Brother พี่ตัวร้ายกับนายตัวดี Ch.18 (P.11)(28-9-2016) [จบแล้ว]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Brother พี่ตัวร้ายกับนายตัวดี Ch.18 (P.11)(28-9-2016) [จบแล้ว]  (อ่าน 184495 ครั้ง)

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


_____________________________________________________________________________



BROTHER
พี่ตัวร้ายกับนายตัวดี
“ปล่อย! ผมคิดมาตลอดว่ามีพี่ชาย แต่ผมคงคิดผิด ความคิดพี่มันต่ำยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานบางตัวซะอีก"
“หึ แล้วรู้ไหมว่าสัตว์เดรัจฉานน่ะ มันทำได้ทุกอย่างโดยไม่เกรงกลัวความผิดหรอกนะ โดยเฉพาะ...ตอนที่มันโกรธ” พูดจบ สองมือใหญ่กระชากจับหัวไหล่ผมกดติดกำแพงแรง ตามมาติดๆ ด้วยริมฝีปากอันร้อนระอุบนปากผม ผมตาโต ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำอะไรแบบนี้...กับคนที่ได้ชื่อว่าเป็น 'น้องชาย' อย่างผม



พี่ทัศน์ >>เป็นพี่ชาย >>เป็นพระเอก >>และเป็นตัวร้ายของเรื่องด้วย
 

ไทม์ >>เป็นน้องชาย >>เป็นนายเอก >> และเป็นคนดีของเรื่อง

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ   :-[

@@Noteพิเศษจากคนเขียน@@
ปล.1 เรื่องนี้แปลงมาจากเรื่อง'พ่ายรักซาตาน'เวอร์ชั่นชายหญิง(ในเด็กดี) เนื้อหาจะเปลี่ยนจากเดิมเล็กน้อยเพราะเพศที่แตกต่าง หวังว่าจะถูกใจน้าา ^^
ปล.2 คนเขียนลงนิยายแค่สามที่นะคะ คือ เด็กดี เล้าเป็ด และเป็น e-book ที่ Meb ค่ะ (นอกเหนือจากนี้บ่แม่นเน้อ)

**นิยายมี 19 ตอนจบ** เล้าจะอัพพร้อมเด็กดี (ยกเว้นเมพที่ลงครบเลย ^^)
..................................................

@@สารบัญ@@
ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
ตอนที่ 3
ตอนที่ 4
ตอนที่ 5
ตอนที่ 6
ตอนที่ 7
ตอนที่ 8
ตอนที่ 9
ตอนที่ 10
ตอนที่ 11
ตอนที่ 12
ตอนที่ 13
ตอนที่ 14
ตอนที่ 15
ตอนที่ 16
ตอนที่ 17
ตอนที่ 18
ตอนที่ 19(ตอนจบ)


เปิดจองแล้วค่าา มีทั้งหนังงสือ & E-Book
ดูรายละเอียด http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=55039.0


Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-10-2016 10:48:55 โดย memew »

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
BROTHER CH.01


สวัสดีครับ ผมชื่อไทม์ เป็นเด็กหนุ่มเดินดินกินข้าวแกงธรรมดา มีชีวิตธรรมดา หน้าตาธรรมดา ทุกอย่างธรรมดาหมด ยกเว้นอยู่อย่างเดียวที่ไม่ธรรมดาคือมีพี่ชายเป็นเทวดา

เขาชื่อทัศน์ครับ หรือพี่ทัศน์ที่ผมใช้เรียกประจำ

“จัดการให้หน่อย” มาถึงพี่แกก็ยื่นเงินมาให้ตรงหน้าพันหนึ่ง ผมมองเงินนั้น ก่อนเงยหน้ามองคนให้อีกที

“เรื่อง?” ผมถามกลับสั้น ๆ

“ผู้หญิง”

ผมถอนหายใจแรง ค้ำไม้ถูพื้น รับเงินมาถือ

“นุ่มนวลหรือแตกหัก”

“แล้วแต่”

“ความเร็ว”

“เร็วที่สุด รำคาญ ชอบโทรมาก่อกวน” พอพี่แกพูดจบก็ได้ยินเสียงกริ่งดังขึ้นหน้าบ้าน ผมชะโงกหน้าเปิดม่านออกดู เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง แต่งตัวเปรี้ยวน่าดูมายืนชะเง้อคอยาวเป็นยีราฟอยู่นอกรั้ว มือรัวกดกริ่งไม่เกรงใจใคร

ผมทำหน้าแหยง แหวกม่านกว้างขึ้นให้คนตัวสูงดู

“คนนี้รึเปล่า”

พี่มันพยักหน้า

“ได้” ผมรับปาก “เมื่อไหร่พี่จะเลิกทำตัวแบบนี้สักที ถ้าจะแก้ต้องแก้ที่ตัวพี่ไม่ใช่ผู้หญิง”

“ยุ่ง”

“เอ้อ แช่งให้ติดเอดส์ตายเข้าสักวัน”

“จะเอามาติดนายเป็นคนแรก รีบ ๆ จัดการไปเลย” พี่มันบอกแค่นั้น หันหลังเดินเข้าห้องไป ผมถอนหายใจเบา ๆ อิงไม้ถูพื้นกับกำแพง สะดุ้งนิด ๆ เพราะรู้สึกว่ามีบางสิ่งกำลังพันรอบขา ผมก้มมองจนเห็นแมวตัวหนึ่ง สีขาวปนควันบุหรี่นิด ๆ หน้าตาคาดว่าไม่เคยรับแขกที่ไหนมาก่อน ตัวอ้วนตุ้บ เอาหัวไซ้ข้อเท้าผมไปมา ผมยิ้ม ก้มลูบหัวมันเบา ๆ

“รำคาญเหรอแสนดี รอก่อนนะ พี่จะรีบไปจัดการให้” แมวปากหนักของผมไม่ส่งเสียงอะไรตอบกลับ ไซ้หัวกับข้อเท้าผมอีกรอบ ผมก้าวลงบันได เดินออกไปทางหน้าบ้าน

“พี่ทัศน์อยู่ไหม” เธอส่งเสียงถามมาทันทีที่ผมเดินเข้าไปได้ระยะ

สวยดีครับ หน้าอกอย่างบึ้ม แต่ท่าทางเหมือนผ่านศึกมาแล้วอย่างโชกโชน

“นี่! ฉันถามว่าพี่ทัศน์อยู่ไหม ยืนบื้ออยู่ได้” เธอถามผมอีกรอบหลังผมมัวแต่ยืนตะลึงมองมะพร้าวสองลูกตรงหน้าอยู่

เดี๋ยว ขอเวลากูคิดแป๊บหนึ่ง ว่ามะพร้าวสองลูกตรงหน้ากูนี่คือของจริงหรือปลอมกันแน่ สมัยนี้ยิ่งดูยาก ๆ อยู่ด้วย หมอเล่นทำซะเหมือน

“นี่!!!” เธอตวาดมาอีกรอบเสียงดังยิ่งกว่าเดิม ผมรีบละสายตาจากมะพร้าวมามองใบหน้าสวย ๆ ของเธอทันที

“อยู่ครับ แต่ไม่ว่าง”

เจ้าหล่อนคลี่ยิ้มทันที

“ฉันต้องการพบพี่ทัศน์”

ผมแกล้งยกนาฬิกาขึ้นมอง ขมวดคิ้วทำท่าคิด

“ได้ครับ แต่ต้องรอก่อน เพราะเพิ่งเริ่มยกแรกไปเอง น่าจะสองหรือสามชั่วโมง”

คนตรงหน้าหูตั้งขึ้นมาทันที

“หมายความว่ายังไง” เธอถามเสียงขุ่น สีหน้าแย้มยิ้มเมื่อกี้แปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที

“ก็เขาเพิ่งพาสาวเข้าห้องไป และเพิ่งได้ยินเสียงครางไปนิดเดียวเอง คงต้องรอไปก่อน”

เจ้าหล่อนกรี๊ดลั่นไม่อายใคร ปัดตูดเดินจ้ำอ้าวหนีไปทันที

“อะไรวะ” ผมเกาหัวแกรก ๆ บ่นตามหลัง ผู้หญิงของพี่แต่ละคนนี่นะ ผมส่ายหัวไปมา หันหลังเดินกลับเข้าบ้านไป

“หิวข้าว” พ่อเจ้าประคุณทูนหัวที่ผมเห็นเดินเข้าห้องไปเมื่อกี้ออกมานั่งไขว่ห้างกอดอกอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกด้านล่างแล้ว

“ทำไว้ให้แล้ว อยู่บนโต๊ะกินข้าว ไปกินสิ” ผมบอกแค่นั้น จะเดินไปถูบ้านต่อ

“ฉันจะกินตรงนี้”

“ไปกินที่โต๊ะดิ สะดวกกว่าที่นี่ตั้งเยอะ” 

“ถ้าไม่เอามา จะบอกแม่ว่านายแอบหนีไปเที่ยวกับผู้ชายดึก ๆ ดื่น ๆ”

ผมเบรกเท้ากึก หันขวับไปมอง

“ไทม์ไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่เคยไปเที่ยวกับผู้ชายคนไหนด้วย”

“หึ แล้วนายคิดว่าแม่จะเชื่อใคร”

ผมเม้มปากแน่น เจ็บจี๊ดที่กลางอก กระบอกตาร้อนผ่าวขึ้นมานิด ๆ จริง ๆ ผมเป็นคนเข้มแข็งนะ แต่อะไรที่เกี่ยวกับครอบครัวผมมักจะอ่อนแอเสมอ ผมกำมือแน่น กัดฟันอย่างอดทน เปลี่ยนทิศทางเดินไปหยิบข้าวมาไว้บนโต๊ะรับแขกให้พี่มันแทน พอเรียบร้อยก็เดินไปถูบ้านต่อ

ตอนนี้ผมอยู่มอปลายปีสุดท้ายแล้ว พูดให้หรูไปงั้นแหละ เอาตรง ๆ ก็คือมอหกนั่นเอง เพิ่งเปิดเทอมมาได้แค่เดือนกว่า ๆ แต่เชื่อกันหรือเปล่าว่าพี่ชายสุดประเสริฐเลิศลอยของผมควงหญิงมาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบคน

โอ้แม่เจ้า

ท่านเอาเวลาใดไปจีบหญิงกันแน่

เหอะ ไม่เห็นมีอะไรดีเลย ก็แค่…

รวย

ก็นะ บ้านเราเป็นคนมีฐานะนี่ แต่เจ็บใจสุด ๆ ก็ตรงที่เราเป็นพี่น้องกัน แต่พ่อดันยกสมบัติให้พี่คนเดียวทั้งหมด รวมถึงกิจการของทางบ้าน ที่พอพวกเราเรียนจบก็ต้องไปรับช่วงต่ออีกที พี่ทัศน์ได้เป็นเจ้าของบริษัทคนถัดไป แต่ผมเป็นได้แค่พนักงานเดินเอกสารเท่านั้น

ดูสิ ถ้าไม่คิดว่าพ่อลำเอียง แล้วจะให้ว่ายังไง

เงินเดือนพี่ทัศน์ก็ได้เยอะกว่า เดือนหนึ่งได้ตั้งสามหมื่น ส่วนผมน่ะเหรอ

หึ พูดแล้วก็เจ็บใจ

แม่บอกว่าผมเป็นน้อง ไม่ต้องใช้อะไรเยอะหรอก ได้ไปเยอะ เดี๋ยวก็เอาไปใช้กินเที่ยวทำตัวเสเพล ทั้งที่ผมก็ไม่เคยทำตัวแบบนั้นให้ท่านเห็นสักครั้ง บางครั้งก็กลัวว่าผมจะเอาไปเลี้ยงผู้ชายบ้าง(เหมือนน้องสาวต่างแม่ของแม่นั่นแหละ)

ทั้งที่ผมก็เป็นผู้ชายทั้งแท่ง แต่แค่หน้ากระเดียดไปทางหวานนิด ๆ เท่านั้น แค่นี้ก็ตัดสินว่าผมเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วแล้วเหรอ

เอาละ อย่าไปพูดถึงเรื่องหน้าตาผมดีกว่า พูดเรื่องพี่ทัศน์ต่อ พี่มันได้เงินเดือนสามหมื่น แล้วคุณคิดว่าผมจะได้เท่าไหร่

หมื่นหนึ่ง?

โอ้ หรูไป

พนักงานกินเงินเดือนยังไม่ได้ขนาดนี้เลย

ผมได้สามพันบาท

ครับ…

ฟังไม่ผิดหรอก พี่ทัศน์ได้สามหมื่นในขณะที่ผมได้แค่สามพันเท่านั้น

ผมเคยถามแม่นะว่าทำไมผมถึงได้น้อยกว่าพี่ขนาดนี้ แม่ก็ให้เหตุผลเดิมนั่นแหละ ให้ไปเยอะ เดี๋ยวก็ทำตัวเสียผู้เสียคนเหมือนลูกคนเล็กบ้านอื่น ๆ

เหอะ พี่ทำตัวเสเพลมากกว่าผมอีก 

เพราะความที่ผมได้เงินน้อย เลยทำให้ผมค่อนข้างเป็นคนงก ถามว่าจริง ๆ พอใช้ไหม เอาตามตรงเลยนะ

ไม่พอหรอก

ค่าใช้จ่ายเยอะจะตาย ไหนจะค่าใช้จ่ายจิปาถะเกี่ยวกับการเรียน ที่ผมต้องควักเนื้อออกเอง เพราะพอขอแม่ทีไร จะโดนด่าว่าหลอกแม่เอาเงินไปใช้ทำอย่างอื่นเรื่อย

ช่วงหลัง ๆ ผมเลยเลิกขอ แล้วหันมาใช้วิธีทำงานพิเศษเอา รับจ้างทำทุกอย่างที่ขวางหน้า ทั้งทำความสะอาด ทำการบ้าน งานอะไรผมทำหมด ขอให้ได้เงิน และเป็นงานสุจริต(รับทำการบ้านนี่ถือว่าสุจริตไหม?? – เอาเป็นว่าสุจริตระดับหนึ่งละกันนะครับ แหะ ๆ)

ถึงผมจะได้เงินเดือนน้อย แต่เชื่อกันหรือเปล่า ตอนนี้ผมมีเงินเก็บในบัญชีจะแสนแล้ว

เงินผมไม่พอ ขอพ่อแม่ไม่เคยให้ แต่ถ้าพี่ทัศน์เงินขาดมือเมื่อไหร่ พ่อกับแม่จะรีบโอนให้ทันที

ลำเอียงไหมล่ะ

แต่ก็นั่นแหละ ผมให้เหตุผลว่าเพราะพี่เป็นพี่คนโต อีกหน่อยต้องมาดูแลรับผิดชอบธุรกิจของครอบครัว ต้องถูกเอาใจมากเป็นพิเศษหน่อย ส่วนผม แม่มักบอกประจำว่าโง่ ไม่อยากให้ทำงานที่บริษัทเท่าไหร่ด้วย กลัวทำบริษัทพัง ซึ่งผมว่าก็ดีนะ เพราะถ้าได้ทำงานที่บริษัทจริง คงได้เป็นทาสพี่ตลอดไปแน่ ๆ

ผมวางแผนไว้แล้วว่าจะเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ แล้วทำธุรกิจของตัวเอง

แพล่มซะยาว ยังไม่จบครับ นอกจากความรวยแล้ว พี่ผมยังหล่ออีกต่างหาก ไม่ใช่หล่อแบบธรรมดา แต่เป็นพวกหล่อลาก หล่อเทพ หล่อจนดาราชั้นนำยังชิดซ้าย

อันนี้เพราะพี่ได้เค้าโครงที่ถูกหลอมรวมกันมาอย่างดีระหว่างพ่อกับแม่ ในขณะที่ผมไม่มีเศษเสี้ยวส่วนไหนเหมือนพวกท่านเลย(โดยเฉพาะส่วนสูง นี่แหละที่น่าเจ็บใจที่สุด T^T) ผมจึงเป็นลูกชายที่หน้าตาจืดชืดที่สุด

จริง ๆ ผมเองก็อยากแต่งตัวหล่อ ๆ แบบพี่มันบ้าง แต่พอแต่งทีไรก็โดนแม่ต่อว่าทุกที โดยเฉพาะต่อว่าว่าแต่งไว้อ่อยผู้ชาย

บอกตามตรงว่าผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมแม่ต้องว่าผมแบบนี้ด้วย ผมไม่เคยแสดงออกในทางว่าสนใจคนเพศเดียวกันเลยสักนิด วันไหนแอบแต่งหล่อหน่อยก็โดนแม่ด่าแล้วว่าจะแต่งตัวออกไปล่าผู้ชาย ผมจึงชอบแต่งตัวให้ดูทุเรศรุ่มร่ามเข้าไว้ เสื้อกางเกงตัวโคร่ง ๆ รองเท้าผ้าใบเก่า ๆ หัวอย่าตัดให้เป็นทรงเลย เอารังนกหรือกะลามะพร้าวมาครอบได้แม่จะยิ่งชอบ ทั้งที่สายตาดีก็ต้องเอาแว่นกรอบหนา ๆ เหมือนพวกเด็กเนิร์ดมาใส่

ยิ่งทุเรศเท่าไหร่ แม่ยิ่งด่าน้อยเท่านั้น

ตั้งแต่ผมจำความได้ ไม่เคยมีโอกาสได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ใส่เลย เสื้อผ้าทุกชิ้น(ยกเว้นกางเกงใน) เป็นของเก่าของพี่ทั้งนั้นหรือไม่ก็ของมือสองราคาไม่กี่สิบบาท

เพราะความหล่อบาดจิตบาดใจ ไปไหนจึงมีแต่สาว ๆ ตอมหึ่งเหมือนแมลงวันตอมขี้ ในขณะที่ผม…

กระซิก ๆ แม้แต่หางตาสาวยังไม่มอง

เพราะความที่พี่ทัศน์หล่อจัด ๆ เวลาไปไหนมาไหนจึงไม่ชอบให้ผมไปด้วย เดี๋ยวความขี้เหร่จะกระเด็นใส่ตัว

นอกจากจะหล่อลากไส้แล้ว พี่มันยังหุ่นดีอีกต่างหาก

อันนี้คงเพราะพี่เขาเป็นนักกีฬามาตั้งแต่เด็ก ๆ ชอบเล่นทุกอย่าง ทั้งกีฬาในร่มและนอกร่ม ทำได้ดีหมด ดูได้จากกล้ามที่เพิ่มขึ้นทุกวันจนจะกลายเป็นอาโนว์ไปแล้ว(อันนี้เวอร์ไปครับ แหะ ๆ) แค่มีกล้ามเฉย ๆ และรอยจูบรอยข่วนที่มีประดับเนื้อตัวตลอดไม่เคยขาด ถ้าวันไหนไม่มี แปลว่าวันนั้นโลกคงกำลังถล่มทลายแน่ ๆ

ซึ่งตั้งแต่พี่ทัศน์ขึ้นมอปลายมา ผมยังไม่เคยเห็นว่าวันไหนรอยจะจางหายไปจากตัวสักที

ส่วนผมน่ะเหรอ อย่าให้พูดเลยครับ เข้าใกล้สาวในระยะครึ่งเมตร สาวยังรีบกระเถิบถอยหนี

เฮ้อ…

หล่อ รวย หุ่นดี แล้วยังมีอะไรอีก

อ้อ อย่าคิดว่าพี่ผมจะมีดีแค่หน้าตานะครับ พี่เขาหล่อและพ่วงความฉลาดเข้าไปด้วย

ฉลาดไม่ฉลาดก็ถ้าพี่ต้องการทุนอะไรที่ไหนก็นั่งทางในจิ้มเอา ๆ ผ่านหมด สอบวิชาไหนได้คะแนนไม่เคยต่ำกว่า 95% จนบางทีผมยังแอบคิดว่าพี่ต้องฮั้วกับครูอาจารย์แน่

หรือไม่…

ครูคนนั้นก็ต้องเสร็จพี่ไปแล้วแน่ ๆ(ยกเว้นผู้ชาย = =)

ส่วนผมน่ะเหรอ

เฮ้อ!

แค่ผ่านก็หืดขึ้นคอ

ไม่แปลกใจที่จะโดนแม่ด่า โดนพ่อประณาม และโดนพี่ดูถูก ผมขยันน้า แต่เป็นพวกอ่านหนังสือช้า(แต่พี่ทัศน์อ่านเร็ว) ไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาเท่าไหร่(ในขณะที่พี่อ่านแค่นิด ๆ หน่อย ๆ ก็เข้าใจหมดแล้ว) เรื่องเก็งข้อสอบไม่ต้องไปพูดถึง ไม่เคยถูก แต่กับพี่ บอกตัวไหน ออกตัวนั้น(นี่แหละ ผมถึงได้บอกว่าพี่ต้องฮั้วกับอาจารย์แน่ ๆ)

พี่เขามีเพื่อนเยอะ ทั้งหญิงและชาย ในขณะที่ผมมีเพียงตัวเดียวเท่านั้น

ครับ…

ฟังไม่ผิดหรอก ตัวเดียวจริง ๆ

คบคนไม่ได้ โดนแม่เพ่งเล็ง เป็นคนดีไหม พากันเที่ยวหรือเปล่า จะพากันกลับดึกกลับดื่นอะไรมากมาย ผมเลยไม่คบกับคน แล้วหันมาคบกับแมวแทน

ถึงรูปร่างภายนอกมันจะเหมือนหมูขนาดไหน แต่มันก็คือแมว ไม่รู้ผมเลี้ยงมันอีท่าไหน ถึงได้อ้วนตุ๊ต๊ะแถมยังมีใบหน้าเหี้ยมโหดขนาดนี้

มันชื่อแสนดี(เก็บได้ระหว่างทางกลับจากโรงเรียน) เป็นแมวที่เกิดมาเพื่อกินแล้วก็นอน เป็นที่ปรึกษาที่ดี เวลาผมเสียใจมา ร้องไห้มา หรือมีเรื่องเครียด ๆ ก็มีแสนดีนี่แหละ ที่คอยรับฟังผมเสมอ

มีแมวเป็นเพื่อนดีกว่ามีพี่เป็นหมา(เดือนสิบสองอีกต่างหาก)

สรุปที่บ่นมาตั้งนานเนี่ยคือ ทำไมชีวิตผมมันถึงได้น้ำเน่าขนาดนี้นะ

พี่ชายหล่อ ตัวเองขี้เหร่

พี่ชายเรียนเก่ง ตัวเองเรียนแย่ T^T

พี่ชายเป็นที่รักของพ่อแม่ ส่วนผม…(อย่าไปพูดถึงเลยครับ บาปเปล่า ๆ)

พี่ชายมีเสน่ห์ ในขณะที่ผม คนแทบมองไม่เห็นหัว

เฮ้อ~ ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ซะหน่อย จนหลาย ๆ คนพากันบอกว่า พี่เป็นเทวดาน้องเป็นข้าทาส แต่ถ้าพวกคุณ ๆ มารู้ธาตุแท้ของพี่ผม พวกคุณอาจถอนคำพูดก็ได้

โอเค จบการรายงานข่าวเพียงเท่านี้ กลับมาในห้องนอนผมต่อ ในห้องเล็ก ๆ ที่เคยเป็นห้องเก็บของมาก่อน ตอนนี้มันได้กลายมาเป็นสวรรค์น้อย ๆ ของผมแล้ว

บ้านนี้มีสามห้องนอน หนึ่งห้องครัว หนึ่งห้องรับแขกและหนึ่งห้องเก็บของ แต่ทำไมผมได้ห้องเก็บของก็เพราะพ่อกับแม่จะเก็บห้องหนึ่งเอาไว้เป็นห้องที่เวลาพวกท่านมาเยี่ยม พวกท่านสามารถนอนได้เลยโดยไม่ปะปนกับคนอื่น ส่วนอีกห้องเป็นห้องรับแขกบ้านแขกเรือน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เพื่อน ๆ พี่ทัศน์ทั้งนั้นแหละ

ผมเลยต้องมาใช้ห้องนี้ไปโดยปริยาย

อย่า อย่าคิดว่าชีวิตผมอาภัพนะ เพราะผมคิดมาเยอะจนเลิกคิดแล้ว ตอนนี้ผมมีความสุขดี

 

ผมกลับมานั่งเปิดบัญชีดูหลังทำความสะอาดห้องและจานชามที่พี่กินทิ้งไว้เสร็จแล้ว

กว่าจะจบมอหก ผมว่าผมคงมีเงินเก็บอีกเยอะ อยากไปเช่าหออยู่ จะได้ไม่เบียดเบียนพ่อแม่

“เอาละไอ้ไทม์ สู้ ๆ” ผมกำหมัดฮึดสู้ ตอนนี้ผมต้องขยันกว่าเดิม เพราะอยากได้ทุนเรียนมหา’ลัย อยากทำให้พ่อแม่ภูมิใจว่าผมก็สามารถทำได้เหมือนกัน

แต่…

ครอก…

รู้ตัวอีกที ผมก็มานั่งเลียน้ำลายต่างน้ำแล้ว

ทำไมนะ เห็นหนังสือเป็นต้องหลับทุกที แล้วอย่างนี้จะขอทุนได้ไหม

ไม่ได้ ๆ ผมรีบออกจากห้องหวังไปหากาแฟมาง้างตา ก้าวลงบันไดไปได้แค่ขั้นเดียวก็ต้องชะงักหยุดอยู่ที่เดิมมองใครบางคนที่นั่งเท่อยู่บนโซฟากลางห้องนั้น

ผมเองก็อยากลงไปนั่งอยู่ตรงนั้นเหมือนกัน(ถ้าพี่ทัศน์อยู่ พี่แกห้ามผมนั่งครับ) ผมยิ้ม ถึงพี่ชายจะนิสัยแย่ขนาดไหน แต่เขาก็เป็นพี่ชายที่ผมภาคภูมิใจเสมอ

ผมตัดสินใจหยิบหนังสือมานั่งอ่านตรงนี้แหละ เพราะพี่เป็นยาแก้ง่วงได้ดียิ่งกว่ากาแฟซะอีก มีพี่อยู่แล้วทำให้มีแรงฮึดในการเอาชนะเพิ่มขึ้น

 

“นี่!!”

ผมสะดุ้งเฮือก เลิ่กลั่กมองสิ่งรอบตัว

อ้าว…

มืดแล้วเหรอ หนังสือยังวางอยู่ที่เดิม และตัวเลขบนหัวกระดาษก็ยังไม่ได้ขยับไปไหน มันไม่ใช่ความผิดผมนะ กำลังนั่งอ่านอยู่ดี ๆ โดยมีพี่เป็นกาแฟ แต่พอดีสายเข้า พี่มันเลยเดินออกไปคุยหน้าบ้าน

รู้ตัวอีกที ก็ตอนที่พี่มันใช้ทรีนใหญ่ ๆ ยันจนผมล้มหัวโขกกำแพงนี่แหละ

“ทำอะไร”

“อ่านหนังสือน่ะสิ ถามอะไรแปลก ๆ” ผมกวนกลับ

“พอดีไม่เห็นคน เห็นแต่ควายกำลังนั่งหลับอยู่”

ฉึก!!

เหมือนมีอะไรมาทิ่มอกแปลก ๆ ผมรีบลุกยืนปัดก้น ทำท่าจะเดินเข้าห้อง แต่โดนฉุดไว้ก่อน

“คืนนี้จะพาผู้หญิงเข้าบ้าน จัดห้องรับแขกให้ด้วย แนวโรแมนติกเหมือนเดิม”

ผมแบมือไปตรงหน้า พี่ทัศน์ขมวดคิ้วมอง

“แค่จัดห้อง”

“ค่ากุหลาบ ค่าเทียน ค่าไวน์ และของตกแต่งอื่น ๆ ของเก่าหมดแล้ว หรือจะใช้อันเดิมก็ได้นะ เขาคงไม่สังเกตเห็นหรอก” เป็นอีกหนทางในการหารายได้ของผมเองครับ พี่มันตัดรำคาญด้วยการยื่นเงินมาให้ 500 บาท

หึ ๆ แต่ผมไม่ได้ใช้เงินที่ได้มานี่หรอก เพราะของทั้งหมด ผมสำรองเอาไว้หมดแล้ว ใช้ของเก่า ๆ นั่นแหละ แต่ใช้ความฉลาด(ในงานศิลปะ) ทำให้มันดูเหมือนใหม่ อย่างเทียนที่ใช้แล้วก็ตัดด้ายดำออก ลอกให้เหลือแต่ด้ายขาว ๆ แกะสลักตรงหัวนิด ๆ ให้ดูแปลกตา แม้ว่าจะสั้นลงแค่ไหน ก็ดูอาร์ตมากกว่า จนดูไม่ออกว่าเอาของเก่ามาใช้

ส่วนอาหารก็ใช้ของที่มีทำง่าย ๆ แต่เน้นจัดแต่งให้สวยงามจนดูเหมือนสั่งมาจากภัตตาคารสุดหรู ลงทุนซื้อจานชามดี ๆ มาไว้ใช้อีกนิด ข้าวของเครื่องใช้ก็วน ๆ เอา พี่จับไม่ได้หรอก ถึงผมจะโง่เรื่องการเรียน แต่เรื่องหาเงินเข้ากระเป๋าล่ะก็ ผมว่าผมไม่หมดมุกง่าย ๆ แน่

 แล้วคืนนั้น ผมก็ต้องปิดประตูทำตัวให้เงียบที่สุด นอนฟังเสียงเพลงเพราะ ๆ ที่พี่เปิดให้เหยื่อฟัง ผมเองก็อยากมีสาว ๆ มานั่งกินข้าวภายใต้แสงเทียนแบบนี้บ้างเหมือนกัน

แต่ผมไม่หวังฟันแบบพี่หรอก

แล้วหลังจากนั้น ผมก็นอนฟังเสียงครางของสาว ๆ ของพี่ไป ห้องหับมีก็ไม่ใช้ ชอบนอกสถานที่กันตลอด

ครับชีวิตธรรมดาของผมก็มีแค่นี้แหละ





To be Con...
 
ฝากเนื้อฝากตัว :impress2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-06-2016 16:28:38 โดย memew »

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :mc4: เรื่องใหม่น่าสนใจเห็นความต่างของลูกรักเลย

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
จริงๆไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อแม่ใช่ไหม ไม่มีแม่ที่ไหนเหน็บลูกตัวเองแบบนั้นหรอก ถึงหนูจะปลงแล้วแต่พี่ก็สงสารหนูไหนจะไอ้พี่ชายนิสัยไม่ดีอีก :a6:

ออฟไลน์ TiwAmp_90

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
 :mew3:

โครงเรื่องเดียวกับกับเรื่องพ่ายรักซาตานใช่มั้ยคะ? พี่แทนกับใบชา ถ้าจำไม่ผิด
เราก็แปลกใจที่ตัวเองอ่านเวอร์ชันวายแล้วตื่นเต้นกว่าเวอร์ชันเดิม 5555

จะรอดูบทสรุปของคู่นี้ อิอิอิ
ขอเอาใจช่วยไรท์กับน้องไทม์นะคะ

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-9
ไทม์ทำไมน่ารักจังเลยลูก

ออฟไลน์ angelnan

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-5
 ขอถามคนแต่งจ้า พระเอกจะโดนเอาคืนมั้ย เพราะไม่บอบแนวพระเอกทำเลวจนตอนสุดท้าย แต่ได้รับความรักง่ายๆๆ อยากให้แบบ กงกรรมกงเกวียน ทำอะไรไว้ได้แบบนั้น บอกหน่อยนะ เพราะถ้าพระเอกทำเลว แล้วไม่ได้รับผลเลย เราจะได้หยุดทัน เพราะอ่านแล้วมันหงึดหงิด เราอยากให้นายเอกสู้คน สมน้ำสมเนื้อ ชอบแนวนี้จ้า บอกหน่อยนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-06-2016 22:24:32 โดย angelnan »

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2904
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ไทม์เจ้าเล่ห์เหมือนกันนะ :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
ไทม์คงเป็นลูกน้องสาวแม่ที่บอกในเรื่องมั่ง

เลยชอบว่าบ่อยๆว่าจะหลงผู้ชาย

เฮอะ!! อย่างทัศน่ะ ต้องให้โดนทิ้งถึงจะรู้สึก.....(มั่ง)

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
เรื่องนี้ทำเราเสียน้ำตาจริง ๆ



[attachment deleted by admin]

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :

BROTHER CH.02



วันนี้วันจันทร์ ผมต้องไปเรียน พี่ทัศน์มีเรียนไม่เป็นเวลา สิ่งที่ผมต้องทำคือทำอาหารไว้ให้พี่เขากิน พี่ทัศน์ได้รถเบนซ์อย่างหรูขับไปม่อสาว
 
ในขณะที่ผม…
 
“จอดด้วย ๆ!!”
ผมโบกมือไหว ๆ ใส่รถเมล์ที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็วที่ผมเดาไม่ออกว่าคนขับจะวิ่งเพื่อมารับผู้โดยสารหรือวิ่งแข่งกันแน่ รถส้มเบรกหัวทิ่มตรงหน้าผมจึก ผมรีบก้าวขาขึ้น ขาหลังยังไม่ทันพ้นขอบประตูคนขับก็เหยียบคันเร่งพาตัวรถกระชากไปด้านหน้าทันที
 
จะรีบไปไหนครับพี่
หรือว่าเมียกำลังจะคลอด?
 
ผมเดินเบียดผู้คนที่แน่นขนัดเป็นปลากระป๋องเข้าไปยืนอยู่ในจุดที่คนบางที่สุด(ซึ่งแทบจะหาไม่เจอบนรถส้มไซส์มินิแบบนี้) อย่าหวังว่าชีวิตนี้จะได้เอาตูดไปแปะเบาะครับ คนเยอะ เราเป็นผู้ชายต้องเสียสละที่ให้ผู้หญิงเสมอ ผมจึงเลือกไม่นั่งเลยตั้งแต่ต้น เพราะไงพอผู้หญิงขึ้นผมก็ต้องลุกให้อยู่ดี
 
สิ่งที่ผมไม่เคยจะชินเลยในการขึ้นรถเมล์คือพวกโรคจิต ให้คนเบียดจนผมหายใจแทบไม่ออกยังรู้สึกดีกว่าถูกมือปริศนาที่ไหนก็ไม่รู้มาแอบลูบก้น ไม่ก็จับนม
 
มึง ชุดกูก็ชุดนักเรียนชาย นมก็ไม่มี มีแต่เมล็ดก๋วยจี๊ จะมาบีบทำเตี่ยอะไร ก้นก็เป็นเป้าหมายหลักที่พวกนั้นชอบจับ จะหลบจะหลีกก็ลำบาก เพราะคนเยอะ จับผู้ต้องหาไม่เคยได้สักที
 
สักวันเหอะ กูจะเอาฝาชีมาครอบมัดตูดไว้เวลาขึ้นรถเมล์
 
พี่ทัศน์ได้เรียนในโรงเรียนเอกชนตั้งแต่อนุบาล ส่วนผมเน้นเรียนโรงเรียนวัดใกล้บ้านครับ ดีหน่อยตรงที่พอขึ้นมอปลาย โรงเรียนรัฐใกล้บ้านมีระดับหน่อย ค่าเทอมถูก ระบบการเรียนดี(แม่เน้นเลือกที่ถูกที่สุดให้)
 
ก็ยังดีที่ท่านให้เรียนละ
 
เอาน่า สู้เว้ยไอ้ไทม์
 
 
 
 
 
“ไทม์ทำการบ้านให้หน่อย”
 
ผมเงยหน้าจากการบ้านขึ้นมอง รับสมุดการบ้านเล่มนั้นมาดู
 
“วิชานี้ห้าสิบนะ” 
เพื่อนผมพยักหน้าหยิบเงินมายื่นให้ พอทำของตัวเองเสร็จก็เอาของเพื่อนมานั่งทำต่อ ความสามารถพิเศษผมอีกอย่างคือผมสามารถเขียนหนังสือได้เหมือนเจ้าของลายมือจริง ๆ
 
ยิ่งฝึกให้ลายมือเหมือนมากเท่าไหร่ผมยิ่งได้เงินเยอะมากขึ้นเท่านั้น ผมเคยแอบเอาลายมือของเพื่อน ๆ ในห้องทุกคนมานั่งคัดนะ จนตอนนี้ใครมาใช้ให้ทำอะไรผมทำได้หมด
 
วันนี้ก็ได้มาอีกสองร้อย ว้าว
 
“อุ้ย! พี่ทัศน์นี่ ได้ลงนิตยสารหนุ่มฮอตด้วย”
 
ผมหูผึ่งทันทีที่ได้ยินเสียงอะไรทัศน์ ๆ ยืดคอมองสิ่งที่คนอื่นมองอยู่
 
สิ่งที่แม่เกลียดสุด คือผู้หญิงหรือตุ๊ดแต๋วที่ตามกรี๊ดผู้ชาย แต่แม่คงไม่รู้ว่าไอดอลผมน่ะคือพี่ชายนี่แหละ
 
พอเห็นภาพในนิตยสาร ผมตาวาวทันที และเย็นนั้นผมก็ต้องสูญเงินจำนวนแปดสิบห้าบาทเพื่อซื้อหนังสือแฟชั่นเล่มนั้นมาไว้ในมือ ถึงหน้าที่เขาลงจะมีแค่หน้าเดียวก็เถอะ
 
ถึงจะเกลียดพี่ทัศน์ขนาดไหน แต่คนที่ผมรักที่สุดก็พี่มันนี่แหละ เพราะถ้าไม่มีพี่ ผมคงต้องอยู่ให้พ่อแม่ด่าเช้าด่าเย็น(ถึงแม้พี่จะให้อยู่ด้วยเพราะต้องการเบ๊มากกว่าน้องก็เถอะ)
 
เพราะพี่ทัศน์นี่แหละ ผมถึงมีเงินเก็บ(ถึงจะเกิดจากการทำงานด้วยตัวเองอย่างยากลำบากก็เถอะ)
 
และเพราะพี่ทัศน์นี่แหละ ที่ทำให้ผมมีกำลังใจและมีค่าว่าต้องเอาชนะและมีชีวิตที่ดีกว่านี้ให้ได้
 
ทันทีที่กลับถึงบ้าน ผมรีบโยนลงกระเป๋าไว้บนเตียง เปลี่ยนจากแว่นเด็กเรียนมาเป็นแว่นแนวอินเทรนด์ เช็กประตูว่าล็อกเรียบร้อยแล้วกันพี่มาเห็น แล้วผมก็รีบทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เปิดไปที่หน้าเป้าหมายทันที
 
“โห ฉบับนี้ยอมให้สัมภาษณ์ด้วย”
เป็นภาพพี่ทัศน์ในชุดไปรเวทอย่างเท่เลย การมองพี่ในภาพกับตัวจริงแตกต่างกันสุด ๆ อย่างน้อยในภาพก็ไม่กดขี่ข่มเหง แล้วก็พูดจาดีกว่าอยู่กับผม
 
ผมยิ้ม วางปลายนิ้วลงบนผิวแก้มสีเข้มนั้น พี่ได้โครงหน้าที่หารกันมาระหว่างพ่อกับแม่ ในขณะที่ผมไม่มีส่วนไหนเหมือนพวกท่านเลย ไม่แปลกใจว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่ชอบผมนัก แถมยังไม่ฉลาดเท่าอีกต่างหาก
 
ผมอ่านบทความที่เขาเขียนไว้ ส่วนมากก็บอกว่าพี่ทัศน์เป็นใครฮอตขนาดไหน พี่ได้ลงนิตยสารบ่อยมาก มีหลายแมวมองมาชวนไปทำงานด้วย แต่เฮียแกไม่อยากดัง(ปัจจุบันนี้ไม่ดังเลยเนอะ) เลยปฏิเสธไปหมด
 
ผมก้มอ่านบทสัมภาษณ์ทุกคำ
 
“สเปคผู้หญิงของพี่ทัศน์เป็นแบบไหนคะ”
 
“พี่ชอบผู้หญิงสวย หุ่นดี น่ารัก ผมยาว ที่สำคัญต้องเข้ากันได้”
หึ ทำไมไม่เพิ่มโนตมเท่าลูกมะพร้าว เอวคอดกิ่วเป็นมดตะนอย สะโพกทอนาโดเป็นเจนนิเฟอร์ โลเปซ ผิวหยวกกล้วย ผมสลวยราวกับทำสปามาทุกชั่วโมง กลิ่นตัวหอมเหมือนตกบ่อน้ำหอมมาด้วยล่ะ
 
ผมนั่งอ่านไปวิจารณ์ไปด้วยความสนุกสนาน
 
ได้ยินเสียงทุบประตูด้านนอก(พี่ไม่เคยเคาะหรอกครับ ทุบตลอด) ผมรีบพับหนังสือยัดลงใต้เตียง เปลี่ยนจากแว่นแฟชั่นมาเป็นแว่นเฉิ่มเฉยเหมือนเดิมลุกวิ่งไปเปิดประตู
 
“ชักช้า มัวทำอะไรอยู่” พี่มันถามหน้าหงิก
 
“เข้าส้วม จะเข้าไปพิสูจน์ไหมล่ะ” ผมท้า พี่มันทำหน้าแหยง
 
“จัดห้องให้ด้วย อยากได้แนวผับหน่อย จะพาเพื่อนมาดื่ม”
 
ผมแบมือทันที
 
“ของเก่าล่ะ”
สงสัยพี่แกจะเริ่มจับทางผมได้
 
“แล้วแต่นะ ถ้าพี่จะหาเครื่องดื่มมาเอง”
ผมหันหลัง พี่ทัศน์รีบคว้าข้อมือผมไว้ ทำหน้าหงิกใส่ ล้วงหยิบเงินมายื่นให้
 
“ทำให้ดีละกัน คนสิบคน เน้นโซฟา”
 
ผมพยักหน้า รับเงินมาถือ ห้าพันบาท สมองผมเริ่มคิดคำนวณทันทีว่าจะตกแต่งแบบไหนไม่ให้ซ้ำกับที่เคยทำมา โดยใช้เงินน้อยที่สุด(ไม่ใช้เลยยิ่งดี)
 
พี่ทัศน์ชอบใช้บ้านเป็นสถานที่ทำทุกกิจกรรมเพราะมีผมคอยดูแลให้ ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป ผมว่าพี่ต้องชอบฝีมือการจัดบ้านและทำอาหารของผมแน่ ๆ
 
“อย่าคิดว่าฉันชอบฝีมือนายล่ะ ไปข้างนอกมันเปลือง อยู่ที่นี่ถูกกว่า พอพวกมันเมาก็ถีบหัวส่งยัดกลิ้งที่ไหนก็ได้”
พี่มันดักทางชื่นชมตัวเองของผมทันที
 
ผมได้แต่พยักหน้า กลับไปนั่งร่างแบบและวางแผนว่าจะทำยังไงต่อ มันก็เหมือนกับผมมีอาชีพเป็นนักจัดอีเว้นท์นั่นแหละ เจ้านายให้งบมา ผมมีหน้าที่จัดการเรื่องอื่น ๆ เท่าที่จะทำได้
 
และเย็นนั้นผมต้องโยนการบ้านทิ้งแล้ววิ่งไปจัดห้องหับให้พี่ มีเวลาแค่สองชั่วโมง ต้องทำให้เร็วที่สุดและเรียบร้อยที่สุดด้วย ก่อนโดนด่า
 
 
 
 
 
“นี่”
 
ผมที่กำลังจะเดินลงบันไดเบรกกึกหันไปมองคนเรียก
 
ความร้อนจากไหนไม่รู้วิ่งชนผมดังโครม ผมขยับแว่นนิดหนึ่ง ทำตัวแทบไม่ถูก เพราะตอนนี้พี่ทัศน์มายืนอยู่ตรงหน้า ท่อนบนเปลือยเปล่า ท่อนล่างคาดผ้าขนหนูเอาไว้หลวม ๆ มันทำท่าจะหลุดมิหลุดแหล่ เห็นไรขนส่วนนั้นได้ชัดเจน เนื้อตัวพร่างพราวไปด้วยหยดน้ำจนดูเหมือนเพชรสะท้อนแสงตะวัน
 
เป็นผู้ชายที่ดูดีจริง ๆ ขนาดผมเป็นผู้ชายแท้ ๆ นะ มองแล้วยังตื่นเต้นเลย หรือว่านี่คือเสน่ห์ที่เขาล่ำลือกัน (ผมเคยได้ยินมาว่าดาราบางคนที่เจ้าเสน่ห์มาก ๆ จะมีเสน่ห์ทั้งต่อเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม) สงสัยพี่ผมจะเป็นคนประเภทนั้น ไม่งั้นสาว ๆ คงไม่จับคิวเรียงแถวกันเข้ามาให้พี่นอนแทบไม่ซ้ำหน้าหรอก
 
“เมื่อกี้เพื่อนฉันโทรมาบอกว่าจะพาสาว ๆ มาด้วย เตรียมไว้สำหรับยี่สิบที่ละกัน”
น้ำจากเส้นผมสีดำหยดแหมะตกพื้น บางส่วนไหลรวมกับหยาดน้ำบนแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ๆ นั้น เห็นแล้วกำเดาแทบกระฉูด
 
“ยืนบื้ออะไรอยู่! รีบไปได้แล้ว!!”
พี่มันตะคอกสั่งเสียงเข้ม แต่ผมยังไม่ขยับ
 
“นี่!!”
พี่ทัศน์ตะคอกอีกทีจนผมสะดุ้ง
 
“พะ เพิ่มมาอีกสิบ เอางบมาอีกสิ”
ผมรีบแบมือขอเงินเพิ่ม เสหน้ามองไปทางอื่น
 
อิจฉาครับ อยากหุ่นดีและมีเสน่ห์แบบนี้บ้าง ได้ยินเสียงจิ๊ปากเบา ๆ พี่มันเดินกลับเข้าห้องไป สักพักก็เดินออกมาใหม่พร้อมเงินสามพันบาท
 
เอาวะ แค่นี้ก็ยังดี
 
“เป็นไร หน้าแดง ๆ”
 
“หะ หา หน้าแดงเหรอ อ๋อ คะ คือ มันร้อนน่ะ แค่นี้ก่อนนะ จะรีบไป”
ผมแทบจะเหาะลงบันได ก่อนตัวจะระเบิด
 
ผมลูบหัวใจตัวเองเบา ๆ มาตลอดทาง ถึงพี่จะมีเสน่ห์ขนาดไหนก็ไม่ควรจะไปตื่นเต้นด้วย ไงเขาก็เป็นผู้ชาย แถมยังเป็นพี่ชายอีกต่างหาก
 
ผมวิ่งไปลูบหัวใจตัวเองไป ปากท่องบ่น พี่ชายผู้ชายพี่ชายผู้ชาย
 
กระทั่ง…
 
“เอี๊ยดดดดดด”

..........................
..................
.........
....
..
.

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เสียงเบรกที่ได้ยินกับแรงประทะเบา ๆ ที่ขาทำเอาผมกลิ้งหลุน ๆ เป็นลูกขนุนไปนอนแหมะอยู่ที่พื้นข้างทาง   

หัวใจที่เต้นแรงอยู่ก่อนหน้าไหวแรงขึ้นอีกจากความตระหนกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ รถคู่กรณีจอดสนิทอยู่กับที่

“เป็นอะไรหรือเปล่า!”
ได้ยินเสียงทักอย่างตระหนก ผมรีบเงยหน้ามอง ก่อนหันหน้าหนีเพราะออร่าที่เรืองรองไปรอบ ๆ นั้น

โอ๊ย นอกจากพี่ทัศน์แล้ว ยังมีคนที่มีออร่าแบบนี้อยู่ในโลกอีกรึเนี่ย

“เป็นอะไรมากไหม โทษทีพี่เหยียบเบรกไม่ทัน มะพี่จะพาไปหาหมอ”
เขาละล่ำละลักถาม แต่ยังไม่กล้าจับส่วนไหนในร่างกายผม สงสัยจะกลัวแตกหัก สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

ช่างมีน้ำใจสมกับใบหน้าจริง ๆ ไม่เหมือนพี่ชายที่บ้าน นิสัยสวนทางกับหน้าตาสุด ๆ (ยกเว้นต่อหน้าสาว ๆ)

เนื่องจากมัวตะละลึงตึง ๆ กับใบหน้าหล่อ ๆ ผมเลยยังไม่ได้ขยับไปไหน

“นี่ รีบเคลียร์แล้วรีบ ๆ ไปกันเถอะค่ะ”

“รอแปบนะอิง เรามาก่อนเวลาตั้งเยอะ เขายังเตรียมของไม่เสร็จหรอก”
เทวดาสุดหล่อหันไปพูดกับสาวสวยหน้าหงิกในรถ ก่อนหันกลับมาสาดแสงหล่อ ๆ ใส่ผมอีกรอบ

ตาผมพร่ามัวไปหมดแล้วตอนนี้

“ไหวไหม ต้องไปหาหมอหรือเปล่า”
เทวดาใจดีถามต่อ ผมยังไม่ได้ขยับหรือตอบรับอะไรเพราะยังตะลึงไม่หายจากความหล่อที่เห็น

“หรือว่าจะไม่ไหว”
ยังไม่ทันที่ผมจะเรียกสติตัวเองคืน เทวดาหน้าหล่อก็ก้มลงมาช้อนอุ้มไว้แนบอกเหมือนอุ้มผู้หญิงสักคน ผมตาโต ถึงผมจะตัวเล็กขนาดไหน แต่ก็เป็นผู้ชาย ไม่คิดว่าจะถูกอุ้มแบบนี้

หรือว่าจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้คิดเรื่องผู้หญิงผู้ชาย แต่แค่เห็นว่าเป็นคนบาดเจ็บเลยอยากช่วยโดยไม่สนใจเรื่องเพศ

สุดยอด นิสัยร่วมทางกับหน้าตามาก!

“พี่อิฐ ไปอุ้มเขาทำไมคะ นั่นผู้ชายนะ ซกมก สกปรกน่าดู ให้เงินไปก็พอแล้ว”
เจ้าหล่อนลงจากรถมายืนอยู่ไม่ห่าง ทำหน้าขยะแขยงอย่างเห็นได้ชัด บังคับให้เทวดาที่กำลังอุ้มผมอยู่วางผมลง จนเขาต้องวางลงจริง ๆ

“ไม่เอาน่าอิง เขาบาดเจ็บอยู่นะ”

“บาดเจ็บตรงไหน ท่าทางเหมือนพวกต้มตุ๋น อย่าไปจับค่ะ นี่ อยากได้เงินนักใช่ไหม เอานี่แล้วก็รีบ ๆ ไปเลยไป!”

ผมกะพริบตาปริบ ๆ มองด้วยความทึ่ง เพิ่งเคยเห็นคนที่มองคนอื่นอย่างเหยียดหยามแบบนี้ครั้งแรก

เจ้าหล่อนยัดเงินใส่มือผมแรง แต่ผมไม่ได้รับหรอก

“อิง!” เทวดาปรามเสียงเข้ม

“ไม่เป็นไรครับ”
ผมพูดเรียบ ๆ เสียดายเทวดาสุดหล่อ แต่ขนาดมาควงผู้หญิงนิสัยเห่ยแบบนี้ คงไม่ใช่คนฉลาดอะไรนักหรอก

เสียดายความหล่อจัง

“ก็อิงอยากเจอพี่ทัศน์เร็ว ๆ นี่”

ผมหูตั้งทันที อะไรทัศน์ ๆ มายุ่งอะไรกับคนที่มีชื่อเหมือนพี่ชายกูวะ ผมหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดินลงกึก

“เดินไม่ไหวเหรอ”
เทวดาคงสังเกตเห็น รีบถามทันที ผมทำหน้าแหยง แกล้งขาอ่อนกะทันหัน เทวดารีบเข้ามาประคองทันที

“นี่!!” ยัยนั่นมากระชากมือเทวดาออก “อย่ามายุ่งกับพี่ชายฉันนะ อยากได้เงินอีกก็เอาไป” แล้วยัยปีศาจที่อ้างว่ามีพี่ชายเป็นเทวดาก็ยัดเงินใส่มือผมอีก

แอบตาโตครับ สงสัยการแสดงผมจะสมบทบาท งั้นแสดงต่ออีกหน่อยละกัน ผมแกล้งพ้อยท์เท้า บีบน้ำตานิด ๆ จนเทวดารีบเข้ามารองรับผมอีกรอบ

อ้าว ลืมไปว่าใส่แว่นอยู่ แล้วเขาจะเห็นน้ำตาผมไหมวะเนี่ย

“เดี๋ยวพี่พาไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่า”
เทวดาทำท่าจะช้อนอุ้มผมอีกรอบ แต่ผมรีบเบรกไว้

“ไม่เป็นไรครับ ผมพอเดินได้ พอดีผมต้องรีบไปทำงานพิเศษ”

“งั้นก็รีบ ๆ เอาเงินแล้วไปได้แล้ว เสียเวลา”
แล้วยัยผู้หญิงคนนั้นก็ล้วงหยิบเงินมายื่นให้อีกปึ๊ง

นี่มึง วัน ๆ พวกมึงพกเงินติดกันกระเป๋ากันวันละเท่าไหร่เนี่ย

ผมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ แม้ดวงตาภายในกำลังฉายแสงแวววาว ยังไม่ทันได้รับ ยัยนั่นก็ยัดเงินใส่กระเป๋าที่ผมสะพายติดตัวมาด้วย แล้วรีบผลักไหล่ผมให้เดินหนี

เงินอยู่ในกระเป๋าแล้วนี่ ขอชิ่งก่อนละกัน ผมไม่ได้รับน้า แต่เขาให้มาเอ๊งงงงงงง

โห เจ็บตัวนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ได้เงินกลับมาปึ๊งใหญ่ โชคดีจริง ๆ

ผมรีบเดินกะเผลก ๆ ไปหาซื้อของ ที่บ้านจัดของหมดแล้ว เหลือแต่ซื้อเครื่องดื่มเท่านั้นแหละ

ใจจริงอยากซื้อจักรยานหรือมอเตอร์ไซค์สักคัน แต่ก็เสียดายเงิน ผมรีบซื้อของในขณะที่สมองกำลังคิดหาหนทางหาเงินเพิ่มอยู่ ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ผ่านร้านขายกล้องถ่ายรูปร้านหนึ่ง จะไม่สนใจเท่าไหร่ หากมุมหนึ่งของหน้าร้านจะไม่มีภาพของพี่ทัศน์แปะอยู่ เป็นภาพเล็ก ๆ ครับ แต่ผมก็ยังมองเห็น ผมรีบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังวิ่งไปเกาะกระจกมองทันที

รูปพี่ทัศน์จริง ๆ ด้วย

“สนใจกล้องหรือว่าสนใจหนุ่มหล่อกันจ๊ะ”
เจ้าของร้านสาวสวยเดินออกมาถาม ผมหันไปยิ้มแห้งให้ อยากบอกเหลือเกินว่าผมเป็นผู้ชายแท้ ๆ ครับ แต่ก็ขี้เกียจจะอธิบายอะไร หันกลับมามองภาพพี่ทัศน์ต่อ

“ดูท่าจะเป็นแฟนคลับทัศน์เขาใช่ไหม”

ผมยิ้มแห้งให้อีกที

“แหม ไม่ต้องอายหรอก พี่เข้าใจ พี่ก็เป็นแฟนคลับทัศน์เขาเหมือนกัน หน้าตาหล่ออย่างกับดารา แต่ไม่ชอบเดินทางสายนี้ แฟน ๆ เลยต้องถ่ายแล้วสะสมกันเอง”

ผมเลิกคิ้วมองคนพูดด้วยความสงสัย

“มานี่ เดี๋ยวพี่พาไปดูอะไร”
พูดจบพี่แกก็คว้าข้อมือผม ลากเข้าไปในร้านตรงดิ่งไปทางหลังร้านทันที

เอาน่า ยังพอมีเวลาอยู่

พอไปถึงมุมหนึ่งของด้านหลัง ผมแทบจะจมไปกับความหล่อของพี่ทัศน์ ที่นี่เต็มไปด้วยภาพพี่มันในทุกอิริยาบถ ส่วนมากจะที่มหา’ลัยและตอนไปเที่ยวกลางคืน (บางฉากก็กำลังฟัดซอกคอสาว ๆ อยู่เลย โห ภาพแบบนี้ก็ขายได้ด้วย)

ผมรีบทิ้งข้าวของที่หิ้วมาด้วย วิ่งไปจับภาพพวกนั้นดูทันที

“หามาจากไหนเนี่ย”

“พวกแฟนคลับแอบถ่ายมาน่ะ ซื้อมา”

ผมเลิกคิ้วสูง ภาพแอบถ่ายก็เอามาขายได้ด้วยเหรอ

“ใบละเท่าไหร่”       

“ก็แล้วแต่ความยากง่ายของตัวภาพ ถ้าแบบทั่วไปก็ใบละร้อย แต่ถ้าหวิว ๆ เห็นกล้ามเยอะ ๆ ก็ห้าร้อย หรือภาพหายาก ตอนเอ็กซ์สุด ๆ ก็ราคาสูงเป็นหลักพัน” พี่เจ้าของร้านเลือก ๆ ภาพอยู่พักก่อนส่งภาพตอนพี่กำลังเปลือยท่อนบนมาให้ดู ผมรีบรับมาถือไว้

“อย่างภาพเนี่ย สามพัน เพราะเขาไม่ค่อยจะแก้ผ้าในที่สาธารณะเท่าไหร่หรอก นอกจากต่อหน้าสาว ๆ” อันนี้จริงครับ ขนาดอยู่บ้านผมยังไม่เคยเห็นเลย (ยกเว้นวันนี้ที่เจอะต่อหน้าเข้าเต็ม ๆ)

“มีอีกไหม”

“อุ๊ย พี่ไม่ขายต่อหรอก แต่ถ้าเอามาขายล่ะก็พี่รับ” พี่เจ้าของร้านบอกเขิน ๆ สงสัยจะเป็นเอามาก

แล้วไอเดียบางอย่างก็วิ๊งขึ้นมาในความคิด เขาผมเริ่มงอก ฟันเริ่มโง้ง มองไปทางหน้าร้านที่มีกล้องลดราคาโชว์อยู่

“พี่ ผมขอซื้อกล้องตัวนั้น”

“อ้าวเหรอ จะเอาไปแอบถ่ายบ้างรึไง”

“ใช่”
ผมตอบตรง ๆ พี่เจ้าของร้านหัวเราะร่วน

“งั้นพี่แนะนำตัวนั้นดีกว่า คุณภาพภาพชัดกว่าเยอะ และที่สำคัญ…” เธอเอียงหน้ามากระซิบใกล้ ๆ “ไม่มีเสียงด้วย รับรอง ถ่ายข้างหูเจ้าตัวก็ไม่ได้ยิน”

โอ้ ดีเลย

“ตัวละเท่าไหร่” ผมถามหวาด ๆ

“หมื่นห้า”

ผมอ้าปากค้าง

“แต่เห็นว่าน้องเป็นแฟนคลับทัศน์เหมือนกัน งั้นพี่ลดให้เหลือหมื่นเดียว”

ผมทำหน้าเป็นหมาหงอย แล้วจะเอาเงินหมื่นที่ไหนมาซื้อล่ะ ไม่อยากเอาเงินจากบัญชีเก็บมาใช้ด้วย

เอ้อ จริงสิ

ผมรีบเปิดกระเป๋าที่สะพายเฉียงมา เห็นแบงค์พันจำนวนมากมายในนั้น ผมรีบเทสิ่งที่อยู่ภายในออก แบงค์พันหลายแบงค์ร่วงกราวลงมา ผมหยิบมานับ

“เยส!!” หนึ่งหมื่นพอดี

แล้วผมก็ได้เป็นเจ้าของกล้องราคาแสนแพง เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะ ที่ลงทุนด้วยเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้

แต่เพื่อให้ได้รูปงาม ๆ ผมต้องทำให้ได้

ไอ้ไทม์ สู้ ๆ

_____B.T._____


กราบขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน (ประกบมือเข้าหากัน กราบแนบอก) ดีใจมาก นางมีกำลังใจในการอัพ นางมีพลังในการเขียนต่อ นางรักทุกคนเลย 
#รายงานตัวกันสักนิดด้วยคำว่า "อ่านแล้ว" (ที่เหลือจะเซย์อะไรก็เซย์ไป -,.-)

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5589
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11
อ่านแล้ว สนุกมากค่ะ

ออฟไลน์ ashbyipcet

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
น้องไทม์สู้ๆนะลูก!! เจ้เป็นกำลังใจ  :mew1:
ส่วนพี่ทัศน์นี่มีโอกาสตายแน่ๆ  :fire:

ออฟไลน์ locrawa123

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น่าติดตามมากกกก  :call: :call:

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
มาเอาใจช่วยน้องไทม์อีกรอบค่ะ

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2904
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
อ่านเวอร์ใบชาแล้ว มาอ่านเวอร์ไทม์บ้าง สู้ๆนะไทม์ :call: :call:

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :


BROTHER CH.03


ผมรีบหอบข้าวของพะรุงพะรังเข้าบ้าน เห็นรถแขกมาจอดอยู่คันหนึ่ง คุ้น ๆ นะ ผมรีบเดินเลี่ยง ๆ ไปทางหลังบ้าน พี่ทัศน์ไม่ค่อยอยากให้คนอื่นรู้หรอกว่ามีน้องเห่ย ๆ แบบผมอยู่
 
“อ้าว น้องอยู่บ้านหลังนี้หรอกเหรอเนี่ย”
 
ผมสะดุ้งเฮือก หันขวับไปมอง ข้าวของบางอย่างที่ถือมาร่วงผล็อยลงพื้น
 
เทวดาคนนั้นนี่
 
งั้นพี่ทัศน์ที่ยัยนั่นพูดถึงก็พี่ทัศน์ของผมจริง ๆ น่ะสิ
 
คงเป็นหนึ่งในกิ๊กของพี่ล่ะมั้ง
 
“ไม่เป็นไรครับ เอ่อ พี่…”
ยัยนั่นเรียกเทวดาว่าอะไรนะอิฐ อัฐหรืออูฐ…
 
“พี่…”
 
“ไอ้อิฐ ห้องน้ำอยู่ด้านโน้น”
กำลังจะเดาสุ่มสักชื่อ พี่ทัศน์ก็เดินมาเรียกซะก่อน พอเห็นผมก็หน้าหงิกขึ้นมาทันที
 
มาละ มาดซาตาน
 
“พอดีเห็นน้องเขาทำของตกน่ะเลยช่วย”
 
“อย่าไปยุ่งเลย รีบเข้าห้องน้ำแล้วรีบออกไปเถอะ ส่วนนายรีบจัดการเข้า อีกไม่เกินชั่วโมงเพื่อน ๆ ก็จะมากันแล้ว”
 
“ครับ เจ้านาย” ผมตอบประชด ๆ
 
“อ้าว พ่อบ้านนายเหรอ ไหนว่าอยู่คนเดียว”
 
“อืม”
พี่ทัศน์ตอบแค่นั้น ลากคอเพื่อนเข้าไปข้างใน ผมว่าผมเคยเห็นเพื่อนพี่ทัศน์ทุกคนนะ แต่คนนี้เพิ่งเคยเห็นจริง ๆ สงสัยเพิ่งมาบ้านครั้งแรก 
 
ผมถอนหายใจเบา ๆ
 
“เฮ้อ… ก็เป็นได้แค่ขี้ข้าอยู่วันยังค่ำล่ะว้า”
ผมรวบเก็บข้าวเข้าไปในครัว ลงมือทำอาหารอย่างรวดเร็ว นำออกไปจัดเรียง ทั้งอาหารหลัก เครื่องดื่มและของว่าง ไม่นานเพื่อน ๆ พี่ทัศน์ก็มากันครบ ผมมองความเรียบร้อย กำลังจะเดินขึ้นห้องเพื่อทำตัวให้เงียบที่สุด แต่โดนใครสักคนเรียกไว้ 
 
“นี่นายนั่นน่ะ เอาอันนั้นมาให้หน่อย”
หนึ่งในผู้หญิงสักคนของเพื่อนพี่มันเรียก ผมจำต้องเดินไปหยิบให้ พอคนหนึ่งใช้ก็มีอีกหลายคนใช้ เดี๋ยวคนนั้นเอาแก้ว คนนี้เอาของกินเพิ่ม คนยี่สิบคน ผมนี่เดินแทบไม่หยุด
 
“นี่ อย่าใช้น้องเขามากนักสิ ดูสิ ทำคนเดียวเหนื่อยหมดแล้ว”
ถ้าพระเจ้ามีจริง ผมก็อยากจะก้มลงไปกราบงาม ๆ ด้วยท่าเบญจางคประดิษฐ์สักที
 
“หึ มึงก็ใจดีเกินเหตุ ก็แค่คนทำงาน รีบ ๆ ไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว”
พี่ทัศน์แย้ง ผมจึงได้แต่เจ็บใจกับความอาภัพของตัวเอง
 
ไม่ใช่สิ โชคดีต่างหาก เพราะนอกจากจะได้อยู่บ้านหลังใหญ่ ได้กินอาหารหรูหราโดยไม่ต้องออกเงินเอง ยังได้เจอเทวดาและถูกเทวดาปกป้องอีกด้วย
 
มองโลกในแง่ดีไว้
 
ดีมากไทม์
 
แล้วผมก็ฮัมเพลงไปทำอาหารอีกเป็นรายการยาวเหยียด ผมมีเป้าหมายในการเปิดร้านของตัวเอง การเป็นเจ้าของต้องเจออะไรมากมาย ขืนผมมองโลกในแง่ร้าย คงพาลพาเอาร้านล่มไม่เป็นท่าแน่ ๆ
 
“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”
 
ผมหันไปมองคนถาม
 
“อ้าว พี่อิฐ อย่าดีกว่าครับ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมดีกว่า”
 
พี่อิฐยิ้มหล่อ
 
“ชื่อไทม์ใช่ไหม ไทม์นี่อารมณ์ดีตลอดเลยนะ ทั้ง ๆ ที่โดนใช้หนักขนาดนั้น”
 
ผมยิ้มให้
 
“ไม่หนักหรอกครับ ผมชินแล้ว” ผมบอกยิ้ม ๆ
 
“ให้พี่ช่วยดีกว่า พี่ชอบทำอาหาร”
 
ผมเลิกคิ้วสูง
 
“เดี๋ยวเขาจะว่าผมเอาได้นะครับ”
ผมพยักหน้าเข้าไปด้านในให้รู้ว่าผมหมายถึงใคร
 
“งั้นพี่จะบอกทัศน์มันเองว่าพี่อยากทำ”
 
“ตามใจละกันครับ”
บอกแล้วว่าผมเป็นคนโชคดี ตอนนี้แทบจะร้องไห้ ทำงานไปโดยมีเทวดาสุดหล่อมาช่วย
 
“ใครได้พี่อิฐเป็นแฟน คนนั้นคงโชคดีสุด ๆ พี่ทั้งหล่อทั้งนิสัยดี”
 
“หึ พี่ว่าผู้หญิงหลาย ๆ คนคงชอบผู้ชายนิสัยซ่า ๆ ร้าย ๆ เหมือนเจ้านายไทม์มากกว่า” พี่อิฐว่าเสียงเศร้า “คนดีบางทีก็กินไม่ได้”
 
ผมโบกตะหลิวต่อหน้าเขาทันทีจนเขาต้องเอนตัวไปด้านหลัง
 
“อย่ามองโลกในแง่ร้ายครับ พี่อิฐยังมีเวลาตามหาคนที่ใช่อีกนาน นี่เพิ่งมหา’ลัยเอง ยังไม่หมดลมหายใจอย่าเพิ่งยอมแพ้”
 
พี่อิฐหัวเราะเสียงดัง
 
“ก็จริงเนอะ พี่ก็คิดเทียบกับคนอื่นอยู่ได้”
 
“หือ อย่าบอกนะว่ายังไม่มีแฟน”
 
พี่อิฐทำหน้าอาย ๆ
 
“พี่มีดีแค่หน้าตากับฐานะเท่านั้นแหละ บางคนบอกนิสัยดีเกินไปจนไม่กล้าคบ”
 
“เออเนอะคนเรา แต่เชื่อเถอะ ว่าพี่ต้องเจอคนที่ทำให้พี่มีความสุข และมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้เขาแน่ ๆ”
 
“อืม พี่ก็อยากเจอเหมือนกัน”
 
“สู้ ๆ”
ผมยกตะหลิวขึ้นมาทำท่าสู้ ๆ พี่อิฐใช้มีดที่ถืออยู่เขี่ยมันออกห่างจากหน้าตัวเอง
 
“แหะ ๆ ขอโทษครับ”
 
“แต่ทำแบบนี้เหมือนเรากำลังสู้กันเลยแฮะ”
พี่อิฐบอก ผมมองปลายมีดเขากับปลายตะหลิวตัวเอง ก่อนจะตีจนเกิดเสียงดังแป๊ง พี่อิฐหัวเราะแล้วตีกลับบ้าง ห้องครัวจึงเกิดการต่อสู้ขนาดย่อมขึ้น       
 
“ให้มาทำอาหารไม่ได้ให้มายั่วผู้ชาย!”
 
ผมรีบเบรกตะหลิวลงกึกหันไปมองคนพูดที่ยืนกอดอกหน้าหงิกอยู่หน้าประตู
 
“พูดอะไรให้เกียรติน้องเขาหน่อยทัศน์”
พี่อิฐปรามเพื่อน
 
“มึงออกไปข้างนอกดีกว่าอิฐ”
 
“กูอยากอยู่ช่วยน้องเขา”
 
“รีบ ๆ ออกไป!!”
ดูพี่มัน ขนาดกับเพื่อนกับฝูงก็ยังไม่เว้น พี่อิฐถอนหายใจแรง คงไม่อยากขัดใจเจ้าของบ้านเท่าไหร่ หันมายิ้มหล่อให้ผมนิดหนึ่งแล้วเดินออกไป พี่ทัศน์มองตามก่อนหันมาจ้องหน้าผมเขม็ง
 
“อย่ามาทำตัวแรดร่านแถวนี้ ถ้าจะทำให้ไปทำที่อื่น”
 
“ผมเป็นผู้ชายนะพี่ พูดอะไรให้เกียรติกันบ้าง”
ผมเตือนฉุน ๆ พี่ทัศน์ยกยิ้มเยาะ
 
“พูดความจริงมันผิดตรงไหน วันนี้เพื่อนผู้ชายฉันเยอะ อย่าคิดยั่วหรือคิดจับใครแถวนี้ล่ะ”
 
ผมจ้องคนตรงหน้าตาเขียว
 
“ผมเป็นผู้ชาย” ผมยืนยันอีกรอบ “และตั้งแต่จำความได้ เกิดมาผมยังไม่เคยยั่ว อ่อย หรือถูกเนื้อต้องตัวผู้ชายหรือผู้หญิงคนไหนเลยสักคน พูดกันตามจริงเลยนะพี่ทัศน์” ผมนิ่งคิด “ผมไม่เคยมีอะไรกับใครเลยในขณะที่พี่ฟันผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน ถ้าไม่แบ่งว่าชายหรือหญิง ผมบอกได้เลยว่าพี่น่ะ…”
ผมเขยิบเข้าไปยืนจนชิด แหงนหน้าเยอะ ๆ
 
เอ้า เยอะเข้าไปอีกจนคอตั้ง
 
โอ๊ย เมื่อยคอวุ้ย
 
“พี่น่ะร่าน ร้าย เลวทรามอีกต่างหาก นอกจากเขาจะให้ตำแหน่งป๊อบปูล่าโหวตพี่แล้ว น่าจะให้ตำแหน่งร่านโหวต สำส่อนโหวต หรือเจ้าชู้โหวตสักหน่อย พี่จะได้คว้าทุกตำแหน่งมาครอง”
ผมเชิดหน้ามากขึ้นไปอีก แม้ตอนนี้คอจะเริ่มเคล็ดแล้วก็ตาม
 
“หึ ไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนจับมือ แล้วที่เห็นเมื่อกี้คืออะไร เห็นหัวเราะคิกคัก นี่ถ้าไม่เกรงใจว่าคนเยอะ คงทำอะไรมากไปกว่านี้ล่ะสิ”
พี่มันจับข้อมือผมบีบแน่นจนผมเจ็บไปหมด
 
“อย่าเอานิสัยตัวเองมาเที่ยวโยนเป็นนิสัยคนอื่น ผมบอกแล้วว่าผมเป็นผู้ชายแท้ ๆ ที่สำคัญ ยังเวอร์จิ้น ผมจะมีอะไรเฉพาะกับผู้หญิงที่ผมรักและต้องการแต่งงานด้วยเท่านั้น ไม่คิดสำส่อนนอนกับคนไปทั่วแบบพี่หรอก”
ผมพยายามจะดึงมือออกแต่ไม่หลุด
 
“หึ ไอ้ตุ๊ด”
 
ผมตาวาว
 
“ถ้าผมเป็นตุ๊ด พี่ก็เป็นมนุษย์สำส่อน เนื้อตัวเน่าเหม็น เน่าด้วยคาวโลกีย์ ปล่อย ผมไม่อยากติดความคาวจากพี่”
 
พี่ทัศน์มองมือตัวเองที่จับข้อมือผมไว้ ก่อนสะบัดออกแรงจนเจ็บไปหมด
 
“หึ ฉันก็กลัวว่าจะโดนเสนียดติดมือเหมือนกัน”
แล้วพี่มันก็หันหลังเดินจากไป ผมหันหลังเหมือนกัน หันกลับมากัดปากแน่น พยายามบังคับไม่ให้น้ำตามันไหล 
 
ไอ้พี่บ้า ไม่เห็นว่าเป็นน้องก็น่าจะให้เกียรติกันบ้าง
 
มึงเองก็ปากหมาเหมือนกันไอ้ไทม์ ไปด่าเขาแบบนั้น เขาคงจะเอ็นดูหรอกนะ
 
เฮ้อ~ ทำตัวน่ารักไปก็เท่านั้น พี่มันคงมองไม่เห็นความน่ารักน่าเอ็นดูในตัวผมหรอก คงอยากกระทืบหลาย ๆ ทีมากกว่า
 
ผมรีบทำอาหารแล้วเอาไปเสิร์ฟให้พวกที่อยู่ด้านใน








 
กระทั่งเวลาผ่านไปจนถึงเที่ยงคืน พวกเพื่อน ๆ พี่เริ่มทยอยกันกลับ บางส่วนก็นอนที่ห้องรับแขก ยกเว้นห้องพ่อกับแม่ที่พี่ทัศน์จะไม่ยอมให้ใครเข้าไปเด็ดขาด
 
หลายคนเมาแอ๋หมดสภาพ ผมมองแล้วก็ส่ายหน้า หน้าตาดีกันซะเปล่า พอเมาแล้วหมดสภาพกันทุกคน เพราะงี้แหละผมถึงไม่อยากดื่ม ผมรีบเก็บข้าวของก่อนดัน ๆ ลาก ๆ หลาย ๆ คนให้นอนเป็นที่เป็นทาง ดีนะที่กลับกันบ้างแล้ว ไม่งั้นไม่มีที่ว่างให้นอนกันแน่ ๆ
 
ผมมองคนสุดท้ายที่นั่งคอพับอยู่บนโซฟา จริง ๆ ก็อยากจะปล่อย แต่เขาก็มีห้องนอน ถ้าปล่อยไว้ก็ดูจะไม่ดีเท่าไหร่ ผมเลยจำต้องคล้องแขนพี่ทัศน์ยกด้วยความทุลักทุเล
 
“ยุ่ง!” พี่ทัศน์โวยวาย
 
“ไม่ได้อยากยุ่ง แต่จะพาไปนอนที่ห้อง”
 
“หึ ตุ๊ดร่านอย่างนายเล็งคนไหนไว้หะ”
 
“เล็งพี่ไง ถ้าไม่รีบ เดี๋ยวจับปล้ำซะหรอก”
ผมพูดขำ ๆ กับคนเมา ไม่รู้เรื่องหรอกครับ ตื่นมาก็ลืมหมดแล้ว
 
“อย่ามายุ่งกับฉัน ให้ตายยังไงแกจะเป็นคนสุดท้ายที่ฉันจะมอง ตุ๊ด ไอ้น้องสำส่อน ไอ้น้องนอกคอก”
คำว่าตุ๊ดกับสำส่อนยังไม่เจ็บเท่ากับคำว่าน้องนอกคอกเลย
 
ผมได้แต่ยิ้ม ปริ่ม ๆ ว่าน้ำตามันพาลจะไหล แต่ก็อดทนเอาไว้ ลากคนตัวสูงก้าวขึ้นบันได
 
“อย่ามายุ่ง ไอ้น้องนอกคอ..ก..ก”
พี่ทัศน์ยังพึมพำไม่หยุด กว่าจะพากันขึ้นห้องได้ แทบตาย ทำงานมาทั้งวันยังไม่เหนื่อยขนาดนี้เลย
 
ผมโยนพี่ทัศน์ลงบนที่นอน ยกขาขึ้น ลากให้นอนดี ๆ อยากปล่อยให้นอนไปเลยเหมือนกัน แต่ก็กลัวว่าจะไม่สบายตัวเลยคลี่ปลดเสื้อให้ ตอนแรกไม่อยากจะคิดอะไรหรอก แต่พอเห็นกล้ามแล้วหน้ามันร้อนแปลก ๆ ยังไงบอกไม่ถูก ผมรีบปิดเสื้อเข้าหากันทันที
 
“นี่พี่ชายนะไทม์ แถมยังเป็นผู้ชายด้วย ใจเย็น ๆ”
ผมรีบหลับหูหลับตาแก้เสื้อพี่ทัศน์ออก เอาน้ำมาชุบ ๆ เช็ด ๆ ให้พี่มันรู้สึกสบายตัวขึ้น ไม่แตะกางเกงครับ กลัวทัศน์น้อย ก๊ากกก (หื่นวุ้ย)
 
เหมือนเพิ่งนึกอะไรออก ผมรีบวิ่งกลับห้อง คว้ากล้องที่ซื้อใหม่มาถือ พี่อุ้มเซตให้แล้ว ถ่ายได้เลย
 
เอาไงดี จะลองดูไหม
 
หึ วันนี้พี่มันดูถูกผมไว้เยอะ ถือว่าเอาคืนละกัน
 
ผมวิ่งเข้าห้องพี่ชายอีกรอบ ก่อนเบรกกึก หน้าร้อนผ่าวราวกับโดนไฟครอก เพราะตอนนี้พี่ทัศน์กำลัง...
 
โป๊!!!!! 0.o

เมื่อกี้ยังไม่เห็นโป๊เลย
 
ผมหันรีหันขวาง เอาไงดี จะถ่ายรูปหรือจะกลับก่อนดี
 
“ยิ่งโป๊ยิ่งได้ราคานะไทม์”
ผมบอกตัวเอง
 
แต่พี่ทัศน์โป๊นะ!!
อันนี้ผมปรามตัวเองในใจ
 
“ไม่เป็นไรน่า เอาผ้าปิด ๆ ตรงนั้นไว้ก็พอ”
ผมเดินเอียง ๆ ไม่ให้สายตาเห็นบางส่วนที่ไม่พึงปรารถนา แล้วคว้าผ้าห่มมาปิด ๆ น้องพี่ทัศน์ไว้ จัดท่าให้ดูหล่อที่สุด (แบบกึ่งเปลือย)
 
“โอเค”
แล้วผมก็ลงมือถ่ายไปหลายแชะ กดชัตเตอร์รัวเป็นปืนกลเลย ยิ่งมองยิ่งเดาหลาก คนอะไร รูปร่างหน้าตาดีชะมัด
 
เห็นปากหยัก ๆ นั้นแล้วก็อดโฟกัสไม่ได้ ผมจ่อกล้องเข้าไปใกล้ ๆ แล้วถ่ายปากพี่ทัศน์ไปที ก่อนที่จะ…
 
“เฮ้ย!!”
ผมแหกปากลั่น เมื่อพี่ทัศน์กระชากผมลงไปกอด ผมดิ้นขลุกขลัก กล้องหล่นไปอยู่บนเตียง ผมดิ้นรนสลับกับยืดตัวหวังจะหยิบกล้องคืน พี่ทัศน์กอดผมแน่น หัวใจผมเต้นเร็ว พี่ทัศน์งัวเงียลืมตาเบลอ ๆ มอง
 
“นี่ ปล่อยนะ ผมไม่ใช่อีหนูของพี่”
ผมดิ้นพล่าน ยังไม่ทันจะหนีพ้น มือใหญ่ ๆ ก็ขยุ้มจับท้ายทอยผมไว้ กดหน้าลงไปหา
 
“อืม น้องเจน บริการพี่ทัศน์หน่อยสิครับ”
 
“เจนบ้าเจนบอน่ะสิ นี่ไทม์นะ พี่ทัศน์ปล่อย!”
ผมพยายามยื้อดันไว้ ดิ้นรนรุนแรง แต่ยิ่งดิ้นพี่เขายิ่งกอดแน่น ก่อนกดหัวผมต่ำลงไปอีก
 
กระทั่ง…
 
ผมตาโตเท่าไข่ห่าน เพราะตอนนี้ปากของผมแนบติดอยู่กับปากของพี่ทัศน์แล้ว
 
ทะ ทำยังไงดี…
 
ผมหลงลืมวิธีดิ้นรนไปชั่วขณะ แล้วพี่มันก็เริ่มขยับริมฝีปากจนผมเผลอตัวขยับปากตามไปด้วย
 
ไม่นะ นี่ผมต้องมาเสียจูบแรกให้พี่ชายตัวเองเหรอเนี่ย!
 
ผมพยายามดันตัวออก แต่ยิ่งดัน พี่ยิ่งรุกหนัก ปากที่บดเบียดเบา ๆ เริ่มขยับหนักหน่วงมากขึ้น ผมอ้าปากหวังท้วงห้าม แต่กลับกลายเป็นเปิดโอกาสให้บางสิ่งฉกเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นผมอยู่ภายใน
 
ยิ่งดิ้นมือที่กดหัวไว้ยิ่งแรงขึ้นจนเป็นผมเองที่ยอมแพ้ยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้เขาจูบอยู่อย่างนั้น
 
แล้วพี่ทัศน์ก็นิ่งไป
 
ผมรีบดันตัวลุก คว้าหยิบกล้อง วิ่งออกจากห้องไป
 
ปัง!!
 
ทันทีที่ประตูปิดลง ผมเอาหลังแนบบานไม้ไว้ รูดตัวลงไปนั่งที่พื้น จับปากตัวเองเบา ๆ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก
 
ไม่เป็นไรไทม์ พี่มันเมา ๆ
 
ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึก
 
ก้มมองกล้องในมือ…
 
เฮ้ย!!
 
กล้องพังหรือเปล่า ผมเลิกคิดเรื่องจูบหันมาห่วงเรื่องกล้อง วิ่งลิ่วกลับห้องไปเช็ก
 
เฮ้อ~ ดีนะที่กล้องไม่พัง พี่อุ้มบอกให้ซื้อคอมไว้สักเครื่องเพื่อปรับภาพ งานนี้ผมคงต้องลงทุนหน่อยแล้ว
 
 
 
 
รุ่งขึ้นผมนั่งเหม่อนึกถึงจูบเมื่อคืน
 
นุ่มดีแฮะ รู้สึกดีพิลึก
 
“เป็นไรไทม์ นั่งเหม่อเหมือนคนฝันกลางวัน”
 
ผมขยับตัวขยุกขยิก
 
“นี่แนน แนนเคยจูบไหม”
 
แนนหน้าแดงทันทีที่ผมถามจบ
 
“ใครจะไปเคยเล่า หน้าอย่างแนนใครจะมาสน”
ผมกับแนนเป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน แนนเป็นเด็กเนิร์ด ไม่กินไม่เที่ยวเหมือนกันเลยคุยกันได้(เพราะเพื่อนคนอื่น ๆ ในห้องขาเที่ยวกันหมดเลย) แม่คงไม่ว่าถ้าผมจะคบกับเพื่อนผู้หญิงมากกว่าเพื่อนผู้ชายที่จะชวนกันไปเสเพล
 
“สรุปที่มานั่งเหม่อนี่คือคิดเรื่องผู้หญิงใช่ไหม”
 
“เปล่า กำลังคิดถึงวิธีหาเงินเพิ่มต่างหาก”
 
“แล้วเกี่ยวอะไรกับจูบ”
 
“ถามไปงั้นแหละ พอดีเห็นภาพคนจูบกันเลยอยากรู้ว่าแนนเคยจูบไหม แค่นั้นเอง”
ผมมุสาไป
 
“บ้า คิดอะไรพิลึก” แนนหน้าแดงอีกรอบ “แล้วคิดได้รึยัง วิธีหาเงินเพิ่ม”
 
“พอได้ แต่ไม่รู้ว่าจะคุ้มไหม”
 
“อะไรเหรอ”
 
แล้วผมก็เล่าให้แนนฟัง
 
“แนนรู้จักคนที่ต้องการซื้อนะ”
 
ผมตาโตทันทีที่แนนรู้จัก
 
“ได้ไง”
 
“ในเน็ต เป็นกลุ่มแฟนคลับพี่ทัศน์ แนนเป็นสมาชิกอยู่”
 
ผมตาโตอีกรอบ
 
“แนนเป็นแฟนคลับพี่ทัศน์ด้วยเหรอ”
 
แนนพยักหน้ารับอาย ๆ 
 
“ก็พี่เขาหล่อจะตาย”
อันนี้ผมไม่เถียง ผมตาวาว จับมือแนนแน่น
 
“งั้นเรามาจับมือกัน แนนหาลูกค้า เราจะหาภาพเอง”
 
“โอเค”
 
 
 
 
 
 
“ทำไมทำหน้าเป็นตูดแบบนั้น”
ผมถามคนที่นั่งหน้าหงิกอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก พี่ทัศน์ปรายตามอง
 
“รำคาญพวกชอบยุ่งวุ่นวาย”
พี่ทัศน์เลื่อนหน้าจอมือถือที่มีภาพตัวเองขึ้นลงให้ดู ผมตาโต แต่ทำเนียนเป็นไม่สนใจ
 
“ใครเนอะ ตาต่ำมาหลงเสน่ห์พี่ได้”
ผมแกล้งมองภาพแบบไม่ใส่ใจ
 
อื้อหือ กว่าครึ่งเป็นภาพที่ผมถ่ายเองทั้งนั้น
 
“กำลังสงสัยว่าพวกนี้มาถ่ายภาพในห้องนอนได้ไง”
 
ผมยักไหล่
“พี่นอนกับผู้หญิงไม่เว้นวัน คงจะใครสักคนล่ะมั้ง”
ผมทิ้งท้ายไว้แค่นั้น จะเดินขึ้นห้อง
 
“หึ อย่าให้จับได้ว่าใครแถวนี้มาแอบถ่ายนะ”
 
ผมเบรกเท้าลงกึก หันไปมอง หรือว่าพี่ทัศน์จะรู้แล้ว
 
“หมายความว่ายังไง”
 
พี่มันเดินยิ้มเย็นเข้ามาใกล้ ผมเสียววูบไปทั่วทั้งสันหลัง
 
“แค่จะบอกว่า ถ้าวันไหนจับได้ว่าใครเป็นคนถ่าย จะยำให้แหลก แล้วจับมันแก้ผ้าถ่ายรูปประจานไปทั่วทั้งเน็ต”
 
ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เบ้ปากทำเป็นไม่สนใจ เดินขึ้นบันไดไป
 
“เดี๋ยวเสาร์นี้แม่จะมานะ ทำตัวให้ดี ๆ ไม่อยากได้ยินแม่บ่นเรื่องนายอีก”
 
ผมชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดินลง
 
ผมไม่ได้อยากเป็นลูกเนรคุณนะ แต่บางครั้งผมก็น้อยใจเหมือนกันที่แม่ไม่เคยใส่ใจหรือบอกรักผมเลย ในขณะที่พี่ได้รับทุกอย่างที่ต้องการ ทั้งความรักและการดูแล
 
_____B.T._____

#เม้นท์สักคำให้ชื่นใจโหน่ยยยย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-07-2016 17:17:04 โดย memew »

ออฟไลน์ blanchet

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
สงสารน้องไทม์ ยกตำแหน่งพระเอกให้พี่อิฐได้มั้ย555

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6773
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
 :katai1:     พูดมาได้ ด่าตัวเองล้วนๆเลยน่ะทั้งร่านทั้งสำส่อน
ทำไมนายเอกอาพัพแบบนี้อ่า.  แล้วอย่าใจอ่อนให้พี่มันง่ายๆนะขอร้อง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ouioui

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
#อ่านแล้ว #ติดตาม #หื่นตาม #รอละเมอหื่นอีกเรื่อง

ชอบทุกเรื่องเลยครับ ตอนนี้ตามอ่านเรื่องพี่หมออยู่

รอที่เหลือนะคร้าบบบบบบบบบ

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2904
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
สู้ๆนะ ไทม์ ท่องไว้ เพื่อเงินๆๆๆๆ :hao7:

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
ไม่เคยอ่านเวอร์นอร์มอลอะแต่เดาๆแล้วไทม์น่าจะไม่ใช่ลูกแท้ๆหรอก แล้วไทม์มองโลกในแง่ดีมันก็ดีนะแต่ดีเกินไปป่าวจนไม่สังเกตุความผิดปกติอะไรเลยว่าพ่อแม่พี่แท้ๆไม่น่าจะทำกันขนาดนี้ นี่มันยิ่งกว่าเด็กเก็บมาเลี้ยงอีกนะ

ออฟไลน์ ashbyipcet

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
สงสารน้องไทม์นะ อาภัพไปแล้วลูก  :hao5:
แต่อิพี่ทัศน์นี่ยั่วจริงๆ  :hao6:

ออฟไลน์ noozzz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
ไทม์คงต้องมีแฟนสาวซักคนละ จะได้ไม่โดนว่าตุ๊ดร่าน

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2904
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
พี่ทัศน์ปากไม่ดีอ่ะ ไทม์ระวังนะ โดนจับได้ล่ะซวยแน่ :katai4:

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
BROTHER CH.04

 
“แม่คิดถึงทัศน์จัง”
แม่ลงจากรถมากอดพี่ทัศน์ทันที ในขณะที่ผมทำได้แค่ยืนสวัสดีอยู่ข้าง ๆ ใจอยากเดินเข้าไปกอดท่านบ้าง แต่แม่ไม่เคยให้ผมทำแบบนั้นหรอก
 
“ของอยู่ในรถ เอาไปจัดการซะ”
แม่หันมาสั่งแค่นั้น แล้วปล่อยให้พี่ประคองเข้าบ้าน
 
ผมปวดแปลบไปทั่วทั้งอก พยายามกลั้นบางสิ่งไม่ให้มันไหล ผมยิ้มอ่อน เดินไปเปิดรถ หิ้วถุงของฝากเข้าไปในบ้าน แม่นั่งอยู่บนโซฟาจับหน้าจับตาพี่ทัศน์ใหญ่
 
ผมอยากได้สัมผัสใกล้ชิดแบบนั้นบ้าง
 
“เอาน่า อย่างน้อยแม่ก็มา”
ผมยิ้ม แม้ตอนนี้น้ำตาจะร่วงเหมาะแหมะแล้วก็ตาม
 
“อย่าร้องน่าไทม์ น่าจะชินได้แล้วนะ”
ผมรีบเช็ดน้ำตา จัดของลงจาน เดินเอาไปวางไว้บนโต๊ะ ทิ้งตัวลงนั่งไม่ห่าง หวังว่าแม่จะพูดคุยถามไถ่อะไรบ้าง แต่แม่ไม่พูดกับผมสักคำ พูดแต่กับพี่เท่านั้น
 
ผมได้แต่ยิ้มบาง ลุกเดินไปทำความสะอาดห้องครัวแทน บางทีแม่อาจจะมีความสุขที่ไม่มีผมอยู่ใกล้ ๆ ก็ได้
 
“ไทม์”
ได้ยินเสียงแม่เรียกเบา ๆ ผมยิ้ม รีบหันไปหาทันที
 
“เฝ้าบ้านดี ๆ ล่ะ จะพาตาทัศน์ไปเที่ยว”
 
“คะ ครับ”
ผมตอบรับเสียงหงอย แม่ไม่เคยพาผมไปเที่ยวที่ไหนด้วยเลยและที่สำคัญไม่เคยแทนตัวเองว่าแม่กับผมสักครั้งด้วย

ทันทีที่รถวิ่งลับหายไป ผมกลับมาทิ้งตัวลงนั่งยังตำแหน่งที่พี่ชายเคยนั่งเมื่อกี้ ลูบมือตรงตำแหน่งที่แม่นั่งอยู่ หลับตาคิดว่าแม่กำลังกอดด้วยความรัก

“เอาน่าไทม์ แม่อยากให้แกทำหน้าที่ดูแลบ้านกับพี่ชายเท่านั้น”
ผมยิ้ม ลุกเดินขึ้นห้องไป
 
แม่มาค้างด้วยหนึ่งวัน ซึ่งพี่กลายร่างเป็นลูกที่ดีอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนทันที

“แม่รักลูกนะ”
ได้ยินเสียงแม่บอกรักพี่อีกครั้ง ส่วนผม ตั้งแต่จำความได้ ยังไม่เคยได้ยินคำนั้นเลยสักครั้ง

“แม่ทานนมก่อนนอนนะครับ”
ผมถือแก้วนมไปยื่นให้ ถึงยังไงผมก็อยากดูแลท่านให้ดี เพื่อให้ท่านมีความสุข แม่รับไปถือไว้

“อ้าว แล้วของตาทัศน์ล่ะ ทำไมไม่ดูแลพี่ให้ดี ๆ แค่นี้ก็ไม่มีหัวคิด”
แม่ต่อว่ามาเสียงขุ่น ผมยิ้ม

เอาน่าไทม์ แม่กำลังให้พร

“พอดีผมไม่ชอบดื่มนมจากแก้วน่ะครับ ชอบดื่มจากเต้ามากกว่า เสียดายแต่นมแม่หมดอายุไปนานแล้ว”

“ตาทัศน์นี่ล่ะก็ ทะลึ่งจริงเชียว” แม่ตีแขนพี่ทัศน์ดังเพี้ยะ หัวเราะร่วน “นี่ ได้ข่าวมาว่าเราน่ะเจ้าชู้มากเลยนี่”

“ผู้ชายก็มีบ้างแหละครับ แต่ผมไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อนหรอก” พี่แสดงความหล่อเทพออกมา

“อืม แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ แม่เชื่อว่าทัศน์ฉลาดพอที่จะควบคุมตัวเองได้”

“ขอบคุณครับ แม่รีบเข้านอนดีกว่า ผิวจะได้สวย ๆ” พี่ทัศน์ออเซาะหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่

ผมเองก็อยากหอมแก้มแม่แบบนั้นบ้างเหมือนกัน

แต่คงไม่มีทาง

หรือคิดอีกแง่ ลูกคนเล็กไม่ควรทำ ต้องให้สิทธิ์พี่ชายคนโตเท่านั้น

อืม คงงั้นแหละ

พอส่งแม่เข้านอนเสร็จ พี่ก็เดินกลับไปนั่งที่โซฟา พาดขาไว้บนโต๊ะ

“นวดขาให้หน่อย เมื่อย”
พอลับตาแม่ พี่มันก็ปีศาจดี ๆ นี่เอง

“ง่วง”

“รีบ ๆ ทำ ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่ว่านายอ่อยเพื่อนฉันในครัว”

ผมเบรกขาลงกึก จริง ๆ ก็อยากจะเถียง แต่ถ้าพี่พูด แม่ต้องเชื่อแน่ ๆ และผมก็ยังไม่อยากให้แม่ด่าด้วย

ผมทิ้งตัวลงนั่งที่พื้นแล้วนวดขาให้ สักพักพี่ก็ขยับนอนคว่ำให้ผมนวดหลังให้ต่อ

ผมนวดไปเรื่อย ๆ จ้องมองเพียงแผ่นหลังกว้าง วันนี้ผมอดทนมาตลอด ได้ยินเสียงกรนเบา ๆ พี่คงหลับไปแล้ว และน้ำตาที่ผมพยายามกลั้นไว้มาตลอดก็ค่อย ๆ ไหลรินลงมา 

ผมไม่ได้อยากอ่อนแอ แต่เวลาที่แม่อยู่ใกล้ ๆ ผมเข้มแข็งไม่ได้จริง ๆ ผมอยากให้แม่รัก อยากให้แม่กอด อยากเก่งให้ได้สักครึ่งของพี่บ้าง ผมร้องไห้เงียบ ๆ อยู่อย่างนั้น ก่อนลุกไปล้างหน้า แล้วปลุกพี่ทัศน์ขึ้นนอน

แล้วคืนนั้นผมนอนหลับฝันไป ฝันไปว่าแม่กอดแน่น และพี่ทัศน์กำลังลูบหัวผมเบา ๆ ผมยิ้มอย่างมีความสุข และหวังแค่ว่าในชีวิตจริง ผมจะมีรอยยิ้มที่มีความสุขแบบนั้นบ้าง
 




ผมตื่นแต่เช้า แต่งตัวในชุดนักเรียนเรียบร้อย เพราะอยากให้แม่พอใจ ลงไปหุงหาอาหาร เตรียมมื้อเช้าให้พร้อม วันนี้เป็นของโปรดพี่ทัศน์ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งเป็นของแม่     

และตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน แม่แทบจะป้อนพี่ทัศน์ตลอด ในขณะที่ผมได้แค่นั่งกินไปเงียบ ๆ

“กลับดี ๆ นะครับแม่”
พี่หอมแก้มแม่เบา ๆ ผมทำได้แค่ก้มหน้าสวัสดี แม่หันมามองเหวี่ยง ๆ 

“ทำตัวดี ๆ ล่ะ อย่าให้เสียมาถึงฉัน”
ผมพยักหน้ารับคำ พี่ทัศน์เปิดประตูให้ แม่ขึ้นไปนั่ง ล่ำลาพี่อีกนิดหน่อย ก่อนรถยนต์คันนั้นจะค่อย ๆ ขับเคลื่อนออกไป   

“อิจฉา?”
พี่มันพูดขึ้นมาลอย ๆ ผมหันไปเชิดหน้าใส่

“ทำไมต้องอิจฉา”

“หึ ก็แม่รักฉันมากกว่า”
ถึงมันจะเป็นความจริงก็เถอะ แต่ผมจะไม่ยอมให้เขาได้ภาคภูมิใจเด็ดขาด

“ไม่เห็นจะเดือดร้อนเลย ยังไงแม่ก็เป็นแม่ ขอแค่แม่มีความสุข จะกอดผมหรือกอดพี่ก็มีค่าเท่ากัน” ผมบอกแค่นั้น หันหลังเดินจากไป ก่อนจะโดนแขวะอะไรเอาอีก

ผมยังไม่พร้อมที่จะอ่อนแอตอนนี้
 





ผมถือกระเป๋านักเรียน เดินออกจากบ้านหวังไปขึ้นรถเมล์ ได้ยินเสียงบีบแตรยาว พอหันไปมองก็เห็นรถคันหนึ่งขับปาดหน้าไป มันจะไม่เดือดร้อนเท่าไหร่ ถ้าพื้นตรงหน้าจะไม่มีแอ่งน้ำสกปรกขังอยู่ แล้วน้ำพวกนั้นก็กระเซ็นมาใส่จนเลอะไปหมดทั้งตัว ผมอ้าปากค้าง มองตามรถคันนั้นไปจนสุดสายตา   

คันที่เพิ่งขับออกจากบ้านหลังเดียวกับผม

“พี่ทัศน์”
ผมกำหมัดแน่น จำต้องเดินเข้าบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกรอบ

เจ็บใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ผมได้แต่ยิ้มให้กับโชคชะตา อีกไม่ถึงปีเท่านั้น พอเรียนจบ ผมก็จะได้เป็นอิสระแล้ว ออกไปอยู่คนเดียว หาทุนเรียนมหา’ลัย ยืนด้วยลำแข้งตัวเอง ทำให้แม่ภูมิใจ อยากให้แม่ลูบหัว

ผมอยากให้แม่รัก…
 




“แนน ช่วงนี้จะเพลา ๆ เรื่องภาพลงหน่อยนะ พอดีพี่ทัศน์เริ่มจับได้แล้ว” ผมบอกเพื่อนเสียงหงอย

“เป็นไรหรือเปล่า”

ผมส่ายหน้าไปมา ยิ้มหงอยเหมือนเดิม

“ไม่มีอะไรหรอก ไปนั่งทำโปสการ์ดขายกันดีกว่า”
ผมชวน แล้วเราสองคนก็นัดกันไปนั่งทำโปสการ์ดที่ร้านพี่อุ้ม แกเป็นลูกค้ารายใหญ่ รวมถึงเป็นมือกระจายสินค้าให้ด้วย

“นี่ มีลูกค้าออเดอร์ภาพหวิวอีกแล้ว แค่เปลือยแผ่นหลังก็พอ ใบละหมื่น”

ผมตาโตทันที

“หมื่นเลยเหรอพี่”

“ใช่ เพราะเท่าที่ดูด้านหน้าเรามีเยอะแล้ว แต่ด้านหลังไม่มีเลย”

ก็จริง

“ได้ งั้นผมจะลองดู”
คงต้องวางแผนให้รัดกุมกว่าเดิม เพราะพี่เริ่มจับได้แล้ว
 




ผมนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา ตรงหน้ามีขนมขบเคี้ยวและผลไม้วางอยู่ พี่ทัศน์เดินหน้าหล่อเข้ามา กลิ่นเหล้าลอยคลุ้ง

สงสัยเพิ่งไปล่าสาว ๆ มา

“เหม็น”
ผมย่นจมูกปัดมือไปมาใส่คนที่กำลังจะเดินผ่านไป พี่ทัศน์เบรกกึก ขยับเข้ามาใกล้ เป่าลมฟู่ใส่หน้า ผมผงะถอยหนี พี่ทัศน์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ หัวเราะหึ ๆ

“เหม็นกลิ่นหมาเน่า”

“อาราย สาว ๆ ออกจะชอบ”

“สาว ๆ โลว์คลาสน่ะสิ”

“ตุ๊ดไร้เสน่ห์อย่างนายจะไปรู้อะไร”

ผมเลิกคิ้วสูง

“ก็ไหนว่าผมร่าน”

พี่ทัศน์หน้าตึง ก่อนยิ้มเยาะ

“ก็นายเป็นคนบอกเองไม่ใช่รึไง ว่าไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นจับมือ จูบหรือ…” พี่ทัศน์ขยับเข้ามาใกล้จนผมต้องเอนตัวไปด้านหลัง

“ทะ ทำไมจะไม่เคย ทั้งจูบทั้งจับมือ ผมทำมาหมดแล้ว แถมยังจูบแบบดีพคิสด้วย” ผมเชิดหน้าตอบออกไป พี่ทัศน์เลิกคิ้วสูง

“ใครเนอะ ตาต่ำมาจูบกับนายได้เนี่ย ไปยั่วเขาอีท่าไหนถึงได้หน้ามืดตามัวมาทำได้ล่ะ แต่จะว่าไปแล้ว พวกเกย์มันไม่ค่อยสนใจอะไรอยู่แล้วนี่ แค่มีรูก็เสียบมั่วไปหมด”

“เหมือนพี่ใช่ไหมล่ะ” ผมตอบกลับเสียงขุ่น

“ฉันเลือกเฉพาะคนมีระดับ”

“ระดับล่าง ๆ น่ะสิ สำส่อนก็คือสำส่อน” ผมลุกพรวดขึ้นยืน “จะบอกให้นะ ว่าคนที่จูบผมน่ะหน้าตาดีเอามาก ๆ ทั้งหล่อทั้งรวย แถมยังมีเสน่ห์สุด ๆ”

พี่ทัศน์เลิกคิ้วสูง

“ตาต่ำขนาดนั้นเชียว บอกหน่อยซิ ไปยั่วเขาอีท่าไหน”

“ไม่ได้ยั่ว แต่เขากระชากผมไปจูบเองต่างหาก” พูดแล้วก็เดินหนี แต่ไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกคว้าข้อมือไว้ 

“จะบอกแม่ แม่เคยห้ามไม่ให้นายทำตัวแบบนี้นี่”

“ผมไม่ได้เต็มใจ แต่ถูกบังคับจูบต่างหาก”
ผมรีบสลัดมือทิ้ง กำลังจะเดินหนี แต่นึกอะไรออก ย้อนกลับไปเอาน้ำในแก้วมาสาดใส่พี่ทัศน์จนเปียก 

“เด็กบ้า!! ทำอะไรของนาย”

“ไม่มีอะไร แค่อยากทำ ระวังนะ น้ำนั่นนะ ผมเพิ่งคายน้ำลายทิ้ง เอามือคน ๆ ด้วย”

พี่ทัศน์รีบถอดเสื้อออก เดินหงุดหงิดขึ้นบันไดไป ผมคว้ากล้องที่ซ่อนไว้มากดถ่ายทันที ยิ้มกริ่มพอใจ

“เอาซี้ ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้วนี่ พี่ว่าผม ผมก็จะเอาคืนบ้าง”





[50%]





วันนี้ผมมาทำธุระแถว ๆ ร้านพี่อุ้ม คือจริง ๆ ก็เอาพวกโปสการ์ดที่ทำไว้มาให้พี่อุ้มช่วย ๆ ดูผลงานนั่นแหละ

“ไทม์”
ได้ยินเสียงใครบางคนเรียก ผมหยุดเท้าลงกึก หันไปมอง ก่อนฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

“พี่อิฐ”

พี่อิฐรีบเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหา หล่อจนคนมองเหลียวหลัง พี่อิฐมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

“ไทม์จริง ๆ ด้วย พี่อยู่ร้านซีดี เห็นไทม์เดินผ่าน ไม่แน่ใจเลยลองเรียกดู”

ผมยิ้มรับ พี่อิฐมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ไม่คิดว่าไทม์จะยังเรียนอยู่”

“ครับ มอหก”
ส่วนโรงเรียนอะไรนั้นคงไม่จำเป็นต้องบอก เพราะตราโรงเรียนโชว์หราอยู่กลางอกกับกระเป๋านักเรียน พี่อิฐยิ้มราวกับเทวดา

“แล้วไทม์มาทำอะไรอยู่แถวนี้”

“ธุระเรื่องงานพิเศษครับ”

“เสร็จรึยัง ถ้าไม่มีนัดที่ไหนต่อ ไปทานข้าวกับพี่นะ”
ลาภปากวุ้ย ผมพยักหน้ารับ แล้วเราสองคนก็มานั่งทานอาหารกันอยู่ในร้านอาหารแถว ๆ ร้านพี่อุ้มนั่นแหละ

บอกตามตรงว่าตั้งแต่ถูกพ่อแม่หรือพี่ชายประณามว่าเป็นตุ๊ด ผมหลีกเลี่ยงการเข้าหาผู้ชายมาก แต่พี่อิฐเป็นผู้ชายคนแรกที่ผมอยากเข้าใกล้ ไม่ได้คิดลึกนะครับ แต่เป็นความรู้สึกปลาบปลื้ม เหมือนผมปลื้มพี่ชายนั่นแหละ

“ไทม์ทำงานที่บ้านทัศน์วันไหนบ้าง”
ทุกวันแหละ อันนี้ผมตอบในใจ

“ก็ตอนที่ว่าง เขาไม่ได้บังคับ”

“ดีจัง ทำเป็นอิสระใช่ไหม ไปทำคอนโดพี่บ้างสิ พี่เพิ่งย้ายออกมาอยู่คนเดียว กำลังหาคนทำงานบ้านให้อยู่เลย”

“ทำไมไม่จ้างแม่บ้านที่คอนโดล่ะครับ น่าจะสะดวกกว่า”

“สะดวกก็จริง...” พี่อิฐหยุดนิ่งไปพัก ทำหน้าเขิน ๆ “แต่พี่อยากให้ไทม์ไปทำมากกว่า”

เดี๋ยวนะ พูดแล้วอายม้วนแบบนี้ อย่าบอกนะว่าพี่อิฐคิดอะไรเกินเลยกับผม!

ไม่หรอกน่า พี่อิฐไม่น่าจะใช่คนประเภทนั้น

ผมนิ่งคิดทบทวนอีกรอบ   

“ก็ได้นะ แต่ค่าจ้างแพงหน่อย”

“เท่าไหร่ก็จ่ายได้”
ลืมไปว่าเพื่อนพี่ทัศน์แต่ละคนก็รวย ๆ กันทั้งนั้น

“งั้น…” ผมนิ่งคิด “ขอผมไปทำแค่วันเว้นวันได้ไหม เพราะต้องทำที่บ้านพี่ทัศน์เป็นหลัก ติดทำการบ้านและงานพิเศษอื่น ๆ ด้วย” 

“ยังไงก็ได้ พี่คิดเป็นรายวัน วันไหนมาก็คิดเงิน ไม่มาก็ไม่ต้องคิด แต่อย่าให้พี่ถึงกับต้องนอนคลุกฝุ่นละกัน”

“ไว้ใจผมได้”

“แล้วไทม์พักอยู่ที่ไหน ถ้าวันไหนไม่มีเรียนพี่จะได้ไปรับ”

วันที่มาฉลองกันครั้งที่แล้วพี่อิฐพาน้องสาวกลับก่อน เลยไม่รู้ว่าผมพักอยู่ชั้นบนของที่บ้าน ผมนิ่งคิด

“ผมขอเก็บไว้เป็นความลับได้ไหม กลัวโดนพี่อิฐดักฉุด”
ผมแกล้งพูดไปงั้น พี่อิฐเกาแก้มเบา ๆ ทำท่าเขินใส่ ผมเบิกตากว้าง

เฮ้ย! จะฉุดกันจริงดิ!!

ผมหัวเราะแหะ ๆ กับท่าทางอีกคน

สงสัยพี่อิฐจะแกล้งทำ ผมหยิบน้ำขึ้นมาดูดแก้เก้อ คุยกันต่อกระทั่ง…

“มาล่าเหยื่อไกลจังนะ”
น้ำเสียงแบบนี้ ฟังดูคุ้น ๆ แฮะ ผมหันไปมอง

ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ

พี่ชายผมเอง         

“พูดดี ๆ กับน้องเขาหน่อยทัศน์”
พี่อิฐลุกขึ้นปกป้องทันที พี่ทัศน์เลิกคิ้วสูง

“อื้อ ลีลาน่าจะดี ไอ้อิฐถึงได้ลุกขึ้นมาปกป้องแบบนี้”

“ทัศน์!”
พี่อิฐปรามเสียงเข้ม ผมกำหมัดแน่น ไม่สนใจคนตัวสูง

“พี่อิฐจะให้ผมเริ่มงานวันไหน”

“อาทิตย์หน้าก็ได้”

“งานอะไร!!”
พี่ทัศน์ถาม แต่ผมกับพี่อิฐไม่มีใครสนใจตอบ

“เพื่อนพี่มาแล้ว งั้นผมขอตัวกลับก่อนละกัน”

“กลับยังไง เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“รถเมล์ครับ แต่ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวผมจะไปทำธุระอย่างอื่นต่อ”

“ทำธุระหรือหาผัวเพิ่ม”

“ไอ้ทัศน์!!”
พี่อิฐปรามเสียงดังกว่าเดิม

ผมไม่สนใจ ดันเก้าอี้ออก

“ขอบคุณที่เลี้ยงนะครับพี่อิฐ ผมขอตัวก่อน”
ผมยกมือไหว้ขอบคุณ หันไปไหว้พี่ทัศน์ลวก ๆ ตามมารยาท

“บายครับ”

พี่ทัศน์ไม่สนใจรับไหว้ ทิ้งตัวลงนั่งตรงจุดที่ผมลุก พี่อิฐมองตามด้วยความเป็นห่วง คงอยากตามมา แต่พี่ทัศน์เรียกไว้ ผมถอนหายใจแรง อุตส่าห์ได้อยู่กับเทวดาดันมีซาตานมาขวางซะได้
 




ผมกลับบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้า นั่งทำการบ้านต่อจนเสร็จตามติดด้วยโปสการ์ด ได้ยินเสียงรถพี่วิ่งเข้ามาจอดภายในบ้าน ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นั่งทำไปเงียบ ๆ กระทั่งได้ยินเสียงทุบประตูแรง

ผมลุกขึ้นเดินเนือย ๆ ไปเปิด

“ขอเตือนไว้ก่อนว่าอย่ามายุ่งกับไอ้อิฐ มันเป็นคนดีเกินกว่าที่คนลักเพศแรดร่านอย่างนายจะมายุ่งได้”

“เคยมองน้องตัวเองในแง่ดีบ้างไหม”

พี่ทัศน์แสยะยิ้ม

“นายไม่คู่ควรกับไอ้อิฐ”

ผมฉุนกึก

“ผมจะคบกับใครมันก็เรื่องของผม ผมยังไม่เคยยุ่งเรื่องของพี่เลย”

“ไอ้มนุษย์ผิดเพศ แรด ร่าน ชอบทำให้แม่ผิดหวังตลอด”

ผมมองตาพี่ทัศน์ ซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ภายใน

“พี่จะว่ายังไงก็ช่าง แต่คนที่ผมแคร์ที่สุดคือแม่ แม้ท่านจะมองไม่เห็นก็ตาม”
 






“เฮ้อ~”
ผมถอนหายใจแรง เดินต็อกแต็กออกจากโรงเรียนไปรอรถที่ป้ายรถเมล์ ยืนคอยอยู่นานสองนานรถเมล์สายที่ต้องการก็ไม่มาสักที จนมีรถคันหนึ่งวิ่งมาจอดอยู่ตรงหน้า ทุกสายตาเพ่งมองเป็นตาเดียว กระจกรถเลื่อนลงจนสุดก่อนคนขับจะชะโงกหน้ามาเรียก

“ไทม์”

ผมตาโตทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร

“พี่อิฐ”

“ขึ้นมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ยังไม่ทันได้ตอบรับหรือปฏิเสธรถเมล์สายอื่นที่ขับตามมาติด ๆ ก็บีบแตรไล่เสียงดัง ผมรีบเปิดประตูขึ้นไปนั่งทันที พอ ๆ กับพี่อิฐที่ออกรถอย่างรวดเร็ว ผมดึงสายเบลท์มาคาด หันไปมอง

“เกรงใจพี่อิฐแย่ ปล่อยผมลงป้ายหน้าก็ได้ครับ”

“พี่คงไม่ใจร้ายรับไทม์มาจากป้ายหนึ่งเพื่อส่งลงอีกป้ายหรอกนะ”
พี่อิฐหัวเราะ แต่ผมเกรงใจจริง ๆ

“ไม่อยากนั่งรถไปกับพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่ใช่หรอกครับ แต่ผมเกรงใจ”

พี่อิฐหันมายิ้ม

“ถ้าไทม์เกรงใจจริงงั้นอนุญาตให้พี่ไปส่งนะ”
ผมนิ่งคิด ให้ไปส่งแค่หน้าปากซอยก็ได้มั้ง 

“ก็ได้ครับ”
นี่เป็นครั้งแรกหรือเปล่า ที่ผมได้นั่งรถหรูแบบนี้ จริง ๆ ที่บ้านมีรถหรูเยอะนะ ทั้งรถพ่อรถแม่แล้วก็รถของพี่ชาย แต่เชื่อกันหรือเปล่าว่าผมไม่เคยมีโอกาสได้นั่งสักครั้ง เวลาจะไปไหนมาไหนแม่จะให้ผมนั่งรถเมล์หรือรถแท็กซี่ตลอด

แต่คิดไปคิดมา แม่คงอยากฝึกให้ผมเก่งและเอาตัวรอดในสังคมได้มากกว่า

ผมซึมลงนิดหนึ่งเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

“อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ ทำให้พี่รู้สึกผิดที่บังคับไทม์มาแบบนี้เลย”

“เปล่าครับ ผมไม่ได้คิดเรื่องพี่อิฐ แต่คิดเรื่องอื่นอยู่” 

“บอกพี่ได้ไหมว่าเรื่องอะไร” พี่อิฐมองหน้า “พี่พร้อมจะเป็นที่ปรึกษาได้เสมอนะ”

ผมแก้มร้อนนิด ๆ

“ขอบคุณครับ พี่อิฐใจดีจัง”

“พี่เต็มใจ”
พี่อิฐนิ่งคิดไปนิดหนึ่ง
“เกี่ยวกับทัศน์ด้วยรึเปล่า”

ผมชะงักไปบ้าง

“จริง ๆ พี่ก็ไม่อยากจะยุ่งเรื่องส่วนตัวอะไรของไทม์หรอกนะ แต่พี่เห็นทัศน์มันไม่ค่อยให้เกียรติไทม์เลย ต่อให้เป็นลูกจ้างก็เถอะ ไม่ควรพูดหรือทำกิริยาแบบนั้นด้วย ไทม์เองก็ดูจะเกรง ๆ ไม่ต่อต้านหรือลาออก ไทม์คงไม่ลำบากเรื่องหางานใหม่หรอก แต่ทำไมถึงยังทำ ถามไอ้ทัศน์มันก็ไม่ยอมตอบ”

ผมยิ้ม

“มันเป็นเรื่องบุญคุณที่ต้องทดแทนน่ะครับ”

“บอกลึกกว่านี้ได้ไหม”

“เอาไว้ให้พร้อมแล้วผมจะบอกนะครับ”

”ครับ พี่ขอโทษ ถ้ายุ่งมากไป”

“ไม่หรอก พี่อิฐใจดีมาก”

“ไทม์นี่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุเยอะเลยนะ”

ผมอมลม

“จะบอกว่าผมหน้าแก่ใช่ไหม”

พี่อิฐหัวเราะ

“เปล่า พี่ไม่ได้พูดถึงเรื่องหน้าตา แต่หมายถึงอารมณ์และความรู้สึกต่างหาก เหมือน ๆ ไทม์อยากโตเร็ว ๆ”

“ครับ ผมอยากโตเร็ว ๆ จริง ๆ อยากเลี้ยงดูตัวเองได้โดยไม่ลำบากพ่อแม่ อยากให้ท่านภูมิใจ…ถึงพวกท่านจะไม่เห็นก็เถอะ”

“พูดเหมือนน้อยใจเลยแฮะ”

“แหะ ๆ ก็มีบ้าง”

“หายากนะที่เด็กมอปลายทำงานพิเศษ บอกเหตุผลที่แท้จริงหน่อยได้ไหมว่าทำไม เอ่อ…พี่ไม่ได้รังเกียจเรื่องฐานะนะ แต่อยากรู้จริง ๆ พี่อยู่มหา’ลัยแล้ว ยังแบมือของเงินพ่อแม่อยู่เลย เห็นไทม์แล้วรู้สึกละอายใจ”

ผมหัวเราะ

“อย่างที่ผมเคยบอกนั่นแหละครับ ส่วนหนึ่งเพื่อเงิน อีกส่วนก็เพื่อให้พ่อแม่ภูมิใจ”

พี่อิฐยิ้ม

“รีบกลับไหม”

“ทำไมครับ”

“พี่จะชวนไทม์เดทสักหน่อย”
เดท? ใช้คำนี้ชวน แปลว่าพี่อิฐคิดจะจีบผมจริง ๆ ใช่ไหม หรือเป็นแค่คำพูดติดปากเวลาชวนเพื่อนไปเที่ยวกันตามปกติ?

พี่อิฐยิ้มหล่อเมื่อผมยังนิ่ง

“กินข้าวกับพี่สักมื้อ แล้วพี่จะเลี้ยงหนังด้วย คิดซะว่าพี่เป็นพี่ชายอีกคนละกัน”
คงเป็นคำพูดติดปากจริง ๆ

ผมนิ่งคิด จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรต้องทำอยู่แล้ว ยกเว้นทำงานบ้านตามปกติ ซึ่งผมจะทำตอนไหนก็ได้ ผมพยักหน้ารับ แล้วพี่อิฐก็พาไปกินข้าวตามด้วยดูหนังแล้วก็ซื้อของ
 




“พี่อิฐพอเถอะ”
ผมปรามคนที่ควักเงินซื้อของให้ผมหลายชิ้น

“ทำไมล่ะ หรือไทม์ไม่อยากได้”

“ไม่ใช่ครับ แต่ผมเกรงใจ ให้ผมซื้อเองดีกว่า”

“ก็พี่อยากซื้อให้”

“แต่ผมไม่อยากรับ” ผมปฏิเสธตรง ๆ พี่อิฐหน้าเสีย

“โทษที พี่คงบังคับมากไป”

ผมส่ายหน้าไปมายิ้ม ๆ

“ไม่หรอกครับ พี่อิฐเป็นคนใจดี เทียบกับพี่ชายผมแล้ว ต่างกันราวกับเทวดาและซาตานเลย”

พี่อิฐเปลี่ยนสีหน้านิดหนึ่ง

“แต่หลายคนเลือกซาตานมากกว่าเทวดา”

“คงไม่ใช่ผมแน่ ๆ”

“หึ พี่ก็หวังงั้น ไม่งั้นเทวดาคงร้าวรานแน่ ๆ”
อ้าว พูดงี้แปลว่าจะจีบผมจริง ๆ ใช่ไหม

ผมทำท่าอึกอัก

“เอ่อ.. พี่อิฐครับ ผมไม่ได้เป็นเกย์นะ”
ผมอ้อมแอ้มบอก เผื่อพี่อิฐจะเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นคนประเภทนั้นเหมือนที่พี่ทัศน์ประณาม พี่อิฐมองหน้า ส่งรอยยิ้มเทวดามาให้

“พี่รู้ครับ”

แล้ว...

“พี่ก็ไม่ได้เป็น”

อ้าว งั้นแปลว่าผมเข้าใจผิดที่คิดว่าพี่อิฐกำลังเกี้ยวผมอยู่น่ะสิ

พี่อิฐจ้องตาผม

“แต่พี่กำลังจีบไทม์จริง ๆ”

ผมอ้าปากค้าง

พี่อิฐเกาแก้มตัวเองเบา ๆ ทำท่าเขินใส่

“คะ คือพี่ก็บอกไม่ถูกนะ แต่พี่ชอบไทม์จริง ๆ ชอบตั้งแต่วันที่พี่ขับรถเฉี่ยวไทม์แล้ว” พี่อิฐสารภาพ หน้าแดงหูแดงไปหมด ผมเองก็หน้าร้อนผ่าวไม่ต่าง

เกิดมาเป็นตัวเป็นตนก็เพิ่งเคยถูกผู้ชายจีบนี้แหละ

”ไทม์รังเกียจพี่ไหม”
พี่อิฐถามตรง ๆ ถามว่ารังเกียจไหม ผมคงไม่รังเกียจ แต่จะให้ยอมรับเลยก็เหมือนกับสมยอม 

“ขอโทษถ้าทำให้ไทม์ไม่สบายใจ”

ผมส่ายหน้าไปมา

”ผมไม่ได้รังเกียจพี่อิฐหรอก แต่...”

พี่อิฐยิ้มหล่อ

”แค่นั้นพี่ก็พอใจแล้ว พี่ไม่บังคับให้ไทม์ชอบพี่หรอกนะ แต่อย่ารังเกียจก็พอ พี่จะจีบไทม์ไปเรื่อย ๆ จนกว่าไทม์จะตอบตกลง”

”ไม่บังคับกันเลยนะ”
ผมอมลมใส่ พี่อิฐหัวเราะร่วน ๆ ลูบหัวผมเบา ๆ

“พี่ไม่บังคับจริง ๆ ค่อย ๆ ใช้เวลาศึกษาเรียนรู้กันไปละกัน แต่เปิดใจและให้โอกาสพี่หน่อยก็พอ”

ผมมองตาคนพูด

ถ้าผมตอบรับ ผมก็จะเป็นเหมือนที่พี่ทัศน์เคยประณามไว้ แต่ถ้าปฏิเสธมันจะเป็นการทำร้ายน้ำใจพี่อิฐไปไหม

“ไม่ต้องตอบรับหรือปฏิเสธพี่ตอนนี้ก็ได้ พี่รู้ว่าไทม์ลำบากใจ”
พี่อิฐพูดราวกับอ่านใจผมได้ ผมยิ้มให้ทีเป็นการบอกกลาย ๆ ว่าผมตอบรับหรือปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ

“ไทม์สายตาสั้นเท่าไหร่”
อยู่ ๆ พี่อิฐก็แถถามไปเรื่องอื่น ผมมองคนถามงง ๆ

“ไม่ได้สั้นครับ”

“อ้าว แล้วใส่แว่นทำไม”

“ใส่เก๋ ๆ ไปงั้นเอง”
ผมตอบรับแหะ ๆ พี่อิฐมองมาที่แว่นผม หัวเราะเบา ๆ

“งั้นเดี๋ยวพี่พาไปเลือกกรอบแว่นเก๋ ๆ เพิ่ม”

“อย่าดีกว่าครับพี่อิฐ”

“เอาน่า ไม่เอาก็ไม่เป็นไร พี่อยากไปดูแว่นกันแดดด้วย”
แล้วเขาก็จูงมือผมให้เดินตาม
________B.T________

พี่อิฐ พระรองผู้แสนดี งื้อ อยากได้
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-06-2016 19:53:48 โดย memew »

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด