[เรื่องสั้น]L@ve of festival รักเริ่มต้น 27/5/14 Moment P.3 จบแล้วย้ายได้เลยค่ะ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]L@ve of festival รักเริ่มต้น 27/5/14 Moment P.3 จบแล้วย้ายได้เลยค่ะ  (อ่าน 21183 ครั้ง)

ออฟไลน์ shikyu3211

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1844
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
กลัวแทบตายว่าจะไม่แฮปตอนจบ

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2402/-22
แล้วก็แฮปปี้  :-[

ยัยหมูตัวกลม

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
โฮฮฮฮ ฟิน

ขอบคุณค่าคุณเมจิค

ฟิลลิ่งกู้ดจริงๆ

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +378/-8
    • ช้อปออนไลน์ ได้เงินคืน
โอ๊ยๆๆ ลุ้นจะแย่ แต่สุดท้ายก็เข้าใจกัน

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2735
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
 :hao7: น่ารักมากอ่ะ เม้นท์อะไรไม่ออกนอกจากคำนี้

ออฟไลน์ saruttaya

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1023
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-6
โอ๊ยยย ลุ้นแทบตาย สุดท้ายก็แฮปปี้ เย้ๆๆ  :mc4:

ความเชื้อใจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับคนรักกันจริงๆแหละ

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7469
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
แอร๊ยยยยยยย
ชีวิตจริงจบไม่สวย แต่นิยายจบสวยก็ปิ๊งค่ะ

ลป.อยากจะบอกคนต้นเรื่องว่า "โทรไปเลยๆ ฟู่วๆๆๆๆ" 555

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-11
เย้!!!จบลงอย่างลงตัว :L2:

ออฟไลน์ sine_saki

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
เดี๋ยวปีหน้าป้าออกไปเล่นสงกรานต์บ้างดีกว่า เผื่อเจอคนอน่างพี่นาย อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14
โถ่เอ้ย คะน้าเสียเวลาไปนานเลย

ออฟไลน์ omuya

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +121/-9
น่ารักใสใส เลย ^^^

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4727
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +297/-3
เกือบไปแล้ว
บางทีถ้าเราควรถามอย่าได้เก็บไว้และคิดเอง
บางทีมันอาจไม่ใช่อย่างที่เราคิดก็ได้

ดีใจที่พี่นายยังรักและรอคะน้าเสมอ
ดีใจที่ได้เป็นแฟนกันจริงๆสักที
สุขสันต์วันสงกรานต์จริงๆ
 :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5264
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-19
ดีใจ แฮปปี้ เอน

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-24
อยากอ่านอีก  มีตอนพิเศษ  ไม๊  น่ารักมากเลยค่า

magicz

  • บุคคลทั่วไป


        L@ve of festival จุดเริ่มต้นแห่งรัก ตอนพิเศษ


“พี่นายผมต้องกลับบ้านแล้ว เดี๋ยวเพื่อนมันคอยนาน” ผมบอกพี่นายด้วยความรู้สึกเขินๆ  ตอนนี้สถานะของผมกับพี่นายได้เปลี่ยนไปแล้วครับ ผมเป็นแฟนพี่นายและพี่นายก็เป็นแฟนผม

“จะรีบไปไหนครับ เพื่อนไม่รอแล้วมั้งป่านนี้กลับบ้านไปหมดแล้ว”พี่นายว่าล้อๆ

“แต่นี่มันเย็นมากแล้วนะครับ”ผมบอกพร้อมมองไปรอบๆ ตอนนี้ผมอยู่ในห้องนอนของพี่นาย นั่งอยู่บนเตียงโดยมีพี่นายลากเก้าอี้มานั่งเผชิญหน้ากันอยู่ 

   ดูเหมือนสถานการณ์จะล่อแหลมเกินไปนะครับ ผมเลยอยากรีบออกไปจากตรงนี้ ตอนที่เข้ามาก็ไม่ได้คิดอะไรเพียงแต่อยากมาคุยกับพี่นายให้เข้าใจกันดีกว่าปล่อยไว้ แต่ตอนนี้ผมกับพี่นายเป็นแฟนกันแล้วการที่ผมมาอยู่แบบนี้ผมไม่ได้กลัวพี่นายหรอกครับ กลัวใจตัวเองมากกว่าก็ผมกับพี่นายห่างกันไปตั้งนาน ความคิดถึงความโหยหากันและกันมันที่พลังบางอย่างซ่อนอยู่นะครับ เพราะฉะนั้นผมขอรีบกลับดีกว่า


   “คะน้ากลัวพี่ทำอะไรเหรอครับ” แม่งเหมือนรู้ใจพี่นายยิงคำถามได้โดนใจมากเลยครับ

   “ป่าวซะหน่อย แต่แม่ผมคอยกินข้าว”ผมพูดพร้อมหลบตาพี่นายที่กำลังจ้องผมตาหวานเยิ้มเลยครับ พี่นายเป็นผู้ชายที่ตาสวยมาก บางครั้งก็ดูดุ บางครั้งก็ขี้เล่น มันเป็นดวงตาที่มีเสน่ห์มากครับ

   “หึหึ พี่ไม่ทำอะไรคะน้าหรอกครับ ถ้า....คะน้าไม่เต็มใจ” อย่ายิ้มแบบนั้นได้ไหม เดี๋ยวผมอดใจไม่ไหวทำไงครับ สงสารหัวใจผมบ้างแค่นี้ก็เต้นแรงจนนับครั้งแทบไม่ทันแล้ว

   “พี่นายไม่ต้องมาจ้องผมแบบนี้เลย ผมจะกลับบ้านแล้ว”ผมบอกพี่นายเสียงนิ่ง หน้านิ่ง เขินครับแต่จะให้พี่นายรู้ไม่ได้เด็ดขาด

   “ทำหน้าเข้มเชียวนะครับ แต่คะน้าทำหน้าแบบไหนก็หน้ารัก” อ๊ากกกกความร้อนมันพุ่งขึ้นหน้าเลยครับพี่นายทำไมขยันทำให้ผมเขินแบบนี้

   ความรู้สึกที่ผมขาดหายไปเกือบปี ความเขินที่มีพี่นายมาคอยล้อ ยิ้มอย่างจริงใจเพื่อผู้ชายตรงหน้า และความสุขที่เกิดจากการที่เราได้อยู่ด้วยกัน

   “ พี่นายชอบทำให้ผมเขิน ไม่เอาแล้วผมไปดีกว่า” ผมว่าพร้อมลุกขึ้นจากขอบเตียงที่นั่งอยู่

   “เดี๋ยวสิครับ”พี่นายเรียกผมไว้ก่อนดึงมือ

   “ผมต้องกลับจริงๆแล้วครับ”

   “เดี๋ยวพี่ไปส่งครับ แต่ก่อนกลับพี่มีของจะให้” พี่นายดึงมือผมให้เดินตามไปที่โต๊ะเขียนหนังสือริมหน้าต่างก่อนเปิดลิ้นชักโต๊ะแล้วหยิบกล่องเล็กๆขึ้นมาเปิด 

   “อะไรครับพี่นาย”ผมถามเหมือนกำลังงง เมื่อพี่นายหยิบแหวนเกลี้ยงที่ประดับเพชรเม็ดเล็กๆตรงกลางเพียงเม็ดเดียวเป็นแบบของผู้ชายที่ผมเห็นบ่อยๆตามงานแต่งงานยื่นมาตรงหน้า

   “พี่ตั้งใจจะให้คะน้าตั้งแต่วันสุดท้ายที่เราเจอกัน วันนั้นพี่ตั้งใจบอกเรื่องที่พี่ถูกย้ายงานเร่งด่วน และคิดว่าจะเอาแหวนที่ซื้อตอนที่ไปดูเครื่องประดับกับแนนมาจองคะน้าไว้ก่อน พี่กลัวว่าถ้าพี่ไม่อยู่แล้วจะมีใครมาทำคะแนนแล้วแย่งคะน้าไป พี่คิดว่าจะไม่ได้มอบให้คะน้าซะแล้ว”พี่นายพูดพร้อมรอยยิ้ม

   “ผมขอโทษ” ผมพูดเสียงเบาเหมือนหาเสียงตัวเองไม่เจอ น้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลลงมาอาบสองแก้มผมอีกแล้วครับ แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่น้ำตาของความเสียใจมันเป็นน้ำตาที่แสดงถึงความดีใจของผมที่ตอนนี้ผมยังมีผู้ชายคนนี้ยื่นอยู่ตรงหน้า ผมยังไม่ได้เสียเขาไปให้ใคร

   “ไม่เอาไม่ร้องครับ พี่ไม่อยากเห็นน้ำตาของคะน้า ช่วยรับไว้ด้วยนะครับถือว่านี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่เราตกลงเป็นแฟนกัน” พี่นายว่าพร้อมเอามือเกลี่ยน้ำตาของผมออก

   “พี่นาย....”ผมดีใจจนไม่รู้จะตอบว่าอะไรได้แต่เรียกชื่อพี่นาย

   “ถ้าคะน้าไม่เอาก็ช่วยทิ้งให้พี่ด้วยแล้วกัน”พี่นายพูดเสียงเศร้าหน้าเศร้าเมื่อเห็นผมไม่เอื้อมมือไปรับหรือขยับตัวแม้แต่น้อย

   “พี่นายอ่ะ ของแบบนี้พี่นายต้องสวมให้ผมไม่ใช่เหรอ”ผมยังพูดไม่ทันจบใบหน้าที่เหงาหงอยของพี่นายก็กลับมาแย้มยิ้มเหมือนบัวที่ได้น้ำซะงั้นครับ

   “ครับๆพี่จะสวมให้เดียวนี้แหละ” พี่นายว่าพร้อมรวบมือซ้ายผมไปสวมแหวนที่นิ้วนางอย่างบรรจง

   “ต่อไปนี้คะน้าเป็นแฟนพี่แล้วนะครับ”พี่นายเงยหน้าขึ้นมาสบตา

   “ครับ แต่ผมไม่มีอะไรให้พี่นายซักอย่าง”ผมตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะสลดลงเพราะนึกขึ้นได้

   “พี่ก็ได้เป็นแฟนคะน้าไงครับเป็นของขวัญที่ดีที่สุดแล้ว”

   “จริงเหรอครับ”ผมถามอย่างไม่แน่ใจ”

   “จริงสิครับ แต่ถ้าให้ดีกว่านี้พี่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ”

   “อะไรครับ”ผมรีบถาม

   “ต่อจากนี้ไป คะน้าช่วยแทนตัวเองด้วยชื่อคะน้าได้ไหม”พี่นายพูดพร้อมทำหน้าทำตากรุ้มกริ่มที่ผมไม่ได้เห็นมานานอีกแล้วครับ

   “เอ่อ...จะดีเหรอครับผมไม่ถนัด”

   “ดีสิครับ น่ารักดีออกแทนตัวเองกับพี่คนเดียวนะ แต่ถ้าคะน้าลำบากใจก็ไม่ต้อง พี่รักที่คะน้าเป็นตัวของคะน้าเองพี่ไม่ได้ต้องการมาเปลี่ยนอะไรในความเป็นคะน้า” พี่นายรีบอธิบายเพราะคงกลัวผมเข้าใจผิด

   “คะน้าเต็มใจครับ”ผมตอบแบบอายๆ สงสัยตอนนี้หน้าคงแดงไปหมดแล้วครับ ก็ผมรู้สึกว่ามันร้อน ส่วนพี่นายตอนนี้ยิ้มแก้มแตกจนผมแสบตาในรอยยิ้มของพี่นายแล้ว

   “คะน้าแฟนพี่น่ารักที่สุดเลยครับ”พี่นายว่าพร้อมรวบตัวผมเข้าไปกอดจนแน่น ผมก็กอดตอบเพื่อรับการถ่ายทอดความรู้สึกของพี่นายและถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองไปให้ผู้ชายในอ้อมกอดได้รับรู้

   “เอ่อ....พี่นายครับคะน้าหายใจไม่ออก”ผมเรียกพี่นายหลังจากผ่านไปหลายนาทีแต่พี่นายก็ยังไม่ยอมคลายอ้อมก่อน

   “ขอโทษครับ พี่คิดถึงคะน้ามากไปหน่อย ไปครับเดี๋ยวพี่ไปส่งบ้าน อยู่นานเดี๋ยวพี่อดใจไม่ไหวอยู่โน่นพี่ไม่ค่อยได้กินผักซะด้วยสิ”  พี่นายว่าก่อนจูงมือผมเดินออกจากห้อง  ผมก็ได้แต่หน้าแดงเพราะความเขินเมื่อรู้ว่าพี่นายก็ต้องการผมเหมือนกัน

   “พี่นายคะน้าว่าพี่นายผอมไปหรือป่าวครับ” ผมเรียกก่อนถามระหว่างทางเดินกลับบ้าน พี่นายยังดูหล่อและเท่ห์เหมือนเดิมแต่ผมรู้สึกว่าจะผอมลงกว่าเดิม

   “นิดหน่อยครับพี่อยู่โน่นไม่ค่อยอยากกินข้าว คิดถึงแต่คะน้า”

   “พี่นายอ่ะ ไม่ต้องมาทำให้คะน้าเขินเลย”

   “พี่พูดเรื่องจริงก็ไม่เชื่อ แต่คะน้าก็ดูผอมไปเยอะเหมือนกันนะ จากเดิมที่ตัวเล็กอยู่แล้วตอนนี้กลายเป็นคนแคระไปแล้ว”

“พี่นายว่าคะน้าเหรอ”ผมหันไปว่าพร้อมทำหน้าดุ

“หึหึก็มันจริง ตอนแรกพี่นั่งคอยเราตั้งแต่มาถึงช่วงสายๆ รอนานก็ไม่เห็นคะน้าผ่านมาซักที ถามใครก็ไม่เห็น ไปหาที่บ้านไอ้กวางก็บอกว่าไม่อยู่  พี่เลยมารอที่เดิมจนเย็นจังหวะที่พี่เดินไปซื้อน้ำที่เซเว่นกลับมาดันเห็นใครไม่รู้ตัวเล็กๆแคระกำลังโดนรุมประแป้ง พอดูดีๆคะน้าของพี่นี่นา” พี่นายเดินไปเล่าไปน้ำเสียงดูมีความสุขเลยครับ

“คะน้าไปเล่นน้ำที่ข้าวสารมา ไม่รู้นี่นาว่าจะมีคนรอไม่งั้นกลับมาให้สาดนานแล้ว”ผมว่ากลับยิ้มๆ

“พี่เลยไม่ได้สาดน้ำคะน้าเลย”

“งั้นเอาไว้ปีหน้าแล้วกันนะครับ เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกหลายปี”

“ครับ คะน้าว่าไงพี่ก็ว่าตามนั้น ก็คนมันรักไปแล้วนี่เนอะ”

“ให้มันจริงเถอะ แล้วพี่นายไปบ้านคะน้า พี่กวางว่าอะไรหรือป่าวครับ”ผมถามพี่นายหลังจากนึกได้

“หึหึ ไอ้กวางมันต่อยท้องพี่มาทีนึงที่ไปทำน้องมันเสียใจ แต่ตอนนี้เข้าใจกันแล้วครับ” พี่นายพูดพร้อมเอามือลูบท้องตัวเอง

“พี่กวางรู้แล้วเหรอครับ รู้ได้ยังไง”ผมถามด้วยความงงจริงๆครับ

“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ”


“เดี๋ยวคะน้าค่อยไปถาม แต่ถ้าพี่กวางไม่ว่าอะไรก็สบายใจแล้วครับ”

“ถึงว่าพี่ก็ไม่ถอยหรอกครับ ไม่ให้พี่ก็จะฉุด” พี่นายส่งยิ้มร้ายๆมาให้ผม

“อย่างพี่นายจะกล้าฉุดคะน้าเหรอ”

“งั้นลองเลยไหมล่ะ”

“อ๊ะ ไม่เอาๆครับคะน้าเชื่อแล้ว” ผมรีบพูดเพราะกลัวในแววตามุ่งมั่นคู่นั้นของพี่นาย

“หึหึหึ นึกว่าจะลองพี่จะได้เตรียมขันหมากมาขอขมาหลังจากนั้น”

“พี่นายพูดอะไรก็ไม่รู้ คะน้าไม่คุยด้วยแล้ว” ตอนนี้เดินมาถึงหน้าบ้านผมพอดีครับ

“แหมมึงหายไปเป็นชาติเลยนะกูนึกว่าพี่นายโกรธฆ่าหมกศพมึงไปแล้ว” เสียงไอ้หนิงดังออกมาจากบ้าน ก่อนตัวมันและไอ้นิคจะเดิมตามกันออกมาจนถึงหน้าประตูรั่ว แม่งเสียงดังไม่กลัวแม่ผมรู้เลยรึไงวะว่ามีผู้ชายมาส่งลูกชายตัวเองถึงบ้าน

“พี่ไม่ทำร้ายคะน้าหรอกครับ”พี่นายหันไปบอกไอ้หนิงที่เปิดประตูออกมาแล้ว

“แหมพี่นายพูดแบบนี้หนิงเลยรู้สึกผิด ที่เคยยุคะน้าให้เข้าใจพี่นายผิด” ไอ้หนิงพูดเหมือนเสียใจจริงๆครับ แต่มันก็เสียใจมาตลอดเหมือนกันครับ

“พี่ไม่โกรธหรอกครับ เรื่องมันแล้วไปแล้ว ยังไงตอนนี้พี่กับคะน้าก็เป็นแฟนกันแล้ว”

“เฮ้ย จริงเหรอว่า”ไอ้นิคถามเสียงตกใจ

“กรี๊ดดดดดดด ไอ้คะน้ามึงมีแฟนคนแรกก่อนกูเหรอ”ไอ้หนิงร้องเสียงดังเลยครับ

“เออกูมีแฟนแล้ว เข้าใจตรงกันนะ” ผมพูดเสร็จไอ้หนิงกับไอ้นิคทำท่าเอือมๆผมครับ ตลกดี

“แต่กูยินด้วยจริงๆว่ะ ทั้งพี่นายและมึงคะน้า อ่ะนี่แหวนอะไรมึงไปเอามาจากไหน” ไอ้หนิงเดินเข้ามาจับมือแสดงความยินดีกับผมก่อนไปสะดุดตาที่แหวนบนนิ้วมือผม

“ของกู พี่นายให้”ผมตอบพร้อมหน้าที่เริ่มร้อนอีกแล้วครับ

“ไอ้เหี้ยมึงแม่งแน่”ไอ้นิคว่าผมเลยครับ

“ไอ้คะน้า มึงทำให้กูอิจฉามึงเกินไปแล้วนะ พรุ่งนี้หาผัวให้กูคน”

“สัส! ของแบบนี้มันไม่ได้ไปเดินหาได้ตามตลาดนัดนะเว้ย” ผมว่ามัน

“แต่หาได้ตามเทศกาลสงกรานต์  ช่ายยยยยป๊ะ”ไอ้หนิงว่าพร้อมทำหน้าล้อผมกับพี่นายเลยครับ

“เออ อย่าให้ถึงที่กูบ้างนะ”

“พี่นายมีเพื่อนนิสัยดี หล่อ อบอุ่น และจริงใจเหมือนพี่นายทุกอย่างมีไหมคะ แนะนำหนิงหน่อย” ไอ้หนิงหันไปหาพี่นายแทน

“เอ่อ...ไม่มีหรอกครับ”

“ฮ่าๆๆๆๆ พี่นายยังรู้ว่ามึงไม่สมควรแก่การแนะนำให้เพื่อนรู้จักเลยว่ะ”ไอ้นิคหัวเราะเยาะไอ้หนิงเสียงดังเลยครับ

“ห่า พี่นายยังไม่ได้ว่าซักคำ” ไอ้หนิงหันไปทำตาดุใส่ไอ้นิค

“เหมาะสมกันดีนะครับ”อยู่ๆพี่นายก็พูดขึ้นมาทำเอาผมกับเพื่อนหันไปมองพร้อมกัน

“เหมาะอะไรครับ”ผมถามพี่นาย

“หนิงกับนิคไง เหมาะสมกันดีนะครับ ไม่ต้องไปหาไกลหรอกมองคนข้างตัวบ้าง บางที่ความรักมันอยู่รอบๆตัวเรานี่แหละครับ  คนที่ใช่อาจอยู่ใกล้ตัวนะครับ”พี่นายพูดจบไอ้หนิงกับไอ้นิคมองหน้ากันก่อนหัวเราะลั่นเลยครับ แต่ผมก็เคยคิดเหมือนพี่นายนะครับว่าไอ้สองคนนี้มันเหมาะกัน แต่ก็ต้องแล้วแต่ใจพวกมันสองคนด้วยครับใครจะไปบังคับใจใครได้ ขนาดผมกับพี่นายยังไม่มีใครบังคับใจใครได้เลยแค่รอเวลาที่จะรักกันเท่านั้นเองครับ

“พี่นายเข้าไปคุยในบ้านก่อนไหมครับ”ผมถามพี่นายเมื่อรู้สึกว่าข้างนอกเริ่มมืดลงทุกที

“ยังไม่เข้าดีกว่าครับ เดี๋ยวพี่ไปเตรียมตัวให้ดีแล้วจะเข้าไปสวัสดีพ่อกับแม่คะน้าเร็วๆนี้แน่นอนครับ”พี่นายยิ้มให้ผมก่อนปฏิเสธ

“อย่าทำให้พ่อกับแม่คะน้าตกใจก็แล้วกันครับ”

“ครับว่าที่พ่อตาแม่ยายทั้งคนพี่จะกล้าทำอะไร เดี๋ยวท่านไม่ยกลูกชายให้พี่ต้องว่างแผนฉุดอีก”

“ฮิ้ววววววว เขาวางแผนครอบครัวกันแล้วเว้ย”เสียงไอ้หนิงดังอยู่ข้างๆ ผมกับพี่นายก็ได้แต่ยิ้มเขินๆก่อนพี่นายจะขอตัวกลับบ้าน ผมก็เดินเข้าบ้านพร้อมเสียงซักถามถึงเหตุการณ์ตอนที่ผมหายไปกับพี่นายของไอ้หนิงไปตลอดทาง




ตอนนี้ผมตัดสินใจเลือกพี่นายเป็นแฟนแล้วไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม หลังจากนี้จะไม่ใช่แค่ผมหรือพี่นายอีกต่อไปแล้วแต่จะเป็นเรา การดำเนินชีวิตต่อจากนี้ผมไม่รู้ว่าจะเจอกับเรื่องอะไรบ้าง มันอาจจะมีทั้งเรื่องดี และเรื่องไม่ดีเข้ามาแต่ผมก็จะรักษาความรักของผมกับพี่นายเอาไว้ ด้วยความซื่อสัตย์ ความไว้ใจเชื่อใจ และแก้ปัญหาต่างๆไปด้วยกันเพราะผมเชื่อว่าไม่มีปัญหาอะไรที่ชีวิตคู่จะผ่านไปไม่ได้ถ้าเรายังรักกัน


         

                       ------------- จบ  ตอนพิเศษ -------------


              ตอนพิเศษฉลองคนรักกัน อิอิอิ   ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ

              ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และบวกเป็ดค่ะ   ------- รักเสมอ เมจิก :กอด1: :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-04-2014 23:01:44 โดย Magicz »

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7469
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5264
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-19
ได้แหวนแล้ว รอพี่นายมาขอ

ออฟไลน์ shikyu3211

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1844
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
อย่างนี้ต้องจับพี่กวางมาเคลียนะ มันมาหลอกน้องทำไม

ยัยหมูตัวกลม

  • บุคคลทั่วไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2402/-22
อย่าเพิ่งตั้งขบวนขันหมากนะ ขอเวลาพี่ไปตัดชุดก่อน  :o8:

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2735
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4727
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +297/-3
พี่นายจองคะน้าแล้ว เมื่อไรจพเข้าหอเนี่ย
 :กอด1: :กอด1:

ThyRist

  • บุคคลทั่วไป
อ่านรวดเดียวจบเลย เป็นเรื่องสั้นที่น่ารักมาก ๆ ครับ ><"

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6
หวานนนนนนน

ดีใจที่พี่นายกับคะน้าเข้าใจกัน


 :L2: :L2:

magicz

  • บุคคลทั่วไป
อย่าเพิ่งตั้งขบวนขันหมากนะ ขอเวลาพี่ไปตัดชุดก่อน  :o8:



ขอเป็นสไบยาวลากพื้นอย่างไทยเปิดไหล่เก๋ๆนะคะ เพราะงานนี้มันเป็นมนต์รักวันสงกรานต์ คึคึ :laugh:

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2056
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-2
พึ่งได้อ่าน...จริงๆแหละคนรักกันมีอะไรต้องเชื่อใจกัน ต้องถามกัน เป็นการประคับประคองชีวิตคู่

ออฟไลน์ kenghan

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-2
โอ๊ยกว่าจะลงตัว ลุ้นแทบแย่

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +378/-8
    • ช้อปออนไลน์ ได้เงินคืน
ขันหมากมาด่วนๆ เลยพี่นาย น้องคะน้ารอมานานแล้ว อิอิ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด