ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รักวุ่นๆกรุ่นกาแฟ :กลกามเทพ จบ P13 24/2/58
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รักวุ่นๆกรุ่นกาแฟ :กลกามเทพ จบ P13 24/2/58  (อ่าน 82673 ครั้ง)

ออฟไลน์ pochu52

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
อ่านเรื่องนี้แล้ว คือ.....มาม่า น้ำร้อน ต้องเตรียมพร้อมตลอดเว
เฮ้อ!!! สงสารไม้

ฟ้าสีคราม

  • บุคคลทั่วไป
ไอพี่ต้น!!! :m31: :m31: :m31:
ไม่รักอย่าให้ความหวัง
สงสารไม้อะ :m15:
มาต่อเร็วๆนะคะ
นี่เรื่องนี้ จะท้องอืดขนาดไหน  :hao5:

na-au

  • บุคคลทั่วไป
 :mew2:เข้ามาอ่านทีเดียว 5 ตอนรวด 

เข้ามาอ่านของหลานเป็นเจ้าแรกเลยนะเนี่ย

หลังจากไม่ได้เข้ามานานเกือบ 5 เดือนได้มั่ง

งานมันเยอะมาก ๆ  เลยทำให้ไม่มีเวลาเข้ามาอ่าน

ต่อไปจะพยายามเข้ามาให้บ่อยที่สุดแล้วกันจ้า

 :bye2: :bye2:

ออฟไลน์ boyslover

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 483
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
ดราม่าซินโดรม :hao5: :impress3: :L3: :o12: :sad4: :m15: :monkeysad: :sad11:
จะรอดูว่าไอ้พี่ต้น มันจะเลว กว่า ไอ้พี่ใหญ่ ไหม  :angry2:

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +327/-13

ตอน 6

ผมคิดว่าตัวเองคงเป็นบ้าไปแล้วที่นั่งกินโจ๊กไปแล้วยิ้มไปแบบนี้ แค่ความห่วงใยเล็กๆน้อยๆของเขาก็เหมือนว่ามันทำให้ผมมีแรงขึ้นเป็นกอง


Rrrrrrrrrrr

“ครับพี่ต้น” ผมกดรับเจ้าเครื่องมือสื่อสารทันทีที่เห็นชื่อของคนโทรเข้า

(ตื่นแล้วใช่ไหม กินข้าวกินยาหรือยัง)

“กำลังกินข้าวอยู่ครับ”

(อย่าลืมกินยาล่ะ ตอนเที่ยงจะเอาอะไรไหมเดี๋ยวพี่ซื้อเข้าไปให้) เสียงทุ้มถามอย่างอ่อนโยน และมันก็มีผลให้หัวใจผมเต้นแรงได้เหมือนเดิม

“ไม่ดีกว่าครับ วันนี้ผมมีเรียนด้วย เดี๋ยวไปกินที่โรงเรียนดีกว่า”

(ถ้างั้นกินข้าวกินยาแล้วนอนพักสักหน่อยแล้วค่อยไปเรียนนะ แค่นี้นะเดี๋ยวพี่ไปดูลูกค้าก่อน)

“ครับ” เขาวางสายไปแล้วแต่ผมยังกำโทรศัพท์ไว้แน่น ออกจะแปลกใจอยู่เหมือนกันที่พักหลังๆพี่ต้นดูเหมือนจะใส่ใจผมขึ้นเยอะ แต่ผมก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเท่าไหร่ เพราะพี่ต้นเขาก็ดีกับคนอื่นเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว


หลังจากที่ผมกินข้าวกินยาแล้วผมก็ดันเผลอหลับไปเพราะฤทธิ์ยาตื่นมาอีกทีก็เกือบ 11 โมงแล้วเลยต้องฝืนสังขารวิ่งเข้าห้องน้ำเพื่อจะได้เตรียมตัวไปเรียน ในช่วงบ่าย แต่วันนี้สงสัยคงต้องโหนรถเมล์เพราะลูกรักของผมดันมาเสียเมื่อวาน



ปริ๊นๆๆ  เสียงแตรรถยนต์ทำให้ผมสะดุ้งก่อนที่ พอร์ช คันงานจะจอดขวางทางผมไว้ อ้าว กวน..แล้วไอ้นี่ เป็นใครวะ ถึงผมจะเรียนคหกรรมแต่ก็เด็กช่างนะครับ โดนแบบนี้เส้นมันกระตุกยิกๆ

“ไอ้ไม้ ขึ้นรถ” ไอ้คนขับมันเรียกผมพร้อมๆกับกดสวิชเปิดประทุน แหม ลดกระจกลงก็ได้มั้ง   และผมก็ต้องตกใจอีกรอบเมื่อไอ้คนที่อยู่ในรถคือเพื่อนรักของผมเอง

“เชี่ยแทน มึงขโมยรถใครมาขับวะ อ้อ กูรู้แหล่ะ มึงชิงโชคจากรหัสใต้ฝาชาเขียวได้เหรอ แมร่งโคตรโชคดีเลยว่ะ”

“ห่า นี่รถกูเว้ยไม่ได้ไปขโมยหรือชิงโชคอะไรทั้งนั้นแหล่ะ ขึ้นมาเร็วเดี๋ยวไปสาย” มันบอกก่อนที่ผมจะกระโดดขึ้นรถมันทันที ดีซะ
อีกจะได้ไม่ต้องโหนรถเมล์

“นี่รถมึงจริงดิ” ผมถามหลังจากที่นั่งมาได้สักพัก

“เออสิ ถ้าไม่ใช่กูจะขับมายังไงล่ะ ไอ้นี่ถามแปลกๆนะมึงน่ะ”

“อ้าวก็ร้อยวันพันปี กูเห็นมึงขับมอไซต์ตลอด ไหงวันนี้เปลี่ยนมาขับรถยนต์ล่ะ มึงเคยบอกว่าไม่ชอบไม่ใช่เหรอ” ผมถามเพราะจำได้มันเคยบอกว่า มันไม่ชอบนั่งรถยนต์เพราะมันอึดอัดสู้ขับมอไซต์ให้ลมพัดหัวเล่นดีกว่ามันรู้สึกอิสระกว่าเยอะ มันเป็นคนอินดี้แบบนี้แหล่ะครับ ผมชินแล้ว

“ช่วงนี้หน้าฝน” ผมตอบเสียงนิ่ง  หน้าฝนแล้วมันเกี่ยวด้วยเหรอ

“หน้าฝนแล้วมันเกี่ยวอะไรวะ” โอเคล่ะ ปากไวกว่าใจคิดอีกผม

“ก็กูไม่อยากให้มึงเปียกแบบเมื่อวาน” ไอ้แทนตอบ แต่คำตอบของมันเล่นเอาผมพูดไม่ออกไปเหมือนกัน ทำไมมันต้องห่วงผมขนาดนั้น ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าผมคงตอบแทนความรู้สึกดีๆของมันไม่ได้

“ไอ้แทน”

“หยุดเลยนะมึง ไม่ต้องคิดเชี่ยอะไรทั้งนั้น กูทำเพราะกูอยากทำ ไม่ได้เจ็บปวดหรือเดือนร้อนอะไร เพราะฉะนั้นมึงมีหน้าที่รับก็รับไว้เฉยๆพอ ไม่ต้องรู้สึกผิดเพราะมึงไม่ผิด เข้าใจไหม….หรือมึงลำบากใจ” มันบอกเสียงเบา นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่เราคุยกันก่อนที่รถจะตกอยู่ในความเงียบ



Rrrrrrrrrrrrrrrr เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่แสนอึดอัด ผมเห็นว่าไอ้แทนเหล่มองนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้มี
ท่าทางสนใจอะไร

“ครับพี่ต้น”

(พี่ว่าจะโทรมาถามว่าเราไปโรงเรียนยังไง รถเสียไม่ใช่เหรอ ให้พี่ไปส่งไหม)

“เอ่อ ผมออกมาแล้วครับพี่ ไม่ต้องห่วงผมดูแลตัวเองได้” ผมตอบแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่เลี่ยงจะตอบว่ามากับไอ้แทน

(แล้วไปยังไง) พี่ต้นถามเสียงนิ่ง

“ผม…. ผมมาแทกซี่ครับ” 

“เหอะ!!” คนที่ขับรถอยู่แค่นเสียงในลำคอ ก่อนที่ผมจะรู้สึกว่าความเร็วของรถมันเพิ่มขึ้น

(เหรอ งั้นพี่ไม่กวนแล้ว อย่าลืมทานข้าวทานยาด้วยนะ จะได้หายไวไว)

“ครับ ผมไม่ลืมหรอกน่า ” ผมบอกก่อนที่พี่ต้นจะวางสายไป



แล้วเราสองคนก็กลับมาสู่สถานการณ์ที่มันน่าอึดอัดเหมือนเดิม ผมไม่รู้ว่าควรจะต้องจัดการกับปัญหาตรงหน้ายังไง ยอมว่าผมก็อึดอัดใจอยู่เหมือนกันที่ไอ้แทนมันดีด้วย แต่ผมเองก็ไม่อยากตัดเพื่อนกับมันเพราะเหตุผลบ้าๆแบบนั้น

“ไอ้แทน” ผมเอ่ยทำลายความเงียบแม้ว่าไม่มีเสียงตอบกลับแต่ผมก็รู้ว่ามันฟัง

“กูรู้นะว่ามึงเป็นห่วงกู แต่กูขอได้ไหมเรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะนะ มันอาจจะฟังดูใจร้ายกับมึงแต่ว่ากูก็ไม่อยากให้มึงเสียใจ ” ในที่สุดผมก็บอกมันออกไป แม้จะดูใจร้ายแต่ผมก็อยากให้มันเปิดใจรับคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ไอ้แทนมันเป็นคนดี มันควรเจอคนดีๆที่คู่ควรกับมัน

“มึงพูดเหมือนมันทำง่ายๆนะ ถ้ามันง่ายขนาดนั้น กูก็คงทำได้ตั้งนานแล้ว แต่กูจะพยายามแล้วกัน มึงจะได้ไม่ลำบากใจ”มันตอบเสียงนิ่ง นิ่งจนผมเดาไม่ออกว่าตอนนี้มันอยู่ในอารมณ์ไหน

“ไปเถอะ ถึงแล้ว เดี๋ยวตอนเย็นกูมารับวันนี้มึงเข้าร้านไหม”

“ไม่ วันนี้กูลาป่วย”

“อืม” มันตอบรับก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง  ผมได้ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายทำไมชีวิตต้องมีแต่เรื่องยุ่งยากเข้ามาด้วยนะ




จนแล้วจนรอดผมกับไอ้แทนก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลยแม้ว่าขากลับมันจะมาส่งผมเหมือนเดิม

“ไอ้แทน”

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น กูเข้าใจแต่ของแบบนี้มันก็ใช่จะทำกันได้ง่ายๆเอาเป็นว่า ถ้ากูทำได้เมื่อไหร่กูจะบอกแต่ตอนนี้กูพอใจที่จะดูแลมึงก็พอแล้ว” มันบอกก่อนจะยิ้มให้ผม

ตัดใจจากกูเถอะนะแทน กูไม่ได้มีคาพอที่มึงจะต้องมาเจ็บปวดเพราะกูหรอกนะ 






“เดี๋ยวนี้แทกซี่ เขาใช้พอร์ชกันแล้วเหรอ หรูดีนะ” เสียงทุ้มที่ผมคุ้นเคยดีเอ่ยขึ้นหลังจากที่ผมเปิดประตูเข้ามาในห้อง

“พี่ต้น ทำไมถึงอยู่นี่ ยังไม่ถึงเวลาปิดร้านไม่ใช่เหรอครับ”

“วันนี้พี่ไม่ได้เปิดร้าน เบื่อๆก็เลยมานั่งเล่น แล้วเราล่ะวันนี้ใครมาส่ง ” เขาถามเสียงนิ่ง

“อ้อ ไอ้แทนครับ”

“เพื่อนเรานี่ใจดีนะ มารับมาส่งตลอด ไม่มีบ่นสักคำ” แม้ว่าพี่ต้นจะพูดโทนเสียงปกติแต่ผมกลับรู้สึกว่าพี่เขากำลังประชดผมอยู่ แล้วเขาจะประชดผมทำไมกันล่ะครับ

“มันก็ใจดีแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะครับ”

“เหรอ แล้วชอบหรือเปล่าล่ะ”

“ครับ” ผมเลิกคิ้วด้วยความสงสัย พี่ต้นกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่กันแน่

“พี่ก็แค่ถามดู ไม้ชอบแทนหรือเปล่า”

“ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะครับ”  ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก นี่เขาไม่รู้จริงๆเหรอว่า ผมรักใคร

“เปล่าหรอก แค่สงสัย  มานั่งนี่สิ” เขาบอกก่อนจะตบที่ตักตัวเองเบาๆ

ผมนั่งลงบนตักแกร่งอย่างว่าง่าย ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆปลดกระดุมชอร์ปของผมออก

“พี่ต้น ผม..” ผมร้องห้ามพลางจับมืออีกคนแน่น

“หืม มีอะไรครับ”

“ผมว่าอย่าเพิ่งเลยนะครับ ผมยังไม่ได้อาบน้ำเลยเหม็นเหงื่อจะตาย”

“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่ถือ” อีกคนบอกพลางซุกไซ้ซอกคอของผมไปด้วย

“พี่ต้น แต่นี่มันยังกลางวันอยู่เลยนะ” ผมบอกพลางดิ้นออกจากอ้อมแขนแกร่งแต่มันกลับไร้ประโยชน์




“วันนี้พี่เจอ อิท”  ผมหยุดดิ้นทันทีที่ได้ยินชื่อของใครอีกคน

“พี่ต้น”

“แต่อิทไม่เห็นพี่หรอกนะ เขาดูมีความสุขดีดูเหมือนจะมีแฟนใหม่แล้วด้วย” พี่ต้นบอกเสียงสั่น พลางกอดผมไว้แน่น

“เขาคงมีความสุขดี ใช่ไหมไม้ อิทเขายิ้มด้วยนะ ยิ้มกว้างเชียวล่ะ”

“อิทเขา”

“พอสักที!!” ผมตะคอกก่อนจะพลิกตัวแล้วหันหน้าเข้าหาพี่ต้น

 “ผมจะช่วยพี่ให้ลืมมันเอง” ผมบอกก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากของพี่ต้นทันที

ผมทำอะไรโง่ๆ ลงไปอีกแล้ว….

แม้จะรู้ตัวดีว่าต่อให้พยายายามแค่ไหน ผมก็ไม่มีทางแทนที่ คนในอดีตของเขาได้ แต่ผมก็ยังจะทำ

ผมนี่มัน น่าโง่จริงๆ….. 



“อิท ต้นรักอิทนะ”

ผมปิดหูตัวเองแน่น พยายามไม่ฟังคำบอกรักที่เหมือนน้ำกรดที่สาดเข้ามาในใจนั่น แต่ต่อให้หนียังไง ผมก็คงหนีความจริงไม่พ้นอยู่ดี  ความจริงที่ว่า


พี่ต้นไม่เคยรักผมเลย…

...................................TBC.................................

สั้นเนาะ  :ruready

พี่อิท มาแค่ชื่ออีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ  :katai2-1:
เดี๋ยวตัวจริงจะตามมา นะคะ ๆ

ตอนนี้กำลังคิดว่า เฮ้ย!! ระหว่าง น้องไม้ กะน้องแทน ใครหน่วงกว่ากัน ฟร่ะ
เหมือนคนที่น่าสงสารสุดจะเป็นน้องแทนนะนั่น น่ะ
พระรองเด่นไปนะเรื่องนี้ ฮ่าๆๆๆ  :hao7:

ไปดีกว่า  #สังเกตไหมว่ามันชอบมาดึกๆ
ถ้าจะอ่านแบบรวดเร็วทันที พิตแนะนำว่า นิยายพิต อัพหลังห้าทุ่มค่ะ

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
อ๊ายยยยยยยยยยยยยย
ไอ้ต้น!!!!!!  :z6:
ไอ้เราก็นึกว่ามันจะเริ่มรักไม้เห็นมันหึง
ที่ไหนได้หวงก้างนี่หว่า
แล้วเป็นโรคจิตเหรอทำไมถึงชอบพูดเรื่องอิทต่อหน้าไม้

อยากจะเชียร์ให้ไม้ไปรักแทน จังเลย (รักแบบจริงจังเลยนะ)
แต่ไม่ต้องเปลี่ยนพระเอก  หึหึหึหึ อ้าวแล้วจะจบยังไง  :mew5:

ออฟไลน์ Ploy-ha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 39
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1159
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
โอ้ยยยยยยยยยย  สงสารไม้ อ่านกี่ทีๆ กี่ตอนก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยรู้สึกอย่างอื่นนอกจากสงสารไม้

มันหน่วงในใจอ่ะ  แน่ใจนะว่าพระ-นายเรื่องนี้คือ ต้น-ไม้    :katai1:

ทำไมมันหน่วงเยี่ยงนี้  น้องไม้ต้องเสียใจไปถึงเมื่อไหร่  ทำไมพี่ต้นใจร้ายจัง




ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7729
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รั
«ตอบ #98 เมื่อ31-03-2014 07:24:22 »

เห็นแก่ตัวเนอะไอ้พี่ต้นเนี่ย...

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-10

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
คนนึงเลว อีกสองคนโง่

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
คือแบบว่าถ้า พี่ต้น จะมาแนวแบบมี ไม้ ไว้เพื่อลืมคนที่ อิท โดยที่ไม่ได้รัก ไม้ แล้วแบบยังออกอาการหวงก้างอีก

แบบนี้ออกจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยนะ

แต่จะว่า พี่ต้น คนเดียวไม่ได้หรอกเรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวไม่ดังอยู่แล้ว

ไม้ เองก็อย่าไปใจอ่อนกับ พี่ต้น ให้มากเลยนะ เพราะสุดท้ายก็เป็น ไม้ ที่เจ็บเอง

เฮ้อ


ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1933
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
แม่งหวงก้าง   :z6:  กลัวไม่มีใครไว้ให้ระบายอารมณ์สินะ

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
เข้าใจไม้นะ แต่การตัดใจมันยาก
เพราะถ้ากลับกันแทนบอกให้ไม้ตัดใจจากพี่ต้น
ไม้ก็คงให้ไม่ได้เหมือนกัน
เจ็บซ้ำๆเกินไปหรือเปล่าไม้ รู้สึกอีพี่ต้นเนี่ยเอาเปรียบไม้ไปมั้ย

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
วนกลับมาเหมือนเดิม ยอมที่จะโง่ก็เจ็บซ้ำซากแบบนี้ต่อไป

ออฟไลน์ toshika

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-4
 :z6: :z6: :z6: เกลียดอิพี่ต้นมาก ไม่สงสารไม้บ้างหรือไงนะ

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
เชิญมารับรางวัลพระเอกที่เกลียดที่สุดไปเลย

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ตอบเลยคนอ่านหน่วงสุด ฮืออออ

ออฟไลน์ Ali$a฿eth

  • [จิ้น]ตนการ
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1129
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-3
หน๊วง หน่วง เปลี่ยนพระเอกได้หม๊าย 55555555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงดี เค้าสงสารแทนอ่ะ
ถ้าไม่มีคู่ ส่งมาให้เค้านะ T__T

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ powvera

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 706
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-3
หน่วงใจกับความรู้สึก
ร้าวลึกกับความปวนแปร
ปวดแท้กับความไม่แน่นอน

 :katai5:  :ling1:

ทำไมพี่ต้นถึงทำกับน้องไม้อย่างนี้
ไม่อยากให้น้องไม้ยึดติดกับพี่ต้น
เปิดใจให้แทนบ้าง
 เพราะพี่ต้นยังฝังใจกับเอิธ

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +327/-13


ตอน 7

ซ่าๆๆ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฝนตก ผมค่อยๆลุกออกจากที่นอนอย่างระมัดระวังเพราะยังเช้าอยู่มากและคนที่อยู่ข้างๆก็ยังไม่ตื่น ก่อนจะเปิดหน้าต่างออกเพื่อมองดูสายฝนที่โปรยปรายลงมา แม้ข้างนอกจะหนาวแต่มันคงไม่ได้หนาวไปมากกว่า หัวใจ ของผมในตอนนี้

“เปิดหน้าต่างทำไม ข้างนอกมันหนาวนะ” แรงกอดที่ด้านหลังพร้อมกับเสียงทุ้มกระซิบข้างหูทำให้ผมเผลอสะดุ้ง

“พี่ต้น”

“ตกใจอะไรหืม ”

“เปล่าครับ คิดว่าพี่ยังไม่ตื่นซะอีก”

“ตื่นตั้งแต่ ไม้ขยับแล้ว แต่ขี้เกียจลุก วันนี้ฝนตกอีกแล้วเหรอเนี่ย น่าเบื่อเนาะ” เขาบอกพลางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น

“เดี๋ยวไม้จะหนาว”

ผมหลับตาพลางเอนตัวพิงอกแกร่ง พร้อมกับที่อ้อมกอดนั่นกระชับแน่นขึ้น ขอแค่ตอนนี้ ขอให้ผมได้ซึมซับความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขา แค่ตอนนี้ที่เขารู้ว่าคนที่เขากอดอยู่เป็นผม ไม่ใช่ คนอื่น ผมก็ดีใจแล้ว



Rrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นแต่ก่อนที่ผมจะหยิบมาดูกลับถูกคนที่กอดอยู่หยิบมันไปก่อน

“สายนี้ไม่ต้องรับ” เขาบอกก่อนจะกดตัดสายทันที

“ทำไมล่ะครับ เผื่อว่าเขามีธุระสำคัญ”

“ไม่มีหรอก”

“แต่ว่า…”



Rrrrrrrrrrrrrr

ก่อนที่ผมจะเถียงเสียงโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกรอบ  ผมรีบคว้าโทรศัพท์เอาไว้แล้วกดรับทันที พี่ต้นได้แต่จ้องผมเขม็งแต่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไร

“ว่าไงแทน”

(ทำไมเมื่อกี้ มึงตัดสาย) ปลายสายเอ่ยถาม แต่ดูเหมือนมันจะไม่พอใจเท่าไหร่ที่ถูกตัดสาย

“ขอโทษนะ พอดีว่ามือมันเผลอไปกดน่ะ แล้วมึงโทรมามีอะไรหรือเปล่า” ผมรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากจะตอบคำถามเรื่องเมื่อ
ครู่อีก

(ไม่มี แค่จะโทรมาถามว่า ดีขึ้นไหม เมื่อวานเหมือนมึงจะตัวร้อนนิดๆ)

“กูสบายดีน่าไม่ต้องหวงหรอก”

(แน่นะ ให้กูเป็นอยู่เป็นเพื่อนไหม เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้)

“มะ…เอ๊ะ!!” ก่อนที่ผมจะทันได้ตอบอะไร คนที่กอดผมอยู่กลับแย่งโทรศัพท์จากมือผมไป

“ไม่จำเป็นต้องมาหรอก คนของผม ผมดูแลได้ แค่นี้นะครับ” พี่ต้นบอกเสียงนิ่งก่อนจะกดตัดสายไป



“พี่ต้น ทำแบบนี้ทำไมครับ” ผมแหวลั่นพลางมองร่างสูงอย่างเอาเรื่อง

“เปล่า” อีกคนตอบเสียงนิ่ง

“เปล่าได้ยังไงก็เห็นๆอยู่ว่าพี่แย่งโทรศัพท์ผมไป นั่นเพื่อนผมนะ”

“พี่ก็แค่ไม่อยากให้ใครมารบกวนเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน หรือว่า ไม้ไม่อยากอยู่กับพี่” พี่ต้นบอกก่อนจะกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นพลางกดจมูกลงบนแก้มผม

“เปล่าครับ ผมก็แค่กลัวไอ้แทนมันจะเป็นห่วง ที่จู่ๆก็กดตัดสายไปแบบนั้น”

“ไม่เป็นไรหรอกน่า อย่าสนใจคนอื่นสิ วันนี้มีเรียนหรือเปล่า”

“ไม่มีครับ”

“งั้นวันนี้ไปเที่ยวกันไหม พี่ขี้เกียจเปิดร้าน”

“เอ่อ มันจะดีเหรอครับ ผมว่าพี่ไปเปิดร้านดีกว่านะ” แม้ใจจริงผมจะอยากไปเทียวกับเขามากแต่ผมก็รู้ พี่ต้นไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร
การปิดร้านวันหนึ่งก็เสียรายได้ไปมากโข ผมไม่อยากทำให้เขาลำบาก

“ดีสิ พี่ทำงานทุกวันเหนื่อยจะตาย ถือซะว่าวันนี้เป็นวันเทียวประจำปีของร้านเราแล้วกันนะ” เขาบอกอย่างอารมณ์ดี

“งั้นเราชวนพี่เล็กกับพี่เมฆไปด้วยดีไหมครับ ไปหลายๆคนสนุกดีออก”

“ไม้ไม่อยากไปเที่ยวกับพี่สองคนบ้างบ้างเหรอ”

“เปล่านะครับ ผมคิดว่าไปกันหลายๆคนมันน่าจะสนุกกว่า”

“แต่พี่อยากไปกับไม้แค่สองคน”  พี่ต้นบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งมันทำให้หัวใจของผมเต้นแรงทันทีที่ได้ยินจะผิดไหมหากว่าผมจะคิดเข้าข้างตัวเองสักครั้ง จะผิดไหมหากว่าผมจะคิดว่าเขาอยากอยู่กับผม

“ก็ได้ครับ”

“ว่าง่ายๆแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย”

ฟอด

เขาบอกพลางกดจมูกลงบนแก้มผมฟอดใหญ่

“แล้วเราจะไปเที่ยวไหนดีล่ะครับ”

“พี่อยากไปทะเล ไปทะเลกันนะ” เขาบอกอย่างกระตือรือร้น

“ครับ ไปทะเลกัน” ผมตอบรับแม้ว่าใจจริงผมอยากจะไปเที่ยวภูเขามากกว่าก็ตาม

ผมเก็บเสื้อผ้ากับของใช้อีกนิดหน่อยใส่กระเป๋าเพราะพี่ต้นบอกว่าเราจะค้างที่ทะเลหนึ่งคืน จุดหมายปลายทางของวันนี้คือระยองครับ

“ไม้เก็บของเสร็จหรือยัง”

“ใกล้แล้วครับ” ผมตอบก่อนจะเดินออกไปหาพี่ต้นที่ยืนรออยู่หน้าห้อง

“พร้อมแล้วนะ ไปกันเถอะเดี๋ยวจะสาย”

“อ้าว จะไปไหนกันแต่เช้าอ่ะ” เสียงหนึ่งทักขึ้นก่อนที่ไอ้เพื่อนรักของผมจะเดินเข้ามาถามพลางเหลือบมองกระเป๋าใบย่อมในมือ
ผม

“ธุระส่วนตัวครับ ไปเถอะไม้เดี๋ยวจะสาย” พี่ต้นตอบก่อนจะเดินนำไปก่อน

“เดี๋ยวสิไม้ นี่มึงจะไปไหนเนี่ย”

“กูจะไประยองน่ะ”

“ไประยอง ไปทำอะไรวะ”

“ไม้ พี่ว่าเราควรไปกันได้แล้วนะ ขอตัวนะครับ” พี่ต้นบอกเสียงเข้มก่อนจะจับมือผมให้เดินตามไป




“ไอ้ไม้ มึงจะไปทะเลเหรอ” ไอ้แทนถามพลางจับมืออีกข้างผมไว้ กลายเป็นว่าตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงกลางระหว่างพี่ต้นกับไอ้แทน
แถมทั้งสองคนยังจับมือผมไว้คนละข้าง

“พวกผมจะไปไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ ปล่อยมือไม้ได้แล้วครับ” พี่ต้นบอกเสียงลอดไรฟัน

“แต่ผมคงปล่อยให้มันไปไม่ได้หรอกครับ ไอ้ไม้มึงจะไปเที่ยวทะเลได้ยังไง มึงแพ้น้ำทะเลไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวไปแล้วก็กลับมาผื่น
ขึ้นแบบคราวที่แล้วอีกจะทำไงห่ะ เอากระเป๋าไปเก็บเลยนะ กูไม่ให้มึงไป” ประโยคแรกไอ้แทนบอกกับพี่ต้นก่อนจะหันมาดุผม

“เมื่อกี้ว่าไงนะ”

“ไอ้ไม้มันแพ้น้ำทะเล นี่อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ เหอะ”

“ไม้ทำไมไม่บอกพี่ล่ะ”

“เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่ความใส่ใจมั้งคุณ แค่สังเกตก็น่าจะรู้แล้วต้องให้บอกด้วยเหรอ” ไอ้แทนแหวลั่น

“ผมถามไม้ไม่ได้ถามคุณ แล้วก็ปล่อยไม้ได้แล้ว” พี่ต้นบอกเสียงเข้มผมเริ่มเห็นความหงุดหงิดในน้ำเสียงของร่างสูงตรงหน้าเลย
เลือกที่จะห้ามเพื่อนตัวเองก่อน

“ไอ้แทนปล่อยกูก่อน เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า กูยังไม่อยากเป็นขี้ปากชาวบ้านนะ”   ไอ้แทนมองผมตาขวางก่อนจะปล่อยข้อมือผมอย่างไม่เต็มใจนัก

“พี่ต้นครับปล่อยผมก่อนได้ไหม”

“ไม่ครับ พี่ไม่ปล่อยพี่มีสิทธิ์” พี่ต้นบอกเสียงเข้ม

“เหอะ แค่เรื่องพื้นๆยังไม่รู้คุณจะอ้างสิทธิ์อะไร” ไอ้แทนว่า แต่ก่อนที่เรื่องทุกอย่างมันจะบานปลายไปมากกว่านี้ผมคงต้องห้ามมันไว้ก่อน ถึงจะไม่เข้าใจว่าสองคนนี้กำลังทำอะไรกันอยู่แต่ถ้าขืนปล่อยให้เถียงกันอยู่แบบนี้ชาวบ้านคงแห่กันมาดูทั้งตึกแน่

“แทนกูขอร้องล่ะ กลับไปก่อนได้ไหม”

“แต่”

“นะ กูขอร้องล่ะกลับไปก่อนแล้วเดี๋ยวกูโทรหาอีกที”

“อืม ถ้ามีอะไรก็โทรหากูแล้วกัน ดูแลตัวเองด้วยกูไปก่อนนะ” มันบอกก่อนจะเดินออกไป อย่างไม่เต็มใจนัก



“ไปเถอะครับพี่ต้น”

“ไม่ไปแล้วเอาของไปเก็บเถอะ” พี่ต้นบอกเสียงเรียบ ก่อนจะพาผมกลับเข้ามาในห้อง

“อ้าวทำไมล่ะครับ” ผมเลิกคิ้วถาม

“ถ้าไปแล้วไม่ได้ลงทะเล ก็ไม่รู้จะไปทำไม แล้วทำไมไม้ถึงไม่ยอมบอกพี่ว่าแพ้น้ำทะเล”

“ผมเห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ น่ะครับเลยไม่ได้บอก”

“คราวหลังต้องบอกนะ ถ้าไปแล้วไม่สบายจะทำยังไง พี่เป็นห่วงรู้ไหม” เสียงทุ้มบอกอย่างอ่อนโยนก่อนที่มือหนาจะยกขึ้นลูบหัวผมเบาๆ พลางดึงเข้ามากอดแน่น


ตึกตักๆๆๆ

หัวใจผมเต้นแรงอีกแล้ว ….

พี่จะรู้ไหมว่าความอ่อนโยนเล็กๆน้อยๆที่พี่มอบให้ทำให้หัวใจของผมเต้นแรงทุกครั้ง  พี่จะรู้ไหมว่าทุกครั้งที่พี่แสดงความเป็นห่วงออกมามันทำให้ผมแอบคิดเข้าข้างตัวเองเสมอ …. แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าพี่ไม่เคยรักผม แต่ผมก็อยากจะเก็บช่วงเวลานี้ไว้ให้นานที่สุด หากว่าวันหนึ่งผมต้องยอมรับความจริง อย่างน้อยช่วงเวลานี้จะยังคงงดงามอยู่ในใจผมตลอดไป….

........................................TBC....................................

หน่วงดีจังนะแหม  :z2:

ด้วยความที่มันหน่วงมาก กลัวตัวเองและคนอ่านจะอกแตกตาย
พิตเลยมีโครงการ จะจัดตอนพิเศษหวานๆ มาแก้หน่วงสักกะหน่อย
เดี๋ยว :katai4: เสร็จจะมาลงให้ นะจ๊ะ

ด้วยรัก....Pita  :mew1:

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-10
เห้อ......เหนื่อยใจกับไม้

ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
ทำแบบนี้แล้วมีความสุขจริงๆ เหรอ

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7729
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รั
«ตอบ #114 เมื่อ07-04-2014 07:51:11 »

เราจะรอตอนพิเศษ~

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1159
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
คนอ่านใกล้อกแตกตายแล้ว    :laugh:

รอตอนพิเศษล่ะกัน  :hao7:

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
พี่ต้นดูเป็นคนที่ออกแนวเจ้าชู้นะ เหมือนรั้งไม้ไว้เพื่อผลประโยชน์ตัวเองยังไงก็ไม่รู้ สงสารแทน

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1933
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
ไมก็ไม่ยอมพูดอะไรบ้างเลย เออๆออๆกับพี่ต้นไปเฉยเลยนะ พี่ต้นเคยตัวหมด 

ออฟไลน์ snack

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-0
มาอ่าน2ตอนรวด...ไม้กลับใจมาหาแทนเถอะอิพี่ต้นไม่ได้เรื่องเลยจริงๆนะ

ทำร้ายจืตใจกันโตครๆอ่ะที่ยังไม่ลืมคนเก่า.ทำเหมือนจะเป็นห่วงเป็นใยเพราะหวงก้าง

กลัวแทนจะแย่งไปรึเปล่าก็ไม่รู้

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
ถ้า ไม้ คิดแบบนั้นก็เอาเถอะ เก็บช่วงเวลาที่ยังได้อยู่ด้วยกันเป็นความทรงจำที่ดี

เพื่อในอนาคตอันใกล้นี้จะได้ไม่เจ็บมากนะ

กว่ารักจะสมหวัง ซดมาม่าเป็นลังแน่เลย

555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด