ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รักวุ่นๆกรุ่นกาแฟ :กลกามเทพ จบ P13 24/2/58
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ซีรีย์ เล่ห์/ร้อย/รัก By Pita : รักวุ่นๆกรุ่นกาแฟ :กลกามเทพ จบ P13 24/2/58  (อ่าน 82674 ครั้ง)

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
โฮๆๆๆๆ  มันเศร้าอ่ะ ทำไงดี
สงสารไม้ สงสารแทน  T_T

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
 :m31: ไม่เข้าใจพี่ต้นจริงๆ
รู้สึกเหมือนว่ามัน งี่เง่า

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
พี่ต้นช่วยชัดเจนนิดนึง
เหมือนจะหึงจะหวงนะ แต่สำหับเค้ามันดูหวงก้าง
็เหมือนอย่างที่แทนพูดมัอยู่ความใส่ใจ
สงสารไม้ทุกตอนเลย อยากให้พีต้นเลิกเอาไม้เป็นตัวแทนใครเสียที

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7705
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-8
เห้อ!! สงสารแทน พระรองผู้เพียบพร้อมTT

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
เมื่อไหร่จะทำให้มันดีกว่านี้ห๊ะไอ่พี่ต้น  :katai1:

na-au

  • บุคคลทั่วไป
ถ้าเพ้อหา "อิท" มากนัก วานหลานต้น ช่วยเอา "หิน" "ดิน" "ทราย" "กรวด" "ปูน"

ทุ่มไอ้คนที่ช่างเพ้อแทนคนแก่ทีซิ รำคาญ    :m12:

 :bye2: :bye2:

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +327/-13
ตอนพิเศษ : Kiss the Rain


คำเตือน ตอนพิเศษนี้เป็นส่วนที่แยกออกมาจากเรื่องหลัก เนื้อหาไม่ได้ต่อเนื่อง นะคะ




เวลาที่คนเราเอื้อมมือไม่ถึงกัน  ไม่ได้หมายความว่าหัวใจไม่ถึงกันไปด้วย

ท้องฟ้าอาจทำให้เราห่างกัน แต่ท้องฟ้าไม่มีทางทำให้หัวใจของเราห่างกันได้

เพราะความรัก จะเชื่อมโยงหัวใจของเราเข้าไว้ด้วยกันเสมอ






ครืนๆๆ

เสียงฟ้าร้องคำรามพร้อมกับเมฆสีดำมะมึนที่ก่อตัวบนอากาศทำให้ผมเผลอมองออกไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้หน้าฝนวนมาอีกปีแล้วสินะ   ไม่รู้ว่าที่โน้นจะตกด้วยหรือเปล่า คนๆนั้นจะชอบยืนมองฝนเหมือนเดิมหรือเปล่า

“ฝนตกแบบนี้ก็แย่เลยสิพี่” เสียงของใครบางคนเอ่ยบอกก่อนจะเดินเข้ามาหาผม

“ทำไม”

“ก็ฝนตกแบบนี้ใครจะมากินกาแฟกันล่ะครับ ผมคนนึงล่ะที่จะไม่ออกจากบ้านเด็ดขาด” อีกคนบ่นอุบ

“มันก็ไม่แน่หรอก บางทีมันอาจจะมีใครบางคนที่ชอบเวลาฝนตกก็ได้” ผมบอกพลางยืนมองสายฝนที่ไหลลงตาผนังกระจกของร้าน

“พี่หมายถึงใครเหรอ”

“ไม่รู้สักเรื่องได้ไหมวะ” ผมแหวลั่น เฮ้อ นึกว่านอกจากใครคนนั้นแล้ว ผมจะไม่เจอเด็กกวนประสาทแบบนี้อีกแต่จนแล้วจนรอดก็รับไอ้เด็กนี่เข้ามาทำงานจนได้

“โถ่ พี่ต้น ผมก็แค่อยากรู้   ว่าแต่คนๆนั้นอ่ะ คือคนเดียวกับที่พวกพี่เล็กพี่เมฆพูดถึงบ่อยๆป่ะ” เจ้าเด็กกวนประสาทยังซักไซ้ต่อ ป่วยการที่จะต่อล้อต่อเถียงด้วย ขืนพูดด้วยมากๆไมเกรนถามหาเปล่าๆ

“งานที่ให้ทำน้อยไปเหรอครับคุณเจ้า”

“โถ่พี่ ก็เห็นๆกันอยู่เนี่ยว่าฝนตก ใครจะเข้าร้านกันล่ะ ยืนให้ยุงกัดจนจะเป็นไข้เลือดออกอยู่แล้ว”  ไอ้เจ้า บ่นอุบก่อนจะไปถูพื้นต่อ ผมได้แต่ส่ายหน้ากับความกวนประสาทของลูกน้อง ไม่รู้ว่าเวรกรรมอะไรของผมจ้างมากี่คนๆก็เจอแต่เด็กกวนประสาทแบบนี้ตลอด 
3 ปีแล้วสินะที่ไม่ได้เจอกัน ไม้สบายดีหรือเปล่า ผมทำได้แค่เอ่ยถามในใจ 3 ปีที่ร้านนี้ไร้เสียงกวนๆและหน้าตาที่กวนบาทาตลอดเวลาของไอ้เด็กช่างทำขนมนั่น 3 ปี ที่ผมได้แต่เฝ้ารอ…..รอ วันที่ใครอีกคนจะกลับมา  ทุกที่ของ “แกลอรี่” ยังคงเต็มไปด้วยความทรงจำของเรา

พี่คิดถึงไม้มากนะ….ไม้คิดถึงพี่หรือเปล่า 






กรุ๊งกริ๊งๆๆๆ

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดึงผมออกจากภวังค์ ก่อนที่ใครบางคนจะเดินเข้ามาในร้านด้วยสภาพที่เปียกไปทั้งตัวดูก็รู้ว่าคงวิ่งฝ่าฝนมา เสื้อแจ็คเกตที่คลุมอยู่ทำให้ผมเห็นหน้าคนมาใหม่ไม่ชัดเจนนัก แต่ทำไม ท่าทางแบบนี้มันคุ้นเหลือเกิน

“แกลอรี่ สวัสดีครับ” ไอ้เจ้าทำหน้าที่ต้อนรับลูกค้าอย่างกระตือรือร้น เพราะนี่เป็นลูกค้ารายแรกของช่วงบ่ายหลังจากที่ฝนดันตกแบบไม่ลืมหูลืมตาเมื่อชั่วโมงก่อน

“สวัสดีครับ ผมขอโกโก้ ร้อนที่นึงนะ” คนมาใหม่บอก ก่อนที่ไอ้เจ้าจะพาไปนั่งที่โต๊ะ

“พี่ต้น โกโก้ร้อนแก้วนึงคร้าบ”

“อืม ไปทำงานต่อเถอะ พี่ดูแลต่อเอง” ผมบอกก่อนจะหันไปชงเครื่องดื่มทันที







“ฝนตกหนักแบบนี้ทำไม ยังออกมากินโกโก้อีกล่ะครับ”  ผมถามพลางวางแก้วโกโก้ร้อนลงบนโต๊ะ เขาไม่ตอบแต่กลับยกแก้วขึ้นดื่มแทน

“ตากฝนแบบนี้เดี๋ยวจะเป็นหวัดนะครับ” ผมยังคงถามต่อแม้ว่าจะไม่ได้คำตอบอะไรกลับมา

 “ผมมาก็เพราะผมอยากมา เหตุผลเท่านี้พอฟังขึ้นไหมครับ แล้วร้านนี้ไม่ได้ขายเค้กแล้วเหรอ” ในที่สุดอีกคนก็ตอบออกมา

“ไม่มีแล้วครับ คนทำเค้กเขาไม่อยู่แล้ว ที่นี่ไม่ได้ขายเค้กมา 3 ปีแล้วล่ะครับ”

“แย่จังนะครับ ผมไม่ได้มาที่นี่ตั้งนานดูไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับเนี่ย” เขาบอกก่อนจะมองไปรอบๆร้าน

“ครับที่นี่ไม่เคยเปลี่ยน และ ไม่มีมีวันเปลี่ยน ทั้งตัวร้าน…….และ หัวใจของพี่”

“พี่คิดถึงไม้มากรู้ไหม”   

ผมบอกก่อนจะคว้าคนที่นั่งตรงหน้ามากอดแน่น วินาทีที่ร่างโปร่งอยู่ในอ้อมแขนผมถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป  ผมไม่รู้ว่าตัวเองดีใจแค่ไหน เมื่อทันทีที่เห็นหน้าอีกฝ่าย นานแค่ไหนที่ผมไม่กอดเขาเอาไว้แบบนี้

“ผมก็คิดถึงพี่ครับ” เสียงนั้นบอกก่อนที่ไม้จะซุกเข้าที่อกผม

“ผมคิดถึงพี่มากรู้ไหม พี่ใจร้ายมากที่ไม่ยอมให้ผมเห็นหน้าไม่ได้ยินแม้แต่เสียง พี่รู้หรือเปล่าแค่โปสการ์ดเดือนละใบมันไม่ทำให้ผมเลิกคิดถึงพี่หรอกนะ พี่ใจร้าย” เด็กน้อยกวนประสาทของผมบอกก่อนจะปล่อยโฮแข่งกับเสียงฝนด้านนอก ถูกที่ผมใจร้าย ไม่อนุญาตให้น้องโทรหาหรือใช้โซเชี่ยลใดใดทั้งนั้น แต่ให้ใช้วิธีการเขียนโปสการ์ดส่งมาเดือนละครั้งแทน สาเหตุไม่ใช่เพราะผมไม่คิดถึง ไม่อยากเจอ แต่เพราะคิดถึงมาก เลยเจอไม่ได้ การที่ยิ่งได้ยินเสียงได้เห็นหน้า ยิ่งทำให้เราสองคนทรมานกับความห่างไกล ผมอยากให้น้องตั้งใจเรียน เพราะนั่นคือความฝันของน้อง เพราะตัวผมรอไม้ได้เสมอ ไม่ว่ามันจะนานแค่ไหนก็ตาม


“ครับพี่มันคนใจร้าย ใจร้ายมากเลยด้วย” ผมบอกพลางลูบผมที่ชื้นเพราะน้ำฝนนั้นอย่างแผ่วเบา อยากจะใช้ทุกสัมผัสถ่ายทอด
ออกไปว่าผมคิดถึงเขามากเหลือเกิน

“ใช่ใจร้าย แต่ทำไมทุกวันผมต้อง คิดถึงคนใจร้ายอย่างพี่ด้วย” น้ำเสียงตัดพ้อปนสะอื้นบอก ก่อนที่ผมประคองแก้มใสของอีกฝ่าย
ด้วยมือทั้งสองข้าง

“พี่ก็คิดถึงไม้มากนะรู้ไหม พี่คิดถึงไม้จริงๆ” ผมบอกพลางกดจูบลงบนกลีบปากบาง


คิดถึง โหยหา ห่วงใย และ รัก….

ทุกสัมผัสนั้นผมอยากจะส่งมันผ่านจูบนี้  อยากจะให้คนๆนี้รู้เหลือเกินว่าเขาสำคัญกับผมมากแค่ไหน ถึงมันจะไม่ใช่จูบที่ลึกซึ้งอะไรแต่มันกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกของเราสองคน จูบ ที่แสดงว่าผมรักคนใน อ้อมกอดนี้มากมายเหลือเกิน



“พี่รักไม้นะ” คำบอกรักที่ผมทำได้เพียงเขียนลงกระดาษตอนนี้ผมได้พูดมันอีกครั้งแล้วสินะ

“ผมก็รักพี่ครับ” น้องบอกก่อนจะโผเข้ากอดผมแน่น
 


ความห่าง…ไม่เคยทำให้ ความรักของเรา จืดจางลง

ตรงกันข้าม ความห่าง กลับทำให้เราสองคนรู้ว่า อีกฝ่าย มีความสำคัญ มากแค่ไหน












“อะแฮ่มๆๆ เอ่อ คุณพี่ทั้งสองครับ ช่วยดูด้วยนิดนึงว่า ยังมีไอ้เจ้ายืนเป็นสักขีพยายานอยู่ตรงนี้ด้วยอีกคน จะหวานกันก็เกรงใจผมบ้าง ผมเขิน อิอิ” แล้วเสียงไม่พึงประสงค์ก็ดังขึ้นทำให้เราสองคนผละออกจากันแทบจะทันที ผมได้แต่ข่มขู่มันด้วยสายตาแต่ไอ้ตัวกวนแต่มันก็ไม่ได้กลัวเลยสักนิด

“นี่ใครเหรอพี่ต้น”

“นี่..”

“อ้อ ผมชื่อ เจ้าครับ แม่เรียก เจ้าสัว เพื่อเรียกเชี่ยเจ้า ส่วนพี่ต้น บางวันก็เรียกไอ้เจ้า แต่ถ้าโมโห ก็จะเป็นไอ้เวร น่ะครับ ว่างๆผมชอบ วินนิ่ง ว่าแต่พี่สนใจจะลองกะผมสักเกมส์ป่ะ” ก่อนที่ผมจะได้แนะนำไอ้เด็กกวนประสาทก็จัดการแนะนำตัวเองเสร็จก่อนจะยิ้มให้ไม้ จนโชว์ฟันครบ 32 ซี่ รู้สึกว่า ทีน มันกระตุกเหมือนอยากจะถีบลูกน้องนะครับ


“ฮ่าๆๆ” คนในอ้อมกอดผมหัวเราะร่วน ก่อนจะเดินไปหาไอ้เจ้า


“เฮ้ย เจ๋งนิหว่า พี่ชักชอบเอ็งแล้วสิวะ สนใจเป็นลูกน้องพี่ไหมไอ้น้อง”


“เฮ้ย!! จริงดิพี่ ผมอยู่ร้านนี้มา 3 ปี เซ็งจะตายชัก มีพี่มาเป็นพวกมันน่าสนุกดีไม่น้อย” ไอ้เจ้าบอก


“น้อยๆหน่อยไอ้เด็กนี่ นี่แฟนพี่ อย่าปีนเกลียว” ผมบอกก่อนจะชี้หน้ามันอย่างคาดโทษ


“ลุง!! อย่าไปว่าลูกน้องผมสิ ลุงน่ะแก่แล้วไปชงกาแฟโน่นเลยไป”

นั่นไง นั่นไง ผมว่าแล้วว่ามันต้องเป็นเวรเป็นกรรมของผมแน่ๆ ที่ไอ้เจ้า กับ ไม้มาเจอกัน ผมว่าคราวนี้ร้านผมคงกลายเป็นร้านเกมส์ออนไลน์ในไม่ช้าละครับ #ตบหน้าผาก

แต่จะให้ทำไงได้ล่ะ ผมดันหลงรักไอ้ไม้ไปแล้ว นิ  ถ้ามันทำให้อีกฝ่ายยิ้มได้ เรื่องแค่นี้ผมยอมก็ได้ครับ


“เฮ้ย!!! สองคนนั้นน่ะ จะทำงานไหมห่ะ!!! ใครให้เอาเกมส์มาเล่นในร้านวะ!!!”


...........................END.............................

มาแบบสั้นมาก ไม่ว่ากันนะคะ
จริงๆอยากจะบอกว่า ลองฟังเพลงนี้แล้วอ่านไปด้วย นะคะ
http://www.youtube.com/watch?v=so6ExplQlaY

#Kiss the Rain ของ Yiruma ค่ะ พิตชอบมาก
ฟังเพลงนี้ แต่งเป็น เรื่องสั้นได้ สองเรื่องแล้ว ฮ่าๆๆ
 :mew1:

สุดท้าย หวังว่าทุกคนจะชอบ ตอนพิเศษนะคะ

ด้วยรัก......Pita
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-04-2014 00:06:10 โดย pita »

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1159
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
เหมือนสปอยด้วยว่าต้องมีแยกจากแน่ๆ   :katai5:

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
พี่ต้นมันดีเวอร์เลยนะตอนนี้

ต่อไปจะมีมาม่าตอนจากกันมั้ยเนี่ย :hao5:

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7705
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-8

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
กว่าจะรักกันอีกนานเลยสินะกว่าจะถึงจุดนี้ได้
รอลุ้นพร้อมๆกับหน่วงหน่อยๆ

 แต่ตอนนี้สนุกและฟินกัยไม้และพี่ต้น
บวกความกวนของเจ้าด้วย 555

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7729
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ก็น่ารัก อบอุ่นดีเนอะ

ออฟไลน์ PhInNoI

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 177
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-0
 :mew2:
เรื่องหลักจะมีตอนหวานๆแบบนี้บ้างไหมอะ ถ้ามีแล้วอีกนานใหม
 :hao4:

ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
ตอนแรกๆ อุตส่าห์ดีใจที่หลานไม้หนีไปจากลุงต้นได้

กลายเป็นว่าโดนส่งไปเรียน แถมยังได้ตกร่องปล่องชิ้นกันซะอีก

แต่ไม่รู้ว่าระหว่างทางกว่าจะลงเอยกันได้ หลานไม้ต้องดราม่าขนาดไหน

ยังไงคนเขียนก็ช่วยเพลาๆ มือหน่อยนะ

ออฟไลน์ snack

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-0
อย่างน้อยตอนพิเศษก็ทำให้รู้ว่าในที่สุดไม้ก้ไม่ได้เป็นแค่ตัวแทนของใคร


ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
โลกคู่ขนานหวานๆ โลกจริงมันช่างโหดร้าย!!!  :z3: :z3: :z3:

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
มันเป็นเรื่องที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริงใช่มั๊ย T_T

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ดีอ้ะ อยากให้ถึงโมเม้นนี้เร็วๆ

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +327/-13
ตอน 8

---แทนไท----


ผมมองรถที่ขับเข้ามาจะถอนหายใจอย่างแรง แผ่นหลังของคนที่เดินเข้าไปในหอคุ้นตาจนผมไม่มองก็รู้ว่าเขามาหาใคร         ผมเสมองสายฝนที่ยังตกลงมาไม่ขาดสาย นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่… ผมควรจะนอนซุกตัวบนเตียงอุ่นๆแทนที่จะนั่งอยู่ในรถท่ามกลางฝนแบบนี้ แต่ต่อให้กลับไปผมก็คงข่มตานอนไม่ได้ เพราะเป็นห่วง ห่วงใครคนนั้นที่ผมไม่มีสิทธิ์ เพราะผมเป็นแค่เพื่อน แต่ตลอดสามปีที่ผ่านผมกลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น ….

เราเจอกันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน มันกับผมทะเลาะกันแทบตายเพราะเรื่องที่จอดรถ กว่าจะจบก็เล่นเอาหน้าบวมอยู่หลายวัน แต่เพราะบทลงโทษทำให้เราคุยกันมากขึ้น ผมเริ่มเห็นอะไรหลายๆนอกจากความกวนในตัวมัน  “ไอ้ไม้” เลยกลายเป็นเพื่อนที่ผมสนิทที่สุดในสถาบัน  จากความเป็นเพื่อนและความใกล้ชิด ทำให้ผม แอบรักเพื่อนสนิทของตัวเองมาตลอด มันคงเหมือนนิยายน้ำเน่าหลายเรื่องที่มักลงเอยแบบนั้น ผมพยายามห้ามใจตัวเองมาตลอด คิดเสมอว่าเราสองคนเป็นได้แค่เพื่อนกัน       เมื่อหนึ่งปีก่อน มันกลับบอกผมว่าจะไปทำงานที่ร้านกาแฟ ผมก็เออออไปตามเรื่อง ทั้งๆที่คนอย่างไอ้ไม้ไม่จำเป็นสักนิดที่ต้องไปทำงานพิเศษ ถึงมันจะทำตัวติดดินและอยู่หอราคาถูกแต่ “นามสกุล” ของไอ้ไม้ ไม่ใช่ธรรมดา ที่ผมไม่ถามไม่ใช่ไม่สงสัยแต่ไม่อยากให้มันลำบากใจหากมันไม่ต้องการจะบอก     หลังจากที่มันทำงานดูเหมือนว่าเราสองคนจะเจอกันน้อยลง  ไอ้ไม้ ซึมลงอย่างเห็นได้ชัด หลายครั้งที่มันตาบวมเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก และ รอยบางอย่างที่ผมไม่อยากคิดว่ามันเกิดจาก “อะไร” ผมไม่ได้โง่ที่จะดูไม่ออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่อย่างที่บอกเมื่อมันไม่พร้อมจะพูดผมก็ไม่อยากจะบังคับ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งนาน รอยยิ้มที่เคยมีกลับหายไป ไอ้ไม้เหมือนไม่ใช่คนเดิมที่ผมรู้จัก 

ไฟในห้อง 204 ปิดลงพร้อมๆกับความเจ็บปวดที่พุ่งเข้าใส่ แค่คิดว่าในห้องนั้นเกิดอะไรขึ้น หัวใจผมก็เจ็บจนไม่มีแรงหายใจ ผมมันขี้ขลาด ทำได้แค่มองคนที่ตัวเองรักร้องไห้โดยที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ผมได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเพื่อชะล้างความเจ็บปวดที่อยู่ในใจ

ได้แค่รอ…รอเวลาที่จะเข้าไปปลอบใจเวลาที่มันไม่มีใคร

ได้แค่รอ..รอซับน้ำตาที่เกิดจาก เขาคนนั้น เพื่อให้มันยิ้มได้อีกครั้ง

ผมโง่มากใช่ไหม…

โง่มากใช่หรือเปล่าที่ทำแบบนี้ ….





ความรักของฉัน อาจจะเป็นเหมือน
พี่ชายคนหนึ่งที่ยังห่วงอยู่ไกลไกล
ในวันที่เธอมีความสุขอาจลืมกันไม่เป็นไร
แต่หากเธอร้องไห้เมื่อไร

หากเธอนั้นต้องเสียใจ
หากเธอนั้นไม่มีใคร ให้กลับมา


เสียงเพลงจากวิทยุยังคงดังแผ่วเบาคลอไปกับเสียงฝนด้านนอก  ผมแค่นยิ้มก่อนจะปิดมัน ไม่เข้าใจว่าดีเจมีญาณวิเศษหรือไงถึงได้เปิดเพลงนี้ มันคงใช่ที่สำหรับไอ้ไม้ ผมเป็นทั้งเพื่อน ทั้งพี่ เป็นทุกๆอย่างของมันแต่สิ่งเดียวที่ผมไม่เคยได้เป็นเลย คือ       
….คนที่มันรัก


Rrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ทำให้ผมหลุดจากภวังค์ก่อนจะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามา

“มีไร”

(พี่แทนอยู่ไหน) เสียงปลายสายเอ่ยถาม

“อยู่ไหนก็เรื่องของกูน่า ดึกแล้วมึงไปนอนได้แล้วไป” ผมบอกอย่างไม่สบอารมณ์นัก

(ก็รู้นิว่ามันดึกแล้ว ทำไมพี่แทนไม่กลับบ้านล่ะ)

“ไอ้โปรด กูโตแล้วนะไม่ต้องให้เด็กอย่างมึงมาสอน ไปกินนมนอนได้แล้วไป”

(โปรดไม่ใช่เด็ก โปรดโตแล้วพี่แทนทำไมชอบว่าโปรดเป็นเด็กอยู่เรื่อย) เสียงบ่นงุ้งงิ้งยังดังเข้ามาในหู ผมได้แต่ถอนหายใจกับ
คนปลายสายเนี่ยนะไม่เด็ก ไม่มีผู้ใหญ่ที่ไหนเขาโทรมาบ่นเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอก

“คนโปรด” ผมเรียกขื่อของอีกฝ่ายก่อนที่ปลายสายจะเงียบไป

(ก็ได้โปรดไปนอนก็ได้ แต่พี่แทนก็พักผ่อนเยอะๆนะ ฝันดีครับ)

“อืม” ผมบอกก่อนจะกดวางสายจากไอ้โปรด หรือ น้องคนโปรด ของแม่ผม มันไม่ใช่น้องผมจริงๆหรอกครับแต่เป็นเด็กน่ารำคาญข้างบ้านที่เกาะผมเป็นลูกลิงตั้งแต่แต่เด็กจนตอนนี้โตเป็นคน แล้วมันก็ยังไม่ยอมไปไหน ดีหน่อยที่แม่มันไม่ยอมให้เข้าโรงเรียนเดียวกันกับผมไม่งั้นคงต้องอกแตกตายที่ต้องทนฟังเสียงแง้วๆ เหมือนแมวหิวนมของมันทั้งวันแน่


ติ๊ดๆๆ เสียงข้อความทำให้ผมหลุดจากภวังค์ ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นชื่อคนส่งมา

ฝันดีนะพี่แทน ฝันถึงโปรดด้วยนะ ถ้าไม่ทำตามโปรดจะฟ้องคุณป้า พี่แทนต้องโดนตัดค่าขนมเพราะงั้น นอนเดี๋ยวนี้เลย :P


“ไอ้เด็กบ้าเอ้ย” ผมสบถเบาๆก่อนจะเผลอยิ้มกับข้อความของเจ้าเด็กข้างบ้าน ข้อดีอย่างเดียวของไอ้ตัวแสบคือมันทำให้ผม
หัวเราะได้เสมอนั่นล่ะครับ  แล้วผมเองก็ชักง่วงซะแล้วสิ …..



ไม่รู้ว่าผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่รู้สึกตัวอีกทีก็ล่วงเข้าเช้าวันใหม่แล้ว แม้จะเมื่อยตัวอยู่บ้างเพราะการนอนในรถทำให้ไม่สบายตัวเอาซะเลยแต่ในเวลานี้ผมคงกลับบ้านไม่ได้เพราะทางนี้มีคนที่ผมเป็นห่วงมากอยู่ 

ฝนตกอีกแล้ว……

 ผมแหงนหน้ามองที่หน้าต่างห้องอีกครั้ง ภาพของคนสองคนที่กอดกันอยู่ยังคงมีผลต่อหัวใจผมเสมอ แม้ว่าจะเห็นอยู่บ่อยๆแต่ผมก็ๆไม่ชินสักที  กว่าจะรู้ตัวผมก็เผลอกดเบอร์ที่ท่องขึ้นใจออกไปแล้ว แต่กลับถูกตัดสายไปซะดื้อๆ

“ชิ” ผมสบถไม่พอใจเท่าไร่ที่สายโดนตัดเพราะไอ้ไม้ไม่เคยตัดสายผมเลยสักครั้ง ไม่รู้อะไรที่ทำให้ผมกดเบอร์นั้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้มีคนรับ

(ว่าไงแทน) เสียงปลายสายเอ่ยถาม

“ทำไมเมื่อกี้ มึงตัดสาย” ผมถามเสียงห้วน มันไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ที่ถูกตัดสาย แม้จะรู้ดีว่าคนที่ตัดสายผมคงไม่ใช่มัน

(ขอโทษนะ พอดีว่ามือมันเผลอไปกดน่ะ แล้วมึงโทรมามีอะไรหรือเปล่า)  โกหก ไอ้ไม้มันไม่เคยรู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองโกหกไม่
เนียนแค่ไหน ทำไมต้องโกหกเพื่อคนอื่นทุกที

“ไม่มี แค่จะโทรมาถามว่า ดีขึ้นไหม เมื่อวานเหมือนมึงจะตัวร้อนนิดๆ”  แต่เอาเข้าจริงผมเองก็ไม่กล้าจะขึ้นเสียงกับมันเหมือนกัน
เลยแสร้งถามเรื่องอื่นไปแทน

(กูสบายดีน่าไม่ต้องหวงหรอก)

“แน่นะ ให้กูเป็นอยู่เป็นเพื่อนไหม เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้”   

“มะ…เอ๊ะ!!”

“ไม่จำเป็นต้องมาหรอก คนของผม ผมดูแลได้ แค่นี้นะครับ”   “เขา” บอกก่อนที่สายจะตัดไป ผมได้แต่แค่นยิ้มสมเพชตัวเอง นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ผมต้องปล่อยให้ไอ้ไม้ถูกทำร้ายไปอีกนานแค่ไหนกัน

“โถ่เว้ย!!!”



ผมสงบสติอารมณ์สักพักก่อนจะตัดสินใจไปหาไอ้ไม้ข้างบน ไม่รู้หรอกว่าไปแล้วจะเจอกับอะไรแต่ผมไม่อยากให้มันอยู่แบบนั้น ไม่อยากให้มันต้องเจ็บอยู่คนเดียว


“อ้าว จะไปไหนกันแต่เช้าอ่ะ”  ผมถามพลางมองกระเป๋าใบย่อมในมือของไอ้เพื่อนรัก

“ธุระส่วนตัวครับ ไปเถอะไม้เดี๋ยวจะสาย” แม้ว่าผมจะถามไอ้ไม้แต่กลับเป็นอีกคนที่ตอบ

“เดี๋ยวสิไม้ นี่มึงจะไปไหนเนี่ย”

“กูจะไประยองน่ะ”

“ไประยอง ไปทำอะไรวะ”

“ไม้ พี่ว่าเราควรไปกันได้แล้วนะ ขอตัวนะครับ” 

“ไอ้ไม้ มึงจะไปทะเลเหรอ”  ผมถามพลางรั้งมือไอ้ไม้เอาไว้แน่น ไอ้บ้าเอ้ย ทำไมชอบทำร้ายตัวเองแบบนั้นนักนะ รู้ทั้งรู้ว่าตัวเอง
ไปทะเลไม่ได้แต่ก็ยังจะไป

“พวกผมจะไปไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ ปล่อยมือไม้ได้แล้วครับ”

“แต่ผมคงปล่อยให้มันไปไม่ได้หรอกครับ ไอ้ไม้มึงจะไปเที่ยวทะเลได้ยังไง มึงแพ้น้ำทะเลไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวไปแล้วก็กลับมาผื่นขึ้นแบบคราวที่แล้วอีกจะทำไงห่ะ เอากระเป๋าไปเก็บเลยนะ กูไม่ให้มึงไป”  ใช่ครับ ไอ้ไม้มันแพ้น้ำทะเล แต่เรื่องนี้มีคนไม่มากนักหรอกที่รู้ เพราะใครจะไปคิดว่าคนบ้าๆอย่างมันจะแพ้อะไรแบบนี้ ผมเองที่รู้ก็เพราะตอนไปรับน้องเราก็ไปทะเลกัน แต่ไอ้นี่กลับผื่นขึ้นทั้งตัวจนต้องนอนโรงพยาบาล แล้วแบบนี้จะให้ผมปล่อยมันไปอีกเหรอ

“เมื่อกี้ว่าไงนะ”

“ไอ้ไม้มันแพ้น้ำทะเล นี่อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ เหอะ”

“ไม้ทำไมไม่บอกพี่ล่ะ”

“เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่ความใส่ใจมั้งคุณ แค่สังเกตก็น่าจะรู้แล้วต้องให้บอกด้วยเหรอ” ผมแหวลั่น ใครจะว่าผมพาลก็ช่างผมก็พอจะเดาออกว่าคนอย่างไอ้ไม่ไม่มีทางบอกแน่ แต่จะให้ผมยอมให้มันไปเสี่ยงแบบนั้นอีกหรือไง ใครจะไปทนเห็นมันป่วยแบบนั้นได้

“ผมถามไม้ไม่ได้ถามคุณ แล้วก็ปล่อยไม้ได้แล้ว”

“ไอ้แทนปล่อยกูก่อน เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า กูยังไม่อยากเป็นขี้ปากชาวบ้านนะ  พี่ต้นครับปล่อยผมก่อนได้ไหม”  ไอ้คนกลางเอ่ยขอร้องเราสองคน

“ไม่ครับ พี่ไม่ปล่อยพี่มีสิทธิ์”

“เหอะ แค่เรื่องพื้นๆยังไม่รู้คุณจะอ้างสิทธิ์อะไร”

“แทนกูขอร้องล่ะ กลับไปก่อนได้ไหม”

“แต่”

“นะ กูขอร้องล่ะกลับไปก่อนแล้วเดี๋ยวกูโทรหาอีกที” คนตรงหน้าเอ่ยขอร้องเสียงแผ่ว และมันทำให้ผมใจอ่อน

“อืม ถ้ามีอะไรก็โทรหากูแล้วกัน ดูแลตัวเองด้วยกูไปก่อนนะ” 

เป็นผมอีกแล้วสินะที่ต้องถอยเป็นผมอีกแล้วที่ต้องปล่อยมันไป ทำไมต้องเป็นผมทุกครั้ง หากว่า ผมกล้าที่จะบอกว่ารัก หากว่าผม
กล้าจะสารภาพกับมันให้เร็วกว่านี้ คนที่ยืนข้างๆมันจะเป็นผมได้หรือเปล่า แต่ผมยังจะทำอะไรได้อีกเหรอ ในเมื่อผมก็รู้อยู่แก่ใจว่ามัน รัก ใคร …


เป็นกูไม่ได้เหรอ ไม้ เป็นกูไม่ได้เหรอที่มึงจะรัก


.............................TBC................................

สวัสดีปีใหม่ไทยนะค๊า 
มีความสุขกันมากๆ เมาไม่ขับเด้อ  o13

มาแบบวุ่นวายๆ อีกล่ะเรื่องนี้ มีตัวละครใหม่โผล่มาตลอด
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองทำอะไรลงไป  :katai1:

หวังว่าทุกคนจะยังสนุกกับมันนะคะ

อ้อๆ  เชลยเจ้าหัวใจ มีตอนพิเศษนะคะ อยากอ่านจิ้ม ลิงค์โลดจร้า
http://61.19.246.96/~thaiboys/webboard/index.php?topic=36775.new#new

บ๊ายบาย .......Pita


PS. เพลงปากอบ พี่ชาย โตนโซฟา คร่า  :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-04-2014 00:48:59 โดย pita »

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
 :hao5: สงสารแทนนนนนนนนนนน

ไปๆมาๆจะกลายเป็นคนที่น่าสงสารกว่าคู่หลักอีกนะเนี่ย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ maru

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3621
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-6
แทนโปรดใช่เปล่านะ

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
โฮๆๆๆๆๆ แทนไทของเจ้ T_T
คิดซะว่าเราทำดีที่สุดแล้วนะ ไม้เค้าเลือกของเค้าเอง เราคอยปลอบใจเวลาที่ไม้ไม่มีใคร เนอะๆ
แต่ว่ามันรักไปแล้วนี่ โฮๆๆๆ เจ็บปวดหัวจายยย //เพ้อไปใหญ่ล่ะอิชั้น T_T
สุดท้าย โอ๋ๆๆ มามะแทน มาให้เจ้กอด ฮี่ๆๆๆ *^^*

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
 :เฮ้อ:คนของเขา.....ได้แต่เฝ้ามองแตะต้องไม่ได้

ออฟไลน์ PhInNoI

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 177
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-0
 :mew6:
พระรองเป็นงี๊ตลอด
โอ๋ๆๆๆๆๆ มามะ น้องแทนเดี๋ยวยายช่วยปลอบ  :hao6:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7729
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ให้น้องโปรด(?)ช่วยพี่แทนได้ไหมน้อ

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1159
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
แทนน่ะ  เราก็ชอบนะ  แต่คงจะยกไม้ให้ไม่ได้ เพราะไม้ต้องคู่กับพี่ต้น 

แทนไปหาเอาข้างหน้าล่ะกัน   :laugh:   ตอนนี้ช้ำใจไปก่อน ค่อยให้คนโปรดปลอบทีหลัง    :katai4: 

พี่ต้น รู้ใจตัวเองสักที!  ถ้าพี่ยังทำร้ายจิตใจน้องไม้อยู่แบบนี้ คนอ่านคนอื่นๆได้แบนพี่กันพอดี

 :katai5:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
หน่วงจิตสุดๆ เห้ออออ

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
แม้ว่าจะมาแบบหน่วงจิตอ่านแล้วพาลจิตตก

แต่ว่าก็ยังจะอ่านต่อ รอดูว่าเมื่อไรที่ อิพี่ต้น มันจะคิดได้

รอดูว่าเมื่อไร ไม้ จะหนี อิพี่ต้น ไปไกลๆ สะที

รอดูว่าคนที่ชื่อ อิท นั้นเป็นใคร

รอดูว่า แทน จะได้คู่กับ น้องโปรด หรือเปล่า

55555

สวัสดีใหม่ไทยด้วยจ้า

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-10
แทนน่าสงสาร รักเพื่อนสนิทก็แบบนี้แหละ

ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
ทุกคนเลือกแต่ 'คนที่เรารัก' ไม่มีใครคิดจะหันกลับมามอง 'คนที่รักเรา' บ้างเลย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด