Poor Boy…รักนี้ไม่มีเสียง [Yaoi Boy’s Love] อัพตอน20 (31/05/59) END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Poor Boy…รักนี้ไม่มีเสียง [Yaoi Boy’s Love] อัพตอน20 (31/05/59) END  (อ่าน 83661 ครั้ง)

ออฟไลน์ TORORO-PD

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
ติดตามอย่างตามติด

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy 7

     นี่ก็ผ่านไปกว่าสัปดาห์แล้วกับการเปิดเทอม  เทียนได้เพื่อนอย่างคีย์มาแบบงงๆ ทั้งๆที่คิดว่าอีกคนแค่พูดเล่นๆเรื่องเป็นเพื่อน

กับเขาแต่กลับกลายเป็นว่าตลอดเวลาสัปดาห์นึงที่ผ่านมาอีกคนทำตัวติดกับเขาอย่างกับแฝดสยามยังไงยังงั้น

     “วันนี้ปีสองนัดรวม  เบื่อชิบหาย”คีย์บ่นๆขณะที่กำลังเดินลงจากตึกเรียน  เพราะช่วงนี้ยังอยู่ในช่วงรับน้องใหม่  ปี1ยังคงต้อง

เจอปี2อยู่เรื่อยๆ  จากที่ได้ยินมาเย็นนี้น่าจะนัดจำสายรหัส

     “แต่เย็นนี้จับสายรหัสนะ  ไม่ตื่นเต้นเหรอ”เทียนว่า  เขารู้สึกว่าตัวเองกล้าพูดขึ้นเยอะหลังจากที่ได้รู้จักคีย์  เพราะอีกคนพูด

มากไม่ใช่น้อย  ชวนเขาคุยนั่นคุยนี่ไม่ขาดปาก

     “น่าตื่นเต้นตรงไหน”คีย์ว่าพลางยักไหล่ก่อนจะโอบไหล่เพื่อนตัวเล็กเดินไปที่โรงอาหารอย่างเคยชินพร้อมกับเหลือบสายตา

ไปมองผู้ชายรอบข้างที่มองเพื่อนเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย  เทียนมันแม่งไม่รู้ตัวหรอกว่าหน้าอย่างมันเป็นที่ต้องการขนาด

ไหน  ถามว่าเขาชอบแบบมันมั้ย?...อืม...มันก็น่ารักนะแต่ดูซื่อๆ  เขาชอบแรงๆ ปากจัด  แบบใครบางคนมากกว่า   ...เลิก

เรียน...อย่างที่บอกวันนี้ปี2นัดปี1เพื่อมาจับสายรหัส  คณะสถาปัตยกรรมเป็นคณะไม่ชอบอะไรหวือหวามากไม่ต้องมีพิธีรีตอง

อะไรมากมายในการหาพี่รหัสเพียงแค่จับสลากแล้วตามหาตัวพี่รหัสตัวเองให้เจอแล้วทำยังไงก็ได้ให้พี่รหัสรับเข้าสายพาไปเจอ

ลุง/ป้ารหัส  ปู่/ย่ารหัสต่อไป

     “คนต่อมา”เสียงรุ่นพี่ว่าก่อนที่เทียนจะลุกออกไปจากแถว  สายตาของผู้ชายในคณะทั้งรุ่นพี่รุ่นเพื่อนพากันมองมาที่ร่างบาง

กันเป็นแถว  เทียนไม่ได้หน้าหวานจ๋าแบบผู้หญิงแต่ผิวขาวๆ  ตากลมๆ  บวกกับรูปร่างเพียวบางไม่สูง  ไม่เตี้ยจนเกิดไปทำให้ดู

ลงตัวและน่าสนใจไม่น้อย

     “พิช  พิชญะ  นิเวศ...”เทียนรู้สึกตกใจไม่ใช่น้อยกับชื่อที่เขาจับได้  แม้ว่าจะผ่านไปสามปีแต่เขาก็ไม่สามารถลืมชื่อคนๆนี้ได้

หรอก...มันบังเอิญไปมั้ยที่พิช  เพื่อนร่วมห้องสมัยมัธยมของเขาจะเป็นรุ่นพี่ที่คณะแถมในตอนนี้ยังมีฐานะเป็นพี่รหัสของเขาอีก

ด้วย

     “ทำไมมึงต้องตกใจด้วยวะหลังจากที่จับชื่อ”คีย์ถามขณะที่กำลังเดินมาที่โรงจอดรถหลังจากเลิกพิธีจับสายรหัส

      “เรารู้จักคนๆนี้”เทียนว่า

      “ใครวะ  ไหนขอดูชื่อดิ๊”คีย์หยิบกระดาษในมือของเทียนไปดู

     “ไม่เห็นรู้จักเลย”

     “นายไม่รู้จักแต่เรารู้จักนี่”เทียนว่าอย่างขำๆก่อนจะอธิบายคร่าวๆให้คีย์ฟัง

     “มึงบอกว่ามึงซ้ำม.4  งั้นจริงๆมึงก็ต้องอายุมากกว่ากูดิ”เทียนพยักหน้ารับ

      “โหยยยยยย  หน้าอย่างนี้บอกว่าเด็กกว่ากู3ปีกูก็เชื่อ”คีย์ว่าพร้อมดึงแก้มอีกคนเล่น  เทียนหัวเราะคิกคักกับคำพูดของเพื่อน

ทันที  เขาไม่ได้หน้าเด็กขนาดนั้นเสียหน่อย  อีกคนก็พูดเกินไป

     “แล้วมึงไปตามหาพี่รหัสมึงที่ไหน”คีย์ถาม

      “ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน  เรียนคนละสาขาคงต้องดักเจอตัวเอาอ่ะ”เทียนว่า  ไม่รู้ว่าพิชตอนเจอเขาจะทำหน้ายังไง  ตอนสมัย

มัธยมอีกคนก็ดูไม่ค่อยชอบเขาเสียเท่าไหร่  ทั้งแกล้ง  ทั้งต่อว่าทั้งๆที่เขาไม่เคยทำอะไรให้แท้ๆแต่อย่างน้อยพิชก็เคยช่วยเขา

ตอนที่ถูกพวกญาญ่าแกล้งละกัน

     “ไปหาอะไรกินกันมั้ย”คีย์ชวน

      “ที่ไหนอ่ะ”

     “คาเฟ่หน้าม.”คีย์ว่าพร้อมกับกอดคอพาอีกคนเดินไปยังคาเฟ่หน้ามหาวิทยาลัยทันที...อีกด้านหนึ่ง...

     “เลิกเรียนมึงมีนัดกับสาวคนไหนป่ะวะ”เซียร์ถามวินขึ้นหลังจากที่พึ่งเลิกคาสในคาบสุดท้ายของวันไป

     “ไม่ว่ะ  มีไร”

     “ไปคาเฟ่หน้ากันมั้ย  ไปเหล่สาว”เซียร์ว่าพร้อมทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยจนวินต้องส่ายหน้าเบาๆ  เพื่อนเขาแม่งเจ้าชู้เขาเข้าใจ

     “เออๆ  ไปไหนก็ไป”ว่าแล้วเซียร์กับวินก็พากันไปคาเฟ่หน้าม.ทันที  โดยที่เพื่อนอีก3คนที่เหลือขอแยกย้ายกันกลับก่อน   วิน

สั่งคาปูชิโน่มานั่งกินในขณะที่เซียร์สั่งมอคค่ามากิน  เซียร์นั่งเหล่สาวรอบๆคาเฟ่ไปอย่างกระตือรือร้นในขณะที่วินนั่งกดโทรศัพท์

ตอบแชทสาวๆที่ส่งมา  จะว่าไปเขาก็เบื่อพวกผู้หญิงพวกนี้ไม่ใช่น้อย  แรกๆก็เข้ามาเสนอให้เฉยๆ  เขาก็ตอบสนองไปเพราะยัง

ไงเขาก็ได้กับได้อยู่แล้ว  แต่พอหลังๆชอบมีมาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ  ทั้งๆที่เขาก็พูดชัดเจนอยู่แล้วว่าทุกคนที่เข้ามามีฐานะ

เป็นเพียงแค่คู่ควงไม่ใช่แฟน  แต่พวกผู้หญิงพวกนั้นก็ชอบเอาไปพูดปากต่อปากกันไปเรื่อย  แล้วเขาก็ไม่ใช่คนที่ต้องไปสนใจ

แก้ตัวอะไรด้วยก็ปล่อยแม่งให้เลยตามเลยไป

     “ไอ้วินๆๆ  นั่นมันน้องน่ารักคณะถาปัตนี่หว่าๆ”เซียร์สะกิดวินทันทีที่เห็นหนุ่มน้อยน่ารักที่เขาเจอเมื่อวันเปิดเทอมวันแรก  วิน

เงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์ก่อนจะมองไปที่เด็กดังกล่าวที่เพื่อนบอก  ดวงตาคมสบเข้าดวงตากลมโตทันทีแล้วเหมือนมีอะไร

บางอย่างทำให้คนทั้งคู่หยุดชะงัก  วินมองไล่ตั้งแต่ดวงตากลมโต  จมูกโด่ง  ริมฝีปากเรียวเล็กสีชมพูระเรื่อจนมาถึงซอกคอขาวๆ

ที่พ้นมาจากคอเสื้อ  บอกได้คำเดียวว่าหน้าสน…เทียนชะงักไปทันทีเมื่อได้สบตากับใครคนหนึ่งเข้า  ใครคนหนึ่งที่เขาจำได้ดี

ว่าคือใคร  ดวงตาคมคู่นั่นที่เคยใช้มองเขากำลังมองมาที่เขา  ริมฝีปากนั่นที่เคยพูดคุยกับเขาในขณะที่เขาไม่เคยตอบกำลังยกยิ้ม

เหมือนพอใจอะไรสักอย่าง  พี่วิน...บอกเขาทีว่าเขาไม่ได้มองผิด  ผู้ชายคนนั่นคือพี่วินจริงๆ  รุ่นพี่ใจดีที่ทำให้โลกอันหม่นหมอง

ของเขาสดใสขึ้น 

      “ไอ้สัส  มองขนาดนี้ลากน้องเขาเข้าห้องเลยมั้ย”เซียร์ว่าออกแนวแซะๆ  เห็นจากสายตาเพื่อนสนิทก็รู้ว่ามันกำลังสน  แม้ว่า

เขาจะสนเหมือนกันแต่เชื่อเถอะว่าถ้าให้น้องเขาเลือกคงไม่พ้นเลือกไอ้เพื่อนเชี่ยหน้าหล่อแน่ๆ  ฮือออออ  เขาก็หล่อนะแต่น้อย

กว่าไอ้แม่งวิน
 
     “ฮึ”วินไม่ตอบแต่กลับกระตุกยิ้ม...

     “เป็นอะไรไปวะ”คีย์ทักขึ้นเมื่อเห็นเทียนนิ่งไป  คนตัวเล็กกว่าตาเลิกลั่กๆเหมือนกำลังมองอะไรอยู่

     “เอ่อ...เจอคนรู้จักน่ะ”เทียนว่าพร้อมมองไปที่วินอีกรอบแล้วก็พบว่าอีกคนก็มองกลับมาเหมือนกัน

      “ไอ้เสื้อคลุมวิศวะนั่นน่ะนะ  รุ่นพี่ไม่ใช่เหรอวะ?”คีย์ถามอย่างสงสัย  ว่าแล้วเทียนก็เล่าเรื่องของตัวเองกับวินให้คีย์ฟัง  แม้ว่า

จะพึ่งรู้จักกันไม่นานแต่เทียนก็รู้สึกสบายใจเวลาที่อยู่กับคีย์

     “ชอบพี่มันว่างั้น?”คีย์ว่าอย่างแซวๆ  เทียนหน้าขึ้นสีทันทีจนคีย์ต้องหัวเราะออกมา

     “เข้าไปทักมันสิ  กูว่ามันน่าจะจำมึงได้นะ  มองมาขนาดนั้น”คีย์ว่า

     “แต่...”เทียนลังเล  เขาไม่แน่ใจว่าพี่วินจะจำเขาได้หรือเปล่าเวลา3ปีที่ผ่านมามันนานมากนะ

     “อย่าป๊อดดิวะ  ไปๆ  แยกย้ายๆ  แล้วเจอกันในคาสพรุ่งนี้  กูจะรอฟังข่าวดี”คีย์ว่าพร้อมยีหัวเพื่อนตัวเล็กก่อนจะถือแก้วกาแฟ

ออกจากร้านไป  เทียนกัดปากนิดๆ  ใจหนึ่งก็อยากเข้าไปทักแต่อีกใจก็หวั่นๆ ร่างบางสูดหายใจเข้าอกก่อนจะลุกเดินไปยัง

โต๊ะของอีกคน  เซียร์อ้าปากค้างทันทีเมื่อหนุ่มน้อยน่ารักที่เขาสนเดินมาที่โต๊ะ  แม้ว่าจะไม่ได้มาหาเขาก็เถอะแต่พอได้เห็นใกล้ๆ

แล้วก็ต้องยอมรับว่าน้องเขาขาวเชี่ยๆ  ขาวจนสะท้อนแสง

     “เอ่อ...พี่ครับ...”

     “ตามออกมา”วินว่าก่อนจะลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินออกจากร้านไป  เทียนงุนงงนิดๆก่อนจะเดินตามอีกคนไปทันที
 
     “ขึ้นรถสิ”วินว่า  เทียนแม้ว่าจะงงๆแต่ก็รีบขึ้นรถไปกับอีกคนทันที  บางทีพี่วินอาจจะอยากหาที่คุยกับเขาเงียบๆก็ได้ 

บรรยากาศบนรถเต็มไปด้วยความตื่นเต้นสำหรับเทียน  ร่างบางนั่งกำมือแน่นหัวใจเต้นตึกตักๆ   เขาจะพูดอะไรกับพี่วินดีนะ 

จะเริ่มเล่าเรื่องยังไงดี

     “ลงมา”วินว่าหลังจากที่จอดหน้าคอนโดหรู  เทียนมองคอนโดตรงหน้าเลิกลั่กๆ  เอ่อ...พาเขามาที่นี่ทำไมกัน  หรือว่าที่นี่คือ

ที่พักของพี่วิน  เทียนเดินตามอีกคนเข้าไปในคอนโดทันที  ลิฟต์พาขึ้นมาจนถึงชั้น28ก่อนที่ร่างสูงจะเดินนำไปยังห้องหนึ่ง  วิน

เปิดประตูเข้าไปและเทียนก็เดินตามเข้ามา

     “พี่...อื้ออออออ”ร่างบางร้องครางทันทีที่ขณะกำลังจะอ้าปากถามริมฝีปากบางก็โดนประกบจูบทันที  แผ่นหลังบางถูกดันไป

จนติดประตู  เทียนพยายามขัดขืนแต่เพราะริมฝีปากร้อนของอีกคนที่ยัดเยียดจูบให้ทำให้เขาไร้เรี่ยวแรงจนแทบจะกองลง

ไปกับพื้น

      “อื้ออออออออ”เทียนครางยาวเพราะเริ่มหายใจไม่ทันวินจึงถอนจูบ  ร่างบางหอบแฮกๆโกยอากาศเข้าปอดทันที

     “พะ...พี่ทำอะไรกันครับ”เทียนถามอย่างตกใจกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้น

     “ก็มึงอยากนอนกับกูไม่ใช่หรือไง  กูก็กำลังสนองให้อยู่”     























อ้ากกกกกกกกก  ตัดจบได้น่าตบมาก!!!  55555  น้องเทียนนางจะโดนกดมั้ย  แล้วอิพี่วินจะจำน้องได้หรือเปล่า  ฝากติดตาม

ด้วยนะคะ   จุ๊บๆ  >3<
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
อ๊ากกกกกก ทำไมพี่วินทำกับน้องเทียนอย่างงั้น
อ๊ากกกกกก ทำไมนักเขียนถึงทำกับนักอ่านอย่างงั้น ถ้าทำกันขนาดนี้เอามีดมากรีดหัวใจกันจะดีซะกว่า ค้างงงงงง

ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
 :serius2: :serius2: :serius2:
นังวินนนนนนนน  :z6: :z6:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
กรี๊ดดดดด :serius2:
อิพี่วิน นังโง่!!!!  :z6:

ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
ไอ้พี่วิน.  :angry2:
จำน้องไม่ได้ซะงั้น   :katai4:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy
( Key x Night )

Key :  ปากดีแบบนี้มันน่าจูบให้ปากเจ่อ
Night :  ไอ้เด็กบ้า  ไอ้เด็กกวนตีน!!


















เปิดตัวคู่รองค่า!!!  คู่นี้จะเน้นแบบกัดกันไปกัดกันมานะคะ  ใครชอบแนวนี้เร่เข้ามาค่ะเร่เข้ามา  อิๆ ^ ^
___จางบิวตี้___ 


[attachment deleted by admin]

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy 1
( Key x Night )
     วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของปีสาม  ‘ไนท์’ เรียกตัวเพื่อนๆมาแต่เช้าเพื่อนจะมาดูน้องปี1  แม้ว่าหน้าที่นี้จะเป็นหน้าที่ของ

พวกปี2แต่พวกเฮดว้ากอย่างวินจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมา  ร่างบางขับมินิคูเปอร์ของตัวเองมาจอดยังใต้ต้นไม้ข้างคณะที่อยู่

ระหว่างคณะวิศวกรรมของเขาและคณะสถาปัตยกรรมเหมือนทุกวันที่ผ่านมาแต่คิ้วเรียวก็ต้องขมวดเมื่อพื้นที่ว่างๆอย่างทุกวันกลับ

มารถมอเตอร์ไซด์สภาพคล้ายเศษเหล็กจอดอยู่

     “รถใครวะเนี่ย”ไนท์ว่าพร้อมขมวดคิ้ว  ร่างบางทำท่าจะเขนรถคันดังกล่าวไปแต่ปรากฏว่าเจ้าของรถล็อคคอเอาไว้  เฮอะ!  รถ

สภาพเศษเหล็กแบบนี้ยังจะกล้าคิดว่าจะมีคนขโมยอีกเหรอไง  ไนท์บอกซ้ายมองขวาด้วยอารมณ์ติดหงุดหงิดเพราะเขาจอด

รถที่ตรงนี้มาตั้งแต่ปี1จนใครๆก็รู้ว่ามันเป็นที่ของเขาแต่ไอ้เจ้าของรถนี่กล้าดียังไงมาแย่งที่จอดเขาเนี่ย!  ไนท์หยิบโพสอิทสีส้ม

แป๋นของตัวเองออกมาแล้วเขียนข้อความแปะไว้ที่จอดมอเตอร์ไซด์คันดังกล่าวทันที

     ‘แย่งที่จอดรถคนอื่น  พรุ่งนี้กรุณาหาที่จอดใหม่ด้วยนะ’ว่าแล้วร่างบางก็ต้องขับรถของตัวเองไปจอดที่อื่นเพราะที่จอดไม่พอ

แถมยังต้องเดินตากแดดด้วยระยะทางไกลๆมายังคณะอีกด้วย  ฮึ่ย์!  คิดแล้วก็หงุดหงิดไอ้เจ้าของเศษเหล็กนั่นไม่หาย

     “หน้างอแต่เช้า”วินทักเพื่อนสนิทหน้าสวยขึ้น

     “แม่ง  ใครก็ไม่รู้มาแย่งที่จอดรถ”ไนท์ว่าหน้าหงิกหน้างอ

     “ฮึ  สงสัยพวกปี1มั้ง”วินว่าพลางยักไหล่

     “ว่าแต่มึงทำไมมาเช้าได้วะ  ปกติก็ตามตัวทีต้องมาสายตลอด”ไนท์ว่าอย่างแซวๆ

     “เมื่อคืนกูไม่ได้ไปต่อไหน”วินว่า  ไนท์พยักน้ารับแต่ก็แอบอมยิ้มหรือว่าบางทีร่างสูงอาจจะหยุดเรื่องความเจ้าชู้แล้วก็ได้มั้ง 

แค่คิดอย่างนั้นหัวใจของไนท์ก็รู้สึกดีขึ้นมา  ใช่แล้ว...เขาแอบชอบเพื่อนสนิทมานานแล้ว  ชอบตั้งแต่ก่อนมันไปเรียนต่อที่

ต่างประเทศ  พอมันกลับมาก็ทำให้เขารู้สึกดีใหม่อีกครั้ง  เขาเคยคิดว่าถ้ามันไม่ใครเขาก็อยากจะสารภาพกับมันแต่...เพื่อน3ปี

ก่อน  มันได้เจอกับรุ่นน้องคนหนึ่ง  รุ่นน้องที่ไม่น่าเข้าใกล้  รุ่นน้องที่ไม่มีอะไรน่าสนใจแต่กลับได้รับความสนใจจากมันอย่าง

เต็มๆ  พอรุ่นน้องหายไปจากชีวิตมันเขายอมรับว่าเขาแอบดีใจลึกๆแต่อีกใจก็รู้สึกเจ็บปวดที่เห็นเพื่อนสนิทตัวเองเปลี่ยนไป  มัน

นิ่งเงียบ  ไม่พูดไม่จา  ไม่เฮฮาเหมือนก่อนก่อนจะอยู่ๆก็กลายเป็นคนเจ้าชู้  เข้าผับ  กินเหล้า  มีผู้หญิงผู้ชายไปทั่ว   แม้จะรู้

ว่ามันไม่ได้จริงใจกับใครสักคนแต่มันก็อดจี๊ดๆไม่ได้เวลาที่เห็นมันอยู่กับคนพวกนั้น

     “ก็ดีแล้ว  ชิบหายเดี๋ยวเอดส์แดกตาย”ไนท์ว่าแขวะๆ

     “ผมป้องกันครับคุณไนท์”วินว่าพร้อมยีหัวคนตัวเล้กกว่าอย่างหมั่นๆ  ไนท์หัวใจเต้นโครมครามทันทีกับการกระทำของอีกคน 

บางทีไม่ต้องสารภาพรักแต่เป็นอย่างนี้มันก็ดีนะ...วันต่อมา...ไนท์ต้องขมวดคิ้วอีกครั้งเมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยที่จอดรถเขา

โดนแย่งอีกแล้ว  โดนแย่งจากไอ้รถเศษเหล็กคันเดิม! 

ปัง!

ไนท์ลงจากรถแล้วปิดประตูรถเสียงดังด้วยความโมโหทั้งๆที่แปะโพสอิทบอกไว้แล้วแท้ๆ  ทำแบบนี้มันกวนประสาทกันชัดๆนี่ 

เขาล่ะอยากจะรู้จริงๆว่าไอ้เข้าของรถมันเป็นใคร!  แม้ว่ารถจะถูกล็อคคอไนท์ก็พยายามยกรถ  ขยับรถของใครก็ไม่รู้จน

สามารถเอารถของตัวเองมาจอดได้  เอาสิ...ถ้าเขายังไม่ขับออกไปแล้วสามารถขับออกไปได้ก็ให้มันรู้ไป!...วันนี้คาบเรียนของ

‘คีย์’ มีไม่กี่คาบทำให้เลิกเรียนตั้งแต่บ่ายโมง  ร่างสูงลาเพื่อนตัวเล็กที่พึ่งเป็นเพื่อนกันหมาดๆอย่างเทียนแล้วเดินมาที่รถก่อนที่

ร่างสูงจะต้องขมวดคิ้วเมื่อรถของเขาถูกจอดบังโดนรถมินิคูเปอร์คันหรู  ว่าแล้วคีย์ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานมีโพสอิทสีส้มแป๋นมาติดที่

รถของเขาประมาณว่าแย่งที่จอดอะไรแบบนี้  สงสัยจะเป็นของเจ้าของรถคันนี้แน่ๆว่าแล้วก็รอดูหน้าเจ้าของรถหน่อยจะ

เป็นไง...เพราะอาจารย์ที่ปล่อยเลทเกือบครึ่งชั่วโมงทำให้ไนท์หงุดหงิดไม่น้อย  ความจริงเขาเลิกเรียนสี่โมงเย็นแต่ดูนี่สิจะสี่โมง

ครึ่งแล้ว  เขาพึ่งออกจากตึกเรียน 

     “ไนท์คืนนี้ไปกับพวกกูเปล่า”เซียร์ทักขึ้น

     “ไปไหนวะ”ไนท์ถาม

      “ส่องสาว ฮ่าๆๆ”บามเป็นคนตอบ

     “ไม่ล่ะ  กูไม่ได้หน้าม้อเหมือนพวกมึง”ไนท์ว่าแกมประชด

     “แหงสิ  มึงนี่ม้อผู้หญิงไม่เหมาะหรอก  เหมาะแต่อ่อยผู้ชายมากกว่า  ฮ่าๆๆ”เซียร์ว่า

     “เออว่ะกูเห็นด้วย  ฮ่าๆๆ”บามสนับสนุน

     “ไอ้เชี่ยสองตัว  ปากหมาละ”ไนท์ว่าหน้าหงิกหน้างอ

     “พวกมึงสองตัวก็แหย่มันจัง”วินว่าขำๆเพราะเขาเองก็แอบคิดเช่นเดียวกับเซียร์และบามเพราะไนท์หน้าสวยจริง  ดูยังไงก็ไม่

เหมาะที่จะรุกผู้หญิงแน่นอน

     “แต่มึงก็หัวเราะนะวิน”ไนท์ว่าพร้อมเชิดปาก

     “ก็มึงมันน่าแกล้งนี่หว่า”วินว่าพร้อมหยิกปากไนท์อย่างล้อๆ

     “ปล่อยกูเลยไอ้พวกเชี่ย  ไปแล้ว”ไนท์ว่าพร้อมสะบัดหน้าหนีเพื่อนทันที  เมื่อมาถึงรถก็พบว่ารถเศษเหล็กคันนั้นยังอยู่ที่เดิม 

แหงแหละ…ก็เขาจอดบังไว้ขนาดนี้ยังไงก็เอารถออกไม่ได้หรอก  และขณะที่ไนท์กำลังจะเปิดประตูขึ้นรถก็มีมือหนึ่งจับขอบ

ประตูรถของเขาเอาไว้

      “นายสินะเจ้าของโพสอิทสีตุ๊ดนั่นอ่ะ”คีย์ว่า

      “โพสอิทสีตุ๊ด?”ไนท์ทวนคำอย่างไม่เชื่อหู  สีส้มเนี่ยนะ!

     “อืม...มองจากหน้าก็พอจะรู้”คีย์ทำท่าพยักหน้า

     “รู้อะไร  พูดให้มันดีๆนะ”ไนท์ว่าอย่างไม่พอใจ

      “ก็ดูแล้วคงจะไม่แมน  หน้าแบบนี้  ตัวเท่านี้”คีย์ว่าพร้อมจับที่หน้าของอีกคนและเอวของอีกคนอย่างถือวิสาสะ  ไนท์อ้าปาก

ค้างทันทีกับการกระทำอันอุกอาจของอีกคน  เดี๋ยวนะไอ้หน้ามึนนี่มันเป็นใครเนี่ย!

     “ไอ้โรคจิต  เป็นใครฮะถึงได้มาทำกับคนที่ไม่รู้จักแบบนี้”

     “ไม่ได้โรคจิตแต่เป็นผู้เดือดร้อนที่นายจอดรถบังรถไว้”คีย์ว่าหน้านิ่งๆ

     “อ่อๆ  นายนี่เองเจ้าของไอ้เศษเหล็นี่”ไนท์พยักหน้าอย่างรับรู้

     “เศษเหล็ก?”คีย์ทวนคำ

     “ถามจริง  แยกคันขายนี่ได้ถึง5พันหรือเปล่า”ไนท์ว่าอย่างดูถูก  ความจริงเขาก็ไม่ใช่คนชอบดูถูกคนหรอกนะแต่เพราะคนตรง

หน้าที่แย่งที่จอดรถของเขาทำให้หัวเสียมาสองวันมันก็เลยอดไม่ได้

     “ปากดี”คีย์ว่า

     “ก็ดีกว่าคนนิสัยไม่ดีอย่างนายละกัน”ไนท์เถียง

     “นิสัยไม่ดียังไง”คีย์ขมวดคิ้ว

     “ก็แย่งที่จอดรถคนอื่น  ฉันจอดตรงนี้มาตั้งแต่ปี1จนตอนนี้ปี3  ใครๆก็รู้ว่านี่คือที่จอดรถของฉัน”

     “ไหนล่ะป้ายจอง?  ถ้าไม่อยากให้ใครมาจอดก็เอาป้ายจองไว้ซะสิ”คีย์ว่าอย่างไม่ยอมเหมือนกัน  กล้ามาดูถูกลูกรักสุด

คลาสสิคของเขาแบบนี้มันยอมไม่ได้

     “ไม่มีเพราะมันไม่จำเป็น”

     “เฮอะ  ที่นี่มันที่จอดสาธารณะใครจะจอดก็ได้  ปี3ซะเปล่าแต่ทำไมคิดไม่เป็น  มีสมองไว้แค่คั่นหูอย่างเดียวเหรอ”ไนท์อ้า

ปากค้างทันทีกับคำด่าขงอีกคนที่ด่าเขามาด้วยหน้าตายๆ  หน้านิ่งๆ

     “อะ...ไอ้...”

     “และก็กรุณาถอยรถออกด้วย  นั่งรอคุณมา3ชั่วโมงแล้ว  ผมรีบกลับบ้าน”คีย์สั่ง  ไนท์ที่ยังงงๆทำอะไรไม่ถูกก็จัดการขึ้นรถ

แล้วถอยรถที่ขวางอีกคนไว้  พออีกคนถอยรถคีย์ก็ขึ้นค่อมรถแล้วขับออกไปก่อนที่ไนท์จะคิดได้ว่าทำไมเขาต้องยอมถอยรถให้ไอ้

บ้านั่นด้วย  เขาสิต้องด่ามัน  ไม่ใช่ให้มันมาด่าเขา!! 


















คีย์จะออกแนวกวนๆหน้ามึนๆนะคะ  ส่วนไนท์จะออกปากจัด  ปากดี  กัดกันไปกัดกันมาเนอะ  ฝากติดตามด้วยนะคะ  ^ ^
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
 ไนท์ทำตัวไม่มีเหตุผลเลยนะ. ต้องให้คีย์จัดการ อิอิ :ling3:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy 8

     เทียนนิ่งไปทันทีกับคำพูดของอีกคนและก่อนที่จะรู้สึกตัวก็ถูกร่างสูงผลักขึ้นเตียงและขึ้นค่อม

     “มะ...ไม่ใช่นะครับ  พี่กำลังเข้าใจผมผิด”เทียนรีบปฏิเสธทันทีแต่วินก็หาฟังไม่ร่างสูงซุกไซ้ซอกคอขาวของอีกคนพร้อมกับ

มือก็พยายามแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของเทียนออก

     “ปล่อยนะครับ  อื้ออออออ”เทียนถูกจูบปิดปากทันทีมือบางที่พยายามผลักไสอีกคนก็ถูกร่างสูงรวบเอาไว้ด้วยมือเพียงข้าง

เดียว  ลิ้นหนาที่สอดใส่เข้ามาในโพรงปากบางระดมจูบอีกคนอย่างร้อนแรง  เกี่ยวพันกับลิ้นเล็กจนเกิดเสียงของน้ำลาย  เทียน

เริ่มรู้สึกหายใจไม่ทันจนต้องร้องครางยาวเพื่อให้อีกคนปล่อย

      “แฮ่กๆๆ”เทียนหอบหนักก่อนจะมองหน้าอีกคนด้วยความไม่เข้าใจ  ทำไมถึงคิดแบบนั้นและทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้  หรือ

ว่าพี่วินจำเขาไม่ได้

      “มองหน้าแบบนี้  ต้องการสินะ”วินยกยิ้มเมื่อเห็นว่าใบหน้าแดงระเรื่องของอีกคนช้อนสายตาขึ้นมามองอย่างยั่วยวน  เห็น

แล้วก็รู้สึกปวดหนึบไปหมด  ปกติเขาไม่ใช่คนเกิดอารมณ์ง่ายแต่เพียงแค่เห็นหน้าอีกคนเขาก็รู้สึกอย่างง่ายดาย 

     “อ๊ะ...ไม่ใช่นะครับ  ปล่อย...อ๊ะ...อื้อ...อ๊า”เหนือครางออกมาทันทีเมื่อปากหนาไล่จากซอกคอขาวที่เต็มไปด้วยรอยแดงลง

มาถึงยอดอกสีชมพู  ลิ้นหนาเกี่ยวตะหวัดเชยชิมความหวานจากอีกคนสลับกันไปมาส่วนอีกมือก็ลูบไล้ไปทั่วผิวขาวที่ลื่นมือของ

อีกคนก่อนจะลงมาที่เข็มขัดนักศึกษา  เทียนไม่รู้ว่าตัวเองเปือยเปล่าตอนไหนแต่รู้ตัวอีกคนร่างกายของเขาก็ไร้อาภรณ์ปกปิด 

ร่างบางอยากจะร้องไห้ด้วยความอับอายแต่ก็ร้องไม่ออก  ความรู้สึกวาบหวาม  เสียวทั่วท้องน้อยทำให้เขาปฏิเสธอีกคนไม่ลงได้

แต่เพียงนอนร้องครางเท่านั้น

      “อ๊ะ”เทียนร้องออกมาเมื่อนิ้วเรียวของอีกคนสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังของเขา  เทียนพยายามขยับตัวหนีแต่ก็ถูกวิน

คว้าเอวเอาไว้  ร่างบางมองอีกคนน้ำตาคลออย่างอ้อนวอนแต่วินกลับรู้สึกว่ามันช่างยั่วยวนเหลือเกิน  เขาไม่อาจจะปล่อยคน

ตรงหน้าไปได้อีกคนแล้วว่าแล้วร่างสูงก็จัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็วก่อนจะขึ้นค่อมอีกคนด้วยร่างกายเปือยเปล่าเหมือน

กัน

      “อื้ออออออออ”ปากบางถูกประกบจูบอีกครั้ง  เทียนพยายามหลบลิ้นหนีอีกคนแต่ก็ไม่สามารถหลีกหนีได้  ลิ้นหนาตามมา

เกี่ยวพันลิ้นของเขาพร้อมดูดจนเกิดเสียงจ๊วบ

     “อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...”นิ้วเรียวจากหนึ่งนิ้วก็เพิ่มเป็นสองและสามตามลำดับ  เทียนรู้สึกตึงไปหมดที่ช่องทางด้านหลังแต่ในอีก

ความรู้สึกหนึ่งก็รู้สึกเสียวไม่ใช่น้อย  เมื่อเห็นว่าช่องทางของอีกคนพร้อมวินจึงถอนนิ้วออกแล้วสอดแทรกแก่นกายของตัวเองที่

ห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยเข้ามา

     “เจ็บ!!!”เทียนร้องลั่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาทันทีเมื่อแก่นกายใหญ่สอดเข้ามา  เขารู้สึกเหมือนว่าช่วงล่างเหมือนจะเป็น

อัมพาตเสียให้ได้  ร่างบางเกร็งไปทั้งตัวจนร่างสูงไม่สามารถขยับได้ซึ่งนั่นก็ทำให้วินอึดอัดไม่ใช่น้อย

     “อย่าเกร็ง”วินว่าพร้อมพยายามกัดฟันขยับแก่นกายเข้าไป

     “ฮึก...ผมเจ็บ”เทียนว่าอย่างน่าสงสาร  วินมองที่ช่องทางด้านหลังของอีกคนที่มีเลือดไหลลงมาก็พอทำให้รู้ว่าอีกคนไม่เคยมี

อะไรกับใครมาก่อนจึงก้มลงประกบจูบอีกคนอีกครั้งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจนเทียนค่อยๆผ่อนคลายและทำให้วินสามารถ

สอดแก่นกายเข้าไปได้จนหมด

     “อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า...อ๊ะ...อ๊า...”เทียนร้องตามแรงกระแทกที่อีกคนส่งมา  จากจังหวะช้าๆเริ่มเร็วขึ้นจนร่างบางแอ่นสะโพกรับ

แทบไม่ทัน  ใบหน้าขาวเชิดขึ้นด้วยแรงอารมณ์  ตากลมปรือมองอีกคนอย่างยั่วยวนไม่รู้ตัว  วินกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจกับ

ภาพตรงหน้าก่อนจะกระแทกแก่นกายเข้าไปจนสุดแล้วดึงออกมาจนเกือบหมดแล้วกระแทกเข้าไปซ้ำๆจนเทียนครางเสียงหลง

      “อืมมม”วินเองก็ครางในลำคออย่างพอใจเช่นเดียวกัน  แม้ว่าอีกคนจะไม่เป็นประสีประสาแต่เขาก็รู้สึกเต็มอิ่มไม่น้อย  ร่างสูง

เร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อใกล้จะปลดปล่อยและในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมาจนเต็มถุงยางอนามัย  เทียนนอนหอบหนักทั้งน้ำตา

คิดว่ามันควรจะจบแต่เขาก็คิดผิดเมื่ออีกคนดึงเขาขึ้นมานั่งค่อมตัก  วินดึงถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยน้ำรักออกอย่างรวดเร็วแล้ว

ไม่คิดจะใส่มัน  ร่างสูงสอดแก่นกายเข้าไปอีกครั้งพร้อมกับประกบจูบคนตรงหน้าอย่างร้อนแรงพร้อมกับจับเอวบางให้

ขยับขึ้นลง 

      “อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า...อื้อ...อ๊า...อ๊ะ...อ๊า...”จากจังหวะช้าๆก็เริ่มเร็วขึ้น  มือหนาจับเข้าที่แก่นกายของอีกคนแล้วขยับไปด้วย 

ทำให้เทียนเสียววูบทั้งด้านหน้าและด้านหลัง  ร่างบางครางจนเสียงแหบเสียงแห้งรู้สึกเจ็บไปหมดทั้งร่างกายและจิตใจ
 
      “อ๊า!!”ร่างสูงปลดปล่อยออกมาจนเต็มช่องทางด้านหลังของร่างบางจนไหลย้อนออกมา  เทียนตัวอ่อนปวกเปียกซบไปยัง

ไหล่หนาของอีกคนทันที  วินมองคนตัวขาวที่ตอนนี้หมดสติไปแล้วก่อนจะค่อยๆถอนแก่นกายออกแล้วจับเทียนนอนลงบนเตียง 

ร่างสูงลุกขึ้นไปแต่งตัวก่อนจะมองคนตัวเล็กนิดๆแล้วเดินออกจากห้องไป  ปกติเขาก็ทำแบบนี้กับคู่นอนอยู่แล้ว  เขาไม่เคยนอน

ค้างกับใครถ้าเขาไม่ออกจากห้องเขาก็จะไล่คู่นอนออกจากห้องแต่เพราะครั้งนี้อีกคนสลบไป  เขาจึงต้องออกมาแทน  คู่นอน

ไม่ใช่คู่รักเขาไม่จำเป็นต้องแคร์ว่าอีกคนจะรู้สึกยังไง  จริงมั้ย?...ตอนเช้า...เทียนค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะรู้สึกปวดร้าวไปทั่ว

ร่างกาย  ตากลมมองไปรอบๆห้องก่อนจะค่อยๆลุกนั่ง  ร่างบางยังคงเปือยเปล่า  ช่องทางด้านหลังยังมีร่องรอยของเมื่อคืน 

เทียนร้องไห้ออกมาทันที  เขาไม่ได้เสียใจที่เสียตัวให้กับคนที่เขารักแต่แค่เสียใจที่อีกคนไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเขาคือใคร  เทียน

พยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นแล้วอาบน้ำก่อนจะออกจากคอนโดนี้ไป  วันนี้มีเรียน10โมงแต่ตอนนี้9โมงแล้วแล้วสภาพร่างกายของ

เขาก็ไม่เอื้ออำนวยในการไปเรียน  เขาเลยได้แต่ส่งข้อความไปบอกคีย์ว่าวันนี้เขาลาก่อนจะกลับไปนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

หัวใจที่หอพัก...วินมาเรียนที่มหาวิทยาลัยตามปกติเหมือนทุกคนแต่วันนี้เขากลับมาเขารู้สึกอารมณ์ดีอย่างแปลกๆซึ่งก็ไม่รู้สาเหตุ

เหมือนกัน

     “หน้าตาดูอารมณ์ดีนะมึง”บามทักขึ้น

     “ก็จะไม่ให้อารมณ์ดีได้ไงวะ  เมื่อวานได้ของดีไปนี่หว่า”เซียร์แขวะๆ  วินยักไหล่ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาตอบแชทสาว

      “ได้อะไรวะ  อะไรยังไง  เล่ามานะเว้ย”บามถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

      “ก็ไอ้เชี่ยวินนี่สิ  คาบน้องถาปัตคนนั้นเราไปแล้วเว้ย”เซียร์เป็นคนตอบ

      “เฮ้ย  จริงดิ!!  ไอ้เชี่ยยยยยยยย  อิจสาสสสสสส”บามโวยวาย

      “เป็นไงบ้างวะๆ”เซียร์ถาม

      “ไม่ค่อยเป็นงานเท่าไหร่แต่ก็มันส์ดี”วินตอบอย่างไม่ได้มองหน้าเพื่อนแต่นั่นก็ทำให้ทั้งเซียร์และบามโห่ร้องด้วยความอิจฉา

     “คุยอะไรกันวะ”ไนท์ที่พึ่งมาถามขึ้น

     “ก็ไอ้เชี่ยวินน่ะสิ  คาบน้องถาปัตของพวกกูไปแดกมาเมื่อคืน  แม่ง  วันนั้นที่เห็นว่าน่ารักแล้วนะเว้ย  เห็นใกล้ๆนี่แบบ...ไอ้สัส 

ขาวชิบหาย   ข้างนอกว่าขาวแล้วข้างในก็คง...”เซียร์ว่าพร้อมทำหน้าหื่น

      “ไอ้พวกหื่นเอ๊ย...ไงมึง  ดูอารมณืดีนะ”ไนท์หันไปถามวิน

     “อืม...ก็ทั่วๆไป”วินตอบอย่างไม่ใส่ใจอะไรนักแต่ไนท์กลับสังเกตได้ว่าร่างสูงดูอารม์ดูผิดปกติจริงๆ

























ตอนนี้ด่าอิพี่วินเลยค่ะทุกโคนนนนนนนนนนน!!!!  ทำน้องแล้วยังไม่รับผิดชอบอีก  มันน่าตบจริงๆ!!!  >0<  ยังไงก็ฝากติดตาม

ด้วยนะคะ
____จางบิวตี้___

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
วินได้น้องแล้วไม่รับผิดชอบเหรอ  :z3: :z3: ขอให้มีคนมารับผิดชอบน้องดูแลน้องเทียน

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
พี่วินทำน้องเทียนเสียใจ ได้ไงงงง ได้แล้วไม่ดูแลเลยนะ  :angry2:

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
เมื่อไหร่จะรู้  รู้แล้วน้องหนีอีกก็สมควร  ดูดิ น้องมาคุยด้วยทำแบบนี้ ทิ้งน้องอีก   :katai1:

ออฟไลน์ buzeative

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ไม่กล้าอ่าน เรื่องนี้อึดอัดมากไหมครับ สมเหตุสมผลไหม ผู้ใดช่วยแถลงไข

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
ทำไมต้องทำกับน้องอย่างี้ด้วยไม่เข้าใจ

ออฟไลน์ Yysll

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มันจะหน่วงไหม???.......  ไม่อยากให้หน่วงเกินไปอ่ะสงสารน้อง

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ไม่กล้าอ่าน เรื่องนี้อึดอัดมากไหมครับ สมเหตุสมผลไหม ผู้ใดช่วยแถลงไข

ตอบค่ะ สำหรับเราก็ค่อนข้างสมเหตุสมผล อ่านแล้วไม่รู้สึกแปลกๆหรืออะไร
ออกจะอินด้วย มันจะหน่วงๆบ้าง (หรือเพราะเราชอบแนวนี้  :laugh:)
ลองอ่านดูค่ะ


ถึงเวลาคอมเม้น  o18

นังพี่วิน! แกมันโง่!!!!
ไม่เข้าใจทำไมจำกันไม่ได้ ฮะ!!!!!
แล้วดู ทำอะไรลงปายยยยยยยยยยย เฮงซวยที่สุดดดดดดดดด
 :z3: :z3:

ออฟไลน์ chouxcream59

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านยาวรวดเดียวเลย ตอนแรกๆดูเหมือนอิพี่วินจะดูเป็นคนดี แต่ตอนนี้ทำไมโหดกับน้องแบบนั้นนน
จำน้องก็ไม่ได้อีก เสียใจมากกก  :hao5:
มีคำผิดอยู่นะคะ ตอนที่8 (ไม่ได้จะจับผิดน้า อย่าว่าเค้า)
เขาไม่อาจจะปล่อยคนตรงหน้าไปได้อีกคนแล้วว่าแล้วร่างสูงก็จัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะขึ้นค่อมอีกคนด้วยร่างกายเปือยเปล่าเหมือนกัน >> คร่อม เปลือย
รออยู่ค่า เป็นกำลังใจให้คนเขียน  :กอด1:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy 9

     เทียนขาดเรียนไปสองวันโดยอ้างกับคีย์ว่าไม่สบาย  ร่างสูงก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรมากแม้ว่าจะสังเกตเห็นสีหน้าหม่นๆของเทียน

ก็ตามแต่ก็คิดว่าถ้าอีกคนอยากเล่าก็คงจะเปิดปากเล่าเอง

     “ใจลอยไปไหนวะ  สีเปื้อนมือแล้ว”คีย์ทักขึ้นซึ่งนั่นก็ทำให้เทียนสะดุ้งทันที

      “อะ...เอ่อ...”เทียนกัดปากอย่างหาคำตอบไม่ได้  ตากลมมองที่มือของตัวเองที่เต็มไปด้วยสีน้ำจากรอยพู่กัน

     “ไปล้างน้ำไปๆ”คีย์ว่า  เทียนพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำทันทีแต่พอถึงปรากฏว่ามีป้ายติดว่า ‘ตึกสถาปัตยกรรมน้ำไม่

ไหล  ห้ามใช้ห้องน้ำ’ เทียนถอนหายใจออกมาก่อนจะลงมาจากตึกแล้วเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ระหว่างตึกสถาปัตยกรรมและ

วิศวกรรม  ในใจก็ภาวนาว่าอย่าให้เจอใครอีกคนเลย...หลังจากที่ล้างมือเสร็จเทียนก็รีบเดินออกจากห้องน้ำทันทีโดยที่ไม่ทันได้

มองว่ามีใครอีกคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ

พลั้ก!

     “ขะ...ขอโท...”เสียงหวานหายไปในลำคอทันทีที่เห็นหน้าคนตรงหน้า  วินเองก็ตกใจนิดๆที่เจออีกคนที่นี่  หลังจากที่นอน

ด้วยกันวันนั้นอีกคนก็ไม่ได้มาพบเขาอีก  เขาเองก็ไม่ได้สนใจเพราะยังไงเด็กนี่ก็แค่คู่นอนเพียงคนหนึ่งของเขาเท่านั้นเพียงแต่ใน

ใจลึกๆมันก็คิดถึงกลิ่นหอมอ่อนๆจากายขาวและใบหน้าใสๆที่แดงจัดยามที่เกิดอารมณ์นี่เหมือนกัน

      “มาทำอะไรที่นี่”วินถามขึ้น

      “อะ...เอ่อ...คือ...”

พลั้ก!

      “อ๊ะ!”เทียนร้องอุทานทันทีที่อีกคนดันเขามาจนติดผนังแล้วใช้มือกั้นเขาเอาไว้ 

     “มึง...”

      “พะ...พี่จำผะ...”

      “อยากนอนกับกูงั้นเหรอ  ถึงมาหากูถึงที่”วินพูดเสียงเรียบ  เทียนเบิกตากว้างพร้อมส่ายหน้ารัวทันที  เขาไม่เคยคิดแบบนั้น 

เพียงแค่เหตุการณ์ในคืนนั้นก็ทำให้เขากลัวจนเก็บไปฝัน  เขาไม่ได้ต้องการเรื่องพรรค์นั้นจากอีกคน

     “แต่กูอยากนอนกับมึงอีกว่ะ”วินว่าหน้าตายพร้อมกับเชยคางอีกคนให้เงยหน้าขึ้นมามอง  นัยน์ตากลมสั่นระริกด้วยความตื่น

กลัว  เทียนพยายามใช้มือดันอีกคนออกแต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเขาหรือจะสู้อีกคนได้แต่ก่อนที่อะไรจะมากไปกว่านั้น

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

      “ปล่อยเพื่อนกู”คีย์ว่าพร้อมกับเดินเข้ามาดึงเทียนออกจากวินทันที  วินกลั้วลิ้นในปากอย่างกวนๆมองคนทั้งคู่นิดๆก่อนจะยัก

ไหล่ไม่สนใจแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

     “คีย์”เทียนเรียกคนข้างตัว

     “ถ้ามึงพร้อมค่อยเล่า”คีย์ว่าพร้อมจูงมืออีกคนกลับตึกเรียนทันที...หลังจากที่กลับมาจากห้องน้ำวินก็นิ่งไปจนเพื่อนๆสังเกตได้

แล้วคนที่ใจกล้าที่สุดอย่างเซียร์ก็ถามขึ้น

     “เป็นเชี่ยไรวะ  ขี้ไม่ออกไง”

      “พ่องงง”วินว่าพร้อมชูนิ้วกลางใส่เพื่อน

     “ก็ทำหน้านิ่งขนาดนี้  ใครจะรู้วะ”เซียร์ว่าต่อ

     “กูเจอเด็กนั่น”วินว่า  เซียร์ขมวดคิ้ว  ไม่เพียงแต่เซียร์  บาม  ดินรวมทั้งไนท์ยังหันมาฟังวินอย่างตั้งใจ

     “ใครวะ?”

      “เด็กถาปัตสุดที่รักของมึง”วินตอบ

      “จริงดิ  ที่ไหนวะ  ทำไมกูไม่เจอน้องเขาบ้างวะ”เป็นบามที่พูดขึ้นบ้างแถมทำหน้าเสียดายเต็มประดา

     “มึงจะอะไรกับน้องเขานักหนาวะบาม”ไนท์ถามอย่างไม่เข้าใจ

     “ก็ชิบหาย  น้องเทียนน่ารักขนาดนั้น  ใครๆก็ชอบ  น้องเข...”

      “มึงบอกว่าเด็กนั่นชื่อะไรนะ”วินหันมาถามเพื่อนทันที  ไนท์เองก็อดที่สะดุ้งกับชื่อที่ว่านั่นไม่ได้

      “น้องเทียนไง  ทำไมวะ”บามถามอย่างงงๆ วินนิ่งไปนิด

     “มึงพอจะรู้ประวัติเด็กนั่นมั้ย”วินถาม  ไนท์หันมามองหน้าวินทันที  มันคงไม่คิดว่าเด็กนั่นคือเด็กใบ้ที่มันรู้จักตอนมัธยมหรอก

นะ

      “ไม่ว่ะ  แต่ถ้ามึงสนกูหาให้ก็ได้”บามว่า

      “วิน  มึงคิดว่า...”

      “กูแค่คิดเฉยๆ”วินพูดขัดขึ้นก่อน  มันเป็นไปได้น้อยมากที่เด็กนั่นจะคือเทียน  เด็กที่ไม่ยอมพูดเมื่อ3ปีก่อนคนนั้น  คนที่

ทำให้เขาทั้งมีความสุขและมีความทุกข์  จะว่าไป3ปีก่อนเขาไม่เคยเห็นหน้าเทียนเพราะผมยาวๆที่ปิดหน้าปิดตาบวกกับแว่นอัน

ใหญ่ที่ปิดบังใบหน้านั้นกว่าครึ่งหน้าแต่เขาก็พอรู้ว่าอีกคนผิวขาวมาก  ขาวเหมือนกับเด็กเทียนคนนี้...เลิกเรียน...วันนี้คีย์มาส่ง

เทียนที่หอเพราะรู้สึกว่าเพื่อนของเขาอาการแย่ตั้งแต่เมื่อตอนบ่ายแล้ว  ปล่อยกลับคนเดียวคงจะไม่ดีเท่าไหร่

     “กูกลับนะ”คีย์ว่าแล้วกำลังจะเดินออกจากห้อง

     “เรา...มีอะไรกับพี่วิน”เทียนพูดเสียงแผ่วแต่คีย์กลับได้ยินมันอย่างชัดเจน

      “ฮึก...พี่เขาจำเราไม่ได้  ฮึก  พี่เขาคิดว่าเรา  ฮึก  อยากนอนกับพี่เขา  ฮึก”เทียนสะอึกสะอื้นออกมาขณะที่เล่า  คีย์เดินมา

ดึงเพื่อนสนิทเข้าไปกอดพร้อมกับลูบหัวอีกคนอย่างอ่อนโยน

      “ร้องออกมา  ถ้าเสียใจก็ร้องออกมาให้หมด”คีย์ว่า

     “ฮึก  เราไม่รู้  ฮึก  ไม่รู้ต้องทำยังไง  ฮึก  เรากลัว  ฮึก  แต่เราก็ยังอยาก  ฮึก  อยากเจอพี่เขา  ฮึก  เรามันโง่อ่ะคีย์  ฮึก  โง่

มาก  ฮืออออออออออ”เทียนร้องไห้จ้าอย่างกับเด็กในอ้อมกอดของเพื่อนสนิท  คีย์ไม่พูดอะไรมีเพียงแต่อ้อมกอดที่กอดปลอบ

เพื่อนเท่านั้น...เทียนร้องไห้ร่วมชั่วโมง  ดวงตากลมบวมแดงไปหมดจนคีย์ต้องเอาผ้ามาประคบให้  แม้ว่าจะอยากอยู่เป็นเพื่อน

แต่เทียนบอกว่าอยู่ได้คีย์จึงต้องจำใจกลับไป  เทียนหยิบสมุดที่อยู่ในลิ้นชักหัวเตียงมาเปิดก่อนจะพบกับรูปของคนๆหนึ่งที่เขา

วาดเอาไว้  เป็นภาพของพี่วินเมื่อ3ปีก่อนที่เหมือนกับภาพที่เขาเคยให้ร่างสูงไป  เขาวาดมันหลายรูป  ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแทนความ

คิดถึงที่เขามีต่ออีกคนมาโดยตลอด...

ครืดๆ

เสียงโทรศัพท์ที่สั่นว่ามีสายเข้าทำให้วินที่นั่งเงียบๆอยู่คนเดียวต้องหันไปมอง  ปรากฏว่าเป็นบามที่โทรมา

     “มีไร”วินรับสาย

     (เรื่องที่มึงอยากรู้  กูหาให้ละ  แต่กูสงสัยว่ะ...)บามพูด

     “สงสัยอะไร”วินขมวดคิ้ว

      (ทำไมมึงไม่รู้จักน้องเทียนวะ  ตอนม.ต้นน้องเขาก็เรียนโรงเรียนมึงอ่ะ)สิ้นเสียงของบาม  วินรู้สึกมือชาไปหมด  เหมือนอะไร

บางอย่างแช่แข็งเขาไว้  เสียงเรียกจากปลายสายไม่สามารถทำให้วินได้สติได้จนในที่สุดวินก็กดตัดสายเพื่อน  ตอนม.ต้นงั้น

เหรอ?  วินจำได้ว่าเขาเจอเทียน  เด็กท่าทางแปลกๆไม่ยอมพูดไม่ยอมจาตอนเขาอยู่ม.5และเด็กนั่นอยู่.4  พวกเขาห่างกันแค่ปี

เดียวแต่ทำไมเด็กเทียนนี่ถึงห่างกับเขา2ปี  บางทีเขาก็แอบคิดว่ามันอาจจะแค่บังเอิญชื่อเหมือนกันแต่อะไรบางอย่างมันกลับ

บอกเขาว่ามันไม่ใช่แค่นั้น...มันไม่ใช่ความบังเอิญ   




























อะไร?  ยังไง?  พี่วินจำได้มั้ย?  ตอนนี้ก็ยังงงๆ  (ได้ข่าวว่าแต่งเอง  555)  อยากรู้ต้องติดตามนะคะ  อิๆ  ^ ^
___จางบิวตี้___

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
พี่วินจำได้สักทีเถอะน้าาาา :hao4:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
 :call: :call: :call: :call:
ขอให้ไอัพี่วินรู้ความจริงซะทีว่าเป็นน้องเทียน
และก็ขอให้รู้แล้วน้องหลบหน้าอยากเจอก็ไม่ได้เจอ

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ขอให้ไม่เจอ ขอให้น้องหลบหน้า เอาให้สำนึก หึหึหึ  o18

ออฟไลน์ MaRiTt_TCL

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1513
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-6
ขอให้อิพี่วินจำได้เถอะ รักน้องมากไม่ใช่หรอ อย่าทำแบบนี้เลยนะ

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
อินังพี่วินคือหลงเทียนแบบเต็มๆ แต่นางยังไม่รู้ตัว :z6:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Poor Boy 2
( Key x Night )

      ตั้งแต่เมื่อวานไนท์รู้สึกไม่สบายใจเลยที่รู้ว่าวินสนใจเรื่องเด็กสถาปัตปี1คนนั้น  เพียงแค่ได้ยินชื่อว่าเด็กคนนั้นชื่ออะไรเขาก็

นิ่งไปเลย  เพียงชื่อที่คล้ายกันยังทำให้วินสนใจขนาดนี้ถ้าเกิดเด็กคนนั้นคือเด็กเทียนเมื่อ3ปีก่อนขึ้นมาจะทำยังไง  เขากลัว...

กลัวว่าวินจะกลับไปหาเด็กนั่น  ถ้าทั้งคู่ใจตรงกัน  คบกันขึ้นมาแล้วหัวใจของเขา  หัวใจที่สลายของเขาใครจะรับผิดชอบ

     “เป็นไรวะ”เซียร์ถามขึ้นเมื่อเห็นไนท์นิ่งเงียบตั้งแต่เช้า

     “เปล่า  กูกลับละ  งานเสร็จแล้ว”ไนท์ว่าก่อนจะลุกขึ้นจากม้านั่งทันที  ร่างบางเดินขบคิดมาตลอดทางจนถึงรถของเขาแล้ว

อารมณ์ที่ขุ่นมัวอยู่เพียงนิดหน่อยก็เป็นอันต้องมากขึ้นเมื่อเขาพบกับไอ้รถเศษเหล็กคันเดิมที่มาจอดอยู่ตรงรถของเขา!  หายไป

นานนี่กลับมาจอดอีกแล้วเรอะ!!  ไนท์กวาดสายตามองหาเจ้าของรถแต่ก็ไม่พบก่อนจะตัดสินใจขึ้นรถโดยไม่เอาความอะไร

เจ้าของรถ  วันนี้เขาอารมณ์ขุ่นมัวมากพอละอย่าหาเรื่องให้ตัวเองอีกเลยเถอะ

      “เป็นไรวะ”ไนท์พึมพำเมื่อเขาพยายามสตาร์ทรถปรากฏว่ามันสตาร์ทไม่ติด  ร่างบางสตาร์ทแล้วสตาร์ทเล่าแต่ก็เป็นเช่นเดิม

จนเริ่มหัวเสีย
 
      “เชี่ยนี่  เป็นห่าอะไรวะ!!”ไนท์ทุบที่พวงมาลัยอย่างหงุดหงิด  แค่นี้ชีวิตของเขายังมีเรื่องหงุดหงิดไม่พออีกหรือไง

      “เป็นบ้าหรือผีเข้า”เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้ไนท์มองผ่านกระจกออกไปทันทีก่อนจะพบใบหน้านิ่งๆของใครคนหนึ่งที่เขาจำได้ดี 

แหงสิ  ทำไมจะจำไม่ได้ก็ไอ้คนที่เป็นเจ้าของรถเศษเหล็กนี่ไง

     “เสือก”ไนท์ว่า  คีย์ยักไหล่ทำท่าไม่ใส่ใจก่อนจะเดินไปที่รถของตัวเอง  ไนท์พยายามสตาร์ทรถอีกครั้งแต่ก็ยังเหมือนเดิมคือ

รถไม่ติด

      “แม่งงงง  เป็นเชี่ยไรเนี่ย!!”

ปริ๊นนนนนนนน

เพราะระบายอารมณ์แรงไปหน่อยมือบางเลยไปทุบเอาแตรรถทำให้แตรรถดังลั่นจนผู้คนบริเวณรอบหันมามองโดยเฉพาะคีย์ที่

กำลังจะขี่รถมอเตอร์ไซด์ออกไป

ก็อกๆๆ

      “นี่  เป็นบ้าหรือไง”คีย์ว่าพร้อมกับเคาะกระจกรถของอีกคน

      “ไม่ได้เป็นบ้า  จะไปไหนก็ไปสิ”ไนท์เปิดกระจกมาโต้ตอบอีกคน

      “อกหัก?  แฟนทิ้ง?”คีย์เลิกคิ้วถาม

      “เสือก”ไนท์ด่าอีกครั้ง

     “เฮ้ย  ทำไรอ่ะ!!”ไนท์โวยวายทันทีที่อยู่ๆอีกคนก็เปิดประตูรถของเขาแล้วดึงเขาลงมาจากรถท่ามกลางสายตาของคนที่อยู่

บริเวณรอบๆ

      “อกหักมันก็ต้องหาที่ระบายอารมณ์จริงมั้ย”คีย์ว่า  ไนท์งุนงงกับท่าทางของอีกคนก่อนที่คีย์จะลากอีกคนมายังรถมอเตอร์

ไซด์ของเขา

     “ขึ้นดิ”คีย์มาหลังจากที่ขึ้นค่อมมอเตอร์ไซด์

     “ขึ้น?”ไนท์ถามย้ำ

     “ใช่ไง  ขึ้นดิ”

     “จะให้ฉันนั่งเศษเหล็กของนายเนี่ยนะ  ไม่เอา”ไนท์ปฏิเสธ

     “อย่าเรื่องมากน่ะ  เร็วๆ  คนมองเยอะละ”คีย์ว่าพลางกวาดสายตาไปมองรอบๆว่ากำลังมีคนมองมาที่เขาสองคน  ไนท์กัดปาก

อย่างชั่งใจก่อนจะกดรีโมทล็อครถแล้วตัดสินใจขึ้นค่อมมอเตอร์ไซด์ของอีกคนที่เขาเรียกว่าเศษเหล็กอยู่ทุกวี่ทุกวัน

      “เฮ้ยยยยย!!”ไนท์ร้องลั่นทันทีที่อีกคนออกตัวรถ  มือบางคว้ากอดที่เอวของอีกคนทันทีอย่างไม่ได้ตั้งตัว  ตากลมหลับปี๋

อย่างกลัวๆ  ลมแรงๆที่พัดตีหน้าทำให้รู้สึกเย็นดีแต่ก็ทำให้น่าหวาดเสียวไม่ใช่น้อย

     “หลับตาทำไม  ลืมตาสิ”คีย์ว่า

     “ไม่เอา”ไนท์ตอบ

     “เร็วๆ”คีย์ว่าอีกครั้ง  ไนท์จึงค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนริมฝีปากบางจะคลี่ยิ้มทันที  ตากลมแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่มีก้อนเมฆ

ปุยๆสีขาว  บรรยากาศรอบข้างแม้จะเต็มไปด้วยตึกแต่บรรยากาศเหนือหัวขึ้นไปกลับเป็นท้องฟ้าที่สดใส  ลมแรงที่พัดกระทบ

ใบหน้าก็ทำให้รู้สึกเย็นสบายดีต่างจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศ

      “หึ ”คีย์ที่มองอีกคนผ่านกระจกก็กระตุกยิ้มนิดๆก่อนจะขี่มอเตอร์ไซด์พาอีกคนไปยังปลายทางที่คิดไว้...

      “ใต้สะพาน?”ไนท์ถามขึ้นหลังจากที่อีกคนจอดรถที่ใต้สะพานข้ามแม่น้ำ  รอบข้างมีเรือขายของมากมาย  อาทิ  ก๋วยเตี๋ยว

เรือ  ชา กาแฟ  แถมรอบข้างก็มีคนกำลังนั่งกินกันอยู่ด้วย

      “ที่นี่อากาศดี”คีย์ตอบโดยไม่ได้มองหน้าอีกคนแต่กลับมองไปยังแม่น้ำสายใหญ่ที่มีเรือกำลังแล่นมา  ไนท์มองตามอีกคนไป

พร้อมกับสูดกลิ่นแม่น้ำเข้าปอดแม้ว่าจะกลิ่นแปร่งๆไปหน่อยแต่ก็ยอมรับเลยว่าที่นี่อากาศดีจริงๆ 

      “ทำไมพามาที่นี่”ไนท์ถามขึ้น

      “เวลาคิดงานไม่ออกจะมาที่นี่”คีย์ตอบ  ไนท์พยักหน้ารับก่อนจะคิดไปว่าอะไรกันที่ทำให้เขาไว้ใจมากับคนๆนี้ได้  รู้จักกันไม่

ก็ไม่  แม้ว่าจะเคยทะเลาะกันครั้งหนึ่งก็เถอะ

      “ฉันไม่ได้อกหัก  ไม่ได้ถูกแฟนทิ้ง”ไนท์พูดขึ้นท่ามกลางความเงียบของเขาทั้งสองคน  คีย์ไม่ได้พูดตอบหรือหันมามองอีก

คนแต่เพียงแค่ยืนนิ่งฟังเท่านั้น

      “ฉันชอบเพื่อนสนิท  ที่สนิทกันมานาน  มันไม่รู้หรอก  ฉันคิดว่าสำหรับมันแล้วฉันสำคัญที่สุดแต่...”ไนท์เงียบไปครู่นึง

      “...แต่พอมันเจอเด็กคนหนึ่งเมื่อ3ปีก่อน  มันก็เปลี่ยนไป  สายตาของมันบอกทุกสิ่งว่ามันชอบเด็กนั่น  หึๆ  แต่เหมือนโชค

ชะตาเล่นตลก  เด็กนั่นหายไปจากชีวิตมันแล้วตอนนี้ก็กลับมา”ไนท์ว่าพลางหัวเราะในลำคอเบาๆอย่างขมขื่น

      “กลัว?”คีย์ถามขึ้น

     “นั่นสิ  คงงั้น”ไนท์ตอบพลางยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจแต่ในใจกลับคิดแบบนั้นจริงๆ  ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้เล่าเรื่องนี้ให้กับคน

ที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อฟัง  แต่อย่างน้อยก็คิดว่าเรื่องแบบนี้เขาคงระบายให้ใครฟังไม่ได้หรอกยิ่งกับพวกเพื่อนแล้วยิ่งไม่ได้เลย 

      “ทำไมไม่สารภาพรัก?”คีย์ถามต่อ

      “ถ้านายเคยชอบเพื่อนสนิท  นายจะรู้คำตอบ”

     “พอดีไม่ใช่คนชอบคนง่าย  แต่ถ้าชอบใครแล้วก็จะชอบมาก”คีย์ว่าพร้อมกับหันมามองหน้าอีกคน  ไนท์ชะงักไปนิดนึงเมื่อ

เห็นสายตาจริงจังของอีกคน  ใบหน้านิ่งๆที่คาดเดาความรู้สึกไม่ออกแต่กลับมองด้วยสายตาจริงจังอย่างนั้นทำให้ไนท์ใจสั่น

เล็กน้อย  เอ่อ...หมายถึงตกใจเล็กน้อยต่างหาก

      “งะ...งั้นเหรอ  แล้วบอกทำไม  ใครถาม”ไนท์ว่า

     “ทีนายยังเล่าเรื่องของนายเลย  ใครถาม?”คีย์ว่าหน้านิ่งๆ  ไนท์แทบจะปรี๊ดใส่อีกคนทันทีกับคำพูดที่ได้ยิน

     “เออ  ฉันมันเสือกเล่าเอง  พอใจมั้ย!”

     “อืม  นายเสือกเล่าเอง”คีย์พยักหน้ารับ

      “ความจริงฉันนี่ไม่ควรเล่าเรื่องให้กับคนที่ไม่รู้จักอย่างนายฟังเลยจริงๆ”ไนท์ว่า

     “งั้นก็ทำความรู้จักกันสิ  ฉันคีย์”ไนท์ทำหน้างุนงงอย่างตามอารมณ์อีกคนไม่ทัน

     “เดี๋ยวนะๆ  อะไรของนายเนี่ย”

     “ทำความรู้จักไง  ฉันคีย์”คีย์ว่า

     “ฉันไนท์  แม่ง  ท่าจะบ้า”ไนท์พึมพำในประโยคหลัง

     “ยินดีที่ได้รู้จัก”






















คู่นี้เน้นเบาๆ  ไม่เน้นดราม่าเนอะ  อิๆ  ^ ^  แอบชอบบุคลิกคีย์จริงๆ  ไม่รู้ว่าไนท์จะชอบบ้างหรือเปล่า  เง้อออออออ  >__< 

ฝากติดตามด้วยนะคะ 
___จางบิวตี้___
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-03-2016 15:45:07 โดย Jang_B2UTY »

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
คีย์ชอบไนท์แล้วแน่ๆ ไม่งี้นไม่พาไปด้วยหรอก

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
คู่รักคู่กัด  :hao7:

ออฟไลน์ oumpatta

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-43
ไม่สมเหตุสมผลอ่ะ ตั้งแต่แกล้งกันเพราะเป็นใบ้แล้ว ยิ่งมาถึงตอนนี้อีก
แล้วเทียนพึ่งรู้เหรอว่าตัวเองโง่ น่าจะรู้ตั้งนานแล้วนะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด