◑﹏◐ ดินต่างฟ้า ♂ รักของเด็กปั๊มกับคุณชาย [ตอน39-40 P.19] - 14/07/60
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ◑﹏◐ ดินต่างฟ้า ♂ รักของเด็กปั๊มกับคุณชาย [ตอน39-40 P.19] - 14/07/60  (อ่าน 145535 ครั้ง)

ออฟไลน์ Mr.กุ๊กกู๋

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
    • แฟนเพจ
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.เมื่อนิยายจบแล้วให้แก้ไขหัวกระทู้ต่อท้ายว่าจบแล้ว


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


ขออนุญาติฝาก FanPage ด้วยนะครับ จิ้มที่รูปมัสคอต Mr.กุ๊กกู๋ ติ๊งต๊องด้านล่างเลย



สารบัญ
- Image ตัวละคร - คลิก -
- บทนำ - คลิก -
- ตอนที่1 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: จุดเริ่มต้น ::: - คลิก -
- ตอนที่2 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ไอ้เด็กนรก ::: - คลิก -
- ตอนที่3 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: หน้าที่พี่เลี้ยง ::: - คลิก -
- ตอนที่4 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: น้ำมันที่เต็มถัง ::: - คลิก -
- ตอนที่5 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ร่างที่เปลือยเปล่า ::: - คลิก -
- ตอนที่6 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: นิทานกล่อมเด็ก ::: - คลิก -
- ตอนที่7 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: บ้านเด็กกำพร้า ::: - คลิก -
- ตอนที่8 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: การหักหน้า ::: - คลิก -
- ตอนที่9 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ทะเลสีดำ ::: - คลิก -
- ตอนที่10 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: คำสั่งหม่อมย่า ::: - คลิก -
- ตอนที่11 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: หาดทรายใต้แสงจันทร์ ::: - คลิก -
- ตอนที่12 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: รุ่งอรุณ ::: - คลิก -
- ตอนที่13 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ท้องทะเลที่สดใส ::: - คลิก -
- ตอนที่14 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: เมฆทมิฬ ::: - คลิก -
- ตอนที่15 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: บทอัศจรรย์ ::: - คลิก -
- ตอนที่16 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ทิฐิงี่เง่า ::: - คลิก -
- ตอนที่17 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ขนมสุดโปรด ::: - คลิก -
- ตอนที่18 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ข้อความสุดท้าย ::: - คลิก -
- ตอนที่19 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: พี่ชาย ::: - คลิก -
- ตอนที่20 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: เรื่องริวรั้ว ::: - คลิก -
- ตอนที่21 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ความเปลี่ยนแปลง ::: - คลิก -
- ตอนที่22 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ทางที่เลือกเดิน ::: - คลิก -
- ตอนที่23 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: หวั่นไหวจริงเหรอ? ::: - คลิก -
- ตอนที่24 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: น้องชายพี่ปั๊ม ::: - คลิก -
- ตอนที่25 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: เด็กปั๊มจอมปลอม ::: - คลิก -
- ตอนที่26 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: บุคลิกที่แปลกไป ::: - คลิก -
- ตอนที่27 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ภาพลวงตา ::: - คลิก -
- ตอนที่28 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: คุณชายหายตัวไป ::: - คลิก -
- ตอนที่29 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: หากันจนเจอ ::: - คลิก -
- ตอนที่30 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: วิถีชาวบ้าน ::: - คลิก -
- ตอนที่31 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: กุญชรคลั่งสั่งงวงยาวให้ดีดดิ้น ::: - คลิก -
- ตอนที่32 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: สรรพนามที่เปลี่ยนไป ::: - คลิก -
- ตอนที่33 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: คำมั่นสัญญา ::: - คลิก -
- ตอนที่34 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: วังสุริยะวิทู ::: - คลิก -
- ตอนที่35 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: คนข้างกาย ::: - คลิก -
- ตอนที่36 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: วันที่เลยผ่าน...รักคงมั่น ::: - คลิก -
- ตอนที่37-ถึงตอนจบ ::: - คลิก เรียงกันไปเลย -






ผลงานเก่าของ Mr.กุ๊กกู๋   

[url=http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=823590]- Heart never forget หัวใจไม่เคยลืมนาย -

- Sketch Lover ร่างกายชายรัก -
- Dead Lover วิญญาณป่วนกวนรัก -
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-07-2017 04:09:45 โดย Mr.กุ๊กกู๋ »

ออฟไลน์ Mr.กุ๊กกู๋

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
    • แฟนเพจ
บทนำ



   เรื่องราวของเราสองคน... มันเริ่มต้นจากความแตกต่างสุดขั้ว แตกต่างจนใครหลาย ๆ คนไม่คิดว่าครั้งหนึ่งเราจะสามารถคบกันได้ ในเมื่อคนหนึ่งเป็นแค่เด็กปั๊มฐานะยากจนที่พ่อแม่ต้องดิ้นรนจากต่างจังหวัดมาทำงานในเมืองหลวง ส่วนอีกคนก็เป็นถึงหม่อมหลวงที่มีมรดกหลายพันล้านรองรับที่ไม่ต้องทำงานอะไรก็สามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปได้ทั้งชาติ ใครจะไปเชื่อล่ะว่าเราสองคนสามารถรักกันได้ด้วย

   วันที่เราสองคนพบกันครั้งแรก เป็นวันเดียวกับที่ผมเริ่มทำงานวันแรก...






   ย้อนกลับไปตอนนั้น... ตอนที่ผมเพิ่งอายุได้แค่ 16 ปี หลังจากเลิกเรียน ผมก็ต้องรีบกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าและออกไปทำงานเป็นเด็กปั๊มที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งใกล้ ๆ บ้านเสมอ ผมจะต้องเข้างานตั้งแต่เวลา 5 โมงเย็นจนถึง 5 ทุ่มถึงกลับบ้านได้ ค่าจ้างต่อวันก็ได้แค่ไม่กี่ร้อยแต่ก็พอที่จะช่วยแบ่งเบาภาระพ่อกับแม่

   ในวันนั้น ก่อนที่ผมจะเลิกงาน ก็มีรถเบนซ์สีดำคันหรูคันหนึ่งขับเข้ามา ผมเดินไปที่บริเวณประตูรถแล้วคนขับรถก็บอกให้ผมเติมน้ำมันจนเต็มถัง ทว่าในขณะนั้นผมได้ยินเสียงดังโหวกเหวกเล็ดลอดออกมาจากด้านใน เหมือนกับว่ามีคนกำลังทะเลาะกัน

   หลังจากที่ผมเติมน้ำมันและรับตังค์จากคนขับรถเสร็จ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...

   เด็กชายผิวขาว หน้าตาเป็นลูกคุณหนูดูดีมีตังค์ก็ได้เปิดประตูรถออกมาก่อนจะปิดประตูรถเสียงดังปั้งแล้ววิ่งออกไปนอกปั๊มทันที

   เห็นดังนั้นผมคิดว่าคงจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ ด้วยความที่หวังจะได้รับรางวัลก้อนโตจากคุณหญิงไฮโซที่นั่งอยู่เบาะหลังอีกคน จึงทำให้ผมก้าวขาวิ่งตามเด็กนั่นไปตั้งแต่วินาทีแรกที่มันก้าวขาลงรถ

   ...แต่ให้ตายเถอะ เด็กเวรอะไรวิ่งเร็วอย่างกับจรวด ตัวก็เล็ก หน้าตาก็น่ารักน่าชังแต่ทำไมมันถึงได้วิ่งไวแบบนี้นะ

   ผมวิ่งตามไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเด็กนั่นโบกรถแท็กซี่ผมถึงตามทัน แต่ทว่ากว่าจะทัน ผมก็ดันขึ้นไปบนรถแท็กซี่กับมันเสียแล้ว

   “ไปสุวรรณภูมิ” ไอ้เด็กตัวแสบเอ่ยขึ้น คนขับแท็กซี่ทำหน้างง ๆ แต่พอไอ้เด็กแสบมันหยิบแบงค์พันในกระเป๋าขึ้นมาโชว์หราเท่านั้นแหละ คนขับแท็กซี่ก็รีบบึ่งรถออกไปทันที

   “น้องคิดจะทำอะไร วิ่งหนีแม่มาแบบนี้ ไม่รู้เหรอว่าแม่จะเป็นห่วงมากแค่ไหน กลับไปหาแม่เดี๋ยวนี้" ผมบ่นกับไอ้เด็กแสบ มันหันหน้ามาเหล่มองผมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนที่จะเบือนหน้าหนีอย่างไม่สนใจ "น้อง!!!”

   ผมตะคอกใส่มันอย่างเหลืออด เมื่อมันไม่โต้ตอบอะไรผมก็เลยหันไปพูดกับคนขับแท็กซี่

   “พี่... กลับรถไปจอดที่ปั๊มเมื่อกี้" ผมเอ่ยขึ้น แต่ทว่า...

   “ไหนอ่ะเงิน" คนขับแท็กซี่เอ่ยขึ้น "ไม่มีเงินผมก็ไม่กลับ"

   สิ้นเสียงของคนขับรถ ไอ้เด็กเวรตะไลก็ส่งเสียงหัวเราะเยาะขึ้นมาทันควัน

   “ดีมาก... ถ้าพี่ขับไปถึงสุวรรณภูมิ ผมจะให้พี่สองพัน เน้น ๆ ไม่ต้องทอน"

   “ครับคุณหนู" คนขับแท็กซี่ตอบออกมาอย่างสุภาพ แม้ผู้ที่คุยด้วยนั้นจะเป็นเด็ก... แต่เพราะอำนาจของเงินเลยทำให้เขายอมทำตามอย่างว่าง่าย

   “ว่าแต่นายเหอะ ตามฉันมาทำไม" ไอ้เด็กแสบพูดอย่างไม่สบอารมณ์ มันไม่เจียดสายตาหันมามองผมในขณะที่คุยด้วยเลยสักนิด ...ช่างไร้มารยาทสิ้นดี ถึงผมจะจนแต่ผมก็มีมารยาทนะโว้ย

   “พี่มาตามตัวน้องกลับไปหาแม่" ผมเอ่ยขึ้น พยายามรักษาน้ำเสียงให้คงที่และดูสุภาพที่สุด ตัวที่โตแค่ประมาณหัวไหล่ของผมทำให้ผมเดาได้ว่าไอ้เด็กนี่น่าจะอายุน้อยกว่าผมประมาณ 3-4 ปี

   “เหรอ" มันตอบเสียงยียวน "ฉันนึกว่านายหวังรางวัลซะอีก ถึงวิ่งไล่จับฉันจะเป็นจะตายขนาดนี้"

   “รางวัลอะไร" ผมแกล้งถาม โดยไม่คิดว่าเด็กตัวเล็ก ๆ อย่างมันจะรู้ไต๋ผมหรอกนะ

   “ก็เด็กซอมซ่อจน ๆ อย่างนาย พอเห็นรถหรู ๆ วิ่งเข้ามาก็คงอยากจะทำดีเอาหน้า หรือไม่ก็หวังรางวัลก้อนโต พวกจน ๆ ก็เป็นแบบนี้หมดไม่ใช่เหรอ" คำพูดว่าเหยียดหยามแล้ว แต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมามันยิ่งช่วยให้รู้สึกว่าโดนดูถูกหนักเข้าไปอีก

   “ไอ้เด็กเวร!" ผมด่ามัน จะเถียงก็เถียงไม่ออกเพราะผมคิดอย่างนั้นจริง ๆ ...ปัดโถ่!!!

   “ไอ้คนจนไม่เจียมต่อ" มันต่อปากต่อคำ

   เราสองคนต่อปากต่อคำกันเสียงดงัลั่น แต่ทว่าคนขับแท็กซี่ก็ไม่ได้สนใจอะไรสักนิด คงเพราะมีเงินสองพันมารออยู่ตรงหน้าก็เลยขับรถไปเงียบ ๆ ไม่ปริปากบนอะไรสักคำจนกระทั่งในที่สุด เขาก็ขับรถไปถึงจุดหมาย




จบบทนำ :pig2: ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะครับ ^^

Gongy B.Du

  • บุคคลทั่วไป
อ่าว เปิดมาก็เริ่มจะกัดกันซะละ...
อิคุณหนูปากร้ายอ่ะ ท่าทางจะแสบใช่ย่อยด้ว ฮ่าๆๆ  :laugh:
...
น่าสนใจมากๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ติดตามๆ : )

ออฟไลน์ Lily teddy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-2
รอติดตามนิยายเรื่องใหม่ด้วยคนจ้า  :pig2:
ไม่รู้จะดราม่ามากไหม แต่ตอนจบคงแฮ๊ปปี้เอ็นดิ้งนะค่ะ  :pig4:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
เรื่องราวจะเป็นยังไงละเนี่ย



น่าติดตามรออ่านต่อครับ

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8

ออฟไลน์ Mr.กุ๊กกู๋

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
    • แฟนเพจ
ตอนที่1 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: จุดเริ่มต้น :::




        หลังจากที่ลงจากรถ ผมก็หันซ้ายแลขวามองดูรอบค้างแล้วก็ได้แต่อ้าปากด้วยความตกตะลึง ...นี่น่ะหรือคือสนามบินที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของมันมานานแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาสัมผัสที่นี่

   ผมมัวแต่ตกตะลึงกับความกว้างใหญ่และอลังการของสนามบินแห่งนี้ กว่าจะได้สติกลับมาอีกทีไอ้เด็กแสบก็เดินไปไกลลิ่ว ๆ เสียแล้ว

   “เฮ้ย... ไอ้คุณชาย รอด้วย" ผมตะโกนร้องเรียก แต่มันไม่สนใจผมสักนิด มันเดินจ้ำอ้าวไปเรื่อย ๆ แต่ท้ายที่สุดผมก็วิ่งตามมันทัน "น้องจะไปไหน ทำไมไม่กลับบ้าน"

   “ไม่กลับ! ฉันจะไปอลาสก้า" ไอ้เด็กแสบตอบออกมา

   “ฮะ! อะไรก้า ๆ นะ" ผมเอ่ยถามด้วยความงุนงง

   “อลาสก้า เป็นรัฐรัฐหนึ่งของประเทศอเมริกาอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดายังไงล่ะ" มันตอบออกมา ยิ่งมันพูดยืดยาวเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งงงมากขึ้นไปอีกเท่านั้น

   “โอย... ช่างมันเถอะ ๆ ไม่อยากรู้แล้ว ว่าแต่น้องจะไปยังไง" ผมเอ่ยถาม เพราะมีที่ไหนที่เด็กตัวกะเปี๊ยกจะเดินทางไปยังที่ที่ไกลแสนไกลขนาดนั้น แม้ไม่รู้ว่าอลาสก้าอยู่มุมไหนของโลก แต่ฟังจากที่ไอ้เด็กแสบพูดก็น่าจะไกลใช่ย่อย

   “เครื่องบินไงล่ะ ถามไรโง่ ๆ" ไอ้เด็กแสบตอบอย่างกวนประสาท

   “เออ... พี่ไม่น่าถามเลยเนอะ" ผมพูดประชดพร้อมกับกระตุกคิ้วด้วยความเหลืออด อยากจะซัดกบาลมันซักเปรี้ยงให้หายซ่า หากไม่เห็นว่าไอ้เด็กนี่รวยผมคงจับมันทำทารุณกรรมไปแล้ว "แล้วทำไม... ไม่รอให้พ่อกับแม่พาไป ไปคนเดียวเดี๋ยวก็หลงทางหรอก"

   ผมพยายามพูดเกลี้ยกล่อม

   “โห่... ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่พาไป ฉันก็ไม่หนีมาแบบนี้หรอก" มันเถียง

   “เออ ๆ ก็ตามใจ"

   หลังจากที่คุยกันสักพัก ผมก็ยอมให้ไอ้เด็กแสบทำตามที่ใจมันต้องการ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเด็กตัวกะเปี๊ยกจะสามารถซื้อตั๋วเครื่องบินแล้วเดินทางออกนอกประเทศได้ตามลำพังจริง ๆ หรือ

   มันเดินไปถามพนักงานที่แต่งชุดยูนิฟอร์มคนแล้วคนเล่า จนในที่สุดมันก็ไปหยุดอยู่หน้าเคาร์เตอร์แห่งหนึ่งซึ่งพอผมแหงนป้ายด้านบนก็พอที่จะรู้ได้ว่านั่นคือช่องจำหน่ายตั๋ว

   ผมยืนกอดอกมองดูไอ้เด็กแสบอยู่ไกล ๆ เป็นเวลานานสองนาน จนในที่สุดมันก็เดินคอตกกลับมา... หน้าตาที่เศร้าสร้อยราวกับลูกหมาตกน้ำแบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคงจะซื้อตั๋วไม่สำเร็จ

   “ไหนล่ะครับ ตั๋วไปอะแลสก้าส์" ผมแกล้งทำน้ำเสียงดัจริตสุด ๆ ใส่มัน ไอ้เด็กแสบแหงนหน้าขึ้นมามองผมด้วยสายตาเชือดเฉือนราวกับต้องการจะฆ่าผมให้ตายเสียตรงนี้

   “ไม่ไปแล้ว จะกลับบ้าน" มันเอ่ยขึ้น

   “เอ้า! กลับบ้าน" ผมทวนคำ "จะกลับก็กลับง่าย ๆ เนี่ยนะ เออ ๆ เดี๋ยวพี่พากลับ แต่บอกพี่ก่อนทำไมถึงไม่ได้ไปอะแลสก้าส์"

   ผมยังไม่วายทำเสียงดัจริตเน้นยำ้ตรงอลาสก้า

   “โอ๊ย จะถามอะไรนักหนา..." มันบ่นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แต่ท้ายที่สุดมันก็ตอบออกมาอยู่ดี "ไม่มีพาร์สปอร์ตก็ไปอลาสก้าไม่ได้"

   “พาร์สปอร์ต?” ผมทวนคำด้วยความงุนงง คำศัพท์แปลก ๆ ที่ผมไม่เคยได้ยินหลุดออกมาจากปากของไอ้เด็กแสบอีกครั้ง "ว่าแต่ไอ้พาร์สปอร์ตมันคืออะไร เหมือนกับปอดแหกไหม"

   “หืม!! จะถามอะไรนักหนาวะ บอกให้พากลับบ้านก็พากลับบ้านดิ หุบปากได้แล้ว ถ้าพากลับไปส่งที่บ้านได้ฉันจะให้เงินนายพันนึง" มันขึ้นเสียง ...หน็อย! เป็นเด็กเป็นเล็กแต่ร้ายเป็นบ้า นี่ถ้ามาเห็นว่าเอาเงินมาล่อจะไม่ยอมหุบปากง่าย ๆ หรอกนะ

   “คร้าบ คุณชาย" ผมแกล้งทำเสียงออดอ้อนก่อนที่จะเดินนำไปยังจุดที่แท็กซี่จอดรับผู้โดยสาร

   ทันทีที่ขึ้นรถ ไอ้เด็กแสบก็เอ่ยตรอกซอกซอยที่จะกลับอย่างชำนาญ ผมล่ะอดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ในเมื่อมันก็สามารถกลับบ้านเองได้แล้วมันจะให้ผมพานั่งแท็กซี่กลับทำไม

   หลังจากที่รถออกจากอาณาเขตของสนามบินอันแสนกว้างใหญ่ ไอ้เด็กแสบมันก็ชวนผมคุยเรื่อยเปื่อย

   “นายชื่ออะไร" เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาไม่มีหางเสียงมันน่าตบกบาลนัก

   “ข้าวครับ" ผมตอบอย่างสุภาพ แสดงให้มันดูหน่อยละกันว่ามารยาทมันเป็นอย่างไร "แล้วคุณชายล่ะครับ"

   “เป๊ก" มันตอบแค่นั้น

   “ครับ" ผมขานรับ แต่ผมคิดว่าผมไม่เรียกชื่อมันดีกว่า เรียกว่า 'คุณชาย' อย่างเดิมน่าจะเข้าท่ากว่า เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นเด็กที่ทำตัวเป็นคุณชายเอาแต่ใจแบบในละครทีวีก็ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ก็เลยอดไม่ได้ที่จะอยากเรียกมันว่าคุณชาย "ว่าแต่คุณชายทำแบบนี้ทำไม ทะเลาะกับแม่เหรอครับ"

   “ก็ไม่เชิง... ก็แค่อยากไปอลาสก้า" มันตอบออกมา "แม่ไม่ยอมพาไปก็เลยวิ่งลงจากรถมาก็แค่นั้น"

   คำตอบของมันช่างน่าโดนตบกบาลสั่งสอนยิ่งนัก ช่างเป็นเด็กที่เอาแต่ใจจนคนเป็นพ่อเป็นแม่ท่าจะปวดหัวไม่น้อย

   “ว่าแต่นายเป็นเด็กใหม่เหรอ" มันเอ่ยถามผมบ้าง

   “ฮะ! เด็กใหม่" ผมทวนถามด้วยน้ำเสียงงุนงง เพราะไม่รู้ว่ามันจะสื่อถึงอะไรกันแน่

   “ก็เด็กปั๊มไง ไม่เคยเห็นหน้าเลย" มันตอบออกมา

   “อ๋อ... ใช่ครับ ผมเป็นเด็กใหม่ เพิ่งมาทำงานวันนี้เป็นวันแรก" ผมยังแสร้งทำน้ำเสียงสุภาพกับมันทั้งที่ภายในใจเหลืออดสุด ๆ "แล้วคุณหนูล่ะครับ บ้านอยู่แถวปั๊มเหรอ ถึงได้จำหน้าคนปั๊มได้หมดและรู้ว่าผมเป็นเด็กใหม่"

   “ใช่ ฉันอยู่แถวนั้น" มันตอบออกมา ก่อนที่ประโยคถัดมาของมันจะทำให้ผมถึงกับรู้สึกเขิน... ใช่! ผมเขิน ไม่รู้ว่าเขินได้อย่างไร "จริง ๆ ก็ไม่ได้จำได้หมดหรอก แต่เด็กปั๊มหน้าตาเข้ม ๆ พอดูได้แบบนายน่ะ มันไม่ค่อยมีให้เห็น"

   “เอ๋?” แล้วไอ้หน้าตาเข้ม ๆ พอใช้ได้สำหรับไอ้เด็กแสบ มันจะหมายความว่า 'หล่อ' หรือเปล่านะ ทำไมจะชมก็ไม่ชมตรง ๆ พูดจาอ้อมค้อมอยู่ได้ "คุณชายจะบอกว่าผมหล่อเหรอครับ"

   ด้วยความอยากรู้ ผมก็เลยถามมันออกไปตรง ๆ อย่างหน้าไม่อาย พอคิดได้ก็แทบอยากจะยกมือขึ้นมาเขกกบาลตัวเองแรง ๆ เพราะดันถามอะไรที่ไม่ดูสารรูปของตัวเองเสียเลย เด็กผิวคล้ำหน้าตาธรรมดา ๆ เหมือนเด็กบ้านนอกมันจะหล่อได้อย่างไรเล่า...

   “เออ!” มันตอบกระแทกเสียง แถมยังหันหน้าหนีผมอีกต่างหาก แต่ที่ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ คือว่าผมจะเขินทำไมเนี่ย กับไอ้แค่มันชมว่าผมหน้าตาเข้มพอใช้ได้เนี่ย

   “คุณชายก็หล่อครับ" เพื่อไม่ให้เสียมารยาทผมก็เลยต้องชมกลับบ้าง แต่ทว่าคำชมของผมมันเป็นความสัตย์จริง เพราะถ้าให้ผู้หญิงกี่คนมามอง ผมก็กล้ารับประกันเลยว่าทุกคนจะต้องชมว่าไอ้เด็กนี่หล่อ แถมยังหล่อแบบผู้ดีอีกต่างหาก และดูท่าว่าจะไฮโซเสียด้วย แม้จะยังละอ่อนอยู่แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ ว่าหมอนี่ดูดีตั้งแต่เด็ก

   “อืม เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วล่ะ ใคร ๆ ก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น"

   แต่แหมคำคตอบกลับของมันช่างมั่นหน้าเหลือเกิน... นี่ถ้าไม่หล่อจริงผมคงเถียงขาดใจแล้ว

   “ครับ" ท้ายที่สุดก็ได้แต่ตอบรับด้วยความสุภาพไม่โต้ไม่เถียงอะไรออกไป "ว่าแต่คุณชายจะไปอลาสก้าทำไมครับ"

   “จะอยากรู้ไปทำไม สนใจด้วยเหรอ" มันตอบออกมา ผมล่ะเอือมระอาจริง ๆ กับไอ้พวกเด็กเอาแต่ใจแบบนี้

   “ครับ สนใจสิครับ" ผมตอบออกไป ความจริงก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายหรอก แต่ไม่รู้จะคุยอะไรดีก็เลยถามเรื่อยเปื่อย

   “จริงเหรอ... ทีคนอื่น ๆ ไม่เห็นมีใครสนใจแบบนี้เลย" มันยังไม่ยอมตอบแถมยังเล่นลิ้นเกินวัยอีกต่างหาก "หรือว่านายชอบฉัน"

   สิ้นเสียงของมัน โลกทั้งโลกของผมก็ตกอยู่ในสภาวะเงียบงันชั่วขณะ ...คำว่าชอบสำหรับผมถ้าหากรวยและนิสัยดี ไม่ว่าจะเป็นใครผมก็ชอบหมดนั่นแหละ แต่ไอ้เด็กแสบอย่างมันจะหมายถึงชอบแบบไหนกันแน่นะ

   “บ้าน่า จะไปชอบอะไรล่ะครับ คุณชายเป็นผู้ชายนะครับ" ผมตอบออกไป ทว่าไอ้เด็กแสบกลับหัวเราะเสียงดันลั่น

   “ฮ่า ๆ ๆ ๆ นายคิดไรอยู่วะเนี่ย ฉันหมายถึงชอบแบบพี่ชายที่เอ็นดูน้องชาย ก็ฉันมันหล่อ รวย เลือกได้ แม่ง! เป็นใครใครก็อยากมีเพื่อน มีน้อง หรือมีพี่แบบฉันทั้งนั้นแหละ"

   “เออครับ!!!” ผมตอบมัน แต่ทว่ามันยังไม่ยอมหยุดหัวเราะผมสักที ผมก็เลยต้องพูดอะไรออกไปเพื่อให้มันเงียบเสียงหัวเราะลง "ผมชอบคุณชายนั่นแหละครับ คราวนี้จะบอกผมได้หรือยังว่าอยากไปอลาสก้าทำไม"

   “หยึย อย่ามาทำหน้าแบบนั้นกับฉันนะ สยองว่ะ" มันบ่น ผมได้แต่เก็บกลั้นความรู้สึกเหลืออดทั้งหมดไว้ภายในจิตใจ พอบอกว่าไม่ชอบก็บอกเหตุผลมาเยินยอตัวเอง พอบอกว่าชอบก็มาหาว่าผมทำหน้าให้มันรู้สึกสยองอีก ตกลงมันจะเอายังไงกับชีวิตผมกันแน่เนี่ย

   “ล้อเล่น ๆ อย่าโกรธน่าพี่ชาย" มันทำน้ำเสียงล้อเลีนแถมยังเรียกผมว่าพี่ชายอีกต่างหาก หึ! ไอ้เด็กปากดี "ที่อยากไปอลาสก้าก็... จะเริ่มยังไงดีล่ะ เอาเป็นว่านายเคยมีฝันไหม ฝันว่าอยากจะไปที่ที่ไหนสักแห่ง แล้วก็คิดว่าวันหนึ่งเราจะต้องไปที่นั้นให้ได้"

   มันตอบออกมา ผมพยายามนึกตามที่มันพูด ถ้าหากจะถามถึงความฝันของผมว่าอยากไปที่ไหน... แค่ผมได้ไปทะเล มันก็วิเศษสุด ๆ แล้วล่ะ เด็กบ้านนอกอย่างผมน่ะ มันไม่มีอะไรให้เลือกมากมายหรอกนะ

   “มี" ผมตอบออกไปตรง ๆ ก็ฝันของผมมันก็คือได้ไปเที่ยวทะเลนั่นแหละ

   “อืม... ที่ฉันอยากไปอลาสก้าก็เพราะอลาสก้ามันคือดินแดนในฝัน ที่นั่นมีหิมะปกคลุมตลอดปี ฉันจะได้ใส่เสื้อกันหนาวตัวใหญ่ ๆ ออกไปเดินเล่นท่ามกลางหิมะป่าสนที่กว้างใหญ่ ที่สำคัญฉันอยากจะไปดูการแข่งขันลากเลื่อนของสุนัขพันธุ์อลาสก้า มาลามิวและไซบีเรียนฮัสกี ...ที่นั่นน่ะมันหนาวมากเลยนะ แต่พวกมันก็สามารถวิ่งลากคนในระยะทางไกล ๆ ได้อย่างสบาย ๆ แถมยังเป็นเพื่อนที่ดีกับคนอีกด้วย"

   คำตอบของไอ้เด็กแสบมันก็น่าฟังอยู่หรอกนะ แต่ผมมันเป็นคนยากจนไม่ค่อยมีความรู้อะไรเลยไม่สามารถนึกภาพจินตนาการตามที่มันพูดออกมาได้ แล้วไอ้สุนัขพันธุ์อลาสก้า มาลามิวกับไซบีเรียน ฮัสกีอะไรนั่นมันจะเหมือนกับสุนัขขี้เรื้อนข้างบ้านผมหรือเปล่านะ

   “ดูคุณชายมีความสุขดีนะครับ พอได้พูดถึงที่นั่น" ผมเอ่ยขึ้น เพราะสีหน้าเวลาที่คุณชายเป๊กพูดถึงดินแดนแห่งความฝัน มันเป็นสีหน้าที่ฟินสุดคำบรรยายเลยล่ะ

   “ก็ใช่ดิ ถ้านายมีฝัน แล้วนายจะเข้าใจ"

   “พี่เองก็มีฝันครับ" ผมเอ่ยขึ้น ยอมไม่ได้หรอกที่ไอ้เด็กแสบมากล้าดีหาว่าผมไม่มีฝัน ถึงผมจะจน จะไม่เก่งอย่างมันแต่ผมก็มีความฝันเหมือนคนทั่ว ๆ ไปนั่นแหละ เพียงแต่ฝันของผมมันไม่ใช่ฝันเรื่องการไปเที่ยวอะไรแบบนั้น

   “ฝันอะไร" มันถาม

   ผมยิ้มให้มัน ยิ้มอย่างสุดความสามารถของริมฝีปากที่จะสามารถฉีกออกได้กว้างที่สุด พลางยักคิ้วให้มันกวน ๆ หนึ่งที

   “ฝันว่าจะต้องรวยครับ"

   สิ้นเสียงของผม ไอ้เด็กแสบก็หัวเราะลั่น ผมมองมันตาขวาง แต่ดูเหมือนว่ายิ่งผมมอง มันก็ยิ่งขำ ...แล้วมันจะขำอะไรของมันนักหนาวะ!!! ผมไม่เข้าใจจริง ๆ





จบตอน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-09-2013 17:13:16 โดย gugzabb »

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1

ออฟไลน์ Minerva

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 269
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-2

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
ตบจูบเลย ปากอย่างนี้ อิอิ

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
ฝันว่าต้องรวย อิอิเด๋วได้รวยแน่ๆล่ะ คุคุ

Xipnoz

  • บุคคลทั่วไป
คุยกันน่ารักดี อิอิ รอต่อไป น่าติดตามๆ  :katai2-1: :hao6:

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
บรรยากาศเรื่องนี้ดูน่ารักดีอะ  หวังว่าคงไม่มีดราม่าโหดๆ นะคะ

ออฟไลน์ Palmpalm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ฝันอยากรวยช่างเป็นฝันที่งดงามมาก อิอิ

ออฟไลน์ `ลoงสิจ๊ะ™

  • รักคือรัก จะให้หักห้ามใจนั้นยาก
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
จิ้มๆเรื่องใหม่ จ๊ากกก เอิ๊กๆ

ออฟไลน์ Mr.กุ๊กกู๋

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
    • แฟนเพจ
ตอนที่ 2 ::: ดินต่างฟ้า :: กับ :: ไอ้เด็กนรก :::




        “คุณชาย... ขำอะไรครับ"

   “มาเป็นลูกน้องฉันสิ... เดี๋ยวฉันจะให้เงินเดือนนายเยอะ ๆ เลย แล้วฝันของนายจะเป็นจริงแน่ ๆ" มันตอบออกมาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

   หน็อย! มาบอกให้ผมไปเป็นลูกน้องเด็กแสบอย่างมันเนี่ยนะ ให้ตายอย่างไรผมก็ไม่มีวันยอมเป็นเด็ดขาด

   “ไม่ล่ะครับ...” ผมปฏิเสธ

   “เอ้า! ทำไมล่ะ มาเป็นลูกน้อง เดี๋ยวฉันจะบอกหม่อมแม่ให้จ้างนายมาเป็นลูกน้องส่วนตัวให้ รับรองมีกินมีใช้ไปตลอดชาติแน่ ๆ" ไอ้เด็กปากดีเอ่ยออกมา แถมน้ำเสียงของมันออกแนวขำขันจนผมคิดว่ามันกำลังดูถูกผม

   “เฮ้อ...” ผมได้แต่ถอนหายใจใส่ไม่โต้เถียงอะไร

   “เป็นไรพี่ชาย" มันแสร้งถามด้วยความเป็นห่วง น้ำเสียงของมันแสดงออกถึงความเสแสร้งชัดเจน

   “เปล่าครับคุณชาย" ผมปฏิเสธ เพราะขี้เกียจจะเถียงเรื่องไร้สาระกับเด็กแล้ว "ว่าแต่คุณชายจะบอกแม่ว่ายังไงล่ะครับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วกลับบ้านไปจะไม่โดนทำโทษเหรอครับ"

   “ไม่หรอก คุณแม่ไม่กล้าตีฉันหรอก อย่างมากก็แค่โดนบ่น" ไอ้เด็กแสบเอ่ยขึ้น... เพราะอย่างนี้สินะ มันถึงได้ทั้งแสบ ทั้งซนและเอาแต่ใจจนน่าปวดหัวแบบนี้

   “ครับ" ผมตอบ

   หลังจากที่คุยกับไอ้เด็กแสบไปสักระยะ รถแท็กซี่ก็หักเลี้ยวมาจอดในเส้นทางที่คุ้นเคยก่อนจะขับผ่านเลยปั๊มน้ำมันไปและเลี้ยวเข้าซอยที่เลยมาจากปั๊มน้ำมันที่ผมทำงานอยู่ไม่ไกลมากนัก และท้ายที่สุดไอ้เด็กแสบก็บอกให้จอด

   “จอดข้างหน้าซ้ายมือนี้แหละครับ" มันเอ่ยขึ้นพร้อมกับควักตังค์แบงค์พันในกระเป๋าออกมา และหลังจากที่รถจอดมันก็ยื่นตังค์แบงค์นั้นให้พร้อมกับพูดว่า "นี่ครับไม่ต้องทอน"

    ผมมองมันด้วยดวกตาที่เบิกโพลง ไม่ใช่เพราะอยากได้เงินนั่นหรอกนะ แต่เพราะอดหมั่นไส้ไม่ได้ที่ลูกคุณหนูอย่างไอ้เด็กแสบใช้เงินฟุ่มเฟือยแบบนี้ อยากให้มันลองมาใช้ชีวิตเป็นผมสักวันจริง ๆ เผื่อมันจะได้รู้จักคุณค่าของเงินบ้าง

   หลังจากที่ลงจากรถผมก็หันไปมองบ้านหลังใหญ่ด้านซ้ายมือซึ่งเป็นฝั่งที่ไอ้เด็กแสบบอกให้แท็กซี่จอด

   บ้านของไอ้เด็กแสบมีขนาดที่ใหญ่โตโอ่อ่าราวกับคฤหาสถ์หลายร้อยล้าน รั้วบ้านก็สูงใหญ่แถมยังทำจากอิฐแข็งแรง ที่ด้านบนของรั้วก็มีโคมไฟประดับอยู่รอบ ๆ ดูสวยงามจนผมล่ะอดอิจฉามันไม่ได้จริง ๆ

   ยังไม่ทันที่ผมจะได้มองตัวบ้านให้หายตกตะลึง เสียงของไอ้เด็กแสบที่ดังขึ้นก็เรียกสติของผมให้กลับคืนมา

   “เอ้านี่... ของนาย" มันยืนเงินแบงค์พันมาให้ ผมไม่แน่ใจว่ามีกี่แบงค์เพราะมันดูหนามากเกินกว่าจะมีแค่แบงค์เดียว มันคงเห็นผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเลยเอ่ยให้ผมหายข้องใจว่า "เงินของนาย ที่ตกลงกันไว้ที่สนามบินไง"

   “แต่คุณชายบอกว่าแค่พันนึงนะครับ แต่นี่มันไม่ใช่"
 
   “รับ ๆ ไปเถอะน่า ฉันถูกใจนายว่ะ ไว้ว่าง ๆ จะแวะไปเล่นกับนายที่ปั๊มบ่อย ๆ นะกลับไปได้แล้วไป" ให้เงินเสร็จก็ถีบหัวส่งเลยเชียว ...ไอ้เด็กเวร

   “ครับ" ผมตอบรับด้วยความยินดี แม้จะรู้สึกผิดนิด ๆ เหมือนกับตัวเองหลอกเอาเงินเด็กแต่ก็ช่างประไร ผมไม่ได้ไปปล้นมาและไอ้เด็กนั่นก็เต็มใจจะจ่าย ผมก็ยินดีที่จะสนองรับมาเต็ม ๆ เหมือนกัน

   ผมเดินออกจากซอยด้วยความยินดี... ยินดีที่ได้เงินตั้งหลายพัน โดยไม่ได้สนใจเสียงที่ตะโกนให้หลังของไอ้เด็กแสบเลยว่า

   “พรุ่งนี้เลิกเรียนจะรีบไปหานะพี่ชาย"






   วันต่อมา... หลังจากที่ได้เงินจากไอ้เด็กแสบมาทั้งหมดเป็นจำนวน 5 พันบาทถ้วน ผมก็นำเงินส่วนหนึ่งไปฝากไว้ที่ธนาคารภายในห้างที่กใกล้ที่สุดหลังเลิกเรียน ทำให้เย็นวันนั้นผมต้องเข้างานช้ากว่าปกติแต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเปรียบ ผมได้ไปคุยกับผู้จัดการเรียบร้อยแล้วว่าจะขอเลิกงานช้ากว่าปกติตามเวลาที่มาเข้างานสายเช่นกัน

   ไม่รู้ทำไม... ในระหว่างที่ทำงานอยู่ พอเห็นรถเบนซ์สีดำวิ่งเข้ามาในปั๊มทีไร ผมจะรีบไปเสนอหน้าเติมน้ำมันให้กับรถคันนั้นเสมอ ๆ หรืออาจเป็นเพราะใบหน้ายียวนกวนบาทาของไอ้เด็กแสบมันลอยเข้ามาในหัวสมองผมอยู่บ่อย ๆ ก็ไม่รู้

   “เฮ้ย! ไอ้ข้าว เมื่อวานมึงขึ้นรถแท็กซี่ไปกับลูกคุณหนูเป็นไงบ้างวะ" พี่ปั๊ม... พี่ชายใจดีวัย 20ที่ดูแลและสอนผมเติมน้ำมันเอ่ยถามในระหว่างที่ปั๊มน้ำมันกำลังว่าง รถที่แล่นเข้ามาก็ไปจอดเข้าห้องสุขาหรือไม่ก็แวะร้านสะดวกซื้อกันหมด

   “ก็! เด็กโคตรกวนเลยว่ะครับพี่" ผมตอบออกไป "เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอเด็กกวนประสาทก็คราวนี้นี่แหละ"

   “เออ คุณนายที่อยู่ที่ปั๊มพอเห็นลูกชายลูกชายขึ้นแท็กซี่ปุ๊บ แกก็เป็นลมหมดสติปั๊บเลย" พี่ปั๊มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงติดตลก หากแต่ผมไม่ได้รู้สึกขำด้วยแต่รู้สึกเป็นห่วงคุณนายคนนั้นมากกว่า

   “อ้าว... เขาเป็นไรอ่ะพี่"

   “ก็ตกใจน่ะสิ กว่าจะฟื้นขึ้นมาก็ล่อไปหลายนาที คนขับรถก็ช่วยอะไรไม่ได้เลยจะทำอะไรก็ติด ๆ ขัด ๆ ไม่กล้าทำไรสักอย่าง ขนาดจะไปหยิบยาดมในรถยังหยิบมาแล้วทำหล่นจากมือตั้งหลายที" พี่ปั๊มตอบออกมา

   “มีลูกกวนบาทาแบบนี้น่าสงสารคุณนายเนอะ" ผมส่ายศีรษะ ยิ่งพอคิดถึงใบหน้าของไอ้เด็กแสบก็ยิ่งต้องส่ายศีรษะแรง ๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมา

   “นั่นดิ... แล้วมึงอ่ะ ตามไอ้เด็กนั่นไปถึงไหน แล้วพามันไปส่งบ้านถูกป่ะ"
 
   “ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เห็นบอกอยากไปอลาสก้าอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ แต่สุดท้ายก็จ๋อยกลับมาเพราะไม่มีเอ่อ...” ผมชะงักเพราะจำไม่ได้ว่าที่ไอ้เด็กแสบพูดเมื่อวานมันคืออะไร "ไม่มีอะไรปอร์ต ๆ สักอย่างเนี่ยแหละ สุดท้ายก็เลยต้องซมซานกลับบ้าน"

   “แล้วไอ้อลาสก้ามันคือที่ไหนวะ" พี่ปั๊มถามคิ้วขมวดมุ่น นั่นทำให้ผมถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเพราะไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่สงสัยว่าที่นั่นมันคือที่ไหน แต่พี่ปั๊มเองก็ไม่รู้จักเหมือนกัน

   “เห็นบอกเป็นดินแดนที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี ผมก็จำไม่ค่อยได้หรอกพี่ เด็กมันก็เงี้ยเพ้อฝันเป็นบ้า" ผมตอบอย่างรำคาญ

   “เฮ้ย... อย่าไปว่าเด็กนะโว๊ย ก็เพราะมันเพ้อฝันแบบนี้นี่แหละ เลยทำให้ผู้ใหญ่หลงรักในความเพ้อฝันไร้เดียงสาแบบเด็ก ๆ เอาง่าย ๆ" พี่ปั๊มเอ่ยขึ้น

   “อะไรพี่ ผมจะไปหลงรักมันได้ยังไง ผู้ชายเหมือนกันนะโว๊ยครับ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะนึกไปว่าที่พี่ปั๊มพูดออกมาแบบนั้นจะหมายถึงว่าผมไปหลงรักไอ้เด็กแสบนั่น

   “ก็ไม่ได้หมายถึงไอ้เด็กนั่น แต่กูหมายถึงเด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ" พี่ปั๊มตอบออกมาก่อนที่จะส่งเสียงหัวเราะเสียงดังลั่นพร้อมกับตบเข่าชอบใจ "บ๊ะ! มึงนี่ก็คิดได้เนอะ กูจะหมายถึงมึงกับไอ้เด็กนั่นทำไมวะ"

   “เออครับ!!!" ผมตอบพลางเบือนหน้าหนี

   “เอ๊ะหรือว่า...” พี่ปั๊มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแบบมีเลศนัย แถมยังลากเสียงยาวอีกด้วย "มึงจะหลงรักมันจริง ๆ วะ ฮ่า ๆ ๆ"

   “บ้าน่ะพี่" ผมปฏิเสธทันควัน "ผมจะไปหลงรักมันได้ยังไงเล่า โอย... ตัวกะเปี๊ยกเดียวแถมเป็นผู้ชายเหมือนกันอีกต่างหาก"

   “เหรอ" พี่ปั๊มเอ่ย "แล้วทำไมมึงต้องหน้าแดงด้วยวะ"

   “ฮะ!! ผมเนี่ยนะหน้าแดง" พูดจบผมก็ยกมือขึ้นมาลูบใบหน้า มิน่าล่ะตอนที่โดนพี่ปั๊มแซวผมถึงรู้สึกถึงความร้อนวูบวาบบางอย่างบนใบหน้า

   “ไอ้นี่หนิยังไงของมันวะ... นั่นไง... เด็กมึงมาแล้ว ไปทำงานไป" พูดจบ พี่ปั๊มก็ชะเง้อหน้าไปทางรถหน้าปั๊มน้ำมัน ซึ่งมีรถเบนซ์สีดำคันหรูคันเดียวกับที่สร้างปัญหาเมื่อวานกำลังแล่นเข้ามาในปั๊ม

   หากแต่รถคันนั้น... ไม่ได้เลี้ยวเข้ามายังช่องเติมน้ำมัน คนขับรถขับเลยผ่านไปยังจุดจอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อ

   ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก... เพราะคิดว่าจะได้ไม่ต้องเจอกับคนขับรถของไอ้เด็กแสบ ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ยังอยากต้อนรับและอยากเจอมันอยู่แท้ ๆ แต่พอโดนพี่ปั๊มแซวเท่านั้นแหละ ผมเลยไม่อยากเจอมันอีกเลย

   แต่สงสัยผมจะคิดง่ายเกินไป เพราะการที่คนขับรถของบ้านนั้นขับไปจอดหน้าร้านสะดวกซื้อนั้นไม่ได้แปลว่าผมจะไม่ได้เจอกับไอ้เด็กแสบ เพียงแต่น้ำมันของรถคันนั้นยังไม่ใกล้หมด และที่สำคัญเสียงที่ดังขึ้นด้านหลังก็เป็นเหมือนเสียงสัญญาณอันตรายที่ทำให้ผมแทบอยากจะวิ่งหนีจากที่นี่ไปให้ไกลที่สุดแต่ผมก็ทำไม่ได้

   “พี่ชาย...  พี่ชาย!!! ฉันมาแล้ว...” ไอ้เด็กแสบมันตะโกนเสียงดังตลอดทางอย่างไม่อายฟ้าอายดินและมนุษย์มนาหน้าไหน แต่ผมนี่สิ... อายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

   “เฮ้ย... งานเข้าแล้วไอ้ข้าว ดูท่าไอ้เด็กนั่นจะติดมึงแล้วว่ะ ฮ่า ๆ ๆ" พี่ปั๊มเอ่ยแซวก่อนที่มันจะวิ่งมาถึง... ผมพยายามไม่หันไปมองสบตากับไอ้เด็กแสบแถมยังยืนหันหลังให้มัน ในใจก็ภาวนาให้มันไปพ้น ๆ หรือละแวกนี้มี ...พี่ชาย... คนอื่นที่ไม่ใช่ผม

   แต่สงสัยพระเจ้าจะกำลังจำศีลเลยไม่ได้ยินคำภาวนาของผม ท้ายที่สุดไอ้เด็กแสบนั่นก็วิ่งมาชกบั้นท้ายผมแรง ๆ พร้อมกับตะโกนใส่ผมว่า

   “จะหลบหน้าผมทำไมฮะพี่ชาย!!!” สิ้นเสียงของไอ้เด็กแสบ เสียงหัวเราะของพนักงานคนอื่น ๆ ก็ดังขึ้นจนผมแทบอยากจะเอาหน้าไปซุกในปี๊บเพราะทนความอับอายไม่ไหว เรียกว่าพี่ชายแล้ววิ่งมาหาว่าอายแล้ว แต่ดันมาชกบั้นท้ายผมต่อหน้าคนอื่นนี่สิมันน่าอายยิ่งกว่า

   ผมได้แต่ก่นด่ามันในใจว่า ...ไอ้เด็กนรก... ก่อนที่จะหันไปเผชิญหน้ากับมันตรง ๆ





จบตอนครับ ^^

ออฟไลน์ Mr.กุ๊กกู๋

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
    • แฟนเพจ
คุยกับนักอ่านที่น่ารักครับผม ^^

คุณ Gongy B.Du  :: ^^ ขอบคุณครับ ฝากติดตามด้วยนะครับ 555 แสบมาก แต่เดี๋ยวผ่านวัยนี้ใหม่จะน่ารักกว่านี้แล้วครับ คิคิ
คุณ Lily teddy  :: ง่า ไม่รับปากนะครับว่าจะจบแบบไหน ดูสถานการณ์กลางๆค่อนปลายเรื่องก่อนครับ คิคิ
คุณ fannan  :: ขอบคุณครับ ฝากติดตามด้วยนะครับ ^^
คุณ nunnan  :: T^T เด็กแสบมันปากร้ายครับ ฮือๆๆ
คุณ iamnan  :: เดี๋ยวจะขัดเกลาให้เป็นคุณชายผู้เพรียบพร้อมในภายหลังครับ คิคิคิ
คุณ mentholss  :: อิอิ ถ้าไม่มารอมีงอน :P แบร่
คุณ minerva00  :: ขอบคุณครับ ฝากติดตามด้วยนะครับ ^^
คุณ sang som  :: 555 เอางั้นเลยหรอครับ น่าสนๆ อิอิ
คุณ Xipnoz  :: ตอนใหม่มาเสิร์ฟแล้วครับ ฝากด้วยนะครับ ^^
คุณ dahlia  :: ขอบคุณครับ ฮ่าๆๆ ลิ้นกับฟันทะเลาะกันให้พอกรุ้มกริ่มครับ คิคิ
คุณ Palmpalm  ::  555+++ จริงๆ เป็นความฝันคนเขียนเองแหละครับ ฮือๆๆ T^T
คุณ มยอนฮวา  :: ขอบคุณคร้าบ มาจิ้มแล้วต้องตามเรื่องนี้ด้วยนะ แหะๆๆ ฝากทั้งสองเรื่องเลย ^^

ออฟไลน์ toye

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 290
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-0
ติดตามๆๆค่า :katai2-1:
ชอบแนวดอกฟ้ากะคนเดินดิน ประมานนนี้ :hao7:
มาต่อไวๆนะค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
คุณชายติดข้าวแจเลยนะเนี่ย

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
คุณชายน่ารักอะ ต่อไปท่าทาง ข้าว คงมีเรื่องให้ปวดหัวน่าดู 555

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ u_cosmos

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1114
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-1
เป็นเด็กที่แสบสันต์ดีจริงๆ
สงสารก็แต่พี่ข้าว ไม่รู้ว่าหลังจากโดนชกแล้วจะโดนอะไรอีก :really2:

ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
กินเด็ก เนื้อหวาน กรอบกรุ๊บๆ

ออฟไลน์ Lily teddy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-2
ง่ะ  :o ย้อนกลับไปอ่านบทนำ สะดุดกะประโยคที่บอกว่า"ใครหลาย ๆ คนไม่คิดว่าครั้งหนึ่งเราจะสามารถคบกันได้ "
แสดงว่าครั้งหนึ่งเคยคบแต่ตอนนี้ไม่ได้คบแล้วอะจิ รอลุ้นกะตอนจบแบบแฮ๊ปปี้ต่อไปละกันค่ะ
คุณชายเป๊กนี่น่ารักดีจังถึงจะดูเป็นเด็กที่กวนประสาทแต่ก็จริงใจดีนะ เรียกข้าวว่าพี่ชายดูน่ารักอะ
ตัวแค่นี้ก็พยามจะตามความฝันละ ถึงมันก็เป็นฝันที่ดูไกลไปนิด สำหรับเด็กตัวแค่นี้
แล้วคุณชายเป๊กนี่อายุเท่าไหร่ล่ะคะ จะได้จินตนาการถูก
ส่วนข้าวก็มีฝันที่ชัดเจนดีจัง ไอ่ฝันว่าต้องรวยเนี่ย ก็เป็นฝันแบบเดียวกะคนอ่านเลยค่ะ 555
แล้วจะเป็นยังไงต่อน๊าในเมื่อข้าวเริ่มไม่กล้าเจอหน้าคุณชายซะแล้ว แค่โดนแซวนิดเดียวเองนะ
น่าสงสารคุณชายอุตสาห์มาหาพี่ชายแต่ถูกพี่ชายหลบหน้าซะงั้น
อย่างงี้หลังจากโดนชกบั่นท้ายไปแล้วข้าวจะแก้ตัวว่าไงล่ะเนี่ย รอติดตามจ้า  :pig4:  :L2:


ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1

ice_spok

  • บุคคลทั่วไป
มาเจิมทีเดียวครับ

อยากเป็นอมตะต้องงาบเด็กใช่ไหมครับ

อิอิ

งาบพี่ชายคนแต่งดีกว่า 55555 จ๊วฟฟฟฟ

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
คุณชายโตขึ้นเป็นรุกป่าวนี่ มีแววๆฮ่าๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด