No limit...แรงรัก|กระแทก♥|ลึก - [อัพ**No Limit MiNi Lover สปอย *{11.08.18}
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: No limit...แรงรัก|กระแทก♥|ลึก - [อัพ**No Limit MiNi Lover สปอย *{11.08.18}  (อ่าน 163392 ครั้ง)

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
เอะ ที่รถ มีอิไร ??

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
ว้อยยยยยอิพี่เหลืองงงทำไมเป็นคนซึนแบบนี้คะ หืออ? ซึนจนอยากหยิกแรงๆแบบหมั่นไส้มากอะแต่มองอีกมุมพี่แกก็น่ารักดีตามประสา นี่ไม่อยากคิดถึงตอนพี่แกรักแล้วเลยคงหยอดจนหวานน้ำตาลขึ้นแน่ๆ  :-[ :-[ ว่าแต่ที่ลานจอดรถมีอะไรอะหรือมีใครตามมาดักเล่นงานพี่รบ  :katai1:

ส่วนคู่เทียนหมอกไม่รู้ทำไมเราไม่อินจริงๆ ด้วยเพราะวิธีที่อิพี่เทียนมันใช้มั้ง บังคับ ข่มขืน แล้วมาบอกว่าจะจีบเนี่ยนะ ว็อท!? ขนาดพี่เหลืองที่แกเหมือนๆจะชอบฝาแกยังไม่ใช้วิธีนี้เลยต่อให้จะหึงหนักแค่ไหนก็เถอะ ส่วนหมอกก็ยอมง่ายจัง ขัดอะไรไม่ได้เลยเหรอ มันเลยดูน่าเบื่อๆสำหรับคู่นี้นะ

ออฟไลน์ imac

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
อีพี่รุกหนักมาก พี่ฝาจะไหวเร้อ

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
ไอ้พี่จะยังไง คือจะรุกแล้วใช่ไหม อยากรู้สักทีใช่ไหม อย่าแค่หวงก้างแล้วมาทิ้งไปนะ จะยำเละเลย

ฝาคนคูล ก็คูลต่อไปค่ะ แหมจะหน้าแดง หูแดง ก็ยังคูลได้ แถมยังไปรู้เรื่องหมอกอีก
ดีนะที่ไม่ถาม คนคูลเค้าไม่ค่อยเผือกเนาะ แต่อย่าให้เล่า จะถามต่อทันที 5555

หมอกก็ยังรักแหละ แต่ก็ยังไม่กล้ากลับไป เทียนก็บุกพอกัน เอาให้แน่นะเทียน

สงสารธาร ถ้าธารชอบหมอกจริง ถ้าเป็นเรื่องจริง คือน่าสงสารสุดละ แอบชอบมาตั้งนาน
เพราะคำว่าเพื่อน คิดว่าไม่ชอบผู้ชายด้วยไหม หรือไง ธารถึงไม่บอกสักที

เชียร์น่ากลัว ทำไมกล้าสู้กับนักรบ 5555

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
นักรบรุกหนักมาก,,,  ไหวมั้ยฝา??

ออฟไลน์ Kaemmiizz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 730
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-4
มีสิ่งผิดปกติสินะ เจนสัมผัสได้

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-2
    • แฟนเพจ




บทที่15





“นี่ไอ้พี่ มึงมองไรนักวะ จะกินไหมถามจริง”



“กูก็กินอยู่”



อยากจะกรอกตาใส่แรงๆสักสองทีติด พี่ฝาไม่โอเคเลยครับอยากจะบอก ตั้งแต่เข้ามานั่งในร้าน พี่ฝาก็ค่อนข้างที่จะเกร็งแรงอยู่ คาเฟ่สไตล์ญี่ปุ่นผสมความมินิมอล ย่านเอกมัย แบบว่าไม่เข้ากับหนังหน้าคนพามาอย่างแรง แต่ดูเหมือนมันจะค่อนข้างชอบนะครับ ชิลล์เหลือเกิน นั่งกระดิกเท้า ดูดน้ำแอปเปิ้ลมิ้นโซดาของมันไป



 “กินก็ไม่ต้องมองหน้ากันดิวะ ตั้งใจแดกหน่อย”



“ก็ตากู เรื่องกู”



จิ๊ปากใส่มันไปที พี่ฝาขัดใจมากเลยครับ ชอบมาจ้องกันแล้วใครมันจะกินลง แม่งมองๆๆ แดกกูเข้าไปเลยไหมล่ะถ้าจะจ้องเบอร์นี้



“ถ้าพี่มึงไม่แดก กูจะแดกเองแล้วนะครับ”



ว่าแบบนั้นพร้อมเลื่อนส้อมไปจิ้ม’หมูสามวัน’มากิน ชื่อเมนูเวอร์วังมากๆ แต่กินทีก็อร่อยแบบชื่อมันนั่นแหล่ะครับ  จิ้มเอามาหั่นเข้าปาก แค่มีดสะกิดเนื้อก็ล่อนออกมา ไม่ได้สนใจไอ้คนที่มองผมอยู่แบบนั้นแล้วตอนนี้



“อ้า”



เสียงคนตรงหน้าที่ทำให้ต้องเงยหน้าจากหมูอร่อยๆไปมอง อ้าๆหุบๆอะไรซิ?



“กูอยากกิน”  บอกออกมาแบบนั้น พร้อมทำปากยื่นๆมาที่ส้อมของผมที่กำลังจิ้มหมูอยู่ อ่า....



“กะ...ก็กินดิวะพี่”



“อื้ม จะกินไง อ้า....อ้า”



ได้แต่จ้องหน้าไอ้คนหน้าดุตาคมที่ผมชอบ ตอนนี้กำลังทำเสียงน่ารำคาญ ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังทำหน้านิ่งๆ ได้แต่กำส้อมในมือแน่นๆพร้อมเม้มปากเข้าหากัน แบบว่าทำตัวไม่ถูกเลยแบบนี้ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจยื่นหมูหมักสามวันนั้นส่งไปเข้าปากคนตรงหน้า



ฉ่า!



เสียงเหมือนหมูในกระทะไหม้...แต่เปล่า หน้ากูเนี่ยยยย พี่ฝาคนคูลฮ็อตมากเลยตอนนี้ เชี่ยเอ๊ยยยยย ไอ้เชี่ยพี่เหลืองแม่งเล่นกูแล้ว



“หึ”  เคี้ยวไปแบบนั้น ก็ไม่ต้องมาหึ พร้อมยิ้มมุมปากใส่กู เชี่ย !



“อร่อยดีนะ”   เออออ หุบปากแล้วแดกไปเลยแม่มมมม



“อร่อยเพราะมึงป้อนรึเปล่าวะ มา...กูขออีกคำดิเผื่อได้คำตอบ อ้า~~”



ให้มันได้แบบนี้สิ...ใจกู


.

.

.




“พี่ มึงจะพากูไปไหน”



หันไปถามคนที่วันนี้ทำเอาใจผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมาหลายวัน ร่างสูงที่ยังคงนิ่ง และตั้งใจขับรถต่อไปแบบนั้น …



“กูไม่ได้พาไปฆ่าหรอก”



“เอาดีๆ”



“ทะลึ่งนะมึงเนี่ย เอะอ่ะให้กูเอา อ่อยหรอวะ?”  มีการปรายตามองไปอีก



“ก็เหี้ยละ!”



“หึหึ...มึงตลก”



มองค้อนไอ้ตัวกวนตีนข้างๆ เอาจริงๆเริ่มสับสน วันนี้พี่มันกินอะไรมา ทั้งกวนตีน ทั้งกวนใจ เป็นผู้ชายที่ผมตามอารมณ์และเดาความคิดไม่ออกสักที บางครั้งเหมือนคนอารมณ์ร้อน ใจร้าย ไม่แคร์ใคร แต่บางทีก็เอาใจใส่ มีมุมน่ารักที่ทำเอาใจบาง และอ้อนแบบอึนๆมึนๆของมัน โว้ย สรุปกูจีบมึง หรือมึงจีบกูเนี่ย



“ก็แค่จะพาไปดูห้องกู”



“ห๊ะ?”



“ทำห้องเสร็จแล้ว ได้ย้ายออกจากคอนโดไอ้รุกแล้ว มึงรู้ไหม มันแทบจุดพลุที่รู้ว่ากูจะออกจากห้องมันสักที เหอะ...แค่ไม่ได้เอาเมียไม่กี่เดือนเองเถอะ”



“ถ้าเป็นพี่ไม่ได้เอาเมียเป็นเดือนแบบพี่รุก พี่จะเฉยๆไหมล่ะ”



“ไม่รู้ดิ ของกูไม่เคยขาด”



“โวะ”



“แต่ถ้าอยากรู้คำตอบ ลองมาให้กูเอาดูไหมล่ะ แล้วลองขาดมึงสักพัก เดี๋ยวอาจจะรู้คำตอบ”



“เชี่ยกล้วย! ทฤษฏีทำการทดลองของมึงเหี้ยมาก กูขอด่า”



“เรียกแบบนี้อีกแล้วนะมึง ดูท่าจะอยากเป็นเมียเนอะไอ้จืด”



“เออกูอยากเป็น ก็กูตามจีบมึงนี่พี่ แต่หลังๆกูเริ่มสงสัยแล้วเนี่ย เหมือนมึงขโมยบทกูเลยว่ะพี่”



“ไอ้หลงตัวเอง”



ว่าไม่พอ ผลักหัวกูเพื่อ!...



“เจ็บนะเว้ย!”



“ก็ทำให้เจ็บ หรือมึงชอบแบบเจ็บๆวะ? ซาดิสนะเรา”



“ไม่พูดด้วยแล้วโว้ยยย คนคูลแบบกูเหนื่อยมากเลยกล้วย”



“ฮ่าๆๆ  ตลกจริงๆนะมึงเนี่ย”



ดิเอ็นบทสนทนาให้ด้วยครับ พี่ฝาเหนื่อยจะพูด ปล่อยให้อีกคนที่วันนี้ดูมันจะขำมากเป็นพิเศษขับรถไป ไม่ไหว พี่ฝาเหนื่อยมาก เหนื่อยใจครับ ใจพี่ฝาเต้นรัว ตึกตักๆมาตั้งแต่เช้าแล้วนะเออ



รถคันหรูที่เลี้ยวเข้ามาจอดคอนโดแถวย่านอโศก ตึกสูงที่ผมไม่เคยมาเหยียบ แน่นอนว่ามันต้องแตกต่างจากห้องเช่าสตูดิโอเล็กๆของผมแน่นอน หรูสัดตั้งแต่ล็อบบี้ทางเดินเลยล่ะคุณ



“กูอยู่นี่ ชั้น29”



“อ่อ เค”



ยกยิ้มมุมปากส่งมาให้ ก่อนจะเดินนำเข้าไปในโซนของลิฟที่จะพาขึ้นไปสู่ด้านบนของตัวตึก แต่เป็นผมเองที่เลือกจะหยุดเดินและยืนอยู่แบบนั้น จนทำให้อีกฝ่ายต้องหันมามองหน้า ก่อนมันจะเลิกคิ้วเป็นคำถามส่งมาให้



“ทำไมมึงไม่ตามมา”



“ก็รู้แล้วว่ามึงอยู่นี่ไงพี่ งั้นกูก็จะกลับล่ะ”



“มึงฝัน?”



“ห๊ะ”



“มานี่”



ว่าแบบนั้นก่อนจะกระชากแขนผมให้เดินตามเข้าไป กูจิกขากับพื้นไว้ก็ไม่ทัน และสุดท้ายก็เดินโง่ๆตามมันออกมาเมื่อลิฟมาจอดอยู่ที่ชั้น29



‘แกร๊ก’



“เข้ามา”



“คือกูว่า....”



“อย่าให้กูต้องพูดซ้ำได้ไหมวะ...มึงเป็นอะไรนักหนา นี่กูกำลังอารมณ์ดีนะไอ้ฝา”  หันมาจ้องหน้าผมดุๆ กลืนน้ำลายลงคออึกหนึ่ง และสุดท้ายก็เดินตามมันเข้าไปจนได้



“ทำตัวเป็นสาวน้อยแรกแย้มนะมึง กลัวการเข้าห้องผู้ชาย ตลก”



“ก็มันดูใจง่าย”



“มันดูใจง่ายตั้งแต่มึงให้กูนอนห้องละ มาคิดเหี้ยอะไรเอาตอนนี้”  กูนี่แยกเขี้ยวใส่เลย อันนั้นไม่เรียกใจง่าย อันนั้นเรียกว่ากูไล่มึงให้ออกจากห้องกูไม่ได้จะดีกว่า



“มึงว่าห้องสวยไหม”



มันที่ถามออกมาแบบนั้น มองไปรอบๆ ก็ต้องยอมรับว่าสวยมาก ห้องนอนสองห้อง ห้องน้ำสองห้อง ห้องครัว ห้องรับแขกแยกเป็นโซนกว้างขวางอย่างชัดเจน ตรงโซนห้องรับแขก ตรงนั้นเป็นกระจกรอบด้านที่มองทะลุออกไปจนถึงระเบียงกว้างด้านนอก โปร่งและดูโออ่าน่าดู



“อืมสวย”



“มึงว่าต้องมีอะไรเพิ่มไหม”



“ก็แล้วแต่มึงดิพี่”  คือห้องมึงไหม ถามกูทำไมครับ



“ก็กูถามมึง”



“เพื่อ! ห้องมึงครับพี่ ชอบแบบไหนก็เอาแบบนั้น ตามใจคนอยู่ไปดิวะ”



“ก็ใช่ไงวะ กูเลยต้องถาม”  มันที่ว่าออกมาแบบนั้น ก่อนจะเดินหนีเข้าไปในห้องนอน หันหน้ามองตามแผ่นหลังกว้างนั่นไปแบบไม่เข้าใจ ทั้งๆที่ใจก็เต้นตึกตักๆอยู่แบบนี้  มันจะมากไปแล้วนะเว่ยไอ้พี่เหลืองบ้าเอ้ย



รอนานหลายนาที อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมออกมาจากห้องนอนสักที คือกูอยากกลับไปนอนบ้างอะไรบ้าง ชะเง้อคอมอง ยืนหมุนไปหมุนมาอยู่หลายนาที เอ้าวะ...ตามแม่ม .... เดินเข้าไปในห้องนอน กูสตั้นไปสามวิกันเลยทีเดียว เตียงนอนกว้างๆขนาด6ฟุต นอนกลิ้งคงสบาย แต่ก็เทียบไม่ได้กับสีของผ้าปูเตียง ไม่ต้องสืบว่าห้องใคร เหลืองกว่าขี้ไม่มีอีกแล้ว โอ๊ยยย...เหลืองจนต้องหยี๋ตามอง ผ้าห่มสีเหลืองอ่อน ผ้าปูที่นอนลายตารางสีเหลืองเข้มคาดน้ำตาล ปอกหมอนสีเหลืองครีม และวางหมอนกล้วยของขวัญวันเกิดที่ผมเคยให้มันในตอนนั้นอยู่กลางเตียง ครบสูตรความเหลือง



‘แกร๊ก’



“อ้าว”



หันหน้าไปตามเสียง ก็ต้องอ้าปากค้าง ร่างสูงที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ มีผ้าเช็ดตัวพันเอวสีเหลืองเข้มอยู่แค่ผืนเดียวที่เอาไว้ปิดกาย แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่อาย ... หยาดน้ำที่เกาะอยู่ตามตัวของอีกฝ่ายยิ่งทำให้คนตรงหน้าดูเซ็กซี่ หุ่นสมส่วนบวกกับหน้าท้องที่มีลอนแบบคนออกกำลังกายนั่นก็ยิ่งทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก ใจเต้นแปลกๆจนต้องหันหน้าหนีกลับมาหมอนหมอนกล้วยให้สบายใจแทน



“หึ”



‘ตึก ตึก ตึก’



เสียงก้าวเดินที่ไม่เร่งรีบแต่ทำเอาคนที่ยืนหันหลังอยู่กระสับกระส่าย จะเดินหนีออกไปก็คงไม่ดี แต่จะอยู่ตรงนี้ก็ใจไม่ดีเหมือนกันเว่ยเฮ้ย  ไอ้ฝาเอ๊ย มึงแกล้งตายแบบเจอหมีจะดีไหม



‘หมับ’



“เชี่ย!” ไม่ดีไม่พอ พี่ฝาว่าคงไม่ทันด้วย ในเมื่อวงแขนแข็งแรงอยู่ๆก็โอบรอบตัวผมไว้อยู่แบบนี้ ลมหายใจร้อนๆที่รินรดอยู่ข้างแก้มนั่นยิ่งทำให้ต้องหดตัวหนี



“พูดไม่เพราะ”  ใช่เวลามาเทศน์สอนกูหรอถามจริง



“ปะ...ปล่อยเว่ยพี่”



“เสียงสั่น ตัวสั่น”



“พูดเชี่ยไร ปล่อยดิ!”



“ไม่รู้สึกอยากทำแบบนั้นว่ะ”



“ปล่อ…อึก!”



ริมฝีปากเย็นชืดที่แนบลงมาหยุดคำพูดของผม ในจังหวะที่ตั้งใจจะหันไปตะคอกอีกฝ่ายแบบนั้น เรียวลิ้นเย็นๆที่พึ่งผ่านการอาบน้ำค่อยๆไล้ตามริมฝีปากล่าง ขบเม้มเบาๆให้พอรู้สึกเสียววูบวาบไปทั่วทั้งตัว รู้สึกสมองเบลอๆชอบกล ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หรืออาจจะเป็นเพราะกลิ่นครีมอาบน้ำยี่ห่อไหนสักอย่างที่กำลังลอยเตะจมูกผมตอนนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้



“อื้อ”



เสียงครางขัดใจของอีกฝ่ายที่ผมไม่ยอมเปิดปาก ฝ่ามือเย็นๆที่โอบรอบเอวผมแนบชิดกับตัวมากยิ่งขึ้น พร้อมๆกับฝ่าของคนร่างสูงที่เลื่อนขึ้นมาจับที่ใบหน้า ลูบไล้เบาๆจนเผลอผวา มุมปากของคนตรงหน้าที่ยกขึ้นในตอนนั้น เผลอลืมตาขึ้นมาสบตาของอีกคน ดวงตาที่ผมชอบ ที่จ้องมองที่ไรก็เหมือนถูกดูดเข้าไปในโลกของอีกฝ่ายเสมอ



“อื้มมม”



เรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงปลายลิ้นของผมจนเผลอหลุดเสียง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ถูกอีกฝ่ายพลิกตัวกลับไปหา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ลงมานอนแผ่หลาอยู่กลางเตียงแบบนี้



“อ๊า พี่...”



ริมฝีปากหนาที่ผละออกมา ก่อนจะเปลี่ยนไปซุกไซร้ขบเม้มเบาๆที่ข้างซอกคอ มือที่เปลี่ยนมาลูบเบาๆที่หน้าอก เผลอแอ่นอกรับอย่างเผลอไผล มองเห็นดวงตาดำสนิทที่ฉายภาพของผมอยู่ในสายตาของเขา ทำเอาหน้าแดงวาบไปหมด



“กูอยาก”



“อ๊ะ....มะ...ไม่!”



ว่าออกไปแบบนั้นทั้งๆที่ค่อนข้างจะลำบาก สถานการณ์ตรงหน้าที่ชวนอ้าขา แต่สมองก็บอกว่า อย่านะมึงไอ้ฝา มึงอย่าอ้าขาให้มันง่ายๆ



“ทำไม”



อีกคนที่ปรือตา ผละตัวออกมาจ้องหน้าผม จริงๆเป็นผู้ชายเหมือนกัน ผมแน่ใจว่าตัวเองเข้าใจความรู้สึกของคนตรงหน้าดี ว่าตอนนี้มันกำลังรู้สึกยังไง และโดยเฉพาะ ไอ้นักรบมังกรที่ทิ่มอยู่ที่ขาผมตอนนี้ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมเข้าใจมันดี



“พี่...มึงยังไม่ได้รักกู มึงยังไม่รู้ใจตัวเองอะไรด้วยซ้ำ แล้วจะมาเอากู กูว่ามันไม่แฟร์มากไปนะ”



มันหมดยุคสมัยเอาตัวเข้าแลกแล้ว ถึงผมจะเป็นผู้ชาย ท้องไม่ได้ ... แต่มันก็ไม่คุ้ม กับการที่จะอ้าขาให้และสุดท้ายความรู้สึกของผมก็พังในวันที่มันรู้ตัวว่าไม่ได้รัก ... ถึงความรักของผมจะไม่มีลิมิต แต่ก็มีสติมากพอนะ



นักรบที่คล่อมตัวทับอยู่แบบนั้น ดวงตาคมที่คนร่างบางหลงรัก มองจ้องลึกลงไปในแก้วตาใส จริงๆแค่จับขึงแล้วแก้ผ้า อ้าขาแล้วกระแทกมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร ... แต่มันจะคุ้มกันงั้นหรอ จะคุ้มกันไหม ... สุดท้ายก็ได้แต่หลับตาแน่น กัดฟันจนสันกรามขึ้น ถอนหายใจอย่างหนักหน่วง แล้วผละตัวถอยออกมานั่งที่ปลายเตียงดีๆ



“โอเค...รอกูแต่งตัวแป๊บ เดี๋ยวกูไปส่ง”


.

.

.
.

                 

บอกร่างบางที่ยังนอนยั่วไข่อยู่แบบนั้น เห็นมันที่นอนถอนหายใจแบบโล่งอกใส่ผม กูรีบลุกหนีจากมันเข้าห้องน้ำไปจะดีกว่า ...



ปิดประตูห้องน้ำ แล้วเอาหลังพิงประตู ยืนหลับตาข่มความรู้สึกที่ผงาดขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เป็นความรู้สึกที่ไม่เข้าใจตัวเองแบบที่สุด ทั้งชีวิตไม่เคยคิดจะมองผู้ชายคนไหน เอาจริงๆก็บอกตรงๆว่ารังเกียจ ผู้ชายจะมาเอากันท่าไหน กูไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ ... ไม่เข้าใจแม้กระทั่งคำว่ารัก เพราะโลกใบนี้สอนให้รู้ว่า ไม่มีรักแท้ ... แล้วจะให้กูเชื่อได้ยังไงว่า รักของผู้ชายกับผู้ชาย มันจะมีรักดีๆให้ ... เพราะขนาดแม่แท้ๆยังทิ้งไป แฟนสาวที่รักทั้งใจก็เปลี่ยนใจทิ้งไปหาน้องชายของตัวเอง แล้วจะเอาแน่เอานอนอะไรกับใครได้อีกในโลกใบนี้ ...... อดีตดำมืดที่ฝังใจและคอยหลอกหลอน แต่ไม่เคยบอกใคร



ทำได้แต่บอกตัวเองอยู่แบบนี้ ... ย้ำเตือนตัวเองเข้าไว้ให้เจ็บและจำ



แต่สุดท้ายมันกลับทนไม่ได้อีกแล้ว ในวันที่เด็กผู้ชายโคตรจะธรรมดา เดินมาบอกว่าขอใจที่มันให้มาคืน ในวันที่สายตามันสั่นไหวเหมือนอยากจะร้องไห้เต็มที แต่คำพูดของมันกลับมั่นคง แน่นอนว่ามันกำลังจะตัดใจ บอกตัวเองว่าไม่ต้องสนใจอะไร คิดอย่างมั่นใจว่าเดี๋ยวมันก็กลับมาเต๊าะเหมือนที่มันเคยทำ แต่เปล่า...หลายวันที่ไอ้ฝาหลบหน้า แถมมันยังไปไหนมาไหนกับไอ้หมอเถื่อนนั่นอีก โมโหจนขึ้นหน้า บอกตัวเองว่ากูก็แค่หมั่นไส้เท่านั้นเอง … แต่สุดท้ายมันไม่ใช่เลย เมื่อเห็นร่างบางๆที่กำลังถูกคนอื่นโอบกอด วงแขนแกร่งที่กระชากเอวบางของมันมากอด ริมฝีปากของคนอื่นที่กดจูบลงบนปากเล็กๆนั่นของมันแบบอุกอาจ กล้าดียังไง ... มันเป็นของกู!



และเพราะแบบนั้น เลยต้องกลับไป ...



บอกกับตัวเองแบบนั้น ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะค่อยๆดึงผ้าเช็ดตัวผืนหนาออกจากตัว เงยหน้าหลับตาเอาหัวพิงกำแพงอยู่แบบนั้น ลมหายใจเข้าออกหอบกระเส่าที่ดูจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือหนาที่เลื่อนลงไปกอบกุมส่วนแข็งขืนลูบไล้เบาๆก่อนจะขยับฝ่ามือช้าๆเป็นจังหวะ ลมหายใจที่ถี่กระชั้น ภาพในหัวที่คิดเห็นเพียงหน้าของใครบางคนที่ไม่ได้ตรงสเป็ค ไม่ได้เป็นที่น่าสนใจ แต่กลับติดอยู่ในสายตาจนยากที่จะลืม



“อื้อ อา”



ริมฝีปากหนาที่กดจูบดูดดึงไปบนริมฝีปากบาง แทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็ก ฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามเอวบาง ริมฝีปากที่ผละออกกดจูบไปตามลำคอ ไล้ลงมาที่ยอดอกก่อนจะขบเม้มเบาๆ คนร่างบางที่ครางกระเส่าอยู่ใต้ลำตัว ขาขาวที่อ้าออกกว้าง ก่อนที่ส่วนแข็งขืนของเขาจะสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรัก บีบรัดจนต้องกัดฟัน



“อ่า ฝ...ฝา”



ฝ่ามือหนากำส่วนแข็งขืนพร้อมขยับมือสาวขึ้นลงเป็นจังหวะ พร้อมทั้งหลับตาครางชื่อของคนที่ตัวเองเห็นในหัวออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ



ร่างสูงที่สอดใส่เข้าไปกระแทกแกนกายเข้าออกไวมากขึ้น ช่องทางคับแคบที่บีบรัดจนแน่นไปหมด ...



มือแกร่งขยับชัดรูดในจังหวะที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่สุดท้าย เสียงครางกระเส่าจะดังออกมา



 “อ๊ะๆ ฝา อื้มมมม”



น้ำขุ่นใสที่เปราะเปื้อนไปเต็มฝ่ามือ รวมถึงไหลลงไปที่พื้นจนเปรอะเปื้อนไปหมด ร่างสูงที่ยืนเอาหลังพิงกำแพงได้แต่หอบหายใจเหนื่อยๆ ก่อนดวงตาสีนิลจะค่อยๆปรือขึ้นมา


.

.

.


พี่ฝาได้แต่มองคนตรงหน้าที่ข่มสันกรามจนแน่น ก่อนจะรีบลุกพรวดเดินหนีผมไปเข้าห้องน้ำ ได้แต่มองตามแผ่นหลังแกร่งนั่นไป ใจยังสั่นระรัวอยู่เลย แต่ถ้าพูดตรงๆว่าตกใจไหม ก็ตอบเลยว่าไม่ เพราะไม่ได้ต่างจากที่คิดไว้มากนัก มันพามาห้อง ผู้ชายที่หญิงเยอะแบบมัน ทำไมผมจะไม่รู้ แต่เสียใจ พี่ฝาไม่ง่ายนะครับเด็กๆ



“อื้อ อา”



หือ....เสียงอะไรซิ  ก็บอกแล้วว่าพี่ไม่ได้ขี้เสือกหรอก พี่แค่สงสัยเล็กๆ ว่าแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ประตูห้องน้ำ ลองเอาหูแนบประตูดู อยากจะรู้ว่าพี่มันพูดอะไรคนเดียววะ



“อ่า ฝ...ฝา”



“เชี่ย!”



อุทานออกมาแบบนั้นแล้วเด้งตัวออกห่างจากประตูทันที  เลือกที่ไหลเวียนอยู่ในตัวไหลมารวมกันที่หน้าทันที ไม่บอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไร  ไหนมึงบอกจะไปแต่งตัวไงวะ



“อ๊ะๆ ฝา อื้มมมม”



อื้มมม เล่นใหญ่เล่นโตด้วย ดูท่าจะเสร็จแล้ว ... วิ่งสิฝาวิ่ง วิ่ง...



‘แกร๊ก’



ผ่าม!



“0.0”



“- -“



ตาสบตา สายตาก็จ้องมองกันรู้สึกเสียวซ่านหัวใจจจจจ ใช่เวลาไหมไอ้เชี่ย!



“แหะๆ...แบบว่าอยากจะปวดฉี่นิดหน่อยเลยเดินมาน่ะพี่”



“อ่อ...”



“งั้นขอเข้านะ”



“เห้ยเดี๋ยว!”



มึงคว้าตัวกูไม่ทันหรอกไอ้พี่ กูวิ่งพรวดพราดเข้าไปเลย อายเกินกว่าจะทนเห็นหนังหน้าของพี่มันได้ ถึงพี่ฝาจะชอบไอ้พี่เหลืองมากแค่ไหน แต่ใจไม่ด้านพอจะไม่เขินอายนะรู้ยัง



“หือ เชี่ย!...นี่มันอะไรวะเนี่ยกูเกือบลื่น”



ดีนะพี่ฝาฉลาดเกาะขอบอ่างล้างหน้าไว้ทันไม่งั้นกูหัวแตกแน่ครับ ยกฝ่าเท้าขึ้นมาดู ก้มลงไปมองแบบชัดๆ กระพริบตาปริบๆสองทีถ้วน เหนียวๆ ใสๆขาวๆ ลื่นปรืดๆ



ผ่าม!



“โว้ย!!! ไอ้เชี่ยพี่รบ ทำไมชักแล้วไม่เช็ดวะไอ้พี่!!!”



“ก็กูห้ามแล้วมึงไม่ฟัง โด่ขนาดนั้นก็ต้องรีบชักรีบเสร็จสิวะ!!”



เหยดแหมมมม ยังมีหน้าตะโกนตอบกูกลับมาอี๊ก เชี่ยเอ๊ยยย ขอความหน้าหนาจงสถิตมาบนหน้ากูด้วยเถิด หนาสักครึ่งนึงของหน้าไอ้พี่รบก็พอ ฮื่อออออ ช่วยพี่ฝาด้วยคร๊าบบบบบ เหนียวเท้าจุงเบย







...





            เช้าวันใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิม เพิ่มเติมคือการที่พี่ฝาคนคูลมามหาลัยเองครับผม ไม่มีราชรถมาส่งบ่อยๆ เพราะเมื่อคืนมันมาส่งผมที่หอแล้วกลับไป วันนี้พี่เลยแว๊นลุงมอไซต์มาและเดินเข้ามหาลัยเอง  ก่อนเข้ามายังคงแวะซื้อขนมตาลเจ้าเดิมที่เคยซื้อไปเต๊าะไอ้พี่รบเมื่อคราวก่อนมาด้วย พี่ฝาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายครับ เคยซื้อ20บาทยังไง ตอนนี้พี่ก็ยังซื้อแบบเดิมล่ะครับผม  คิดว่าตอนเที่ยงจะเอาไปฝากไอ้พี่รบมัน   ... ตัดสินใจมาทางลัดทางเดิมที่จะทำให้ถึงตึกตัวเองไวกว่าทางอื่น เดินผ่านตึกคณะบริหารเหมือนวันนั้นไม่มีผิด วันที่พี่ฝาเจอไอ้พี่เหลืองฟันดะกับดาวคณะดาวมหาลัยอะไรสักสิ่งอยู่ในรถ  ลานจอดรถตึกคณะนี้ยังน่ากลัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ ใบไม้ปลิวว่อนไม่ได้เหมือนฉากหนังเกาหลียังคงเกลื่อนเต็มพื้น





‘แฉะๆ’





เดินไปสักพัก ได้ยินเหมือนเสียงคนเหยียบเศษใบไม้ หยุดชะงักก้าวที่กำลังเดิน รู้สึกเหมือนมีคนเดินตามมา หันไปมองข้างหลัง ... ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า หรือพี่ฝาจะคิดมากไปเองวะ





‘แฉะๆๆ ตึก ตึก’





ขมวดคิ้วแน่นเลยกู รู้สึกเหมือนมีคนจ้องอยู่ด้านหลัง ในใจนี่พี่สวดมนต์วนไปสามจบถ้วนแล้ว นี่คิดว่า อยากจะสวดบูชาพระรัตนตรัยต่อด้วย ผีจะมาหรอกพี่ตอนกลางวันแบบนี้พี่ไม่โอเคเลยนะหือ



เสียงจังหวะก้าวที่ถี่กระชั้นมากขึ้นๆ ทำเอาใจผมสั่น จนสุดท้ายต้องหยุดเดิน...พอหยุดเดินเสียงเดินข้างหลังก็หยุดตาม เชี่ยเอ๊ย ผะ...ผีหรอวะ!





‘พรึบ’





ตัดสินใจหมุนตัวหันไปมอง



ผู้ชายร่างสูงที่ตัดผมไถข้าง และสักลายที่แขน หน้าตาที่ดูเหมือนไม่ใช่คนไทย ผิวขาวเหลือง ดูท่าจะเป็นคนญี่ปุ่นหรืออาจจะลูกครึ่ง ความสูงน่าจะประมาณไอ้พี่รบ สัก186 กะประมาณจากสายตาเอา คนตรงหน้าที่จ้องหน้าผมก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากส่งมาให้ ดวงตาวาววับที่จับจ้องผมจากหัวจรดปลายเท้า  เรียกได้ว่าไม่เป็นมิตรเหี้ยๆ เรารู้จักกันหรอวะ?



“สวัสดี”



“เอ่อ....”



“เด็กไอ้นักรบ”



“ห๊ะ เห้ย! ปล่อยกูน...”



‘พรึบ’



ถุงขนมตาลที่ล่วงลงพื้น พร้อมๆกับร้อยยิ้มของใครอีกคนที่ยังคงโอบกอดร่างบางที่สลบสไลอยู่ในอ้อมแขน



“ยาสลบอันนี้ ได้ผลดีจังนะ หึ”



....

-TBC-





สวัสดีจ้าาา มาพบกันแล้วทุกวันส.นะเออ แคทมาแล้วจ้าาา...สำหรับตอนนี้ ไม่รู้จะถูกใจคนอ่านมากน้อยแค่ไหน หลายท่านอาจจะเบื่อกับนิยายเรื่องนี้แล้ว แบบว่าอะไรวะ พระเอกอารมณ์แปรปรวนมากคุณ ไม่รู้ๆอะไรของมึง และบางท่านอาจจะ ตอนที่15แล้ว...ทำไมยังไม่ได้กันอีก พี่นักรบโคตรกากในจุดนี้

**อยากจะบอกว่า ทุกอย่างมันก็มีคำตอบของมันเนอะ พี่รบจริงๆแคทว่าเป็นพระเอกที่น่าสงสาร ถ้าได้อ่านใน
พาร์ทนี้ ไม่รู้จะมีใครเข้าใจมากขึ้นไหม แคทมีความคิดว่า คนๆนึงที่เค้าโดนทำลายความรักมาตั้งแต่เด็ก กับโดนคนรักที่ครั้งนึงเคยคิดว่ามันเป็นรักที่ใช่ แต่สุดท้ายมันก็จบแบบไม่สวย แคทว่ามันไม่แปลกที่พี่รบจะตอบน้องฝาตลอดว่าไม่รู้ ...
ถ้าใครมีหนังสือOne Night...คืนเดียวก็เสียวได้ แคทคิดว่าอาจจะเข้าใจพี่แกมากขึ้นนะคะ จริงๆพี่รบน่าสงสารน้า



**ส่วนน้องฝา...แคทชอบน้องมากเลย แคทว่าถึงน้องจะหน้าตาธรรมดาจืดๆ แต่เป็นเด็กมีความคิดล่ะ และที่สำคัญน้องไม่ง่าย ถึงเรื่องความรักน้องจะเต็มที่ แต่น้องก็มีความคิดนะเออ



และสุดท้าย...ใครกันนะหือที่มาใหม่ ตัวละครเก่าตัวละครใหม่ คือใครมากันให้วุ่นคุณเอ๊ย ... สงสารฝาจังเลยอ่าาา



ปล. ตอนนี้เขียนลบๆหลายรอบมาก ถึงแคทจะยังเขียนไม่ดีมาก อาจจะไม่ถูกใจไปบ้าง แต่แคทจะพยายามมากๆนะคะ  *0* งื้ออออ

รักคนอ่านนนน



 :katai4: :mew2: :pig4:

ออฟไลน์ lemonpreaw

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
น้องฝาโดนลักพาตัวไปไหนล่ะเนี่ย ตัวละครใหม่มาร้ายหรือมาดี

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
สมน้ำหน้าอิพี่เหลืองโลกสวยด้วยมือเราไปเถอะค่ะ
ว่าแต่ตัวละครใหม่คือใครรร เขาหล่อไหมนะ?55

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
เหยยยยยศัตรูเฮียรบโผล่มาจสกไหนละเนี่ยแล้วนี่มาจับพี่ฝาไปแน่ใจแล้วเหรอ เจอพี่ฝาคนคูลไประวังจะปวดประสาทเด้อ

ปล.ฉากเฮียรบในห้องน้ำนั้น.....  :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
แหล่วววววๆๆ.. น้องฝาตอนนี้เริ่มไม่คูลร่ะ..
พี่รบจะช่วยน้องฝาได้ทันมั้ยยย... ไรท์รีบมานะคะ..  :katai4:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ใครอ่ะ??? พี่นักรบช่วยฝาด้วย,,,

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-6
น้องฝาถึงจะหน้าตาจืดๆ แต่เสน่ห์น้องไม่ธรรมดาเลย  มีแต่คนเข้าหาตลอด 

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1650
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0

ออฟไลน์ armize

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 95
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
พี่รบไปช่วยฝาเร็ว

ออฟไลน์ Unlimited017

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 19
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รออออออออ ฉันจะคอยจับตาดูเธอ ไอ้พี่นักรบ เธอจะทำน้องฝาของฉันเสียใจอีกมั้ยย

ออฟไลน์ kawoat

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 389
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
งือชอบจัง รีบมาต่อน้า
เป็นกำลังใจให้จ้า

ออฟไลน์ Yoghurt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-2
    • แฟนเพจ



บทที่16





“ไปที่เซฟเฮ้าส์”





เสียงเข้มที่ดังขึ้นจากข้างตัว ผมที่ไม่ได้ขยับตัวไปไหน ได้แต่นอนหงายหลับตาอยู่ที่เบาะด้านหลังรถ ทำได้เพียงนอนนิ่งๆอยู่แบบนั้น มีบ้างที่แอบขมวดคิ้วนิดๆ รู้สึกมึนๆในหัวนิดหน่อย เหมือนอยากจะง่วงเหมือนอยากจะเบลอ แต่ไม่ได้หลับ ... ขอโทษที ก่อนหน้านี้กูหลอก





“พี่จะทำจริงๆหรอครับ”   เสียงดังมาจากหน้ารถ คิดว่าคงจะเป็นคนขับ



“ทำสิวะ หึ ก็มันบอกไม่สนนี่ นิดๆหน่อยๆแค่นี้คงไม่อะไรมากหรอก”



พูดเชี่ยอะไรกัน ทำไมกูไม่เข้าใจ เวลามึงจะพูดถึงใครก็โปรดระบุชื่อหน่อยสิวะ คนจะฟังก็ฟังไม่เข้าใจเลยแม่ม พี่ฝาเซ็งมาก ทั้งมึนทั้งเบลอ แล้วยังต้องมางงว่ามันพูดถึงใครอีก ... นี่ไม่ได้ขี้เสือกนะ พี่แค่เก็บข้อมูลไว้เอาตัวรอด



“หึ จืดสนิท”



นี่มึงด่ากูหรอวะ! ได้แต่คิดในใจแบบนั้น อยากจะลุกขึ้นต่อยหน้ามัน แต่พี่ทำไม่ได้ พี่ต้องนิ่งๆไว้ จะทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง อยู่ๆก็โดนลักพาตัว นี่กูยิ่งใหญ่มาจากไหนถึงขนาดมีคนมาโปะยาสลบ แต่ขอโทษ พวกมึงพลาด กูดมไปนิดเดียว ตอนตั้งตัวได้กูก็แกล้งตายละ วิธีการถนัดกูเลยเถอะ



“หน้าอ่อนมาก”  กูไปเป็นยอดอ่อนใบชาบนหางตามึงหรอ วิจารณ์หน้าพี่ฝาจัง



“หึ” มือหยาบที่เลื่อนมาลูบตามใบหน้าของผม ทำเอาสะดุ้งหน่อยๆ แต่ก็ต้องแกล้งทำนิ่งต่อไป หลับตาไว้ในแบบที่ควรจะเป็น



“มันจืดเพราะมันขาว แต่ผิวลื่นมือดีนะ”



“ใจเย็นหน่อยลูกพี่”



“มึงก็รีบขับสิวะไอ้เอก กูอยากจะรู้ว่าขาวๆแบบนี้ ข้างในจะขาวแค่ไหน”



ว่าแบบนั้นก่อนจะเลื่อนมาลูบที่ลำตัวของผม ได้แต่กัดฟันข่มใจ ทั้งๆที่ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ สัมผัสหยาบโลนที่ลูบไล้ไปตามตัวผม จากลำคอลากลงมาถึงหน้าอกทำเอาผมอยากจะอ้วก ได้แต่นอนนิ่งๆทั้งที่ตัวสั่น ใจกลัว และรู้สึกรังเกียจ



“หัวนมตั้งทั้งๆที่สลบเลยว่ะ ท่าจะเด็ด”



“เด็ดแม่มึงสิไอ้เชี่ย!”





‘ผลัก!’





ไม่ไหวแล้วเว้ย!!  ใครมันจะทนไหว เล่นมาบีบๆถูๆหัวนมกันอยู่ได้ ถ้าจะขนาดนี้ หัวนมนะเว่ยไม่ใช่ต้นไม้ขอหวย เลขขึ้นนมกูแล้วมั้ง และเพราะแบบนั้น จึงเด้งตัวขึ้นมาแล้วแล้วต่อยเข้าไปเต็มๆหน้าของอีกฝ่าย ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบปีนขึ้นไปนั่งคล่อมทับตัวอีกฝ่าย



“โอ๊ย ไรวะเนี่ย เจ็บนะเว่ย”  สองมือเรียวที่ตรงเข้ากระชากผมหน้าไว้แน่น



“มึงตายไอ้เห็บหมา!”



“เห้ย ลูกพี่!”



“โอ๊ยๆปล่อยนะเว่ยไอ้หน้าอ่อน โอ๊ย!”



“ไม่เว่ย! มึงจับกูมาทำไมวะ ปล่อยกูไป กูไม่มีเงินหรอกเว้ย!!”



ตะโกนบอกมันไปทั้งที่มือทั้งสองข้างยังกระชากอยู่ที่หัวของมัน กูเขย่าโยกๆแรงๆเอาให้ผมมึงร่วงออกมา มึงจับพี่ฝาคนคูลมาทำไม! ตบเข้าที่กกหูมันอีกที นี่แน่ะ!





‘ตุบ!’





“โอ๊ย! ไอ้สัดเอ๊ย”



“มึงอย่าอยู่เลย!”



“ไอ้เอกมึงจอดรถโว๊ย โอ๊ยๆ!”



“ครับพี่!”





‘เอี๊ยด’





เสียงล้อรถบดถนนที่เบรกไปกับพื้นถนน ทำเอาคนร่างบางที่ปีนขึ้นไปนั่งทับตัวอีกฝ่ายถึงกับหงายหลัง และเพราะแบบนั้น ร่างสูงของคนที่ฝากระชากหัวอยู่จึงถูกปล่อยเป็นอิสระ ฝ่ามือหนาที่ผลักคนร่างบางกว่าลงไปที่เบาะรถจนหงายท้อง ก่อนที่หมัดหนักๆจะกระแทกเข้าที่ท้องเต็มแรง



“อัก”



“แสบนักนะมึง!”



‘เพี๊ยะ’



แรงสะบัดจากฝ่ามือทำเอาใบหน้าถึงกับสะบัดอย่างแรง หน้าใสขึ้นสีฝ่ามือห้านิ้ว ร่างบางของฝาได้แต่นอนงอตัวด้วยความจุกจนพูดไม่ออก หน้าใสที่ขึ้นสี ทั้งเจ็บและแสบจนน้ำตาไหล



“ฤทธิ์เยอะดีนัก มานี่!”



มันที่พูดแบบนั้นเสียงเหี้ยม ก่อนที่จะหยิบเนคไทน์ออกมาจากคอนโซลหน้ารถ มือของร่างบางที่ถูกไขว้ไว้ด้านหลัง และถูกผูกไว้ด้วยเนคไทน์อย่างแน่นหนา เนคไทน์อีกเส้นที่ถูกเอามาปิดตา ร่างบางที่ตัวสั่นเทา ทั้งเจ็บทั้งกลัว



“ถึงเมื่อไหร่ กูจะจัดให้หนักเลยมึง...ไอ้เอก ออกรถ!”



น้ำตาใสที่ไหลลงอาบแก้ม อยากจะร้องตะโกน แต่มันจุกจนพูดไม่ออก ไม่คิดเลยว่า เวลาที่นางเอกในละครโดนต่อยแล้วทำอะไรไม่ได้ เวลาเรื่องจริงมาโดนเอง มันเจ็บยิ่งกว่าที่เห็นในละครเยอะเลย



“ร...รบ ชะ...ช่วยด้วย”



“หึ มันคงมาช่วยมึงหร๊อก”



เสียงเย้ยหยันที่ดังเข้าหูยิ่งทำให้น้ำตาไหล เขารู้ดีว่าไม่มีใครช่วยเขาได้ นอกจากหน้าของพ่อแม่พี่สาวที่นึกอยู่ในหัวตอนนี้ อีกคนที่คิดถึง ก็คือนักรบ ... พี่จะมาช่วยผมได้ไหม แบบที่พระเอกในหนังเค้าชอบทำ



แต่ลืมไป...นี่ไม่ใช่ในละคร





.

.

.





‘ผลัก’



ร่างบางที่ถูกเหวี่ยงลงไปที่พื้นปูนเย็นๆอย่างแรง ทั้งเจ็บทั้งจุกแต่ก็ฝืนเงยหน้ามามองจ้องเขม็งใส่คนที่กำลังแสยะยิ้มจ้องเค้าอยู่ 



“สายตาดีนี่ เห็นจืดๆคิดว่าจะกลัวจนช็อคตาย”



“มึง! จับกูมาทำไมวะ กูไปทำไรให้ กูเคยขโมยกล้วยมึงกินหรอ ทำไมต้องโกรธกัน!”



“หึ มึงไม่ได้ทำ”



คนตรงหน้าที่ทรุดตัวลงนั้งเพื่อที่จะจ้องหน้าฝาให้ชัดๆ  ฝ่ามือหนาที่ตรงเข้าบีบปลายคางของคนร่างบางไว้แน่นจนรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งหน้า



“ก็แค่ของขวัญเซอร์ไพรส์เพื่อนเก่า”



“อะ...อะไร”



“ไม่เสือกน่า”



ว่าแบบนั้นก่อนจะบีบปลายคางของคนร่างบางแน่นขึ้นไปอีก ริมฝีปากบางที่ปิดสนิทถูกบีบจนอ้าออกกว้าง



“อยากจะรู้จัง จะสนุกแค่ไหนกันนะ กูว่ามึงกินน้ำหน่อยดีกว่า...ไอ้เอก เอาน้ำมา!”



“ไอ้ อูไอ้อิน อึก!” ร่างบางที่พยายามพูดปฏิเสธทั้งดิ้นหนี แต่ก็ไม่สามารถหลุดไปได้ คนตรงหน้าที่เทน้ำกอกปากบางโดยไม่ได้สนใจอีกฝ่าย สายตาคมมองจ้องก่อนจะแสยะยิ้มสะใจ





‘แคกๆๆ’





“หึ”



ร่างบางที่นอนสำลักอยู่บนพื้นปูนเย็นๆทั้งๆที่มือก็ยังถูกผูกไว้ได้แต่ไอออกมาแรงๆ คนตรงหน้าที่มองอย่างไม่สะทกสะท้าน ปรายตามองหน่อยๆ ก่อนจะเดินออกไป ทิ้งไว้ให้ร่างบางอยู่คนเดียว



ฝาที่มองไปรอบๆ ห้องเย็นๆที่รอบด้านมีแต่ผนังปูน มืดๆทึบๆและเหม็นอับ ไม่มีหน้าต่างให้แสงได้ลอดผ่านเข้ามา น่าจะเป็นห้องที่อยู่ใต้ดิน ร่างบางสั่นเทา น้ำตาลื่นขึ้นมาที่ขอบตาสวยอย่างน่าสงสาร ทั้งไม่เข้ากับเหตุการณ์ในตอนนี้ ทั้งกลัว ทั้งหวาดหวั่น ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องถูกจับมาแบบนี้ ร่างบางที่นอนคุดคู้อยู่กับพื้นเย็นเฉียบได้แต่ตัวสั่นระริกอย่างน่าสงสาร ตอนนี้จะมีใครรู้บ้างไหม ว่าตัวเขาถูกไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้มันจับมาอยู่ที่นี่



“ฮึก อึก...พี่ฝากลัว ฮึก”



ได้แต่พยายามงอตัวเข้าหาตัวเอง เพราะมือก็ถูกมัด ทำให้กอดตัวเองไม่ได้ หน้าใสที่ปากแตก หน้าแนบไปกับพื้นสกปรก ปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาอาบแก้มอย่างหวาดหวั่นในหัวใจ



.

.

.
       



ร่างสูงที่ก้าวเดินมาที่ลานจอดรถของคณะพร้อมๆกับเทียนตอนช่วงเวลาสิบโมง วันนี้อยู่ๆอาจารย์ก็ยกเลิกคลาสสะอย่างงั้น ก็ดีจะได้ไปรับใครบางคนที่วันนี้ยังไม่ได้เจอหน้า ไอ้เด็กบ้าที่เข้ามาปั่นป่วนหัวใจคนอย่างเขา ทั้งๆที่ตอนแรกตั้งใจจะเล่นๆ แต่ตอนนี้มันกลับเล่นไม่ได้อย่างที่คิด



“ไอ้รบกูถามหน่อย”



“ว่า”



“ตอนนี้มึง...”



“พอหมดเวลา”



“ไอ้สัด!กูยังถามไม่จบประโยคเว่ย”



“ก็มึงบอกว่าถามหน่อยเดียว แต่นี่มึงเหมือนจะถามเยอะนะ”  ปรายตามองเพื่อนนิดๆก่อนเลิกคิ้วใส่



“มึงนี่กวนตีนขึ้นเรื่อยๆนะไอ้รบ”



“หรอ”



“โว๊ะ คุยกับมึงแล้วกูเหนื่อย กูไม่เข้าใจเลยว่ะ สาวๆทำไมถึงอยากได้มึงนัก”



“เอวกูดี”



“สัด” เทียนได้แต่ส่ายหัวหน่ายๆ ไม่รู้จะพูดอะไรกับเพื่อนดี นักรบที่แค่ปรายตามามองก่อนจะยกยิ้มมุมปากให้แค่นั้น



“ว่าแต่มึงจะถามอะไร”



“เรื่องฝา”



“ทำไม”



“กูว่า...ถ้ามึงไม่ชอบน้องมันจริงๆก็พอเหอะว่ะ สำหรับเรื่องนั้น...มึงปล่อยผ่านไปไม่ได้หรอวะ เอาจริงๆกูสงสารน้องมัน กูอยากจะบอกให้มึงคิดดีๆนะ ก่อนที่มึงจะทำอะไรพลาดไปเหมือนที่กูเคยทำ”



นักรบหันมามองหน้าเพื่อนสนิทอีกครั้ง ก่อนจะเลิกคิ้วทำหน้าสงสัยอย่างข้องใจนิดๆกับประโยคของอีกคน



“มึงเคยทำ หมายความว่าไง?”



“เออ กูเคย ... แล้วพอรู้ตัวว่ารัก คนรักก็ไม่อยู่ให้กูรักแล้วไง”



“มึงไม่ต้องสงสัยเรื่องของกูหรอก...ตกลงมึงจะเอายังไง มึงจะยกเลิกไหม เสียเงินไม่เท่าไหร่ แต่เสียใจกูว่าไม่เท่ว่ะ”   



เทียนที่บอกออกมาแบบนั้น จ้องหน้าเพื่อนสนิทที่ก็แค่ทำหน้านิ่งๆส่งมาให้



“เออ เอาเหอะ มึงจะทำอะไรก็คิดดีๆ”



“เออ”



นักรบที่บอกออกมาแค่นั้น ก่อนจะพากันเดินต่อ ขายาวที่ก้าวเดินไปที่รถสะดุดเข้ากับบางอย่างที่ตกอยู่จนต้องก้มลงไปดู



“ขนมตาล”



“อะไรวะไอ้รบ”



“หนมตาล”  ว่าแบบนั้นพร้อมชี้บอกเพื่อน



“ดวงมึงสมพงกับของเหลืองเนอะ เคยเห็นไอ้น้องฝาก็เอามาให้มึงกินนี่”



“อืม”



ตอบรับออกไปแบบนั้นทั้งๆที่คิ้วก็ผูกกันจนแน่น ขนมตาลทั้งถุงจะมาตกอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ดูแล้วยังไม่ได้กินสักชิ้นด้วยซ้ำ รู้สึกสังหรณ์ใจชอบกล ร่างสูงตัดสินใจว่าจะรีบไปหาร่างบางที่ตึกโฟโต้แทน แต่ก่อนที่จะได้เดินไปถึงรถ เสียงแจ้งเตือนจากมือถือก็ดังขึ้นซะก่อน  เปิดเข้าไปดูคือข้อความจากโปรแกรมแชทสีเขียว ส่งมาจากคนที่ไม่รู้จัก ถามกูอีกว่าให้เพิ่มเพื่อนไหม เกือบจะกดบล็อกไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่ามันส่งคลิปมา และภาพหน้าปกคลิปดันเป็นรูปของคนที่กำลังนึกถึง  ร่างสูงขมวดคิ้ว ก่อนจะตัดสินใจกดปุ่มPlayเล่นคลิปตรงหน้า และเน็ตก็ช้าจนกูอ่อนใน เกือบจะกดปิดอยู่แล้ว ถ้ามันไม่เล่นขึ้นมาซะก่อน





((สวัสดีเพื่อนรัก จำกันได้ไหม...หึ กูมีเรื่องจะเล่าให้มึงฟังว่ะไอ้นักรบ หลังจากที่แข่งรถแพ้มึงครั้งสุดท้ายที่ญี่ปุ่นก็ไม่ได้เจอมึงเลยนะ แต่โคตรบังเอิญเลยว่ะ เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน กูบังเอิญกลับไทย แล้วยังบังเอิญไปเที่ยวผับ แล้วบังเอิญมากขึ้นไปอีกก็ตรงที่วันนั้นมึงก็ไปเที่ยวเหมือนกันนี่ หึ...แถมกูยังบังเอิญเจอฉากเด็ดว่ะ ฉากที่ว่ามึงถูกเด็กที่ไหนสาดเหล้าใส่หน้า ฮ่าๆ โคตรจี้ มึงว่าไหม ... เด็กที่มึงบอกไม่เอาน่ะ คนนี้สินะ))





ภาพที่ถ่ายจากมือถือ แพลนไปตรงมุมห้องๆนึง ภาพที่ทำเอาใจผมกระตุกและได้แต่กำโทรศัพท์ในมือแน่น ดวงตาคมจ้องมองคลิปตรงหน้าด้วยแววตาแผดเผาแบบเอาเรื่อง





(( อ๊า อื้ออ ไม่...อึก ร้อน อึก ม่ายยย))





เสียงครางกระเส่าจากร่างบางในคลิปทำเอาร่างสูงกัดฟันกรอด ภาพที่เห็นคือคนร่างบางที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่ที่พื้น พร้อมๆกับเสื้อผ้าขาดหลุดลุย หน้าตาช้ำจนอยากจะกระโจนเข้ามือถือไป



(มึงเล่นๆนี่...งั้น...กูขอนะ หึ)



“ไอ้สัดกัณฐ์!! กูจะฆ่ามึง!!”



50%



งื้อออ น้องฝาของพรี่!!(โอบกอดน้องฝา) ซงซานน้องจุงเบย อิเหลืองวิ่งสิเว้ยวิ่งๆๆๆ

เรามีแค่50เปอร์ แต่เราก็อยากจะลงนะเออ อยากจะบอกเธอว่าเราอยากลง

มีใครอยากอ่านไหมไม่รู้ แต่ที่รู้ๆหนูอยากจะลง ชะเองเอย ปะ...เอาไป6หน้าก่อนน้าาาา :katai4: :katai2-1: :hao7:

ออฟไลน์ nutipkra

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 28
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ PAiPEiPEi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-3
อยากอ่านนนนนนน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
อิพี่เหลืองให้ว่องเลยนะ
ถ้าพี่ฝาคนคูลของชั้นเป็นอะไรไปแกตาย
จิ้นของพี่ฝาต้องเป็นของชั้น (บ้าไปแล้วว)

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
 :sad4: :sad4: :sad4:
พี่เหลืองไปช่วงน้องฝา ด้วยด่วนเรยยย..

ออฟไลน์ lemonpreaw

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
นังเหลืองไปช่วยน้องให้ไว

ออฟไลน์ KARMI

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-2

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
โอ๊ยยย ทำไมทำพี่ฝ่คนคูลได้

วันก่อนพึ่งฟินไป ยังไม่ทันหายหวานเลย ตอนนี้มาเจอเรื่องซะงั้น
นักรบไม่เอา แล้วทำไมต้องมาต่อ ชอบแย่งหรอ โรคจิตนะ

สงสารพี่ฝา นักรบรีบไปช่วยนะ

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6781
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ไม่นะน้องฝาของพี่

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ไปช่วยเร็วๆสิไอ้พี่นักรบ,,,

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1650
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
อย่าทำอะไรพี่ฝาน้ะเว่ยยยยยย :z3:

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
อิคุณ รบ ค่ะ เรื่อวพรัน เดี๋ยวค่อยด่า ตอนนี้นี้เอ็งรีบไปช้วยน้องเดี๋ยวนี้ !!

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-6
คือโกรธใคร มีเรื่องกะใครก็ควรไปตัวๆ กับคนนั้นมั๊ยคะ :angry2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด