เหนือเมฆ [บทที่ 55 : เหนือเมฆ (จบ)][p.80][260716]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เหนือเมฆ [บทที่ 55 : เหนือเมฆ (จบ)][p.80][260716]  (อ่าน 818205 ครั้ง)

ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4
อ้างถึง
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************


Talk:

ชื่อเรื่องว่าเหนือเมฆ แต่ไม่ใช่เรื่องบู๊ล้างผลาญแต่อย่างใดนะคะ 555555555555

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากประสบการณ์ในมหาวิทยาลัยของเพื่อนๆ ของฮัสกี้ค่ะ มีทั้งที่เป็นนักศึกษาและอาจารย์ 55555 ตัวเอกในละครมาจากคณะวิศวะและมนุษย์ฯ ค่ะ ก็เพราะเพื่อนๆ หลายคนของฮัสกี้มาจากสองคณะนี้ 5555 แต่เพื่อนฮัสกี้เป็นผู้หญิงนะคะ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับพี่น้ำและน้องเมฆซึ่งเป็นตัวละครหลักในเรื่องค่ะ

มหาวิทยาลัยที่กล่าวถึงในเรื่องนั้นไม่มีอยู่จริงนะคะ สถานที่อาจจะอ่านดูแล้วคุ้นตาหรืออาจจะคล้ายบางมหาวิทยาลัยที่มีอยู่จริงไปบ้าง แต่ทั้งนี้ฮัสกี้เลือกมาเพราะอยากให้มหาวิทยาลัยในเรื่องอยู่ใกล้ทะเลเท่านั้นค่ะ ส่วนคณะ ตึกเรียน โรงยิม สวน หรือสถานที่อื่นๆ ในมหาวิทยาลัย ฮัสกี้มโนเอาเองทั้งหมดทั้งสิ้น

เนื่องจากเนื้อเรื่องมีการกล่าวถึงการรับน้องและการประชุมเชียร์เล็กน้อย อาจจะเน้นหนักไปที่คณะวิศวกรรมศาสตร์สักหน่อยเพราะตัวละครหลักมาจากคณะนี้น่ะนะคะ ฮัสกี้ทราบว่ามีหลายๆ คนไม่เห็นด้วยกับระบบ SOTUS สำหรับฮัสกี้แล้ว ในครั้งแรกที่เสิร์ชหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดูนั้น บอกตรงๆ ว่าก็แอบรู้สึกไม่ค่อยจะดี 55555 แต่ว่าหลังจากได้คุยกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นอดีตพี่ว้ากเองด้วยแล้ว ความคิดหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนไปค่ะ ได้มองในมุมของรุ่นพี่บ้างก็รู้สึกประทับใจจนเอามาเขียนเป็นเรื่องเป็นราวได้ 55555 ดังนั้นอย่าแปลกใจที่ฮัสกี้จะนำเสนอแต่เพียงด้านดีๆ ของการรับน้อง ความสามัคคีในหมู่คณะ และความรักกันในหมู่รุ่นพี่กับรุ่นน้องเท่านั้นนะคะ^^



แนะนำตัวละครกันสักนิด

ตัวละครเอกคนแรก : เมฆ หรือ นภนต์ โชติพิจารณ์ เฟรชชี่สดซิงปีหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาสตร์ (สาขาเครื่องกล)

ตัวละครเอกคนที่สอง : น้ำ หรือ ชลธร อัครบวร รุ่นพี่ปีสี่ คณะมนุษยศาสตร์ (สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น)



สารบัญ
ปฐมบท : ปีหนึ่ง
บทที่หนึ่ง : ปีสี่
บทที่สอง : รับน้อง
บทที่สาม : พี่ว้ากฝึกหัด
บทที่สี่ : ประธานรุ่น
บทที่ห้า : ประชุมเชียร์
บทที่หก : ปรับความเข้าใจ
บทที่เจ็ด : มิชชั่นที่หนึ่ง
บทที่แปด : มิชชั่นที่สองและสาม
บทที่เก้า : Unity & Spirit ของปีหนึ่ง
บทที่สิบ : ครัวเหนือเมฆ
บทที่สิบเอ็ด : พี่ว้ากฝึกหัด ภาคสอง
บทที่สิบสอง : ท่องราตรี
บทที่ 12.1 : เพื่อนแท้
บทที่สิบสาม : สอบย่อย
บทที่สิบสี่ : ครอบครัวของน้ำ
บทที่สิบห้า : มิชชั่นกับพี่ว้ากครั้งที่สี่
บทที่สิบหก : ครัวเหนือเมฆสอง
บทที่สิบเจ็ด : วันพบญาติ
บทที่สิบแปด : หวั่นไหว
บทที่สิบเก้า : ตรวจหอ
บทที่ยี่สิบ : หนังโป๊
บทที่ยี่สิบเอ็ด : ความสับสน
บทที่ยี่สิบสอง : เกือบไปแล้ว
บทที่ยี่สิบสาม : อุปสรรคมีไว้ข้าม
บทที่ยี่สิบสี่ : มิชชั่นครั้งสุดท้าย
บทที่ยี่สิบห้า : สารภาพ...รัก?
บทที่ยี่สิบหก : นัดเดต
บทที่ยี่สิบเจ็ด : เดทแรก(ภาคเช้า)
บทที่ยี่สิบแปด : เดทแรก(ภาคบ่าย)
บทที่ยี่สิบเก้า : ความกลุ้มใจนี้
บทที่สามสิบ : ระยะทดลอง
บทที่สามสิบเอ็ด : เวลาของสองเรา(อาห์ มันเชย)
บทที่สามสิบสอง : เรื่องของแกงส้ม
บทที่สามสิบสาม : สอบมิดเทอม
บทที่สามสิบสี่ : หรือว่าจะหึง?
บทที่สามสิบห้า : แก้เผ็ด
บทที่สามสิบหก : วันลอยกระทง
บทที่สามสิบเจ็ด : ค่ำคืนในหอ
บทที่สามสิบแปด : เรื่องชวนปวดหัวของพี่ตฤณ
บทที่สามสิบเก้า : ปลาหิมะ
บทที่สี่สิบ : ครอบครัวของน้ำ(2)
บทที่สี่สิบเอ็ด : วันเกิด
บทที่สี่สิบสอง : การเดินทาง(ค่ายอาสา)
บทที่สี่สิบสาม : ความวุ่นวายของค่ายอาสา
บทที่สี่สิบสี่ : ยังวุ่นๆ อยู่ในค่าย
บทที่สี่สิบห้า : ป่วย
บทที่สี่สิบหก : ผีหลอก
บทที่สี่สิบเจ็ด : ค่ายอาสาวันสุดท้าย
บทที่สี่สิบแปด : เปิดเทอม
บทที่สี่สิบเก้า : เซอร์ไพรส์
บทที่ห้าสิบ : วาเลนไทน์แสนเศร้า
บทที่ห้าสิบเอ็ด : กีฬามหาวิทยาลัย
บทที่ห้าสิบสอง : มวยปล้ำ
บทที่ห้าสิบสาม : วันพบญาติ(2)
บทที่ห้าสิบสี่ : ความสุขกลับคืน
บทที่ห้าสิบห้า : เหนือเมฆ(จบ)


อ้างถึง
นิยายทั้งหมดของฮัสกี้ค่ะ

เงาจันทร์ในม่านหมอก
เบลอ
นิสรีน... กุหลาบขาวแห่งทะเลทราย
แต่กาลก่อน
ภูสอยเดือน

 :mew1:

husky's page :pig4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-05-2021 05:42:46 โดย huskyhund »

ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #1 เมื่อ27-07-2015 14:23:02 »



Prologue : Freshman


รถตู้แบบเช่าคันหนึ่งกับรถกระบะอีกคันเคลื่อนเข้าสู่รอบรั้วมหาวิทยาลัยอันกว้างใหญ่ไพศาล แล้วไปจอดอยู่ในที่จอดรถไม่ไกลจากบริเวณหอพักนักศึกษาปีหนึ่งเท่าไรนัก ร่างสูงในเสื้อยืดกางเกงยีนส์ก้าวลงมาเป็นคนแรกหลังจากบานประตูรถเปิดออก ตามมาด้วยหญิงชายวัยกลางคนซึ่งเป็นบิดามารดา คุณตาคุณยาย และเด็กหญิงฝาแฝดวัยแปดขวบอีกสองคนที่แต่งตัวเหมือนกันเปี๊ยบ

ชายวัยกลางคนอีกคนขับรถกระบะตามเข้ามาจอด พอเขาก้าวลงจากรถ เด็กหนุ่มกับบิดาก็เดินเข้าไปช่วยเคลื่อนมอเตอร์ไซค์ที่วางอยู่บนหลังรถกระบะลง

“ขอบคุณครับอากล้า”

“อือ ขับระวังๆ นะเมฆ ถ้ารถมีปัญหาต้องโทรเรียกอาทันทีนะรู้มั้ย”

เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก แล้วเคลื่อนรถมอเตอร์ไซค์ไปจอดไว้ในที่จอดมอเตอร์ไซค์ในลานจอดรถที่อยู่ใกล้ๆ เสร็จแล้วจึงเดินไปเปิดประตูหลังรถตู้ ยกเป้ขึ้นสะพายบ่าทั้งสองข้าง จากนั้นจึงหยิบกระเป๋าเดินทางใบโตแบบมีล้อเลื่อนลงมา

“ส่งผมตรงนี้ก็ได้”

เสียงสะอึกสะอื้นดังแว่ว เมฆถอนหายใจเมื่อหันไปพบกับน้องสาวทั้งสองคนที่กำลังยืนร้องห่มร้องไห้ เนื่องจากต้องลาจากพี่ชายของพวกเธอ ทั้งพี่ชายคนโตที่ได้รับทุนไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา พี่สาวคนรองที่ได้รับทุนไปเรียนต่อปริญญาโทที่ออสเตรเลีย แล้วนี่ตัวเขาก็ต้องแยกออกมาอยู่หอพักนักศึกษาอีก

เมฆโอบกอดน้องสาวทั้งสองคนไว้ในอ้อมแขน เขาจูบแก้มพวกเธอเบาๆ “คิดถึงก็โทรมาได้ตลอดนี่ แป๊บเดียวก็ปิดเทอม แล้วพี่จะรีบกลับบ้านไปหา ไม่เอา อย่าร้องไห้น่ะ”

ฟ้าและฝนเป็นชื่อของน้องสาวฝาแฝดของเด็กหนุ่ม ใบหน้าน่ารักของเด็กหญิงเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา แต่ก็เม้มปากแล้วพยักหน้ารับ

ระหว่างนั้น มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นแทรก มารดาหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับสาย แล้วส่งให้กับลูกชาย “พี่เดือนโทรมาแน่ะลูก”

เมฆรับโทรศัพท์มาพูดคุยสั้นๆ รับปากกับเธอเป็นครั้งที่ร้อยว่า “ครับๆ จะไม่ดื่มเหล้าจนเสียการเรียนเด็ดขาดครับ” พอวางสายไป ยังไม่ทันไรพี่ชายคนโตก็โทรเข้าที่โทรศัพท์ของตน พี่ชายเองก็เป็นศิษย์เก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ เมื่อเมฆกดรับสาย ที่ปลายสายก็บูมมาเสียงดัง พร้อมกับออกคำสั่ง “เชื่อฟังอาจารย์ รักเพื่อนพ้อง เข้าประชุมเชียร์ให้ครบ รับเกียร์มาให้ได้ มันเป็นความภูมิใจของพวกเรา!”

“ครับพี่หมอก!”

หลังจากคู่พี่น้องบ้าพลังวางสายกันไปแล้ว เด็กหนุ่มก็หันมายกมือไหว้ทุกคนที่ตามมาส่งเพื่อร่ำลา

“นอนห่มผ้า กินข้าวให้ครบสามมื้อด้วยนะลูกนะ”

“เอาหยูกยามาพร้อมแล้วใช่มั้ย เอ้านี่ ตากับยายให้เงินไว้เผื่อฉุกเฉินนะ” คุณตาหยิบเงินส่งให้ ขณะที่คุณยายโน้มใบหน้าเข้ามากระซิบใกล้ๆ “ไม่ต้องรีบเอาเมียนะเมฆ นอนกอดเกียร์แทนเมียไปก่อนนะ”

เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก ยกมือไหว้ทุกคนอีกครั้ง “ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ จบเทอมแล้วจะเอาเกรดเอล้วนๆ กลับไปฝาก” เขายืนรอให้บิดามารดาและคุณตาคุณยายก้าวขึ้นไปนั่งบนรถเรียบร้อย แล้วจึงหันไปอุ้มน้องสาวขึ้นรถให้ทีละคน

“อย่าดื้อกับแม่นะ ไม่งั้นพี่จะไม่รักรู้มั้ย”

“ค่ะ” ตอบไปพลางน้ำตาไหลพรั่งพรู จนคนเป็นพี่เองก็ชักจะใจแป้ว

เมฆรีบปิดประตูรถ ก่อนที่น้องสาวที่รักทั้งสองจะร้องไห้ออกมาดังๆ เขาคงยิ่งลำบากใจ ก่อนจะหักใจยกกระเป๋า เดินออกไปจากรถที่จอดอยู่โดยเร็ว

เด็กหนุ่มก้มหน้าก้มตาเดินจนกระทั่งเพื่อนสนิทอีกสองคนที่ยืนรออยู่ไม่ไกลนักก้าวเข้ามาขวาง “เฮ้ย! ไอ้เมฆ ลืมตาเดินหน่อยโว้ย”

“อ้าว พวกมึงมากันแล้วเรอะ”

“เออสิวะ ยืนรอมึงบอกลาญาติๆ มึงนานแล้วด้วย กูไปดูมาให้แล้วนะ มึงได้อยู่หอสิบ โชคดีของมึง ใกล้ที่จอดรถเลย”

“เออ ดีว่ะ แล้วพวกมึงอยู่หอไหน”

“ไอ้ตำลึงได้หอห้า กูอยู่หอเก้า แต่มึงเอ๊ย... ปีหนึ่งเขาให้อยู่ห้องละสี่คน กูอยากจะบ้า”

“ทำไมวะ ว่าวไม่สะดวกรึไง” เมฆถามกลั้วหัวเราะ

“เออสิวะ ของกูต้องเคารพธงชาติทุกเช้าด้วย” แหนมตอบอย่างไม่พอใจนัก “เมตกูทำหน้าตกใจมากตอนเห็นกูหยิบกระทะไฟฟ้าออกมาซุกไว้ใต้เตียง”

“เหย เแล้วเมตมึงว่าอะไรรึเปล่า”

“มันว่า... มันจะขอฝากหม้อหุงข้าวไว้ใต้เตียงกูด้วยได้มั้ย เพราะเตียงมันอยู่ชั้นบน”

“โอ้โห ห้องมึงนี่...” เมฆครางอย่างอิจฉา “ถ้าพวกมึงทำไรแดกต้องเรียกกูด้วยนะ”

ตำลึงพูดบ้าง “ก่อนมึงจะมานี่ มันก็จัดมาม่าผัดซีอิ้วกันไปแล้ว เออ... พวกกูไปเดินสำรวจในสวนสมุนไพรหลังตึกวิศวะมาแล้วด้วยนะ แหล่งอาหารเลยมึง”

“ฮะ!?”

“มีทั้งมะม่วง มะละกอ กล้วย ไผ่ มีหน่อไม้ด้วย แล้วบนต้นมะม่วงนะมึง มดแดงเพียบเหอะ”

เมฆขมวดคิ้ว “ไอ้พวกเหี้ย! มึงมาเรียนหรือมาออกรายการเซอร์ไวเวอร์ (Survivors) วะ”

“พูดงี้มึงจะไม่แดก?”

“แดกสิครับ กูขอโทษ” เด็กหนุ่มยกมือไหว้เพื่อนรักทั้งสองปลกๆ “ว่าแต่มื้อเย็นนี่ทำไร กูเอาขนมหวานมาจากบ้านด้วย แต่ไม่มีน้ำแข็งนะมึง”

“มื้อเย็นกูซื้อข้าวหน้าเป็ดมาเผื่อพวกมึงสองคนแล้ว”

เมฆกระโดดกอดคอเพื่อนรัก “สุดยอด... ไอ้ตำลึง กูรักมึง”

ระหว่างพูดคุยกันไป สามหนุ่มเดินผ่านซุ้มกิจกรรมที่พวกรุ่นพี่นั่งรวมกันอยู่ไปช้าๆ แถบนั้นมีเสียงกลองตึงตังดังคละเคล้าเสียงร้องเพลงดังกึกก้อง สายตาสามคู่จับจ้องไปที่นั่นเขม็ง พวกเขาจำรุ่นพี่บางคนได้เพราะเคยพบกันเมื่อครั้งที่มารายงานตัว กลุ่มผู้ชายหนวดรุงรัง ใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงยีนส์ ส่งเสียงดังโวยวายและท่าทางเถื่อนๆ หน่อยตรงนั้นนั่นล่ะ รุ่นพี่คณะพวกเขา

“รีบเอาของไปเก็บเถอะมึง เขานัดรวมตอนสี่โมง เดี๋ยวจะได้ไปรายงานตัวแล้วเอาด้ายผูกข้อมือ” ตำลึงตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ

เมฆพยักหน้าหงึกหงัก แล้วเดินเข้าตึกหอพักไปพร้อมกับเพื่อนทั้งสองคน


นภนต์ โชติพิจารณ์ หรือ เมฆ เป็นเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปี คณะวิศวกรรมศาสตร์รุ่นที่ 47 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ นัก หากเพราะมหาวิทยาลัยแห่งใหญ่แห่งนี้ อยู่ในพื้นที่ที่ค่อนข้างจะเป็นส่วนตัว มีบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล จากพื้นราบยาวไปถึงชายทะเล นักศึกษาของมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่จึงจำเป็นที่จะต้องอยู่หอพักตลอดระยะเวลาการเรียน

เด็กหนุ่มเป็นคนตัวสูงและชอบเล่นกีฬา เขาเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเมื่อสมัยอยู่โรงเรียนเก่า แต่ที่จริงก็ชอบเล่นกีฬาไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอล แบตมินตัน เทนนิส หรือว่ายน้ำ เขาจึงมีรูปร่างที่สมส่วน มีกล้ามเนื้อเล็กน้อย ใบหน้าเล็กรูปไข่ คิ้วเรียว นัยน์ตาโตสีดำขลับ จมูกโด่งเป็นสัน รับกับริมฝีปากรูปกระจับเป็นอย่างดี จัดว่าหล่อเหลาเอาการ ดูดีที่สุดในบ้านจนใครๆ ก็พากันหวง

แต่เดิมเมฆเป็นคนที่มีผิวขาวเนื่องจากทางฝ่ายบิดามีเชื้อจีน หากเพราะชอบเล่นกีฬากรำแดด ตามแขนขาและใบหน้าจึงมีสีคล้ำลงไปบ้าง ทว่าเด็กหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชาย จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรกับภาพลักษณ์มากนัก เมฆเป็นนักเรียนเรียนดี ครอบครัวของเขาสมองดีกันทั้งบ้าน เพราะงั้นจะเรียกว่าเขาเป็นเด็กเนิร์ดก็คงได้ แต่บังเอิญหน้าตาค่อนไปทางดี ประกอบกับที่เป็นนักกีฬา เด็กหนุ่มจึงเป็นที่รู้จักและรักใคร่ของทุกคนในโรงเรียน ไม่เว้นทั้งหญิงและชาย

“ไอ้เมฆ มึงนี่เด่นจริงๆ มีแต่คนหันมองตาม” ตำลึงพูดขึ้นขณะที่พวกเขาทั้งสามคนเดินไปยังสถานที่นัดประชุมรวม

“กูรู้แล้ว ก็คนมันหล่อไง อิจฉาเหรอมึง” เมฆยิ้มกริ่มอย่างพอใจ

แหนมเบะปากแล้วเสริมให้ “แค่เกิดมาตัวสูง หน้าตาพอไปวัดไปวาได้หน่อยเท่านั้นแหละ กูไม่อิจฉามึงหรอก เพราะหน้าอย่างมึงเนี่ยจะเป็นที่รักของพี่ว้ากมากกว่า”

“มึงคิดว่ากูกลัวเรอะ”

เด็กปีหนึ่งแต่ละคนมีด้ายสีตามคณะผูกข้อมือไว้เพื่อให้แยกแยะคณะกันได้ สำหรับวิศวะนั้นเป็นสีแดง หลังจากจัดแบ่งกลุ่มคละคณะสำหรับการรับน้องรวมในวันรุ่งขึ้นเรียบร้อยแล้ว ก็มีการแนะนำตัวกันและทำความรู้จักกับรุ่นพี่ประจำกลุ่ม เมฆกับตำลึงได้อยู่กลุ่มเดียวกัน กลุ่มของเขามีจำนวนผู้ชายน้อยกว่าผู้หญิงอยู่เล็กน้อย สมาชิกในกลุ่มส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาของคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่ทุกคนก็ดูเป็นกันเองดี สักพักจึงมีการแนะนำให้รู้จักรุ่นพี่ที่คุมฐานต่างๆ อย่างคร่าวๆ

ขณะที่นั่งฟังกลุ่มของรุ่นพี่ที่เข้ามาแนะนำแต่ละฐาน ไปจนถึงฐานสุดท้ายซึ่งเป็นของรุ่นพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มรุ่นพี่อีกกลุ่มที่นั่งอยู่อย่างเงียบเชียบทางด้านหลัง เขาจำได้ว่าส่วนใหญ่ในกลุ่มนั้นเป็นรุ่นพี่จากคณะวิศวกรรม แต่ละคนรูปร่างใหญ่ หนวดเฟิ้ม ผมยาวรุงรัง ดวงตาฉายแววแข็งกร้าวดูน่ากลัว  แม้ว่าบรรยากาศและกลุ่มพี่ฐานจะพูดคุยกันสนุกสนานเพียงไร หากพวกรุ่นพี่ในกลุ่มนั้นก็ยังคงสีหน้าเยือกเย็น ดูจากหน้าตาและท่าทาง เขามั่นใจว่ารุ่นพี่กลุ่มนี้จะต้องกลายเป็นพี่ว้ากหลังจากเปิดเทอมไปแน่ๆ

สายตาของเมฆไปหยุดนิ่งอยู่ที่รุ่นพี่คนหนึ่งในกลุ่มนั้น ซึ่งเขาคิดว่าประหลาด... ไม่เข้าพวกกับใครเอาเสียเลย เพราะรุ่นพี่คนนั้น ท่าทางสำอางไม่เบา เนื้อตัวดูสะอาดสะอ้าน ผิวขาวออร่าเหมือนรับประทานหลอดนีออนเข้าไป แต่งกายเนี้ยบด้วยของแบรนด์เนมจากศีรษะจรดปลายเท้า ผมเผ้าเรียบร้อยเป็นทรง ดวงตาเรียวเป็นรูปเมล็ดอัลมอนด์ จมูกโด่งรับกับใบหน้า... ซึ่งคงจะต้องเรียกว่า ใบหน้าสวยคมแบบไอดอลที่เขาเคยได้ยินเพื่อนผู้หญิงที่โรงเรียนเก่ากรีดร้อง ตะโกนเรียกว่าโอปป้านั่นล่ะ

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน พลางจ้องมองไปทางรุ่นพี่คนนั้น โดยที่ไม่ได้สนใจฟังรุ่นพี่ฐานพูดอะไรเลยแม้แต่น้อย

“มองอะไรวะไอ้เมฆ” เพื่อนรักที่นั่งอยู่ข้างๆ กันสะกิด ก่อนจะมองตามสายตาของอีกฝ่ายไป “พี่คนที่กำลังเดินมาทางนี้น่ะเหรอ”

“อือ”

ตำลึงหันมองไปรอบๆ ตัว แล้วพบว่าสายตาของเพื่อนจากชั้นปีหนึ่งต่างก็จ้องมองไปทางนั้นเช่นกัน ส่งเสียงกระซิบกระซาบกันหึ่งๆ ราวกับผึ้งแตกรัง

หนึ่งในรุ่นพี่จากฐานสุดท้ายประกาศชื่อและแนะนำตัวพี่ฐานทีละคน แต่ระหว่างที่ประกาศชื่อไป เขาก็เห็นว่าสายตาของรุ่นน้องทั้งหลายพุ่งตรงไปทางด้านหลัง ส่งเสียงฮือฮากันเป็นระยะๆ พอหันมองตามพวกรุ่นน้องไป จึงเห็นว่าชายหนุ่มคนที่ตกเป็นเป้าสายตากำลังเดินตรงเข้ามา แล้วส่งแผ่นกระดาษให้รุ่นพี่อีกคนหนึ่งในฐาน

“อยากรู้จักกันล่ะซี่” พี่ฐานที่ถือไมค์อยู่ถามขึ้นอย่างรู้ใจ 

เพียงแค่นั้นก็มีเสียงกรีดร้องของสาวๆ ทั้งแท้และเทียมดังก้อง จนพวกหนุ่มๆ ต้องยกมือขึ้นปิดหู

“จะบอกดีมั้ยน้า”

“บอกกกก~”

พี่ฐานหันไปขออนุญาตเจ้าตัว “บอกได้มั้ยครับ” พอเห็นว่าอีกฝ่ายยกมือขึ้นห้าม ก็รีบพูดต่อ “บอกได้มั้ยคร้าบบบ พี่น้ำ...”

ริมฝีปากบางเฉียบของเจ้าของชื่อนั้นกระตุกยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อย ก็ในเมื่อบอกชื่อเขาออกไปแล้วยังจะต้องลีลาอะไรอีก ชายหนุ่มจึงยืนนิ่งปล่อยให้พี่ฐานแนะนำตนเองไป

“นี่พี่น้ำ คณะมนุษย์ฯ ปีสี่ครับ”

เขายกมือขึ้นทักทายเล็กน้อยเท่านั้น แล้วสีหน้าก็ปรับเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิท จากนั้นจึงเดินกลับออกไปยังกลุ่มรุ่นพี่หน้าโหดที่อยู่ทางด้านหลัง

“หล่อฉิบหายเลยเนอะ” ตำลึงใช้ข้อศอกกระทุ้งเพื่อนรักเบาๆ “กูว่ามึงหน้าตาดี๊ดีแล้ว เจอพี่น้ำนี่เข้าไป มึงกลายเป็นตัวประกอบระดับสามวิ่งทั้งวันค่าแรงสามร้อยเลยว่ะ”

“ค่าแรงสามร้อยเองเหรอวะ!” เมฆโวยวาย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่านั่นไม่ใช่ประเด็น “มึงว่าพี่เขาหล่อกว่ากูเรอะ ไอ้ตำลึง ไอ้ตาบอด ไอ้เพื่อนทรยศ!”

เสียงจากไมค์ในมือของรุ่นพี่ดังขึ้นแทรก “เอ้า! น้องๆ ลุกๆ แยกย้ายกันไปกินข้าวซะ เสร็จแล้วรีบเข้านอนล่ะ พรุ่งนี้ต้องมาพร้อมกันที่นี่ตีห้านะครับ”

เด็กหนุ่มรีบลุกขึ้น หากก็ยังไม่วายลอบมองตามรุ่นพี่ตัวขาวคนนั้น เขาเห็นว่าพวกรุ่นพี่คณะตนเข้าไปโอบไหล่อย่างสนิทสนม กระซิบกระซาบจนใบหน้าแทบจะชิดติดกัน แล้วพากันเดินออกไป

...แปลกจริงๆ ทำไมถึงมาสนิทกันได้ ทั้งที่อยู่คนละคณะกันแบบนั้น

“ติดใจอะไรพี่เขาวะ อิจฉาที่เขาหล่อกว่ามึงใช่ปะ” เพื่อนสนิทแซว

“กูว่าก็ดูดีกันคนละแบบนะ” เสียงแว่วมาจากแหนม เพื่อนรักอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบ “มึงก็หล่อแล้วไอ้เมฆ อย่างน้อยมึงก็ดึงมาตรฐานของภาคเราให้สูงขึ้นได้บ้าง เพราะงั้นใช้ความหล่อของมึงให้เป็นประโยชน์ด้วย ไปขอเบอร์สาวให้กูหน่อย”

“ไอ้ห่า เมื่อกี้มึงไม่ได้พูดแบบนี้นี่ แล้วหน้าม่อตั้งแต่วันแรกเลยนะมึง ไม่เอาเว้ย!”

“ถุย... กูอุตส่าห์เสียปากชม...” แหนมบ่นพึมพำ “ช่างแม่ง งั้นรีบไปแดกข้าวหน้าเป็ดกันดีกว่า”

ขณะที่เดินกลับหอพัก มีแสงสว่างแปลบปลาบมาจากบนท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้องครืนๆ แล้วฝนก็เทกระหน่ำลงมา ตามทางเดินกลับไปที่หอพักนั้นมีหลังคา ทว่าเมื่อมีลมพัดกระโชก สายฝนก็สาดเข้ามาเป็นระยะๆ ทำให้ตามทางเดินเฉอะแฉะมีน้ำนอง

ใช้เวลาเดินสักพักทั้งสามหนุ่มก็กลับไปถึงหอ พวกเขานำอาหารไปอุ่นที่ห้องพักของแหนมซึ่งอยู่อีกหอ หากเมื่อไปถึง เพื่อนร่วมห้องของแหนมกำลังอุ่นอาหารปิ่นโตขนาดใหญ่อยู่พอดี พวกเขาจึงตั้งวงรับประทานกันอยู่ที่นั่น

“อาหารมึงอร่อยจริงๆ เลย ปิ่นโตร้านไหนวะ” เขาว่าเด็กหนุ่มจะสนิทสนมกันได้ง่ายๆ เมื่อมีตัวกระตุ้นหนึ่งในสามอย่าง 1. อาหาร  2. หนังโป๊ 3. ฟุตบอล ซึ่งในกรณีนี้ก็เช่นกัน

“นี่กูทำมาจากบ้านโว้ย แต่ยังมีของสดอยู่ในตู้เย็นอีกเพียบ ไว้ทำเองได้อีกหลายมื้อ พวกมึงมากินด้วยกันสิ กินหลายคนสนุกดี จะได้ช่วยกันหารค่าอาหารด้วย” เด็กหนุ่มนามว่าคะน้าจากคณะไบโอเทคโนโลยีตอบ

“เจ๋ง งั้นถ้าของสดหมด กูไปจ่ายตลาดให้เอง” เมฆพูดยังไม่ทันขาดคำ เพื่อนร่วมห้องของคะน้าและแหนมอีกสองชีวิตก็กลับมาถึงห้องพอดี พวกเขามาร่วมวงพูดคุยด้วยอีกสักพักใหญ่ๆ จนใกล้ถึงเวลาหอปิดนั่นล่ะ ตำลึงกับเมฆจึงจำใจต้องเอ่ยขอตัว

“เออ! เมฆ ยังมีอาหารเหลืออีก มึงเอาไปกินต่อที่หอมั้ย”

ในเมื่อคะน้าเอ่ยเสนอมาทั้งที เมฆก็ไม่อยากจะขัด เขาชอบหมูทอดกระเทียมกับยำวุ้นเส้นที่คะน้าทำไว้มากอยู่แล้วด้วย เด็กหนุ่มยืนมองจานอาหารที่เพื่อนใหม่ตักใส่ให้จนพูนจาน ขนาดว่าท้องอิ่มแล้วก็ยังได้ยินเสียงพยาธิครางโหยหวน เขากล่าวขอบใจแล้วจึงเดินออกจากหอไปพร้อมกับตำลึง

“เฮ้ย! ฝนยังตกอยู่เลยอะ” ตำลึงแหงนหน้าบ่นกับท้องฟ้าในยามค่ำคืน “มึงระวังยำวุ้นเส้นของมึงจะกลายเป็นต้มยำแทนนะเว้ย”

“เออ กูก็กลัวอยู่” เมฆยกมือขึ้นบังละอองฝน “รู้งี้หาถุงพลาสติกห่อไว้ก่อนก็ดี”

ทั้งสองค่อยๆ เดินจากตัวตึกออกไปยังฟุตบาท ซึ่งพอถึงแล้วก็กำลังจะเอ่ยปากร่ำลากลับไปหอใครหอมัน ทว่าในเวลาเดียวกันนั้นมีแสงไฟสว่างวาบมาจากบนถนน รถยนต์ซึ่งพวกเขามองไม่ทันเห็นยี่ห้อวิ่งด้วยความเร็วไม่ใช่น้อย สาดน้ำโคลนจากบนถนนขึ้นมาเจิมสองหนุ่มบนฟุตบาทเข้าเต็มๆ

“เฮ้ย! ขับรถประสาอะไรวะ!” เมฆอุทาน เขายกแขนขึ้นเช็ดคราบโคลนบนใบหน้า หากยิ่งเช็ดก็ยิ่งเข้าตา “โอย ไอ้ตำลึงอยู่ไหน มึงช่วยกูด้วย”

“มึงอยู่ไหนวะเมฆ โคลนเข้าตากู มองอะไรไม่เห็นเลย”

ทั้งคู่เอื้อมมือออกไปควานหากัน ก่อนจะสะดุดขากันเองจนล้มลง ใบหน้าหล่อเหลาของเมฆจิ้มลงไปในจานอาหารดังแพร่ดใหญ่
รถที่วิ่งผ่านไปหยุดเอี๊ยดไม่ไกลจากจุดเกิดเหตุนัก ชายหนุ่มเจ้าของรถก้าวลงมาพร้อมกับขวดน้ำและกระดาษทิชชูหนึ่งกล่อง เขาวิ่งตรงเข้าไปยังเด็กหนุ่มทั้งสอง “พวกคุณเป็นอะไรรึเปล่า” ชายหนุ่มพยุงเมฆกับเพื่อนขึ้นมาทีละคน เขายัดขวดน้ำกับกระดาษทิชชูใส่มือให้พร้อมกับเงินอีกห้าร้อยบาท “โทษทีนะ ผมกำลังรีบ”

“เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน!” เมฆพยายามปรือตาขึ้นแล้วกะพริบตาถี่ๆ จนกระทั่งเห็นใบหน้าอีกฝ่ายได้ชัดเจน... ไอ้หมอนี่ ไอ้รุ่นพี่คณะมนุษย์ฯ คนนั้นนี่หว่า เด็กหนุ่มคว้าแขนอีกฝ่ายไว้ทันที “จะไม่รับผิดชอบหน่อยเรอะ!”

“ก็รับผิดชอบแล้วไง” ชายหนุ่มสะบัดแขนออก “ผมกำลังรีบนะ” จากนั้นก็วิ่งกลับไปยังรถที่จอดอยู่ แล้วขับกระชากออกไปทันที

“ไอ้... ไอ้...” จะชมว่าเหี้ยก็ไม่กล้าเพราะเห็นว่าเป็นรุ่นพี่ ความเป็นคนดีมันค้ำคอ เมฆจึงได้แต่ก้มลงมองเศษอาหารบนพื้นพร้อมกับกัดฟันกรอด “โคลนสาดแม่งยังไม่เหี้ยเท่าของกินกูเละเป็นโจ๊กแบบนี้เล้ย”

ตำลึงดึงขวดน้ำจากในมือเพื่อนมาเปิดออกล้างหน้า “เขาอาจจะมีธุระด่วนมากจริงๆ ก็ได้มึง อื๋อ... อะไรร่วงวะ” เด็กหนุ่มก้มลงหยิบธนบัตรใบละห้าร้อยขึ้นมาไว้ในมือ “เหอ? ของไอ้รุ่นพี่นั่นให้ไว้เหรอเนี่ย” แล้วส่งให้กับเมฆ

เมฆขมวดคิ้ว เขารับธนบัตรใบนั้นมาถือไว้อย่างงงๆ “อะไรของแม่งวะ ยัดเงินให้แล้วแม่งก็ชิ่งไปเฉย”

“ช่างเหอะน่ะ อย่างน้อยเขาก็ขอโทษแล้วไง กลับหออาบน้ำนอนกันดีกว่า มึงไม่ต้องแดกอะไรแล้วล่ะ ตะบี้ตะบันแดกไปตั้งเยอะแล้วนี่”

“เออ! รู้แล้วเว้ย ยังมีอย่างอื่นให้กูทำได้อีกเรอะ!” เมฆกระแทกเสียงใส่ “ไปแล้วโว้ย!” แล้วก้าวฉับๆ กลับไปยังหอพักของตน


TBC~*


เปิดเรื่องใหม่แล้วค่า แงงงง  :hao5:

ไม่เคยเขียนเรื่องแนววัยรักวัยเรียนใสๆ มาก่อนเลยค่ะ 5555555555 ลองเขียนดูด้วยแรงยุของเพื่อนพ้อง กรั่กๆๆๆ

ยังไงก็ขอให้ลองติดตามเรื่องราวของน้องเมฆดูกันนะคะ รับรองว่าน่าร้ากกกกก

ขอบคุณค่ะ
  :mew1:

ออฟไลน์ stickyyrice

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1509
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #2 เมื่อ27-07-2015 15:05:26 »

ใครจะรุกจะรับเนี่ยย
คือดูไม่ออก จะว่าเอาน้องภาคเครื่องไปรับก็ยังไงอยู่

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #3 เมื่อ27-07-2015 15:10:06 »

เรื่องใหม่มาแล้ว~~~

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #4 เมื่อ27-07-2015 15:11:08 »

เรื่องใหม่มาแล้ว~~~

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #5 เมื่อ27-07-2015 15:25:24 »

ครอบครัวของเมฆน่ารักกันทุกคนเลยนะคะ ^^ อบอุ่นมากๆ เลย ติดตามจ้าา.. :L2:

ออฟไลน์ tempo_oil

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #6 เมื่อ27-07-2015 16:03:07 »

แปะๆ  :katai5:

ติดตามๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Memindbucker

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 94
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #7 เมื่อ27-07-2015 16:24:59 »

เรื่องใหม่มาแล้ววววววววว
เพื่อนเมฆแต่ละคนดูท่าทางจะฮามาก คงมีเรื่องป่วนๆอีกเยอะ
เมฆกะพี่น้ำเริ่มต้นกันไม่ค่อยดีซะแล้ว จะเป็นยังไงต่อเนี่ย
รอตอนต่อไปค่า

ออฟไลน์ nunuchhh

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 72
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #8 เมื่อ27-07-2015 16:55:05 »

ชอบมากกกกกกกค๊าาาาาา จะตั้งตารอนะแนววัยใสๆๆให้ป้าได้ชื่นใจ :impress2:

ออฟไลน์ yumijung

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #9 เมื่อ27-07-2015 17:05:02 »

เรื่องนี้ยังมิเคยอ่าน...แปะป้าบ จ้า. :mew1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
« ตอบ #9 เมื่อ: 27-07-2015 17:05:02 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Robinhood.ha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 62
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #10 เมื่อ27-07-2015 18:46:51 »

แปะ เรื่องใหม่ :ling1:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #11 เมื่อ27-07-2015 19:13:35 »

มาดูพี่น้ำกับน้องเมฆ
ใครจะรุกใครจะรับหว่า

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #12 เมื่อ27-07-2015 19:39:10 »

รออ่านต่อนะคะ ... มีน้ำมีเมฆ จะมีฝนด้วยมั้ยเนี่ย

ออฟไลน์ FollowingTK

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #13 เมื่อ27-07-2015 20:43:17 »

พี่น้ำขาวออร่า.... :a5: (อินี่พยายามมโนสุดฤทททททธิ์ >_____< กร้ากกกก)
ชื่อเพื่อนๆมีแต่ของกินนะคระ =..= จะครบห้าหมู่มั้ย 55555
แต่ชอบลักษณะ บุคคลิคแต่ละคนมากอ่ะ ^^ คุณยาย(รึย่าหว่า) ยังน่ารักเบย กร้ากกก
กลัวหลานหาเมียมากอด อิอิอิ หึหึหึ กร้ากกกกก ชะนีไม่ได้แอ้มหลานแน่ๆข่าาาา 55555
อ่านแล้วก็คิดถึงตอนอยู่หอค่ะ ><
ว่าแต่ พี่น้ำจะรีบไปไหนคะะะะะ =____= ยำวุ้นเส้นเละเลยนะ!!!! เอ้ย น้องเมฆเละเลยนะะะะะ  :katai4:
กลับมาาาา ไม่เอาห้าร้อยยยยย ขออย่างอื่นนนน(?)  :katai4:

ขอบคุณนะคะ >< รีบๆมาต่อน้าาาา กร้ากกกกกก เค้าจะรออออ >////////<

ออฟไลน์ khunkun91

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 55
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #14 เมื่อ28-07-2015 09:58:36 »

 :z1:
รอลุ้นใครจะรุกใครจะรับ
เปิดเรื่องมาก็มีคดีกันเลย

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #15 เมื่อ28-07-2015 17:46:10 »

มาติดตามเรื่องใหม่ด้วยคน :pig4:

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #16 เมื่อ29-07-2015 12:49:51 »

รอติดตาม  :pig2:

ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4
Re: เหนือเมฆ [ปฐมบท : ปีหนึ่ง][210715]
«ตอบ #17 เมื่อ30-07-2015 10:08:07 »


Chapter 1 : Senior


“...ไอ้สัตว์น้ำ หยิบไฟแช็กให้หน่อย กูจะดูดบุหรี่ว่ะ” ตั้งใจ... ชายหนุ่มปีสี่คณะวิศวกรรมศาสตร์พูดพลางโอบไหล่เพื่อนสนิท

“ไอ้เหี้ย เรียกกูให้ดีๆ หน่อย” เจ้าของชื่อเรียกตอบกลับไปหน้าตาย พร้อมกับยื่นมือออกไปตะปบซองบุหรี่มาจากมือเพื่อน “ไปดูดไกลๆ ปีหนึ่งหน่อยไป เสียภาพพจน์หมด จะย้ายที่ประชุมกันอยู่แล้วไม่ใช่เรอะ” แล้วจึงลุกเดินออกไปจากตรงที่นั่งรวมกันอยู่ในตอนแรก

นักศึกษาปีสี่สิบกว่าคนพากันเดินไปนั่งชุมนุมในสวนซึ่งอยู่ระหว่างคณะมนุษยศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ สถานที่ที่เหล่าว่าที่พี่ว้ากของทั้งสองคณะผลัดกันเข้ามาใช้ชุมนุมฝึกซ้อมและวางแผนการรับน้องในตอนเปิดเทอม

เมื่อหาที่นั่งกันได้ ใครที่ใคร่จะสูบบุหรี่ก็หยิบขึ้นมาสูบ ใครที่อยากคุยเรื่องงานก็พูดคุยปรึกษากันไป

กลุ่มเพื่อนสนิทของน้ำมีทั้งหมดห้าคน รวมเขาอีกคนเป็นหก ทั้งห้าคนเรียนอยู่คณะวิศวะชั้นปีที่สี่ มีชื่อเรียกว่า ตั้งใจ ไข่ย้อย เต้าหู้ ใบตอง และป๊อกเด้ง พวกเขารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้นแล้ว อาจจะดูแปลกที่น้ำอยู่ต่างคณะเพียงคนเดียว แต่สำหรับพวกเขาแล้วไม่ได้แปลกอะไร เพราะในตอนแรก น้ำเองก็ตั้งใจจะสอบเข้าคณะวิศวะเช่นกัน เพียงแต่ไปเปลี่ยนใจเอาในโค้งสุดท้าย ตอนอยู่มัธยมปลาย

น้ำ หรือ ชลธร อัครบวร อายุยี่สิบปี อยู่ชั้นปีที่สี่คณะมนุษยศาสตร์ นอกจากจะมีรูปลักษณ์ที่ไม่ธรรมดาแล้ว ก็ยังมีมันสมองที่น่าทึ่งไม่ใช่น้อย ชายหนุ่มพูด เขียน อ่าน ฟังได้ฉะฉานถึงสามภาษา ทั้งไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ แต่เลือกสาขาเรียนหลักเป็นภาษาญี่ปุ่น ส่วนเหตุผลของเขาน่ะหรือ... เพื่อนในกลุ่มก็เคยถามเขาอยู่เหมือนกันนะ


(ย้อนอดีต)


สมัยอยู่ปีหนึ่ง หลังจากสอบไฟนอลเทอมสองเสร็จแล้ว กลุ่มเพื่อนของน้ำก็มาล้อมวงก๊งเหล้ากันอยู่ที่ห้องในคอนโดมิเนียมของเขา ควันบุหรี่โขมงจนห้องข้างๆ แทบจะเรียกรถดับเพลิงอยู่หลายครั้ง

“ไอ้สัตว์น้ำ กูสงสัยจริงจัง ทำไมมึงถึงเลือกเรียนมนุษย์ฯ วะ ทั้งๆ ที่มึงก็น่าจะสอบเข้าวิศวะได้สบายๆ แท้ๆ” 

“มึงถามช้าไปมั้ยวะ ไอ้ตั้งใจ” ไข่ย้อย เพื่อนอีกคนในกลุ่มหันไปถาม “มึงควรจะเปลี่ยนชื่อจากตั้งใจเป็นทำใจได้แล้วเนี่ย”

น้ำยิ้มมุมปาก ตอบกลับเพื่อนไปด้วยคำพูดที่ไม่ได้เข้ากับใบหน้าใสๆ ของเขาเลยสักนิด “ก็พวกมึงชอบดูหนังโป๊ไง กูจะได้แปล AV ให้พวกมึงฟัง” แล้วคว้าบุหรี่จากมือเพื่อนมาสูบปุ๋ยๆ สลับยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

“ไอ้เหี้ยยยย ปากหมาน น่ารักจังมึง” เต้าหู้หันไปตบไหล่น้ำรัวๆ

ระหว่างนั้นก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พวกเขาหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เพราะดันตั้งเสียงไว้เหมือนๆ กัน แต่สุดท้ายก็เป็นน้ำที่หยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมากดรับสาย

“อืม ไปหาไม่ได้ อยู่กับเพื่อน... พรุ่งนี้ก็ไม่ได้ มีชมรม...”

เมื่อทุกคนในห้องได้ยินเสียงขรึมของผู้เป็นเจ้าของห้อง พวกเขาก็หุบปากสนิท เสียงดังโวยวายเมื่อครู่เงียบกริบลงอย่างฉับพลัน

“...ตอนนี้ผมอยู่กับเพื่อน” สีหน้าของเด็กหนุ่มเรียบเฉยขณะที่พูดเน้นย้ำประโยคเดิมอีกครั้ง “พูดกันไม่เข้าใจก็ไม่ต้องพูด อืม... เลิกก็เลิก แค่นี้นะ” เขากดวางสายไปแล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆ ต่อราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น “ปากหมานน่ะมันมึง ขนาดใส่เหล็กดัดยังปล่อยหมาออกมาเพ่นพ่านได้ตลอด”

“เดี๋ยวๆ ไอ้น้ำ กูปรับตัวไม่ทันว่ะ เมื่อกี้แฟนมึง...”

คนถูกถามตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท “ไม่ใช่แฟนกูแล้ว เลิกกันเมื่อกี้ไง พวกมึงก็ได้ยิน”

“เฮ้ย! พี่ชมพู่ดาวอักษรปีสามอ่ะนะ”

น้ำส่ายหน้า “ไม่ใช่ นั่นเลิกไปตั้งชาติแล้ว”

“คนล่าสุดน่าจะน้ำหวานบัญชีป่าววะ”

“น้ำหวานบัญชีนานแล้วนี่หว่า พี่ส้มเด้นท์มากกว่า”

“ไอ้พวกเวร เลิกเดาได้แล้ว จะใครก็ช่างเหอะ” น้ำตอบเสียงเบื่อ

“ไอ้เหี้ยยยย ไอ้สัตว์น้ำ มึงนี่สมกับชื่อสัตว์น้ำสุดแล้ว  ฟาดผู้หญิงดีๆ ไปกี่คนแล้ววะ แล้วในคณะมึงล่ะ แดกจนเหี้ยนเตียนแล้วสิ เสียของฉิบหาย”

“คลำดูไม่เจอจู๋ ไอ้ห่าน้ำก็ลากลงน้ำไปแดกหมดแหละ”

“เจี๊ยวมึงต้องหวานกว่าน้ำตาลแน่ๆ เยี่ยวทีสะบัดมดไม่ไหวรึเปล่าวะ”

“พอได้แล้วไอ้พวกห่านี่ ตัวกูจะลอยแล้ว” น้ำส่ายหน้าไปมา ไม่ได้หวั่นไหวไปกับคำสรรเสริญของเพื่อนๆ สักเท่าไหร่ เขาหยิบขวดเหล้ามาเทน้ำสีเหลืองอำพันลงในแก้ว แล้วหันไปหยิบพิซซ่าในถาดใส่ปาก เคี้ยวหยับๆ ขณะตอบเพื่อนๆ “คบกันแล้วไม่ใช่คนที่ใช่ ก็ให้โอกาสกันไปหาใหม่สิวะ จะยื้อกันไว้ทำแม่เหรอ” 

“หนึ่งปีมานี่ มึงคบไปทั้งหมดกี่คนแล้ววะ” ป๊อกเด้งยกสิบนิ้วมือและสิบนิ้วเท้าให้เพื่อนใช้นับ

“ไม่รู้... ไม่เคยนับ”

ใบตองยกมือขึ้นปิดหูอย่างทนฟังไม่ได้ เขากรีดร้องโหยหวน “โหยยย หมั่นไส้คนเจี๊ยวหวานว่ะ ปีนึงมานี่ กูยังหาแฟนไม่ได้สักคนเลย”

“ถ้ามึงไม่หยุดพูด มึงได้ชิมเจี๊ยวกูแน่ว่าหวานแค่ไหน” น้ำหันกลับไปตอบเสียงเย็น ให้เพื่อนที่พูดเสียวปากวาบ

“ไอ้สัตว์น้ำ กว่าจะจบสี่ปี มึงไม่แดกหมดมหาลัยเหรอวะ” ไข่ย้อยขยับแว่น พร้อมส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“ไม่หรอก” คนตอบพ่นควันโขมงออกจากปาก “ขึ้นปีสองแล้วกูจะเลิกทำตัวเสเพลสักที”

ตั้งใจอ้าปากค้าง ทำให้ขนมปังกระเทียมในปากร่วงลงในแก้วเหล้า “เหี้ย!”

“แปลกใจอะไรวะ” น้ำหัวเราะ เขาเอื้อมมือไปหยิบขนมปังกระเทียมจากในแก้วเหล้าออกมาสะบัดๆ แล้วยัดกลับเข้าไปในปากของตั้งใจอีกครั้ง

“ทำไมวะ อะไรดลใจมึง”

สีหน้าของน้ำเปลี่ยนไปเล็กน้อย นัยน์ตาเรียวอ่อนแสงลง “กูไม่อยากให้พี่ไม้กับริซาโกะเป็นห่วง”

กลุ่มของเด็กหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ น้ำมักจะแสดงสีหน้าและเปลี่ยนโทนเสียงให้อ่อนโยนขึ้นเมื่อพูดถึงพี่ชายกับครอบครัว พี่ชายของน้ำอายุมากกว่าเขาถึงหนึ่งรอบ ภรรยาของพี่ชายเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดามารดาของพวกเขานั้นจากไปนานมากแล้ว ไม้กับริซาโกะเป็นคนดูแลน้ำ จนกระทั่งเขาเข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมห้า จึงย้ายไปทำธุรกิจที่ญี่ปุ่น แต่ก็เดินทางไปๆ มาๆ ระหว่างสองประเทศอยู่บ่อยๆ เหตุเพราะว่าน้ำไม่ยอมย้ายตามไปอยู่ที่นั่นด้วย

ครอบครัวอัครบวรจัดอยู่ในกลุ่มประชากรผู้มีอันจะกิน เมื่อน้ำสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ พี่ชายก็ซื้อห้องพักแบบเพนท์เฮาส์ในคอนโดมิเนียมสุดหรูริมทะเล ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยให้เป็นรางวัล พร้อมรถยนต์ BMW คันใหม่ รุ่นใหม่ล่าสุด ซึ่งห้องพักห้องนี้ ก็ได้กลายมาเป็นที่พึ่งพิงของเพื่อนสนิทบ้างในบางเวลา ส่วนตัวเขาไม่ค่อยจะได้ไปเยี่ยมเยียนห้องพักของเพื่อนๆ สักเท่าไหร่ เพราะทุกคนอยู่ในหอพักรอบนอกมหาวิทยาลัย แม้จะสะดวกสบายกว่าหอพักข้างในมหาวิทยาลัยมากนัก แต่ก็ยังมีข้อจำกัดเยอะจนน่ารำคาญ

เด็กหนุ่มเจ้าของห้องวางแก้วเหล้าในมือลง จากนั้นจึงขยี้บุหรี่ในจานรอง “พวกมึงฟังนะ วันนี้กูจะสูบบุหรี่เป็นวันสุดท้ายแล้ว ส่วนเหล้าก็คงค่อยๆ ลดลง คราวหน้าห้ามสูบบุหรี่ในห้องกูแล้วนะโว้ย” ที่จริงก็ใช่ว่าเขาจะสูบบุหรี่จัดนัก แค่มักจะสูบเยอะหน่อยช่วงใกล้สอบ การเลิกบุหรี่จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร ส่วนเหล้าก็ตั้งใจไว้ว่าจะดื่มเล็กๆ น้อยๆ เวลาสังสรรค์กับเพื่อนพ้องเท่านั้น

“ครับๆ คุณสัตว์น้ำ”

“เออ ไอ้ไข่ย้อย ไอ้เต้าหู้ พรุ่งนี้ไปชมรมกับกูด้วย อาจารย์ขอให้ไปช่วยฝึกน้อง”

“ทำไมมึงไม่บอกก่อนวะ กูแดกเหล้าเข้าไปเยอะขนาดนี้ กูจะมีแรงตื่นมั้ยเนี่ย” สองหนุ่มเจ้าของชื่อบ่นพึมพำ

“ก็กูให้โอกาสพวกมึงฉลองก่อนไง”

ถึงแม้น้ำจะดูเป็นคนเจ้าสำอางไปสักหน่อยในสายตาของคนทั่วไป แต่ที่จริงเขาก็ไม่ได้ต่างไปจากเพื่อนพ้องชาววิศวะทั้งห้าคนนัก อาจเป็นเพราะเขารักสะอาดมากกว่าคนอื่นนิดหน่อย ประกอบกับมีผิวที่ค่อนข้างจะขาวเพราะไม่ค่อยได้โดนแสงแดดสักเท่าไหร่ ส่วนพวกเสื้อผ้า ข้าวของราคาแพงที่ใช้ก็มีแต่ที่พี่ชายกับพี่สะใภ้ขนซื้อมาให้ วันๆ ตัวเขาเองแทบไม่ได้ใช้เงินอะไร นอกจากซื้ออาหารและเติมน้ำมันรถเท่านั้น

ชีวิตในปีหนึ่งของน้ำนั้นวุ่นวายอยู่กับกิจกรรมมากมาย เขาได้รับโหวตให้เป็นเดือนมหาวิทยาลัย ได้ถ่ายรูปโฆษณาทั้งของคณะและมหาวิทยาลัย คอยถือป้ายคณะมันทุกงาน แต่เพราะเป็นนักกีฬายูโดจึงปฏิเสธการเป็นลีดคณะไป แม้ว่าพวกรุ่นพี่จะทั้งขอร้องและบังคับแล้วก็ตามที... ไม่เพียงแต่หน้าตาจะจัดอยู่ในขั้นดีมาก หากน้ำยังตัวสูง รูปร่างดีชนิดเป็นนายแบบได้สบายๆ มีหลายเอเจนซี่ที่เข้ามาทาบทาม แต่เด็กหนุ่มก็ปฏิเสธไปทั้งหมด โดยให้เหตุผลง่ายๆ ว่า ไม่ชอบ เขาต้องการที่จะทุ่มให้กับการเรียนและกิจกรรมของมหาวิทยาลัยมากกว่า

เมื่อใดที่มีเวลาว่างจากเพื่อนพ้องและแฟนสาว น้ำก็มักจะอยู่กับกล้องตัวโปรดหรือไม่ก็ไปที่ชมรมยูโด คนภายนอกอาจมองว่าเขาดูอ่อนแอ เหลาะแหละ หากเด็กหนุ่มก็ปล่อยให้เข้าใจผิดกันไปโดยไม่ได้คิดจะแก้ตัวอะไร ทั้งที่จริงแล้ว เขาเป็นนักกีฬายูโดระดับสายดำขั้นสูง เคยลงแข่งกีฬาภายในของมหาวิทยาลัยและได้เหรียญทองมาครอบครองเลยทีเดียว

เมื่อขึ้นปีสอง น้ำรักษาคำพูดที่เคยพูดไว้กับเพื่อนๆ จนทุกคนประหลาดใจ เขาเลิกทำตัวเสเพล เลิกบุหรี่เด็ดขาด เข้าร่วมเป็นสมาชิกสโมสรนักศึกษาของคณะ ช่วยเหลือกิจกรรมต่างๆ ไม่เคยขาด ถ้ามีเวลาว่างเขาก็จะใช้เวลานั้นถ่ายรูป กับไปช่วยอาจารย์ฝึกสอนยูโดสัปดาห์ละสองครั้ง ประกอบกับคะแนนการสอบสูงสุดในทุกวิชา ภาพลักษณ์ของเขาคือนักศึกษาตัวอย่าง เป็นที่น่ายกย่องของอาจารย์และนักศึกษาคนอื่นๆ ในมหาวิทยาลัย

...ส่วนนิสัยที่แท้จริงน่ะหรือ คงมีแค่เพื่อนสนิทในกลุ่มเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด


พอถึงปีสาม น้ำไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นหนึ่งปี และกลับมาเรียนต่อในชั้นปีที่สี่ กลุ่มเพื่อนสนิททั้งหกคนจึงได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

วันที่น้ำเดินทางกลับมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ แก๊งเพื่อนของเขาไปรอรับที่สนามบินพร้อมกับพวงมาลัยดอกดาวเรืองและป้ายไฟ ส่งเสียงดังโวยวายจนติ่งเกาหลีที่ไปยืนรอรับโอปป้าแถวนั้นยังต้องยกมือไหว้

ชายหนุ่มที่เดินออกมาจากประตูทางออกผู้โดยสารพร้อมกับรถเข็นกระเป๋าเดินทางกวาดสายตามองหาเพื่อนพ้อง แต่แล้วก็ต้องชะงักกับกลุ่มชายหนุ่มที่ดูราวกับมหาโจรมารอปล้นผู้โดยสาร ซึ่งเพียงแค่สบสายตากัน ชายหนุ่มกลุ่มนั้นก็วิ่งเข้ามาห้อมล้อมตน “ฉิบหาย! พวกมึงจะมาจับกูไปเป็นตัวประกันเหรอวะ” น้ำสบถเสียงดังลั่น มิน่าล่ะ สามสี่เดือนมานี่ ไอ้พวกนี้ไม่ยอมเฟซไทม์กับเขาเลย

“เซอไพร์สใช่มั้ยล่ะมึง” กลุ่มเพื่อนพ้องหัวเราะร่า

“เกิดอะไรขึ้นกับพวกมึงวะ!”

“เอาน่ะ ไปก่อนเหอะ เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง”

พวกเพื่อนๆ ตัวดีช่วยน้ำหอบกระเป๋าเดินทางไปขึ้นรถ แล้วพากลับไปยังคอนโดมิเนียมริมหาด พอไปถึง เจ้าของห้องก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง เขาเปิดกระเป๋าใบใหญ่ที่สุดออก แล้วหันไปเคาะจานเรียกเพื่อนๆ ให้มาล้อมวง

“เอ้า ก่อนอื่นเลย มาเอาของฝากพวกมึง”

“ไอ้คุณน้ำที่รัก พวกกูรอคำนี้มานานแล้ว” หากพอชะโงกหน้ามองดู ทุกคนก็ขมวดคิ้ว แล้วย่อตัวลงนั่งล้อมรอบกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะหยิบของในกระเป๋าออกมาพิจารณาดู

“ไอ้สัตว์น้ำ กูก็นึกว่ามึงจะซื้อขนมชาเขียว ชาขาวอะไรที่เขาฮิตๆ กันมาให้ เหี้ย! นี่อะไร ไวเบรเตอร์สารพัดไซส์เลยนะมึง”

“ไวเบรเตอร์นี่ มีเจ็ดอัน เจ็ดแบบ เจ็ดสี พวกมึงแบ่งกันเองละกัน มีไข่สั่นด้วยนะโว้ย” ชายหนุ่มหยิบของในกระเป๋าออกมายัดใส่มือเพื่อนๆ ทีละชิ้น “นี่ 50 Shades of Grey First kit เล่นกันเบาๆ หน่อยนะมึง” จนกระทั่งมองเห็นตุ๊กตายางที่อัดอยู่ก้นกระเป๋า “ตัวนี้แม่งใหญ่ แพงมากด้วย กูแบกมาได้ตัวเดียว พวกมึงแบ่งกันใช้ละกัน”

“ไอ้ห่าน้ำ!” เพื่อนฝูงร้องโวยวาย “ภาษาญี่ปุ่นทั้งนั้นเลย พวกกูจะใช้เป็นมั้ยเนี่ย แล้วจะเอาไปใช้กับใครวะ!”

“เดี๋ยวกูแปลให้ มึงจะใช้อันไหนก่อนก็ถามมา แล้วถ้ายังไม่รู้จะใช้กับใคร พวกมึงก็ใช้กันเองไปก่อนละกัน” เขาพูดพลางกวาดสายตามองเพื่อนพ้องอย่างหวาดระแวง ก็ดูทำหน้าเข้าสิ แล้วผมเผ้ายาวรกรุงรัง หนวดเฟิ้มขนาดนี้ ในมือถือไวเบรเตอร์ เข้ากันซะไม่มี “แล้วตกลง พวกมึงจะไปปล้นใคร บอกกูได้ยัง”

“พวกกูเป็นพี่ว้ากปีสี่โว้ย! เท่ป่าวล่ะ” ตั้งใจนำทีมพาทุกคนลุกขึ้นยืน ทำหน้าเคร่งขรึมแบบที่ฝึกซ้อมกันมา เดินไปล้อมรอบตัวเจ้าของห้องแล้วจ้องเขม็ง

น้ำมองดูเพื่อนรักทีละคน แล้วอุทานเสียงดัง “เหี้ยยยย~ กูกลัวจนเยี่ยวเหนียวเลย” เขาเอามือกุมท้อง หัวเราะจนตัวโยน

“สัตว์น้ำ เปิดเทอมไปมึงห้ามหัวเราะพวกกูแบบนี้นะว้อย มึงต้องทำขรึมไปกับพวกกูด้วย”

“ทำไมพวกมึงไม่เตี๊ยมกับกูก่อน ไว้หนวดไว้ผมยาวไม่ทันเลยว่ะ”

“เฮ้ยๆ ไม่ต้อง กูทนไม่ได้หรอกถ้าสุดหล่ออย่างมึงจะกลายเป็นมหาโจร เหลือมึงไว้สักคนให้เป็นอาหารตาน้องๆ มันบ้าง ว่าแต่มึงจะเข้าร่วมเป็นสตาฟฟ์ประชุมเชียร์ของคณะมึงรึเปล่าเนี่ย”

น้ำส่ายหน้า “ไม่ว่ะ กูเป็นรองประธานสโมฯ แล้วก็โดนส่งไปอยู่องค์การนักศึกษาว่ะ ปีนี้ต้องเดินตรวจดูความเรียบร้อยของงานกับช่วยถ่ายรูปเป็นบางวัน”

“ถ่ายรูปปีหนึ่งสวยๆ มาให้กูด้วยนะ ถ้าเป็นมึงถ่ายล่ะก็ พวกน้องผู้หญิงแม่งคงยินยอมพร้อมใจกันสุด”

“กูจะฟ้องเด็กมึง เฮ้ย!” นัยน์ตาเรียวเบิกโพลง เมื่อเพื่อนรักหน้าโจรวางมือประกบแก้มดังป้าบ แล้วจับหน้าเขาหันไปทางเจ้าของฝ่ามือนั้น

“ว่าแต่ไอ้น้ำ มึงกลับมาคราวนี้ ขาวขึ้นอีก หล่อขึ้นอีกนะมึง ไอ้ฉิบหาย!”

“นี่มึงชมหรือชมกูวะ” น้ำปัดมือเพื่อนออก “อยู่ที่นั่นไม่ค่อยได้โดนแดด แถมวันหยุดพี่ไม้กับริซาโกะก็มาเฝ้า ริซาโกะแม่ง จับกูแต่งตัวเป็นตุ๊กตาเลยมึง”

“ได้ฟันสาวยุ่นบ้างมั้ยวะ”

ชายหนุ่มส่ายหน้ายิก “แค่จะจีบยังไม่ได้เล้ย ขนาดไม่ได้อยู่ด้วยกัน พี่กูแม่งพาหลานกูมาทิ้งไว้กับกูเฉย แม่งเอ๊ย... ตามติดเป็นรักยมเลยมึง พอมีผู้หญิงเข้ามาคุย หลานแม่งเรียกกูเสียงดัง โอโต้ซัง กลับบ้าน!”

“เหี้ยยยย หลานมึงแม่งเจ๋งว่ะ” เพื่อนพ้องพากันหัวเราะแบบไม่เกรงใจคนเล่า เมื่อเสียงหัวเราะซาลงไป รอยยิ้มก็ยังปรากฏอยู่บนใบหน้าของน้ำ “แต่มึงดูมีความสุขมากเลยนะ”

ริมฝีปากบางยกยิ้มอย่างลืมตัว “อือ”

รอยยิ้มที่ทำให้เพื่อนรักหน้าโฉดแทบจะเปลี่ยนใจเป็นเกย์ จำใจต้องสะบัดหน้าหนีก่อนที่จะหลวมตัวกรี๊ดออกมาดังๆ “มีความสุขดีแล้ว ทำไมมึงไม่อยู่ญี่ปุ่นกับพี่ๆ มึงวะ”

“กูอยากให้พี่ใช้ชีวิตของเขา ส่วนกูก็มีชีวิตของกู แล้วที่นี่ก็มีพวกมึง” น้ำตอบหน้าตาย แม้จะฟังดูซึ้ง แต่ใบหน้าเรียบเฉยนั่นก็ทำให้คนฟังรู้สึกหมั่นไส้

“เวลาจะพูดอะไรแบบนี้ มึงช่วยทำหน้าซึ้งหน่อยได้มั้ย ให้กูเห็นความจริงใจของมึงบ้าง” หากทุกคนก็เข้าใจดี เพราะกับคนอื่น มีแต่คนคาดหวังให้น้ำเป็นคนที่สุดแสนจะเพอร์เฝ็กต์ อยู่กับครอบครัวก็ต้องทำตัวเป็นน้องชายที่ดี อยู่ที่มหาวิทยาลัยก็ต้องเป็นนักศึกษาตัวอย่าง จะมีก็เฉพาะพวกเขานี่แหละ ที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของน้ำ แล้วยังเข้าใจและยอมรับอีกฝ่าย

ขายาวยกขึ้นถีบคนพูดเบาๆ แค่พอให้กระเด็นออกไปสองสามก้าว “ไปหาอะไรกินกันดีกว่าว่ะ กูหิวแล้วเนี่ย”

“ไปๆ นี่พวกกูจองโต๊ะไว้เลี้ยงต้อนรับมึงเลยนะ ไอ้น้ำเพื่อนรัก ร้านป้าเป็ดเจ้าเก่าร้านโปรดมึงด้วย”


TBC~*


ฮัสกี้พาพี่น้ำและผองเพื่อนมาให้รู้จักแล้วนะคะ มองเห็นลางร้ายของน้องเมฆหรือยังเอ่ย เขาจะมายุ่งเกี่ยวกันได้ยังไงหนอ กรั่กๆๆๆ

ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านน้า ขอกำลังใจให้ฮัสกี้สักนิด ฮรืออออ  :hao5: แล้วจะรีบเอาตอนต่อไปมาลงเบย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-02-2016 20:07:56 โดย huskyhund »

ออฟไลน์ Memindbucker

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 94
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
กรี้ดดดดดด มาต่อแล้วววว
พี่สัตว์น้ำเป็นหนุ่มคาวาอี้อิมพอร์ตมาจากญี่ปุ่นนน ดูท่าจะรักพี่ชายกับพี่สะใภ้มากๆเลย ยอมกลับใจเป็นคนดี
อยากให้เจอเมฆอีกไวๆ แก๊งพี่น้ำกับแก๊งเมฆมาเจอกันคงมันน่าดู

ออฟไลน์ blanchet

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
หลงรักพี่น้ำซะแล้วววว รอค่าาา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ FollowingTK

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :hao5: ฮืออออออออออ อยากได้พี่น้ามมมมมมม กร้ากกกกกกก
"ไอ้เหี้ยยยยยย ไอ้สัตว์น้ำ" 55555555555555 ชอบบบบบบบ ชอบอ่ะ ไอ้สัตว์น้ำ=เหี้ย กร้ากกกกก เหี้ยดูน่ารักขึ้นมาเบย ><
ถ้ามีเรื่องราวของพี่น้ำกับหลานมาแว้บๆบ้างก็ดีนะคะ ต้องน่ารักมากแน่ๆเลย
หลานแก่แดดจอมซนงี้ กะคุณอา(รึน้าหว่า) เนื้อหอม กร้าก
มาต่อไวๆอีกนะคะะะ ชอบอ่ะะะ
ชอบพี่น้ำ >///////< แลดูมีหลายมุมมาก น่าค้นหา(?) แอร๊ยยยย
ขอบคุณนะคะ ^3^ จุ้ฟ

ออฟไลน์ ขนมโก๋

  • เป็ดหัวเน่า
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-0
หนูน้ำเป็นคนตลก :m20:

ออฟไลน์ bradpitt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1

ดีงาม  วันหยุดได้มาอ่าน นิยายหวานๆๆ ของคุณ husky อ่ะครับ 

:mew1:

ชอบๆ พี่น้ำ หน้าหวาน นักยูโด แมนสุดๆ มาเจอ น้องเมฆ ..เด็กใหม่วัยเฮี้ยว กำลัง Hot

ชอบๆ แก๊งค์เพื่อนๆ พี่น้ำ ซ ตั้งใจ ไข่ย้อย เต้าหู้ ใบตอง และป๊อกเด้ง ก้อน่ามันส์

ความรักสองคน นี้  จะมีอุปสรรคอะไร บ้างเนี่ย
:กอด1:

 :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven



อยากอ่านตอนต่อไปไวไวจัง ..นานนาน  จะเจอหนุ่มวิศวะ  แมนๆ เป็นเคะ   แอบมโน  :o8:

ออฟไลน์ khunniejang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 24
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
อ่านจบ ถึงกับต้องล็อคอิน เข้ามาเม้นว่า มาต่อไวๆนะคะ 555555555555555
ชอบแนวนี้มากมาย อ่านเรื่องพี่น้ำแล้วชอบพี่น้ำ
FC พี่น้ำค่ะ 5555 ชอบคนนิสัยแบบพี่น้ำ ชอบคนที่มีเรื่องเก็บกดในใจ
รอดูเรื่องราวของพี่น้ำและน้องเหนือเมฆค่ะ ><

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
ว้าวๆ พี่น้ำและผองเพื่อน
 :mew3:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ผองเพื่อนของพี่น้ำฮามากกกกก

ออฟไลน์ Dinsor

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น้องเมฆเป็นรับใช่ป่าววว เค้าแอบงง :hao3:

ออฟไลน์ nu-tarn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-6
ที่ตั้งชื่อเรื่องว่า เหนือเมฆ นี่เพราะว่า
พี่น้ำอยู่เหนือน้องเมฆ ใช่รึเปล่าค้า  :oo1:

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
ใครจะกดใครล่ะเนี่ย พี่น้ำนี่แอบดุเหมือนกันนะ :pig4:

ออฟไลน์ mypink801

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
พี่น้ำดูเจนจัด เคยมีสาวๆเพียบ ใครจะกดใครล่ะเนี่ย มาต่อไวๆนะคะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด