Sugar daddy เด็กเลี้ยง :: ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Sugar daddy เด็กเลี้ยง :: ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม  (อ่าน 184118 ครั้ง)

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
5555
คิดได้นะหมูหัน

เสี่ยมาแบบไม่มีบทพูดอีกแล้ว

รอๆๆ ตามๆๆต่อ รีบมาต่อนะคะ

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
อยากฟังเสียงเสี่ยจังค่ะ

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
เสี่ยเคยพูดแล้วน้าา  ที่บท Intro  พูดออกมาตั้งสองประโยค  ^^
เสี่ยค่าตัวแพงมากค่ะ  ตอนต้อๆไปแพงกว่านี้อีก  5555

ออฟไลน์ Pakeleiei

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
เสี่ยไม่คิดจะพูดไรบ้างเหรอ :laugh:

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 847
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
เสี่ยจ๋าาา อยากได้ยินเสียงเสี่ยบ้างจังงงง
ทำไมเร่าร้อนขนาดนี้ ฮือออ
สองคนนี้จะรักกันมั้ยยน้าาา

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
ตอนที่  4



พออยู่กับเสี่ยมาหลายเดือนเข้า  เขาก็เริ่มปรับตัวได้  เสี่ยมาหาเขาสัปดาห์ละครั้งสองครั้ง  ส่วนใหญ่จะเป็นช่วงสุดสัปดาห์  กับช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์  ถ้าสัปดาห์ไหนไม่มีวันหยุดกลางสัปดาห์  เสี่ยก็จะมาหาเขาในวันที่ไม่มีเรียนเช้าแทน

ช่วงศุกร์  เสาร์  อาทิตย์  คือขุมนรก  เสี่ยจัดหนักจัดเต็มตั้งแต่คืนวันศุกร์  วันเสาร์-อาทิตย์ปล่อยให้เขานอนซมและพักผ่อนอยู่ในห้อง  วันหยุดนักขัตฤกษ์เสี่ยจะจัดเต็มแบบปานกลาง  ส่วนวันธรรมดาเสี่ยเป็นคนปกติมากสุด  ค่อยๆ จัดแบบเบาๆ  แต่ไม่เนิบนาบ  สรุปคือเขาสลบเหมือดเกือบทุกรอบ  ไม่มีแรงเดินออกไปส่งเสี่ยทำงานตอนเช้า


หลังๆ มาเสี่ยจะเริ่มมาค้างกับเขาบ่อยขึ้น  ถึงจะไม่ได้ดูแลขนาดหาข้าวหาน้ำ  แต่ก็ทุกครั้งที่เขาตื่นขึ้นมาก็จะมีอาหารตั้งไว้อยู่ในห้องครัว  วันไหนเขานอนซมอยู่แต่ในคอนโดก็จะมีคนเอาข้าวมาส่งให้   ส่วนราคา.. ก็สมกับที่เสี่ยเป็นเสี่ยเกรด  A+  อาหารทุกมื้อหรูหราอลังการมาก  แถมไม่ใช่พวกข้าวปั้นหรือซูชิ   ครั้งหนึ่งที่เขาถูกเสี่ยจับกินนานมาก  เสี่ยสั่งสเต๊กเนื้อสันในอย่างดีพร้อมกับซุปและสลัดมาให้เขาแบบกินไม่อั้น  ถึงเสี่ยจะไม่ได้อยู่กินด้วยแต่เขาก็จัดไปแบบเต็มคราบ  แถมมีหน้าขอห่อกลับด้วย  ไม่ใช่ว่าเขางกอยากเก็บอาหารของเสี่ยกลับไปให้หมดหรอกนะ  แต่มันอร่อยมากๆ  ขนาดเขาหอบหิ้วไปที่หอพัก  แบ่งให้เพื่อนที่อยู่ร่วมหอทาน  ใครๆ ก็บอกว่าอร่อยทั้งนั้น  ถามกันใหญ่ว่าหาซื้อได้จากที่ไหนได้บ้าง  เขาเองก็บอกไปแต่ว่าพี่ที่ทำงานพิเศษซื้อมาให้ 

ตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าบ้านเขาติดหนี้  เพราะเขาต้องไปทำงานพิเศษทุกศุกร์  เสาร์  อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์  เขาบอกเพื่อนไปว่าตัวเองทำงานพาร์ทไทม์จำพวกพนักงานเสิร์ฟ  ซึ่งพวกเพื่อนๆ ก็พอเข้าใจและไม่มีใครถามอะไรเพิ่ม  ทุกคนให้ความช่วยเหลือเขาในส่วนที่ทำได้  ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการแบ่งเบางานในคณะ  ส่วนรายงานกลุ่ม  เขาก็ช่วยทำในวันปกติเลยไม่มีผลกระทบไม่มีใครเสนอยื่นเงินมาให้เขา  ซึ่งก็ดีแล้ว   ไม่งั้นจะผิดใจกันเปล่าๆ

ส่วนลุงก็เข้าใจว่าเขายืมเงินมาจากรุ่นพี่  ตอนแรกลุงเองก็ไม่เชื่อ  แต่พอเขาส่งรูปถ่ายรุ่นพี่ที่เป็นนายแบบไปให้ลุงแกก็เชื่อสนิท  แกเชื่อแบบคนหัวโบราณว่านายแบบกับนักแสดงนี่รวยระดับมหาศาลมาก  เขาเองก็ไม่อยากบอกว่าคนที่รวยกว่ารุ่นพี่น่ะมีอีกเป็นหมื่นแสนล้านคนบนโลก  แต่เอาเถอะขอแค่ลุงไม่สงสัยเขาก็พอ

ส่วนเรื่องเงิน...  ตอนนี้เขามีเงินเก็บอยู่ในบัญชีหลายหมื่นมาก  ทุกครั้งที่เสี่ยเล่นงานเขาจนเกือบปางตาย  เสี่ยจะวางเงินไว้ที่หัวเตียงเกือบทุกรอบ  รอบละห้าพันบ้างหมื่นบ้าง  ตามแต่สภาพความหื่น 
 
แ_่ง....  ใครที่ไหนเคยบอกว่าเสี่ยไม่หื่นฟร๊ะ  เขาอยากไปกระทืบหน้าคนบอกให้แนบติดพื้น (อย่าไปบอกพี่รหัสเขานะ)  เพราะเสี่ยไม่ได้หื่นแบบธรรมดา  แต่เสี่ยหื่นแบบอึดด้วย  อึด  ถึก  และเล่นหลายรอบ  เล่นแต่ละทีก็เล่นท่ายาก  ทำเอาเขาแทบหมดลมหายใจไปหลายรอบ  ดังนั้นเงินที่เสี่ยวางไว้ให้แต่ละคืนเขาจะถือว่าเป็นค่าประกันชีวิต  เพื่อวันไหนเขาตายคาอกเสี่ยก่อนเวลาที่กำหนด  ลุงเขาจะได้ไม่ลำบากหาเงินมาช่วยแต่งศพให้   เขาเตรียมค่าทำศพของตัวเองไว้แล้ว  กะขอแบบโลงศพไม้สักอย่างดี  เวลาศพกระเด้งฝาโลงจะได้ไม่เปิด

เอิ่ม  นอกเรื่องไปหน่อย  เอาเป็นว่า  ทุกอย่างในชีวิตเขาปกติดี  ไปเรียน  ทำงาน  นอนพัก  และกลับมาทำโปรเจคกับเพื่อน  ว่างๆ ก็ขัดตัว  ขัดหน้า  ขัดเท้าเป็นการบริหารเสน่ห์ (ส่วนเรื่องลีลาปล่อยให้เสี่ยจัดการไป) 

ตอนนี้บุคลิกท่าทางเขาดีขึ้นมาก  ถึงจะอดหลับอดนอนเพราะโต้รุ่งแต่ก็ไม่มีเหี่ยวมีโทรม  ปกติเขาไม่กินเหล้าสูบบุหรี่อยู่แล้วหน้ากับปากเลยไม่ดำมาก  ทุกๆ เดือนที่ต้องไปรายงานตัวกับพี่ธนิต  พี่แกก็บอกว่าเขามีราศีเหมาะเป็นเด็กเสี่ยมากขึ้น  ร่ำๆ อยากจะพาเขาไปโชว์ตัว 

แต่เขาไม่ไหวล่ะ  แค่กับเสี่ยคนเดียวเขาก็จะตายแล้ว  ขืนต้องรับงานเพิ่ม  เขาขอผูกคอตายใต้ต้นหัวไชเท้าดีกว่า

" ไม่คิดใหม่หน่อยเหรอ  เสี่ยอธิปให้เราเป็นเด็กเกรด A  เลยนะ   เสี่ยคนอื่นๆ ก็อยากเห็นเราบ้าง  เห็นว่าทำงานดี  แค่ออกไปดื่มเหล้าสังสรรค์เอง  ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียตัวรับงานซ้อนกับเสี่ยอธิปหรอก" 

พี่ธนิตอัปเกรดเขาจาก  "แก"  เป็น  "เรา" ทันที  แรกๆ นี่เรียกเขาว่าแกตลอด  แต่ตอนนี้ดันอัปเกรดให้ซะงั้น

" ไม่ไหวหรอกครับพี่  แค่เสี่ยผมก็จะตายแล้ว  ไม่อยากทำงานต่อด้วย  แค่สี่เดือนก็พอ  แล้วผมก็จะต้องไปฝึกงานแล้วด้วย  ไม่ว่างจะมาเป็นเด็กเลี้ยงหรอก"

เขาบ่ายเบี่ยงแบบไม่ให้น่าเกลียดมาก  เขาไม่ได้โลกสวยจนคิดว่า  งานอาชีพขายตัวเป็นอาชีพที่เสียศักดิ์ศรี  ใครเป็นสมควรต้องตกนรกไปตลอดชีวิต  เอาจริงๆ มันคืออาชีพหนึ่งที่ไม่เปิดกว้าง  ก้ำกึ่งระหว่างความดีกับความชั่ว  ใครที่จำเป็นก็ต้องทำ  ใครที่อยากสบาย...  ขอแค่ไม่ทำให้ครอบครัวใครแตกแยกก็ถือว่าใช้ได้  แล้วอีกอย่างที่ทำให้เขาทำงานกับเสี่ยอย่างสบายใจคือ  เสี่ยยังไม่ได้แต่งงาน  เป็นหนุ่มโสดสนิทแต่ชอบมีงานอดิเรกเป็นเสี่ยเลี้ยง  แต่กับเสี่ยคนอื่น  เขาไม่แน่ใจว่าโสดจริงหรือเปล่า  เขาไม่อยากเสี่ยงทำให้ครอบครัวคนอื่นต้องแตกแยก  เพราะงั้นเลี่ยงได้ก็เลี่ยงดีกว่า

" ถ้าอยากฝึกงาน  พี่หาที่ฝึกให้ได้นะ  ฝึกงานไปหารายได้ไป  สะดวกดีออก"  ดีออกอะไรล่ะ  ....ดอกละไม่ว่า

เขาค้อนขวับใส่พี่ธนิตแทบหน้าคว่ำ  พี่แกหัวเราะลั่น  บอกว่าถ้าเขาเปลี่ยนใจก็ให้มาบอกได้  พี่แกมีเสี่ยพร้อมให้บริการอยู่แล้ว  คราวนี้ล่ะเขาแยกเขี้ยวใส่แล้วหน้าคว่ำของจริง  ยกมือไหว้พี่ธนิต  กดข้อศอกตัวเองที่เพิ่งถูกเจาะเลือดแล้วเดินออกจากห้อง 

เจาะเลือดฟรีนี่เป็นบริการเสริมพิเศษสำหรับเด็กเลี้ยง  บริการตรวจหาเชื้อ HIV และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ฟรี  ถ้าถึงเวลาตรวจสุขภาพ  ก็มีบริการตรวจวัดความดัน  ไขมัน  เบาหวาน  และตรวจปอดให้ด้วย  แหม่  บริการตรวจฟรีครบครันขนาดนี้  เขาล่ะนึกว่าพี่ธนิตมีโรงพยาบาลเป็นของตัวเอง


" ถ้าเปลี่ยนใจอย่าลืมบอกนะ" 

พี่ธนิตย้ำอีกครั้งก่อนโบกมือไล่  เขาที่เดินไปถึงหน้าประตูแล้วก็ได้แต่หันกลับไปมอง  พี่ธนิตยังคงยิ้มแบบคนอารมณ์ดีเอาสองมือเท้าคางมองส่งเขาเดินออกจากห้อง  แต่เขารู้เลยว่าพี่ธนิตไม่ได้อารมณ์ดีเหมือนปากพูด  ตาของพี่ธนิตดูแวววับน่ากลัวมาก  เขาไม่อยากให้พี่ธนิตคิดว่า  เขาได้ดีแล้วอยากเขี่ยพี่ธนิตทิ้ง  เขาสำนึกในบุญคุณของเสี่ยกับพี่ธนิต  ถึงมันจะเป็นเรื่องของการตอบแทนแบบซื้อขายบริการ  แต่เขาก็ไม่ใช่คนลืมบุญคุณคนที่พอได้เงินต่างคนก็ต่างแยกย้าย   

เขาอึกอักลังเลอยู่นานแต่ก็พยายามหาคำพูดที่ดูจริงใจออกมาให้ได้  เขาก็ยกมือไหว้พี่ธนิตอีกครั้งแล้วบอกความรู้สึกอยู่ในใจออกมา

" ที่ผ่านมา...  ที่พี่ช่วยจ่ายเงินให้ก่อน  แล้วหาเสี่ยดีๆ  มาให้  ผมขอบคุณมากจริงๆ นะครับ  แต่จะให้ทำงานต่อนี่ไม่ไหวจริงๆ  ผมเองก็ไม่อยากเป็นเด็กเลี้ยงต่อด้วย  แต่...  แต่ถ้าพี่มีงานหรือมีปัญหาด้านประชาสัมพันธ์ติดต่อผมได้นะ  ผมจะช่วยมาประชาสัมพันธ์ให้"

เขาบอกไปแบบนั้นพร้อมกับส่งยิ้มแบบหมาขี้อ้อน  พี่ธนิตนิ่งอึ้งก่อนหัวเราะออกมาสียงดังแล้วไล่เขาออกจากห้อง  เขาที่หน้าหงิกเพราะเขินจนตัวแดง  ก็ได้แต่หันหลังกลับเดินออกจากประตูมา

ความรู้สึกของเขาที่อยากขอบคุณพี่ธนิต  มันเป็นของจริงและมีอยู่เยอะจริงๆ นะ  ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าพี่ธนิตเป็นคนมีศีลธรรม  แต่กับเขา  พี่ธนิตก็ใจดีและดูแลเขาดีมาก  ให้ความเมตตากับเด็กเลี้ยงแบบเขาเท่าที่คนหาเด็กคนหนึ่งจะมีได้  ดังนั้นถ้าหากจะต้องตัดรอน  สู้เขาบอกความรู้สึกจริงๆ ไปเลยดีกว่า  เขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดกับพี่ธนิตมาก  และพี่แกจะได้ไม่ต้องบังคับให้เขาหาเสี่ยใหม่ด้วย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-05-2017 17:12:59 โดย teatimes »

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
สนุกมากกก เสี่ยค่าตัวแพงจริงๆค่ะ  :hao7:
รอตอนหน้าไม่ไหวแล้วว  :katai4:

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 847
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
ยิ่งนานยิ่งเก๋าเกม
ค่าตัวก็แพพงเรื่อยๆ แหม ไม่ธรรมดาจริงๆ
รอตอนหน้าไม่ไหวเลี้ยววววววว อยากให้เสี่ยมีบทพูด

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4014
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
อยากรู้ความคิดเสี่ยบ้าง  :hao6:

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
โอ๊ย!!!! เสี่ยขา ขอสมัครเป็นเด็กเสี่ยได้ไหม  :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
เอ่อ....พี่รหัสบอกว่า เสี่ยแกไม่หื่นกาม  นานๆจะมาหาเด็กที
ที่ไหนได้ เสี่ย หื่นมากกกกกกกกกกก :pighaun: :haun4:
แสดงว่า เสี่ย ติดใจเด็กเลี้ยงแล้วนะ :hao6: :hao6: :hao6:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-12-2016 13:54:48 โดย ♥►MAGNOLIA◄♥ »

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 o22 เป็นเด็กเสี่ยนี่เหนื่อยขนาดนี้เลย

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
อยากอ่านความรู้สึกของเสี่ยแล้ว มาต่อเร็วๆนะคะ :L2:

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
รอบทของเสี่ยเลยค่ะ
เสี่ยหื่นมากจริงๆ

ออฟไลน์ oiruop

  • เ รื่ อ ง โ ง่ โ ง่ นี่ ฉ ล า ด นั ก ⊙﹏⊙∥
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • https://www.facebook.com/book.yaoi?fref=ts

ออฟไลน์ jejiiee

  • cannot open this page
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
ขอซื้อบทพูดให้เสี่ยค่ะ

ออฟไลน์ Pakeleiei

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
ต้องการเห็นเสี่ยพูดมากกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เสี่ยค่าตัวแพงอีกแล้วว 555

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3324
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
นับวันรอ อยากอ่าน เสี่ย..ยยยยยยย ขา อิอิ   :katai5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
ตอนที่  5



ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง

วันนี้เป็นศุกร์สุดท้ายของการเป็นเด็กเสี่ยมาสี่เดือน 


เสี่ยยังคงไม่พูดอะไรกับเขามาก  แต่ยังจัดหนักจัดเต็มแบบเดิม  ระหว่างเขากับเสี่ยนอกจากเรื่องบนเตียงเราไม่ได้มีความสัมพันธ์กันอย่างอื่น  ไม่เคยออกไปดูหนังหรือกินข้าว  เขาไม่เคยอ้อนขอให้เสี่ยซื้ออะไรเพิ่ม  เสี่ยเองก็ไม่เคยถามว่าเขาอยากได้อะไร  อาจมีถามเรื่องส่วนตัวบ้าง  เรื่องหนี้สิน  หรือเรื่องเรียนบ้าง  เขาเองก็บอกไปตามตรงว่าเขาใช้หนี้ไปหมดแล้ว  แต่วันนี้วันสุดท้าย  ซึ่งเสี่ยมาแปลกกว่าทุกที  เสี่ยจัดเขาไปแบบเบาะๆ  แค่หนึ่งรอบ  พอเสร็จก็นอนพักอยู่บนเตียงกับเขา  ขยับเข้ามาใกล้มากกว่าปกติเล็กน้อยแต่ไม่ได้ถูกตัว  เขาที่นอนคว่ำอยู่ก็ได้แต่เปิดหลังห่มผ้าห่มครึ่งท่อน  ไม่ได้ตั้งใจจะยั่วเสี่ยต่อหรอกนะ  แต่จะให้แอร์เป่าเหงื่อจนตัวแห้งต่างหาก

" อยากได้อะไรไหม"   เสี่ยถามตอนที่เกลี่ยผมข้างหูของเขาเล่น  เขาดิ้นดุกดิกเพราะจั๊กจี้  ไม่ชอบให้ใครมาจับหู 

เสี่ยเองคงจำได้เหมือนกันว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว

" ไม่ต้องหรอกครับ  แค่นี้ก็พอแล้ว" 

เขาตอบเสี่ยไปตามตรงแบบไม่คิดอะไรมาก  สี่เดือนที่ผ่านมาเขามีเงินเก็บมากกว่าเงินทั้งชีวิต  ตอนนี้เขามีเงินเก็บในบัญชีเกินหนึ่งแสน  ซึ่งเงินส่วนใหญ่ก็ได้มาเพราะเสี่ย  ส่วนเงินส่วนน้อยเป็นส่วนของลุงที่พยายามช่วยใช้หนี้  ลุงส่งมาให้เขาเพิ่มอีกเดือนละ  4,500  ซึ่งลุงย้ำนักย้ำหนาว่าบอกป้าไม่ได้  ป้าแกยังไม่รู้เรื่องที่ลุงติดหนี้  แถมไม่รู้ด้วยว่าลุงแกเอาที่ไปค้ำ  จนเขาต้องหาเงินมาใช้หนี้แทน  ถ้ารู้นะ...  ลุงได้ออกไปนอนในสวนทั้งปีแน่

ความจริงเขากับป้าสะใภ้ก็ไม่ได้สนิทกันมาก  แค่เคยพูดคุยสอบถามในฐานะที่เกี่ยวดองกัน   ป้าแกไม่เคยบ่นเรื่องที่ลุงที่ส่งเงินมาให้เขาใช้ซักครั้งทั้งที่ป้าแกเป็นคนขี้งก  อะไรที่ประหยัดได้แกก็ประหยัด  กับเรื่องเงินทางฝั่งครอบครัวลุงแกไม่เคยมายุ่งด้วย  แต่อย่าไปยุ่งเงินแกเชียว  แกได้กลายร่างจากป้าเป็นปู่(?)โสมเฝ้าทรัพย์แน่

ส่วนเรื่องเงินที่เสี่ยให้  เขาก็กะจะเก็บไว้ซ่อมบ้าน  บ้านของเขากับแม่เริ่มเก่าแล้ว  พอไม่มีคนอยู่ดูแล  บ้านก็เริ่มเสื่อมโทรมผุพังไปตามการเวลา  ถึงลุงจะช่วยหาคนมาพ่นปลวกให้  แต่บ้านไม้ที่ไม่มีคนอยู่ยังไงมันก็ต้องโทรมอยู่วันยังค่ำ  เขาเลยว่าจะเก็บเงินส่วนนี้เอาไว้ไปรีโนเวตกับซ่อมแซมบ้านในส่วนที่พอทำได้ก่อน  พอมีเงินเดือนค่อยไปขอกู้เงินจากธนาคารมาปรับปรุงให้เป็นบ้านพัก
 
บ้านเขามีอยู่สองชั้น  สี่ห้องนอน  ห้าห้องน้ำไม่รวมครัวกับห้องนั่งเล่น  มีห้องนอนใหญ่อยู่ที่ชั้นหนึ่งด้วย  เป็นห้องที่ทำไว้ให้กับคุณตากับคุณยายตอนที่พวกท่านยังชีวิตอยู่แต่เริ่มขึ้นบันไดไม่ไหวเพราะอายุเริ่มเยอะ   

เขาเลยว่าจะปรับปรุงห้องนั่งเล่นให้เป็นบริเวณรับแขก  ออกแบบบ้านให้คล้ายๆ กับเป็นโฮมสเตร์เล็กๆ  พอแขกมา  เขาก็จะนอนอยู่ที่ชั้นล่างจะได้ดูแลแขกได้  ส่วนครัวก็กะจัดการแบบง่ายๆ คือมีทั้งอาหารเช้าแบบให้แขกบริการตัวเองกับแบบทำสดที่คงต้องจ้างแม่บ้าน

แต่นั่นคงเป็นความฝันที่ต้องใช้เวลาอีกหลายปีน่ะนะ  เพราะกว่าจะได้ลงมือทำจริงๆ  ก็ต้องรอให้เขามีงานการที่มั่นคง  ต้องมีฐานเงินเดือนมากพอธนาคารถึงจะยอมให้กู้  ตอนนี้เขาเองก็เริ่มบริหารเงินเป็นแล้ว  แบ่งทรัพย์สินออกเป็นหลายๆ ส่วน  เริ่มลงทุนในส่วนที่ลงทุนง่ายความเสี่ยงน้อย  ค่อยๆ เก็บหมอรอมริบไป  ซักวันดอกเบี้ยในธนาคารก็ต้องเพิ่มมากขึ้น  แต่คงไม่ใช่ดอกเบี้ยเงินฝากประจำหรอกนะ  อันนั้นน่ะฝากไปเป็นล้าน  แต่ได้ดอกเบี้ยมาเป็นหลักหมื่นต่อปี


ดังนั้นตอนที่เสี่ยถามว่าอยากได้อะไรไหม  เขาจึงตอบไปว่าไม่อยากได้  ชีวิตเขามีแค่นี้ก็มากพอที่จะตั้งตัวได้แล้ว  ถ้าไม่ใช้จ่ายเงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายหรือกองทุนที่ลงทุนล้ม  เขาจะต้องมีเงินเก็บมากพออย่างแน่นอน

พอคิดได้แบบนั้นเขาก็พลิกตัวกลับไปหาเสี่ย  ยันตัวขึ้นแล้วยกมือไหว้  บอกกับเสี่ยพร้อมรอยยิ้มว่าที่ผ่านเขามีความสุขมาก  (ไม่ได้หมายถึงมีความสุขเรื่องบนเตียงนะ  โปรดอย่าคิดไปไกล)  เสี่ยให้ความเอ็นดูเขาอย่างเต็มที่แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว   

เสี่ยเองพอเห็นเขาพูดแบบนี้ก็ไม่ว่าอะไรแค่นิ่งไปนิด  เขาเลยถือโอกาสบอกกับเสี่ยอีกรอบว่า  เขามีความสุขมากเพราะมีเสี่ยเขาถึงยังมีบ้าน  เขาซึ้งในน้ำใจของเสี่ยจริงๆ   แล้วยกมือไหว้แนบไปที่ไหล่เสี่ยอีกรอบ  คราวนี้เสี่ยนิ่งไปของจริง  เพราะกว่าเสี่ยจะตอบสนองเวลาก็ผ่านไปอีกซักพัก  เขาที่ไหว้มานานก็กะจะยกมือออก  เสี่ยเลยยอมตบที่หัวเขาเบาๆ  สองสามครั้ง  ก่อนเอี้ยวตัวไปหยิบกล่องของขวัญที่วางอยู่ในลิ้นชักข้างหัวเตียง  เขามองกล่องสี่เหลี่ยมที่เสี่ยส่งมาด้วยใจระทึก  มันเป็นกล่องใส่เครื่องประดับที่ดูดีมีราคามาก  ตัวกล่องเป็นสีน้ำเงินเข้มลงโลโก้ร้านเป็นลวดลายสีเงิน  เขาประคองของที่อยู่ในมือ  คิดอยู่ในใจอย่างเดียวเลยว่า  ถ้ามันหายหรือเขาทำหล่น  ของข้างในจะตกแตกไหม

เสี่ยที่เห็นเขาประคองมานานแต่ไม่ยอมเปิดก็พยักพเยิดให้เขาเปิดกล่องดูข้างใน  คราวนี้เขาตกใจของจริง  เพราะตอนแรกเขายังมองโลกในแง่ดีว่าเสี่ยน่าจะให้ทองมาบาทสองบาท  แต่นี่มัน...

เพชร!  แถมเพชรเม็ดใหญ่มาก

สร้อยเพชรที่เสี่ยให้เป็นสร้อยเงินแบบเรียบๆ  แต่ตัวเพชรนี่สิที่ทำให้เขาตะลึง  ขนาดเขาที่ไม่รู้เรื่องเพชรยังรู้เลยว่าเพชรน้ำใสและสวยมาก  เล่นกับแสงไฟเป็นประกายระยิบระยับ  ตัวเพชรแต่ละเม็ดเป็นเพชรเม็ดกลมเรียงต่อกันเป็นแนวยาวห้าเม็ด  ทุกเม็ดมีขนาดเท่ากันหมดฝังอยู่ในทองคำขาวรูปแท่ง  ดูโก้หรูสวยเก๋  เหมาะที่จะใส่กับทุกสถานการณ์

เขาที่ตะลึงตึ่งตึ๊งเพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นเพรชของจริง (เคยเห็นแต่ในทีวี)  ก็ได้แต่ละล่ำละลักบอกเสี่ยว่ามันมากเกินไปเขารับไว้ไม่ได้  พยายามจะส่งคืนให้เสี่ย  แต่เสี่ยก็ตัดบทว่าถ้าไม่ใส่ก็เอาไปขายคืนได้  ทางร้านจะหักราคา  20%  จากราคาซื้อ  ใบเสร็จกับใบเซอร์ฯ  อยู่ในกล่องเรียบร้อยแล้ว 

โฮ่ย  เสี่ยพูดมาแบบนี้เขาคงกล้าขายหรอก  ร้านบ้าอะไรหักราคาตั้ง  20%  ถ้าจะหักราคากันขนาดนี้  สู้เสี่ยให้ทองเขาดีกว่า  ราคามีแต่ขึ้น  ไม่ใส่ก็เอาไปขายได้  แถมไม่ถูกหักค่าคืนเยอะด้วย 

แต่ไอ้ที่คิดน่ะมันก็ได้แต่คิด  ใครมันจะไปบอกกันล่ะว่าเสี่ยโง๊โง่  น่าจะซื้อทองมากกว่าซื้อเพชร  อีกอย่างเขาก็ไม่อยากถูกเสี่ยเขี่ยทิ้งในวันสุดท้าย  เลยได้แต่ยกมือไหว้ขอบคุณเสี่ยแต่โดยดี  เสี่ยที่เห็นเขาไม่ยอมใส่ก็ไม่ได้ว่าอะไร  หยิบกล่องเพชรในมือเขาออกแล้ววางไว้ที่โต๊ะ  กระดิกนิ้วส่งสัญญาณแบบที่รู้กันว่าเขาเสร็จแน่ 

วันนั้นวันสุดท้ายเสี่ยจัดเขาแบบไม่หนักมาก  แต่ก็เล่นไปจนครบสามรอบ  เขาเองก็ตอบแทนเสี่ยอย่างเต็มที่  คิดว่าเป็นวันสุดท้ายแล้วก็อยากจะเอาใจเสี่ยมากขึ้นอีกนิด  จากที่ไม่เคยส่งเสียงคราง  เขาก็เริ่มครางออกมาบ้าง  จากที่ไม่เคยส่งเสียงร้อง  เขาก็ร้องออกมาแบบเบาๆ  เขาไม่อยากให้เสี่ยคิดว่าตัวเองร่าน  แค่อยากให้เสี่ยคิดว่าเขากำลังตอบแทน  วันนั้นเขากับเสี่ยเลยสนุกกันเป็นพิเศษ  เพราะเสี่ยสั่งให้พลิกท่าไหนเขาก็พลิก  สั่งให้เล่นกับตัวเองเขาก็ทำ  ทั้งที่ปกติเขาจะเขินและเป็นคนปล่อยให้เสี่ยจัดท่า  แต่วันนั้นเขายอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย   เสี่ยเองก็ดูมีความสุขเพราะเสี่ยตาพราววิบวับ   ส่งเสียงทุ้มต่ำออกมาอย่างเซ็กซี่   เขาที่ได้ยินเสียงเสี่ยก็ยิ่งเร่าร้อน  พยายามขยับสะโพกเอาใจเสี่ยมากขึ้น  สุดท้ายเขากับเสี่ยก็นอนกอดกันโดยที่ไม่อาบน้ำ  ปล่อยให้ความสุขซึมซับไว้พร้อมกับสิ่งดีๆ  ตอนที่เขาสะลึมสะลือเต็มทีแอบรู้สึกว่าเสี่ยจูบที่ขมับด้วย  แต่เขาคงติดไปเองเพราะเสี่ยคงไม่ทำอะไรแบบนั้น



เช้าวันเสาร์เขาตื่นมา  เสี่ยก็ไม่อยู่แล้ว  ข้างเตียงไม่มีเงินวางไว้  มีแต่โน้ตที่เขียนว่าให้ฝากกุญแจกับคีย์การ์ดไว้ที่ฟร้อนท์  เขาเองก็ใจหายอยู่นิดๆ  เพราะแปบๆ เวลาก็ผ่านไปสี่เดือน  ความสัมพันธ์ของเขากับเสี่ย  ถึงจะชื่อว่าเป็นเสี่ยกับเด็กเลี้ยง  แต่เวลาสี่เดือน  ไม่ว่าจะอย่างไรมันก็ต้องมีความผูกพันเกิดขึ้น  แถมเสี่ยเองก็ไม่เคยรังคัดรังแคหรือขืนใจเขา  แค่จัดหนักจัดเต็มไปหน่อยเท่านั้น  ดังนั้นเช้าวันเสาร์ที่เป็นเสาร์สุดท้าย  เขาเลยนอนกลิ้งอยู่บนเตียงสูดกลิ่นหากลิ่นเสี่ยเล่น  ดีที่เสี่ยเซฟเซ็กซ์เตียงเลยไม่สกปรกมาก 

เขานอนเล่นอยู่บนเตียงจนเกือบเที่ยง  พอท้องหิวก็ตัดใจลุกออกจากที่นอนไปอาบน้ำล้างหน้า   โกนหนวดโกนเคราออกแล้วออกมาหาอะไรกินนอกห้อง  แน่นอนว่ามีอาหารตั้งเอาไว้ก่อนเหมือนอย่างปกติ  เขาจัดการอาหารทุกอย่างแบบฟาดเรียบ  เก็บขยะใส่ถุงแล้วเอาออกไปทิ้งนอกห้อง  พอกลับเข้ามาก็เก็บของๆ ตัวเองที่มีไม่กี่ชิ้นใส่ในเป้  ส่วนสร้อยของเสี่ย  เสี่ยแอบเอามาใส่ให้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  เขาเห็นอีกทีก็ตอนเดินไปอาบน้ำ  ตัวสร้อยดูไม่เด่นมากแต่ที่เด่นคือจี้   เแต่ขาไม่ได้ถอดออกเพราะคิดว่ายังไงเขาก็ใส่ไว้เสื้อ

พอเก็บข้าวของกับกล่องเพชรใส่เป้เสร็จเขาก็กวาดตามองรอบห้อง  วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว...  ไม่รู้ว่าต่อไปเสี่ยจะพาเด็กคนไหนมาอีกบ้าง  เขาถอนหายใจก่อนเรียกขวัญกำลังใจตัวเองดังฮึบๆ  ชีวิตคนต้องเดินต่อไปข้างหน้า  ชีวิตเสี่ยก็คงเป็นแบบนี้  หาเด็กมาเลี้ยงเพิ่ม   ส่วนชีวิตเขาก็ต้องดิ้นรนต่อไป  ได้แต่หวังว่าซักวันเขาจะมีเงินมีทองแบบเสี่ยบ้าง  เพื่อวันไหนเขานึกคึก  เขาอาจจะหาเด็กมาเลี้ยงเล่นบ้าง



แต่หลังจากกลับมาถึงหอ  จากที่ฮึกเหิมเขาก็ต้องเหี่ยวอีกรอบ   ราคาค่าสร้อยของเสี่ย...  ราคาเต็มมันเกือบหนึ่งล้าน  เขาละอยากจะขยุ้มหัวตัวเองแล้วด่าเสี่ยว่า   เสี่ยแม่งโคตรโง่   เสี่ยแม่งเอาอะไรคิด   ให้สร้อยราคาขนาดนี้กับเขา  คิดว่ามันจะคุ้มกันไหม

เขาพอจะเข้าใจล่ะนะว่า  สำหรับเสี่ยเงินแค่นี้แม้แต่ขนหน้าแข้งก็ยังไม่ร่วง  แต่เขานี่สิผมจะร่วง  ร่วงอย่างเดียวไม่พอผมยังจะหงอกด้วย  เขานั่งคิดนอนคิดทั้งคืนว่าจะทำยังไงดีกับสร้อยเสี่ยเส้นนี้ดี  ใส่ติดคอก็กลัวหล่นหาย  เก็บไว้อยู่ในห้องก็กลัวถูกขโมย  นี่แหละเขาถึงมีภาษิตที่ว่า  มีทองเท่าหนวดกุ้ง  นอนสะดุ้งจนเตียงสั่นสนั่นหวั่นไหว

สุดท้ายเขาที่คิดไม่ตกก็ได้แต่เอาปัญหาไปลงที่พี่ธนิต   ซึ่งพี่ธนิตแกก็ช่วยแก้ปัญหาให้ตรงจุดมาก  พี่แกกวาดตามองเขาขึ้นๆ ลงๆ  กวักมือเรียกเขาเข้าไปใกล้   แล้วกวาดตามองเพชรที่คอกับหน้าเขาอีกรอบ  ในที่สุดพี่แกก็สรุปให้ฟังว่า

" ต่อให้เอ็งห้อยเพชรเป็นสิบกะรัต  ก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นของจริงแล้วขโมยไปหรอก"  แหม  พอเขาไม่ทำงานต่อด้วยนี่  ลดเกรดจาก  "เรา"  มาเป็น  "เอ็ง" เลยนะ

แต่เขาที่พอใจในคำตอบแล้วก็ได้แต่ขอบคุณพี่ธนิตอีกที  บอกลาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินออกจากห้อง  ซึ่งพี่แกก็ยังไม่ลืมหยอดส่งท้ายว่า  ถ้าเปลี่ยนใจกลับมาหาพี่ได้นะ  พี่มีเสี่ยพร้อมเปย์ตลอดเวลา  จะหาเสี่ยที่พร้อมจ่ายกว่าเสี่ยอธิปให้ก็ยังได้ 
   คราวนี้เขาไม่แม้แต่จะหันกลับไปแยกเขี้ยวแล้วแต่ปิดประตูใส่หน้าไปซะเลย  ขืนเขาหลงคารมพี่ธนิต  ยอมเจอเสี่ยที่จ่ายหนักกว่าเสี่ยอธิป  เขาไม่หมดสภาพแล้วตายคาเตียงตั้งแต่ยังหนุ่มเรอะ

   

หลังจากนั้นเขาก็ต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่เกือบสองสัปดาห์กว่าจะกลับมาใช้ชีวิตได้แบบปกติ  อย่างที่บอก  เขาเป็นคนปรับตัวง่าย  อยู่ง่ายกินง่าย  แต่ก็เป็นที่ผูกพันง่ายด้วย  การต้องอยู่กับคนๆ หนึ่งมาตลอดสี่เดือนแถมมีอะไรกันตลอดเวลา  มันอาจจะไม่ถึงขั้นตกหลุมรัก  แต่ก็อดรู้สึกผูกพันมากกว่าคนอื่นไม่ได้  ดังนั้นเขาที่ไม่ต้องไปเป็นเด็กเลี้ยงรอเสี่ยอยู่ที่คอนโดก็ได้แต่นั่งเล่นอยู่ในห้อง  เบื่อๆ ก็ออกไปหาเพื่อนบ้าง  เขาบอกกับเพื่อนว่าตอนนี้เขาไม่ไปต้องออกไปทำงานพิเศษแล้ว  ลุงเขาหาทางปลดหนี้ได้แล้ว  พวกเพื่อนๆ เองก็ไม่ได้ซักถามอะไรมาก  แค่บอกว่ายินดีด้วย  และลากเขาสู่วิถีปกติคือ  เรียน  หลับ  ทำรายงาน  เตรียมงานโอเพ่นเฮ้าท์  เตรียมงานสัมมนา  เตรียมส่งงานสโมสรต่อให้รุ่นน้อง  เตรียมฝึกอบรม  เตรียมหาที่ฝึกงาน  และเตรียมอีกสารพัดเตรียมที่แทบจะทำให้เขาลืมเสี่ยไปจากความคิด  


และผลจากการอู้ไม่ทำโปรเจ็คมานาน  ก กรรมก็ตามสนองเขากับเพื่อนให้หาข้อมูลกันให้วุ่น  วิ่งไปหาอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งที่ไม่ค่อยได้ไปนอกจากชวนอาจารย์ไปกินเลี้ยง  วิ่งไปห้องสมุดของคณะเพื่อหาบรรณานุกรม  วิ่งไปนอกคณะเพื่อหาข้อมูลเพิ่ม  สรุปคือแค่สองสัปดาห์เจาก็ลืมเสี่ยไปจากหัวแล้ว  เพราะแค่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด  จะให้เอาแต่คิดถึงเสี่ยก็ใช่ที่

แถมตารางฝึกงานก็ใกล้เข้ามาทุกที  เขากับเพื่อนๆ ต้องตบตีแย่งชิงที่ฝึกงานสำหรับปีสี่โดยเฉพาะ  การฝึกงานแบ่งออกเป็นสองช่วง  ช่วงละสอง- สามเดือน  และต้องเก็บสถานที่ฝึกงานให้ครบสองที่  ส่วนเทอมสุดท้ายก่อนจบการศึกษา  พวกเขาต้องนำเสนอผลงานหรือธีสิสให้ผ่านก่อนถึงจะจบได้

เรื่องธีสิสเขาไม่กังวลมากเพราะมีกลุ่มเจ้าแม่คอยช่วย  แต่เรื่องฝึกงานนี่สิ  ไม่ว่าใครก็อยากฝึกงานที่ดีๆ  แต่สบายๆ กันทั้งนั้น  แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นบุญหรือกรรมของเขากันแน่ที่พี่รหัสดันเล่นเส้น  ให้เขาฝึกงานกับบริษัทต่างชาติ  ถามเขาซักคำหรือยังว่าเขาพูดภาษาอังกฤษได้ไหม  แค่สเน็คๆ  ฟิชๆ  เขายังไม่อยากจะพูดเลย!

" เอ็งจะปฎิเสธความหวังดีของพี่?"  เสียงสยองขวัญสั่นประสาทดังมาจากโทรศัพท์   พี่ธนิต!?

" เอ่อ  ไม่ใช่ว่าพี่รหัสผมหามาให้เหรอครับ"  เขาเปล่าเปลี่ยนเรื่องนะ

" เอ็งจะไปพึ่งอะไรกับไอ้ภาคมาก  พึ่งพี่นี่  บริษัทนี้ปกติเขาไม่รับเด็กฝึกงานหรอกนะ  ใครๆ ก็อยากมาทำงานฝึกงานกันทั้งนั้น  จะทำหรือไม่ทำ"

" เอ่อ...  แล้วผมต้องไปเป็นเด็กเลี้ยงไหม?"

" วะไอ้นี่!  เห็นพี่เป็นคนแบบนั้นเรอะ  บอกให้ไปฝึกงานก็ไปสิวะ!"

" ขอบคุณครับพี่!  ว่าแต่ผมเอาเพื่อนไปด้วยได้ไหม  พอดีว่าเพื่อนผมยังไม่มีที่ฝึกงานน่ะ"

" เออ!  เอ็งจะเอาลูก  เอาเมีย  เอาผัว  ไปฝึกงานก็ตามใจ  แค่นี้นะ!  คนกำลังยุ่ง  ส่งชื่อเอ็งกับเพื่อนมาให้เลขาพี่ด้วย!"

" ขอบคุณครับผ๊ม!"    แหม  เขานี่เชื่อคนง๊ายง่ายเนอะ  แต่ถ้าไม่เชื่อ  ได้ถูกเชือดแน่


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-05-2017 17:20:06 โดย teatimes »

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
อะจ๊ากกกก.....จะได้เจอเสี่ยแล้วววว :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
เสี่ยจะคิดถึงเด็กที่เคยกอดมาตลอดสี่เดือนมั้ยนะ
ขนาดเด็กเลี้ยงยังคิดถึงเลย
ชักสงสัยว่าบริษัทที่ได้ฝึกงาน มีเสี่ยบงการใช่ปะ
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ปล.ไรท์ เขียนได้สนุก ชอบ มากกกกก  :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ลุ้น จะได้ไปฝึกที่ไหน
อิเสี่ยอย่าเลวมากนะคะ ยังยืนยันว่าขอไม่ดราม่ามากได้ไหมคะ

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :pig4: สนุกมาก รอลุ้นต้องเจอเสี่ยอีกแน่ ๆ

ออฟไลน์ Pakeleiei

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
เสี่ยยยยยย ต้องมีแผนไรแน่ๆ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3324
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
ยิ่งอ่านยิ่งชอบ..ที่สปอยล์ว่าเสี่ยเลว คืออะไร ยังไง รีบมาต่อเลย นอนไม่หลับ +1เป็ดจ้า    :mc4:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6773
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ลุ้นต่อวว่าอีเสี่ยมันจะเลวยังไง

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด