Sugar daddy เด็กเลี้ยง :: ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Sugar daddy เด็กเลี้ยง :: ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม  (อ่าน 184037 ครั้ง)

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
แผนของเสี่ยเอาน้องพระแพงมาทำงานใกล้ๆตัวรึป่่าว รีบมาต่อไวๆนะ กะลังสนุก   :hao3:

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
ขอเลขบัญชีค่ะ จะช่วยค่าตัวเสี่ย
อันไลคือ เสี่ยหนีหน้าน้องพะแพง กำลังขุดหลุมพรางให้น้องตายใจใช่ไหม เจ้าเล่ห์มาก

ออฟไลน์ Pittabird

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
เสี่ยขารักน้องจริงรึเปล่าเนี่ย   หายไปจนคนอ่านจะลืมหมดแล้ว

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3025
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
เสี่ยนี่ก็ทำตัวลึกลับจริงเชียว เดี๋ยวหนูแพงก็ได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตนไปก่อนหรอก

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
ย่ามใจไปเถอะพะแพง
เสี่ยกลับมา ไม่รอดแน่นอน :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

ออฟไลน์ Pakeleiei

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ joyey6217

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
พะเเพงเด็กเลี้ยง นางเป็นคนคิดบวกดีเนอะ ถึงลุงจะสร้างหนี้ทำเอาหวิดไม่มีบ้านอยู่ จนทำให้จำเป็นต้องยอมเป็นเด็กเลี้ยงให้เสี่ย แต่ถึงจะเรื่องราวมันจะรันทด แต่นางก็ยังคิดแต่เเง่ดี  เอ็นดูมากตอนนางขัดสีฉวีวรรณตัวเอง คือนางก็ไม่ได้อยากเป็นเด็กเลี้ยงแต่นางก็ตั้งใจทำงานให้คุ้มค่าจ้าง555 เรื่องมันแทนที่จะเป็นเรื่องเครียดเลยกลายเป็นฮาแทน ตรงนางมองโลกในแง่ดี ไม่ซ้ำเติมตัวเอง หากทางทำให้เรื่องราวมันดีขึ้น เก็บเงินเก็บเพชร  ปรับตัวมันเกิดขึ้นแล้วก็มีทำให้มันให้ดี
ส่วนเสี่ยบทน้อย แต่ดูออกว่าติดอกติดใจเด็กเลี้ยงมาก แล้วบริษัทที่พะเเพงเข้ามาทำนี่ของเสี่ยแล้วเสี่ยแกวางแผนอะไรไว้รึเปล่า. แบบให้มาทำงานด้วยกัน ถ้าเสี่ยไม่รู้ พอมาเจอพะเเพงคงเหวอกันดี น่าสนุก รอเสี่ยกลับมา. หนีคู่หมั้นไปเมืองนอกเรอะ  โธ้เสี่ยขรา

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
ตอนที่  8




วันเวลาผ่านไป...

เขาที่ทำงานในบริษัทมาได้หกเดือนก็เริ่มปรับตัวได้มากขึ้น  เริ่มชินกับการทำงาน  และเริ่มชินกับการที่ท่านประธานเข้าๆ  ออกๆ  ที่แผนกพร้อมกับคุณปุยฝ้าย 

ซึ่งเขาบอกได้เลยว่ามันดีกับใจเอามากๆ  เพราะคุณปุยฝ้ายจะแต่งตัวสวยๆ  มาให้พวกเรายลเกือบทุกวัน  ขนาดหัวหน้าแผนกที่แต่งงานมีลูกแล้วยังอดเหล่คุณปุยฝ้ายไม่ได้  แล้วนับประสาอะไรกับหนุ่มโสดแบบพวกเขา... 

ซึ่งตัวเขาน่ะขอสารภาพตามตรงแบบไม่อายเลยว่า  เขาแอบเอาคุณปุยฝ้ายไปจินตนาการเกือบทุกคืน  ยิ่งตอนที่ต้องใช้แม่นางทั้งห้า  เขายิ่งอดจินตนาการถึงคุณปุยฝ้ายไม่ได้  ร่างผอมๆ  อกอิ่มๆ   ผิวขาวๆ กับเอวคอด  เวลาจินตนาการว่ากำลังได้เล่นท่าลิงอุ้มแตง...  แค่คิดมันก็ซี๊ด   เพราะคุณเธอมีเรือนร่างที่ผอมบางแต่ก็ดันมีสะโพกกับช่วงขาที่ได้รูป   เพราะฉะนั้นเวลาได้เกาะกันจนหลังพิงกำแพง  เขาต้องได้เสร็จในตัวคุณปุยฝ้ายหลายยกแน่ๆ  มิน่าล่ะเมื่อสมัยก่อนเสี่ยถึงได้เป็นจอมหื่น  เพราะถ้ามีนางแบบหุ่นเอวี...  หรือในกรณีอย่างเขาคือนายแบบหุ่นจีวี  ที่มีรูปร่างเซ็กซี่มากๆ  ไม่ว่าใครก็คงอดใจไม่ได้ทั้งนั้น

เฮ้  นี่ไม่ใช่ว่าเขาชมหุ่นตัวเองว่าดีอย่างนั้นดีอย่างนี้หรอกนะ  เรื่องแบบนี้พี่ธนิตฟันเฟิร์ม(ฟันธง+คอนเฟิร์ม) มาแล้วว่าเขาหุ่นดีมาก  ถึงจะไม่ได้ดีขนาดมีซิกแพคหกห่อ  แต่เขาก็มีเอวสอบเข้ารูป  กล้ามเนื้อก็สมส่วน  ยิ่งรวมกับผิวสีเข้มๆ  ในตลาดต่างประเทศถือว่าเขาเป็นสินค้าที่ขายดีมากๆ  โดยเฉพาะทางตะวันตกกับพวกอาหรับ  พวกนี้จะไม่ชอบเด็กผิวขาวหรือพวกบอบบางมาก  แต่ชอบแบบที่มีกล้ามแน่นๆ  เนื้อเยอะๆ  ซึ่งเขาก็ตรงกับสเปคและความต้องการของตลาดพอดี

แต่โชคดียังเป็นของเขาที่เขาได้เป็นเด็กของเสี่ยอธิป  แทนที่จะเป็นเด็กของพวกเสี่ยอาหรับ  พวกนั้นน่ะชอบเซ็กซ์หมู่เอามากๆ  อาจจะไม่ได้ลงมาพร้อมกันทีเดียว  แต่ก็ชอบเปลี่ยนเด็กกันเป็นว่าเล่น  คิดแล้วก็ขนลุก...  เมื่อก่อนกับเสี่ยแค่คนเดียว  เขาก็ต้องฝืนทนแล้ว  นี่ถ้าต้องมาเจอแบบหลายคน  เขาขอเป็นลมหมดสติไปเลยดีกว่า  ไม่งั้นเขาต้องเป็นบ้าแน่ๆ  คิดแล้วก็อยากไปกราบขอบคุณเสี่ยอธิปอีกซักสิบรอบ  เสี่ยเกรด  A+  แบบนี้หาที่ไหนไม่ได้อีกจริงๆ

ว่าแต่พอพูดถึงแล้วก็อดคิดถึงเสี่ยไม่ได้แฮะ  เขาไม่ได้เจอกับเสี่ยมาแล้วหนึ่งปีเต็มๆ  ไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยจะเป็นยังไงบ้าง  จะสบายดีไหม  จะป่วยไข้บ้างหรือเปล่า...  เอิ่ม  ที่เขาคิดนี่ไม่ใช่ว่าเขาห่วงหาหรืออาลัยอาวรณ์เสี่ยหรอกนะ  เรื่องของเขากับเสี่ยมันจบลงแล้ว   ตอนนี้สำหรับเขา  ภาพของเสี่ยก็เหมือนภาพที่จืดจางไปตามกาลเวลา  เสี่ยหน้าตาเป็นแบบไหน   เอาจริงๆ เขาก็จำไม่ค่อยได้  แต่ถ้าเห็นหน้าตรงๆ ก็คงพอคุ้นหน้าบ้าง(มั้ง)  เพราะเขากับเสี่ย  เราสองคนใช้ช่วงเวลาสี่เดือนคุยกันน้อยมาก  ส่วนใหญ่ก็คุยกันแต่ภาษากาย  เสียงอิ๊  อ๊ะ  อะไร  เขาก็ไม่ได้เปล่งออกมาเยอะ  เพราะกลัวเสี่ยรำคาญและคิดว่าเสี่ยก็อาจจะไม่ชอบด้วย  ยกเว้นวันสุดท้าย...

ช่างเถอะๆ  เรื่องของเสี่ยคิดไปก็เท่านั้น  ตอนนี้เขามีชีวิตใหม่แล้ว  มีชีวิตที่ดี  (เตรียม)มีว่าที่แม่ของลูก  ถึงว่าที่แม่ของลูกจะเป็นคู่หมั้นคนอื่นแล้วก็ตาม  แต่แล้วไงล่ะ  จนป่านนี้เขายังไม่เห็นหัวลูกชายท่านประธานโผล่มาเลยซักนิด  ไม่รู้ไปตกเขาตายอยู่ที่ไหนแล้ว  จะติดต่อคุณปุยฝ้ายบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้   แต่ที่แน่ๆ เขาน่ะรู้สึกสงสารคุณปุยฝ้ายเอามากๆ  ถึงคุณเธอจะไม่ได้แสดงออก  แต่คู่หมั้นเล่นหายต๋อมไปแบบนี้  แถมยังมีข่าวลือว่าถูกพ่อสามีบังคับ(คลุมถุงชน)  ผู้หญิงที่ไหนจะทนได้  เพราะอย่างนั้นถ้ามีโอกาสเขาก็อยากจะแสดงความจริงใจให้คุณปุยฝ้ายเห็นซักครั้ง   

เอาแค่ว่าให้คุณเธอรู้ว่าเขาเป็นห่วง  คนที่ไม่ใช่แฟนทำแทนกันทุกเรื่องไม่ได้  แต่อย่างน้อยเขาก็มีความจริงใจต่อคุณปุยฝ้ายมากกว่าลูกชายท่านประธานอะไรนั่น  เพราะฉะนั้นถ้าสวรรค์จะให้โอกาส....

แต่แน่นอนว่าสวรรค์ไม่ให้โอกาสหมาวัดแบบเขา  จากที่ตั้งใจจะเดินหน้า  ดั๊นมีข่าวว่าลูกชายท่านประธานกลับมาแล้วแทน  โธ่   สวรรค์!  เขาแอบไปกินอุ้งตีนหมีท่านมาหรือไงวะ  ทำไมต้องมาทำกับหมาวัดแบบนี้!

" นี่แกๆๆ  ได้ข่าวที่ท่านประธานกลับมาหรือยัง  เห็นเขาว่ากันว่าหล่อมากกกกกก"  ก.ไก่ล้านตัวจากไอ้ขิมลากยาวมากระทบโสตประสาท  กูได้ข่าวแล้ว  ว่าแต่ท่านประธานไหนอีกวะ  หรือว่ามีท่านประธานสองคน

" แน่ะๆ  ทำท่าควายงง  ท่านประธานเขาเปลี่ยนมือกันแล้วย่ะ  เห็นว่าแอบเปลี่ยนตัวเปลี่ยนตำแหน่งกันเงียบๆ  เลยไม่มีใครรู้"   แล้วคุณมึงรู้ได้ไงล่ะ

" ก็ได้ข่าวมาจากไอ้รุตน่ะสิ  นั่นน่ะเจ้าพ่อกรมข่าวกรองเลยนะ  ได้ข่าวมารับรองไม่มีพลาด" อ๋อ  เหรอ

"  ได้ข่าวมาแล้วไงวะ  เกี่ยวอะไรกับกู"  พาลน่ะพาล  รู้จักไหม

" แหม  ทำอย่างกับว่าเขาจะมาฉกแม่ของลูกมึง  มึงนี่แหละที่เป็นชู้!"

" เป็นชู้ทางใจไม่ผิดหลักศาสนา  ไม่เชื่อมึงถามไอ้รุตได้"  แน่จริงไปถามมันเล๊ย

" ถุย  ไอ้รุตมันเป็นคาทอลิกไม่รู้หลักศาสนาพุทธ  ช่างเถอะๆ  เสวนากับมึงเสียเวลาเปล่า  กูเอาเวลาไปแต่งตัวสวยๆ แล้วไปเม้าท์กับพวกรุ่นพี่ดีกว่า  ท่านประธานขาาา  หนูขิมมาแล้ววว~~~" 

โถ  กระโดดโลดเต้นไปแบบไม่สนหนังหน้า   หุ่น  ตื๊ด  ตื๊ด  อย่างมึงน่ะ  ท่านประธานมีเหรอจะแล  แลกูนี่  เอ๊ย  ไม่ใช่  มองกูนี่  คู่แข่งมึงอยู่นี่!

เหอะๆ  เหมือนเขาจะกล้าเนอะ  แต่ความจริงน่ะไม่หรอก  เขาห่อเหี่ยวตั้งแต่รู้ข่าวว่าลูกชายท่านประธานกลับมาแล้ว  ถึงจะยังไม่เคยเห็นหน้า(ชื่อก็จำไม่ได้)  แต่แค่เห็นแม่นางฟ้าสวยวันสวยคืน  เขาก็รู้แล้วว่าคุณเธอมีความสุขมาก  แถมทุกวันนี้คุณเธอก็เข้ามาที่แผนกน้อยลง  เดินผ่านหน้าแผนกก็แทบจะนับครั้งได้  ยังดีที่ลิฟต์หน้าแผนกของเขาเป็นลิฟต์ส่วนต่อที่สามารถตรงไปถึงห้องท่านประธานได้  เขาเลยยังพอจะได้เห็นหน้าคุณปุยฝ้ายบ้างแบบนานๆ ครั้ง  แต่ส่วนใหญ่แล้วคุณปุยฝ้ายจะใช้ลิฟต์ส่วนตัวของท่านประธานมากกว่า  สวรรค์....  แค่แอบมองก็ยังจะไม่ให้แอบมองอีกเหรอวะ  ทำกันเกินไปหน่อยแล้ว!

โป๊ก! 

โอ๊ย!  เจ็บ  ใครเขกหัวกูวะ!

" คุณพระแพง  เมาท์ที่คุณกำลังเอาเคาะโต๊ะน่ะ  ถ้าพังขึ้นมาต้องเบิกงบบริษัทนะ  คุณอยากไปเบิกกับท่านประธานบริษัทโดยตรงไหม"  เสียงสยองขวัญดังขึ้นมาจากเหนือหัว  หัวหน้า!

" ไม่เป็นไรครับหัวหน้า  เมื่อกี้เมาท์ผมมันมีแมลงเข้า  ผมเลยแค่ตบๆออก  ไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายเมาท์ครับ"  ว่าแล้วก็ส่งยิ้มหวาน  มองตาใส  ปิ๊งๆๆ  เชื่อนะๆ  ถึงจะแถแต่ก็ต้องเชื่อนะ  ปิ๊งๆๆ

" เอ้าๆ  กะพริบตาอยู่ได้  ทำงานเข้า  ใกล้สรุปยอดงบประจำไตรมาสแล้ว  ตั้งใจทำงานให้ดีด้วย  ดูอย่างคุณรุตบ้าง  ถึงจะไม่เก่งคำนวณแต่เรื่องภาษาเขาใช้ได้นะ"  แหม  ก็นั่นเขาจบมาจากนอก  แถมเป็นลูกครึ่ง  เขาจะสู้เรื่องภาษาได้ไงล่ะ

แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเถียงล่ะนะ  เขายังหัวโบราณ  ไม่เถียงผู้ใหญ่ทั้งที่จะเถียงก็เถียงได้  เพราะงั้นเขาเลยได้แต่ส่งสายตาปิ๊งๆ  ไปอีกทีจนได้มะเหงกมาอีกหนึ่งโป๊ก  ก่อนตั้งใจทำงานอย่างเป็นจริงเป็นจัง  ส่วนหูน่ะ  ก็แอบกระดิกไปด้วย  พวกผู้หญิงนี่เมาท์กันให้แซดเรื่องท่านประธานดีอย่างนั้นดีอย่างนี้     

โด่  ก็แค่ท่านประธานล่ะวะ  ต้องมาดูหมาวัดตัวจริงอย่างเขานี้  อึดจริง  ทนจริง  เสี่ยอธิปคอนเฟิร์ม 
   
แค่กๆๆ  ช่วงนี้คิดถึงเสี่ยบ่อยจริงวุ้ย  หรือว่าจะมีลางสังเห่า  แต่ไม่น่าใช่... 

จะว่าไป  นอกจากชื่อของเสี่ย  นามสกุลกับเรื่องอย่างอื่นที่เกี่ยวกับเสี่ยเขาแทบไม่รู้จักเลยซักนิด  เสี่ยทำงานที่ไหน  ตำแหน่งอะไร  เขาแทบไม่เคยรู้   รู้แต่ว่าเสี่ยทำงานที่บริษัทใหญ่มาก  ตำแหน่งใหญ่มาก  แต่ใหญ่แค่ไหนเขาก็ไม่รู้  แต่คงไม่ถึงขั้นตำแหน่งท่านประธานหรอกมั้ง 

เฮ้อ~  คิดแล้วก็อดตำหนิตัวเองไม่ได้ว่าช่างเป็นเด็กเลี้ยงที่แย่มาก  เสี่ยดีกับเขาขนาดนี้  แต่นอกจากเรื่องบนเตียงเขาแทบไม่ได้ตอบแทนเสี่ยเรื่องอื่น  ถึงวัตถุประสงค์หลักของการเป็นเด็กเลี้ยงจะต้องอยู่บนเตียงอยู่แล้วก็เถอะ  แต่เขาก็อยากตอบแทนเสี่ยอย่างอื่นบ้าง  อาจจะไม่ใช่ด้วยเงินหรือสิ่งของ  และแน่นอนว่าต้องไม่ใช่ตัวด้วย  เขายังจำคำขู่จากพี่ภาคได้  เสี่ยไม่ชอบให้เด็กเก่ามายุ่มย่าม  และถึงจะผ่านมาแล้วหนึ่งปีแต่เขามั่นใจว่าเสี่ยไม่มีทางลืมหน้าตาเขาแน่ๆ  เพราะงั้นถ้าบังเอิญเจอกันที่หน้าบริษัทไหนซักบริษัทแล้วเสี่ยคิดว่าเขาแอบตาม  ถ้าแบบนั้นก็นรกแตกแล้ว

เออ  ถ้าเป็นแบบนั้นสู้เขาไม่รู้เรื่องเสี่ยเลยน่าจะดีกว่าเนอะ  ไม่รู้ย่อมไม่ผิด  ถ้าเผลอเจอก็ทำเป็นนิ่งๆ  แบบว่า  ใครวะ  ไม่รู้จักนะ  เนี่ย...บังเอิญเจอจริงๆนะ  เขาไม่ได้แอบตามเสี่ยด้วย

เอ๊ะ  นี่สรุปว่าเขาอยากตอบแทนเสี่ยจริงไหมวะ  ไม่อยากเจอแต่ก็อยากตอบแทน  แล้วชาตินี้เขาจะได้ตอบแทนเสี่ยไหมเนี่ย  คิดไปคิดมาชักเริ่มสับสนในตัวเอง  เลิกคิดดีกว่า  คิดมากไมเกรนแดกอีก




แต่ถึงไม่มีเรื่องเสี่ย  เขาก็มีเรื่องให้กลุ้มจนเกือบโดนไมเกรนแดกได้

"  พระแพง!  ไปเอาเอกสารที่ชั้น  xx  ที!"

" ขิม!  ตามพระแพงไปเอาเอกสารที่ชั้นห้า"

" รุต!  มาแปลศัพท์หน้านี้ด้วย"

" ขิม  พระแพง  มารวมตัวกันที่ตรงนี้  ช่วยรุตตรวจเอกสารเร็วเข้า!" 

โอ๊ย  นี่มันมรสุมอะไรกันวะ!  พระแพงๆ  อยู่ได้    ขิม  รุต   พระแพง  พระแพง  ขิม รุต  ขิม  รุต  พระแพง  สลับไปสลับไปมาเป็นจังหวะสามซ่าไปได้   แล้วที่แผนกน่ะมีกันเกือบยี่สิบคนนะ  เรียกคนอื่นบ้างก็ได้!

" ก็เราเป็นเด็กใหม่" ไอ้ขิมกัดฟันพูด

" กูอยู่อ่านเอกสารกับแปลเอกสารที่โต๊ะสบายๆ  ไม่ได้เหรอวะ  ทำไมต้องลากกูมาเดินด้วย  "  เสียงไอ้รุตพูด  หน้าตาฝรั๊ง ฝรั่ง  แต่พูดไทยชัดจริงนะมึง

" พวกมึงยังดี  กูนี่  วิ่งตั้งแต่ชั้นหนึ่งยันชั้นเก้า  ยันชั้นสามสิบสองลงมาชั้นสิบห้า  เห็นกูเป็นควายหรือไงวะ  สั่งวิ่งอยู่ได้" 

" มึงไม่ใช่ควายว่ะพระแพง  แต่มึงเป็นม้าไม้  ไม่เคยได้ยินอ่อ  อัศวินม้าไม้อยู่บนม้าที่สลักจากไม้~"

" ....เพลงเก่ามากไอ้รุต  สาบานมาสิว่ามึงฟังมาจากอาม่า"

" กูไม่มีอาม่า  มีแต่  Grandmother "  ภาษาอังกฤษชัดมาก  สำเนียง  th  มาเต็มเป๊ะ

" พวกมึงหยุดคุยกันได้แล้ว  กูเดินจนขาจะขวิด  จะเปลี่ยนจากหมูมาเป็นกระทิงเพื่อขวิดคนอยู่แล้ว"

นั่นละ  เขากับไอ้รุตถึงหุบปากได้  ปกติไอ้ขิมมันเป็นคนเฮฮามากๆ  แต่ถ้ามันหงุดหงิดขึ้นมาก็เปลี่ยนจากหมูไปเป็นกระทิงได้  (เอิ่ม  อันนี้เขาว่าไม่ได้นินทามันหรอกนะ  มันประจานรูปร่างมันออกมาเอง)


และนี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่า  มรสุมของการสรุปยอดประจำไตรมาส  ซึ่งเป็นการรวบรวมรายรับรายจ่าย  รวมบิลเบิกจ่ายสิ่งของ  รวมไปจนถึงสรุปยอดขายตั้งแต่ต้นปีมาจนถึงไตรมาสนี้   มีการแปลงยอดให้เป็นกราฟเพื่อที่จะได้ดูการเติบโตได้ง่ายขึ้น  แล้วไม่ว่าจะยอดขึ้นหรือยอดลงก็ต้องมาสรุปอีกทีว่าทำไมยอดมันถึงเป็นแบบนี้  เรียกได้ว่าสรุปยอดกันทีก็ปวดหัวกันที  แถมพวกฝ่ายขายเองก็เพิ่งมาเร่งทำยอด  พวกเขาที่ต้องรอยอดก็รอกันต่อไปสิ  รอจนถึงวันปิดยอดนั่นแหละพวกเขาถึงจะได้ยอดครบ  แล้วพวกเขาที่เป็นเด็กใหม่มีเหรอที่จะได้ทำงานนั่งโต๊ะ  นี่  เด็กเดินเอกสารนี่ต่างหากที่เหมาะกับพวกเขาตอนนี้!

เฮ้อ~  ไม่ใช่ว่าเขาจะเป็นประเภทงานหนักไม่เอา  งานเบาไม่สู้หรอกนะ  แต่เหนื่อยมากๆ มันก็มีไม่ไหว  ต้องบ่นออกมากันบ้าง  แล้วนี่มันก็สนามจริง  ไม่ใช่การฝึกงานที่มีรุ่นพี่คอยช่วย  ตอนนี้ทุกคนก็หัวปั่นแล้วก็เหนื่อยกับงานกันทั้ง  เขาเองก็ไม่อยากจะบ่น  แต่มันก็อดไม่ได้  ยังดีที่การได้เดินบ่อยๆ  ช่วยทำให้เขาเจอคุณปุยฝ้ายบ่อยขึ้น  จากที่ไม่เคยได้ทักกัน  เวลาเดินผ่านเขาก็ได้มีโอกาสส่งยิ้มให้คุณปุยฝ้ายมากขึ้น  แถมคุณเธอมีการส่งยิ้มกลับมาด้วย  ใจเต้นชะมัด  มีแรงทำงานต่ออีกสามสิบแรงม้า

" แน่ะๆ  ยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูเลยเหอะมึง" 

" มึงก็  กูขอนิดนึง"  ดีใจมาก  พูดจาแต๋วแตกเลยกู  ฮ่าๆๆๆ

เรื่องที่เขาแอบปลื้มคุณปุยฝ้ายนี่ใครๆ  ก็รู้  แต่ทุกคนก็แค่ขำๆ  ไม่มีใครคิดอะไรมากเพราะผู้ชายที่แผนกก็เป็นกันเยอะ  แถมไม่ใช่แค่แผนกเขาด้วย  เรียกได้ว่าคุณปุยฝ้ายจะผ่านไปชั้นไหน  ผู้ชายก็ตกหลุมรักคุณเธอกันทั้งนั้น  น่าอิจฉาท่านประธานชะมัด  เช้าถึงเย็นถึงขนาดนี้  อิจฉาโว้ย!

แต่ความอิจฉาของเขามันก็มีอยู่ได้ไม่นานหรอก   เพราะดันมีอยู่วันหนึ่ง...  ที่เขาบังเอิญรู้ความลับของท่านประธานกับคุณปุยฝ้ายเข้า




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2017 13:03:25 โดย teatimes »

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
ตอนที่  9 





ความลับของท่านประธานกับคุณปุยฝ้ายที่ทำให้เขาตะลึงตึ่งตึ๊งน่ะ  มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก  มันก็แค่...

แค่...เขากินตับกันในบริษัทก็เท่านั้น 

ก็แค่นั้น.....

แค่นั้น...........

แค่นั้นที่ไหนกันเล่า!  โธ่!  นางฟ้าของเขา  นางฟ้าที่แสนดีของพี่(มโนไปเอง)  เสร็จท่านประธานบริษัทไปแล้ว! 

โฮๆๆๆ  ไอ้ชาติชั่ว!  ไอ้สมภารกินไก่วัด!  ไอ้คนไม่รู้จักถนอมดอกไม้  ทำไมไม่รอให้แต่งงานก่อนวะ  แล้วเป็นท่านประธานประสาอะไร  ลูกน้องทำงานจนขาแทบหัก  แต่ตัวเองดันมานั่งกินตับสาว  ใช้ไม่ได้!   แถมจะกินตับใครเขาก็ไม่ว่า  แต่ทำไมต้องมากินตับนางฟ้าของเขาด้วย  ฮือๆๆ  แม่ของลูก...  แม่ของลูกเขา  ดันไปเป็นแม่ของลูกคนอื่นแล้ว  โฮๆๆๆ  ไอ้เลว!  ไอ้แพงเฮิร์ต!!

ฮึกๆๆ  แล้วที่เขาเสียใจจนออกมาโวยวายนี่  มันไม่ใช่ว่าเขาหัวเก่าถึงขนาดที่ว่าเจ้าสาวจะมีอะไรกันก่อนแต่งกับเจ้าบ่าวไม่ได้หรอกนะ  แต่ที่เขาเสียใจน่ะคือ  ไม่คิดว่าคุณปุยฝ้ายที่ดีไปหมดทุกอย่างจะชิงสุกก่อนห่าม  ไวไฟขนาดนี้  เห็นแต่งตัวเรียบๆ ร้อยๆ  ไม่คิดว่าจะกล้ามากินตับกับท่านประธานถึงในห้อง  แถมยังเป็นในที่ทำงานตอนกลางวันแสกๆ อีกด้วย

ฮึก  ส่วนเรื่องที่ว่าเขารู้ได้น่ะ  ไม่ใช่ว่าเขาไปแอบดูหรือเผอิญไปเห็นอะไรเข้าหรอกนะ   เขาก็แค่บังเอิญเดินชนกับคุณปุยฝ้าย  จนคุณปุยฝ้ายล้มก็เท่านั้น  แล้วก็ไม่ต้องจินตนาการไปถึงว่าเขาเห็นนั่นเห็นนี่  เขาแค่ได้กลิ่น  คือเวลาเรามีอะไรกับใครน่ะ  มันจะมีกลิ่นอยู่ใช่ไหม  บางคนก็เรียกว่ากลิ่นฟีโรโมน  แต่ที่เขาได้กลิ่นมาจากตัวคุณปุยฝ้ายน่ะ  มันกลิ่นอสุจิชัดๆ  เขาที่คุ้นกับเรื่องแบบนี้  ถึงจะผ่านมานานแต่ก็ยังจำได้  แถมกลิ่นมันก็ค่อนข้างเข้มข้น  นี่ก็ไม่รู้ว่าท่านประธานกินตับกับคุณปุยฝ้ายไปอีท่าไหน  กลิ่นมันถึงได้แรงขนาดนี้  ถ้าให้เดา...เขาขอเดาว่าไม่ต่ำกว่าสองยก  ส่วนที่เขามั่นใจว่าเป็นท่านประธานทำแน่  ก็เพราะว่าคุณปุยฝ้ายเพิ่งออกมาจากลิฟต์ส่วนตัวของท่านประธานพอดี  แล้วก็บังเอิญมาชนกับเขาที่ออกมาเอาเอกสารให้แผนก  แจ็คพอตอะไรขนาดนี้  ได้ชนสาวสวยกับเขาซักที  ก็ดั๊นมาชนกับคนที่มีสามีแล้ว  แถมมีสามีแล้วยังไม่พอ  เขายังเพิ่งกินข้าวต้มกลางวันกันมาอีกด้วย  ฮึก  คิดแล้วไอ้แพงก็เฮิร์ต!

เฮ้อ~   แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดก็ยังไม่จบลงแค่นี้  เพราะตอนที่กลับเข้าแผนกมา  ยังมีข่าวร้ายบอกมาอีกว่า  ท่านประธานจะลงมาตรวจงานพร้อมกับคุณปุยฝ้าย  ฮึก!  นี่มันอะไรกันวะ!   แบบนี้มันเรียกว่าสวรรค์ตัดทางเขาชัดๆ   ขนาดจะเป็นแค่หมาวัดแอบมองยังทำไม่ได้  สวรรค์ท่านยังจะเอาเจ้าของดอกฟ้ามาให้เขาเห็นตัวแบบชัดๆ   ฮือๆๆๆ  ทำไมชีวิตไอ้แพงถึงเศร้าขนาดนี้!  โฮๆๆๆๆ


แต่ถึงชีวิตจะรันทดขนาดไหน   เขาก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาลบเกมส์ออกจากเครื่องคอมทั้งน้ำตา  ล็อกเอาท์เฟสบุ๊คแล้วล้างคุ๊กกี้  ล้างประวัติการเข้าเว็บแล้วรีสตาร์ทเครื่องเพื่อล้างคุ๊กกี้อีกรอบ  เรียกว่ากะเอาให้ตรวจสอบกันต่อไม่ได้  แต่ก็นะ...  เขาเรียนจบสายบัญชีไม่ได้จบสายคอมพิวเตอร์  เพราะงั้นถึงจะลบๆ  ล้างๆ  ก็ได้เท่านี้  คิดว่าถ้าถูกตรวจสอบจริงๆ  ถ้าทำผิดก็คงถูกรื้อข้อมูลจนถูกจับได้ 
   
หลังจากลบทุกอย่างในคอมที่ไม่จำเป็นต้องใช้ในการทำงานเสร็จแล้ว  เขาก็ได้แต่นั่งอยู่กับที่  ตอนนี้นอกจากสาวๆ ที่ยังแต่งหน้าไม่เลิก  ทุกคนก็อยู่ในสภาพเตรียมพร้อม  อ่อ  ยกเว้นก็แต่หัวหน้าแผนกกับไอ้รุตที่ออกไปทำธุระข้างนอก  แต่ไม่ถึงห้านาที  หัวหน้าแผนกกับไอ้รุตก็มาถึงในห้อง  หัวหูยุ่งไปหมดเหมือนเพิ่งผ่านสนามรบ  เห็นว่าเพิ่งไปตบตีกับแผนกส่งออกมา  พอรู้ข่าวว่าท่านประธานจะมาตรวจงานก็วิ่งกันตับแลบกลับมาที่ห้อง  ว่าแต่คราวนี้ไอ้รุตพลาดข่าวแฮะ  ปกติข่าวล่ามาไวตลอดไม่มีพลาด

รอจนหัวหน้าแผนกซับเหงื่อ  หวีผมจนเรียบร้อย  แล้วประกาศว่า  "ทุกคนทำตัวปกตินะ"  เขานี่เกือบจะหลุดขำก๊าก  เพราะทุกคนเกร็งกันมาก  อีกอย่างนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ท่านประธานคนใหม่จะมาตรวจงานที่ห้อง  แถมมีข่าวแว่วมาอีกว่าพวกผู้บริหารคนอื่นก็จะลงมาด้วย  คงคล้ายๆ มาเปิดตัวมั้ง  แถมแผนกเขาก็เป็นแผนกเดียวที่มีพนักงานใหม่ถึงสามคน  เพราะฉะนั้นพวกผู้บริหารอยากจะมาดูหน้าก็ไม่แปลก 

พวกเขาที่นั่งรอก็ได้แต่ทำงานก๊อกๆ  แก็กๆ  เคาะนั่นเคาะนี่  แต่รออยู่ตั้งนานท่านประธานก็ยังไม่มาซักที  จนมีเสียงไลน์ดังเข้าเครื่องไอ้รุต  มันก็เปิดอ่านแล้วประกาศออกมา  "ท่านประธานกำลังลงมาแล้ว!" 

เท่านั้นล่ะ...

ระเบิดลง! 

ไม่ใช่!  แค่ทุกคนเกร็งหนักกว่าเดิม  จากที่นั่งหลังตรงอยู่แล้วก็ยิ่งตรงมากขึ้น  โต๊ะที่ปกติจะรก  ตอนนี้ก็เรียบกริ๊บชนิดที่แม้แต่ฝุ่นยังไม่มี  ส่วนพวกผู้หญิงก็แต่งหน้าเป็นครั้งสุดท้าย  ตบแป้ง  ทาปากแล้วโยนทุกอย่างใส่กระเป๋า  ทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

แล้วพวกเขาทุกคนก็นั่งรอ... 

ติ๊ก  ตอก  ติ๊ก  ตอก  ติ๊ก  ตอก  ติ๊ก  ตอก  ติ๊ก...

ติ๊งง...

เสียงประตูลิฟต์เปิด  ดังสยองขวัญสั่นประสาทยิ่งกว่าเกมส์ผีอารยาในโรงพยาบาลร้าง  พวกผู้บริหารสามสี่คนเดินนำออกมาก่อน  ตามมาด้วยเลขาท่านประธาน  คุณปุยฝ้าย  และคนสุดท้ายคือท่านประธานหรือเสี่ยอธิป

เสี่ยอธิป...

เสี่ยอธิป.....

เสี่ยอธิป........  เรอะ!


เฮ้ย!  ใครก็ได้บอกเขาทีว่าเขาตาฝาด  บอกเขาทีว่าเขามองผิด  บอกเขาทีว่านี่มันแฝดของเสี่ยอธิป  ใช่...  นี่ต้องเป็นฝาแฝดของเสี่ยแน่ๆ  อ๊ากกกกกกกกกก!!!

อ๊ากๆๆๆ   แต่ไม่ว่านี่จะเป็นแฝดของเสี่ยจริงหรือไม่  เขาที่ตกใจจนลนลานก็ได้แต่พยายามหดหัวหดตัว  ทำตัวเล็กๆ  เขาเพิ่งมาเกลียดความตัวใหญ่ของตัวเองก็วันนี้  ทำไมเขาไม่ตัวเท่ามดวะ  หรือตัวเท่าหมาชิวาว่าก็ยังดี  จะได้หลุดรอดออกไปจากสายตาของเสี่ยได้!
   
แน่นอนว่าเขาไม่สามารถหดตัวเป็นหมากระเป๋าได้ภายในสามสิบวิ   ดังนั้นเขาเลยได้แต่หดหัวอยู่นิ่งๆ ใช้คอมบริษัทที่ตั้งอยู่บนโต๊ะบังส่วนหัวเอาไว้   แต่สวรรค์ก็ช่างกลั่นแกล้ง  เพราะในตอนที่หัวหน้าแผนกลุกขึ้นออกไปต้อนรับ  หัวหน้าแผนกก็ดั๊นแนะนำว่าที่แผนกมีเด็กใหม่มาด้วย   เขากับไอ้ขิมแล้วก็ไอ้รุตเด็กใหม่สามคนเลยต้องลุกออกจากที่นั่ง  เดินตรงไปทักทายกับคณะผู้บริหาร  ให้พวกคณะผู้บริหารดูตัว   ช่วงเวลาแวบหนึ่งที่เขาเผลอสบตากับเสี่ย  เขาเห็นความแปลกใจในดวงตาเสี่ยอยู่แวบหนึ่งก่อนจางหายไปด้วย 

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเสี่ยจำเขาได้แน่  แต่ไม่รู้ว่าเสี่ยจะตีความการเห็นหน้าเขาไปแบบไหนบ้าง  แบบว่าบังเอิญ  หรือตั้งใจจะมาตามตื้อ  ถ้าเป็นแบบหลังเขาแย่แน่ๆ  ถูกส่งไปให้พี่ธนิตจัดการแน่ๆ  เพราะงั้นเพื่อความปลอดภัย  เขาทำเป็นไม่รู้จักเสี่ยดีกว่า  เอาให้เห็นกันจะๆ  ไปเลยว่า  เฮ้ย  ที่เห็นเขายืนอยู่ตรงนี้น่ะ  เขาไม่ได้ตั้งใจนะ  เขาไม่รู้เรื่องเสี่ยเลยซักนิด  ที่เขาเข้ามาสมัครงานที่บริษัทนี้น่ะมันเรื่องบังเอิญล้วนๆ  เขาไม่รู้เลยนะว่าเสี่ยอยู่ที่นี่!

ดังนั้นตลอดเวลาที่เขาพูดคุยกับพวกผู้บริหาร  เขาไม่แม้แต่จะหันไปเหลือบตาแลเสี่ยเลยซักนิด  ยืนคอแข็งส่งยิ้มให้กับเหล่าผู้บริหารไปเรื่อยๆ  ตอบคำถามทุกคนยกเว้นเสี่ย (เพราะเสี่ยไม่ยอมพูด)  แต่ก็ไม่รู้ว่าวันนี้เคราะห์มันซ้ำหรือกรรมมันซัดเข้ามาหรือยังไง  คุณปุยฝ้ายที่เขาไม่เคยคุยด้วย  วันนี้ก็ดันจำเขาได้เพราะเขาดันไปชนเธอจนล้ม  คุณเธอเลยส่งยิ้มทักทายพร้อมกับบอกกับเสี่ยอธิปว่า  คุณอธิปคะ  คนนี้ไงคะที่ชนกับปุยฝ้ายจนล้ม  ปุยฝ้ายของหล่นหมดเลยค่ะ  โถ...  แม่นางฟ้านางสวรรค์จะมาช่างจ้ออะไรตอนนี้! 

เสี่ยที่ตอนแรกก็เฉยๆ ก็จำต้องปรายตามามองเขาหนึ่งรอบ  สายตาเสี่ยที่มองมาทำเอาเขาเสียวสันหลังวาบ  เขาพยายามส่งสายตาไปบอกเสี่ยว่า  เนี่ย  ผมไม่รู้จักเสี่ยเลยนะ  ทั้งหมดเนี่ยก็แค่ความบังเอิ๊ญบังเอิญ  ผมไม่ได้ตามติดเสี่ย  ไม่ได้ตามแอบจีบคุณปุยฝ้ายลับหลังเสี่ยด้วย  เสี่ยต้องเชื่อเขานะ  ปิ๊งๆๆ 

เอ่อ  มันก็ไม่ถึงกับว่าเขากะพริบตาใส่เสี่ยหรอกนะ  เขาแค่ส่งสายตาไปอ้อนเสี่ยแบบอ้อนเอามากๆ  แบบว่าทำบุญทำทานให้ลูกหมาเถอะ  อย่าโกรธลูกหมาเลยนะ  ลูกหมาไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้จริงๆ  เสี่ยต้องเชื่อนะ  นะๆๆๆ  ซึ่งท่าทางมันก็น่าจะได้ผลนะ  เพราะเสี่ยนิ่งไปนิด ก่อนพยักหน้าให้คุณปุยฝ้ายเป็นการแสดงการรับรู้   
   
เสี่ยเดินโอบเอวขาวๆ ของคุณปุยฝ้ายให้เดินผ่านเขาไป  เพื่อตามพวกผู้บริหารที่กำลังเริ่มตรวจงาน  แต่ในตอนที่เสี่ยเดินผ่าน  ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าว่า  เสี่ยแอบเอาหลังมือตัวเองมาแตะหลังมือเขาด้วย  เขาที่ถูกชนแบบไม่ทันตั้งตัวก็ถึงกับสะดุ้ง  กว่าจะตั้งสติเงยหน้าขึ้นมองได้ก็เห็นแต่หลังเสี่ยไวๆ กับแขนเสี่ยที่ยังงโอบเอวคุณปุยฝ้าย   

ซึ่งคุณเธอที่ถูกโอบก็ดูท่าทางจะดีใจมาก  ทั้งสองคนมองตากัน  คนหนึ่งยิ้มหวาน  อีกคนหน้านิ่ง   แต่เชื่อเขาเถอะว่า  หน้านิ่งๆ ของเสี่ยน่ะ  ในหัวต้องมีเรื่องอย่างว่าแน่นอน  เพราะขนาดเขาที่เห็นแต่ด้านหลังคุณปุยฝ้ายยังอดคิดไม่ได้เลยว่าเอวขาวๆ นั่น (วันนี้คุณปุยฝ้ายใส่เสื้อเว้าเอว) จับทีเนื้อต้องนิ่มชวนขย้ำมากแน่นอน  แล้วเสี่ยที่จับตรงๆ จะไม่ของขึ้นเรอะ  เขาไม่เชื่อหรอก  แถมเสี่ยเองก็โคตรหื่น....  แค่กๆๆ  เขาหมายถึงเสี่ยเป็นพวกหื่นหน้านิ่ง  เขาเคยผ่านมาก่อน  เขารู้ดีเลยล่ะ

ในระหว่างรอผู้บริหารเดินตรวจตามโต๊ะ  เขาที่ต้องนั่งนิ่งๆ  ก็ได้แต่คิดนั่นคิดนี่  คิดไปไกลถึงกลิ่นที่ได้จากตัวคุณปุยฝ้าย  คิดไปว่า  แสดงว่าเสี่ยเพิ่งกินตับกับคุณปุยฝ้ายมา  แถมเพิ่งกินกันมาแบบสดๆ ร้อนๆ  เพราะกลิ่นบนตัวคุณปุยฝ้ายก็ค่อนข้างเข้มข้น  ถึงจะไม่เห็น จุด จุด จุดก็เถอะ  แต่เขาว่าเสี่ยต้องปล่อยในตัวคุณปุยฝ้ายแน่นอน 

แล้วถ้าปล่อยสดแบบนี้มันจะมีน้ำไหลออกมาไหม  เขาเคยเห็นในหนังเอวีที่ฝ่ายชายปล่อยสด  แล้วแบบนี้...  เสี่ยจะกินตับคุณปุยฝ้ายท่าไหนนะ  ดูจากกระโปรงกับชุด  ท่าที่ง่ายที่สุดน่าจะเป็นคุณปุยฝ้ายขึ้นคร่อมเสี่ยแล้วนั่งบนเก้าอี้ในห้องทำงาน  ฟัดกันอย่างเมามันจะเอกสารปลิวว่อนไปทั่วโต๊ะ  โอย...  แค่คิดของมันก็ขึ้น

แต่ไม่ใช่อารมณ์ของเขาที่เสียจนต้องขึ้นหรอกนะ  น้องชายเขาต่างหากที่มันขึ้น!  โอ๊ย!  ภาพของเสี่ยกับคุณปุยฝ้ายบินว่อนอยู่ในหัวเต็มไปหมด  เขาที่ไม่ได้เอาออกมาหลายวัน  เลยรู้สึกเหมือนน้ำตัวเองกำลังจะทะลักขึ้นมาถึงคอหอยนี่  แถมน้องชายเขาก็กระตุกมาตั้งแต่เมื่อกี้  ตั้งแต่ตอนเสี่ยถูกมือ  สงสัยเขาจะตื่นเต้นไปหน่อย  น้องชายเขาก็เลยตื่นตัวไปด้วย  เต้นดุ๊กดิ๊กแบบอยากผงกหัวออกมาดูโลก


โถ  ลูกพ่อ  ถึงคนเขาจะเคยค้า  แถมม้าเขาก็เคยขี่  แต่เห็นตัวจริงของเขาไหมนั่น  เขาจะมาขี่ลูกเหรอ  เขาขี่แฟนเขาโน่น  เพราะฉะนั้นหยุดผงกหัวแล้วหดตัวกลับไปซะ!  พ่อไม่ปล่อยแกมาดูโลกตอนนี้หรอกโว้ย!
   
แต่ผู้ชายมันก็มีข้อเสียอยู่ตรงนี้แหละ  ขึ้นมาแล้วมีเหรอจะยอมลงง่ายๆ  เขาท่อง  พุธโธ  ธรรมโม  สังโฆ  พยายามสะกดน้องชายตัวเองให้หดตัวลงไปให้ได้  แต่น้องชายเจ้ากรรมก็ดั๊นอยากผงกหัวออกมาดูโลกเหลือเกิน  เขาจากที่นั่งหลังตรง  ก็เปลี่ยนมานั่งตัวงอมากขึ้น  เหงื่อที่ขมับก็ไหลออกมาให้พลั่กเพราะพยายามอดกลั้นสุดชีวิต  แต่ทำยังไง  น้องชายเขามันก็ไม่ยอมสงบลงเสียที 

จากที่ท่อง  พุธโธ  ธรรมโม  สังโฆ  เขาก็เปลี่ยนมาเป็นคิดถึงเสี่ยกับคุณปุยฝ้ายตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  คิดไปถึงว่าคุณปุยฝ้ายจะขย่มแบบไหน  จะส่งเสียงร้องแบบนางเอกหนังเอวีไหม  แล้วเสี่ยล่ะ  จะเล่นกับคุณปุยฝ้ายแบบที่เล่นกับเขาหรือเปล่า   เสี่ยชอบเล่นแรงๆ ใส่จังหวะลงมาแบบเน้นๆ  เวลาสวนขึ้นมาทีเขาเสียวจนแทบจะเสร็จให้ได้  แต่พอเขาจะเสร็จจริงๆ  เสี่ยก็จะผ่อนแรงลงแล้วกักตัวเขาไว้  รอจนเขาทนไม่ไหวนั่นแหละเสี่ยถึงขยับตัวเพิ่ม  ปล่อยให้เขาทั้งรัดทั้งบีบของๆ เสี่ยอยู่นานกว่าเสี่ยจะสวนกลับมาได้  แล้วท่านั่งก็เป็นหนึ่งในท่าที่เสี่ยชอบ  ส่วนท่าอื่น...

ชิบหายล่ะ...

เขาต้องพยายามทำตัวเองให้สงบลงสิวะ  ไม่ใช่จินตนาการถึงเสี่ยกับตัวเองจนน้องแข็งโด่แบบนี้!  โอ๊ย  ตอนนี้เขาโคตรปวดน้องชาย  มือเขาเองก็เอาแต่ขยับยุกยิกอยากเอื้อมมือลงไปข้างล่าง  เอาแค่ลูบๆ ปลอบใจก็ยังดี.. 
   แต่เขาจะทำได้เรอะ!  นี่มันในบริษัทนะ!  แถมคนอื่นก็อยู่กันเยอะ   จะให้ลูบเป้าจนถูกด่าว่าโรคจิตหรือไง  ไม่ได้!  เขาต้องข่มใจไว้!  ฮึบ!

แต่สงสัยเขาจะหมกมุ่นกับตัวเองมากไปหน่อย 

เพราะกว่าจะรู้สึกตัวอีกที  เสี่ยก็มาสะกิดไหล่เขาแล้ว  เขาหันไปมองเสี่ยตามแรงสะกิด  พลางกะพริบตาปริบๆ  แล้วกวาดตาไปมองรอบห้อง  ซึ่งเขาขอบอกเลยว่านรกมาก  ตอนนี้ทุกคนจ้องเขากันหมด  แต่ละคนนี่หน้าซีดยิ่งกว่าไก่ต้ม  คาดว่าเสี่ยคงเรียกเขามาซักพักแล้วแต่เขาไม่ยอมตอบสนอง  และตอนนั้นล่ะที่เขาคิดว่าตัวเองตายแน่  เพราะท่าทางของเสี่ยดูมาคุแบบสุดๆ  เขาที่เพิ่งได้สติเลยส่งยิ้มไปแก้เก้อ  แต่เสี่ยเหรอจะยอมให้เขาเปิดปากพูดแก้ตัว  เสี่ยพูดตัดบทจนน้องชายเขาหดว่า


" มือถือ" 

ครับ... 

มือถือ

คำเดียวสั้นๆ  แต่ได้ใจความมาก 

เขาเอื้อมมือสั่นๆ ของตัวไปที่ใต้โต๊ะ  หยิบมือถือส่งไปให้เสี่ยทั้งที่เหงื่อแตกพลั่ก  ระหว่างที่ยื่นมือถือออกไป  ไอ้รุตที่ยืนอยู่หลังเสี่ยตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ก็ให้กำลังใจด้วยการส่งท่าเชือดคอหอยมาให้  แ_ร่ง...  ไอ้ฝรั่งขี้นก  ให้กำลังใจกูแบบนี้อย่าให้ดีกว่า!

" รหัส?"  เสียงเสี่ยดังมาอีกสั้นๆ  เขาที่กำลังจะถลึงตาใส่ไอ้รุตเลยต้องหันมามองเสี่ยอีกรอบ  มองมือถือยี่ห้อซัมซุงฮีโร่ของตัวเองที่อยู่ในมือเสี่ย  แล้วมองหน้าเสี่ยอีกที 

โถ  พ่อผู้ดีมีเงิน  ไม่เคยใช้ซัมซุงฮีโร่เหรอ  รุ่นนี้ไม่ต้องใส่รหัสนะ  แค่กดสองจึ๊กก็เข้าเครื่องได้  โนเกียสมัยก่อนน่ะไม่เคยใช้หรือไงแบบเดียวกัน 

แต่แน่นอนว่าเขาบอกเสี่ยไปแบบนั้นไม่ได้  เขาเลยได้แต่เอื้อมมือไปหยิบมือถือของตัวเองคืนมา  กดปุ่มดอกจันกับปุ่มโทรออกสองจึ๊ก  แล้วส่งคืนให้  


คือโทรศัพท์เครื่องนี้น่ะเขาใช้มาตั้งแต่ตอนเป็นเด็กเลี้ยงแล้ว  ไม่เคยเปลี่ยนเบอร์หรือเปลี่ยนเครื่อง  แต่เสี่ยคงเปลี่ยนเบอร์มือถือไปนานแล้วมั้ง  ตามประสาคนรวยมีกิ๊กเยอะ  ขืนไม่เปลี่ยนเดี๋ยวเหลือหลักฐาน  ไม่ก็รถไฟชนกันก่อนพอดี

เขานั่งดูเสี่ยกดนั่นกดนี่ในมือถือตัวเองซักพัก  ในสมองก็แอบค่อนขอดว่า  เสี่ยคิดว่าเขาจะแอบส่งข้อมูลผ่านมือถือหรือไง   โทรศัพท์เขาน่ะแค่ไลน์ยังเล่นไม่ได้  เวลาจะไลน์หาเพื่อนทีก็ต้องเปิดคอมที  เพื่อนบ่นเขากันให้แซด  ด่าว่าเขาล้าหลัง  ตอนแรกเขาก็ว่าจะขอเงินลุงเพิ่ม  แต่ดันมีเรื่องหนี้ก่อนเลยต้องพักเรื่องมือถือไว้  พอตอนนี้มีเงินเขาก็ไม่อยากซื้อใหม่ด้วยความงก  แค่โทรเข้าโทรออก  เขาใช้เครื่องเก่าก็ได้  ไลน์กับเฟสบุ๊คก็เล่นในเครื่องคอมแทน   ที่ห้องเขาก็มีโน้ตบุ๊ค  เพราะงั้นเขาเลยไม่เดือดร้อนมาก


เขานั่งมองเสี่ยจิ้มนั่นจิ้มนี่จนพอใจ  ไม่รู้ว่าเสี่ยจะหาอะไรนักหนาเพราะโทรศัพท์เขาก็แค่โทรเข้าโทรออกเท่านั้น  รอจนเสี่ยส่งโทรศัพท์คืนให้  เขาก็ยกมือไหว้แบบพอเป็นพิธี  แต่ตอนรับของ  เสี่ยดันปล่อยโทรศัพท์ลงแบบไม่ให้ถูกตัวเขา  เขาสบตาขึ้นมอง...

โอเค...

ถึงเขาจะไม่ได้เจอเสี่ยมาหนึ่งปี  แต่เขาก็สามารถอ่านความนัยจากนัยน์ตาเสี่ยได้ว่า  "ไอ้มือถือนี่สมควรไปอยู่ในถังขยะได้แล้ว"  เอ๊าาา  ทำไมเล่าของเก่านี่จับแล้วมันเสียมือมากหรือไงหา

แต่แน่นอนว่าเขาพูดออกไปไม่ได้  จะพูดออกไปให้หัวหลุดขาดเรอะ!  เขาก็ทำได้แต่ทำตาปริบๆ  รับรู้ถึงบรรยากาศมาคุที่เสี่ยส่งมาให้  ก่อนจะพยักหน้าน้อยๆ เป็นการรับรู้ว่า  ผมจะไปซื้อใหม่เดี๋ยวนี้แหละครับ  เอาให้ดีกว่ารุ่นนี้นิดหนึ่ง...  เอาให้ดีกว่านี้เยอะๆ ก็ได้  เสี่ยอย่าโกรธนะ  ปิ๊งๆๆๆๆ

แต่ถึงเขาจะอ้อนเสี่ยอย่างนั้น  เสี่ยก็ยังทำหน้าแบบไม่ค่อยพอใจอยู่ดี  ถึงจะไม่ค่อยแสดงออกก็เถอะ  ดีที่คุณปุยฝ้ายมาสะกิดเสี่ยก่อน  เสี่ยถึงได้ยอมเดินออกไปได้  แต่ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่านะ  เหมือนเขาจะเห็นเสี่ยแอบไม่พอใจตอนที่คุณปุยฝ้ายสะกิดอยู่นิดๆ  เขาที่มองอยู่ก็ได้แต่มองตามแบบงงๆ  มองดูเสี่ยโอบเอวคุณปุยฝ้ายก่อนเดินออกจากห้อง  

นี่ตกลงเสี่ยเล่นอะไรกับคุณปุยฝ้ายวะ  บทพ่อแง่แม่งอน?

แต่เอาเถอะ  พอเสี่ยกับผู้บริหารออกไป  ทั้งห้องที่เหมือนเวลาหยุดเดินก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง  ทุกคนถอนหายใจกันอย่างโล่งอกโดยเฉพาะไอ้รุตกับหัวหน้า  ทั้งสองคนนี่แทบจะตรงมาขย้ำหัวเขาทันที่ประตูลิฟต์ปิดลงแล้ว


" มึงจะนั่งเหม่อหาพระเจ้าเรอะ!  ท่านประธานเรียกจนจะกัดหัวมึงขาดอยู่แล้ว! "

" คุณทำท่ามีพิรุธมากนะคุณพระแพง  คนอื่นท่านประธานตรวจแค่คอมพิวเตอร์  มีแต่คุณนี่แหละที่ตรวจมือถือ  ตกลงคุณเป็นอะไรกันแน่นั่งหน้าซีด ตัวสั่น เหงื่อออกอยู่ได้" 

แหม  จะให้เขาบอกไปตามความจริงไหมล่ะว่า  คิดเรื่องท่านประธานกับคุณปุยฝ้าย  กับเรื่องเสี่ยที่เคยเล่มเกมส์ลามกกับเขา  คงบอกออกไปได้หรอกนะ  ฮ่วย!

" พอดีเวลาผมตื่นเต้นมากๆ  ท้องจะเสียน่ะครับเลยพยายามจะขมิบไว้"    ช่างแถไปได้...

แต่แล้วไงเล่า!  ก็เขาพูดความจริงไม่ได้นี่หว่า  แน่นอนว่าหัวหน้าแผนกต้องไม่เชื่ออยู่แล้ว  เพราะงั้นเลยขอดูมือถือเขาอีกรอบ  แต่พอเห็นว่ามือถือเขาเป็นซัมซุงฮีโร่เท่านั้นแหละ  หัวหน้าก็ชะงักกึกแล้วบอกว่า 
   
" ....ถึงจะประหยัดแค่ไหนแต่หน้าตาในสังคมก็สำคัญนะครับ  อยู่แผนกการเงินทั้งที  แถมเงินเดือนก็ไม่ใช่น้อย  ถ้าเป็นไปได้ช่วยเปลี่ยนมือถือด้วยนะครับ  อ่อ ค่ามือถือเบิกงบบริษัทไม่ได้นะ"

...แล้วจะมาบังคับเขาให้เปลี่ยนกันทำไมวะ!  คอยดูเถอะ  ค่ามือถือนี่เขาจะไปเบิกเอากับเสี่ย!





>>>100%

>>>>>>เสี่ยมาแล้ว  อุฮิ  ><
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2017 13:09:00 โดย teatimes »

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เสียยยย
ค่าตัวหมดอีกแล้วววว
เดินมาแล้วก็จากไปปปป

รอๆ

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
เสี่ยมาซะที ปล่อยให้พระแพงคิดถึงอยู่นาน ฮา
ว่าแต่เสี่ยแอบไปกินตับคุณนางฟ้าของพระแพงเหรอ ยังไง ไหนว่าไม่อยากได้ไม่อยากแต่งไง

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
เสี่ยมาซะที ปล่อยให้พระแพงคิดถึงอยู่นาน ฮา
ว่าแต่เสี่ยแอบไปกินตับคุณนางฟ้าของพระแพงเหรอ ยังไง ไหนว่าไม่อยากได้ไม่อยากแต่งไง

เรื่องของเสี่ยมันน้ำเน่าค่ะ  555555  << แลดูสะใจในความน้ำเน่าของเสี่ย 

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
เราว่าเสี่ยไม่ได้ไปกินตับหรอก พ่อเสี่ยมากกว่า เราคิดแบบนี้นะ
รู้สึกว่าแวบแรกที่เจอหน้ากัน เสี่ยต้องทำเหมือนไม่รู้จักชัวร์เลย แล้วน้องพะแพงของเราก็เอ๋อกินใบ้แดกไปตามระเบียบ

โอ๊ย!!! เราคิดไปถึงว่า ถ้าน้องพะแพงโดนกินตับบนโต๊ะทำงาน มันจะซู่ซาขนาดไหนกันนะ
ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแต่เนคไทเส้นเดียว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด เสี่ยขา จัดให้หนัก  :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ บันนีม

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 13
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านแล้วขำ ตลกความเพ้อฝันเรื่องคุณปุยฝ้ายของพระแพง อะไรมันจะขนาดนั้น5555555 ส่วนเสี่ยนี่ค่าตัวแพงเหมือนเดิม โอ้ยยย เมื่อไหร่พระเอกนายเอกจะมีบทร่วมกันเยอะๆสักที555555555

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
อ๊าก...กกกก เค้าเจอกันแล้ว เสี่ยกินตับคุณปุยฝ้ายจริงอ่ะ? ไม่เชื่อ พะแพงระวังตัวให้ดีนายต่างหากที่เสี่ยเค้าอยากกิน อิอิ
รอจ้า มาต่อเถอะ  :hao5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7538
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
เราว่าเสี่ยไม่ได้ไปกินตับหรอก พ่อเสี่ยมากกว่า เราคิดแบบนี้นะ
รู้สึกว่าแวบแรกที่เจอหน้ากัน เสี่ยต้องทำเหมือนไม่รู้จักชัวร์เลย แล้วน้องพะแพงของเราก็เอ๋อกินใบ้แดกไปตามระเบียบ
โอ๊ย!!! เราคิดไปถึงว่า ถ้าน้องพระแพงโดนกินตับบนโต๊ะทำงาน มันจะซู่ซาขนาดไหนกันนะ
ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแต่เนคไทเส้นเดียว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด เสี่ยขา จัดให้หนัก  :hao7: :hao7:
    :z1: :pighaun: :haun4:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
ค่าตัวเสียแพงไปม้อยยย
กี่บาทว่ามา เดี๋ยวควักกระเป๋าจ่ายให้ !
ละพะแพงงงง อะไรหนู
ทำไมจำกลิ่นอะไรได้ สิบแปดบวกไปอี๊กกกกก

ออฟไลน์ Pakeleiei

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
ทุกวันนี้รอเสี่ยคนเดียว :angry2:

ออฟไลน์ บันนีม

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 13
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ชอบความนิ่งของเสี่ย มันกร๊าวใจเหลือเกิน  :sad4: :sad4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
เสี่ยกับพระแพงสื่อสารกันทางโทรจิตเร้อออ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ Pittabird

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
เสี่ยหึงพะแพงใช่ป่าว   ทำเป็นขรึม   ที่จริงอยากฟัดจะแย่แล้ว :hao7:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-12-2016 19:03:32 โดย Pittabird »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
555 ซัมซุงฮีโร่  พะแพงเป็นคนตลก พะแพงเป็นคนลามก
สนุกมากไรต์ รักเลย..ยยยยยยยยยยยยยย   :hao6:

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เสี่ยค่ะ

มาประโยคเดียว
"มือถือ"

อืมมม 

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด