[เรื่องสั้นหลงฤดู หลายตอนจบ] - #กระทงวิศวะ - ตอนพิเศษ วันเด็ก 14/1/60 p.4
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้นหลงฤดู หลายตอนจบ] - #กระทงวิศวะ - ตอนพิเศษ วันเด็ก 14/1/60 p.4  (อ่าน 29478 ครั้ง)

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5954
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-9

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-6
คอนแทคเลนส์หลุดเลยได้เนียนจับมือพี่จูนซินะ

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ purple

  • Aventador FC
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 354
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
แอร๊ยยยย น้องรวยยยย รวยมุขจริงๆ 55
พี่จูนเขินได้อีกค่ะเขินได้อีกกกกก

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
พี่จูน  น่ารักเชียวว วว วว

ออฟไลน์ lune

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-2
 เรื่องราวน่ารักค่ะ
 น้องรวย น่าจะแอบส่อง พี่จูนมาก่อนแล้ว ถึงรู้ว่าทานมังสวิรัต/เจ
 น้องแจน ก็น่าสงสัย o18
 :L2: :pig4: ผู้เขียนเรื่องนี้ คุณ made in june ค่ะ

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-3

ออฟไลน์ ketekitty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0
พี่จูน ใจอ่อน รึยังเอ่ย?

ออฟไลน์ buathongfin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
โคตรฟินในอารมณ์เลยอ่ะ  :hao6:

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4014
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-2
น้องรวยสู้ๆ
น่ารักกกก
 :katai2-1:

ออฟไลน์ lazyishappy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 197
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อ่านไปยิ้มไป รวยรุกหนักมาก ชอบมากๆค่ะ555 จูนจูนก็ซึนแบบเสมอต้นเสมอปลาย น่าร๊ากกกก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ 205arr

  • เราคงอยู่ไกลกันเป็นพันหมื่นลี้
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 808
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
เขาจีบกันน่ารักจัง
พี่จูนเหมาะกับการถูกดูแลม้ากมาก  :mew1:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-6
ชอบความมึนของพี่จูนมาก น่ารัก  :hao5:

ออฟไลน์ benji

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
น้องรวย น่าจะตามพี่มานานแล้วนะ รู้ลึกรู้จริงทุกเรื่องเกี่ยวกับพี่เขาเลย ส่วนพี่จูน คงอีกนานอะนะกว่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร 5555

ออฟไลน์ KKKwanGGG

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
น่ารักมาก พี่จูน-น้องรวย

ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ praewp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0

ออฟไลน์ made in june

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 28
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0


ตอนพิเศษ วันเด็ก 



เด็กๆมักถูกล่อลวงด้วยไอศกรีม ลูกอม ลูกโป่ง ขนม และไดโนเสาร์ ผมไม่ได้หมายถึงไดโนเสาร์จริงๆนะ คือไดโนเสาร์ที่ทำจากพลาสติก แต่นั่นแหละ ผมกำลังเฝ้ามองอยู่ คอยดูว่าเขาจะทำยังไง...


งานวันเด็กที่สวนสนุกเป็นสถานที่ที่วุ่นวายที่สุดติดอันดับ เป็นงานที่รวบรวมไว้ซึ่งบรรดาเด็กจากทุกสารทิศทั้งเด็กเล็กเด็กโตและเด็กไม่ยอมโตอีกทั้งบรรดาผู้ปกครองที่เห็นโฆษณาชวนเชื่อทางทีวี


มันก็สนุกดี มีกิจกรรมให้เล่นเยอะ พร้อมของรางวัลมากมายก่ายกอง และอาหารแจกไม่อั้น เรียกว่ามองไปทางไหนก็มีแต่คำว่าฟรีฟรีฟรีแปะหน้าเต็มไปหมด โชคดีที่เกิดเป็นเด็ก


ผมอาจจะรู้สึกตื่นเต้นมากกว่านี้ ถ้าผมเป็นเด็กแค่วันนี้วันเดียว ไม่ใช่เป็นเด็กมา7ปี และ มางานวันเด็กแล้ว4ครั้ง


ผมนั่งรอพี่ชายกับพ่อไปเข้าห้องน้ำที่ม้านั่งเพราะว่ารองเท้ากัดเลยต้องนั่งรออยู่นิ่งๆ มองเด็กคนอื่นเล่นก็แล้ว มองผู้ปกครองกำลังป้อนข้าวเด็กก็แล้ว ยังรู้สึกเบื่อ เลยลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้ มองผ่านพุ่มไม้ตัดประดิษฐ์ไปที่ฝั่งตรงข้ามแทน


ที่บ่อน้ำพุ มีคนหลายคนนั่งอยู่ ผมมองเห็นสิ่งแปลกปลอมสิ่งหนึ่ง นั่งอยู่โดดเดี่ยว ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ตากแดดจนตัวเป็นสีแดง ผมยาวเท่าบ่า แต่ดูออกว่าเป็นเด็กผู้ชายแน่นอน


เด็กตัวเล็กนั่งหน้าตื่นอยู่สักพักก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหา คนนั้นใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้า ผมคิดว่าน่าจะเป็นพ่อของเด็กคนนั้น เขาพูดอะไรกันสักอย่าง เด็กก็ส่ายหน้า และหันหนีไปอีกทาง ปฏิกิริยาแบบนั้นผมมักทำเวลาต้องคุยกับคนที่ไม่คุ้นเคย ดังนั้นจึงเข้าใจทันทีว่าคงไม่ใช่พ่อ


ผมคอยมองต่อว่าเขาจะทำยังไง ผู้ชายคนนั้นยื่นบางอย่างให้เด็ก เป็นสิ่งเล็กๆที่อยู่ในมือ ผมมองไม่เห็น แต่คิดว่าคือลูกอม ผู้ใหญ่ยิ้มให้ แต่เด็กส่ายหน้า ผมจุดยิ้ม และมองว่าเขาจะทำยังไงต่อไป


ผู้ใหญ่คนนั้นเดินหายไปและกลับมาอีกครั้งพร้อมของเล่นหลายชิ้นในมือ มีอะไรบ้างผมไม่แน่ใจ เพราะรู้จักแค่เบย์เบลด เด็กยังส่ายหน้าไม่สนใจและไม่ยอมพูดอยู่แบบเดิม


ผมขยับตัวขยุกขยิกด้วยความตื่นเต้น เด็กคนนี้รับมือกับคนแปลกหน้าได้ดี

จนกระทั่งผู้ชายคนนั้นยื่นของสิ่งหนึ่งให้ มันคือไดโนเสาร์พลาสติกสีเขียว ผมแทบมองเห็นประกายระยิบระยับจากตาเด็กคนนั้น เมื่อผู้ใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าพยักหน้า เขาก็รับมากอดไว้ในทันที ยิ้มไร้เดียงสาแบบเด็กๆถูกจุดขึ้นเต็มใบหน้า 

อ่อนหัด อ่อนหัดเกินไปแล้ว!


ผมแทรกตัวผ่านรอยแหว่งของต้นไม้ไปที่ทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว ทันดึงแขนเด็กอีกข้างไว้ก่อนที่เขาจะเดินตามผู้ชายคนนั้นไป ทั้งสองคนหันมามองผมทันที เด็กทำท่าทางงุนงง แหงอยู่แล้ว เราไม่รู้จักกันนี่ แต่ผู้ใหญ่คนนั้นทำท่าเหมือนโกรธหรือ อารมณ์เสีย เพราะคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน


“แม่ให้มาตาม จะกลับแล้ว” ผมไม่รอให้เด็กคนนี้พูดอะไรงี่เง่าออกมา ออกแรงกระชากให้เขาเดินตามทันที


“เฮ้ย เดี๋ยวสิ” ผู้ชายคนนั้นวิ่งเข้ามาขวาง อันที่จริงเขาดูเด็กพอๆกับพี่บ้านตรงข้ามของผมที่กำลังเรียนชั้นมหาวิทยาลัยอยู่ แต่ขอโทษนะ อดไม่ได้จริงๆ


“คุณลุงมีอะไรเหรอฮะ” ผมถามออกไป คำว่า คุณลุง ทำให้ผู้ชายคนนั้นชะงัก ทำตาโตพูดออกมาไม่เต็มเสียง


“พี่กำลังจะพาเด็กคนนี้ไปตามหาแม่อยู่พอดี”


“ไม่ต้องแล้วฮะ แม่รออยู่ตรงนู้นพร้อมคุณตำรวจ กำลังตามหาผมกับน้องอยู่” พอพูดว่าตำรวจปุ๊ป เขาดูชะงักไปเลยนะ เห็นไหมไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด


“ไปก่อนนะฮะ แม่รออยู่ ...เร็วๆ อย่าชักช้า” ผมรีบลากเด็กคนนั้นออกมา ดูเอาเถอะ ทำถึงขนาดนี้แล้วยังหน้าตาไม่รู้เรื่องรู้ราวกอดไดโนเสาร์แน่นอยู่อีก


ผมลากเขามาที่ม้านั่งเดิม เด็กส่งสายตาลอกแลก เหมือนมองหาอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันมามองหน้าผม ตาสีดำกลมกระพริบปริบๆ ดูน่าแกล้ง


“นั่งอยู่ตรงนี้แหละ”


“ไหนแม่เราล่ะ” เขาเอ่ยถาม


“จะรู้มั้ย แม่นายไม่ใช่แม่เรา”


“อ้าว”


เด็กโง่เง่า


“เอ้า โทรศัพท์หาแม่นายสิ ให้มาหาที่นี่ จำเบอร์โทรศัพท์ได้หรือเปล่า” ผมล้วงกระเป๋าเป้ หยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมายื่นให้เขา อีกคนทำตาโต


“นายมีโทรศัพท์มือถือได้ไง”


“แม่ซื้อให้”


“โห...เครื่องนึงราคาตั้งแพงเลยนะ...” เป็นเรื่องปกติของเด็กที่เมื่อเพื่อนทำท่าตื่นเต้นกับของของตัวเองแล้วจะรู้สึกตัวลอย แต่ไม่ต้องทำท่าทางเหมือนเกิดมาเพิ่งเคยเห็นโทรศัพท์มือถือขนาดนั้นก็ได้ ผมมองสีหน้าดีใจเหมือนได้กินไมโลฟรีของเด็กที่นั่งข้างๆหลังได้โทรศัพท์หาแม่แล้วพลันรู้สึกอุ่นในอก หัวใจเหมือนพองฟูขึ้นมา เขาเรียกว่าอะไรนะ คล้ายๆภูมิใจ ปลื้มใจ?


“รออยู่ตรงนี้ก่อน เดี๋ยวแม่นายก็มา”


“อื้อ” หมอนี่พยักหน้าหงึกหงัก มองผมตาใสแจ๋วอย่างเชื่อคนง่าย เดี๋ยวหลอกไปขายทำลูกชิ้นซะเลย


“แม่ไม่เคยสอนเหรอว่าอย่าเชื่อคนแปลกหน้า”


“ไม่แปลกหน้านะ พี่เคยเจอนายที่โรงเรียน”


“โม้” ผมขมวดคิ้ว เคยเจอกันที่ไหน ไม่ใช่เอาผมไปจำสลับกับเด็กคนไหนไม่รู้ที่โรงเรียนหรอกนะ เด็กหลายๆเด็กหน้าเหมือนกันจะตาย แถมกล้าดียังไง ตัวก็เตี้ย มาเรียกแทนตัวเองว่าพี่


“ไม่โม้ นายอยู่ชั้นป.2 ห้องครูเจน” เขาคงจะเห็นผมสะดุ้งถึงรู้ว่าตัวเองพูดไม่ผิด “ใช่มั้ยล่ะ พี่อยู่ชั้นป.4 แล้วนะ” เขาว่าแล้วก็ยิ้มออกมาอีก น่าหมั่นไส้ น่าหมั่นไส้จริง!


ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ ทำท่าทางปัดกางเกงก่อนหันไปมองเด็กที่นั่งข้างกัน “ไปเอาสายไหมกันเถอะ”


“ไม่อยากไปไหนแล้ว พี่ร้อน” เขาบ่นเสียงไม่ดังนัก เหงื่อซึมชื้นจนผมเปียก มือเกาแขนที่ขึ้นรอยแดงเป็นปื้น คงคันที่รอยแดดเผา เห็นแบบนั้นเลยปล่อยให้นั่งรอไปคนเดียว ตอนเดินไปเอาสายไหมที่รถเข็นไม่ไกลก็คอยมองว่าจะมีคนแปลกหน้าที่ท่าทางไม่ไว้ใจโผล่มาอีกหรือเปล่า


“เอาสีม่วงหรือสีฟ้า” ผมยื่นไม้สายไหมให้เขาเลือก คนที่บอกว่าเป็นพี่จ้องตาแป๋วไปที่สีม่วงก่อนแล้ววกกลับมามองหน้าผมอีกที


“นายเป็นน้อง ให้นายเลือกก่อน”


ผมหยุดคิดกับคำพูดนั้นแล้วเลือกไม้สีฟ้าไว้และยื่นไม้สีม่วงไปให้เขา ไม่ได้อยากเอาใจหรอกนะ ผมแค่ชอบรสสีฟ้าเฉยๆ


“ทำไมถึงต้องให้น้องเลือกก่อนล่ะ” ผมถามคนที่นั่งแกว่งขาเล่น เขาเงยหน้าขึ้นเหมือนไม่ได้ยินคำถาม ผมจึงต้องเอ่ยถามอีกครั้ง “ทำไมถึงให้น้องเลือกก่อน”


“หม่าม๊าสอนว่าเป็นพี่ต้องเสียสละให้น้อง” เขายังพูดด้วยใบหน้ายิ้มแบบเดิม แต่ผมรู้สึกไม่ชอบใจเท่าไหร่ ไม่ว่าใครก็ควรที่จะมีสิทธิ์เท่าเทียมกันสิ ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยว่าเป็นพี่หรือเป็นน้อง เพราะถ้าเป็นแบบนั้นคนที่โตกว่าไม่ต้องเสียสละของที่ตัวเองชอบให้คนที่เด็กกว่าตลอดเลยเหรอ จินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำว่าเลิศจะเสียสละให้ผมก่อนยังไง และผมก็นึกถึงว่าตัวเองยอมให้คนที่เด็กกว่าตลอดไม่ออกเหมือนกัน


พอเห็นว่าผมจ้องมอง อีกคนก็ยักคิ้วส่งให้


ถูกสอนอะไรใจร้ายแบบนั้นมา ทำไมยังมีรอยยิ้มที่สดใสได้อยู่อีกนะ


“งี่เง่าจัง”


“ไม่งี่เง่าหรอก เดี๋ยวนายโตเป็นพี่ นายก็เข้าใจ” เขาพูดด้วยท่าทางมั่นใจ

แต่ ไม่มีทางอ่ะ แม่บอกผมว่าทำหมันแล้ว ผมอ่านเจอจากในหนังสือ การทำหมันก็คือ การตัดอวัยวะหนึ่งในการมีบุตรออก หมายความว่า จะไม่สามารถมีลูกได้แล้วนั่นเอง เพราะแบบนั้นผมถึงไม่ต้องกังวลว่าจะต้องคอยแบ่งของเล่นให้ใครหรือรอให้ใครมาแบ่งของเล่นให้


พวกเรานั่งแกว่งขาไปมา คอยมองเด็กคนอื่นวิ่งเล่น ไม่ก็มองบรรดาเครื่องเล่นน่าหวาดเสียวอื่นที่สามารถมองเห็นได้ในสายตาพร้อมกินสายไหมในมือไปด้วย ตอนผมกินหมดไม้ คนที่นั่งด้านข้างยังกินพร่องไปแค่นิดเดียวเท่านั้น


“ทำไมนายกินช้าจัง” ผมถาม


“ก็มันหวานพี่กินไม่หมด พ่อพี่บอกว่าของหวานถ้ากินเยอะๆจะทำให้น้ำตาลในเลือดสูง และทำให้เกิดโรคอ้วน”


“อ้วนไม่ดีตรงไหน ตัวใหญ่ได้เป็นหัวหน้าแก๊ง ใครๆก็กลัว” ผมชอบที่ตัวเองอ้วน


“อ้วนมากๆไม่ดีนะ อาจจะป่วยได้ เสี่ยงทำให้เป็นโรคเบาหวาน โรคหัวใจ” พอได้ทีล่ะพล่ามใหญ่เชียวเจ้าเด็กนี่ ผมมองใบหน้าเล็กๆที่ทำท่าทางจริงจังสั่งสอน บางทีก็ดูโตกว่า ดูสมกับเป็นพี่ แต่บางทีก็ดูเหมือนเด็กเล็กไม่มีสมองที่น่าแกล้งแหย่ให้ร้องไห้


“รู้แล้วๆ เอาไว้ตอนโตขึ้นจะลดความอ้วนแล้วกัน ตอนนี้ยังเป็นเด็กอยู่ ขอกินก่อนได้เปล่าล่ะ”


“ได้ แต่พอโตแล้วต้องลดความอ้วนนะ จะได้สุขภาพดีๆ”


“อือ” พูดมากชะมัดเจ้าเตี้ย


“เก่งมาก พอนายผอมแล้ว มาแต่งงานกับน้องสาวเรานะ มาเป็นน้องพี่อีกคน จะได้มีน้องชายกับน้องสาว”


“งี่เง่า ใครจะชอบน้องสาวนาย”


“แต่น้องสาวพี่น่ารักมากเลยนะ พ่อพี่ก็ใจดีมากๆ”


“ที่บ้านพี่มีหมาด้วย มีเครื่องบินบังคับกับรถจี๊ป เดี๋ยวแบ่งให้เล่นทุกอย่างเลย” ผมมองปากเล็กที่ขยับพูดไม่หยุดที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาลสีม่วงมองดูเหมือนสุนัขโง่ๆเวลากินข้าวคลุกตับแล้วเปื้อนไปทั้งปากทั้งจมูก จึงเขย่งตัวเข้าหาใช้ชายเสื้อยืดของตัวเองเช็ดคราบเปื้อนที่ปากและปลายจมูกของเด็กคนที่นั่งด้านข้างจนขึ้นสีแดง อีกคนพยายามเบี่ยงตัวหลบร้องประท้วงเหมือนลูกแมวตัวเล็ก


“เจ็บๆๆ”


“กินมูมมามสกปรก”


“ไม่อยากเป็นน้องเราเหรอ...” ตาใสแจ๋วมองมาอย่างไม่ลดละความพยายามดูน่ารัก


“ไม่เอาอ่ะ”
“ใครกันจะอยากเป็นน้องนาย”


“หื้อ! ไม่เป็นน้องแล้วมาหอมแก้มพี่ทำไม”


“แก้มเหม็น”


“เหม็นแล้วหอมทำไม เด็กไม่ดี!”


หวา แย่ละ ผมรู้สึกปลื้มใจอีกแล้ว










สั้นๆย้อนวัยเด็กของน้องรวยกับพี่จูน จริงๆตั้งใจจะเขียนตอนพิเศษวันรับปริญญาพี่จูนสิ้นปีที่ผ่านมา แต่เขียนไม่ทัน    :serius2:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-01-2017 22:42:27 โดย made in june »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2838
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
หายไปนาน กลับมาอย่างน่ารัก...มาต่ออีกเถอะ มันดีต่อใจ   :o8:

ออฟไลน์ KKKwanGGG

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
น่ารัก ................. ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-6
เจอกันตั้งแต่เด็กแล้ว  :mew1: :mew1: :mew1:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Pittabird

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
มาต่ออีกนะคะ  ทุกเทศกาลเลยยิ่งดี  :3123:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-7
น่ารักดีจัง ทั้งคู่เลย

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5954
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-9

ออนไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-6

ออฟไลน์ praewp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4631
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
น่ารักมาก
ฟินมาก

รอตอนต่อไปนะคะ

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
แอร๊ย..เค้าเคยเจอกันมาก่อนตอนเด็กนิเอง

จูนจูนน่ารัก อย่าพึ่งใจอ่อนนะ
อยากเหนรวยจีบจูบไปนานๆ อ่านแล้วมันเขินดี 555

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
น่าร้ากกกกกกกกก พี่จูนทั้งมึนและอึน ชอบมากค่ะ

ออฟไลน์ memomeme

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านจนจบแล้วชอบมากๆเลยค่ะ ได้แต่หวังว่าไม่อยากให้จบเลย  :sad4:
ชอบตอนพิเศษวันเด็กมากๆ เข้าใจเลยว่าทำไมน้องรวยถึงชอบพี่จูน ก็น่ารักขนาดนี้
อยากอ่านจนถึงตอนที่น้องรวยจีบพี่จูนติดเลย มันต้องดีต่อใจมากแน่ๆเลย

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ แง้ๆๆ :katai1: เข้าเจอกันมาตั้งแต่เด็กแล้ววววว  อิน้องรวยมีความกวนตั้งแต่เล็กแต่น้อย แปลว่าจำพี่จูนได้ เฝ้ามองมาตลอดดิ อร้ายยยยยยย. เขินเด้อ  :mew3:

ออฟไลน์ paloyhx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบมากๆเลยค่ะ ชอบมากๆเลยฮือออออ
อยากอ่านตอนน้องรวยจีบคนพี่ติดจังเลยค่ะ
 พี่ต้องเขินแก้มแดงเป็นลูกมะเขือเทศน่ารักเหมือนลูกหมาแน่ๆ แง่ง

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด