Between us...รักข้างเดียว ►[End] - หนังสือ พร้อมส่งค่ะ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Between us...รักข้างเดียว ►[End] - หนังสือ พร้อมส่งค่ะ  (อ่าน 254240 ครั้ง)

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
รออ่านพาร์ทของพี่อิงนะคะ :L2:

ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3
สนุกมากๆค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
 :katai4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
ดูท่าเล้งจะจับทางพี่อิงได้แล้วล่ะ

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เริ่มสงสารเล้งแล้วอะ บางทีอิงก็รุนแรงเกิน เดี๋ยวน้องช้ำหมด(ถึงแม้ว่าเล้งจะชอบโดนกระทำก็เถอะ :hao6:) แต่ยังไงเราก็ fcอิง  :o8:
เวลาคุยกันเล้งเรียกแทนตัวเองว่ากู เรียกอิงว่าพี่อิง(เพราะอิงให้เรียก) เวลาคิดในใจเรียกไอ้อิง รู้เลยนะว่ากวนแค่ไหน :laugh:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
สนุกกกก ชอบบบบบ  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
พี่อิง เล้ง  :กอด1: :กอด1: :กอด1:
พี่อิงนี่ น่าจะรู้จัก แอบรักเล้งมานานแล้วแน่ๆ
อาจรู้ข่าวแย่ๆ ที่ฟันแล้วทิ้ง
เลยโกรธเล้ง แล้วสวมรอยลงโทษเล้งซะเลย
เล้งนี่ ตั้งแต่มีอะไรกับพี่อิง
เหมือนที่เคยชอบมีน จะแผ่วจางลงนะ
รู้สึกเล้งสนุกกับการรู้จักตัวตนของอิงที่ทำตัวย้อนแย้งนะ
        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
:z6: โดนสักทีดีไหมสายซึน
โดนแน่ๆ ค่ะ 555

พี่อิงนี่น่ารักแบบแปลกๆอะ  :hao4: :hao4:
แปลกจริงๆ แต่น่ารักอ่ะ ^^

รออ่านพาร์ทของพี่อิงนะคะ :L2:
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

สนุกมากๆค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
 :katai4:
ขอบคุณค่ะ ^^

ดูท่าเล้งจะจับทางพี่อิงได้แล้วล่ะ
ที่จริงพี่อิงก็เดาทางง่ายมากเลย อิอิ

เริ่มสงสารเล้งแล้วอะ บางทีอิงก็รุนแรงเกิน เดี๋ยวน้องช้ำหมด(ถึงแม้ว่าเล้งจะชอบโดนกระทำก็เถอะ :hao6:) แต่ยังไงเราก็ fcอิง  :o8:
เวลาคุยกันเล้งเรียกแทนตัวเองว่ากู เรียกอิงว่าพี่อิง(เพราะอิงให้เรียก) เวลาคิดในใจเรียกไอ้อิง รู้เลยนะว่ากวนแค่ไหน :laugh:
ฮ่าๆ เล้งยอมเพราะความหล่อของพี่อิงจ้า

สนุกกกก ชอบบบบบ  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
พี่อิง เล้ง  :กอด1: :กอด1: :กอด1:
พี่อิงนี่ น่าจะรู้จัก แอบรักเล้งมานานแล้วแน่ๆ
อาจรู้ข่าวแย่ๆ ที่ฟันแล้วทิ้ง
เลยโกรธเล้ง แล้วสวมรอยลงโทษเล้งซะเลย
เล้งนี่ ตั้งแต่มีอะไรกับพี่อิง
เหมือนที่เคยชอบมีน จะแผ่วจางลงนะ
รู้สึกเล้งสนุกกับการรู้จักตัวตนของอิงที่ทำตัวย้อนแย้งนะ
        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
ต้องคอยติเตามต่อไปนะคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ ^^

ออฟไลน์ suck_love

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
งงง อิงมีแต่ความลับ แต่หลอกถามไม่ยาก 55555

ออฟไลน์ fahtallll

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ชอบมากกกก ก
น่ารักและซึนได้อีก อิงน่าจะแอบชอบเล้งแน่ๆ
ติดตามค่าา า มาต่อไวๆนะ  :L2:

ออฟไลน์ myd3ar

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
อิงนี่ปากร้ายจัง ร้ายกลบเกลื่อนใช่ม้ายยย

ออฟไลน์ hoshinokoe

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
พี่อิงจะซึนไปรึเปล่า เดี๋ยวเล้งก็หนีหรอกกก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
พี่อิงทำร้ายน้องทำไม

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
งงง อิงมีแต่ความลับ แต่หลอกถามไม่ยาก 55555
พี่อิงหลอกง่าย ฮ่าๆ

ชอบมากกกก ก
น่ารักและซึนได้อีก อิงน่าจะแอบชอบเล้งแน่ๆ
ติดตามค่าา า มาต่อไวๆนะ  :L2:
ก็น่าจะชอบแล้วมั้งค่ะ อิอิ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

อิงนี่ปากร้ายจัง ร้ายกลบเกลื่อนใช่ม้ายยย
ที่จริงพี่อิงขี้อายนะคะ ^^

พี่อิงจะซึนไปรึเปล่า เดี๋ยวเล้งก็หนีหรอกกก
เล้งมึนสู้ค่ะ 5555

พี่อิงทำร้ายน้องทำไม
พี่อิงมือไวใจง่ายค่ะ  ><

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
6th Step : คนที่แสนกวนใจ
[Ing]

 
"เดี๋ยวนี้มึงติดเฟซแล้วหรือวะ"

ผมเงยหน้าขึ้นมาจาlกโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งมองอยู่ ไอ้กลมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"กูก็ดูไปเรื่อย"

"แล้วเย็นนี้มึงไปไหนป่ะ กูอยากไปดูรองเท้าว่ะ"

"อืม ก็ได้"

หลังจากนั้นผมก็ก้มหน้าไปเล่นโทรศัพท์มือถือต่อ อันที่จริงผมก็ไม่ได้ติดพวกสังคมออนไลน์สักเท่าไหร่หรอกครับ ก็มีเล่นบ้างไปตามประสา แต่ที่นั่งจิ้มๆ เลื่อนๆ อยู่ตอนนี้ก็กำลังส่องเฟซบุ๊กของไอ้เล้งอยู่

ถึงผมกับไอ้เล้งจะเรียนกันคนละที่ แต่ผมก็รู้จักมันมานานแล้วครับ เพราะเพื่อนของผมชอบมันมาก เวลาได้คุยกันก็พูดถึงแต่เรื่องของมันเสมอ ผมก็เลยรู้ข้อมูลของมันมาแบบไม่ได้ตั้งใจ

เพื่อนของผมคนนั้น ก็คือ ฝ้าย คนที่มันฟันแล้วทิ้งนั่นแหละครับ

ผมยอมรับว่าในตอนนั้นผมโมโหมาก ยิ่งเห็นฝ้ายที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กร้องไห้พร่ำเพ้อถึงมันไม่หยุด ผมก็บอกกับตัวเองเลยว่า ต้องทำอะไรสักอย่าง

จากข้อมูลที่ฝ้ายเคยบอกผมเอาไว้ ทำให้ผมรู้ว่าจะไปเจอมันได้ที่ไหนบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้โชคดีที่ไปดักรอครั้งเดียวแล้วเจอหรอกนะครับ ผมก็ไปดูทุกวัน จนในที่สุดก็เจอมันนั่นแหละ

"ไอ้เหี้ย"

"มีอะไรวะ"

ผมไม่ได้ตอบอะไร นอกจากมองภาพของไอ้เล้งกำลังอี๋อ๋อกับผู้หญิงคนหนึ่งในร้านอาหาร ปกติผมก็ไม่ค่อยใส่ใจคนอื่นนักหรอก แต่ช่วงนี้ถ้าเป็นเรื่องของมัน ผมจะหงุดหงิดง่ายเป็นพิเศษ

"...ไอ้อิง"

"ไร"

"กูถามว่า มึงจะเอาอะไรไหม กูจะไปเซเว่น"

"น้ำเปล่ามาขวดนึง"

ผมมองไอ้กลมเดินออกไป แล้วกดโทรออกไปยังหมายเลขที่บันทึกเอาไว้ล่าสุด เพียงไม่นานปลายสายก็กดรับ

"มึงอยู่ไหน"

[อยู่มอ]

"วันนี้มึงมีเรียน?"

[กูคิดว่ามึงจำตารางเรียนกูได้ซะอีก]

"ไอ้เล้ง"

[แล้วมึงมีไร กูขับรถอยู่]

"ไม่มี"

แม่ง!

ผมกดตัดสายทิ้งอย่างอารมณ์เสีย อันที่จริงอยากจะคุยกับมันเรื่องผู้หญิงในภาพ แต่ก็รู้ดีว่าไม่ใช้เรื่องของผม แต่เห็นแบบนั้นแล้วผมไม่ชอบใจเลย

ผมถอนหายใจแรง นึกเซ็งตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ ผมวางโทรศัพท์มือถือลง พลางสงบจิตใจที่ว้าวุ่นของตัวเอง ทว่าเพียงไม่นานที่สภาวะทางอารมณ์กำลังจะเป็นปกติ ผมก็ต้องเบิกตากว้าง ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคนในความคิดผ่านเข้ามาในสายตา

มันมาที่นี่ทำไม?

ไหนบอกว่าอยู่ที่มอ?

ความสงสัยที่เกิดขึ้นในสมองสั่งการให้ผมเดินตรงไปยังเป้าหมายที่เดินสบายใจห่างออกไปไม่กี่เมตร แล้วหัวใจก็เริ่มเต้นรัวจนห้ามรอยยิ้มไม่อยู่ เมื่อเกิดคำถามหนึ่งขึ้นมาในใจ

หรือวา...มันจะมาหาผม?

ผมกำลังจะเดินไปถึงตัวของมันอยู่แล้ว แต่ไอ้เล้งกลับหยุดยืนคุยกับใครคนหนึ่ง ก่อนที่ผมจะขมวดคิ้วขึ้น เมื่อเห็นท่าทางมีความสุขจนน่าหมั่นไส้ของมัน ทั้งที่ผมควรจะรอดูอยู่ห่างๆ แต่ร่างกายก็พาผมมายืนอยู่ข้างมันแล้ว

"ไอ้เล้ง"

"เฮ้ย! พี่อิงมาได้ไงวะ"

ผมมองท่าทีตกใจของไอ้เล้งที่แสดงอกมาอย่างชัดเจนอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองผู้ชายอีกคนที่สวมชุดนักศึกษาคณะแพทย์อย่างพิจารณา

"ไอ้โง่ ก็กูเรียนที่นี่"

"เออว่ะ ลืมไปเลย"

ผมนึกอยากจะตบกบาลมันให้หัวเปิด แล้วดูว่าสมองของมันมีแต่ขี้เลื่อยอย่างที่คิดจริงหรือเปล่า

"เพื่อนมึงเหรอ"

ผู้ชายอีกคนหันไปพูดกับไอ้เล้ง มันก็มองหน้าผมเล็กน้อย ก่อนจะทำให้ผมอยากจะกัดปากของมันแรงๆ ให้หายเคือง

"ไม่มีอะไร คนรู้จัก"

"ไอ้เล้ง..."

"แล้วมึงมีอะไรหรือเปล่า กูมีนัดกับ..."

ผมไม่ได้สนใจว่ามันจะพูดอะไร แต่กระชากแขนของมันให้เดินออกมา ไอ้เล้งก็ทำหน้างงแล้วฝืนแรงของผมเล็กน้อย

"อะไรของมึง"

ผมไม่สนใจแต่พามันเดินเข้าไปยังหลังตึกที่ไร้ผู้คน ก่อนจะผลักมันกระแทกกับผนังปูนสีเก่าเต็มแรง ไอ้เล้งชักสีหน้าออกมา

"เป็นเหี้ยไรเนี่ย"

"มึงมาทำอะไรที่นี่"

"มาหาเพื่อน มึงไม่เห็นหรือไงวะ"

"แล้วไหนบอกกูอยู่มอ"

"ก็อยู่มอนี่ไง"

"ไอ้สัตว์ กวนตีนกูเหรอ!"

ผมจ้องมันอยู่ครูหนึ่ง ก่อนจะก้มลงไปกัดปากของมันเต็มแรงอย่างที่คิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ด้วยความหมั่นเขี้ยวกับท่าทางไม่พอใจของมัน เสียงร้องประท้วงดังลอดออกมาพร้อมกับรสเลือดที่ฝาดลิ้น

"ไอ้เหี้ย! มึงกัดปากกูทำไมวะ!"

ผมมองใบหน้าไม่สบอารมณ์ของมัน ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองริมฝีปากที่เจือของเหลวสีแดง ผมขยับเข้าไปใกล้ แล้วแลบลิ้นเลียกลีบปากของมันเบาๆ โดยที่คนตรงหน้ายังดันไหล่ของผมเอาไว้

"ก็มึงพูดไม่เข้าหูกู"

"ถอยไปได้แล้ว กูจะไปหาเพื่อน"

"แล้วมาหาเพื่อนทำไม"

"เกี่ยวไรกับมึงวะ"

"ไอ้เล้ง"

"แม่ง! คิกว่ากูยอมหน่อย ก็สั่งกูใหญ่เลยนะมึง"

"มึงคงไม่อยากไปเจอเพื่อนมึงแล้วใช่ไหม"

ไอ้เล้งชักสีหน้าใส่ เมื่อผมถามกลับเสียงเย็น ก่อนจะทำหน้าหมือนลูกหมาออกมา ผมไม่ใช่คนรักสัตว์หรอกนะครับ แต่ก็ลดอารมณ์ของตัวเองลงจนได้

"พี่อิงอย่าแกล้งดิ"

"กูไม่ได้แกล้ง ก็มึงกวน"

"ก็อยู่ดีๆ มาทำงี้ ก็โมโหดิ ไม่มีไร จะไปหาเพื่อนแล้ว เดี๋ยวมันรอนาน"

"สรุปว่ามึงจะไปไหนกับเพื่อน"

"จะออกไปเที่ยวห้างกับมัน แล้วนั่นเสียงโทรสัพท์มึงเปล่า"

ผมถอยออกมาพลางมองไอ้เล้งที่ทำหน้ายุ่ง แต่ไม่ได้สนใจจะรับสายโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ผมคิดว่าน่าจะเป็นไอ้กลมที่โทรมา อันที่จริงผมก็ไม่มีอะไรแค่อารมณ์เสียที่มันทำเมินใส่เท่านั้นเอง

"แล้วจะกลับกี่โมง"

"ยังไม่รู้"

ไอเล้งมองผมเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง ผมก็ดันไหล่ของมันให้เดินออกมาข้างนอก ก่อนที่เราสองคนจะเดินไปหาเพื่อนของมันที่ยังยืนงงรออยู่ที่เดิม

"ถ้ากูโทรไปต้องรับ เข้าใจป่ะ"

"เออๆ ก็รับทุกรอบอ่ะ"

ผมก็ผลักหัวของมันไปทีหนึ่ง ก่อนจะมองเพื่อนของมันที่มองผมเช่นเดียวกัน หลังจากนั้นสายตาของอีกฝ่ายก็หันไปมองไอ้เล้งพลางทำหน้าสงสัยออกมา

"เล้ง มีอะไรหรือเปล่าวะ"

"ไม่มีอะไร"

"แล้วปากมึงไปโดนอะไรมา"

"เผลอกัดปากตัวเองอ่ะ"

"โง่ว่ะ"

"คุยกับคนโง่รู้เรื่อง มึงก็โง่เหมือนกันนั่นแหละ"

เพื่อนของไอ้เล้งก็หัวเราะออกมาเบาๆ เหมือนไม่ได้คิดอะไร ผมก็จะไม่ได้คิดอะไรเหมือนกัน ถ้าหากไม่ได้เห็นรอยยิ้มของไอ้เล้งที่ดูจะมีความสุขซะเหลือเกิน

"พี่อิง กูไปก่อน"

"เออ"

ทว่าในจังหวะที่ผมกำลังจะเลิกสนใจอีกฝ่าย ประโยตสุดท้ายของไอ้เล้งที่กำลังเดินห่างออกไปกับเพื่อนของมัน ก็ทำให้ผมต้องจ้องแผ่นหลังของคนทั้งคู่ไม่วางตา

"เฮ้ย! มีนแลี้ยงชาบูกูด้วย"

มีน...งั้นเหรอ

 
........

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
 
ผมไปเจอไอ้กลมอีกครั้งที่ห้องเรียนครับ นักศึกษาชั้นปีที่สี่อย่างผมไม่ค่อยมีอะไรมาก เหลือแค่สอบให้ได้คะแนนมากพอกับเกรดเฉลี่ยที่ต้องการก็พอครับ

ผมไม่ค่อยมีสมาธิกับการเรียนเท่าไหร่นัก เพราะความคาใจที่ไอ้เล้งทิ้งท้ายเอาไว้ ทำให้ผมคิดไม่ตก

ชื่อของเพื่อนที่มันเรียกเป็นชื่อเดียวกับที่มันครางออกมาในคืนนั้น ตอนนั้นผมคิดว่าคงเป็นชื่อผู้หญิงสักคนที่มันเพ้ออยู่ แต่ตอนนี้ผมเริ่มไม่คิดแบบนั้นแล้ว

หมายความว่ายังไง...

"นี่อิง เย็นนี้ไปหาอะไรกินด้วยกันไหม"

ผมหันไปมองหวานที่กำลังส่งยิ้มให้ผม ผมไม่ได้หลงตัวเองนะครับ แต่เธอกำลังตามจีบผมอยู่ แล้วก็จีบมาพักใหญ่แล้วด้วย

"ไม่ว่าง จะไปดูรองเท้ากับไอ้กลม"

"แต่เมื่อกี้กลมบอกว่าอิงว่างนี่"

ผมหันไปมองไอ้กลมที่ไม่รู้หายไปไหนแล้ว ผมรู้ครับว่าเพื่อนสนิทของผมมันคิดอะไรอยู่ ไอ้กลมกำลังเชียร์ให้ผมคบกับหวาน ทั้งที่มันเองก็ชอบหวานอยู่แท้ๆ ผมล่ะไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ

ถึงผมจะหล่อเลือกได้แต่ก็ไม่ได้เอาใครง่ายๆ เหมือนไอ้เล้งหรอกนะครับ ผมให้เกียรติผู้หญิงเสมอ

ผมมีพี่สาวกับน้องสาวอย่างละคนครับ แค่คิดว่าพี่น้องของตัวเองต้องมาเสียตัวให้กับไอ้ผู้ชายที่มักง่ายเอาไปทั่วอย่างไร้ความรับผิดชอบเหมือนไอ้เล้ง ผมก็ของขึ้นแล้ว

ป่านนี้มันจะกลับหรือยังวะ...

แต่ก่อนอื่นผมต้องสลัดหวานไปให้พ้นทางก่อน

"วันนี้ไม่สะดวก เอาไว้วันหลังแล้วกัน"

"อิงก็แบบนี้ทุกทีอ่ะ หาเรื่องหนีหวานตลอด เมื่อไหร่อิงจะให้โอกาสหวานบ้าง"

หวานเป็นคนสวยนะครับ หุ่นดีหน้าตาน่ารัก เธออาจจะเป็นผู้หญิงที่ใครหลายคนต้องการ แต่ไม่ใช่ผม

ผมไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของหวานด้วยการยอมตกลงคบเป็นแฟน ทั้งที่ไม่ได้มีความรู้สึกกับเธอเป็นพิเศษ ผมเคยลองมาแล้วครับ คบทั้งที่ไม่ได้รักชอบอะไร แล้วสุดท้ายก็เลิกกัน เพราะในฐานะแฟนผมให้ได้มากที่สุด...แค่จูบเท่านั้น

ใครจะหาว่าผมอ่อนหัดก็ช่าง แต่ผมจะไม่นอนกับคนที่ไม่ใช่ภรรยาของผมเด็ดขาดครับ มันอาจจะเป็นสิ่งที่ใครฟังแล้วหัวเราะเยาะ แต่ถ้าคนสำคัญเป็นได้แค่เรื่องบนเตียงที่อีกฝ่ายไม่ได้จริงจังด้วย ผมคงแค้นใจมาก

ผมก็แค่ไม่อยากเป็นผู้ชายเลวๆ แบบนั้น แต่กับไอ้เล้ง....เป็นกรณีพิเศษครับ ก็มันเป็นผู้ชาย ด้วยเหตุนี้ผมเลยไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

ก็อย่างที่คิด...ผมเพิ่งเสียตัวให้ไอ้เล้งเป็นคนแรก

ผมไม่รู้ตอนนั้นนึกยังไงถึงทำแบบนั้น ผมแค่อยากทำให้มันเจ็บ เสียศักดิ์ศรี แค้นใจที่ถูกผู้ชายข่มขืนทำนองนั้น ถึงผมจะไม่มีความคิดติดลบกับพวกรักร่วมเพศแต่ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไม่ได้รังเกียจกับการมีเพศสัมพันธ์ด้วย และอาจเป็นเพราะผมมีอะไรลึกซึ้งกับมันเป็นคนแรก ช่วงนี้ก็เลยอยากยุ่งเรื่องของมันเป็นพิเศษ เวลาเห็นมันอยู่กับคนอื่นก็พาลหงุดหงิดง่ายไปหน่อย

"อิง..."

"ก็ได้ แค่ไปกินข้าว"

"จ๊ะ"

ผมมองรอยยิ้มสดใสของหวานอย่างอ่อนใจ พร้อมกับนึกคาดโทษตัวการที่หายเข้ากลีบเมฆไปไหนแล้วก็ไม่รู้


.........

 
ผมกับหวานนั่งรถแท็กซี่มากินข้าวที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้ากันครับ แต่ผมก็ไม่ได้เลี้ยงข้าวเธอหรอกนะครับ เพราะเราเป็นเพื่อนกัน ก็เลยต่างคนต่างจ่ายค่าอาหารของตัวเอง

ผมไม่ได้เป็นลูกคนรวยมีเงินมากมายอะไร ก็แค่ลูกของเจ้าของร้านอาหารตามสั่งธรรมดา ไม่มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษครับ

"อิง ไปดูคอนเสิร์ตกันไหม"

"เปลืองเงิน"

"หวานได้เส้นบัครฟรีมา ไปด้วยกันนะ"

"แล้วจัดเมื่อไหร่"

"กลางเดือนหน้า ไปด้วยกันนะ"

"ถ้าว่าง"

"จะรอนะ"

ผมมองใบหน้าที่เปิ้อนรอยยิ้มของหวาน ก่อนจะมองที่นาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ก็เกือบทุ่มครึ่งแล้ว ถึงผมจะอยากกลับแต่เราสองคนก็ยังเดินเล่นตากแอร์ไปเรื่อย

"อิงไปดูหนังกัน"

"เอาไว้วันหลัง"

"ก็แบบนี้ทั้งปีอ่ะ นะๆ ไปดูด้วยกันหน่อย อยากดูมากเลยอ่ะ"

ผมถอนหายใจออกมา ก่อนจะเดินตามหวานเข้าไปในโซนของโรงภาพยนตร์อย่างปลงตก


..........

 
ผมดูไปเรื่อยๆ แบบไม่ได้สนใจเท่าไหร่ พอเวลาล่วงเลยมาร่วมชั่วโมง ผมก็เดินออกมาจากโรงหนังพร้อมกับหวาน ตอนนี้ภายในห้างสรรพสินค้าก็แทบจะร้างผู้คน

"ซึ้งมากเลยอ่ะ เมื่อกี้หวานยังแอบร้องไห้เลย"

"อืม"

ผมเดินออกมาเรียกแท็กซี่ที่ด้านหน้าของห้างสรรพสินค้า ก่อนที่พวกเราจะฝ่าท้องถนนที่แออัดกลับหอกัน

ผมกับหวานอยู่หอใกล้กับมหาวิทยาลัยครับ เลยตั้งใจว่าจะนั่งไปส่งหวานก่อน แล้วค่อยนั่งต่อมาลงที่หอของตัวเอง หลังจากนั้นผมก็จะโทรศัพท์ไปหาไอ้เล้งหน่อย ผมไม่อยากส่งข้อความไปหา ถ้าส่งไปแล้วไม่อ่านหรืออ่านแล้วไม่ตอบ ผมคงอารมณ์เสีย

"รถติดจังเลยเนอะ"

"อืม"

ผมได้แต่มองข้างทางที่มีแต่รถยนต์ขนาบข้าง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดรับด้วยความแปลกใจ

คนที่ตั้งใจจะโทรหาก็ดันติดต่อมาเองซะงั้น...

[มาหากู...หน่อย~]

ผมขมวดคิ้ว เมื่อได้ยินเสียงยานคางของไอ้เล้งที่ลอดออกมา

"อะไรของมึงวะ อยู่ไหนเนี่ย"

[พี่อิงหรา...มาหาเล้งหน่อยคร้าบ]

"ไอ้สัตว์ มึงอยู่ไหนวะ"

นี่มันโทรหาผมแน่เปล่าวะ?

[อยู่....ไหน...ว้า]

"ไอ้เล้ง!"

ผมตวาดใส่มันไปที ตอนนี้ผมรู้สึกหงุดหงิดและร้อนใจขึ้นมา ไอ้เล้งเงียบไปสักพักก็ตอบ

[อยู่...อืม...ที่เดิมอ่า]

แม่ง! เจอตัวเมื่อไหร่จะตบกะโหลกสักที

"ที่ผับ K หรือเปล่า"

ผมคิดว่ามันน่าจะอยู่ผับประจำของมันนั่นแหละครับ จากที่รู้มามันก็ไปแต่ที่นี่ที่เดียว

[ใช่คร่าบ! เก่งมาก! เอาไปหนึ่งจุ๊บ จุ๊บๆๆ]

เฮ้อ...ผมโมโหจนเพลียแล้วครับ

ผมกดตัดสายทิ้งด้วยตวามไม่สบอารมณ์ ผับที่ว่าอยู่คนละทางกับมหาวิทยาลัยของผม ถ้าจะไปส่งหวานก่อนแล้วไปต่อ ไอ้เล้งคงหมดสภาพไปก่อนแน่ แต่อันที่จริงมันจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวกับผมอยู่ดี

"มีอะไรหรือเปล่าอิง"

ผมหันไปมองหวานที่กำลังแสดงสีหน้าสงสัยออกมา พลางหยิบเงินจำนวนหนึ่งส่งให้เธอ

"นี่ค่ารถน่าจะพอ ถ้าไม่พอหวานออกเองนะ โทษที เดี๋ยวเราต้องไปธุระก่อน พอดีหมาป่วย"

"ฮะ?"

ผมไม่รอให้หวานถามอะไรไปมากกว่านี้ เพราะรถติดอยู่แล้ว เลยตัดสินใจเปิดประตูลงมา แล้วรีบวิ่งไปที่ฟุตบาทเพื่อมองหาวินมอเตอร์ไซค์

นึกถึงมันแล้วน่ารำคาญ ไม่ได้อยากไปหามันเลย!

"พี่ไปผับ K แบบด่วนๆ"

ผมรีบกระโดดขึ้นซ้อนท้ายพี่วินที่นั่งรอผู้โดยสารอยู่ ก่อนที่เครื่องยนต์สองล้อจะพุ่งทะยานไปยังปลายทางท่ามกลางท้องถนนที่มีการจราจรติดขัด

.

 

.

 

.





Next step loading....


Marionetta ::: ม
าต่อตอนใหม่แล้วค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะคะ   :mew1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
หมาป่วยของอิง ชื่อเล้ง
เล้ง ระทมทุกข์อีกละสิ
คงเห็นมีนกับแฟนหวานกัน
ตัวเองก็เศร้า เมาแน่เลย
ดีนะยังคิดถึงอิง
อิงยังไม่รู้ตัวว่าเริ่มชอบเล้งแล้ว
เล้งก็ไม่รู้ตัวว่าเริ่มไว้วางใจอิง
รอไรท์ มาลงใหม่ :mew1: :mew1: :mew1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ imvodka

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 252
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-4
แอบรับนี่หมายถึงอิงป่าว ไม่ใช่เล้ง
 :hao3:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
อิงนี่ท่าจะสับสนกับชีวิต   :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ poterdow

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 662
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ใครจะแอบรักใครเนี่ย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ช่วยเล้งหน่อยนะพี่อิง

ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
อิงรักน้องแล้วแหละ แต่ยังไม่รู้ตัวงัย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ panitanun

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
พี่อิงต่อยน้องเล้งทำไมไม่น่ารักเลยงือออ

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
แหม่ อิพี่อิงห่วงเมียก็บอกมาเถอะ รีบนั่งวินไปหาขนาดนี้ :hao3:

ออฟไลน์ Tennyo_Y

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 739
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
อะ คนเขียน น้องเตยกับพี่แทม


ปล.เราหมั่นไส้และรำคาญพี่อิงมาก ไปไกล ๆ หน้าไหม ชั่งเป็นผช ที่ไม่น่ารักเลยชิชะ ซึนเกิ๊น เล้งน่ารัก ชอบเล้ง อยากเลี้ยงเล้งอะ งุงิ เล้งเขี่ยอิพี่อิงทิ้งเถอะ น่ารำคาญเนอะ ชอบออกคำสั่ง กร๊ากก หรือเป็คเล้งคะ

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เล้งเป็นคนแรกของพี่อิง คุณพระ!!! :hao7:

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
หมาป่วยของอิง ชื่อเล้ง
เล้ง ระทมทุกข์อีกละสิ
คงเห็นมีนกับแฟนหวานกัน
ตัวเองก็เศร้า เมาแน่เลย
ดีนะยังคิดถึงอิง
อิงยังไม่รู้ตัวว่าเริ่มชอบเล้งแล้ว
เล้งก็ไม่รู้ตัวว่าเริ่มไว้วางใจอิง
รอไรท์ มาลงใหม่ :mew1: :mew1: :mew1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
ความซึนกับความมึนที่ค่อยๆ ผสมกัน 555 ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

แอบรับนี่หมายถึงอิงป่าว ไม่ใช่เล้ง
 :hao3:
แอบรัก...ในคนละมุมค่ะ (น่าจะอย่างนั้นะ อิอิ)

อิงนี่ท่าจะสับสนกับชีวิต   :katai1: :katai1:
ประมาณนั้นค่ะ ให้อภัยกับความอินโนเซนต์แบบแปลกๆ ของพี่อิงด้วยนะคะ

ใครจะแอบรักใครเนี่ย
ต้องคอยติดตามค่ะ

ช่วยเล้งหน่อยนะพี่อิง
พี่อิงปากร้ายใจดีจ้า

อิงรักน้องแล้วแหละ แต่ยังไม่รู้ตัวงัย
อิอิ ^^

พี่อิงต่อยน้องเล้งทำไมไม่น่ารักเลยงือออ
อืม อาจเป็นเพราะเล้งไปสะกิดต่อม? สักอย่าง แฮะๆ

แหม่ อิพี่อิงห่วงเมียก็บอกมาเถอะ รีบนั่งวินไปหาขนาดนี้ :hao3:
อ่านะๆ เมียคนแรดนี่น้า ><

อะ คนเขียน น้องเตยกับพี่แทม


ปล.เราหมั่นไส้และรำคาญพี่อิงมาก ไปไกล ๆ หน้าไหม ชั่งเป็นผช ที่ไม่น่ารักเลยชิชะ ซึนเกิ๊น เล้งน่ารัก ชอบเล้ง อยากเลี้ยงเล้งอะ งุงิ เล้งเขี่ยอิพี่อิงทิ้งเถอะ น่ารำคาญเนอะ ชอบออกคำสั่ง กร๊ากก หรือเป็คเล้งคะ
555 อิมเมจนิสัยพี่อิงเป็นสาวน้อยเต็มขั้นค่ะ อิอิ ต้องทำใจ

เล้งเป็นคนแรกของพี่อิง คุณพระ!!! :hao7:
พี่อิงคือผู้เสียหายนะคะ เอิ๊กๆ


ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
 :L2: :pig4:

สนุกอ่าา ชอบๆ
เล้งงงง อยู่ดีดี ก็ได้ผู้ชาย
พี่อิง ชอบเล้ง แบบมึนๆนะเนี่ย

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
:L2: :pig4:

สนุกอ่าา ชอบๆ
เล้งงงง อยู่ดีดี ก็ได้ผู้ชาย
พี่อิง ชอบเล้ง แบบมึนๆนะเนี่ย
อิอิ ^^

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
7th Step : ความจริง
[Leng]


 
วันนี้ผมมีนัดกับมีนครับ เพราะรถของเพื่อนสุดที่รักเข้าอู่ไปเมื่อหลายวันก่อน ผมเลยอาสาทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้

ผมไปรับมีนที่มหาวิทยาลัยตอนกลางวัน แต่ก็ดันบังเอิญเจอไอ้อิง ซึ่งผมก็เพิ่งจะนึกได้ว่า มันก็เรียนอยู่ที่นี่เหมือนกัน

ในตอนนั้นผมคิดว่าไอ้อิงจะทำเสียเรื่องจนทำลายนัดครั้งนี้ไปแล้ว แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีครับ ถึงแม้จะมีอุปสรรคไปบ้างก็ตาม เวลานี้ผมก็ได้มาเดินเคียงข้างมีนในห้างสรรพสินค้าแล้ว

"มึงอยากกินชาบูใช่ป่ะ"

"อืม มึงเลี้ยง"

มีนก็ยิ้มรับเล็กน้อยเป็นการตอบรับ ก่อนจะเดินนำผมเข้าไปในร้านบุฟเฟต์ชื่อดัง ผมก็อารมณ์ดีจนอมยิ้มกับตัวเองไม่หยุด

"เหมือนเราสองคนไม่ได้มากินแบบนี้นานแล้วป่ะวะ"

"อืม ก็มึงเรียนหมอ กินหนังสือแทนข้าวแล้วมั้ง"

"ถ้ากินแล้วจำได้ กูก็จะกิน"

ผมก็หัวเราะรับสีหน้าเหนื่อยใจของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะคีบเนื้อหมูที่ลวกอยู่ในหม้อซุปร้อนไปให้

"มึงผอมลงว่ะ กินเข้าไปเยอะๆ"

"กูนอนไม่ค่อยพอ เครียดด้วย เรียนยากฉิบ"

"ก็มึงโง่ไม่มาเรียนแบบกูเอง เงินทองพลาดไปก็หาใหม่ได้ แต่ชีวิตคนพลาดไปก็ติดคุกหัวโต"

"ฮ่าๆ มึงสอบไม่ติด อย่ามาอ้างเลยว่ะ"

"ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งวะ กูแค่เสียสละตำแหน่งให้คนที่ต้องการมากกว่า"

"ฮ่าๆ เอาที่มึงสบายใจแล้วกัน"

หลังจากนั้นเราสองคนก็นั่งคุยเล่นกัน เล่าเรื่องราวสมัยก่อนที่ย้อนเข้ามาในความคิด ผมกับมีนนั่งเพลินจนลยเวลาที่กำหนดไปเกือบสิบนาทีเลยครับ

"โม้จนเลยเวลานะมึง"

ผมแกล้งว่ามีนที่กำลังจ่ายเงินค่าอาหารสำหรับมื้อนี้ ว่าที่คุณหมอสุดหล่อของผมก็ยักไหล่ไม่สนใจ ก่อนที่เราสองคนจะเดินออกมาจากร้านด้วยกัน

"จะไปไหนต่อป่ะ"

ผมมองมีนที่ทำหน้าเหมือนคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือของตัวเอง

"ไปเล่นเกมกัน"

"เอาดิ ไม่ได้เล่นเกมตู้นานแล้ว"

ด้วยเหตุนี้ผมกับมีนเลยเดินทางไปยังเกมเซ็นเตอร์ที่มีบรรดาตู้เกมวางเรียงรายรอผู้มีความสามารถเข้ามาพิชิต ถึงผมจะขี้เกียจแล้วก็เรียนไม่ค่อยได้เรื่อง แต่ถ้าเป็นเกม ผมสู้ตายเลยครับ

"หึ! แน่ใจว่าจะเอาเกมนี้ ถึงกูจะไม่ได้เล่นนานแต่ฝีมือไม่ตกนะเว้ย"

ผมมองมีนอย่างข่มขู่ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หวาดกลัวอะไร พร้อมกับนั่งข้างผมด้วยท่าทางจริงจัง

"ก็ต้องลองดู"

หลังจากนั้นเราสองคนก็เสียเงินและเวลาพักใหญ่ในการต่อสู้ฟาดฟันกันผ่านตัวละครในตู้เกมอย่างเมามัน แน่นอนว่าส่วนใหญ่ผมเป็นผู้ชนะครับ

"อ่อนจริงนะมึง ฮ่าๆ"

"มึงเกรียนไงเล้ง"

ผมได้แต่หัวเราะรับอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่เราสองคนจะเดินเอื่อยออกมาจากเกมเซ็นเตอร์ หลังจากนั้นมีนก็ขอแวะเข้าร้านหนังสือต่อ

"กูเห็นหนังสือแล้วจะหลับ"

ผมมองมีนที่หันมาเลิกคิ้วขี้น ก่อนที่มันจะหันกลับไปสนใจหนังสือจากต่างประเทศที่วางเรียงรายตรงหน้าต่อ

"แต่หนังสือเกมมึงอ่านได้ทั้งวันทั้งคืนเลยนี่"

"ก็มันจำเป็น"

"กล้าพูดนะมึง กูขอเวลาเป๊บนึง"

"หึ...งั้นกูไปรอแถวนู้นแล้วกัน"

มีนก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ผมจะเดินไปทางมุมคาเฟ่ แล้วสั่งเครื่องดื่มมานั่งรอมันไปเรื่อย จนกระทั่งกาแฟที่สั่งเอาไว้ละลายเกือบหมด มีนก็เดินมาหาพร้อมกับถือถุงจากร้านหนังสือ

"เย็นแล้ว กลับเลยแล้วกัน"

"อืม"

 
.........

 
หลังจากเดินทางมาราวครึ่งชั่วโมง ผมก็มาถึงคอนโดฯ ของมีนครับ เมื่อก่อนผมก็มาบ่อยนะครับ ตั้งแต่ที่มันขึ้นปีสอง ผมก็ไม่ค่อยได้มา เพราะไม่อยากกวนมันอ่านหนังสือ

ผมกับมีนเดินขึ้นลิฟต์มายังชั้นสิบเจ็ด ก่อนที่เจ้าบ้านจะเดินนำไปก่อน มีนมีสีหน้าแปลกใจครู่หนึ่ง ก่อนที่คนตรงหน้าจะยิ้มออกมา

"ไหนบอกจะกลับพรุ่งนี้ไง"

เสียงของมีนดังขึ้นด้วยความดีใจ ก่อนหัวใจที่อัดแก๊สจนพองโตของผมจะค่อยๆ แฟบลง

เวลาของเพื่อนอย่างผมจบลงแล้ว...

"เล้งเข้ามาดิ"

ผมนึกอยากปฏิเสธ แต่ท่าทางกระตือรือร้นของมีนก็ทำให้ผมก้าวเท้าตามหลังมาอย่างจนใจ แล้วผมก็พบกับเจ้าของรอยยิ้มเมื่อครู่ที่หันมาไหว้ผมเป็นการทักทาย ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินเข้าไปในห้องครัว

"เล้งมึงนั่งก่อน เดี๋ยวกูมา"

เอ่อ..."

ผมกำลังจะขอตัวกลับ แต่มีนก็เดินเร็วหายไปทางห้องนอนของตัวเองแล้ว ผมก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา แล้วหันไปมองรอบห้องที่ดูสะอาดและเป็นระเบียบขึ้นมากจากที่ผมเห็นครั้งสุดท้าย ก็คงจะเป็นฝีมือของอีกคนที่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่

"น้ำครับพี่เล้ง"

"ขอบใจ"

"ครับ"

กั้งยิ้มให้ผมเล็กน้อย ก่อนจะเดินหายกลับเข้าไปในห้องครัวอีกครั้ง ผมได้แต่นั่งมองแก้วน้ำที่วางอยู่ตรงโต๊ะรับแขกแต่ไม่ได้แตะต้อง

ก่อนหน้านี้ผมเผลอลืมไปว่า ในห้องนี้ไม่ได้มีมีนอยู่เพียงลำพังอย่างที่ผ่านมาแล้ว พอมาเจอความจริงเต็มตาก็รู้สึกจุกไปหมด ผมคงต้องออกไปจากห้องนี้แล้ว

ผมลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนของมีน เพราะความเคยชินเลยเปิดประตูแบบไม่ทันได้คิดอะไร

"อะ...เฮ้ย!"

"ฮะ...เฮ้ย!"

ผมเบิกตากว้างและปั้นสีหน้าไม่ถูก เมื่อเห็นฉากของเพื่อนสนิทที่กำลังพลอดรักกับแฟนอยู่พอดี หัวใจที่หนักอึ้งอยู่แล้วก็หยุดนิ่งจนไม่รู้สึก มีนรีบแยกห่างกับกั้งที่ดูจะตกใจไม่แพ้กัน

"เอ่อ...โทษทีว่ะมีน กูก็..."

"เฮ้ย! ไม่ใช่! กูผิดเอง เอ่อ..แล้ว..."

"กูจะกลับแล้ว มีธุระน่ะ"

"อ้าวเหรอ อืม... เดี๋ยวกูเดินไปส่ง"

"เฮ้ย! ไม่ต้องๆ มึงก็ตามสบาย กูไปล่ะ"

ผมไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีกต่อไป แล้วรีบพาตัวเองเดินออกจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด ภาพของมีนกับกั้งที่กำลังจูบกันอย่างอ่อนหวานนั้น ทำให้ผมเจ็บจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไไม่อยู่ ทั้งที่รู้และเตรียมใจเอาไว้อยู่แล้ว แต่ก็ยังทำได้ไม่ดีพอ

แล้วแบบนี้ผมจะต้องทนเจ็บไปอีกนานเท่าไหร่กัน...

ผมกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาหาน้องบันนี่ที่รออยู่ ก่อนจะเข้าไปนั่งฟุบหน้ากับพวงมาลัยด้วยความเหนื่อยล้ากับหัวใจของคนแอบรักที่ระบมอย่างรุนแรง

สมองอยากจะหยุดรัก แต่หัวใจก็ห้ามความรู้สึกไม่ได้

ผมจะทำยังไงดี...

 
..........

 
ถึงจะรู้ดีว่าแอลกอฮอล์ไม่ได้ช่วยอะไร มีแต่จะทำร้ายร่างกายและหลอกให้หลงลืมความเศร้าไปแค่ชั่วขณะ ถึงอย่างนั้นคนที่ได้รับน้ำกรดมาราดตรงแผลใจซ้ำก็อับจนหนทางจนต้องใช้น้ำเมามาล้างใจให้ชินชา

"เอาเหมือนเดิม"

ผับ K เป็นร้านเหล้าที่กลุ่มของผมมาเป็นประจำครับ เพราะไอ้แชมป์รู้จักกับเจ้าของร้าน นอกจากจะได้ส่วนลดในบางครั้ง พวกผมก็มีที่นั่งส่วนตัวทำเลดีที่ไม่ว่าจะมาเมื่อไหร่ก็พร้อมต้อนรับเสมอ

"วันนี้มาคนเดียวหรือครับ"

"คิดว่างั้น"

พนักงานเสิร์ฟก็ยิ้มรับอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินจากไป ผมผสมเหล้าไปตามปกติ แล้วยกขึ้นดื่ม

เฮ้อ...เซ็งเว้ย!

ปกติผมก็จะชวนไอ้เป้กับไอ้แชมป์มานั่งเป็นเพื่อน ผมไม่ได้หวังอะไร นอกจากกวนเวลาของพวกมันเล่นเท่านั้นครับ แต่คืนนี้ผมไม่มีแรงพอจะเก็บความรู้สึกที่เพิ่งได้รับความกระทบกระเทือนแล้วนั่งฟังพวกมันกวนประสาทเล่นได้

ผมอึดอัดจนทนไม่ไหวแล้วกับความรักที่ไม่สามารถบอกให้ใครรู้ได้ อยากจะบอกความในใจให้ใครสักคนฟัง เผื่อบางทีหัวใจที่หนักอึ้งตอนนี้จะเบาบางลงได้บ้าง

แค่ใครสักคนที่ยอมรับฟัง...

ผมนั่งเหม่อฟังเพลงที่เป็นเพียงคลื่นเสียงอย่างไม่สนใจ ก่อนจะดื่มด่ำกับเครื่องดื่มที่วางอยู่ตรงหน้าเพียงลำพังราวกับว่าในโลกนี้ไม่มีใครสักคนให้พบเจอ

เหงา...เกินไป

ผมยกแก้วเหล้าที่เหลืออยู่ค่อนแก้วดื่มอีกเล็กน้อย พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกไปยังหมายเลขที่แสดงอยู่บนรายการล่าสุด ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจว่าเป็นใคร

แค่ตอนนี้...ผมอยากจะคุยกับใครสักคน

ทว่าเมื่อน้ำเสียงที่คุ้นเคยดังลอดตอบกลับมา ผมก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย

คืนนี้ผมคงไม่เหงาแล้ว


.........

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5

 
ผมนั่งกินเหล้าคนเดียวอยู่ไม่นาน สายตาก็พบกับผู้ชายรูปหล่อที่กำลังรออยู่ ไอ้อิงทำหน้าตาเครียดขึง แล้วคว้าแก้วเหล้าออกจากมือของผมอย่างหาเรื่อง

"ไอ้สัตว์! เมาแล้วยังไม่เจียม"

"ไม่ได้เมา แค่แแล้งเมา เพราะอยากเมาต่างหาก ว่าแต่...มาเร็วจังเลยครับพี่อิง"

"แม่ง! กูก็มาปกติ ทางผ่านพอดี ไม่ได้อยากมานักหรอก ฮึ่ย!"

ผมมองไอ้อิงที่ทำหน้ากระฟัดกระเฟียดพลางกระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาเหมือนคนอารมณ์เสียหนัก ก่อนที่นัยน์ตาคุกรุ่นจะสบมาด้วยความไม่พอใจอย่างเคย

"ทำไมไม่ใส่แว่นอีกแล้ว"

"เมื่อกลางวันก็ไม่ได้ใส่ พูดไม่รู้เรื่องแล้วมึง"

"นั่นสิ กูลืมทักไปตอนนั้นนี่"

ผมหยิบแก้วเหล้าที่ถูกดึงเอาไว้มาผสมอย่างขอไปที ก่อนจะยกขึ้นดื่มต่อ ตอนนี้มีคนมานั่งเป็นเพื่อนแล้ว แต่ก็ยังไม่หายเหงาอยู่ดี

"เป็นห่าอะไรของมึง แล้วทำไมมาคนเดียว"

"อืม...ไม่รู้เหมือนกันว่ะ"

ผมหันไปมองไอ้อิงอีกครั้ง แล้วยิ้มออกมา ทั้งที่ในใจไม่ได้รู้สึกเหมือนที่ร่างกายแสดงออกไปเลยสักนิด

"แต่ตอนนี้ก็ดีใจที่พี่อิงมาหา"

"หึ!"

ไอ้อิงคลายท่าทีในตอนแรกลง ก่อนจะดึงแก้วเหล้าที่ผมถืออยู่มาดื่มเองจนหมด ผมก็ได้แต่มองตามแต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไร พลางตัดสินใจอะไรบางอย่าง

"พี่อิง กูเล่าเรื่องให้ฟังได้ป่ะ"

"อะไรชองมึงอีก กูไม่อยากฟัง"

ไอ้อิงหันมามองผมเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางอื่น แต่ผมก็ไม่สนใจท่าทางของมัน แล้วเริ่มกลยุทธ์หลักที่ใช้สู้กับมันเป็นประจำออกมา

อ้อน..จนกว่ามันจะทนไม่ไหว

"ฟังหน่อยนะ นะๆ กูอยากเล่าให้มึงฟังงอ่ะ"

"แม่ง! น่ารำคาญว่ะ มึงพูดอะไรมา กูก็ไม่สนใจหรอก"

ผมยิ้มมองไอ้อิงที่ทำหน้าบูด แล้วเอนหลังพิงกับโซฟาพลางเรียบเรียงคำพูดของตัวเองไปด้วย ทั้งที่อยากระบายสิ่งที่เก็บเอาไว้ในใจให้ใครสักคนได้รับรู้ แต่ก็ยังยากที่จะถ่ายทอดออกมาได้อยู่ดี อาจเป็นเพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่ควรบอกใครล่ะมั้ง

แต่ผมรู้...ถ้าเล่าเรื่องนี้ให้ไอ้อิงฟังจะไม่เป็นไร

"เงียบทำไมวะ ไหนบอกว่าจะเล่าอะไรของมึงไง"

"ไหนบอกว่าไม่อยากฟัง แหม...ที่จริงก็ชอบเสือกนะมึง"

"ไอ้เล้ง"

"โอ๋ๆ ไม่งอนดิ จะเล่าแล้ว นึกก่อน"

ผมหัวเราะออกมาเบาๆ ที่กวนประสาทมันได้ ก่อนจะเริ่มต้นบอกสิ่งที่เก็บเอาไว้ในใจมานาน

"กูแอบรักเพื่อนสนิทมาตั้งแต่มัธยม จนตอนนี้ก็ยังไม่ได้สารภาพ เพราะรู้อยู่แล้วว่าอกหักแน่ เลยได้แต่เก็บเอาไว้คนเดียวมาตลอด แถมมันก็เกลียดพวกตุ๊ดเกย์อะไรแบบนี้ขึ้นสมองด้วย กูไม่อยากเสียมันไป"

ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ ทั้งที่สายตามองแก้วเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะแต่สิ่งที่มองเห็นกลับเป็นใบหน้าของเพื่อนสนิทเมื่อสมัยก่อน

"ตอนนั้นกูคิดว่าตัวเองเป็นเกย์ แต่สุดท้ายกูก็มีอะไรกับผู้หญิงได้อยู่ดี ฮ่าๆ สงสัยกูคงเป็นไบว่ะ มึงว่างั้นป่ะ"

ผมหันไปมองไอ้อิง แต่มันก็ไม่ตอบคำถามของผม ใบหน้าหล่อที่ถูกแสงไฟภายในร้านอำพรางมองไปทางอื่นเหมือนไม่ได้สนใจสิ่งที่ผมพูดเลยสักนิด ผมก็แค่นยิ้มออกมา

"กูไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครเลย เอาแต่เฝ้ามองเพื่อนที่กูรักไม่ได้อยู่ห่างๆ มาตลอด หึ! แต่ตอนนี้เพื่อนกูกลับมีแฟนเป็นผู้ชายเฉย แม่ง! แล้วที่ผ่านมากูมัวแต่ทำเหี้ยอะไรอยู่วะ"

ผมนึกถึงเรื่องในตอนนั้นแล้วกัดฟันของตัวเองอย่างกลั้นอารมณ์ ผมคิดอะไรไม่ออก ทำได้แต่โทษความไม่กล้าของตัวเอง

หากผมลองสารภาพรักกับมัน ถึงจะโดนเกลียดแต่อย่างน้อยก็คงสื่อความรู้สึกที่มีให้มันได้รู้บ้าง ทว่ากว่าจะคิดได้ ทุกอย่างก็สายไปหมดแล้ว ถ้าบอกออกไปตอนนี้ ก็มีแต่ทำให้ทุกฝ่ายเสียใจ

"กูเจ็บ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ กูพยายามทำใจ บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ทุกครั้งที่เจอกัน กูก็รู้ว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม"

ผมยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มอีกอึกใหญ๋ เสียงเพลงในผับไม่ได้เข้ามาในหูของผมแม้แต่น้อย เวลานี้มีเพียงภาพในอดีตที่วิ่งวนอยู่รอบตัวของผมเท่านั้น

"แล้ว...กูก็เห็นมันจูบกับแฟน กูไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง กูอยากเลิกรักมันว่ะ พี่อิง กู...ต้องทำยังไงวะ พี่อิงกูทนไม่ไหวแล้ว"

ผมสูดลมหายใจเข้าลึก เมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ล่าสุดที่ยังติดตา ก่อนหัวใจที่เจ็บร้าวและร่างกายที่หนักอึ้งจะถูกมือของคนที่นั่งข้างกันดึงเข้าไปกอด ผมซบหน้าลงกับไหล่กว้างที่เจือกลิ่นอายและไออุ่นเบาบางพลางหลับตาลง

"...พี่อิง"

"สมน้ำหน้า คนเลวอย่างมึงต้องโดนแบบนี้แหละ คราวหลังจะได้ไม่ไปทำร้ายความรู้สึกคนอื่นอีก"

ผมรู้สึกถึงหยดน้ำที่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก้อนสะอื้นที่จุกตรงลำคอหลุดออกมา เมื่อฝ่ามืออุ่นที่กอดผมเอาไว้กำลังลูบหัวของผมอย่างอ่อนโยน ถึงแม้เจ้าของจะยังต่อว่าผมไม่หยุดก็ตาม

"อึก..."

"ใครจะไปเห็นใจมึง แค่นี้ยังไม่สาสมกับความชั่วของมึงด้วยซ้ำ"

"อึก  ฮือ..."

"แม่ง! มาทำเสื้อกูเปื้อนอึก นิสัยเสียจริงๆ"

"ฮือ! พี่อิง!"

ผมกอดคนตรงหน้าแน่นขึ้น พร้อมกับยึดอกของอีกฝ่ายซับความเสียใจที่ทะลักออกมา ยิ่งได้ยินคำพูดร้ายกาจและรับรู้ถึงการกระทำของมัน น้ำตาของผมก็ไหลไม่หยุด

ถึงแม้ถ้อยคำประชดประชันจะเสียดแทงความรู้สึกมากแค่ไหนแต่สัมผัสอ่อนโยนจากฝ่ามือที่กำลังได้รับอยู่ตอนนี้ ทำให้ผมรู้ว่ามันกำลังปลอบใจผมตามสไตล์ของมันอยู่

"สกปรกว่ะ"

น้ำเสียงไม่พอใจแกมระอาที่ดังขึ้น ทำให้ผมต้องลอบยิ้มออกมาทั้งน้ำตา พร้อมกับซุกหน้าแนบชิดอีกฝ่ายมากกว่าเดิม

ถึงจะปากร้าย แต่ก็อบอุ่น

"ขอบคุณครับ"

ผมบอกเสียงเบา แต่ก็มั่นใจว่าคนตรงหน้าได้ยิน ไอ้อิงถอนหายใจออกมา พลางลูบหัวของผมเบาๆ

"หึ!"

เพียงเท่านี้..ก็เพียงพอกับสิ่งที่ผมต้องการแล้ว

 
..........

 
ผมปรับอารมณ์ของตัวเองพักหนึ่ง พอได้เล่าความรู้สึกของตัวเองออกไป ความหน่วงที่หนักอยู่ในใจก็ทุเลาลงไปบ้าง ก่อนที่ผมจะมองคนที่นั่งอยู่ด้วยกัน

"มึงรังเกียอที่กูเป็นแบบนี้หรือเปล่า"

"แบบไหน"

"ก็...ที่จริงแล้วกูชอบผู้ชายไง"

ไอ้อิงก็มองผมด้วยสายตานิ่งเฉย ก่อนจะตบหัวของผมทิ่ม ยังดีที่ผมยั้งตัวเองได้ทัน ไม่อย่างนั้นหน้าผากคงกระแทกขอบโต๊ะแน่ครับ

"ไร้สาระ กลับได้แล้ว เสียเวลาฉิบหาย"

"พี่อิง...ตอบก่อนดิ"

ผมรั้งแขนของคนที่กำลังจะลุกขึ้นยืน มันก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แล้วดึงผมให้ลุกขึ้นตาม ก่อนจะเอานิ้วจิ้มหน้าผากของผมแรงๆ ทีหนึ่ง

"ไม่ว่ามึงจะเป็นยังไง กูก็รังเกียจมึงอยู่แล้วไอ้สัตว์ ไปจ่ายเงิน กูจะไปรอที่รถ"

ผมมองไอ้อิงที่เดินออกไปก่อน พร้อมกับยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะจัดการค่าเครื่องดื่มย้อมใจ แล้วรีบเดินตามไอ้อิงไปที่ลานจอดรถ


...........

 
ไอ้อิงเป็นคนขับรถมาส่งผมที่คอนโดฯ ครับ แล้วมันก็ตั้งใจจะนั่งแท็กซี่กลับห้องของตัวเองต่อ แต่ผมก็รั้งมันเอาไว้ก่อน

"ค้างที่นี่ดิ"

"ไม่ กูจะกลับห้อง"

"กูเหงา คืนนี้ไม่อยากอยู่คนเดียว"

"เกี่ยวอะไรกับกู หัดเกรงใจกูบ้างสิวะ"

ถึงจะรู้สึกขำกับท่าทางของไอ้อิง แต่ผมก็ดีหน้าตาย แล้วหยิบโทรสัพท์มือถือของตัวเองออกมา

"งั้นก็ได้ กลับดีๆ ล่ะ กูโทรหาผู้หญิงสักคนมานอนแก้เหงาดีกว่า"

"ไอ้สัตว์! อยากโดนหรือไงมึง! ฮะ!"

ผมจ้องใบหน้าโมโหของไอ้อิง แล้วแสร้งเลิกคิ้วด้วยความสงสัยอย่างกวนประสาทอีกฝ่ายเต็มที่

"ก็เอาดิ กูชอบผู้ชาย ถ้ามึงจะปล้ำกูหรือทำอะไรทำนองนั้น ก็เข้าทางกูอยู่ดีว่ะ"

"ไอ้เล้ง!"

ผมลอบยิ้มมองไอ้อิงที่ทำท่าเหมือนคนกำลังจะสติแตก ก่อนจะดึงแขนของมันให้เดินไปยังลิฟต์ที่อยู่ห่างออกไปตรงหน้า

"คืนนี้อยู่ด้วยกันเถอะ กูยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนไหน นอกจากมึงเลย"

"พูดห่าอะไรวะ! แม่ง!"

ผมเลื่อนสายตามองใบหน้าไม่พอใจของคนที่ยืนอยู่ข้างกัน  แล้วอมยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อเห็นแก้มของคนหน้าบึ้งเจือเลือดฝาดจาง ก่อนจะมองไปยังประตูลิหต์ที่กำลังปิดลง

"กูก็แค่พูดความจริง"

.

.

.

Next step loading…

Marionetta ::
: ดีค่ะ ^^ มาลงตอนใหม่ฉลองตรุษจีนค่ะ เย้ๆ
ขอบคุณทุกความคิดเห็นที่เป็นกำลังใจให้ และฝากติดตามเรื่องนี้ต่อไปด้วยนะคะ เจอกันตอนหน้าจ้า

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
อร๊ายยยยย อิงน่าร้ากกกก   :impress2: :impress2: :impress2: :impress2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด