❤ หลงกาว(น์) ll Love Addict ❤ [END]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤ หลงกาว(น์) ll Love Addict ❤ [END]  (อ่าน 403180 ครั้ง)

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 316
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17

     

หลงสุดท้าย : ก้าวต่อไป [END]






Page : Cuteboy



 




Status : ความรักดีๆ เกิดที่คิวท์บอย #แฟนหมอ #แฟนนิเทศ #ลุ้นแทบตายสุดท้ายก็ได้กัน


- Comment -



‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด’

‘#หมอมีแฟนหล่อบอกต่อด้วย’

‘#ทีมยิมปาย #ทีมปายยิม’

‘ทีมน้ำตาเช็ดหัวเข่า’

‘ตายอย่างสงบศพสีชมพู’

‘ไปค่ะ ไปแต่งงานกันเลย ฮืออออ’

‘ผัวทั้งสองทำไมทำกับเมียเช่นนี้ ต่อไปนี้เมียคงต้องกินน้ำตาแทนข้าว ถถถถถถ’





        [ยิม]




        “ไอ้หน้าด้าน”

        ไอ้โอ๊คเงยหน้าจากจอแท็ปเท็ตที่ปรากฏภาพเพจๆ หนึ่งที่แคปภาพจากโปรแกรมการโพสรูปส่วนตัวของผมกับหมอไปโพส มันเลื่อนดูไปมาก่อนจะหันมาด่าผมอย่างขบขัน

        “มึงนี่มันช่างกล้า” มันยังแซวต่อเนื่อง “นี่คงไปบังคับให้หมอลงด้วยสินะ”

        ผมแค่หัวเราะ อยากจะตอบว่าเปล่าเลย ตอนแรกกะจะแค่หยอกหมอเล่นใครจะไปคิดว่าหมอจะสวนกลับเร็วขนาดนี้ แต่ไม่รู้ทำไมมันเป็นการรู้ทันกันที่ผมโคตรชอบเลย จริงอย่างที่หมอปายบอกผมว่าเขาไม่เคยคิดปิดบังเรื่องเราคบกันเลย เพราะในเมื่อมีใครถามหมอก็ตอบ แต่ต่อไปนี้คงไม่ต้องตอบแล้วเพราะเล่นประกาศผ่านสื่อกันขนาดนี้

        ผมยิ้มอย่างครึ้มอกครึ้มใจตอนที่มารับหมอที่คณะแพทยศาสตร์พร้อมกับไอ้โอ๊ค จริงๆ แล้วต่างคนต่างก็มารับคนของตัวเอง เหมือนผมจะลืมเล่าอะไรไปบางอย่าง  ผมลืมบอกไปว่าตอนนี้เพื่อนผมทั้งสองมันกระชับสัมพันธ์แนบแน่นด้วยการก้าวข้ามความเป็นเพื่อนไปเรียบร้อยแล้ว

        “กูอนุญาตให้มึงเอาไปลองเล่นกับเนมมันดู”

        “เออเข้าท่าดี”

         ไอ้โอ๊คทำท่าทำทางเห็นด้วย แต่สีหน้าแววตามันโคตรเจ้าเล่ห์เห็นแล้วนึกกลัวแทนเพื่อนตัวน้อยของผมจัง ไอ้ห่านี่ยิ่งชอบทำอะไรสัปดนๆ อยู่ ไม่รู้คบกันอิท่าไหนผมเห็นเนมมันเดินขาเป๋มาเรียนได้เกือบทุกวัน ผมคิดแล้วได้แต่ส่ายหน้าพอดีที่นิสิตแพทย์สามคนเดินทำหน้าเหนื่อยอ่อนมาแต่ไกล

         ผมอมยิ้มเมื่อเห็นสภาพของหมอที่ตาแทบจะปิดอยู่แล้ว ยิ่งท่าทางอิดโรยแบบนั้นเห็นแล้วชวนสงสารเพราะตั้งแต่เปิดเทอมมาผมเห็นหมอเรียนหนักทุกวัน เวลาว่างส่วนใหญ่จะหมดไปกับการนอนนิ่งๆ ที่คอนโดมากกว่าการออกไปเที่ยวด้วยกันตามประสาคนรัก



        “ไหวมั้ยครับเนี่ย”

        หมอพยักหน้าหงึกหงัก โบกมือลาหมออั้มกับหมอหยกที่สภาพไม่ต่างกัน แล้วสองคนนั้นก็เดินลับไปยังลานจอดรถ ทันได้เห็นหมอหยกเดินเซไปมาจนหมออั้มต้องโอบเอาไว้ ผมเหลือบตามองหมอปายที่ยิ้มเสียกว้างเมื่อเห็นภาพนั้นทั้งๆ ที่ตัวเองตาจะปิดอยู่แล้ว

        “งั้นกูไปหาเนมก่อนนะมึง”

        คราวนี้ไอ้โอ๊คก็ลาไปอีกคนหลังจากทักทายกับหมอเรียบร้อยแล้ว หลังจากพาตัวเองเข้ามาในห้องโดยสารได้หมอก็หลับสนิททันทีจนผมต้องปรับเบาะให้เอนลงเพื่อหมอจะได้นอนสบายหน่อยแล้วผมจึงได้หันกลับไปสนใจกับถนนต้องหน้า ผมใช้เวลานานพอสมควรเนื่องจากตอนเย็นเป็นเวลาเลิกงาน พาหนะบนท้องถนนถึงได้ติดแน่นจนไม่ขยับ แต่ดีอย่างเพราะรถติดนานๆ ทำให้ผมได้หันมาสังเกตใบหน้าหลับพริ้มของหมอ คงจะเหนื่อยจริงๆ เพราะเห็นนอนไม่ขยับเปลี่ยนท่าทางเลย

        ผมเกลี่ยปลายนิ้วไปใบหน้าและริมฝีปากอย่างเบามือเพราะกลัวจะไปรบกวนการนอนของหมอ เสียงเพลงเบาๆ จากวิทยุที่เปิดคลอในห้องโดยสารทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสบายขึ้นทั้งที่รถติดกันแน่นขนาดนี้ ผมนั่งฮัมเพลงคลอไปพลางมองหน้าหมอไปพลาง ในหัวก็กำลังคิดว่าวันนี้จะทำอะไรกินดี ทุกวันนี้ผมแทบจะไปขลุกอยู่ในห้องหมอแทน นับครั้งได้ที่ไปนอนห้องตัวเองคิดแล้วก็ขำ ดีว่าเก็บห้องไว้ให้น้องสาวที่ไปขอพ่อกับแม่ว่าถ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยติดจะย้ายมาอยู่คอนโด ไม่งั้นผมคงขายไปไม่ก็ปล่อยให้เช่าแทน เพราะสภาพห้องทุกวันนี้เหมือนร้างยังไงก็ไม่รู้


        ผมใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงฝ่าการจราจรมาถึงคอนโดที่ห่างจากมหาลัยเพียงไม่ถึงสิบกิโล พอรถจอดสนิทได้สักพักหมอก็เริ่มขยับตัวตื่นขึ้นพอดี

       “ถึงแล้วเหรอ”

       “ครับ”
 
       หมองัวเงียคว้าเอากระเป๋าแล้วเดินมาวางมือผมที่ยื่นรอท่าอยู่ แล้วพวกเราก็เดินกุมมือเดินเคียงข้างกันไป

       “แล้วนี้กินอะไรดีครับ”

       หมอทำท่านึกๆ ก่อนจะยิ้มออกมา “วันนี้กูจะทำสปาเก็ตตี้แกงเขียวหวาน”

       “จริงเหรอครับ?”

       “อืม”

       “งั้นผมจะรอกิน”

        ผมพูดยิ้มๆ จำได้ว่าเคยพนันกับหมอว่าถ้าผมชนะผมอยากกินของโปรดฝีมือหมอ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีโอกาสสักทีเพราะหมอยุ่งเหลือเกินจนคิดว่าหมอลืมมันไปแล้วซะอีก อยู่ๆ หมอมาพูดว่าจะทำให้กินแบบนี้ในอกผมมันเลยรู้สึกอุ่นๆ บอกไม่ถูก

        ตั้งแต่พวกเราตกลงเป็นแฟนกัน ถึงภายนอกจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป แต่เรารับรู้กันเองว่าภายในใจต่างหากที่เปลี่ยนไป เราคงไม่สังเกตว่าต่างฝ่ายต่างพยายามปรับตัวเข้าหากันให้มากขึ้น เรียนรู้ตัวตนของอีกฝ่ายและพร้อมจะทำให้เรื่องของตัวเองเป็นเรื่องของเราสองคน หมอไม่ใช่คนที่ชอบพูดแต่การกระทำของหมอมันชัดเจนเสมอและมันทำให้ชีวิตรักของเราดำเนินไปอย่างเรียบง่าย

        พอมาถึงห้องหมอรีบวางกระเป๋าก่อนจะสวมผ้ากันเปื้อนแล้วเดินเข้าครัวไป ผมอมยิ้มยืนมองแผ่นหลังหมอขยับไปมารอบๆ ครัว ไม่รู้ทำไมภาพตรงหน้าถึงทำให้ผมมีความสุขนัก ไม่นานกลิ่นหอมของอาหารก็โชยมาจนผมต้องขยับเข้าไปยืนซ้อนหลังพ่อครัววันนี้ ผมวางมือข้างหนึ่งที่สะโพกของหมอแล้วบีบเบาๆ หมอแค่หันมาก่อนจะใช้ช้อนตัวอาหารที่กำลังร้อนๆ อยู่ในกระทะขึ้นมาเป่าแล้วส่งให้ผมชิม


        “ร้อนนะระวังหน่อย”

        หมอเอ่ยเตือนทั้งๆ ที่ตัวเองเป่าให้มันเย็นอยู่ตั้งนานกว่าจะส่งให้ผมได้ชิม ผมอมยิ้มแล้วก้มไปงับอาหารในช้อน รสสัมผัสแรกที่โดนลิ้นนุ่มละมุนจนเผลอยิ้ม

        “อร่อยครับ”

        “ไปจัดโต๊ะรอเลย”

        “ครับ”

        รับคำแล้วก็ก้มลงไปกดจูบต้นคออีกฝ่ายเสียหน่อย หมอก็เร็วพอตัวเพราะพอผมเงยจากคอขาวๆ นั่นฝ่ามือหมอก็กระทบอกผมเต็มๆ

        “ไอ้ห่านี่”

        “ก็ผมมันเขี้ยว”

        “กูคนไม่ใช่ตุ๊กตายางที่มึงจะขยี้ขยำยังไงก็ได้นะ”

        “ถ้าเป็นตุ๊กตายางจริงๆ ผมแทงไปนานแล้ว”

        ...พลั๊ว...


        “ไอ้ห่านี่ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้รึไงวะ” หมอทำเสียงเขียว “มึงนี่มันเสื่อมจริงๆ”

        “ผมก็คิดทุกครั้งที่ใกล้หมอนั่นแหละ ผมพูดจริงนะหมอได้สักครั้งผมจะตั้งใจเรียนเลยเอา”

        ผมยืดอกรับแมนๆ เพราะตั้งแต่คบกันมามากสุดก็แค่กอดจูบ ผมรู้ว่าหมอพยายามบ่ายเบี่ยงถึงจะไม่ปฏิเสธผมตรงๆ ผมก็พอจะรู้ที่หมอไม่ให้คงเพราะยังกังวลอยู่ ก็แหงล่ะในเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่มียอมเป็นฝ่ายถูกกระทำ พออารมณ์ถึงขีดสุดกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มมันก็พังไม่เป็นท่าไปเสียทุกครั้ง

        นึกแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ

        “มึงก็ยอมกูสิ เดี๋ยวกูจัดให้เลย”

        “หมอทำไหวเหรอ หัวถึงหมอนก็นอนหลับสนิทขนาดนั้น” ผมเอ่ยแซวจนอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ “ผมว่าหมอนอนเฉยๆ ดีกว่า ผมทำเอง”

        “มึงแม่ง”

        “ผมไม่ทำหมอเจ็บหรอกเชื่อสิ”

        “ไอ้ตอแหล”

        “หมอใจร้ายว่ะ ผมทำใจลำบากนะโว้ยอยู่กับแฟนแทบจะตลอดเวลา ไม่คิดก็แปลกแล้วครับก็หมอทำตัวน่ารักทำไม”

        “น่ารักพ่องมึงดิ”

        หมอหน้าแดงเตะขาผมแรงๆ “ไปเลยไสหัวไปจัดโต๊ะเลย ไม่งั้นไม่ต้องแดกข้าว”

         “ไม่กินข้าวแต่กินหมอแทนได้มั้ย”

         หมอสบถ “กินตีนกูนี่” แล้วยกเท้าให้ผมเสร็จสรรพ

         “โธ่หมอ”


         เป็นอันว่าเรื่องนี้ก็ตกไปเมื่อถึงเวลาทานข้าว หลังจากนั้นผมกับหมอก็แยกไปทำงานของตัวเองคนละมุม ผมเงยหน้าขึ้นมาอีกทีอีกสี่ทุ่มกว่าแล้วดีว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดเลยรู้สึกดีหน่อยไม่ต้องเร่งรีบเข้านอนเหมือนวันธรรมดา ผมเดินไปรินน้ำในห้องครัวก่อนเยี่ยมหน้าไปแถวโต๊ะหนังสือของหมอแต่กลับไม่เห็นเจ้าตัว ปกติผมไม่ค่อยอยากกวนเวลาที่หมออ่านหนังสือเพราะเข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการสมาธิ แต่เสียงน้ำจากห้องน้ำที่ไหลเอื่อยๆ บ่งบอกว่าหมอกำลังอาบน้ำอยู่ นั่นแหละทำให้ผมนึกอยากทำอะไรแผลงๆ อย่างครึ้มอกครึ้มใจ

          ผมปลดเสื้อผ้าออกจากตัวก่อนจะเดินอย่างเงียบเชียบเข้าไปในห้องน้ำ หมอมีนิสัยอย่างหนึ่งที่ไม่ชอบล็อกประตูห้องน้ำซึ่งมันเป็นนิสัยที่ผมโคตรชอบเลย อาจจะเพราะเสียงน้ำจากฝักบัวที่ดังพอสมควรทำให้หมอไม่รู้ว่าผมมายืนมองหมอเปลือยกายอยู่ด้างหลัง

          ผมชอบสรีระของหมอจริงๆ ให้ตายเถอะ หมอเป็นผู้ชายร่างสูงโปร่งมีกล้ามเนื้อในส่วนที่สมควรมีถึงแม้รูปร่างไม่ต่างจากผมมากนัก จะห่างก็แค่ส่วนสูงที่ผมสูงกว่าเล็กน้อย และสีผิวที่หมอขาวกว่ามากเนื่องจากผมเป็นคนชอบเล่นกีฬากลางแจ้งทำให้ผิวที่เคยขาวกลับคล้ำลง ผมก้าวเข้าไปเรื่อยจนไปยืนอยู่ใต้ฝักบัวเช่นเดียวกับหมอนั่นแหละหมอถึงเพิ่งรู้ตัว


         “ไอ้หมายิม”

         “ครับ”

         “มึงเข้ามาได้ยังไง”

         “ ก็หมอไม่ได้ล็อกนี่”

         หมอทำหน้าเหมือนกินยาขม

         “มึงออกไปก่อนไปกูใกล้จะเสร็จแล้ว” ผมอมยิ้มมือเลื้อยไปตะปบเอวอีกฝ่าย หมอหน้าตื่นผลักอกผมออกทันทีแต่ไม่ทันเสียแล้วเพราะผมดันหมอเข้าข้างกำแพงแล้วแล้วประกบจูบอีกฝ่ายทันที

         “อื้ม”

         “หมอครับ”

         “ปล่อย ปล่อยก่อน”

         ผมไม่ฟังปากก็ทำหน้าที่บดคลึงไปทั่วใบหน้า มือก็ลูบไล้ร่างกายอีกฝ่ายโดยเฉพาะบริเวณบั้นท้ายผมจับคีบเนื้อแถวๆ บีบคลึงอย่างมันมือ รู้สึกได้เลยว่าคนในอ้อมแขนตัวสั่นขึ้น หมอทุบอกผมแรงๆ เพราะถูกจูบจนหายใจไม่ทันพอถอนจูบออกมาหมอถึงกับเซจะล้มดีว่าผมคว้าตัวไว้ทัน

         “......”

         “ไอ้ห่ายิม ไม่เอา”

         “เอาเหอะหมอ ผมไม่ไหวแล้ว”

         “เอากับผีน่ะสิ”

         “เอากับหมอนี่แหละ”


          หมอยกขาเตรียมกระแทกกึ่งกลางลำตัวผม แต่ขอโทษครั้งนี้ผมซ้อมมาดีเพราะเตรียมการเอาไว้แล้ว หมอเลยเสยลมวืดอย่างหัวเสีย ผมจึงได้โอกาสคว้าขาหมอข้างนั้นแล้วดึงให้สูงขึ้นแยกจากอีกข้าง ก่อนจะก้าวไปสอดตัวอยู่ที่หว่างขาอีกฝ่าย สังเกตว่าหมอหน้าแดงก่ำทั้งยังกระหน่ำทุบผมอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมเลยจัดการด้วยการงับปากหมอแรงๆ มือข้างหนึ่งเค้นคลึงร่างกายหมอมันมือ อีกข้างก็เลื่อยไปยุ่มย่ามตามสะโพกและบั้นเอวอีกฝ่าย หลังจากสู่รบกันพักนึงสุดท้ายหมอถึงกับหอบหายใจไม่ทัน ลมหายใจสั่นสะท้ายดูเหนื่อยอ่อน สุดท้ายหมอเลยซบใบหน้าลงที่แผ่นอกอย่างยอมจำนน

          “ยอมยัง”

          “......”

          “อะไรนะครับ?”

          เสียงหมองึมงำอยู่ในอกจนต้องถามย้ำอีกครั้ง หมอผงกหัวจากอกผมแล้วมองตาขวาง

          “จะทำอะไรก็ทำไอ้เหี้ย”

          “ โธ่แล้วก็ไม่พูดดังๆ ไอ้ผมก็นึกว่าเหนื่อยที่แท้ก็เสียวอยู่”

          “กูเกลียดมึงฉิบหายไอ้หมานี่”

          หมอตะโกนเสียงดังลั่นจนขี้หูผมแทบเต้น ซ้ำยังซัดหมัดมาอีกตุบ แล้วพิงแผ่นหลังกับผนังห้องน้ำท่าทางราวกับจะหลับเสียให้ตาย

          “เฮ้ยหมอหลับไม่ได้นะ เรายังไม่บรรลุวัตถุประสงค์กันเลย”

          ผมขยับไปอุ้มอีกฝ่ายทันที ก่อนจะค่อยๆ พาไปยังที่เตียงในห้องนอน หมอปรือตาขึ้นมาสีหน้าเหมือนอยากจะด่าผมเต็มแก่ เมื่อแผ่นหลังหมอสัมผัสกับเตียงนอนหมอก็ขยับไปซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ผมสังเกตว่าทั้งใบหน้าและลำคอของหมอแดงเรื่อยโคตรน่ามอง ผมอมยิ้มขยับไปหยิบของสำคัญที่ซื้อเตรียมไว้ตรงลิ้นชักข้างเตียงนานแล้ว เสียงฉีกซองทำเอาคนในผ้าห่มสะดุ้งโหยง ก่อนที่หมอจะค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม

         “เอาจริงเหรอวะ”

         หมอถามเสียงอ่อย “ไว้วันหลังไม่ได้เหรอวะ วันนี้กูง่วงอยากนอน ”

          “รีบทำรีบนอนไงหมอ”

          หมอสบถในลำคอแล้วกลับมาทำตาขวางใส่ผมอีกครั้ง “เออ ไอ้เหี้ย”

          ผมหัวเราะก๊ากขยับไปสอดตัวในผ้าห่มผืนเดียวด้วยท่าทางที่คร่อมทับอีกฝ่าย ผมโน้มไปไซร้คออีกฝ่ายแต่หมอยกฝ่ามือดันอกผมเอาไว้ ผมเลยเลิ่กคิ้วถาม

         “สัญญากับกูก่อน”

         “ครับ”

         “นอกใจกูเมื่อไหร่มึงตาย”

         “ครับ”

         “ทำให้กูเสียใจเมื่อไหร่มึงตาย”

         “อ่าฮะ”

         “ยอมเป็นรับให้กูเถอะ ถ้าไม่อยากตาย”

         “อะ”

         เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ขณะที่กำลังจะตกปากรับคำอย่างคล่องปากก็รู้สึกเอะใจในคำพูดของหมอ ดีว่าไหวตัวทันไม่งั้นสถานการณ์พลิกผลันสบายตูดแน่กู ผมหรี่ตามองจับผิดหมอซึ่งอีกฝ่ายสบถอย่างหัวเสียที่ผมดันรู้ทัน

         “หมอนี่ร้ายชะมัด”

         “ถ้าไม่รีบทำก็ลงไปจะนอน” หมอพูดเสียงดังดูมีน้ำโห

         “หมอนับ 1 2 3 เลย”

         หมอสบตาผมนิ่งแล้วเริ่มนับ “1 2 3”

         “โอ้ย”

         หมอร้องลั่นจิกหนังศีรษะผมอย่างจนหน้าหงาย ดีว่าผมประคองตัวทันไม่งั้นโดนพลิกแน่

         “1 2 3 เริ่มสิโว้ย ไม่ใช่ 1 2 3 แทง”

         ผมหัวเราะร่วนก่อนจะจูบหน้าผากหมอเบาๆ “ไม่นับแล้วเสียเวลา เอาจริงเลย”

         “ไอ้เหี้ย”

         ผมโอบประคองหมอเอาไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับกดจูบที่หน้าอกข้างซ้ายตรงหัวใจอีกฝ่าย และพร่ำบอกหมอว่าหมอไม่ต้องกังวลใดๆ หรอก เพราะผมบอกตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าตั้งแต่วันที่หมออยู่ในสายตาของผม ผมไม่มีทางมองเลยหมอไป ความรู้สึกของผมตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ไม่เคยเปลี่ยนไป หมอที่ผมเจอในวันแรกกับหมอที่อยู่ในอ้อมกอดผมเป็นเจ้าของไข้ของผมแล้ว


        หมอเป็นของผมแล้ว

        เราเป็นเจ้าของกันและกัน



         จริงๆ แล้วการพบเจอของคนสองคนก็เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ บางครั้งก็พบเจอรู้จักเพื่อที่จะจากลาไป บางครั้งความรู้สึกก็นำพาให้ข้องเกี่ยวกันจนเกิดเป็นความรัก ผมไม่รู้ว่ากาลเวลาจะทำให้เรื่องราวเปลี่ยนไปหรือเปล่า ผมรู้แค่ว่าวันนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้รับความรักดีๆ ของหมอ

        “ผมรักหมอครับ”

        “แต่กูเกลียดมึง โอ้ย”



         ผมบอกหมอแล้วว่าผมอ่ะ “หลงกาว(น์)” และผมตอนนี้ผมก็หลงหมอที่สุด หมอปายของผมแม่งโคตรน่ารักเลยว่ะ ผมหอมหน้าผากหมอแล้วก้มลงไปกระซิบข้างหูหมอว่า ‘เป็นแฟนผมแม่งโคตรดี เอวสี่จีซอยก็ถี่แถมยังชอบเบิ้ล’




- END -







บทส่งท้ายแล้วนะคะ สุดท้ายก็สามารถอดทนฝ่าฝันมาจนถึงตอนนี้ 5555++++
ขอบคุณทุกความคิดเห็น ทุกกำลังใจที่มีให้กันมาตลอด  :hao5: :sad4:
หลงกาว(น์) เริ่มเขียนตอนกำลังเริ่มทำทีสีสลากยาวมาจนกระทั่งเรียนจบ (ยาวนานมาก)
เรียกได้ว่าเป็นการเขียนที่ผลุบๆโผล่ๆมาตลอด หายไปนานๆจนรู้สึกท้อต่อไม่ติด
แต่ต้องขอบคุณนักอ่านที่รอคอยกัน ให้กำลังใจกัน ทำให้มีวันนี้จนได้ ขอบคุณจริงๆนะคะ
แล้วเจอกันเรื่องหน้าค่ะ  :mew1:


ออฟไลน์ Babelilong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
    • Facebook  เข้ามาขอเป็นเพือนได้เลย
เขาได้กันแล้วว
 :heaven :hao5:เราจะรอติดตามเรื่องต่อไป
 :katai5: :katai5:
 :pig4:

ออฟไลน์ loveaaa_somsak

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-3
เป็นนิยายอีกเรื่องที่เข้าลิสต์นิยายในดวงใจของผมเลย ขอบคุณมากครับ


ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6300
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ยิมตลกตลอดเวลาอ่ะ 5555

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
สโลแกนนายสุดยอดมากยิม 55555555 o13 o13

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4994
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ dilokrittisak

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
จบแล้ววว. ดีงาม

สนุกมากครับ

ขอบคุณคนแต่งด้วยนะครับ,,,

ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0

ออฟไลน์ Ra poo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 588
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
น่าร้ากกกก ครั้งหน้าหมอสนใจออนท็อปบ้างมั้ยคะ 5555555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3709
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4

ออฟไลน์ BaGgYsOdA

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
จบแล้ว ดีใจด้วยย  :pig4:  :pig4:

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5503
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

ออฟไลน์ Yunatsu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3664
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-5
หมอต้องเอาคืน จิงงง เชื่อดิ 55555

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
สโลแกนสุดท้ายนี่ตลก หมอได้ยินคงฟาดอีกที 555555 กวนมาก  :m20:

ออฟไลน์ GOLDMIND

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ขอบคุณมากค่าา
ยิมมันกวนตีนจนหยดสุดท้ายจริงๆ 555
งี้หมอเหนื่อยตาย คิคิ อดทนไว้นะหมอออ

ออฟไลน์ เป็ดอนุบาล

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:จบแล้วคงคิดถึงหมอปายกับยิมไปอีกนาน

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
จบแล้ว สนุกมากๆเลย~

ออฟไลน์ asakurafy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 27
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
 :impress2: 555+ ยิมเกือบหลงกลล่ะ
จบแล้วก็แอบเสียดาย แต่ไม่เป็นไรเรื่องต่อไปเราก็จะตามนะ
จริงๆอยากให้มีตอนของเนมกับโอ๊คอีกก็ดีนะ อั้มกับหยกด้วย

ออฟไลน์ munoy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ยิม ปายน่ารักกกก สุดท้ายก็ได้กัน    :-[ :-[

เรื่องนี้สนุก น่ารัก ลุ้นตลอดเรื่องเลย

ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆน้าาาา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ minneemint

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4114
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
เป็นเรื่องราวแบบอบอุ่นดีนะ
ขอบคุณคนเขียนค่ะ

ออฟไลน์ Imagine_chic

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
จบแล้วววว
หมั่นไส้ยิมมาก อยากให้นางโดนกดบ้าง :hao3:
ชอบพล็อตและการดำเนินเรื่องของเรื่องนี้มาก
แต่มีคำผิดหรือเขียนสลับกันเยอะมาก
ถ้าแก้ไขตรงนี้ได้เราว่าจะเป็นเรื่องที่ดีมากๆเรื่องนึงเลย
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้และรอติดตามผลงานเรื่องต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ snice_cz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 727
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
5555 จบได้น่ารักมากกกค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ ZeeKiN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อ่านรวดเดียวจบ ค่าาาา.รอสเป 5555

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 910
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
555 ขำสโลแกรนนางจริงๆ
ต่อไปพี่หมอคงได้เจอถี่แน่ๆ >„<

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2685
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
หมอปายยยยย รับรองไม่เหงา ไม่เปลี่ยวแน่  5555
ยิมชอบแบบนี้ก็ไม่บอก เร็ว แรง ถี่ แถมไม่มีให้สัญญาณ รับรองฉลุยย

น่ารักมากเลยค่ะ เค้ามีโมเมนท์ดูแลกัน มีย้ายเข้าห้องหอ
ที่สำคัญเค้าเปิดเผยค่ะ ดีต่อใจจริงๆ

จบจริงๆแล้วใช่ไหมคะ คิดถึงแย่เลย มาต่ออีกก็ได้นะคะ 5555




ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
น่ารักอะ ขอบคุณคร๊าบบบบ

ออฟไลน์ missyaoi

  • INDY^^
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-1
ดีต่อใจจริงๆ ค่ะเรื่องนี้ ขอติด #หลงกาว(น์) ด้วยคน  o13 o13

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
ในที่สุดดดด หมอปายก้ไม่รอด5555
เกลียดสโลแกนยิมมากอะ
บ่งบอกเกินไปมั้ยเธอออว์
จบแล้ววน่ารักมากค่ะ ยังไม่อยากให้จบเลย
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ ติดตามค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด