียวๆ นั่นคลึงตรงหัวคิ้วผมเบาๆ

   เอ่อ...

   “เนียน...”

   “...”

   “นิ่ม”

   เดี๋ยวเดี๊ยวววว !

   “เอ่อ ไอ้อ้อนรัก ทำอะไรวะ”

   “...” ไม่ตอบ ได้แต่มองกลับมา

   หนับ !

   “โอ๊ย !”

   ผมร้องออกมาเสียงหลงเมื่อคราวนี้ไอ้คนตรงข้ามมันขยับมือมาตรงแก้มผมทั้งสองข้างแล้วจัดการขย้ำไปแรงๆ หนึ่งที

   ไอ้เชี่ยอ้อนนนน

   กูเจ็บ !

   เมื่อไอ้หมีมันเห็นว่าผมร้องออกมามันก็คลายมือออกแล้วชักมือกลับไป ตัวเองเลยต้องลูบแก้มด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่องใบหน้าขาวๆ ที่ตอนนี้ขึ้นแดงเรื่อเป็นรอยมือของใครบางคนแล้ว

   หน้ากู หน้ากู !

   “ไอ้หมี !”

   “...”

   “มึง...มึง...แม่ง !”

   ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

   ผมที่ไม่รู้จะพูดออกมายังไงเมื่อมองใบหน้าใสซื่อของอีกฝ่ายที่มองกลับมาสลับกับมองมือของตัวเองตามด้วยใบหน้าของมันที่แดงขึ้นมาเฉยๆ

   ส่วนผมเองก็หมดคำสิเว่า !

   ผมได้แค่แค้นใจอยู่กับตัวเอง ส่วนไอ้อ้อนรักมันก็ก้มหน้าลงแล้วกินข้าวทำไม่รู้ไม่ชี้ต่อเรื่องที่เกิดขึ้นผมเลยจำยอมที่จะลืมเรื่องหน้าตัวเองไปซะแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเตรียมที่จะถามคำถามที่ผมค้างคาใจกับการกระทำและคำพูดของมันมานาน

   ว่าไอ้คนตรงหน้ามันจะจีบผมอย่างที่เคยบอกไว้จริงๆ หรือกำลังเล่นอะไรอยู่กันแน่

   “อ้อนรัก...”

   “ปลา” ผมที่ยังไม่ทันถามก็เห็นว่าอีกคนตักเนื้อปลาฉู่ฉี่ที่เจ้าตัวแกะไว้จากจานตัวเองมาใส่จานผม

   ส่วนผมเองก็มองกลับไปอย่างซึ้งใจ

   เข้...

   ของโปรดกูเลย

   “เฮ้ย ขอบใจมากเว้ย”

   ไอ้เด็กนี่มันก็ดีเหมือนกันนี่หว่า

   “ไม่เป็นไร...”

   คนตรงหน้าหลบสายตาที่ผมมองไปอย่างปราบปลื้มก่อนที่มันจะก้มหน้าก้มตากินข้าวคลุกน้ำฉู่ฉี่นั้นอีกครั้ง ส่วนผมก็ตักเนื้อปลาไร้ก้างมาใส่ปากอย่างมีความสุข

   แต่เดี๋ยว...

   เหี้ยยยย กูลืมถาม !

   “เอ้อ ไอ้อ้อนรัก !”

   “พี่...ข้าวติดปาก”

   “ห๊ะ ไหนวะๆ”

   ผมรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาใช้กระงกเงาสีดำนั่งส่องใบหน้าของตัวเอง

   เชี่ยยย จริงด้วย

   “แหะๆ โทษทีว่ะ มูมมามไปหน่อย”

   “ไม่เป็นไร”

   “เออมึง กูมีเรื่อง...”

   “ได้เวลาเรียนแล้ว”

   “เอ่อ จะถาม...”

   “ถาม”

   “มึงไปเรียนก่อนก็ได้”

   “ไม่เป็นไร”

   “เฮ้ย ไม่เป็นไร ไว้คราวหน้า”

   “คราวหน้า...” ไอ้อ้อนรักมันพูดย้ำก่อนจะทำตาโตแสดงออกว่าดีใจ ผมเลยรีบพูดขึ้นอย่างรู้ทันว่ามันไม่ได้หมายถึง ‘กินข้าวด้วยกันคราวหน้า’  แน่ๆ

   “ก็คราวหน้าถ้าบังเอิญเจอกันไง”

   “จะมาหา”

   “ดะ...เดี๋ยวๆ ไม่ต้องๆ ไม่ต้องมา”

   “อยากมาหา...”

   “ถามจริง ข้าวคณะมึงไม่อร่อยหรือไงวะ”

   “...”

   “โอ๊ย อยากทำอะไรก็ทำเว้ย !” ผมพูดออกมาเมื่อคนตรงหน้ามันมองกลับมาโดยที่ให้ความรู้สึกว่าคำพูดของผมคงทำอะไรมันไม่ได้เลย ก่อนที่อีกฝ่ายจะหยิบกระดาษเอสี่ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างของมันพร้อมกับปากกา ก่อนที่เจ้าตัวจะจดอะไรยิกๆ ลงไป

   เอ่อ...

   เมื่อเขียนเสร็จคนตรงหน้าก็เลื่อนกระดาษแผ่นนั้นมาทางผม พร้อมกับลุกขึ้นยืน ผมที่มองตามร่างสูงที่ตอนนี้ถือจานข้าวแล้วเดินออกไปอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะก้มลงมองกระดาษที่อีกฝ่ายเขียนทิ้งไว้ให้

    เดี๋ยวนะ...


‘อาหารคณะผมก็อร่อย คราวหน้าไปกินด้วยกันมั้ยครับ’





   

   “เป็นไงบ้างวะ ถามไปหรือยัง”

   “ถามบ้าถามบออะไรล่ะ ยังเว้ย”

   ผมตอบออกไปในขณะที่กำลังจัดใบไม้กับแก้วน้ำให้อยู่ในมุมที่พอใจก่อนจะหยิบกล้องตัวโปรดของตัวเองขึ้นมาถ่ายภาพตรงหน้าไว้

   อ่า...ดี

   “แล้วทำไมไม่ถามวะ !”

   “ไอ้ตามใจ อยู่นิ่งๆ”

   ผมเอ่ยปากบอกคนที่ตอนนี้กำลังอ้าปากพูดอยู่เป็นฉากหลังของแก้วน้ำ ซึ่งมันก็ได้แต่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ก่อนจะอ้าปากพูดอีกครั้ง

   “ไอ้เสือ มึงนี่มัน...”

   แชะ...

   ผมถ่ายภาพออกมาก่อนจะหลุดหัวเราะเมื่อไอ้คนตรงข้ามมันกำลังอ้าปากพูดพอดี ซึ่งพอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นมันกำลังมองมาแบบไม่สบอารมณ์ ผมเลยได้แต่แสร้งไม่รู้ไม่ชี้ เพราะตอนนี้ขี้เกียจตบตีกับมัน และไม่มีไอ้จั๊มกับไอ้หลงมาคอยสนับสนุนหรือห้ามด้วย สาเหตุที่เหลือกันอยู่แค่นี้เพราะไอ้ห่าหลงดันลากไอ้จั๊มไปที่ชมรม

   เออดี แล้วปล่อยให้กูอยู่กับไอ้ขี้เสือกที่ชื่อตามใจเนี่ยนะ

   ให้ตายสิ

   “กูรอจังหวะอยู่ มึงนี่ก็บ่นจัง ถามจริง นี่ห่วงกูหรือแค่อยากเสือก”

   “อยากเสือก !”

   “ไอ้ห่า”

   “เพราะกูแค่ไม่เข้าใจว่าไอ้อ้อนรักที่แสนจะหน้าตาดี มีคนชอบมากมายอย่างมันทำไมถึงมาป้วนเปี้ยนอยู่กับมึงบ่อยจัง”

   “มันอาจจะแค่ว่าง”

   “ถ้าบอกว่าจะจีบก็แสดงว่าชอบ...”

   “...”

   “มึงว่ามันจะชอบมึงจริงมั้ยวะ”

   “กูไม่รู้”

   ผมตอบออกไปตามความจริง เพราะตอนนี้ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับอีกฝ่าย รู้แค่ว่ามันชื่ออ้อนรัก เจอกันครั้งแรกที่โรงยิมและมันก็เข้ามาถ่ายรูปผมแบบไม่บอกไม่กล่าวแถมยังออกมาได้น่าเกลียดสุดๆ ครั้งที่สองก็แค่ผมไปถ่ายภาพที่คณะมัน ส่วนครั้งที่สามมันมาหาที่โรงอาหาร และครั้งที่สี่...

   ครั้งที่ห้า ครั้งที่หก...

   เดี๋ยวดิ...

   มันมามีส่วนร่วมกับชีวิตกูเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

   “เออๆ ระวังไปตกหลุมรักไอ้เด็กหน้าซื่อนั่นแล้วกัน”

   “มึงบ้าเปล่าวะ กูเป็นผู้ชาย มันก็เป็นผู้ชาย แค่มันจะมาบอกว่าจะจีบกู ชอบกู กูก็ว่าไม่ใช่เรื่องจริงแล้ว”

   “ก็ไม่แน่”

   “เหอะ เอาแต่สนใจแต่เรื่องของกูเถ๊อะ ไอ้จั๊มของมึงน่ะ ตอนนี้มีพี่คณะ ’ถาปัตย์มาจีบ”

   “ว่าไงนะ !”

   “ผู้ชาย”

   “ไอ้ห่า...”

   “หึ...”

   “เฮ้ย !” อยู่ไอ้ตามใจที่ตอนแรกทำหน้าไม่สบอารมณ์ก็ต้องทำหน้าตกใจพลางหันมามองหน้าผมพลางยกมือสั่นๆ ขึ้นมาชี้หน้า “เดี๋ยวไอ้เสือ มึง...มึง !”

   รู้จักกูน้อยไปซะแล้วไอ้คามตวย !

   กูแค่แกล้งพูดเว้ย แต่ไอ้ห่านี่ดันตอบรับซะงั้น

   เสร็จกู

   “อะไร เป็นอะไรของมึง”

   “ปะ...เปล่า มึงแม่งพูดอะไรไม่รู้เรื่อง”

   “หมายถึงเรื่องไอ้จั๊ม !”

   “ไอ้เชี่ยเสือออ มึงหุบปากเลย”

   “อะไรว้าเพื่อนคามตวย กูก็แค่อยาก ‘เสือก’ เรื่องของมึงบ้างงง ~”

   “ไม่ให้เสือกเว้ย !”

   “อะไร ทำไม สรุปไอ้จั๊มนี่ยังไง”

   “...”

   “ไม่ตอบกูจะไปถามมันเองนะ”

   ผมพูดขู่ออกไป ในใจก็ขำออกมาเพราะไม่คิดว่าไอ้ตามใจมันจะมีท่าทีแบบนี้แสดงออกมาจริงๆ ผมก็แค่เห็นว่ามันแปลกๆ ที่พวกมันสองตัวตัวติดกันตลอด ตอนแรกก็เข้าใจว่าคงจะสนิทกันสุดในกลุ่มเลยแกล้งพูดไปว่าเพื่อนสนิทมันมีคนมาจีบ แต่ท่าทีของไอ้ห่านี่กลับแสดออกมาอีกแบบซะงั้น

   ตลกว่ะ

   “มันตอบอะไรมึงไม่ได้หรอก กูกับมันเพื่อนสนิทกันเว้ย !”

   “อ๋อหราาาาา เพื่อนคามตวย ไหนๆ มาขอถ่ายสีหน้ามึงตอนนี้หน่อยดิ”

   “อะไรของมึงเนี่ย !” ไอ้ตามใจมันทำหน้าอารมณ์เสียก่อนจะดันกล้องผมออก ตัวเองเลยหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

   “อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะเพื่อนนนน ~”

   เอ้า ขยี้เข้าไป

   เสือดุไม่เคยคิดแค้นใคร แต่ถ้าได้เอาคืน...

   กูขอหนักๆ

   “ไอ้เหี้ยเสือ มึงแม่งไร้สาระ เดี๋ยวกูจะไปบอกไอ้อ้อนรักว่ามึงมันบ้าๆ บอๆ ให้เลิกชอบมึงไปเลย !”

   “เออดี !”

   ผมตอบออกไปก่อนจะขมวดคิ้วกับตัวเองบ้าง ส่วนไอ้คนตรงข้ามมันก็ยอมสงบปากสงบคำเรียบร้อยหลังจากที่เจอผมขยี้จุดไป

   ว่าแต่เดี๋ยวดิ...

   “ไอ้ตามใจมึงชอบไอ้จั๊มจริงดิ !”

   “ไอ้เชี่ยเสืออออ มึงพูดอะไรเนี่ยยยยย ~!” และไอ้คนที่ตอนแรกนั่งอยู่ตรงข้ามมันก็กระโจนเข้ามาปิดปากผมไว้ “หุบปากเลยมึง เดี๋ยวสาวๆ กูได้ยิน”

   “อื้อ...ไอ้เอี้ย !”

   “กูไม่ได้ชอบไอ้จั๊มเว้ย !”

   “ออแอ๋ !”

   “ถ้ามึงไม่หุบปากกูจะขย้ำคอมึงจริงด้วย เอาให้ขาดใจตายไปเลย”

   กึก...

   ตัวผมชะงักกึกหลังจากที่เจอคำขู่นั่น ก่อนที่ขนบริเวณลำคอจะลุกขึ้นมากะทันหัน อย่างที่บอก จุดนั้นเป็นจุดเดียวที่ไม่ว่ายังไงใครก็ห้ามยุ่งเด็ดขาด

   เพราะมันอาจจะทำให้กูตายอย่างทรมารได้ ฮื่อ...

   “เออ ดีมาก”

   ผมได้แต่พยักหน้าหงึกๆ ตามคำพูดนั่น ก่อนที่ไอ้ตามใจมันจะยอมปล่อยมือออกจากปากผมแต่โดยดี ตัวเองเลยรีบลุกขึ้นยืนแล้วจัดการเบิดกะโหลกคนตรงหน้าไปหนึ่งทีแรงๆ อย่างหมั่นไส้

   ผั๊วะ !

   “โอ๊ย ไอ้เหี้ยเสือ !”

   “ไปแล้วเว้ย ไอ้คามตวย !”

   “มึงอย่าหนีนะ !”

   “ไม่หนีก็โง่ดิวะ !”

   ผมพูดในขณะที่หันไปมองอีกร่างที่วิ่งตามมา ตอนนี้ใครหลายๆ คนคงจะมองว่าเราโคตรจะปัญญาอ่อน อายุก็เยอะแม่งเล่นอะไรกันเป็นเด็กๆ แต่อยากจะบอกจริงๆ

   เปล่า กูไม่ได้เล่น กูแค่เอาชีวิตรอด

   “ไอ้เหี้ยเสือ !”

   “แน่จริง...”

   “เฮ้ย ระวัง !”

   ผลัก !

   โคร้ม !

   ชะ...เชี่ยยยยยยยยยยย ~!

   ร่างของผมล้มลงไปกองกับสิ่งไม่มีชีวิตสองชิ้นสีเขียวกับสีเหลืองอย่างอนาถ ก่อนจะรู้ตัวอีกทีก็มีกลิ่นเหม็นๆ โชยขึ้นมาแล้ว...

   เหยดแหม กูวิ่งชนถังขยะ !

   สองถังด้วย

   ฮื่อออออ !

   “กล้องกู !” ผมร้องออกมาอย่างตกใจโดยที่มีไอ้ตามใจวิ่งตามมาอยู่ห่างๆ ก่อนจะรีบก้มมองกล้องแสนรักราคาแพงที่คล้องอยู่ที่คอ “โอ๋ อย่าเป็นอะไรนะลูกพ่อ ฮื่อออ !”

   “พี่เสือ...!”

   เสียงคุ้นหู ไม่สิ ติดหูเลยมากกว่าดังขึ้น ทำให้ผมรีบเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่จะเข้ามาช่วยชีวิตลูกรักของผมได้ ซึ่งคนตรงหน้ามันก็ทำหน้าตกใจก่อนจะทำท่าเข้ามาช่วยพยุง แต่ผมรีบห้ามไว้

   “อ้อนรักอย่า มึงรับกล้องไปพอ” ผมพูดขึ้นพลางเอากล้องที่คล้องคอออก คนที่ชะงักก็เข้ามารับไว้ ส่วนผมที่ตอนนี้ถอนหายใจโล่งอกที่ลูกรักปลอดภัยก็ต้องมานั่งอึนท่ามกลางกลิ่นเหม็นและสายตาของคนรอบข้าง

   ไม่น่าเลย...

   “เฮ้ย ไอ้เสือ” ในที่สุดคนที่วิ่งไล่หลังผมมามันก็มาถึงจนได้ มันทำหน้าตกใจพลางมองผมก่อนจะหัวเราะออกมา “สมควรมั้ยมึง วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือน”

   “เพราะมึงแหละสัด”

   “โอ๋ๆ มามะ เดี๋ยวกูช่วย”

   “เร็วๆ เลยมึง เหม็นจะตายแล้ว”

   ร่างของผมโดนคนที่วิ่งเข้ามาตัวเปล่ามาช่วยฉุดขึ้นจนกลับมายืนได้ปกติ ซึ่งร่างกายของผมตอนนี้เหม็นหึ่งไปด้วยกลิ่นขยะ ไอ้ตามใจเองเมื่อช่วยผมได้มันก็ถอยตัวไปอัตโนมัติ มีแต่ไอ้อ้อนรักเท่านั้นที่ยืนอยู่กับที่มองมาที่ผมตลอด

   “ขอบใจมากนะ กูขอฝากกล้องไว้ก่อน”

   “...”

   “แล้วกูจะกลับยังไงล่ะเนี่ยยยย !”

   ผมร้องออกมาอย่างคิดหาวิธี เพราะถ้าให้ขึ้นรถเมล์กลับหอด้วยสภาพแบบนี้คงไม่ไหวแน่ๆ และตอนนี้ก็อยากอาบน้ำสุดๆ เพราะร่างกายเหนียวเหนอะไปด้วยคาบสารพัดจากถังขยะ

   อนาถแท้กู...

   “ไปห้องผมมั้ย”

   “หืม...”

   ผมกับไอ้ตามใจหันไปทางคนที่ตอนนี้ยืนถือกล้องผมอยู่อย่างแปลกใจก่อนที่มันจะพูดขึ้นอีกครั้ง

   “ที่ห้อง...มีห้องน้ำ”

   “เอ่อ...อ้อนรัก มหา’ลัยก็มี ไอ้ห้องน้ำน่ะ”

   “...”

   ผมมองคนที่ตอนนี้ทำท่าคิดก่อนจะค่อยๆ พูดขึ้นมาใหม่   

   “อยากช่วย...”

   “อะ...อ๋อ...”

   ผมตอบออกไปพลางมองหน้าคนที่พูดออกมาอย่างจริงจัง ก่อนที่ผมจะหันไปมองทางไอ้ตามใจที่ตอนนี้มันก็ทำหน้าไม่ต่างกัน ก่อนที่มันจะพูดขึ้นมาบ้าง

   “เออไอ้เสือ ถ้าห้องไอ้อ้อนรักมันอยู่ใกล้ๆ มึงก็ไปอาบน้ำที่ห้องมันก่อนดิวะ ดีกว่าต้องตัวเหม็นขึ้นรถเมล์นะเว้ย เดี๋ยวโดนถีบตกรถ”

   “ไม่ใกล้”

   “...”

   “ไกล”

   คำพูดนั้นทำให้ผมกับไอ้ตามใจมองหน้ากันอีกครั้ง ซึ่งไอ้คนที่พูดเมื่อซักครู่ก็ทำหน้าเหวอไป ก่อนจะอ้าปากพะงาบๆ จนผมอดรู้สึกสงสารมันไม่ได้

   เสียใจด้วยนะมึง ไอ้อ้อนรักมันเข้าใจยากกว่าที่มึงคิดว่ะ

   แล้วกูจะรู้สึกดีทำไมเนี่ย

   “อ้อนรัก ตัวกูโคตรเหม็นเลย แน่ใจนะว่าจะพากูไป”

   “...” ไม่ตอบแต่พยักหน้า

   “ไม่รังเกียจแน่นะ ขนาดเพื่อนกูมันยังไม่อยากเข้าใกล้เลย”

   “...” พยักหน้า

   “แน่ใจ ?” ผมถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจหรือมันอยากจะเปลี่ยนใจ เพราะสภาพผมตอนนี้สกปรกสุดๆ เสื้อผ้าก็เต็มไปด้วยคาบน้ำเหม็นหึ่งจากขยะ แค่จะหาคนมาเดินเฉียดใกล้ๆ ยังยาก เมื่อไอ้อ้อนรักมันเห็นว่าผมถามซ้ำคราวนี้มันก็นิ่งไม่ตอบรับ ก่อนจะพูดขึ้นมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ

   “ไม่รังเกียจหรอก”

   “...”

   “ก็ชอบพี่”

   ตึก ตึก ตึก...

   “...”

   “จะรังเกียจได้ไง”   

-------------------------------------------------------
ชัดมั้ยคะ พี่เสือดุ ~~
 :katai2-1:
ตอนนี้เค้ามีเพจแล้ว สามารถติดตามการอัพเดทนิยายได้ที่ MerizelRada นะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-09-2017 19:09:51 โดย merizel-rada »

ออฟไลน์ winndy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1129
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
ชัดเจนมากเลย น้องอ้อนรัก ดีต่อใจ อยากได้อ่ะ

ออฟไลน์ caffeine_0258

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ โอ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
ต้องบอกอจ น่ารัก อยากได้แบบนี้หาได้ที่ไหน :impress2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด