รั้ง..รัก.. [ตอนพิเศษ] 12/3/60 หน้า 38 --มี Ebook แล้วค้าบบบบบ--
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รั้ง..รัก.. [ตอนพิเศษ] 12/3/60 หน้า 38 --มี Ebook แล้วค้าบบบบบ--  (อ่าน 221407 ครั้ง)

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
ส่วนที่เอาไปแปะไว้ที่กระทู้ก่อนลงนิยาย อยู่ในระหว่างเส้น *** นะคะ (ข้อ 1-18 ก๊อปเฉพาะหัวข้อที่ทำตัวทึบไว้ก็ได้
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ


3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป


12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail


16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


*****************************************************************************************

เรียน   ท่านสมาชิกทุกท่านทราบและโปรดดำเนินการอย่างเคร่งครัด

เรื่อง  กฎกติกาและมารยาท

          กรุณาอ่านข้อความข้างล่างที่แนบมาด้วยข้าล่างนี้   ด้วยความระมัดระวังยิ่ง

เพราะเป็นบรรทัดฐานที่พึงยึดและปฏิบัติตามอย่างไม่สามารถพิจารณาเป็นอื่นได้

หากผู้ใดฝ่าฝืน  ทางเราจะดำเนินการลงโทษอย่างเด็ดขาดต่อไป


      จึงเรียนมาให้ทราบโดยทั่วกัน

                                                                                 นับถือ

                                                                            อิเจ้  โมดุเรเตอร์


..................................................................................................
หวังใจเป็นอย่างยิ่งว่าคงได้รับความร่วมมือจากทุกท่านนะครับ

ถ้าพบเห็นกระทู้ได้ละเมิดกฎข้างต้น Webmaster,Administrator,Moderator สามารถลบกระทู้ดังกล่าวได้ทันที โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

หากผู้ได้ฝ่าฝืน การทำการดังกล่าว ทาง Webmaster,Administrator,Moderator จะมี message ไปแจ้งเตือน

หากยังกระทำความผิดดังกล่าวอีก ทางWebmaster,Administrator,Moderator จะลบaccoutสมาชิกท่านนั้นออกจากระบบทันที

ขอบคุณในความร่วมมือ

พูห์

Junrai_Hyper

Global Moderator
.............................................................................

การตั้งกระทู้ลงนิยาย
สวัสดีคะ

1. ไปห้องนิยาย

2. กดโพสต์หัวข้อใหม่

3. เอาข้อตกลงของเล้า ด้านบน อยู่ระหว่าง เครื่องหมาย ***************  และ **************
ที่ขึ้นต้นว่า ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ..... มาลงไว้ใน reply แรกของนิยาย
สุดท้่ายว่า ........ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



ถ้าผู้ใดตั้งกระทู้ไปแล้ว รบกวนแก้ไขโดยการกด modify ที่รีพลายแรกหน้าแรกของกระทู้ตัวเอง
จะเข้าไปแก้ไขรีพลายและชื่อกระทู้แรกได้นะครับ

จะได้เป็นการเตือนให้คนอ่าน รู้และตระหนักถึงความสำคัญในการอยู่ร่วมกันอย่างสงบนะครับ
จะได้ไม่มีเรื่องผิดใจ อื่นๆตามาภายหลังนะครับ
4. จากนั้นลงเรื่องได้เลยคะ  ครั้งละไม่เกิน 20,000 ตัวอักษร (รวมสระและวรรณยุกต์ด้วย  ถ้าเกิน  ระบบจะแจ้งให้ทราบเองคะ)

5. ปัจจุบันเล้าไม่มีนโยบายกำหนดประเภทนิยาย  จึงไม่ต้องใส่ประเภทนิยายไว้ในหัวเรื่อง ยกเว้นเรื่องสั้น ให้ใส่ว่า [เรื่องสั้น] ไว้หน้าหัวเรื่องทุกครั้ง   

6. ถ้านิยายเรื่องนั้นแต่งเอง ไม่ต้องลงว่า "โดย....." ในตอนท้ายหัวเรื่อง  แต่ถ้าไปขอเขามาลง ให้ใส่ชื่อคนแต่งเอาไว้ด้วย เช่น  รักอลเวง โดย เจ้สอง และให้แสดงหลักฐานว่าได้รับอนุญาตจาก เจ้าของเรื่องแล้วไว้ใน reply แรก ใต้ กฏ ด้วย

7. ขณะลงนิยาย  ผู้แต่ง(/คนโพสต์) ไม่ควรโต้ตอบกับคนอ่านมากนัก  มีธรรมเนีนมว่า ลงนิยายหนึ่งตอน สามารถ โต้ตอบกับคนอ่านได้แค่ 1 reply เท่านั้น  โดยอาศัยการตอบหลายๆ เม้นต์ ใน 1 reply

8. เวลาจะลงตอนต่อไป  ให้กด reply จาก ทู้เดิม  แล้วลงต่อไปจนจบเรื่อง

9.   ถ้าไม่มาลงนานติดต่อกับ 3 เดือนจะย้ายทู้ไปไว้ห้องลงนิยายไม่จบ  และจะลบออกหลังจากนนั้นอีก 3 เดือน (รวมเป็นระยะเวลา 6 เดือน หลังจากโพสต์ครั้งล่าสุด)   แต่ถ้ามีการลงต่อก่อน 3 เดือน  จะปล่อยให้ลงไปจนจบ  และจะย้ายไปเก็บไว้ในห้องนิยายจบแล้ว ต่อไปคะ

จึงเรียนมาเพื่อทราบทั่วกัน
10.ตอนต่อไปๆ  อย่าเขียนฉาก Nc เรท มากนักนะ  ประมาณไม่ควรเขียนให้มีฉากบรรยายการร่วมเพศ  รวมถึงการทำ oral sexเด๋วเล้าฯ  โดน ict ปิด  จบเห่กันพอดีแต่ถ้าเขียนแบบเชิงเปรียบเทียบ  น่าจะได้นะเจ้ว่าช่วยๆ กันหน่อยนะคะ

11. อยากจะ "ขอความร่วมมือ" ในการลด ละ เลิก การใช้คำหยาบในนิยายของน้องๆ หนูๆ ลงหน่อย  พวก มึง กู เหี้ย  อะไรเทือกนี้

จริงอยู่มันเป็นคำไทยแท้แต่โบราณสมัยพ่อขุน  แต่ปัจจุบันสังคมก็จัดประเภทให้คำเหล่านี้เป็นคำไม่สุภาพไปแล้ว  ดังนั้นเราก็ไม่ควรนำมาใช้ในงานเขียนของเรา 

แต่ถ้าจะมองดูว่า มันมีการใช้คำเหล่านี้อยู่จริง  แต่นั้นก็ใช้ในภาษาพูด  ไม่ใช้ภาษาเขียน 

แม้ว่านิยายของหนูๆ ของมีประโยคที่เลียนมาจากภาษาพูดในชีวิตประจำวันของบุคคลต่างๆ ในสังคมปัจจุบัน

แต่ในเมื่อนี่คืองานเขียน  เราก็ควรใช้ภาษาเขียนในการถ่ายทอด

ไม่ทราบว่าจะมีใครเห็นด้วยกับเจ้ในประเด็นนี้หรือไม่

12. เท่าที่สังเกตดู  เด็กๆ สมัยนี้ (รวมถึงผู้ใหญ่หลายคน อิอิ) ก็เขียนภาษาเขียนด้วยการเลียนจากภาษาพูด  ทำให้บางคำมีการเพี้ยนเป็นเสียงสูงตามสำเนียงการพูดของไทย-กรุงเทพ  เช่น

             ฉัน --> ชั้น
             เขา --> เค้า
             สัก --> ซัก
             นี่ --> เนี่ย
             นี้ --> เนี้ย
             ไหม --> มั้ย
             อย่างนี้ --> งี้
             อย่างนั้น --> งั้น
             ล่ะสิ --> หละซี่
             
ซึ่งถ้าเราเขียน ภาษาเขียน ด้วยภาษาเขียน ก็น่าจะดีไม่น้อยเลยนะ  ว่าไหม?

13.มีคนถามมาว่าถ้าจะลบเรื่องต้องทำไงบ้าง

ก็ตอบไปนะคะว่า....

               1.  แจ้งไปยังโมฯ ที่ดูแลห้องนั้นๆ ว่าประสงค์จะลบนิยายด้วยเหตุผลอะไร เช่น ขี้เกีจเขียนแล้ว, ยุ่งมาก,  ขอพักก่อน, เหตุผลส่วนตัวไม่สามารถบอกได้ ฯลฯ  อะไรอย่างนี้เป้นต้น

               2. รอการยืยยันกลับจากโมฯ ว่าลบได้ ซึ่ง โมฯ อาจจะลบให้ หรือ จขร. จะลบเองก็ได้  แต่ทางที่ดี รอให้โมฯ ลบให้ดีกว่าเนอะ

                3. โมฯ หรือ จขร. ก็ได้ เป็นผู้ไปขึ้นประกาศไว้ในทู้ "ลบนิยายทิ้ง"



14.เมื่อนิยายจบแล้วให้แก้ไขหัวกระทู้ต่อท้ายว่าจบแล้ว




เจ้สอง  โมดุฯ ห้องนิาย


   :pig4:


21 ต.ค. 56  ปรับปรุงแก้ไขเพื่อให้แก้ไขและรวบรวมได้ง่าย



กฎการขายของในเล้า

เล้ามีห้องซื้อขาย ที่ทุกคนต้องการขายเพียงแค่ส่งเอกสารขอ ID และก็มีนักเขียนในเล้ามากมายที่ได้รวมเล่มนิยายขาย

        ทางเล้าจึงอยากจัดระเบียบต่างๆในเล้าให้ดูเรียบร้อยขึ้น เมื่อเรามีห้องซื้อขาย ก็อยากให้ ทุกอย่าง ที่เกี่ยวกับการซื้อขาย อยู่ในห้องนั้น ก็เลยเกิดกฎนี้ขึ้น
- นักเขียนที่ต้องการขายนิยายของตัวเอง ทุกคนต้องส่งเอกสารขอ ID และ เข้าไปตั้งกระทู้ ซื้อขายกันที่ห้องนั้น  ให้ลงลิงค์ ที่ตั้งไว้ห้องซื้อขายแจ้งคนซื้อได้ในกระทู้นิยายของตัวเอง แต่ ห้ามขึ้นเรื่องการซื้อขายบนหัวกระทู้

ทางเล้าไม่ยินดีให้ห้องนิยาย มีการขึ้นหัวทู้เรื่องซื้อขายอีกต่อไป หรือถ้าต้องการแจ้งให้คนซื้อทราบเรื่องการรวมเล่ม เล้ามีกระทู้เกี่ยวกับนิยายที่รวมเล่ม อยู่แล้ว สามารถไปแจ้งข่าวไว้ในกระทู้นั้นได้เช่นกัน

"กระทู้แจ้งนิยายที่รวมเล่ม"

ถ้ามีการปรับเปลี่ยน กฎอีกครั้งจะแจ้งให้ทราบอีกที

ทีมงานเล้าเป็ด
[21-4-13]

เพิ่มเติมกฏ

- ห้ามขึ้นหัวกระทู้นิยายเรื่องการเปิดขายรวมเล่มนิยาย เปิดจอง ทั้งในห้องนิยายและห้องนิยายจบแล้ว แต่อนุโลมให้ สำหรับผู้ที่มี ID สามาถแจ้งในรีพลายเรื่องการรวมเล่มนิยายภายในกระทู้ได้

[21-10-13]


แก้ไข วันที่ 21-10-13 : รวบรวมกฏในเล้าไว้ในกระทู้เดียวกัน

หนึ่ง โมดุฯ


 :catrun:

**ห้ามเม้นว่า..สั้น กุด ไม่ยาว --ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาคาราโอเกะ ก็ห้าม--**

 :m14: :m14: :m14:


รั้ง..รัก..


“เราเลิกกันเถอะ”

พูดออกไปแล้ว..

ในที่สุดผมก็พูดมันออกไป..

“คิดดีแล้วใช่ไหม”

“...”

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจมึงแล้วกัน”

ผมขนข้าวของบางส่วนที่พอถือไหวออกมาจากห้องของเขาก่อนในเย็นวันนั้น ก่อนจะทยอยขนออกมาเรื่อย ๆ จนหมดภายหลังจากวันนั้นเพียงไม่กี่วัน ห้องของผมกับเขาอยู่ติดกันเพียงแค่ฝาพนังกั้น นั่นเพราะพ่อแม่ของพวกเราสนิทกันมาก และมากเสียจนพวกท่านเลือกจะซื้อบ้านให้อยู่ติดกัน เลี้ยงและส่งลูก ๆ ให้เรียนในที่เดียวกัน กระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังคุยกันว่าจะซื้อคอนโดให้อยู่ที่เดียวกัน..ห้องติดกัน ยิ่งโชคเข้าข้างให้ผมกับเขาสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันอย่างนี้ ยิ่งทำให้ทุกอย่างมันง่ายเข้าไปอีก

และเพราะเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมา ทำให้ทั้งชีวิตของผมมีแค่เขา เช่นเดียวกับที่เขาเองก็มีแค่ผม เราไม่เคยได้สนิทสนมกับใครจริงจัง ไม่เคยได้จ้องมองใครนานเกินกว่าสี่วินาที ซ้ำร้ายเราต่างไม่เคยคุยกับใครโดยที่ไม่มีอีกฝ่ายอยู่ข้าง ๆ เลยสักครั้ง สุดท้ายเราจึงตัดสินใจคบกัน ก่อนจะบอกเลิกกันอย่างที่เห็น

แล้วอะไรกันคือสาเหตุที่ทำให้คนที่ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีทุกอย่างต้องจบลงอย่างนี้ ?



เราตกลงคบกันตอนปิดเทอมชั้นมัธยมสอง ตอนที่พ่อเราต้องบินไปดูงานที่สิงคโปร์ ตอนที่แม่ ๆ ของพวกเราเหงาเกินกว่าจะนอนคนเดียวในห้องได้ คืนนั้นบนเตียงในห้องนอนของผม เราค่อย ๆ ขยับตัวเข้าหาก่อนที่จะเผลอเสียจูบแรกให้กันและกัน

แรกเริ่มอะไรก็ดี เราต่างคนต่างเอาใจใส่ พยายามทำตัวเป็นแฟนที่ดีของกันและกัน และเพราะตอนนั้นเรายังเด็กมาก เด็กเกินกว่าที่จะเข้าใจว่าความรักคืออะไร ความสัมพันธ์ฉันคนรักควรเป็นเช่นไร เราจึงปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามอารมณ์และความรู้สึก หนึ่งอาทิตย์ก่อนจะเปิดเรียนวันแรกในชั้นมัธยมสาม ผมออกปากยกตัวเองให้เขาเป็นของขวัญ เพราะคิดว่ามันจะช่วยทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรายิ่งลึกซึ้งมากขึ้นไปอีก

และมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

เราหาข้ออ้างมาค้างด้วยกันบ่อยขึ้น บ้านเขาบ้าง..บ้านผมบ้าง..สุดแล้วแต่ว่าใครจะเป็นคนเอ่ยปากขอพ่อแม่ตัวเองได้ก่อนกัน พอเริ่มเข้ามัธยมปลายพวกเราก็เลิกขอ เปลี่ยนเป็นเขาแอบปีนรั้วเข้ามานอนกับผมเองทุกคืนแทน เพราะอย่างนั้นพอเข้ามหาวิทยาลัย ผมเลยเป็นฝ่ายหอบผ้าหอบผ่อนไปนอนที่ห้องเขา นานวันก็กลายเป็นย้ายไปอยู่ด้วยอย่างถาวร

และเพราะอย่างนั้นเราจึงได้เรียนรู้ว่า การอยู่ด้วยกันแทบจะยี่สิบชั่วโมงต่อวัน มันสามารถทำให้เราเบื่อหน่ายกันและกันได้ เขาเริ่มจับมือผมน้อยลงเช่นเดียวกับที่ผมเริ่มไม่อยากยิ้มเวลามองหน้าเขา

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยน่ามองในสายตากันและกันเริ่มหมดลง น้ำเสียงที่เคยอยากได้ยินเริ่มฟังดูบาดหู เขาไม่ค่อยกลับห้อง อ้างว่าติดงานที่คณะ..ต้องทำรายงานกับเพื่อนบ้าง ขณะที่ผมก็หันมาสนใจเกมส์..จนนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ได้เป็นวัน ๆ ด้วยซ้ำในวันหยุด

เราเรียนคนละคณะ แถมตึกคณะยังอยู่ห่างกันคนละมุมรั้วมหาวิทยาลัย เวลาเรียนยากจะบังเอิญมาเจอหน้า หลังเลิกเรียนยังเลือกอยู่กันคนละมุมห้องอีก กว่าจะรู้ตัว เราก็แทบไม่เหลือบทสนทนาอะไรให้คุยกันแล้วด้วยซ้ำ
สุดท้ายผมก็เป็นฝ่ายบอกเลิกหลังเจอข้อความบอกรักน้ำเน่าจากผู้หญิงคนหนึ่งในโทรศัพท์มือถือของเขา

จะเรียกว่า หึง หรือเปล่า ผมเองก็ยังไม่แน่ใจ ผมรู้แค่ว่ามันดูหยามหน้ากันเกินไปที่เขาจะแอบไปคุยกับใครทั้งที่ยังเป็นแฟนผมอยู่ แต่ถ้าเขาขอเลิกกับผมก่อนที่จะไปคุยกับผู้หญิงคนนั้นละ ?

มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะต้องเก็บมาคิดเลยนี่นา..



Ma-NuD_LaW


 :m32:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-06-2022 09:23:34 โดย ลิงภูเขา »

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #1 เมื่อ07-04-2016 00:08:02 »

 :hao5: ดีใจที่คุณลิงภูเขาเปิดเรื่องใหม่ หายไปนานเลยนะคะ เริ่มต้นก็ใหม่และน่าสนุกแล้วค่ะ ไม่เม้นท์ว่าสั้นหรอกค่ะ เพราะใช้อ่านซ้ำหลายๆรอบแทน

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #2 เมื่อ07-04-2016 00:15:51 »

น่าติดตามครับ

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #3 เมื่อ07-04-2016 00:44:52 »

พราก คิดถึงคุณลิงมากค่ะ ดีใจนะที่เอาเรื่องใหม่มาแบ่งปันให้อ่านอีก

เรื่องนี้เห็นจะเป็นแนวเรียกน้ำตาไหมคะ? เปิดเรื่องมาก็บอกเลิกกันแล้ว ไม่รู้ว่า "ผม" ตัดสินใจบุ่มบ่ามเกินไปหรือเปล่า หรือว่ามีมูลเหตุมากกว่าแค่ข้อความน้ำเน่าของหญิงสาวในโทรศัพท์?

แล้วใครจะเป็นคน "รั้ง" รักครั้งนี้?

รอคุณลิงมาชี้แจงแถลงไขในตอนต่อ ๆ ไป

ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ เหนือฟ้ายังมีจักรวาล

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #4 เมื่อ07-04-2016 01:15:52 »

น่าติดตามมากๆ

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #5 เมื่อ07-04-2016 06:55:12 »

 :mc4: เปิดเรื่องใหม่ รอติดตามจ้า

ออฟไลน์ Vanillaเปรี้ยว

  • รักเด็กอายุยืนยาว กินเด็กชีวิตเป็นอมตะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: รั้ง..รัก..
«ตอบ #6 เมื่อ07-04-2016 07:37:53 »

มาเจิมเรื่องใหม่

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
«ตอบ #7 เมื่อ07-04-2016 22:08:37 »

1.

เราแทบไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลยนับจากเลิกกัน เหมือนเขาไม่ค่อยได้กลับมาที่ห้อง หรือถ้ากลับก็คงจะเลือกกลับมาในเวลาที่แน่ใจว่าผมไม่ได้อยู่หรือคงนอนไปแล้ว หลายครั้งที่ผมบังเอิญได้ยินเสียงเขาตอนกลับมาตอนดึกดื่น แต่จะเรียกว่าบังเอิญก็คงจะแปลกไปสักหน่อย เพราะคนบ้าที่ไหนกันจะยกโน๊ตบุ๊คตัวเองไปนั่งเล่นเกมส์อยู่ตรงพื้นหน้าประตูอย่างผม ยิ่งกว่านั้นคือจะหยุดเล่นเกมส์แล้วไปนอนทันทีที่รู้แล้วว่าคนข้างห้องกลับมาถึงแล้ว

แต่แล้ววันหนึ่งผมก็ไม่สามารถจะข่มตาให้หลับลงได้ เมื่อได้ยินเสียงเขาพูดคุยหยอกล้อกับใครบางคนระหว่างกำลังเปิดประตู

“มีคนอื่นแล้วสินะ”

ผมเลือกจัดการกับอารมณ์แปลก ๆ ของตัวเองด้วยการกดเข้าไปเล่นเกมส์ออนไลน์เหมือนอย่างเคย ขังตัวเองไว้กับสิ่งจอมปลอมที่มนุษย์เป็นคนสร้างขึ้นมา แล้วทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างในโลกแห่งความเป็นจริงเอาไว้อย่างนั้นจนกว่าจะรู้สึกว่าตัวเองพร้อมมากพอแล้วที่จะกลับมาเผชิญหน้ากับมัน

บางครั้งผมเองก็อยากจะคว้าดาบ ปืน หรือขว้างระเบิดใส่คนที่ทำให้ผมต้องรู้สึกหงุดหงิดข้างในใจได้จริง ๆ เหมือนอย่างเช่นที่ทำได้ในเกมส์

“เลิกบ้าสักทีเหอะ”

ผมไม่ควรจะทำตัวงี่เง่าอย่างนี้ ทั้งที่เป็นคนเลือกให้ทุกอย่างมันเป็นอย่างนี้เอง




หวัดดี

ผมเหลือบมองข้อความทักทายจากคนแปลกหน้า ก่อนจะเลือกมองข้ามมันไป

เฮ้ !

อยู่ไหม?

ช่วยไรหน่อยดิ


เมื่อเห็นข้อความถูกส่งมาไม่เลิกเข้าผมเลยพิมพ์ตอบกลับไปด้วยคำถาม ว่าเขาต้องการอะไร ก็ได้รับคำตอบกลับมาว่าเขาต้องการขออาวุธบางอย่างในเกมส์ที่ผมมีอยู่ ผมกดส่งไปให้ง่าย ๆ ก่อนจะกดออกจากโปรแกรม แล้วเอนศรีษะพิงกับพนักเก้าอี้ ใช้นิ้วกดคลึงไปมารอบ ๆ คิ้วและดวงตาเพื่อให้ผ่อนคลาย

“หิว”

ผมลุกขึ้นลูบท้องตัวเองไปขณะเดินตรงไปที่ครัว หยิบบะหมี่ถ้วยที่ซื้อมาตุนเอาไว้ ก่อนจะคว้าไข่ไก่ขึ้นมาตั้งท่าจะตอกทั้งที่ยังไม่ได้ต้มน้ำ พลันก็นึกขึ้นได้ว่าไข่ไก่ใบนี้มันยังมีประโยชน์อะไรมากกว่าจะกินเข้าไปเพื่อแก้หิว


ตุ้บ!

ผมยืนมองไข่ไก่ที่ไหลย้อยลงจากกระจกประตูระเบียงห้องของเขา ยืนมองอย่างนั้นจนกระทั่งเจ้าของห้องเปิดออกมาดูว่ามันเกิดอะไร ผมยืนจ้องหน้าเขานิ่ง ๆ เกือบครึ่งนาที ก่อนจะเดินกระแทกเท้าเข้าห้องตัวเองมา โดยไม่ลืมที่จะเลื่อนบานประตูปิดแรง ๆ ให้สะเทือนไปจนถึงห้องของคนที่ยืนดูอยู่

เอาสิ..แน่จริงก็เดินมาเคาะห้องโวยวายให้ผมออกไปรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำสิ !




“งี่เง่าเอ๊ย”

สบถด่าตัวเองด้วยคำเดิมซ้ำซากมานับช่วงโมงหลังจากทำเรื่องเกเรอย่างนั้นออกไป ก่อนจะคว้าบะหมี่ถ้วยมาแกะกินทั้งที่ยังไม่ได้ชงหรือต้มแบบนี้ ผมไม่มีอารมณ์จะทำอะไร คงเพราะรู้สึกผิดหวังที่หาเรื่องเขาไม่ได้อย่างที่ใจคิด

เขาไม่สนใจ..

ไม่แม้แต่จะตะโกนด่ากลับมาเหมือนอย่างที่ควรเป็น..

คน ๆ นั้นคงสำคัญกับเขามากเกินกว่าจะเอาเวลามาใส่ใจกับคนไร้สาระอย่างผม..

“โอเค..” พึมพำกับตัวเองขณะเคี้ยวเส้นบะหมี่แข็ง ๆ ในปาก “ต่างคนต่างอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง..”

ขว้างถ้วยบะหมี่เปล่าที่เพิ่งกินหมดไปให้พ้นตัวได้ ก็บอกย้ำกับตัวเองไปอีกครั้ง “มึงเองก็ต้องการอย่างนั้นไม่ใช่เหรอเบลล์”





ผมลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวทันทีที่เห็นแสงพระอาทิตย์สาดเข้าหน้าต่างมา สรุปสุดท้ายผมก็ไม่ได้นอนหลับจริง ๆ อย่างที่คาด แต่ก็สามารถเคลียร์ด่านในเกมส์โทรศัพท์มือถือไปมากเกินครึ่ง บางทีผมคงควรจะเพลา ๆ เรื่องเล่นเกมส์ลงไปบ้าง เพราะนอกจากจะทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอแล้ว มันยังจะฉุดเกรดผมให้ร่วงลงตามไปด้วยแล้วตอนนี้

ถ้าพ่อกับแม่รู้คงต้องตัดค่าขนมผมแน่ ๆ

“เช้าหนี้ บ่ายล้มละลาย”

เห็นชื่อวิชาแล้วก็รู้สึกเหมือนว่าคงจะเอาชีวิตตัวเองไม่รอดในวันนี้ เพราะเป็นหนี้ไปแล้วก็คงจะล้มละลายไปเลย เหมือนความรักของผมไง..

“คิดไงมาเรียนกฎหมายวะ”

ถามตัวเองอย่างนี้นับแต่เริ่มขึ้นปีสอง นี่ก็ผ่านมาจนเกือบจะครึ่งเทอมแล้วเป็นไง ทะเลาะกับแฟน..ติดเกมส์..สุดท้ายก็จบลงที่เลิกกับแฟน..

ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้นมาเลย..




“วันนี้มันเป็นวันซวยของกูหรือไงวะ”

ไม่พ้นบ่นงึมงำกับตัวเองเมื่อต้องออกจากห้องมาเจอว่าเขากับใครอีกคนก็กำลังออกจากห้องมาเหมือนกัน เพราะจากชั้นที่พวกเราอยู่ตอนนี้ การจะลงลิฟต์ไปจนถึงชั้นล่างต้องใช้เวลาราว ๆ นาทีครึ่ง

แล้วผมจะสามารถทนได้จนถึงตอนนั้นไหม ?

“ลงบันไดไปสักสองชั้นค่อยใช้ลิฟต์ก็ได้วะ”

สุดท้ายผมก็หอบสังขารตัวเองกับกระเป๋าหนัก ๆ ที่บรรจุประมวลกฎหมายและหนังสือหนา ๆ หลายเล่มในนั้นเดินลงบันไดหนีไฟมาราวสามชั้น ก่อนจะออกมากดเรียกลิฟต์ให้พาลงไปชั้นล่าง เห็นเสื้อนักศึกษาชุ่มเหงื่อแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ทำไมผมจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย

“รอด้วยครับ..”

ผมกดประตูให้เปิดค้างรอคนที่ส่งเสียงเรียกให้รอเอาไว้ ก่อนจะกดลงมาชั้นล่างโดยไม่คิดจะหันไปถามคนมาทีหลัง

“รู้ด้วย”

ผมเหลือบตามอง ก่อนจะตอบกลับไป “ก็เห็นว่าใส่ชุดนักศึกษา”

“มอเดียวกันด้วย”

ผมไม่ได้ตอบอะไรอีก ทำแค่ยืนมองตัวเลขบอกชั้นที่กำลังนับถอยหลังลงไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเดินออกมาโดยไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองอีก

“จะหาใหม่ทั้งที ทำไมไม่หาให้มันดีกว่ากู” สุดท้ายผมก็ห้ามตัวเองไม่ให้พูดในสิ่งที่รบกวนจิตใจตัวเองอยู่ไม่ได้ “ผู้ชายอะไร หน้าหวานอย่างกับตุ๊ด”

ก็รู้ว่าพวกที่เรียนหมอส่วนมากก็มักจะหน้าตาอย่างนี้ แต่หน้าหวานจนผู้หญิงยังต้องอายอย่างนี้ก็เพิ่งเคยเจอ

“สมควรที่กูจะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผู้หญิง”

ใช่แล้วครับ..ไอ้ผู้หญิงที่ส่งข้อความบอกรักน้ำเน่ามาให้เขาตอนนั้น ที่จริงคือผู้ชาย


Ma-NuD_LaW

กลับมาแล้วครับ คุณ  treenature คุณ Wordslinger .. คิดถึงๆ  :m1:

แล้วผมก็เห็นคำว่าสั้นในคอมเม้น คุณ treenature นะ  :m17:

ออฟไลน์ Vanillaเปรี้ยว

  • รักเด็กอายุยืนยาว กินเด็กชีวิตเป็นอมตะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
«ตอบ #8 เมื่อ08-04-2016 00:48:25 »

แล้วใครเป็นพระเอกหนอ

ออฟไลน์ chaweewong19841

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-2
Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
«ตอบ #9 เมื่อ08-04-2016 04:44:11 »

อย่าไปสนใจเลย หาคนใหม่มาดามใจ
หรือเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆเข้ามาบ้าง
ไม่ใช่มัวแต่ตามติดคิดถึงความหลังที่ผ่านมา
ทั้งๆที่แฟนเก่ามันก็มีคนใหม่แล้ว ก็อย่าไปสนใจเราก็มีบ้างเอาให้ดีกว่าคนเก่าอีก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
« ตอบ #9 เมื่อ: 08-04-2016 04:44:11 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
«ตอบ #10 เมื่อ08-04-2016 05:47:49 »

เราว่าเรื่องนี้มันเศร้า มากด้วย มันเหมือนความเศร้าแบบที่ไม่มีความรุนแรงหรือการทำร้าย แต่มันอัดอยู่ข้างใน เราว่าเด็กนิติคนนี้น่าสงสาร อ่านไปก็แบบ โอ้ย ทำไมทำอย่างนั้น แสดงออกไม่เป็นใช่ไหม
เรื่องไม่ยาวแต่มีอะไรให้คิดตามเยอะ เอาความยาวเท่าที่คุณลิงภูเขาอยากเขียนเลย ถ้ามันสนุกความสั้นยาวก็ไม่เกี่ยว

ออฟไลน์ Yarkrak

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1629
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
Re: รั้ง..รัก.. [1] 7/4/59
«ตอบ #11 เมื่อ08-04-2016 05:52:35 »

 :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [2] 8/4/59
«ตอบ #12 เมื่อ08-04-2016 22:55:59 »

2.


เพิ่งเคยมีความรู้สึกว่าไม่อยากกลับไปที่ห้อง ไม่นึกอยากกลับไปนั่งเล่นเกมส์หรือทำอะไรเหมือนอย่างเคยแบบนี้ก็ครั้งแรก ยอมรับเลยว่าผมกลัวที่จะต้องกลับไปเจอเขา ไม่ว่าจะเพียงแค่ตัวเขาคนเดียวหรือกับใครอื่นที่อาจจะกำลังเป็นแฟนกับเขาอยู่

ใช่ว่ากลัวจะร้องไห้เมื่อเจอ เพราะผมไม่ใช่คนขี้แยแบบนั้น ก็แค่ขี้เกียจปั้นหน้า แสร้งทำว่ามองไม่เห็นอย่างเมื่อเช้าก็เท่านั้น

“แล้วจะไปไหน”

มานึกดูแล้วนอกจากห้องของตัวเองผมก็ไม่เหลือที่ไหนจะให้ไปอีก ที่ผ่านมานอกจากมาเรียนผมก็แทบจะไม่ได้ไปไหนด้วยซ้ำ ข้าวของเครื่องใช้ก็หาซื้อได้แถว ๆ คอนโด เลยทำให้ไม่เคยไปที่ไหนเลย รถก็ไม่มี..แม่ไม่อนุญาตให้ใช้ สาเหตุก็เพราะเคยขับชนรั้วบ้านคนอื่นถึงสามครั้ง หลังจากนั้นเลยไม่เคยได้รับอนุญาตให้แตะมันอีกเลย

ตรงข้ามกับเขา รายนั้นรอบคอบสามารถทำได้ทุกอย่าง ที่ผ่านมาเลยมักถูกไหว้วานให้ช่วยดูแลผม นานวันเข้าผมเลยเสพติดการดูแลของมัน แต่จะว่าไปช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่เลิกกัน ถึงชีวิตผมจะดูรวน ๆ วุ่นวายไปสักหน่อย แต่ผมก็ยังอยู่รอดมาได้ เพราะอย่างนั้นคงจะยังไม่ถึงขั้นเรียกว่า เสพติด หรอก



“ขอข้าวผัดปูครับ”

ผมสั่งทั้งที่เพิ่งอ่านเมนูอาหารไปได้เพียงสองบรรทัด หันซ้ายหันขวามอง ๆ ว่าโต๊ะอื่นเขากินน้ำอะไรกันเมื่อนึกไม่ออก สุดท้ายก็สั่งน้ำอัดลมสีดำที่เขาไม่เคยยอมให้ผมกินเลยมาขวดหนึ่งกับน้ำแข็ง นึก ๆ ไปว่าเขาเคยบ่นอะไรบ้างหากผมพูดออกมาว่าอยากจะกิน

“ชอบจริงนะของไม่มีประโยชน์”

“อยากปวดท้องแบบตอนนั้นอีกหรือไง”


ปวดท้องเหรอ..

ตอนปิดเทอมชั้นประถมห้าสินะ..

อันที่จริงถ้าตอนนั้นผมกินข้าวหรืออะไรรองท้องก่อนก็คงไม่ต้องปวดท้องแบบนั้น แต่ตอนนั้นผมกลับคิดว่าดีแล้วที่ป่วย เพราะนั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้เขาพูดว่าอยากเรียนหมอ อยากเป็นหมอเพื่อจะได้รักษาผมทันทีที่เจ็บป่วย ไม่ใช่ทำได้แค่แบกผมขึ้นหลังแล้ววิ่งไปห้องพยาบาลอย่างนั้น

สุดท้ายเขาก็ได้เรียนหมอจริง ๆ อย่างที่พูด เพียงแต่ตอนนี้คนที่เขาอยากจะช่วยรักษาไม่ใช่ผมคนนี้แล้วก็เท่านั้นเอง




ผมเดินเตร็ดเตร่หาอะไรกินไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะกลับมานั่งคุยกับต้นไม้..บริจาคเลือดให้ยุงหน้าคอนโดเมื่อไม่เหลือที่จะให้ไปแล้ว ท้องก็อิ่มเสียจนเริ่มง่วง แต่ก็ยังไม่อยากขึ้นไปบนห้อง สุดท้ายเลยนั่งกอดเข่าตัวเอง หลับตานิ่ง ๆ ไปอย่างนั้น

“มาทำไรตรงนี้อะ เข้าห้องไม่ได้เหรอ” ผมลืมตาขึ้นมามองคนถาม ก่อนจะพยักหน้ารับไปส่ง ๆ “ทำกุญแจหายเหรอ”

“...” ผมไม่ตอบ

“ทำไมเงียบ หลับแล้วเหรอ”

ผมลืมตาขึ้นมาอีกรอบหลังจากแผนแกล้งหลับตาทำไม่สนใจไม่ได้ผล “เปล่า..”

“ทำไม..”

“อยากอยู่คนเดียว” ผมพูดไปตรง ๆ ก่อนจะฟุบหน้าลงกับเข่าตัวเอง

“พี่..”

ผมเงยหน้ามอง ก่อนจะถาม “ทำไมเรียกพี่”

“ก็พี่ปีสอง ผมเพิ่งปีหนึ่งเอง”

“...”

“นี่ก็เพิ่งรู้ว่าเป็นรุ่นพี่เหมือนกัน” ผมหันไปมองคนพูดแบบงง ๆ “ถามพี่จุ๊อะ”

จุ๊เหรอ..เพื่อนร่วมคณะที่เคยคุยด้วยสองสามครั้งคนนั้นเหรอ

“แปลกที่ไม่เคยเห็นพี่” มันยังคงจ้อต่อไป “ไปนั่งคุยกับพวกพี่จุ๊โคตรบ่อย”

ผมกระพริบตาไปมองมันไป คนอะไรพูดได้ไม่ยอมหยุด ทั้งที่คู่สนทนาอีกฝ่ายไม่ตอบกลับเลยแบบนี้

“พี่จุ๊บอกไม่ค่อยสนิท” มันว่าแล้วยกมือขึ้นมาตบยุงที่แขนผม “จริง ๆ เขาบอกพี่ไม่สนิทกับใครเลย”

“...”

“พวกรักสันโดษเหรอ”

“...”

“สรุปจะไม่ยอมตอบสักคำว่างั้น” ผมพยักหน้าตอบ ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมจะออกไปเดินวนแถวนี้อีกรอบ “ไปไหนอะ”

“...”

“ไม่มีที่ไป จะไปห้องผมก่อนก็ได้นะ” ผมหันกลับไปมองหน้าน้องมัน “อยู่กับเพื่อนอีกคน แต่วันนี้มันคงไม่กลับอะ”

“...”

“ไปเหอะพี่ ดีกว่าเดินวนไปวนมาอย่างนี้”



สุดท้ายผมก็เดินตามมันขึ้นมาที่ห้อง อย่างที่รู้ ห้องน้องมันอยู่ต่ำกว่าผมไปสามชั้น เพราะงั้นเมื่อเช้าเราเลยเจอกัน แต่ก็ไม่นึกว่ามันจะตามไปถามชื่อถามแส้ผมกับเพื่อนร่วมชั้นอย่างนั้น

“ตามสบายเลยพี่ มีมาม่าอยู่ในครัว ถ้าหิวนะ”

“กินมาแล้ว”

ผมตอบสั้น ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งที่พื้นตรงหน้าโซฟา หยิบมือถือขึ้นมากดเล่นเกมส์ ปล่อยเจ้าของห้องทำธุระทำอะไรไป

“เกมส์นี้ผมเคลียร์จบไปละเชื่อปะ” ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนขี้โม้ ที่ตอนนี้นั่งกัดแอปเปิ้ลกินอยู่บนโซฟาด้านหลังผม “จะดูปะ”

“ไม่อะ”

ผมเลิกสนใจมัน แล้วหันกลับมาเล่นเกมส์ของตัวเองต่อ ได้ยินเสียงมันเคี้ยวแอปเปิ้ลกัดแอปเปิ้ลเสียงดังอยู่ข้างหูสักพักใหญ่ก็เงียบไป พอเหลือบมองถึงเห็นว่ามันยกโน๊ตบุ๊คมานอนเหยียดเล่นเกมส์อยู่ข้างหลังผม

“สนใจอะดิ” มันหันมาถามยิ้ม ๆ “เคยเล่นปะ”

“อืม” อยากจะบอกว่าเกมส์นี้มันยังห่างชั้นจากผมเยอะ

“ผมเพิ่งเล่น” เห็นผมไม่สนใจจะตอบโต้อะไร มันเลยพูดต่อ “เมื่อคืนมีคนใจดีให้อาวุธมาด้วย”

ผมหรี่ตามองชื่อตัวละครในเกมส์มัน ก่อนจะนึกได้ว่าไอ้คนนี้แหละที่ส่งข้อความมาขออาวุธผมไปเมื่อคืน

“โคตรใจดี”

“กูเองแหละ”

มันหันมาทำตาโตใส่ผม ก่อนจะโวยวายเมื่อโดนคนฉวยโอกาสฆ่ามันทีเผลอในเกมส์

“อ่อน”

ผมพูดออกมาก่อนจะกลับมาเล่นเกมส์ของตัวเองต่อ ไม่สนใจอะไรมันอีก




“พี่เบลล์” มันลากเสียงเรียกผม “เป็นพี่จริงดิ”

“...”

“เฮ้ยพี่ ตอบหน่อย”

“...”

“พี่แม่งกวนตีน”

ผมหันกลับไปมองมันด้วยหางตา ก่อนจะหันกลับมาเล่นเกมส์ต่อ

“ทำไม่สนใจอีก”

“...”

“โลกส่วนตัวสูงขนาดนี้เคยมีแฟนเปล่า ถามจริง” ผมชะงักมือที่กำลังเล่น ก่อนจะกดปิดมันลง “เฮ้ยยยย ผมล้อเล่น”

“...”

“โทษทีพี่”

“อือ..” มานึก ๆ ดูก็ไม่รู้จะใส่ใจอะไรกับคนเพี้ยน ๆ อย่างมัน “ไปละ”

“เฮ้ยยยยย”

ผมไม่ได้สนใจเสียงเรียกหรืออะไรอีก ทำแค่เดินจ้ำ ๆ มาเข้าลิฟต์ ที่ก็บังเอิญเปิดมารอรับผมพอดี แต่ก่อนประตูลิฟต์จะปิดสนิท ผมยังทันได้เห็นหน้าตกใจแบบตลก ๆ ของมันอยู่

“หึ ๆ”

มนุษย์บางประเภทก็ดูฮา ๆ ดีเหมือนกัน



Ma-NuD_LaW


คนคุ้นหน้า (Yarkrak)  :m1:

ขอบคุณครับ คุณ treenature งั้นมาตรฐานเดิมนะครับ..มาสั้น ๆ วันละตอน  :m22:

 :z13: ขอบคุณทุกความเห็นครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-04-2016 23:09:59 โดย ลิงภูเขา »

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: รั้ง..รัก.. [2] 8/4/59
«ตอบ #13 เมื่อ09-04-2016 00:37:18 »

พระเอกหรือป่าวนะครับ. ชอบครับ

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
Re: รั้ง..รัก.. [2] 8/4/59
«ตอบ #14 เมื่อ10-04-2016 20:43:26 »

จากชื่อเรื่องพระเอกน่าจะเป็นแฟนเก่า... แต่คนที่เข้ามาใหม่ก็ดูน่าสนใจไม่น้อย

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก.. [2] 8/4/59
«ตอบ #15 เมื่อ10-04-2016 21:13:22 »

เฉลยชื่อเด็กนิติแล้ว น้องเบลล์ ชื่อน่ารักจัง น่าสงสาร ไม่อยากเข้าห้องแต่ไม่รู้จะไปไหน สำหรับเรามันก็ยังติดอยู่ในภาวะพึ่งพาอยู่นะ เหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นแฟนกันมานาน
คู่แข่งน่ากลัวแฮะ เปิดตัวฉากนี้ให้ความรู้สึกสบายใจที่จะอยู่ด้วย ออกแนวร่าเริงเกินขีด
ส่วน นศพ. คนนั้น คุณลิงภูเขายังไม่เฉลยอะไรเลย ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไง

อ้อ เป็นอันตกลงนะคะ วันละตอนนะ จำแม่นเลย ล้อเล่นค่า :bye2:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #16 เมื่อ10-04-2016 23:09:03 »

2.


ก๊อก ๆ

ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาหลังจากได้ยินเสียงเคาะประตูไปแล้วหลายครั้งก่อนจะลุกเดินขยี้ตามาเปิดประตู แต่ทันทีที่ได้เห็นหน้าคนเคาะผมก็แทบอยากจะปิดประตูกลับไปใส่หน้าแรง ๆ

“มีอะไร”

“แม่โทรมา บอกว่าติดต่อเบลล์ไม่ได้”

ผมหันกลับไปโทรศัพท์มือถือตัวเองที่ตอนนี้นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างกองหนังสือตรงหน้าโซฟา แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนผมใช้งานมันหนักมากขนาดไหนทั้งเล่นเกมส์ที่ห้องรุ่นน้องที่ไม่รู้จักชื่อ กลับมาก็เล่นต่อจนกระทั่งแบตเตอรี่หมดถึงได้หยุดอ่านหนังสือเรียนได้ สุดท้ายก็เผลอหลับไปทั้ง ๆ ที่เพิ่งอ่านได้ไม่ถึงสองบท

“แบตหมด” ผมหันกลับมาบอกเขา “ไว้ชาร์ตแล้วจะโทรหาแม่เอง ขอบใจ”

“เอาของเราไปใช้ก็ได้”

ผมก้มมองมัน ก่อนจะนึกถึงข้อความที่เคยส่งเข้ามาในโทรศัพท์เครื่องนี้ ข้อความที่ทำให้ผมต้องเอ่ยปากขอเลิกกับเขา “ไม่รบกวน..”

“เบลล์” เขาเรียกทั้งที่ผมยังพูดไม่ทันจบ “อย่าดื้อ”

ผมหลุดหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น ก่อนจะยื่นมือไปรับมันมาเพื่อกดโทรให้มันเสร็จ ๆ ไป แต่แล้วก็ชะงักเมื่อเห็นว่าตอนนี้ภาพหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

ไม่ใช่รูปของผม แต่กลายเป็นรูปคู่ของเขากับผู้ชายคนนั้น

“กลับไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวใช้เสร็จแล้วเราเอาไปคืน”

“เรารอได้”

ผมเม้มปากตัวเอง กลั้นความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในอก “งั้นก็เข้ามานั่งก่อน”

เห็นเขาพยักหน้าผมเลยเดินแยกออกมาโทรหาแม่ที่ระเบียง ผมยืนกดโทรย้อนกลับไปหาหมายเลขที่เพิ่งโทรเข้ามา ก่อนจะใช้อีกมือกดไปที่หน้าอกตัวเองแรง ๆ เพื่อระงับความรู้สึกวูบโหวงในใจ

ก็เป็นคนเลือกเอง แล้วจะงี่เง่าไม่พอใจไปเพื่ออะไร..




“ทำไมออกมานอนตรงนี้” เขาถามทันทีที่ผมเดินกลับเข้ามาในห้อง “เล่นเกมส์จนดึกอีกแล้วใช่ไหม”

ผมพ่นลมหายใจออกมาขณะยื่นโทรศัพท์มือถือคืนให้เขา “เปล่า”

“...”

“แอร์ในห้องมันเสีย”

อันที่จริงเมื่อคืนผมก็คิดจะเข้าไปนอนเล่นเกมส์ในห้อง แต่เครื่องปรับอากาศมันดันเสีย ผมเลยออกมานอนที่โซฟา สุดท้ายเลยได้อ่านหนังสือหลังเล่นเกมส์เพราะบังเอิญที่กระเป๋ามันวางอยู่ตรงนี้พอดี

“ทำไมไม่โทรเรียกช่าง นอนบนโซฟาเดี๋ยวก็ปวดหลัง..”

“มีน !”

เขาชะงักไปเมื่อถูกผมเรียก ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา “ไว้เราโทรเรียกช่างให้”

“...”

“แล้วอย่าลืมชาร์ตโทรศัพท์ เผื่อแม่จะโทรหาอีก”

เขาไม่พูดอะไรออกมาอีก ผมเลยเดินนำเขามาที่ประตูก่อนจะเปิดมันออกให้เขา “ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง”

“อืม”

“แต่ถ้าไม่จำเป็น ก็อย่ามายุ่งกับเราเลย” ผมพูดก่อนที่เขาจะเดินพ้นประตูไป “เราดูแลตัวเองได้”

“เข้าใจแล้ว”

ทันทีที่ปิดประตูได้ ผมก็เดินตรงมาหยิบสายเสียบชาร์ตไฟโทรศัพท์ตัวเอง ก่อนจะฟุบหน้าลงกับหมอนอิงที่ใช้หนุนนอนไปเมื่อคืน
ไม่ได้ร้องไห้..

น้ำตาผมไม่ไหลออกมาสักหยดด้วยซ้ำ..

จะมีก็แค่รู้สึกขม ๆ ในคอก็เท่านั้น..





ผมต้องเดินลงมาใช้ลิฟต์ที่ชั้นอื่นอาทิตย์ละสองถึงสามหนได้ในตอนเช้า เพราะเดี๋ยวนี้เขามักพาผู้ชายคนนั้นมาค้างด้วยบ่อยขึ้น และผมไม่รู้ว่าเขาจะจงใจด้วยหรือเปล่า ที่แทบจะทุกครั้งเวลาเดินผ่านหน้าห้องผมเพื่อไปเข้าห้องตัวเอง ผมรู้สึกว่าเขามักจะส่งเสียงพูดคุยกันเสียงดังมากเป็นพิเศษ อย่างตอนนี้ก็เช่นกัน

“ไม่เอาน่ามีน”

“นิดเดียวเอง”

“เดี๋ยวก็ถึงห้องแล้ว อย่าซนดิ”


บางครั้งผมก็อยากจะเปิดประตูออกไป ขว้างขวดน้ำหรือข้าวของอะไรที่ถืออยู่ในมือใส่เขา แล้วตะโกนบอกไปว่าให้เลิกหยอกล้อกันเวลาเดินผ่านหน้าห้องผมสักที แต่ผมก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิจะไปทำอะไรอย่างนั้นได้ สุดท้ายเลยทำได้แค่เสียบหูฟังแล้วเปิดเพลงให้ดังที่สุดเท่าที่จะดังได้

มานึกดูแล้วผมน่าจะขอแม่ย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ติดที่ว่าผมยังไม่พร้อมจะถูกซักไซ้ว่าทำไมถึงอยากย้ายไปอยู่ไกล ๆ จากเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวอย่างเขา หรือบางทีผมควรจะอ้างเหตุผลว่าตอนนี้เพื่อนรักของผมคนนี้กำลังต้องการเวลาส่วนตัว เพราะเขามีแฟนแล้ว

หรือไม่ก็ควรเป็นผมเองนั่นแหละ ที่ควรจะบอกแม่ว่าตัวเองมีแฟนแล้วสักที



Ma-NuD_LaW



ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  :pig4:

ออฟไลน์ smmikie

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #17 เมื่อ10-04-2016 23:26:08 »

ทำไมอึดอัด! จะร้องไห้ยังไม่รุ้

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #18 เมื่อ10-04-2016 23:29:03 »

เมื่อตอนที่แล้ว ยังแอบหวังอยู่ว่า นศพ. (ที่ตอนนี้เฉลยชื่อแล้ว) จะแค่่ดึงใครเข้ามาหลอกเบลล์เล่นๆ  เสียดายว่า ที่เราแอบหวังคงไม่ใช่เสียแล้ว ทำไม มีนทำอย่างนี้ล่ะ มันใจร้ายมากเลยนะ ควงแฟนใหม่มาให้เห็นกันอย่างนี้ ไม่คิดรักษาหัวใจกันแล้วหรือไง คนอ่านเจ็บแทน ไม่ต้องรั้งอะไรมันแล้ว มีแฟนใหม่ไปเลยค่ะ เบลล์  :m31:
โอ๋ย อินมากเลย

ออฟไลน์ ROCKLOBSTER

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-4
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #19 เมื่อ10-04-2016 23:43:02 »

 :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
« ตอบ #19 เมื่อ: 10-04-2016 23:43:02 »





ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-4
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #20 เมื่อ10-04-2016 23:59:55 »

หน่วงแบบจึ๊กเข้าไปในท้องเลยค่ะ
ใจเบลล์นี่อาจจะอยากทำให้รู้ชัดๆไปเลยหรือเปล่าว่ามีนรักกันจริงหรือเปล่า
หรือว่าแค่ไหลตามน้ำ ที่คบกันมาก็เพราะเป็นเพื่อน แม่สนิทกัน
เลิกกันก็เหมือนไหลตามน้ำเพราะว่าเบลล์ต้องการ

อยากจะคิดว่ามีนกับแฟนใหม่นี่แค่อยากให้เบลล์รู้สึกหึงที่ทำเสียงดัง
แต่การที่มองจากตัวเบลล์ก็ไม่แปลกที่จะคิดว่าอะไรๆก็เกี่ยวกับตัวเอง
ที่จริงมีนกับแฟนก็อาจจะแค่หยอกล้อเล่นกัน
ที่คิดว่าเสียงดังก็อาจจะเพราะว่ารอฟังตอนเดินผ่านอยุ่หรือเปล่า?

ตัดใจแล้วก็เดินหน้าเถอะ เบลล์เอ๋ย
อีกฝ่ายเดินเลี้ยวไปอีกทางแล้ว
ถึงเวลาเดินไปข้างหน้าเองบ้างแล้วล่ะ

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #21 เมื่อ11-04-2016 00:37:08 »

หน่วงมาก!!!

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3957
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #22 เมื่อ11-04-2016 00:45:50 »

 :katai1:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #23 เมื่อ11-04-2016 01:29:00 »

ตลกกะเบลล์ ถ้าอยู่ใกล้แล้วทรมานขนาดนี้ ย้ายๆไปอยู่อีกที่นึงเลยเถอะ

หรือว่าอยากเรียกร้องความสนใจ ??

ออฟไลน์ chaweewong19841

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-2
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #24 เมื่อ11-04-2016 01:52:29 »

ย้ายไปอยู่ที่อื่นเลย
แล้วก็หาแฟนใหม่

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #25 เมื่อ11-04-2016 04:16:08 »

มีนประชดหรือมีแฟนใหม่จริง ๆ

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #26 เมื่อ11-04-2016 05:59:32 »

อึดอัดมาก

 :ling1:

ออฟไลน์ yanggi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 174
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #27 เมื่อ11-04-2016 07:15:25 »

เหมือนจะยังรักอยู่  แต่ก็มีคนใหม่ คืออะไร ??

ออฟไลน์ Vanillaเปรี้ยว

  • รักเด็กอายุยืนยาว กินเด็กชีวิตเป็นอมตะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: รั้ง..รัก.. [3] 10/4/59
«ตอบ #28 เมื่อ11-04-2016 22:32:07 »

อย่ามาหลอกให้รักแล้วทิ้งเบลล์นะ (กลัวล่วงหน้าไว้ก่อน)

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 815
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: รั้ง..รัก.. [4] 11/4/59
«ตอบ #29 เมื่อ11-04-2016 23:01:09 »

3.


ผมสะพายกระเป๋าเดินออกจากห้องหลังจากช่างเข้ามาซ่อมเครื่องปรับอากาศเสร็จเมื่อตอนเที่ยง เดินเข้าลิฟต์มาไม่ทันไรก็มีคนวิ่งตามเข้ามาด้วย เป็นเขานั่นแหละ..เพราะวันนี้เรามีเรียนช่วงบ่ายเหมือนกัน ผมถอยหลังไปยืนชิดพนังลิฟต์ทันทีที่เขากดหมายเลขชั้น ก่อนจะแกล้งหลับตาไม่รับรู้อะไร เขาเองก็เงียบไม่พูดหรือส่งเสียงอะไรออกมาเช่นกัน จนกระทั่งประตูลิฟต์เปิดขึ้นอีกครั้งเมื่อมีคนเรียก

“พี่เบลล์” ผมลืมตาขึ้นมามองน้องมัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาแบบเซ็ง ๆ “เจอพี่ก็ดีแล้ว”

“...” ผมเงียบ ขณะเหลือบตามองเขา

“กำลังนึกอยู่ว่าจะไปขอพี่จุ๊พาไปหาพี่หน่อย”

ผมเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนจะถามน้องมันกลับไป “มีอะไร”

“ก็กะจะขอโทษ ที่เมื่อคืนพูดไม่ดีใส่” มันว่าแล้วยกมือข้างที่ว่างไม่ได้ถือหนังสือขึ้นมาไว้ที่อกเหมือนจะไหว้ “ไม่นึกว่าพี่จะ..”

“ช่างเหอะ” ผมพูดตัดบทน้องมัน “ไม่ได้คิดอะไรหรอก”

“จริงดิ” พอผมพยักหน้า น้องมันก็ยิ้มร่า “พี่แม่งโคตรใจดี”

“หึ ๆ”

“ยิ้มแล้ววว” ผมเลิกกลั้น แล้วปล่อยให้ตัวเองหัวเราะออกมาอย่างเต็มเสียง “เวลายิ้มออกจะน่ารัก แล้วทำไมชอบทำหน้าเครียด ไม่เข้าใจ”

ผมเหลือบตาไปมองเขาอีกครั้งเมื่อน้องมันพูดอย่างนั้น ก่อนจะก้มหน้าลง นึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตัวเองเริ่มยิ้มน้อยลง “บางทีมึงก็พูดมากไปนะ”

เห็นน้องมันทำหน้างง ๆ แปลก ๆ ผมเลยอธิบายต่อ “เกรงใจคนอื่นบ้าง”

พอผมพูดจบ น้องมันก็หันไปค้อมหัวเป็นเชิงขอโทษกับเขา ก่อนจะขยับมายืนเบียดผมทั้งที่ลิฟต์ใกล้จะเปิดแล้ว “พี่ไปมอไงอะ”

“เดิน..” ผมตอบประชดไป

“งั้นไปรถผมดีกว่า”

ติ้ง !

ผมพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับเมื่อประตูลิฟต์เปิด ไม่ลืมที่จะแอบมองเขานิดหน่อย “แวะซื้อไก่ย่างหน้ามอด้วยดิ”

น้องมันไม่ได้ตอบรับ แต่ดูท่าทางก็รู้แล้วว่าไม่ได้คิดจะปฏิเสธ ผมเลยปล่อยตัวเองให้เดินไปตามแรงลากที่ต้นแขน เลิกสนใจใครอีกคนที่ลงลิฟต์มาด้วยกันไป

ทำไมผมจะต้องคิดว่าเขาจะรู้สึกยังไง ทั้งที่เมื่อกี้เขาไม่ได้ทำเหมือนผมมีตัวตนในสายตาเขาด้วยซ้ำ




“พี่ชอบไก่ย่างร้านเดียวกับผมเลยนะ ส้มตำเขาก็อร่อย ไว้ว่าง ๆ มากินด้วยกันนะ” น้องมันบอกขณะยื่นไก่ย่างกับข้าวเหนียวที่เพิ่งลงไปซื้อมาให้ผม

“ขอบใจนะ”

“ไม่ต้องพี่” ว่าแล้วก็ดันมือผมที่กำลังยื่นเงินไปให้ “ผมเลี้ยง”

“รวยหรือไง”

“ก็ไม่ได้รวย แค่เลี้ยงพี่แค่นี้มันไม่ได้ทำให้จนลงไง”

ผมไม่ตอบหรือเถียงอะไรมัน เพราะคิดว่าคงเปล่าประโยชน์ เลยทำแค่แกล้งยัดเงินกลับเข้าไปในกระเป๋า ก่อนจะแอบยัดมันลงไปที่พื้นใต้เบาะเมื่อน้องมันเผลอ

ผมไม่เคยชอบติดหนี้ใคร ไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม..

แต่ความรู้สึกนึกคิดแบบนี้ กลับไม่เคยเกิดขึ้นเลยเวลาที่อยู่กับเขา..

“ไม่นึกว่าพี่จะกินง่าย ดูท่าทางเหมือนคนเอาใจยาก ๆ อะ”

“...”

“ดูขนาดผมจะพูดไรด้วยนะ ยังต้องคิดแล้วคิดอีก กลัวพี่จะโกรธ”

“นี่ขนาดคิดแล้วนะ” ผมตอบกลับไปนิ่ม ๆ ก่อนจะฉีกไก่กินแบบไม่สนใจเจ้าของรถ

“ดูดิ..ตอกกลับมาซะผมแทบหงาย”

“หึ ๆ”

แล้วผมก็นั่งกินมื้อเที่ยงตัวเองบนรถน้องมันแบบนั้นทั้งที่ถึงที่จอดรถแล้ว น้องมันก็ยังอุตส่าห์ทำใจเย็นรอผมกินจนอิ่มเหมือนกัน ก่อนจะอาสาเอาขยะไปทิ้งให้ตอนที่ผมเดินวนหาที่ล้างมือ สุดท้ายพอไม่มีก็ต้องพึ่งกระดาษชำระในรถน้องมันมาเช็ดมือแทน มานึกดูแล้ว เมื่อก่อนเวลาแบบนี้เขาจะเป็นคนพกผ้าเช็ดมือแบบเปียกมาให้ผมไว้ใช้ เผื่อหาที่ล้างมือไม่ได้แบบนี้

แล้วผมจะคิดถึงมันไปทำไมกัน ไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไรขึ้นมาเลย..




“เลิกกี่โมงอะ กลับด้วยกันไหมพี่”

ผมหันไปมองคนถามที่ตอนนี้เดินมาส่งผมที่หน้าห้องเรียน “ชื่อไรอะ”

“...”

“ไม่มีชื่อเหรอ” ผมถามเมื่อเห็นน้องมันเงียบ

“เปล่าพี่..แค่เอ่อ..”

“...”

“เฮ้อ..บิ๊กพี่”

“...”

“ชื่อบิ๊กพี่..อย่าลืมนะ..”

“อืม”

แล้วผมก็เดินแยกมาเข้าห้องเรียน เลือกเดินไปนั่งแถวหน้าสุดของห้อง ก่อนจะรื้อหนังสือ สมุด ปากกาออกมาวางเตรียมไว้ “บิ๊กเหรอ..”

คงถึงเวลาที่ผมจะต้องตั้งใจเรียนจริง ๆ แล้วสักที

“พี่เบลล์” ผมหันไปมองน้องมันที่เดินตามผมเข้ามาตอนไหนไม่รู้ “ไหน ๆ ก็รู้จักกันแล้ว”

“...”

“ขอเบอร์พี่หน่อยดิ”

สุดท้ายพอผมยื่นโทรศัพท์มือถือให้ น้องมันเลยได้ไปทั้งเบอร์ ไลน์ ทวิตเตอร์ หรือแม้กระทั่งเฟซบุ๊กของผม แถมยังกดรับเพื่อนเองเสียเสร็จสรรพ

“ต้องการอะไรอีกไหม”

ผมถามแกมประชด แต่น้องมันกลับตอบมาหน้าระรื่นว่า “ไว้ผมจะขออีกทีครับ ตอนนี้ขอไปเรียนก่อน”

กวนแต่พอดีมันก็น่ารัก แต่กวนมากไป บางทีผมก็อยากเตะมันไปไกล ๆ

“ไว้เลิกเรียนผมโทรหานะพี่”

“...”

“อย่าชิ่งหนี ไม่รับสายอะ”

“...”

“อย่าลืมว่าเราอยู่คอนโดเดียวกัน”

“แล้วแต่มึงเลย”

อยากจะทำอะไรก็ทำไป ผมก็จะทนเท่าที่ทนได้แล้วกัน..


Ma-NuD_LaW


ยูสคุ้นเคยทั้งนั้นเลยยยยย สวัสดีนะครับ  :m23:

สงกรานต์ไปเที่ยวไหนกันครับ ผมไม่ได้ไปไหนคงมาอัพนิยายเหมือนเดิม ดึกๆ ใครว่างก็แวะมาอ่านกันเนาะ ใครไม่ว่างก็ไว้รวบยอดหลังวันหยุดเลยแล้วกัน  :m26:

ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  :z13:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด