น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ ตอนพิเศษ [5/5/59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ ตอนพิเศษ [5/5/59]  (อ่าน 158961 ครั้ง)

ออฟไลน์ pedonlyy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿

น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ บทนำ ยืม
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่1 อมยิ้ม
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่2 เทปใส
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่3 ยางลบ
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่4 กุหลาบหรือจะสู้
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่5 คนน่ารักมักใจร้าย
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่6 ถนนคนเดิน
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่7 น้ำแดงของเขา น้ำเปล่าของผม
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่8 ถ้าพี่ยังไม่ลองจะไปรู้ได้ไง?
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่9 คนป่วยที่เริ่มรู้สึก
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่10 ไม่ได้คืน
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งที่11 น้ำอุ่นเป็นเด็กขี้หวงนะ
น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ คืนครั้งสุดท้าย คบแล้วนะ

น้องครับ... ยืมตังหน่อย ☻✿ ตอนพิเศษ ปัจฉิมนิเทศ
ขอบคุณสารบัญจากคุณ mppค่ะ :)
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-05-2016 16:03:29 โดย pedonlyy »

ออฟไลน์ pedonlyy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-0
บทนำ ยืม☻

“น้องครับ ยืมตังหน่อย” ผมยกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆทันทีที่มีรุ่นพี่คนนึงเดินมุ่งตรงมาทางผม ไอ้ผมก็คิดว่าจะมาหาเรื่องครับช่วงนี้ยิ่งมีปัญหาในโรงเรียนอยู่ ผมมองพี่เขาตั้งแต่หัวจรดเท้า หน้าตาก็ดีครับ ทำไมต้องมาไถ่เงินคนอื่นด้วยวะ

“พี่เป็นใคร” เอาจริงๆผมก็รู้จักครับ พี่เขาน่าจะอยู่ห้องท้ายๆของสายวิทย์พี่รหัสของเพื่อนต่างห้องผม เห็นว่าเรียนเก่งแบบที่ไม่น่าจะเก่งครับ เพราะพี่แกโดดบ้างเรียนบ้างเห็นว่าที่เรียนพิเศษดีครับ

“พี่ชื่ออาทิตย์ เอามาเร็ว50เดี๋ยวคืน” ผมขมวดคิ้วแน่นกอดอกอย่างไม่ยอม อย่าเห็นว่าผมเป็นเด็กม.ต้นแล้วจะมาไถตังผมได้นะครับ อ้อ ผมอยู่ม.3ครับส่วนพี่เขาอยู่ม.4

“เอาไปทำไร คนอื่นเยอะแยะทำไมต้องมาไถผม”

”ก็เห็นยืนคนเดียว เร็ว หิวข้าวแล้ว” ขอโทษครับที่ผมมันคนไร้เพื่อน... ผมหงุดหงิดนิดหน่อยแต่เดี๋ยวค่อยไปทวงตังกับเพื่อนที่เป็นน้องรหัสพี่เขาก็ได้ แล้วอีกอย่างตอนนี้มันเป็นคาบพักของม.ปลายแล้วด้วยครับผมต้องรีบขึ้นไปเรียนต่อ หน้าตาพี่อาทิตย์ก็ดูหิวครับ

“ผมเห็นว่ารู้จักกันนะ” ผมยื่นแบงค์ห้าสิบให้พี่เขาอย่างงงๆและรีบร้อนเพราะกริ่งเข้าชั้นเรียนมันดังขึ้นมา พี่เขารับมันไปแล้วมองหน้าผม

“รู้จักพี่ได้ไง พี่ยังไม่รู้จักน้องเลย” จะว่ารู้จักก็ไม่ถูกจริงๆครับเพราะผมรู้จักพี่เขาอยู่ฝ่ายเดียว

“เออ ช่างเถอะพี่ ผมรีบไปเรียนจะคืนก็ฝากน้องรหัสพี่มาก็ได้” พี่เขาหยิบมันยัดไว้ในกระเป๋าเสื้อ ผมมองอย่างอาลัยอาวรณ์เล็กน้อยเพราะมันก็ไม่ใช่เงินน้อยๆเลยนะสำหรับเด็กม.3แบบผม

“น้องชื่ออะไร” ผมเลิกคิ้วคงถามไว้ตอนคืนตังมั้งครับ

“ชื่อน้ำอุ่น”

“หรอ พี่ผ่อนจ่ายได้ปะ” ผมถอนหายใจออกมาพร้อมมองหน้าอย่างระอา 50บาทจะมาผ่อนจ่ายทำไมให้ยุ่งยาก

“ไม่ต้อง เอาไปเลยก็ได้แบบนั้น” คนยิ่งรีบๆอยู่ครับยังจะมาพูดยืดเยื้อน่ารำคาญอีก

“ไม่ พี่ผ่อนวันละ5บาทนะ พี่คนดีนะเว้ยไม่โกง” มันโกงตั้งแต่มายืมตังรุ่นน้องที่ไม่รู้จักแล้วล่ะครับยังจะมาพูดมากอีก

“เออ จะทำอะไรก็ทำไป”

---------------------------------------------------------------------
แว๊บมาเปิดเรื่องใหม่ เรื่องนี้ใสๆคลายเครียดกันนะคะเหมาะสำหรับคนโหยหาเปิดเทอมแบบคนแต่ง

ฝากเด็กๆไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ :mew1:
ส่วนอีกเรื่องของเราพรุ่งนี้อัพแน่นอนค่า

ออฟไลน์ PURE LOVE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
เรื่องนี้ ท่าทางจะน่ารัก มุ้งมิ้งนะเนี่ย  :o8:
พี่อาทิตย์ มีแผนใช่ไหม ตั้งใจคืนวันละ 5 บาทเนี่ย
กะจะได้เจอน้องน้ำอุ่นทุกวันน่ะสิ รู้หรอกน่า อิอิ

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 311
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
การยืม แอบแฝงไรป่าว =..=

ออฟไลน์ BasAGN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
เราสัมผัสได้ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เราสัมผัสได้

ออฟไลน์ Rambluesky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-3
ดูน่ารักมุ้งมิ้งดีแฮะ  :-[

รอติดตามต่อนะครับ  :L1:

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
มุกจีบอยากเจอหน้าปะวะ 55555555555

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
แผนสูงเนอะ555

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ pajajahaha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 55
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :hao7: ขออีกกกกก

ออฟไลน์ ปังอุ่น

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
แผนปะเนี่ย ช่างล้ำลึก ขอยืมไปใช้โหน่ยยยยย  :hao7:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
ยืมห้าสิบยังจะผ่อนคืนอีกต่องคิดดอกปะเนี่ย

ออฟไลน์ punnie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 37
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ pedonlyy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-0
คืนครั้งที่ 1 ☻✿

ฝนเหี้ย... ต้องพูดจริงๆว่าฝนเหี้ย ผมติดอยู่ในอาคารที่ห่างไกลจากประตูโรงเรียนที่สุด และรถตู้แสนน่ารักของผมก็ไม่ยอมเข้ามารับด้านในเพราะรุ่นพี่หลายๆคนเขาอยู่คนละฟากตึก คนขับรถตู้บอกว่ายุ่งยากเลยไม่เข้ามาแม่งเลย แล้วคนที่ลำบากคือใคร ก็คือผมนี่ไงครับ ร่มก็ไม่มี เสื้อกันฝนนี่อย่าฝัน

"เอาไงดีวะ.." ผมพึมพำกับตัวเองอย่างคิดหนัก จากระยะทางแล้วผมต้องฝ่าลานหน้าตึกไปยันคอปเปอร์เวย์เพราะตึกฝั่งซ้ายมือนั้นขุดทำท่อใหม่ ตึกฝั่งซ้ายเตรียมทาสีทางเดิน... กว่าจะถึงตรงนั้นผมคงเปียกเหมือนกระโดดลงสระแน่ๆแถมกระเป๋าผมไม่ใช่รุ่นกันน้ำอะไรเสียด้วย ซวยจริงๆน่าจะลงมาก่อนที่มันจะตก

ผมไม่อยากเปียกเลยสักนิด แต่ถ้าไม่รีบตอนนี้รถตู้ที่น่ารักของผมจะทิ้งผมน่ะสิ...

"เอาไงเอากันวะอุ่น" ผมกอดกระเป๋าแน่นก้มหน้าก้มตาเตรียมฝ่าสายฝนเย็นๆแต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีคนกระชากตัวผมแรงจนผมเผลอปล่อยกระเป๋าหลุด

ที่ช็อคกว่านั้นคือมันลอยฟิ้วตามแรงเหวี่ยงแล้วค่อยๆลดระดับลงหล่นที่สระบัวข้างๆที่ผมยืนอยู่ทันที เสียงน้ำสาดกระเซ็นเพราะกระเป๋าผมลงไปลอยนิ่งอยู่ในนั้นมันดังพอๆกับหัวใจผมที่แตกสลาย

กระเป๋ากู!!!

ผมวิ่งพรวดเข้าไปดึงกระเป๋าผมให้ออกมาจากสระอย่างรวดเร็ว กระเป๋าผมชุ่มเลยครับ ดึงออกมานี่น้ำโชกออกมาไม่หยุด ผมปัดปลาตัวเล็กตัวน้อยที่ติดขึ้นมาอย่างสงสาร แต่ผมสงสารตัวเองมากกว่า ใครมันดึงตัวผมไว้วะ ผมเงยหน้าขึ้นจากสระอย่างเอาเรื่องทันทีแล้วก็ต้องหงุดหงิดมากกว่าเดิม

ไอ้พี่ทิตย์?!! นอกจากจะยืมตังชาวบ้านแล้วยังมาทำกระเป๋าผมหล่นน้ำแบบนี้อีกหรอวะ ผมมองพี่เขาอย่างแค้นๆทันที

"เฮ้ย พี่ขอโทษ พี่แค่จะบอกว่าพี่มีร่ม" พี่ทิตย์พูดแล้วแกว่งร่มไปมา ถามว่ามันทันไหมครับคนกำลังจะวิ่งมาดึงมันใช่เรื่องไหมเนี้ย

"มีแล้วไง ตอนนี้กระเป๋าผมเปียกเหมือนเดินลุยฝนมาแล้วเนี่ย" ผมบ่นเสียงอ่อยพร้อมวางกระเป๋าลงกับพื้นเช็คสภาพของด้านใน ไม่เหลือครับ ไม่เหลืออะไรเลย ที่แห้ง!!

ผมขยี้หัวอย่างหงุดหงิดมือเลื่อนโทรศัพท์ตัวเองกดโทรหาลุงคนขับรถตู้ทันที ขอเถ๊อะ อย่าเพิ่งไปเลย เพราะถ้าไปแล้วกว่าแม่ผมจะมารับต้องหกโมงแน่เลยครับ โรงเรียนตอนเย็นยิ่งเงียบเหงาอยู่ด้วย ระหว่างที่ผมโทรพี่ทิตย์หยิบสมุดในกระเป๋าออกมาเปิดและสะบัดเบาๆ ก็เป็นคนดีอยู่นี่หว่า

ขอโทษค่ะ จำนวนเงินค่าโทรของคุณไม่สามารถ...

"เหี้ย.." ผมฟังอยู่สองวิก็ตัดสายทิ้ง ถึงผมไม่ตัดเขาก็ตัดให้ครับ

"พี่ทิตย์ ยืมโทรศัพท์หน่อยดิ" ผมพูดด้วยเสียงติดจะหงุดหงิด พี่เขาทำหน้างงไปนิดหน่อยแต่ก็ยื่นมาให้ผมแต่โดยดี

ผมดูเบอร์ในโทรศัพท์ผมแล้วกดลงไปในโทรศัพท์พี่ทิตย์พร้อมเม้มปากอย่างตื่นเต้นว่าไอ้รถตู้ที่น่ารักมันจะทิ้งผมรอบที่ล้านหรือเปล่า ตอนนี้สี่โมงเกือบจะห้าโมงแล้วนะครับ ปกติรถมันออกสี่โมงครึ่ง ผมรอสายสักพักเสียงปลายสายก็ดังออกมา

"ฮัลโหล ลุงอยู่ไหนครับ"

'โอ้ยย ลุงออกมานานแล้ว อุ่นใช่ไหม กลับเองๆ' ผมเบ้ปากหน้างอทันที อยากจะลงไปดิ้นๆๆอยู่กลางสายฝนที่ตกลงมาไม่หยุด ผมเกลียด! เกลียดฝน! เกลียดมาก! ที่เกลียดกว่าฝนก็คงเป็นคนตรงหน้าผมนี่แหละ

"อะไร รถทิ้งเหรอ" เสียงทุ่มที่ดูกวนตีนส่งออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม อยากปาโทรศัพท์พี่เขาทิ้งแต่ผมต้องใช้โทรหาแม่น่ะสิครับ

ผมทำเมินกดเบอร์แม่ด้วยความเคยชิน รอสายอยู่สักพักแม่ก็รับสายครับ เสียงฝนที่ลอดผ่านมาจากปลายสายทำให้ผมรู้ว่าบ้านผมก็ตกหนักไม่แพ้กัน ผมตีเสียงเศร้าใส่แม่ทันทีครับกลัวจะโดนด่า

“แม่ มารับอุ่นหน่อย”

‘ทำไมล่ะอุ่น รถทิ้งอีกแล้วสิเนี้ย แม่บอกแล้วว่าให้เปลี่ยนรถ’ ผมไม่ยอมเปลี่ยนเพราะรถตู้คันนั้นตื่นสายได้สุดๆแล้วครับ รถคันอื่นที่ผมเคยไปดูๆมันต้องตื่นเช้าเกินไป ผมขี้เกียจเลยทนนั่งคันนี้แม้ว่ามันจะทิ้งบ้างรับบ้างก็เถอะ

“โหยแม่อ่ะ” ผมครางหงุ้งหงิ้งใส่แม่

‘แล้วนี่เราเอาเบอร์ใครโทรมา ตังโทรศัพท์หัดเติมบ้างสิอุ่น’ แม่ก็ดุไม่รู้เวล่ำเวลาเลยครับ ผมจะสำนึกผิดไม่ทันแล้วเนี้ย

“แม่มาถึงแล้วโทรเข้าเครื่องอุ่นแล้วกัน”ผมตัดสายกันแม่บ่นต่อเลยครับ ขี้เกียจจะฟัง

“เข้าห้องพี่ก่อนไหม? เอาหนังสือไปเป่า” ผมเม้มปากอย่างชั่งใจพร้อมยื่นโทรศัพท์คืนให้พี่ทิตย์ เก็บซากสมุดเดินตามไปอย่างว่าง่าย

“แป๊บนึงนะ” พี่ทิตย์หันมาพูดกับผมแล้วหันไปเคาะประตูห้องเรียน เสียงเพลงที่ดังออกมาทำให้ผมรู้ว่าข้างในคงกำลังเปิดเพลงเล่นกันอยู่แน่ๆ พอพี่ทิตย์เคาะประตูได้สักพักเสียงเพลงมันก็เงียบ พี่ทิตย์หัวเราะชอบใจกับผลงานตัวเองทันทีครับ ผมล่ะอนาถใจจริงๆ สงสารก็เพื่อนในห้องพี่เขาแหละครับ ไม่รู้ว่าช็อคตายไปหรือยัง

“ล้อเล่นเพื่อนนนนน” พี่ทิตย์พูดเสียงกวนตีนขึ้นทันทีที่เปิดประตูเข้าไปในห้อง ทั้งห้องเงียบไปชั่วขณะเลยครับ สายตาทุกคู่มองมาทางเราอย่างช่วยไม่ได้ อะไรนะ ผมพูดว่าเราหรอ ขนลุกว่ะ

"ไอ้เหี้ยทิตย์! ตกใจหมดสัด!!" เสียงดังมาจากพื้นข้างๆไม่ไกลผมมากนัก ขวดน้ำที่ว่างเปล่าถูกขว้างมาทางผมโดยที่เป้าหมายคือพี่ทิตย์ ประเด็นคือพี่ทิตย์ปัดขวดน้ำพ้นจากตัวได้แต่ศอกพี่เขาเนี่ย... เต็มหน้าผมเลยครับ

“โอ้ย..” มันไม่ได้เจ็บหรอกครับแต่ผมร้องไปเพราะตกใจเฉยๆ

“เฮ้ย ขอโทษ” ไอ้นี่ก็เกินไป พี่ทิตย์จับหน้าผมพลิกไปมาแล้วมองหน้าผมโคตรใกล้ แค่ศอกมันจะไปเป็นรอยอะไรนักหนาวะครับ

“เข้าข้างในไหมพี่?” ผมถามแทรกขึ้นอย่างเบื่อหน่ายพี่ทิตย์เลยปล่อยผมแล้วเดินนำเข้าไป

พี่ทิตย์ชี้ให้ผมไปนั่งหลังห้อง ผมก็ไปอย่างว่าง่ายครับพี่ๆในห้องไม่ได้สนใจอะไรผมหรอกเพราะเริ่มเปิดเพลงเล่นกันอีกรอบ จริงๆห้องนี้ติดกับห้องหมวดคณิตนะครับแต่รู้สึกว่ามันจะเก็บเสียงดีพอสมควรเลย พี่ทิตย์ยกพัดลมตัวเล็กมาเปิดอยู่ตรงหน้าผม ผมถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อๆ

“ขอโทษเว้ย” พี่เขาขอโทษผมรอบที่ล้านของวันแล้วครับ ผมได้แต่ส่ายหน้า ไม่เป็นไรๆ ไปเรื่อยๆจนขี้เกียจแล้วครับ

“เละหมดเลย” ผมพึมพำออกมาแล้วค่อยๆเปิดสมุดที่ละหน้าให้มันแยกออกจากกัน น้ำตามันจะไหลครับเล่มสังคมโดนหนักสุดแถมจดไว้เยอะด้วยนะ

“กลับบ้านกี่โมง” พี่ทิตย์นั่งอยู่ข้างผมถามขึ้น ผมกลอกตาไปมาอย่างใช้ความคิด

“น่าจะหกโมงมั้ง”

“น้องๆ...” มีเสียงเรียกมาจากด้านหลังผมเลยหันไปมอง เป็นพี่ผู้หญิงคนนึงครับ ดูท่าจะแรงพอสมควรเลย

“น้องอยู่ห้องไหน?”

“ห้องหกครับ”

“อ้อ” มาถามแค่นี้แล้วก็เดินหนีไปครับ ทิ้งให้ผมนั่งหน้าโง่อยู่บนพื้น

“เด็กมันก็อยู่ม.3 คงจะถามหามั้ง” ขอบคุณพี่ทิตย์ที่ทำให้ผมหายโง่ครับ ซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว จริงๆพี่ห้องนี้ก็คุ้นตาผมหลายคนนะครับ ทั้งสวยทั้งเก่งด้วยสิ

"รู้ไหม ทำไมพวกมันชอบเด็กม.ต้นกัน" อยู่ดีๆคนตรงหน้าที่นั่งพัดหนังสือคณิตผมก็พูดขึ้นมาพร้อมทำตาเป็นประกายวิ้งๆเลยครับ ผมเบ้ปากส่ายหน้าไปมา

“เด็กๆน่ารัก น้องกระต่ายงี้ เด็กบ้าอะไรโคตรสวย” กระต่ายที่พูดถึงคือเพื่อนในห้องผมเองครับ ผมรู้สึกว่ามันสวยก็จริงแต่แรงไปหน่อย ผมไม่ค่อยชอบผู้หญิงแรงๆเท่าไหร่หรอกครับ ผมชอบผู้หญิงเรียบร้อยน่ารักแต่เอาจริงๆแล้วผู้ชายส่วนมากก็ชอบมองผู้หญิงแบบกระต่าย ตัวเล็กๆแต่โคตรจะแซ่บ ไม่แปลกเท่าไหร่ถ้าคนอย่างพี่ทิตย์จะชอบ

“เด็กๆน่ารักหรอ พี่ก็ห่างจากผมแค่ปีเดียวเองนะ” ผมบ่นแล้วเอามือสะบัดกระเป๋าตัวเองแรงๆจนน้ำมันหยดเต็มพื้น

“ห่างปีเดียวทำไมเจ้าหนี้เตี๊ยเตี้ย” พ่นลมออกจมูกแรงๆให้รู้ว่าโกรธครับ เรื่องส่วนสูงคือสิ่งที่ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เลยจริงๆนะครับ ยิ่งมีคนมาเกรียนผมยิ่งไม่ชอบ เพราะแบบนี้ล่ะมั้งครับผมถึงไม่ค่อยมีเพื่อน แต่ผมไม่ควรเหวี่ยงพี่ทิตย์อันนี้ผมรู้

“แม่มาแล้วหรอ?” พี่ทิตย์ถามขึ้นตอนที่โทรศัพท์ผมดัง ผมพยักหน้างึกงักแล้วกดรับสายแม่

…………………………………………………………………..

“พี่ไม่คิดว่าผู้ชายสองคนในร่มเดียวกันมันแปลกหรอ”

“อย่างน้อยก็ให้ผมถือเถอะ” ผมบ่นขึ้นมาระหว่างที่เรากำลังเดินอยู่กลางลาน สภาพค่อนข้างทุลักทุเลเลยครับเพราะร่มมันคันเล็กมากแค่พี่ทิตย์คนเดียวก็จะไม่พอแล้ว ผมต้องยืนซ้อนพี่ทิตย์จนชิดน้ำตาจะไหลครับเหมือนคู่เกย์เลยให้ตายเถอะ

“น้องถือแล้วมันเตี้ยไปนี่หว่า พี่รำคาญ” จริงครับ ผมเมื่อยแขนอีกต่างหากแต่ให้พี่ทิตย์ถือแบบนี้ผมรู้สึกขนลุกแปลกๆครับ ได้แต่กลั้นใจเดินให้ถึงคอปเปอร์เวย์ เห็นรถแม่ผ่านรั้วโรงเรียนแล้วครับ

“เดี๋ยวส่งถึงที่เลย” ผมส่ายหน้าแต่พี่ทิตย์ดึงตัวผมให้ออกจากคอปเปอร์เวย์พร้อมกัน เลยได้กลายมาเป็นปาท่องโก๋อีกครั้งจนถึงรถแม่

“เพื่อนหรอ แม่ไม่เคยเห็นหน้า” แม่ถามขึ้นทันทีที่ผมหย่อนตูดลงในรถ ผมเหม่อมองกระจกหลังเห็นพี่ทิตย์ที่เดินเข้าโรงเรียนไป ไม่รู้ว่ากลับยังไงครับ อาจจะขี่มอเตอร์ไซต์กลับเองมั้ง

“รุ่นพี่”

“หน้าตาดีเลยนะนั่น” แม่ผมพึมพำออกมาเบาๆแต่ผมได้ยินครับ เหอะๆ

“เออ ตกลงอุ่นจะเรียนสายอะไรรู้หรือยัง” ตายแล้ว ผมลืมเรื่องนี้ไปเลยครับ โรงเรียนส่งใบเลือกสายมาเพื่อประเมินจำนวนเอาไว้จำลองห้องเรียนพรุ่งนี้ต้องส่งแล้วแต่ผมไม่มั่นใจเลยว่าจะเลือกอะไร

“ยังไม่รู้เลยแม่” ผมส่ายหน้าไปมาอย่างเบื่อหน่าย แม่ยกมือขึ้นลูบหัวผมเบาๆ

“ไม่ลองปรึกษาพี่คนนั้นดูล่ะ พี่เขาเรียนสายอะไร”

“สายวิทย์นี่แหละ”

“อุ่นอยากเข้าพอดีเลยไม่ใช่หรอ” ผมพยักหน้างึกงักตามคำแม่ ผมอยากเข้าสายวิทย์ครับแต่กลัวจะไปไม่ไหว มันดูยากเกินกว่าที่ผมจะเข้าใจ แต่มันก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดี

“ไว้ค่อยปรึกษาเถอะ อุ่นจะเขียนวิทย์ไปก่อน” ผมพูดปัดๆไปเพราะไม่อยากจะยุ่งกับพี่ทิตย์แล้วครับ พี่เขาดูน่ากลัวแปลกๆ

……………………………………………………………….

พักเที่ยงแล้วครับและผมกำลังเดินไปกินข้าวที่โรงอาหารหลังอาคาร ขี้เกียจจะไปโรงอาหารใหญ่ครับ ทำไมผมเป็นคนขี้เกียจนักก็ไม่รู้ผมล่ะเบื่อตัวเองจริงๆ

“เจ้าหนี้ๆ” ผมชะงัก หยุดเดินแล้วหันมองหาต้นเสียงก็เจอพี่ทิตย์ที่ชะโงกหน้าจากหน้าต่างห้อง มันเป็นกระจกบานใหญ่ๆครับปกติจะปิดไว้เพราะเป็นห้องแอร์แต่พี่ทิตย์มันเปิดออกพร้อมชะโงกหน้าออกมากวักมือเรียกผม ไม่ร่ำไม่เรียนหรือไงวะ ทำไมพี่เขาทำตัวว่างเหลือเกิน

“การเคลื่อนที่แบบวงกลมนะนักเรียนนะ…” ผมเดินมาหยุดอยู่ติดกำแพงห้องพี่ทิตย์หันไปคุยกับเพื่อนสักพักแล้วก็หันมามองผม อาจารย์ก็สอนอยู่นะครับแต่ไม่ยักกะมีใครสนใจเลย

“ฝากซื้อของหน่อยสิ” ผมพยักหน้างึกงักตอบรับ

“มึงเอาไรเปล่า” เท่านั้นแหละครับ เสียงฝากซื้อดังมาไม่หยุดจนผมเริ่มปวดหัว ผมส่ายหน้าปฏิเสธทันทีอย่างไม่อยากจะยุ่งครับ ผมจำไม่ได้หรอกว่าสั่งอะไรกันบ้าง แล้วทำไมถึงไม่รอคาบพักตัวเองก็ไม่รู้

“หลบหน่อย” หือ? ผมทำหน้างงทันทีที่พี่ทิตย์ลุกขึ้นยืนชิดกำแพงพร้อมเลื่อนกระจกออกจนกว้าง อย่าบอกนะจะปีนออกมา? บ้าไปแล้ว ในคาบเรียนแท้ๆไม่เกรงใจอาจารย์หน่อยหรือไง

“ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำคร้าบบบ” พี่ทิตย์ตะโกนแหกปากแล้วปีนออกมายืนชิดผม ผมเขยิบออกอย่างตกใจ พี่ในห้องหัวเราะกันดังลั่นเลยครับ อาจารย์โวยวายชี้หน้านิดหน่อยแล้วก็หันกลับไปสอนปกติ

ชีวิตม.ปลายทำไมมันอินดี้แบบนี้ครับ? ไอ้อุ่นไม่เข้าใจ…

“กินข้าวกัน” พูดเสร็จพี่ทิตย์ก็ดึงผมไปทางร้านขายข้าว ผมได้แต่ไปตามแรงดึงด้วยความงง ตกลงนี่มันคาบพักม.ต้นแน่หรอครับ แล้วทำไมผมต้องมากินข้าวพร้อมพี่เขาด้วยวะ

“ฝากซื้อหน่อยดิ เดี๋ยวพี่เข้าไปล่าของให้เพื่อนแป๊บ” พี่ทิตย์ยัดแบงค์ร้อยใส่มือผมแล้วเดินเข้าไปในมินิมาร์ท แล้วจะกินอไรไม่เห็นจะบอกผมเลย แล้วทำไมทำเหมือนสนิทกับผมมากขนาดนี้ด้วย ไม่มีความเกรงใจให้ผมเลยเถอะ แล้วไอ้แบงก์ร้อยนี่คืออะไร ห้าสิบบาทผมเมื่อวานยังไม่คืนเลยก็ไม่ยอมคืนให้มันจบๆ

“อ้อ เอากระเพราไข่ดาว” ยังมีหน้ามาตะโกนบอกผมอีกครับ

………………………………………………..

“ทำไมน้ำอุ่นชอบอมข้าว” พี่ทิตย์ถามขึ้นตอนที่ผมกำลังนั่งกินข้าวเงียบๆอยู่ตรงข้าม เรียกชื่อเต็มๆแบบนี้ผมขนลุกไม่น้อยเลยครับขนาดแม่ยังเรียกแค่อุ่นเลย

“ไม่ได้อม” ผมเถียงทั้งที่ข้าวยังเต็มปากครับ โคตรน่าเกลียดเลย

“แก้มมันตุ่ยๆ น่ารักดี” ช็อคครับ อะไรนะ? น่ารักดี? ผมไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม

“น้องกระต่าย” ผมถึงบางอ้อเลยครับ กระต่ายนั่งอยู่โต๊ะด้านหลังไม่ไกลมาก คาบพักที่มีแค่ม.ต้นแบบนี้ทำให้กระต่ายดูเด่นมากเลยครับ และคนที่ดูเด่นไม่แพ้กันก็ไอ้คนตรงหน้าผมนี่แหละ ผมมองตามสายตาพี่ทิตย์ไปก็เจอกระต่าย สายตากระต่ายก็มองพี่ทิตย์อยู่เหมือนกัน

จ้องขนาดนี้เดินเข้าไปหากันเลยดีกว่าไหม?

"น้องเขาโสดไหม" ผมหันไปมองตาม ยิ้มให้กันขนาดนั้นต่อให้มีแฟนก็เสร็จพี่ทิตย์ไม่ยากอยู่ดี ผมถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ที่มาตีสนิทผมนี่จะเข้าหากระต่ายใช่ไหม

"ไม่โสด แต่ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ" ผมพูดแล้วหันกลับไปมองกระต่ายอีกครั้ง เห็นหนังสือจีนที่เธอถือแล้วนึกขึ้นได้ครับว่าคาบต่อไปสอบนี่หว่า เชี่ยแล้วครับจำก็ยังไม่ได้จำ หนังสือก็เปื่อยจนมันเลือนลาง

“ก็ดี… เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น” พี่ทิตย์เลิกคิ้วถามผม

“ลืมอ่านจีน คาบต่อไปผมต้องสอบด้วยเนี่ย” ผมยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด ตอนนี้ต้องรีบไปยืมหนังสือเพื่อนในห้องก่อนครับ จะยืมกระต่ายก็ไม่สนิทเท่าไหร่ เพื่อนคนอื่นก็ดูเหมือนจะอยู่โรงอาหารใหญ่หมดเลย

“จดโพยดิ ง่ายจะตาย” เอ่อ... ผมพูดไม่ออกเลยครับ เห็นหน้าแบบนี้แต่ผมก็ไม่เคยจดโพยนะครับ ไม่ใช่คนดีอะไรหรอกแค่กลัวโดนจับได้ครับ ถ้าโดนจับได้มันคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆสำหรับผมแน่ครับ

“ผมไปก่อนนะพี่” ผมลุกขึ้นยกจานเตรียมเอาไปเก็บ พี่ทิตย์เงยหน้ามองผมแล้วนิ่งไปพักนึง

“เดี๋ยวก่อน พี่ยังไม่ได้ใช้หนี้เลย” แขนข้างหนึ่งของผมถูกคว้าไว้ ผมได้แต่มองพี่ทิตย์ที่คว้าถุงที่มีขนมเต็มไปหมดแบบงงๆ พี่ทิตย์ทำหน้าหงุดหงิดไปพักนึงเมื่อหาของที่ต้องการไม่เจอ ผมก็เริ่มอยากรู้ว่าอะไรแล้วครับ

“เอ้านี่ สำหรับวันนี้” ผมถอนหายใจออกมาแรงๆทันทีที่เห็นของในมือพี่ทิตย์

“อมยิ้มเนี่ยนะ?” ไม่ได้คืนด้วยตังแต่คืนด้วยอมยิ้ม? ผมอยากจิบ้าตายจริงๆครับ ไม่เข้าใจไอ้คนตรงหน้าเลยสักนิดเดียว

“ของหวานทำให้สมองแล่นไง เอาไปๆ” พี่ทิตย์จับมือผมให้แบออกแล้วยัดอมยิ้มไว้ในมือผมทั้งสองอัน ใช่ครับสองอัน แสดงว่าจะคืนสิบบาทหรอ แล้วทำไมปากผมไม่ทวงไปให้หมดเลยวะ?

“เหลืออีกสี่สิบหรอ ทำไมพี่ไม่คืนทีเดียววะ” พี่ทิตย์โบกมือไปมาเป็นเชิงปฏิเสธผมได้แต่ขมวดคิ้วงงๆ

“สี่สิบห้าต่างหาก อีกอัน.... เอาให้น้องกระต่ายแล้วกัน อ้อ ถ้าพี่คืนทีเดียวมันก็ไม่สนุกสิ” คืนตังมันต้องสนุกด้วยหรอครับ? ผมสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป

“ผมต้องขอบคุณไหมเนี่ย?” ผมพูดพร้อมหัวเราะแห้งๆไป พี่ทิตย์ยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะยกจานข้าวแล้วลุกขึ้นยืนเหมือนผม

“พรุ่งนี้เอาอะไรดี” พี่ทิตย์เลิกคิ้วถามผม ผมคิดว่าบางทีมันก็รู้สึกสนุกดี ไม่สิ ผมจะมาเอาขนมจากพี่เขาทุกๆวันทำไม เอาเวลาไปทำอย่างอื่นจะยังดีกว่า

“เอาสี่สิบห้าบาทที่เหลือ”

“ไม่มีทาง” ผมขมวดคิ้วหน้ายุ่งทันที

“อะไรของพี่วะ”

“รับๆไปเถอะ รำคาญค่อยบอกแล้วกัน” แล้วพี่เขาก็หยิบถุงขนมถุงใหญ่ไปที่เก็บจานเลยครับ ทิ้งให้ผมยืนงงอยู่ที่โต๊ะคนเดียว

ไม่เข้าใจ ให้ตายยังไงก็ไม่เข้าใจ

ผมได้แต่คิดอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับส่ายหัวไปมา ผมกำอมยิ้มในมือแน่นแล้วเอามันใส่กระเป๋าเสื้อไว้ พี่ทิตย์นี่พิลึกจริงๆ

_____________________________________________________________________
อีกตั้ง45บาท 55555555555555555555555
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ห่างหายจากการเขียนใสๆวัยมัธยมไปนานเลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
เจอกันอีก40บาทนะคะ :hao7:
vฝากอีกเรื่องของเราด้วยค่ะ

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
ไม่เข้าใจพี่

พูดถึงน้องกระต่ายเพื่อ???

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 311
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
รู้สิกหงิดมากค่ะพี่ทิตย์ ชอบน้องต่ายก็ไปหาเลยสิคะ อ่อยน้องอุ่นน้อยน่ารักอยู่นั่น #เบ้ปากแรง

ออฟไลน์ kyungploy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
พี่ทิตย์นี่ร่ะ จีบน้องป่ะเนี่ย

ออฟไลน์ Rambluesky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-3
สรุปพี่ทิตย์จีบอุ่น  :o8:

หรือเข้ามาหาอุ่นเพราะจะจีบกระต่าย  :m16:

รอติดตามต่อครับ  :L1: :pig4:

ออฟไลน์ Invisible girl

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 76
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ตกลงจะจีบใครเนีืยย
พี่ทิตย์ :hao7: :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ evilheart

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-3
เหมือนอาทิตย์จะจีบน้ำอุ่น

ออฟไลน์ PURE LOVE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
โถ ๆ น้องน้ำอุ่น อะไรจะโชคร้ายซ้ำ ๆ ขนาดนี้
พี่อาทิตย์นี่ก็ตีมึนได้โล่ ช่างเป็นตัวของตัวเองได้อย่างสุด ๆ อ่ะ
เอาจริง ๆ เราเป็นน้องอุ่น เจอแบบนี้เข้าไปก็ปวดหัวเหมือนกันนะ
แล้วจะคืนด้วยอมยิ้ม หรือตังค์ จะอะไรก็แล้วแต่เถอะพี่ทิตย์
แต่อย่าอะไร ๆ ก็น้องกระต่ายได้มะ ฟังแล้วหงุดหงิดแฮะ
ถ้าจะจีบน้องอุ่นจริง อย่าเอาคนอื่นมายุ่งสิ แล้วยังให้น้อง
เอาอมยิ้มไปให้กระต่ายอีก เดี๋ยวก็กลายเป็นหาเรื่องให้น้องอุ่นอีกอ่ะ

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
น้องอุ่นสู้ๆ. อีพี่อาทิตย์โรคจิต ตกลงจะจีบใคร

ออฟไลน์ SiHong

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
ชอบบบบบบบบบบบบ  :laugh: :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
น่าสงสารน้องอุ่นอะ จะรอดจากการสอบมั้ยเนี่ย อิพี่ทิตย์ก็ดูวุ่นวายจริงๆ

ออฟไลน์ pedonlyy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-0
คืนครั้งที่2 เทปใส ☻✿

ฝนตกมักจะมาพร้อมกับวันๆหนึ่ง ใช่ครับ วันอาเซียนนั่นแหละ นักเรียนทั้งโรงเรียนต้องมาวุ่นวายกับการจัดซุ้มแข่งกันเพื่อแลกกับคะแนนวิชาสังคม เสียเงินและเสียเวลามากในความคิดผม แต่ไม่ได้มีการเรียนการสอนก็นับเป็นข้อดีอย่างหนึ่งของมัน

วันนี้ยังไม่ใช่วันงานครับ งานจะจัดในวันพรุ่งนี้แต่เราต้องมาเตรียมของกันก่อน

"อุ่น มาดูตรงนี้หน่อย" ใครคนนึงเรียกผมไปด้านหลังซุ้ม ผมเดินเข้าไปนั่งยองๆข้างเพื่อนคนหนึ่งที่กำลังเขียนชื่อประเทศหัวข้อของซุ้ม เราได้ประเทศเวียดนามครับ

"มีอะไรให้ช่วยไหม" ผมถามไปอย่างเก้ๆกังๆเพราะคนอื่นดูมีอะไรทำทั้งนั้นเลยครับมีแต่ผมที่ยืนเฉยๆ

"เราอยากได้กระดาษสีเพิ่มอ่ะ อุ่นเอาเงินห้องไป..." ผมกำลังแบมือออกไปรับเงินแต่มีเสียงเพื่อนอีกคนแทรกเข้ามาเสียก่อน

"หมวดวิทย์ก็มีมึง เปลืองตัง อุ่นไปเอากับเจ้แกให้หน่อยสิ" เจ้แกที่ว่าคงเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาห้องผมครับ ผมพยักหน้างึกงักรับรู้แล้วลุกขึ้นยืนเตรียมไปเอากระดาษสี

"เดี๋ยวเราไปด้วยคน" กระต่ายลุกขึ้นยืนข้างผมทำให้ผมตกใจไปนิดหน่อย เพื่อนกระต่ายอีกคนก็จะไปด้วยครับ ผมแอบคิดอยู่ในใจว่ากระต่ายกับเพื่อนไปกันแล้วผมจะไปอีกทำไม แต่ก็ได้แค่คิดครับไม่ได้ถามอะไรออกไปเลย

"อุ่นสนิทกับพี่อาทิตย์หรอ?" ผมเดินตามหลังพวกเธอได้สักพักกระต่ายก็หันมาถามผมครับ ผมทำหน้ายุ่งไปนิดหน่อยแต่ก็พยายามปรับให้เป็นปกติ ผมไม่ชอบเป็นตัวกลางผ่านใคร รำคาญครับ

“ไม่อ่ะ” ผมตอบปัดๆไปแต่สมองเจ้ากรรมมันดันนึกขึ้นมาได้ว่าผมลืมเอาอมยิ้มให้กระต่าย และมันก็อยู่ในกระเป๋าเสื้อผมด้วยครับ เมื่อวานผมยุ่งๆเลยไม่ได้ให้ไป วันนี้กะจะให้เลยใส่กระเป๋าไว้ตลอด ไม่อยากจะยุ่งก็ต้องยุ่งแล้วล่ะครับ

“อันนี้พี่ทิตย์ฝากมาให้” ผมยื่นอมยิ้มสีชมพูให้กระต่ายไปผมไม่รู้ว่ากระต่ายชอบรสไหนหรอก แต่อีกอันผมกินไปแล้วแค่นั้นเองครับ ก็พี่ทิตย์ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าให้เอาให้กระต่ายสีอะไร ผมก็เลือกรสที่ชอบไว้กับตัวสิ

“ฉันว่าเขาชอบแกจริงๆแน่เลยว่ะ แกไม่เอาฉันเอานะเว้ยย” กระต่ายคว้าอมยิ้มในมือผมไปก่อนที่เพื่อนเธอจะคว้า ผมได้แต่แอบกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย

“แก๊!! พี่ทิตย์อยู่หน้าหมวดอ่ะ!!” แล้วสองสาวก็กรี๊ดกร๊าดกันไปก่อนที่จะดึงหน้า ใช่ครับดึงหน้า ดึงซะตึงเลยครับ ผมเดินตามแล้วยังงงครับ เมื่อกี้ตอนเห็นพี่ทิตย์ยังกรี๊ดกันอยู่เลย แต่พอเริ่มใกล้ห้องหมวดก็ทำเชิดกันทั้งคู่

“เดี๋ยวเราเข้าไปเอาเอง อุ่นรอตรงนี้นะ” ผมได้แต่ทำหน้างงแล้วก็ยืนรออยู่หน้าห้อง อยู่ข้างๆพี่ทิตย์กับกลุ่มเพื่อนที่ยืนเถียงอะไรกันไม่รู้เสียงดังครับ

“มึงอะส่งทิตย์คดีมึงน้อยอ่ะ”

“ไอ้เหี้ยสรุปแลปกูยังไม่ส่งเลยกูขี้เกียจฟังเขาบ่น แล้วมึงแหกตาดู ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ” นิ้วพี่ทิตย์ชี้ไปที่โต๊ะอาจารย์ที่นั่งเรียงกันอยู่

“อยู่ครบเลยไอ้สัด ส่ง5นาทีที่กูโดนด่า5ปี” เพื่อนพี่ทิตย์ขำแห้งๆกันทั้งวงผมที่แอบฟังอยู่เสือกหลุดขำออกมาด้วยทั้งที่พวกพี่เขาเงียบกันหมดแล้ว แล้วพวกพี่เขาก็หันมามองผมกันหมดเลยครับ หน้าแตกสิครับหน้าแตก ผมเม้มปากเข้าหากันแน่นเพราะพี่คนอื่นน่ะมองผมงงๆแต่พี่ทิตย์กลับยิ้มขำ

“อุ่นส่งให้พี่หน่อยสิ” พี่ทิตย์ยื่นชีทหลายแผ่นให้ผม ผมส่ายหน้าไปมาทันทีแต่เพื่อนพี่ทิตย์ยกมือขึ้นไหว้ผมลวกๆ แถมยังดึงมือผมไปรับชีทอีก ผมปฏิเสธพัลวันแต่ก็ไม่สำเร็จครับเลยรับมาแล้วถอนหายใจเบาๆ ถือว่าเป็นค่าพลาดที่ไปหัวเราะพี่เขาแล้วกันครับ

“อาจารย์อะไรอ่ะ” ทุกคนชี้ไปที่อาจารย์โต๊ะริมสุดและในขณะเดียวกันกระต่ายก็เดินออกมาพร้อมกระดาษสีม้วนใหญ่

“มีอะไรหรือเปล่า” ผมส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบแล้วเดินเข้าไปในห้องหมวด

กวาดสายมองหากองส่งงานแต่ก็ไม่รู้ว่ากองไหนผมเลยตัดสินใจถามอาจารย์ไป...

“อันนี้วางตรงนี้เลยได้ใช่ไหมครับ”

“ไหนดูซิ” อาจารย์ดึงกระดาษจากมือผมไปเลยครับ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมามองผมลอดแว่นอย่างช้าๆ

“นี่มันของนายอาทิตย์ กับนายจิรายุนี่นา นายนทธรด้วย... เขาอยู่ไหม ไปตามมาให้อาจารย์หน่อยสิ งานค้างเต็มไปหมดเลย” ผมเงียบ คิดทวนที่พี่ทิตย์กับเพื่อนคุยกันแล้วรู้สึกสงสารเลยเลือกที่จะบอกอาจารย์ไปว่าเขาฝากส่งเฉยๆ และไปไหนก็ไม่รู้แล้ว อาจารย์ก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ

แปลกที่กระต่ายกับเพื่อนยืนรอผมอยู่หน้าห้อง และยืนบิดเล็กน้อยอยู่ข้างพี่ทิตย์ ผมได้แต่มองด้วยสายตาไร้อารมณ์แต่เพื่อนพี่ทิตย์เข้ามาจับแขนผมแล้วถามว่าอาจารย์ว่าอะไรหรือเปล่าผมก็ส่ายหน้า

“ไปเถอะอุ่น ไปนะคะพี่ทิตย์” ผมจะเดินตามกระต่ายไปแต่พี่ทิตย์ดันดึงแขนผมไว้ ผมหันไปมองแบบงงๆ

“เพิ่งให้อมยิ้มกระต่ายหรอ” ผมพยักหน้าเบาๆอยู่สองสามที

“ทำไมไม่ให้ตั้งแต่เมื่อวาน”

“ลืมไม่ได้หรอ” ผมเหวี่ยงไปแล้วก็เริ่มรู้ตัวว่าเหวี่ยงเลยพยายามปรับท่าทีตัวเองครับ อยู่กับพี่ทิตย์แล้วผมหลุดบ่อยจริงๆ

“แล้วของเรากินไปหรือยัง” พี่ทิตย์เลิกคิ้วถามผม ผมสะบัดมือพี่เขาออกเบาๆแล้วค่อยตอบ

“กินแล้ว ไหนล่ะผ่อนวันนี้?” ผมเลิกคิ้วถามแทน พี่ทิตย์ยกมือเกาหัวนิดหน่อยแล้วก็ส่ายหน้าไปมา

“ยังไม่ได้ซื้อเลย” ผมยิ้มขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้เพราะท่าทีตลกๆของพี่ทิตย์ครับ พี่ทิตย์ดูงงครับที่ผมยิ้ม นั่นทำให้ผมรู้สึกอายไม่น้อยอยู่เหมือนกัน

“ผมไม่เอาอมยิ้มนะ”  ผมพูดดักทางไว้แล้วเตรียมจะหนีครับ

“ไม่ต้องห่วง พี่จะซื้อไม่ซ้ำกันแน่นอนค่ะ” มือหนักๆของพี่ทิตย์ถูกวางลงบนหัวผมแล้วขยี้ไปมา คำลงท้ายว่าค่ะทำให้ผมรู้สึกทั้งขำทั้งขนลุกพร้อมๆกันครับ แต่ไอ้คนพูดมันคิดอะไรที่ไหนล่ะ

.........................................................................................

ผมเดินกลับมาที่ซุ้มห้องแล้วครับนั่งก้มๆเงยๆจัดบอร์ดอยู่ก็เบื่อครับ เพราะช่วงนี้ฝนตกทุกวันของที่ตกแต่งจะเปียกเอาเราเลยต้องเสียตังซีลบอร์ดอีก ไม่เข้าใจจุดประสงค์ของงานจริงๆครับ แต่ตราบใดที่ยังเป็นนักเรียนอยู่ก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำไป บ่นไม่ได้ครับเดี๋ยวอดคะแนน

“อุ่น ช่วยอะไรเราอย่างสิ อันนี้เดี๋ยวเราทำต่อเอง” ผมเงยหน้ามองกระต่ายที่ยื่นโทรศัพท์ให้ผมอย่างงงๆ

“ขอไลน์พี่ทิตย์ให้หน่อย นะน้า เดี๋ยวกระต่ายทำเอง” ผมเอียงคออย่างสงสัย แต่ถ้าจะทำให้ผมก็ว่าดีแล้วครับเพราะผมไม่ค่อยชอบที่จะมานั่งแปะกาวแบบนี้เหมือนกัน กะอีแค่ไปขอไลน์ไม่เห็นเป็นอะไรเลย

“แต่เราไม่รู้ว่าพี่ทิตย์อยู่ไหนว่ะ” ผมรู้ว่าพี่ม.4อยู่โซนไหนแต่ผมไม่รู้อีกว่าพี่เขาอยู่ห้องไหนแต่พี่เขาอยู่ซุ้มหรือเปล่า

“พี่ทิตย์อยู่ซุ้มไทย โดนเรียกไปใช้งานอยู่ นะอุ่นนะ” ผมพยักหน้างึกงักแล้วรับโทรศัพท์กระต่ายมาถือไว้

ซุ้มไทยก็ต้องอยู่ติดกับหมวดไทย... ผมเดาครับ แต่น่าจะถูกอยู่เพราะผมเห็นพี่ทิตย์นั่งอยู่ขอบสระที่ผมทำกระเป๋าหล่นไป ที่เดิมเป๊ะจนผมแอบเบ้ปากเลยครับ

“พี่ทิตย์” ผมเรียกเบาๆครับเพราะไม่อยากจะเป็นจุดสนใจ พี่ทิตย์ลุกขึ้นยืนแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัย ผมยื่นโทรศัพท์กระต่ายให้พี่ทิตย์และพี่เขาก็รับไปอย่างงงๆ

“กระต่ายขอไลน์ เฮ้ย อย่ากด” ผมร้องออกมาเสียงหลงเพราะพี่ทิตย์กดล็อคหน้าจอโทรศัพท์กระต่ายและผมจะเอาไลน์พี่ทิตย์ไปให้กระต่ายยังไงครับ ผมเกาหัวอย่างหงุดหงิดแล้วก็พยายามหากระดาษมาจดแต่ก็ไม่มี ไม่รู้อะไรดลใจเลยยื่นโทรศัพท์ตัวเองออกไป

“เอ้านี่ กระต่ายขอไลน์” พี่ทิตย์ยื่นโทรศัพท์กระต่ายกลับมาให้ผมและรับโทรศัพท์ผมไป

“ปฏิเสธคนอื่นบ้างก็ได้ ไม่ใช่ว่าใครขออะไรเราก็ทำให้หมด” ผมได้แต่ทำหน้าเอ๋อครับ พี่ทิตย์พูดเหมือนกำลังสอนผมอยู่ทั้งที่ไม่ได้มองผมเลยสักนิด มือยังคงกดโทรศัพท์ผมยิกๆ

“ได้แล้ว พี่เพิ่งสมัครไลน์ไหม่ยังไม่มีไอดีเลย เอาเบอร์ไปแล้วกัน” ผมพยักหน้างึกงักอย่างว่าง่ายรับโทรศัพท์คืนมาเลื่อนดูเบอร์ที่พี่ทิตย์เมม

P’ athit♡

ไอ้หัวใจข้างหลังมันคืออะไรวะ? คิดว่าแบ๊วมากหรือไง ผมส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจแล้วเข้าไลน์ดูก็เห็นว่ามันแอดอัตโนมัติแล้ว ผมเลยกดส่งแอคไปหาเครื่องกระต่าย เป็นอันจบหน้าที่ของผมครับ

“อุ่นอยากได้อะไรหรือเปล่า 5บาทนะ”

“เอาเหรียญ5ไง หมดมุขแล้วหรอพี่”

“เปล่า ซื้อมาหลายอย่างเลือกไม่ถูก” พี่ทิตย์ยักไหล่ไม่สนใจ ผมคิดว่าผมควรจะไปช่วยงานห้องได้แล้วเลยจะเดินกลับ

“งั้นผมไปละนะ” แปลกที่ผมต้องล่ำลาแทนที่จะเดินไปเลยครับ

“พี่ไปด้วยดิ ไปเดินอ่อยกระต่ายหน่อย” พี่ทิตย์ยกมือขึ้นกอดคอผม แต่ผมหนักเลยดันมือพี่เขาออกพี่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร

“ปกติเดินคนเดียวหรอ” อยู่ดีๆพี่ทิตย์ก็ถามขึ้นมาครับ ผมก้มหน้าเงียบสักพักถึงพูดตอบไป

“ไม่ค่อยมีเพื่อนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” จริงครับ ผมรู้สึกว่าการเข้ากับคนอื่นมันยากเหลือเกินแต่ในห้องผมก็มีเพื่อนนะ เวลาจับคู่หรือทำงานกลุ่มอะไรก็มีคนต้อนรับผมเสมอ พักเที่ยงก็มีคนชวนไปกินด้วยกันบ้างแต่ผมเลือกที่จะไปคนเดียวมันสบายใจกว่า ชินแล้วครับ

“เฮ้ย” เพราะผมเดินก้มหน้าก้มตาพี่ทิตย์เลยดึงแขนผมไว้เกือบไม่ทัน มอเตอร์ไซด์ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ขี่ผ่านผมในระยะประชิด ถ้าพี่ทิตย์ไม่ดึงไว้ผมต้องโดนเฉี่ยวแน่ ทางเดินตรงนี้ตึกมันบังครับ ผมไม่ระวังเอง

“ขี่เหี้ยอะไรของมึงวะสัด!!” พี่ทิตย์ตะโกนไล่หลังไปจนคนขี่มันหันมามอง

“พี่รู้จักเขาหรอ?”

“ไม่ว่ะ” พี่ทิตย์ยกมือขี้นเกาหัวแกรกๆ พี่เขาคิดอะไรอยู่ครับ? ไม่รู้จักแล้วตะโกนด่าขนาดนั้นเดี๋ยวก็ได้มีเรื่องหรอก ผมได้แต่มองด้วยสีหน้าระอา

“อา ทิตย์ จ๋าาาา เซ็นตรงนี้ให้หน่อย เรื่องรับน้องว่ะ อุ้ย ม.3” มีพี่คนนึงเดินเข้ามาทักพี่ทิตย์ครับ ผมอยากรู้เรื่องรับน้องอยู่เหมือนกันเลยเสนอยืนอยู่ตรงนั้นด้วย และเหมือนพี่เขาจะรู้ว่าผมม.3เลยปิดเอกสารไม่ให้ผมเห็น ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆออกมา

“หาแนวร่วมหรอ? กูว่าไม่จัดดีกว่าไหม” แต่พี่ทิตย์ไม่ยอมเซ็นครับ ประธานรุ่นนี้ยังอยู่ระหว่างม.4กับม.5อยู่ครับ คือแค่ศึกษางานแต่ยังไม่ได้ทำกันจริงๆ ขึ้นม.5พวกพี่เขาถึงเป็นประธานกันเต็มตัวครับ เรื่องรับน้องเป็นนโยบายหนึ่งที่รุ่นพี่ชอบครับ แต่ผมไม่ค่อยชอบเลย

“ทำอะไรน้องก็ได้นะเว้ย ใช้สิทธิ์หน่อยดิ เพื่อนกันเปล่า” ทำไมรู้สึกเวรกรรมมันจะตกกับรุ่นผมวะ พี่ทิตย์ยักไหล่แล้วยอมเซ็นใบที่พี่เขายื่นให้ พอพี่เขาได้ลายเซ็นก็วิ่งไปหารุ่นพี่ที่อยู่ด้านหลังผมเลยครับ

“รับน้องหรอ?” ผมพึมพำขึ้นมาหวังให้พี่ทิตย์อธิบายครับ

“ช่วงปรับพื้นฐานไงหลังสอบจัดห้องมันมีเวลาเหลือ ปกติจะค่ายอังกฤษใช่ไหม แต่ประธานรุ่นนี้มันไม่เอา มันจะจัดกันเอง วุ่นวายชิบหาย” พี่ทิตย์บ่นออกมา ถ้าจัดกันเองมันก็เหนื่อยคนในรุ่นนั่นแหละครับ

“อุ่นจะเข้าสายอะไร” ผมเงยหน้ามองพี่ทิตย์นิดหน่อย แต่พี่ทิตย์ทำหน้าเหมือนรู้อยู่แล้วว่าผมจะเลือกอะไรเลยครับ

“วิทย์คณิต”

“ก็ดี” ผมเม้มปากเข้าหากัน แม่บอกให้ผมปรึกษาพี่ทิตย์ก็จริงแต่จะให้ผมเริ่มยังไงล่ะครับ ไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดนั้นนี่นา เดินมาสักพักก็ถึงหน้าซุ้มห้องผมแล้วครับ

“ซุ้มไหนเนี่ย” ผมชี้ไปทางเวียดนามที่เริ่มติดป้ายกันแล้วครับ หลายคนไปกินข้าวกันแล้วมั้งถึงได้มีคนเฝ้าอยู่ไม่กี่คน จริงๆวันนี้มันมีการเรียนการสอนปกตินะครับ แต่ไม่มีใครเรียนกันเลยจนอาจารย์เอือม

“พี่อู้แบบนี้ห้องพี่ไม่ว่าหรอ” ผมเลิกคิ้วถามยิ้มๆ แต่พี่ทิตย์ส่ายหน้าไปมา

“ห้องพี่แค่เอางานมาวางๆเฉยๆ ทำตอนเช้าวันงานดีกว่า พี่กลัวฝนตก” ผมพยักหน้าเห็นด้วยครับ ฝนตกทุกวันแบบนี้ใครๆก็หวั่น ผมมองหากระต่ายแต่ก็ไม่เจอ แล้วจะคืนโทรศัพท์ให้ยังไงล่ะเนี่ย ผมเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงก่อนแล้วกันครับ ยังไงวันนี้คาบท้ายๆก็ต้องไปเรียนกันอยู่ดี

“เออ สอบจีนเป็นไงบ้าง” ผมหยุดยืนหน้าซุ้มข้างพี่ทิตย์ พี่เขาก็ถามขึ้นมา

“มันง่าย ผมขึ้นไปจำแป๊บเดียวก็พอมั่วได้” จริงๆครับ คำก็มีแต่เดิมๆ ข้อสอบออกมาง่ายกว่าที่คิดซะอีก

“ตั้งแต่พี่เรียนมาสอบจีนเนี่ยจดโพยทุกปีเลย” พี่ทิตย์ยิ้มขำออกมา ผมก็พลอยขำตามไปด้วย

“เวลาอุ่นยิ้มดูน่าคบกว่าทำหน้าอมทุกข์เยอะเลย” แล้วผมก็ทำหน้านิ่งครับ

“แบบนี้หรอ” พี่ทิตย์ผลักหัวผม ผมเลยทำหน้าสงสัยเต็มที่ครับ ผมทำหน้านิ่งแล้วมันดูเหมือนคนอมทุกข์หรอครับ จริงๆก็มีคนบอกผมอยู่เหมือนกันนะครับ แต่ผมไม่ค่อยได้สนใจอะไร

“ยิ้มกว้างๆให้ดูหน่อย” พี่ทิตย์พูดเสียงอ่อนแล้วทำหน้าเหมือนอยากดูมากผมเลยขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม

“คนบ้าหรอพี่อยู่ๆจะให้ยิ้ม”

“เออว่ะ”

“อุ่นจะไปกินข้าวเลยหรือเปล่า?” ผมส่ายหน้าไปมา ยังไม่หิวครับ ไหนๆว่างแล้วก็อยากอยู่เฉยๆสักหน่อย แต่พี่ทิตย์ยุกยิกมองซ้ายมองขวากับซุ้มผมอยู่นั่นแหละ ตอนแรกผมก็งงแต่สักพักก็เข้าใจครับ คงจะมองหากระต่าย

“กระต่ายไม่อยู่หรอกพี่ คงไปกินข้าวแล้วมั้ง” ผมพูดตอบไปทั้งที่พี่ทิตย์ยังไม่ได้ถามหา พี่ทิตย์ก็พยักหน้าส่งๆตอบผม

“เออ ของวันนี้” พี่ทิตย์ล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกง ผมมองตามแล้วก็ต้องหรี่ตามองไอ้สิ่งที่จะใช้หนี้ผมในวันนี้

“เทปใส?” มันคือเทปใสม้วนเล็กมากๆเหมาะกับราคาของมัน ผมขมวดคิ้วเงยหน้ามองพี่ทิตย์อย่างงงๆ จะให้ไอ้นี่จริงๆน่ะหรอครับ ให้อมยิ้มยังดีกว่าอีก

“เหมาะกับสถานการณ์จะตาย เผื่อเอาไว้ใช้เนี่ย” จับมือผมยัดเทปใสอีกแล้วครับ ผมหยิบมาพิจารณาก็เห็นว่ามันเป็นเทปใสจริงๆ โอ้โห ชีวิตพี่เขาต้องอินดี้ขนาดนี้ด้วยหรอครับ ให้อะไรเหมือนคนปกติเขาคืนเงินกันไม่ได้หรอ

“ซึ้งมากพี่” ผมพูดประชดไปแล้วเดินเอามันไปเก็บในกระเป๋าตัวเอง อีก40บาท และอีก8วัน แค่คิดก็ไม่รู้แล้วครับว่าอะไรจะอยู่ในกระเป๋าผมบ้าง

“ไม่ต้องขอบคุณนะ เกรงใจ” แหม ไอ้ที่ทำอยู่มันไม่ได้ให้ฟรีๆไม่ใช่เหรอครับ มันเป็นการคืนหนี้ไม่ใช่หรือไง ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ทำหน้ามุ่ยเป็นตูดหมาตอบไปครับ

“ไม่รำคาญพี่ใช่ไหม” ทำไมเวลาที่พี่เขาพูดคำว่ารำคาญออกมาแล้วชอบทำหน้าแปลกๆด้วยก็ไม่รู้ แน่นอนว่าผมสงสัยและไม่เข้าใจ แต่ผมก็เลือกที่จะเงียบเพราะไม่ใช่เรื่องที่ผมจำเป็นจะต้องถาม

“ไม่นะ” ผมพูดไปแค่นั้นพี่ทิตย์ก็ไม่ได้ว่าอะไร

“กินข้าวกันไหม เอ่อ... ไปเดินอ่อยกระต่ายด้วย” ผมเอียงคองงอยู่สักพักที่พี่ทิตย์ไม่มองผมเลยแต่กลับมองไปทางโรงอาหาร อยากเจอมากเลยสิ ผมยังคงยืนนิ่งจนสุดท้ายพี่ทิตย์ก็จูงผมเข้าโรงอาหาร

ไม่เข้าใจพี่ทิตย์จริงๆ....


---------------------------------------------------------------


แถม...

“เทปใสหมดแล้วอ่ะ” ใครสักคนบ่นขึ้นมาจากฉากหลัง ผมได้ยินครับแล้วผมก็มีเทปใสด้วย ก็อันนั้นแหละ อันที่พี่ทิตย์ให้มา ตอนนี้ทุกคนกำลังทำงานกันอย่างเร่งรีบครับเพราะคาบต่อไปโดดมาไม่ได้

“ใครว่างไปซื้อให้หน่อยดิวะ” เสียงบ่นงึมงำยังคงมีอย่างต่อเนื่องทำให้ผมลุกไปด้านหลังซุ้มหยิบกระเป๋าตัวเองขึ้นมา สายตากวาดมองกระเป๋าหน้าก็เห็นเทปใสกลิ้งไปมาอยู่ในกระเป๋า

“เดี๋ยวเราไปซื้อให้นะ”

ผมพูดไปอย่างนั้นแล้ววางกระเป๋าตัวเองลง ไม่ใช่อะไรหรอก ผมก็แค่ไม่อยากใช้ขึ้นมาซะเฉยๆน่ะสิครับ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันแต่ผมอยากเก็บไว้ คงเพราะว่าผมเห็นว่ามันไม่พอใช้หรอกเลยเลือกที่จะไปซื้อใหม่ดีกว่า

คิดว่านะ
_____________________________________________________
มาแล้ว แฮร่ ขอบคุณทุกๆกำลังใจนะคะ
พี่ทิตย์น่ารัก เนอะ เนอะ :katai5:

เจอกัน35ค่าาาา 55555

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
พี่ทิตย์อินดี้อะไรเช่นนี้

ว่าแต่เทปนั่นเอามาจากที่ทำป้ายป่ะคะ = =

ออฟไลน์ kyungploy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
พี่ทิตย์นี่ชอบน้องจริงๆใช่มะ ที่บอกจะไปอ่อยกระต่ายแต่จริงๆคืออ่อยน้องใช่เปล่า ขี้อ่อยจังงงง 55555555555555555

ออฟไลน์ minminmin

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
 พี่อาทิตย์หาข้ออ้างเปล่า? อยากอ่อยน้องน้ำอุ่นแต่ปากแข็งดันบอกว่าจะหากระต่าย  :z2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด