รั้ง..รัก.. [ตอนพิเศษ] 12/3/60 หน้า 38 --มี Ebook แล้วค้าบบบบบ--
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รั้ง..รัก.. [ตอนพิเศษ] 12/3/60 หน้า 38 --มี Ebook แล้วค้าบบบบบ--  (อ่าน 221277 ครั้ง)

ออฟไลน์ ROCKLOBSTER

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #30 เมื่อ11-04-2016 23:08:15 »

 :pig4:

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #31 เมื่อ11-04-2016 23:39:45 »

 :pig4:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #32 เมื่อ11-04-2016 23:47:16 »

จีบเต็มกำลังเลยบิ๊ก หมั่นไส้มีน จะนิ่งไปไหน เปิดโอกาสดูนะเบลล์นะ ค่อยๆรักษาหัวใจ

ออฟไลน์ azure

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #33 เมื่อ12-04-2016 00:13:20 »

เพิ่งมาติดตามนะคะ สนุกและหน่วงจิตใจมาก :mew1:

ออฟไลน์ chaweewong19841

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #34 เมื่อ12-04-2016 09:00:05 »

มันต้องยังงี้ดิ บิ๊กรุกให้หนักๆเลย

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #35 เมื่อ12-04-2016 15:33:55 »

น้องบิ๊กนี่น่ารักน่าชังดีจริงๆ มารักษาแผลใจพี่เบลหน่อยเร้วว

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #36 เมื่อ12-04-2016 18:43:42 »

น้องบิ๊กกะพี่เบลก็แลดูเข้ากันจะตายเนอะ ๆ อิอิ

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2665
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #37 เมื่อ12-04-2016 19:16:11 »

รอคะ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #38 เมื่อ12-04-2016 20:56:31 »

ปกติไม่ชอบอ่านดราม่า
แต่เรื่องนี้คือ หยุดไม่ได้ทำไงดี

ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #39 เมื่อ12-04-2016 22:44:52 »

หน่วงจุง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
« ตอบ #39 เมื่อ: 12-04-2016 22:44:52 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59
«ตอบ #40 เมื่อ12-04-2016 23:01:18 »

4.


บิ๊กอาสาเป็นคนขับรถให้ผมนับตั้งแต่วันนั้น แต่ก็เป็นเพียงแค่วันที่เราบังเอิญเรียน หรือได้เจอกันตอนผมกำลังจะออกไปไหนเท่านั้น ผมไม่อยากรบกวนน้องมัน มากกว่านั้นคือผมไม่อยากก่อความรู้สึกผูกพันให้เกิดขึ้นระหว่างกัน เพราะใช่ว่าผมดูไม่ออกว่าน้องมันคิดจะทำอะไร และเพราะดูออก ผมถึงรู้ว่าน้องมันยังเด็กมากแค่ไหนถึงได้รู้สึกอย่างนี้กับผมได้

ในเมื่อทุกสิ่งที่น้องมันกำลังทำ คือสิ่งที่ผมเคยทำและได้รับจากเขามาแล้วทั้งนั้น

BiG-B : ตื่นยังพี่

BiG-B : ไปหาไรกินกันไหม


ผมเปิดอ่านแล้ว แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะตอบอะไรกลับไป

BiG-B : อ่านแต่ไม่ยอมตอบอีกแล้ว


ผมหัวเราะออกมา ก่อนจะกดส่งสติ๊กเกอร์แสดงอาการหัวเราะที่ดูเบาบางกว่าความเป็นจริงมากกลับไปให้

BiG-B : พี่เบลลลลลลลลลล

ผมนับตัว ล.ลิง ที่น้องมันกดรัวส่งมาให้ได้สิบตัว พอเงยหน้ามองเวลาก็พบว่ามันสิบโมงเช้าพอดีเหมือนกัน ผมชอบความบังเอิญอย่างนี้ เพราะงั้นถ้าจะใจดีกับน้องมันสักวันก็คงไม่เป็นอะไร

BeLL : เจอกันข้างล่าง



ผมให้สิทธิบิ๊กเป็นคนเลือกร้าน หลังจากตกลงกันได้ว่าจะให้ผมเป็นคนจ่ายในมื้อนี้ อันที่จริงน้องมันก็ดูไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไร แต่เหมือนไม่อยากจะเถียงอะไรกับผมมากกว่า

“เข้าใจเลือก” ผมออกปากชมเมื่อมาถึงที่ร้านแล้ว “ที่นี่แกงเขียวหวานอร่อย”

“ผมชอบพะแนง”

ผมหันไปมอง ก่อนจะส่งยิ้มบาง ๆ ไปให้ “ไม่ค่อยเจอใครที่ชอบกินแกงกะทิเหมือนกัน”

“อ้วน เลี่ยน” น้องมันทำท่านึก “บ่นประมาณนี้ปะพี่”

“อืม” แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน “ลงรถเหอะ หิวแล้ว”

“ครับ”

เป็นเรื่องบังเอิญที่น่ายินดี..ที่เราได้เจอได้รู้จักกับคนที่ชอบอะไรคล้าย ๆ กันอย่างนี้ แต่เรื่องบังเอิญก็ใช่จะน่ายินดีไปเสียทุกเรื่อง อย่างเช่นเรื่องที่ผมต้องบังเอิญมาเจอมีนกับผู้ชายคนนั้นนั่งกินข้าวอยู่

“พี่เบลล์”

“...”

“พี่..”

ผมเบนสายตาจากพวกเขา ก่อนจะมองหาที่นั่งไกล ๆ จากตรงนี้ “นั่งข้างนอกกันไหม มีสวนล้อมคงไม่ร้อนมาก”

“ยังไงก็ได้พี่”

ผมพยักหน้าให้บิ๊ก ก่อนจะเดินตามพนักงานที่พาเราไปยังโต๊ะที่ต้องการตามที่ได้ยินทันทีโดยไม่ต้องบอกซ้ำ ใจก็นึกว่าดีแล้วที่ทำอย่างนี้ เพราะคงไม่มีประโยชน์ที่จะหนี ในเมื่อท้ายที่สุดผมก็ยังต้องยอมรับความจริงเรื่องนี้ให้ได้อยู่ดี

ในเมื่อพ่อแม่ก็สนิทสนมกัน ย้ายบ้านย้ายห้องหนีกันไปไหนก็ยังไม่ได้


“เขียวหวาน พะแนง แล้วทอดมันด้วยไหมครับ” ผมหลุดออกจากความคิดของตัวเองเมื่อบิ๊กเอ่ยปากถาม “พี่เบลล์ชอบไหม”

“อืม..”

“เอาอะไรเพิ่มไหม”

บิ๊กหันไปสั่งน้ำเปล่าเมื่อเห็นผมส่ายหน้าว่าไม่เอาอะไรแล้ว ก่อนจะหันมาจ้องหน้า ส่งยิ้มบ้าบอให้ผมไม่หยุดเหมือนเช่นเคย

“ควรไปหาหมอ” ผมว่ามัน “อาการคล้ายคนบ้า”

“ผมชอบมองหน้าพี่อะ”

“...”

“มองแล้วหยุดยิ้มไม่ได้”

“ฟังดูโรคจิตมากมึง”

“ฮะ ๆ”

เห็นน้องมันหัวเราะผมก็อดหัวเราะตามไม่ได้ ในใจก็นึกขอบคุณความเพี้ยน ๆ ของมันที่ทำให้ผมลืมเรื่องอึดอัดใจที่เจออยู่ไปได้อย่างนี้

“อยากให้พี่ใจดีกับผมแบบนี้ทุกวัน”

ผมหยุดหัวเราะ เผลอนิ่งไปกับคำพูดที่เต็มไปด้วยความหมายแบบนี้ของน้องมัน “บิ๊ก..”

“ช่วงนี้ไม่เล่นเกมส์แล้วเหรอพี่”

ไม่อยากเกินไปที่ผมจะเดาได้ว่ามันคือคำถามเพื่อที่จะเปลี่ยนเรื่อง หรือเลี่ยงไม่ให้ผมได้พูดอะไรขัดใจมันออกไป

“อืม..กลับมาอ่านหนังสือแล้ว”

“ขยันอะ”

“แม่ขอไว้”

ผมบอกตามตรง เพราะสักอาทิตย์หนึ่งมาได้แล้วที่แม่โทรมาพูดกับผมอย่างจริงจังแบบนั้น และผมเดาว่าคงไม่พ้นเขาหรอกที่เป็นคนโทรไปฟ้อง จนแม่ต้องโทรมาปรามผมอย่างนี้

แต่ที่เดาไม่ถูกคือเขาจะทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร..

“ไว้ผมขอไปอ่านด้วยดิ”

“...”

“มีเพื่อนอ่านจะได้รู้สึกว่าควรขยันอะ”

“อ้างมากมึง”

“แล้วได้ไหมอะ”

ผมหัวเราะไปกับความปัญญาอ่อนของมัน ก่อนจะพยักหน้าหน้าตอบกลับไป “แล้วอย่าชวนกูเล่นเกมส์นะมึง”

“รู้แล้วคร้าบบบ”

ผมได้แต่ภาวนา..ว่าอย่าให้น้องมันทลายกำแพงผมลงไปได้มากกว่านี้อีกเลย


Ma-NuD_LaW


ผมว่าตั้งแต่ตอนที่แล้วมานี่มันงุ้งงิ้งมากเลยนะ  :m20:

ใครเป็นพระเอกก็เดากันไป เพราะผมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน รอดูพร้อมคนอ่านนี่แหละ :laugh: :laugh: :laugh:

 :z13: ทุกความเห็นครับ  :pig4:

ออฟไลน์ funnyvix

  • hello , how are you?
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
    • fb.com/viqsaiyaeh
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #41 เมื่อ12-04-2016 23:15:49 »

อะไรยังไง รีเทิร์นหรือคนใหม่ #เชียร์บิ๊ก

ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #42 เมื่อ12-04-2016 23:28:53 »

เราเชียร์บิ๊กดวยคนค่ะ ดูมีนเย็นชาไป

ออฟไลน์ mareya.no7

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 556
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #43 เมื่อ12-04-2016 23:36:40 »

เชียร์บิ๊กดีกว่า กลับไปคงไม่ไรดีขึ้น แล้วก็นะอยากให้ไอ่แฟนเก่าเจ็บหนักๆที หมั่นไส้

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #44 เมื่อ12-04-2016 23:38:11 »

Big FC เชียร์เป็นพระเอก

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #45 เมื่อ12-04-2016 23:51:47 »

ก่อกำแพงกับมีนก่อนเลย ถึงรักแต่ให้มือที่สามมาวนเวียนใกล้กันขนาดนี้ ก็ไปอยู่นอกกำแพงเถอะ

ออฟไลน์ chaweewong19841

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #46 เมื่อ13-04-2016 01:40:02 »

สั้นอ่ะ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #47 เมื่อ13-04-2016 02:35:36 »

ทำใจตั้งนานนะกว่าจะมาอ่านได้ เพราะแค่เห็นชื่อคนแต่งความเจ็บ หน่วงก็ตามมาแล้ว

ออฟไลน์ stickyyrice

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1509
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #48 เมื่อ13-04-2016 02:57:43 »

ตกลงมีนเป็นอะไร เฟดตัวออกห่างเเล้วมีคนใหม่งี้หรอ
ตึงงงง

ออฟไลน์ insomniac

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #49 เมื่อ13-04-2016 05:12:34 »

หน่วง อึมครึม แต่ตึดหนึบ
จำนวนตัวอักษรต่อตอนน้อยจังครับ 555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
« ตอบ #49 เมื่อ: 13-04-2016 05:12:34 »





ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #50 เมื่อ13-04-2016 07:57:12 »

#ทีมสังเกตการณ์
แต่เอ็นดูบิ๊ก อิอิ

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2665
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #51 เมื่อ13-04-2016 09:00:37 »

มารอคะ

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #52 เมื่อ13-04-2016 09:17:03 »

ให้น้องบิ๊กเป็นพระเอกเถอะ หมั่นไส้ตามีน

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #53 เมื่อ13-04-2016 10:46:41 »

ทำไมมันน้อยลงทุกตอน..

ไม่ได้บอกว่ามันสั้นหรอกนะคะ  :ling1:

นิยายคุณบรรยายกาศประมาณนี้เลย  :กอด1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #54 เมื่อ13-04-2016 11:16:36 »

รอ :katai2-1:

ออฟไลน์ ไอ้ดื้อ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #55 เมื่อ13-04-2016 11:26:58 »

เชียร์บิ๊ก แล้วขอให้เบลล์รักบิ๊กมากๆ

ส่วนมีนก็ขอให้เจ็บหนักๆ 5555

แต่สุดท้ายเเล้วจะเป็นใครก็รับได้ค่ะ  :katai2-1:

ออฟไลน์ ยอดมนุษย์ขนมปัง

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 319
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #56 เมื่อ13-04-2016 11:43:34 »

มีนดูรักห่วงใย แต่อาจเป็นเพราะความผูกพัน  :sad4:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #57 เมื่อ13-04-2016 14:15:31 »

เบลลองเปิดใจให้น้องดูหน่อยไหมอ่ะ

ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 12/4/59 หน้า 2
«ตอบ #58 เมื่อ13-04-2016 18:05:40 »

เหมือนที่เคยเมนท์นะคะ  ว่าทั้งมีนกับเบลล์คบกันมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กมากๆ
กว่าจะรู้ตัวก็เคยชินกับการมีกันและกันไปแล้ว  นานหลายปีมากๆ  แรกเริ่มอาจจะคบกันเพราะเหงา   พอโตมาเริ่มมีชีวิตที่แยกจากกันไปก็สามารถอยู่ได้เพราะชีวิตเก่าเริ่มจำเจแต่ไม่ได้จำเป็นถึงขนาดนั้น  ต่างคนต่างแยกกันอยู่ได้   มาตอนนี้ทั้งคู่ก็แยกกันคบคนอื่นซึ่งเราว่าเป็นเรื่องที่ดีเพราะจะได้รู้ใจกันแน่ๆว่าไม่ได้ทนคบกันแค่เพราะความเคยชิน   เพราะสภาพนั้นอยู่ด้วยกันไปก็รังแต่จะแตกหัก

เรื่องมีนกับแฟนใหม่อาจจะแย่ที่มีนไปแอบคุยกับคนอื่นทั้งๆที่ยังคาราคาซังกับเบลล์อยู่    เราอ่านจากมุมมองของเบลล์ก็เจอแต่ความหน่วงของเบลล์   เรายังไม่รู้ว่ามีนจริงๆแล้วรู้สึกยังไง   เบลล์เองก็เป็นฝ่ายขอเลิกด้วยซึ่งตัวเบลล์เองก็ไม่ได้คิดว่ามีนจะมีแฟนใหม่เร็วขนาดนี้    แต่ก็เป็นส่วนที่ช่วยให้เบลล์ตัดใจนะ    ลึกๆเราว่ามีนเองเสียอีกที่ยังตัดใจจากเบลล์ไม่ได้เพราะยังคอยสอดส่อง   อยู่ใกล้ๆแฟนใหม่เสียอีกจะทนได้หรือเปล่า?    พอเบลล์มาเจอบิ๊กนี่น่ารัก ดีที่เบลล์เปิดโอกาสให้ตัวเอง(นิดหน่อย)
จากที่เบลล์เคยนั่งมองมีนกับแฟนใหม่   มาเป็นมีนมานั่งมองเบลล์เปิดใจหัวเราะกับคนอื่นก็ไม่น่าจะง่ายนักหรอก    ส่วนตัวแล้วคิดว่ามีนอาจจะคิดว่าเบลล์ไม่มีทางเปิดใจให้คนอื่นก็ได้  ว่าแต่ใครจะรั้งรักใครกันแน่

ป.ล   เราเมนท์ยาวแทนคนเขียนก็แล้วนะคะ 5555

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [5] 16/4/59 หน้า 2
«ตอบ #59 เมื่อ16-04-2016 00:36:54 »

5.

“นิติรัฐ นิติธรรม..” ผมหันไปมองบิ๊กที่กำลังนั่งพึมพำอะไรสักอย่าง “มันต่างกันยังไงวะพี่”

ผมหัวเราะออกมาหลังจากเข้าใจสาเหตุของอาการบ่นงึมงำของมัน ก่อนจะหันหน้าไปนั่งอธิบายให้น้องมันฟังอย่างจริงจัง บิ๊กเป็นคนเข้าใจอะไรง่าย ผมไม่เคยต้องเสียเวลามาพูดซ้ำ หรือพยายามนึกหาตัวอย่างอะไรมาบอกเพื่อให้มันได้เข้าใจ เพราะอย่างนั้นผมเลยไม่รู้สึกรำคาญอะไรถ้าจะมีมันมานั่งอ่านหนังสืออยู่ด้วย

“สงสัยอะไรอีกปะ”

“ไม่แล้วครับ”

“...”

“พี่เบลล์อย่าเพิ่งรำคาญความโง่ของผมน้า”

นี่คือนิสัยอีกอย่างหนึ่งของบิ๊กคือมันเป็นคนชอบอ้อน อ้อนทุกอย่างทุกเรื่องไม่ว่ามันจะเล็กน้อยแค่ไหน และนั่นทำให้หลายครั้งที่ผมเผลอยอมอ่อนไปตามลูกอ้อนของมันอย่างไม่รู้ตัว ยังดีที่น้องมันรู้จักขอบเขตของการกระทำตัวเองอยู่บ้าง ถึงไม่เคยมีเรื่องอะไรให้เราต้องมาทะเลาะกันทีหลัง

“จบบทนี้ลงไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหมครับ หรือจะสั่งอะไรขึ้นมากินดี”

ผมนิ่งคิดไปตามคำพูดของมัน ก่อนจะตอบ “เดินไปตลาดนัดซอยตรงข้ามดีไหม เบื่อข้าวร้านใต้คอนโดแล้ว”

“ก็กินมาจะครบอาทิตย์แล้วนี่เนอะ” น้องมันว่าแล้วหัวเราะ “ไปเดินเล่นหาอะไรกินบ้างก็ดี”

“...”

“ไว้สอบเสร็จผมค่อยพาพี่ไปเลี้ยงขอบคุณที่ช่วยติว”

“...”

“กุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ ๆ”

ผมหัวเราะไปกับน้ำเสียงที่เหมือนกำลังหลอกล่อเด็ก ๆ ของมัน ก่อนจะปิดหนังสือลง “ลงไปเลยดีกว่า เดี๋ยวจะมืด”

 “...”

“แวะเอาหนังสือมึงลงไปเก็บที่ห้องก่อนด้วย จะได้ไม่ต้องวนขึ้นมาเอาอีก” ผมพูดดัก “อย่าคิดว่าจะได้ตีเนียนค้างห้องกูซ้ำสอง”

“รู้ทันตลอด” พอผมหันไปขึงตาใส่ มันก็เลิกบ่นงุบงิบ แล้วเปลี่ยนมาเป็นยิ้มประจบผมแทน “รีบไปเหอะ เดี๋ยวพี่เบลล์หิว”

ประโยคสุดท้ายนี่ไม่ใช่การอ้อน ควรเรียกประจบมากกว่า



“น้ำจิ้มอร่อยมากเลยนะครับเนี้ย”

ผมยืนมองแม่ค้าหยิบลูกชิ้นเพิ่มใส่ถุงให้น้องมันอีกสองไม้เป็นของแถมด้วยความรู้สึกเฉย ๆ หลังจากเห็นลูกอ้อนที่น้องมันงัดออกมาใช้กับสี่ห้าร้านที่เพิ่งเดินผ่านมาแล้ว

ต้องยอมรับว่ามันมีพรสวรรค์ด้านนี้จริง ๆ

“หูยแม่ ยำรวมมิตรน่ากินมากเลยครับ” ผมถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว เพื่อที่จะได้ยืนมองมันอ้อนแม่ค้าชัด ๆ “ปลาหมึกดูสดมากเลย”

“ซื้อของเป็นนี่เรา ถึงรู้ว่าปลาหมึกร้านแม่ยังสด” แม่ค้าร้านยำติดกับดักมันไปแล้วเต็ม ๆ

“ช่วยแม่ถือของเวลาไปตลาดบ่อยครับ ปลาหมึกนี่ของชอบด้วยเลยยิ่งสังเกต”

“...”

“ผมชอบกินหนวดมันอะครับ อร่อยกว่าส่วนอื่น”

แล้วป้าแม่ค้าก็บรรจงคัดเฉพาะส่วนหนวดมันมาลวกเน้น ๆ ก่อนจะใส่ลงไปคลุกกับน้ำยำให้ จนผมอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา น้องมันเลยรีบสะกิดให้ผมหยุด เหมือนกลัวแม่ค้าจะรู้ทัน

“อย่าขำดิพี่”

ผมพยักหน้าให้ พยายามกลั้นยิ้มอย่างเต็มที่ “เดี๋ยวไปอ้อนร้านไก่ทอดให้กูด้วย”

“จัดให้”

แล้วพวกเราก็ได้ของกินที่อัดแน่นไปด้วยของแถมแทบจะทุกถุงทั้งที่เดินยังไม่ทันทั่วตลาด ผมเลยชวนน้องมันมาหาที่นั่งกินเลย เพราะขืนเดินต่อของกินคงล้นมือจนกินไม่ไหว สุดท้ายก็ตกลงกันที่จะมานั่งกินตรงม้านั่งริมน้ำในสวนสาธารณะใกล้คอนโด ซึงต้องเดินเลยไปอีกสองซอย

“ขากลับกว่าจะเดินถึงห้องไม่หิวอีกเหรอพี่”

“กินขนาดนี้มึงยังจะหิวอีกเหรอ” ผมถามแล้วมองซากถุงที่น้องมันกำลังทยอยเก็บ “กระเพาะหรืออะไร”

“ผมนอนดึกนะ”

“ก็ไม่ต้องเล่นดิเกมส์ จะได้ไม่ต้องหิว”

“ยากอะ”

“แล้วแต่มึงเลยงั้น”

ผมส่ายหัวอย่างระอา แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ในเมื่อที่ผ่านมาผมยังเคยติดเกมส์หนักจนอดหลับอดนอน ลืมกระทั่งว่าควรกินข้าวตอนหิวด้วยซ้ำ

“รีบกลับเหอะ มืดแล้ว”




เราพากันเดินกลับมาที่คอนโด ก่อนที่ผมจะเดินแยกกลับมาก่อนหลังจากน้องมันขอแวะร้านสะดวกซื้อหาขนมหาอะไรไปกินตอนดึก ๆ แล้วสายตาผมก็เหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังยืนลับ ๆ ล่อ ๆ เหมือนกำลังแอบมองอะไรอยู่ พอไล่สายตามองตามไปด้วยผมก็ถึงกับรู้สึกเหมือนตัวกำลังจะชาขึ้นมา

มีนกำลังจูบกับผู้ชายคนนั้นในรถ..

ผู้ชายหน้าหวานที่เขาคบในสถานะแฟนคนนั้น..




ผมยืนนิ่งอึ้งอยู่อย่างนั้นนานพอสมควร ก่อนจะรีบเดินหลบหลังเสาเมื่อเห็นพวกเขาพากันลงมาจากรถแล้วเดินโอบกันไปที่ลิฟต์ ใจที่เต้นแรงอยู่แล้วยิ่งเต้นแรงหนักขึ้นไปอีกเมื่อนึกภาพตามว่าเขาจะรีบขึ้นไปทำอะไรกันต่อที่ห้อง

“อึก..อึก..”

ผมสะอึกออกมา ก่อนจะยกมือขึ้นมาทุบออกตัวเองแรง ๆ ซ้ำ ๆ แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้อาการปวดหนึบที่หน้าอกมันดีขึ้น สุดท้ายก็หมดแรงจนต้องทิ้งตัวลงไปนั่งกับพื้น

“พี่..” ผมเงยหน้าขึ้นมองบิ๊ก “พี่เบลล์..”

“...”

“เฮ้ยพี่ ทำไมหน้าซีดขนาดนี้”

ผมหัวเราะไปกับคำถามของบิ๊ก..

หัวเราะอยู่อย่างนั้นทั้งที่ไม่มีเสียงอะไรเล็ดรอดออกมา..

“พี่เบลล์ พี่..” บิ๊กทิ้งถุงขนมในมือทั้งสองข้าง ก่อนจะวิ่งเข้ามาประคองหัวผมเอาไว้ไม่ให้ฟาดลงไปกับพื้น “พี่..”

ผมยกมือขึ้นมาโบกเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นอะไร ก่อนจะขยับลุกขึ้นมานั่ง พยายามทรงตัวด้วยตัวเองอีกครั้ง “ไม่มีอะไร..”

“...”

“กูกลับห้องละ..”

“แต่พี่..”

“กูโอเคน่า”

เมื่อกี้มันก็แค่หมดแรง..

และที่หมดแรงก็เพราะได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น..

“ให้ผมไปส่งที่ห้อง..”

ผมส่ายหัว ยกมือไม้ขึ้นปัดไปมาบนอากาศ “ไม่ต้อง..”

“พี่..”

“กูไปเองได้..เชื่อสิว่ากูไหว..”

“แต่..”

“ขอร้องละ..” ผมก้มลงไปหยิบถุงขนมของน้องมันที่ร่วงอยู่บนพื้นขึ้นมา ก่อนจะยื่นมันกลับไปให้พร้อมรอยยิ้ม “ขอบใจมาก”




ผมยืนพิงพนังมองตัวเลขที่กำลังขยับขึ้นไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเดินออกมาเมื่อประตูเปิด ตลอดทางที่เดินสายตาก็เอาแต่จับจ้องไปที่บานประตูห้องของเขาแทนที่จะเป็นของตัวเอง สุดท้ายก็เดินเลยมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าห้องเขาจนได้

ผมจะทำอะไร..

มายืนอยู่ตรงนี้เพื่ออะไร..

“งี่เง่า” ด่าตัวเองไปซ้ำ ๆ อย่างนั้น ขณะเดินกลับมาไขเปิดประตูห้องตัวเอง “อย่าล้ำเส้น..”

ทุกอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ เกิดจากการตัดสินใจของผม..

ผมเป็นคนเลือกเองทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ..

“แต่เราไม่รู้ว่ามันจะเจ็บขนาดนี้”

แล้วผมก็เลือกจะทิ้งเหตุผลทุกอย่าง ก่อนจะปิดประตูวิ่งออกจากห้องตัวเองมากระหน่ำทุบประตูห้องเขา ตะโกนเรียกเขาจนสุดเสียงของตัวเอง ใช้มือที่กำลังสั่นอย่างหนักบิดลูกบิดประตูซ้ำ ๆ อย่างนั้นจนกระทั่งมันเปิดออก

ผมยืนนิ่ง มองกระดุมเสื้อที่หลุดลุ่ยไปหลายเม็ดของเขา ก่อนจะเหลือบตามองใครอีกคนที่นั่งหอบอยู่ที่โซฟาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ ผมไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไร หนักกว่านั้นคือไม่ได้โง่จนคิดไม่ออกว่าการที่ผมทำอย่างนี้จะยิ่งทำให้ตัวเองต้องเจ็บปวดมากแค่ไหน

และผมก็ไม่ได้กำลังขาดสติจนยั้งตัวเองไม่ให้หยุดทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ไม่ได้ เพราะแบบนั้นทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี้ ผมล้วนแล้วแต่ตั้งใจจะทำมันเองทั้งนั้น..

“มีอะไร”

“กูจะมาเอาแผ่นเกมส์” ผมใช้คำพูดแทนตัวเองด้วยคำหยาบคาย ทั้งที่เราเคยให้สัญญากันไว้ว่าจะพูดจากันด้วยความไพเราะ “เสร็จแล้วก็จะไป”

เห็นเขาไม่ว่าอะไร ผมเลยถือวิสาสะเดินเข้ามารื้อค้นลิ้นชักโต๊ะหนังสือของเขาที่เคยมีไว้ให้ผมใช้ แกล้งรื้อวนไปมาสองสามชั้นอย่างนั้นทั้งที่รู้ดีว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนี้ ก่อนจะเดินหาไปทั่วห้อง หยิบจับข้าวของที่เคยใช้ร่วมกันทิ้งลงบนพื้นอย่างตั้งใจ

เขาไม่ปริปากพูดหรือต่อว่าอะไรผมออกมาเลยสักคำ ทั้งที่ผมกำลังทำตัวเหมือนคนบ้าทำลายข้าวของในห้องเขาต่อหน้าต่อตา

“มีน..” ที่สุดก็เป็นคนอื่นที่อดรนทนไม่ไหวต้องเป็นฝ่ายพูดออกมา “เรากลับก่อนดีกว่า”

“โทษทีนะคิว”

หนุ่มหน้าหวานเจ้าของชื่อส่งยิ้มไปให้เขา ไม่ลืมที่จะเผื่อแผ่มันมาให้ผมด้วย “ไปก่อนนะเบลล์”

“อืม..”

สิ้นเสียงตอบรับของผม คิวก็หยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป

เพล้ง !

ผมขว้างตุ๊กตาเซเรมิครูปแมวที่เขาเคยบอกว่าซื้อมาให้ผมลงไปที่พื้นทันทีที่ประตูห้องปิดสนิท ก่อนจะเดินตรงเข้าไปทุบอกเขาแรง ๆ หลายครั้ง

“กูเกลียดมึงจริง ๆ มีน”

“...”

“ทำไมมึงถึงเลวได้ขนาดนี้”

สาดคำพูดหยาบคายและทำร้ายเขาเพื่อระบายอารมณ์ตัวเองจนพอใจก็เดินกลับมาที่ห้องของตัวเอง ก่อนจะปล่อยน้ำตาหยดแรกออกมาหลังจากแน่ใจว่าคงไม่มีใครได้เห็นมันแล้วออกมา

สุดท้ายเขาก็ยังเป็นเขา..

เขาที่ไม่เคยคิดจะแก้ตัวหรือทำเอาไรเพื่อเหนี่ยวรั้งผมเอาไว้..

“นั่นมันแปลว่าไม่รักไม่ใช่เหรอ”

ผมถามตัวเองซ้ำ ๆ อย่างนั้น จนกระทั่งหลับไป..


Ma-NuD_LaW


หายไปเมาเป็นเพื่อนมีนมา ทำใจไม่ได้เห็นคนอ่านรักแต่น้องบิ๊ก  :o12:

ตอบคุณ B52 เรื่องนี้แนวหวานแหวว น่ารักมาก ไม่หน่วงเลยเห็นไหม  :laugh:

สุดท้ายขอบคุณทุกความเห็นนะครับ   :z13:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด